Zo zit autisme in elkaar en het is te genezen

Zo zit autisme in elkaar en het is te genezen

PDD-nos, Asperger, klassiek autisme … tegenwoordig is het op een hoop gegooid, net zoals longziektes (bij elkaar COPD) en heet het autismespectrumstoornis (ASS). Ik vind dat eigenlijk wel terecht, want in de hersenen speelt bij iedereen die hier last van heeft, hetzelfde. Hoeveel last je ervan hebt of welke vorm het autisme aanneemt, wordt bepaald door de omstandigheden. Ik heb in mijn praktijk en in mijn persoonlijke leven onderzoek gedaan naar autisme en kwam er in ieder geval achter dat het wel degelijk te genezen is. Daarvoor heb ik uitgevist wat er speelt in de hersenen. Dat moet ik immers weten om de schade te repareren. Het is iets wat je niet zou verwachten en wat men in de wetenschap ook niet weet. Ook al zou een wetenschapper het zien (en dat kan best gebeurd zijn), dan nog zou die het hoogstwaarschijnlijk niet kunnen geloven.

 

Dit gebeurt er in je hersenen als je autistisch bent

Als ik in dit artikel het woord autistisch noem, bedoel ik iemand die in bepaalde mate last heeft van autistische trekken. Bij iemand die last van autisme heeft, werken de hersenen omgekeerd. Dat wil zeggen dat de linker hersenhelft de taken van de rechter moet uitvoeren en andersom. De oorzaak is een trauma, meestal tijdens de zwangerschap of tijdens de geboorte. Vaak is het ernstige benauwdheid tijdens de geboorte, maar het is in ieder geval iets, waardoor de baby in doodsangst verkeert en de schrikgedachte krijgt ik kan niet leven. In mijn geval was het bijvoorbeeld dat ik bijna stikte vlak voor mijn geboorte, doordat mijn moeder een niet ontdekte zwangerschapsvergiftiging had. Als je hersenhelften elkaars werk moeten doen, gebeurt er immers niet veel en is de persoon hulpeloos in veel situaties. Laten we er maar eens naar kijken.

Wat doet je linker hersenhelft? Denken, zul je meteen zeggen en dat is correct. Taal, muziek en rekenen vinden hier plaats, maar geen wiskunde, want daarbij moet je regels toepassen en dat is rechter hersenhelftwerk. De linker hersenhelft denkt vrij en creatief, terwijl de rechter in regeltjes denkt. Dus als iemand niet bijster intelligent is, maar wel over een rij diploma’s beschikt, dan vaart diegene op de rechter hersenhelft en heeft hij of zij uitstekende studievaardigheden. Deze mensen leren alles uit hun hoofd en passen regeltjes toe. Omdat er ontzettend veel zulke mensen zijn en maar heel weinig vrije denkers, moet je tegenwoordig zelfs op de universiteit alles uit je hoofd leren en mag je maar heel beperkt zelf conclusies trekken of onderzoek doen. Ook veel docenten zitten op die manier in elkaar, waardoor die het eveneens meer waarderen als hun studenten kénnis hebben in plaats van creativiteit in hun denken. Daar ga ik nu verder niet op in, want dat heb ik al vaak genoeg gedaan.

Toch is er meer! Ik weet wel dat iedereen beweert dat je met je rechter hersenhelft voelt, maar het zit ingewikkelder in elkaar. Om überhaupt te kunnen voelen, moet je linker hersenhelft werken. Anders ben je een egoïst die alleen aan zichzelf denkt. De linker hersenhelft is namelijk altruïstisch en empathisch, terwijl de rechter egocentrisch is: die voelt hoe een ander hem beledigt, maar niet hoe hij zelf een ander ook weer kwetst, zie je wel. Mensen die kunnen liefhebben, hebben een werkende linker hersenhelft, maar als ze die liefde niet in daden kunnen vatten, werkt de rechter niet goed. Dat is de doener namelijk: links voel je liefde en rechts doe je iets liefs voor een ander. Links heb je talent voor muziek en rechts speel je piano, zing je enzovoort. Links zit het tooltje om herinneringen op te halen, maar rechts zitten de herinneringen opgeslagen. Je hebt beide hersenhelften nodig om optimaal te kunnen functioneren. Nu heeft bijna niemand een perfect brein, dus zo erg is het niet als stukjes hersenen niet goed werken, maar zo steekt het in elkaar. En als die beide hersenhelften elkaars werk moeten doen, is het heel moeilijk om simpelweg te leven!

 

Zo voelt een autistisch iemand zich ongeveer

Als je nu met je rechter hersenhelft van mensen, dieren, de natuur en het leven in z’n algemeenheid moet houden, dan kun je die liefde niet voelen. Je voelt kou en afwezigheid van die Ander van wie je zou willen houden: je wéét dat je liefhebt, maar kunt het niet voelen en ook heel moeilijk uiten. Ook voel je de liefde van de ander niet en dat voelt heel eenzaam. En wat gebeurt er rechts? Je linker hersenhelft moet de liefde die je wel hebt, maar niet kunt voelen, zien te uiten. Dat lukt niet goed en daarom lijkt het alsof autistische mensen niets voelen. Toch zijn die vaak juist heel fijngevoelig.

Ik zal je vanuit mezelf een beetje laten zien hoe je je van binnen voelt. Ik heb namelijk zelf deels autisme gehad, maar net een beetje anders: mijn rechter hersenhelft deed het helemaal niet en de linker moest alle taken uitvoeren. Dat had tot gevolg dat ik een vet IQ heb en erg lief ben, maar totdat het een paar jaar geleden weer een beetje ging werken, kon ik niets voelen. Ik wíst dat er liefde was, maar voelde die niet en was ook te verlegen om die te uiten. Dan stond ik maar een beetje schaapachtig te grinniken en me te excuseren. Je linker hersenhelft is namelijk ontzettend bescheiden. Mensen met een dominante linker hersenhelft kunnen ook ontzettende schijtlaarzen zijn. Mij zie je niet op de kermis in een achtbaan of zo’n zweefmolen. Ik ben een keer bewusteloos geraakt in zo’n piratenschip dat niet alleen heen en weer bleek te gaan, maar ook over de top heen! Ik ben ook doodsbang voor hijskranen en dit soort angsten horen bij autisme. Over angst gesproken: het is ontzettend beangstigend als je de mensen om je heen niet kunt begrijpen en weet dat zij jou ook niet begrijpen!

Ik kwam er al voor mijn puberteit achter dat ik sociaal niet echt handig was en begon eraan te werken. Mijn moeder gaf me gemeen op mijn donder omdat ik soms nogal onhandige dingen zei. Daarvan schrok ik zo erg dat ik mezelf ging leren om dat beter te doen. Ik kon niet voelen hoe een ander zich voelde als ik per ongeluk iets onaardigs zei, maar na wat oefening kon ik het wel uitrekenen; na nog meer oefening kon ik het van tevoren inschatten ook. Toen kon ik mijn opmerkingen beter sturen en had ik geen last meer van autisme: het niet kunnen voelen was gecompenseerd.

 

En zo genees je van autisme

Misschien dat je nu een klein beetje begrijpt hoe een autistisch iemand zich van binnen ongeveer voelt. Het voelt eigenlijk alsof je van alles wilt, maar het allemaal niet voor elkaar krijgt. Je bent bang voor aanvallen van anderen en trekt je terug in je schulp. Wat je niet ziet, is dat je zelf iets onhandigs tegen ze gezegd hebt, waardoor zij zich ook door jóú aangevallen voelen. De meeste mensen zijn niet zo aardig dat ze daar met je over kunnen praten en al helemaal niet zonder je te beschuldigen. En jij kunt niet goed uitleggen waar je tegenaan loopt, omdat die knup in je hersenen maakt dat je je gevoel heel moeilijk onder woorden kunt brengen. Zelf ben ik om die reden gaan schrijven, want zo leerde ik mezelf beter uitdrukken. Ik kan wel heel goed in taal zijn en verbaal heel handig lijken, maar je moest eens weten hoe enorme overuren mijn hersenen maken om zelfs maar een simpel verhaaltje te vertellen.

Als je leert hoe je je sociaal kunt uitdrukken, kun je beter functioneren en krijg je rust. Onwetende mensen sneren je dan niet meer zo de grond in en je hoeft niet meer zo bang te zijn voor confrontaties of afwijzingen. Dat is alvast een stap vooruit. Maar als je echt flink last hebt van autisme, lukt dat je misschien wel helemaal niet. Of de mensen blijven raar op je reageren, dat kan ook nog. Zo had een vroegere vriendin van me een autistische zoon. Die kon sneller rekenen dan de caissière in de supermarkt, maar kreeg daar nooit eens een leuke reactie op. Mensen waren bang voor hem, omdat hij lang was en vaak heen en weer aan het wiegen was. Dat deed hij om zich veilig te voelen (om moed te vatten dus), zodat hij daarna weer kon doorgaan met hetgeen waar hij mee bezig was, maar mensen schrokken daarvan.

Als je van je autistische trekjes af wilt, kun je mij een aantal healingssessies en traumaverwerking laten doen. Daar zit het autisme toch uiteindelijk vast: in een flink geboortetrauma met doodsangst. Ik kan dat ook op afstand doen en / of met iemand anders. Zeker voor kinderen is dat wellicht handig. Dit is de manier om van autisme te genezen en het is me bij meerdere mensen al gelukt ook.

 

 

© Vassiliou Empowerment

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu
%d bloggers liken dit: