Zelf genezen

friezen-vikings

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Als je wilt genezen van welke klacht ook in je leven, dan zul je energetisch werk moeten laten verrichten. Doe je dat niet, dan blijf je steeds ziek worden en genezen doe je ook niet. Het is simpel. Gisterochtend werd ik wakker met het idee in mijn hoofd dat iedereen eens zou moeten zien wat ík zie. Dat anderen het niet alleen zien, maar ook wéten hoe ze moeten handelen om het onheil te verwijderen uit hun leven. Dat ze bewijs hebben van wie degenen zijn, die hen het leven niet gunnen en hoe ze daar letterlijk ziek en ongelukkig van worden. En dat vooral de slechteriken die dit allemaal gedaan hebben, ook eens zouden zien hoe ze anderen kapotmaken. Ik denk dat het dan heel snel afgelopen zou zijn.

Wat gebeurde er diezelfde middag? Het is al jaren geleden dat ik mensen meemaakte, die zagen wat ik zag. Als ze konden meekijken, kwam dat doordat degene die hun kwaad gedaan had, gewenst had dat ze te zien zouden krijgen wat diegene met hen deed. Dan werden ze tijdelijk helderziend. De persoon die dit gisteren mocht meemaken, is een goede vriendin van me. En opeens had ze contact met een paar anderen die haar kwaad hadden gedaan. Ik kon het ook wel zien, maar kon niet met ze praten. Ik zal je vertellen hoe dat ging!

De vriendin in kwestie vond het eerst leuk en ik ook, want ik voelde me heerlijk licht, zo zonder al die verantwoordelijkheden. We willen toch allemaal alles zélf doen en verantwoordelijkheid dragen voor ons leven? Nou, mijn wens was uitgekomen, dacht ik. Ik hielp haar dus om het beeld goed te overzien en om erachter te komen wat die mensen bij haar zochten. Het waren twee jonge vrouwen, die zich hadden vastgeklit aan haar om zelf aandacht te krijgen en van alles te kunnen. Daardoor presteerde mijn vriendin steeds minder goed, waar ze terecht verdrietig en boos om was. Vooral toen ze te zien kreeg hoe erg die jonge vrouwen zich aan haar hadden vastgeklampt: ze zaten met dikke ijzeren kabels, die in de grond aan een grote katrol vastzaten, aan haar vast. Wat je ook deed of zei, ze verdwenen niet. En ik zeg je dat ze het heel goed en vastberaden deed!

Het was een goed voorbeeld om te zien hoe hardnekkig negatieve mensen zich in je vastmetselen, zodat zij van jouw succes en van jouw talenten kunnen profiteren. Ze zitten vaak bovenop een bloedvat dat ze daarmee blokkeren, waardoor jij trombose krijgt of een andere klacht die verband houdt met je bloed. Een vitaminentekort kan ook. Of ze zitten in een zenuw, waardoor jouw neurotransmitters er niet langs kunnen en jouw organen of je hersenen allerlei seintjes niet krijgen – ook daarvan word je ziek. Of ze zitten in je hersenen, waar ze je talenten opzuigen of je intelligentie, je studievaardigheden en noem maar op allemaal. Haal ik ze eruit, dan kan het zijn dat je een ‘trap na’ krijgt, zoals ik dat noem: dan hebben ze zichzelf op slot gezet voor het geval je ze ontdekt en ze er uittrapt. Zo kreeg ik deze week opeens een aanrijding, die zo raar verliep dat het niet logisch was. Omdat ik er weer eens iemand uitgeknikkerd had.

Terug naar het verhaal van gisteren. Mijn vriendin voegde de jongedames van alles toe. Dat had vaak wel effect, maar de vrouwen verdwenen toch niet. Dat kwam doordat ze ergens energie vandaan haalden om te blijven zitten waar ze zaten. Ja, ook in de bovenwereld heb je elektriciteit nodig en een motor! Een echt perpetuüm mobile is nog altijd niet uitgevonden en de Romeinen zeiden het al: Quod est inferius est sicut quod est superius oftewel zo beneden, zo boven.

We gingen op zoek naar een machine en vonden een paal, waar allemaal stekkerdozen in zaten. Daarin hadden beide jonge vrouwen een stekker zitten. Op dát punt is de bovenwereld niet gelijk aan de onze, want je kunt zo’n stekker niet gewoon uit het stopcontact halen: die zit vastgeprogrammeerd met bijvoorbeeld een schakelaar of er komt nog ergens anders ook weer energie vandaan. Er kwam bovendien nog een ander verhaal bij, want een andere vriendin zat óók gevangen. Op een andere plek, maar met een stekker in dezelfde contactdoos in de paal die we zagen. Daar moesten we ook de mensen die die gevangenschap veroorzaakt hadden, opsporen en doen inzien wat ze gedaan hadden. Dit waren voor de verandering eens geen echt slechte mensen en ze hadden niet bewust iets verkeerds gedaan.

Ik moest het dus uitleggen, wat moeilijk ging nu ze me niet konden horen. Daarna konden we de elektriciteitspaal helemaal gaan uitgraven. Die liep zoals gewoonlijk weer diep de grond in en zat daar vast met een soort autogordels, die met een boog weer omhoogliepen naar mij. Uiteindelijk halen slechte mensen immers altijd míjn levenskracht uit mij om daarmee mij of anderen een hak te zetten en dat is dan ook de oorzaak waardoor ík altijd maar ziek blijf en mijn ijzer onmogelijk kan aanvullen. Wat ik ook doe, de ferritine (die zorgt dat je ijzer wordt opgenomen in je cellen) blijft rond de 15 μmol/l staan en dan heb je absoluut nergens kracht voor.

Daar waar het eerst leuk was dat iemand anders eventjes mijn werk kon doen, werd het steeds moeilijker: mijn vriendin wist niet goed wat ze doen moest, want daarvoor moet je alwetend zijn: je moet de motieven, gedachten en emoties van de daders weten. Toen het lang duurde en niet opschoot, hield ze het niet meer vol. En dat is logisch, want stel je maar voor dat je allemaal mensen ziet, die aan je vastzitten en die kwetsende dingen tegen je zeggen, terwijl je ze onmogelijk loskrijgt. Dan krijg je toch de neiging om er met een koekepan heel hard op te gaan slaan, niet? Om ze weg te krijgen, moet je exact weten op welke toon je welke woorden tegen ze moet zeggen en daartoe moet je naast die alwetendheid een enorme portie zelfbeheersing hebben, terwijl je in concentratie bent. En wat dacht je van de tegenwoordigheid van geest om boven en onder je te zoeken naar energiebronnen? Zoeken of er nog meer mensen in de ruimte verstopt zitten. Ik heb het innerlijke weten om dat te kunnen en dan nog had ik er training in nodig. Daarom ging ik alleen verder en een andere vriendin was zo lief om aan de telefoon te blijven, zodat ik me beter kon concentreren.

De twee jonge vrouwen moesten flink aangepakt worden en de mond moest hun op hardhandige wijze gesnoerd worden. Niet boos, maar op de corrigerende toon van een leraar die het welletjes vindt. Ik liet ze daarna zien dat die lichtgevende meneer die ze vaag konden zien en die ons aan het helpen was, Vader God was. Daar schrokken ze flink van. Ze hielden gelijk op met het kleineren van mijn vriendin. Aan de daders van het andere verhaal liet ik zien hoe ze dit veroorzaakt hadden en toen gingen ze allemaal helpen om de rotzooi op te ruimen. Dat duurde nog een paar uur en toen waren mijn vriendin aan de telefoon en ik op van de uitputting.

Toen ik vanochtend wakker werd, was alles nóg altijd niet verdwenen. Eén keer dat iemand die nare krachten heeft gebruikt en je bent dagenlang bezig om ze van je af te krijgen. Mét het risico dat je nog een ongeluk krijgt ook, zodra je ze eindelijk van je los hebt. Het bleek dat er wel zeker een stuk of vijftig personen in de ruimte zaten om die eerste vriendin in de weg te staan. Ik had ze niet gezien en niet gevoeld. Ze zaten in een ondergrondse ruimte en hadden meerdere enorme jampotten van wel twee meter hoog vol met een zilvergrijze emulsie, die uit míjn hersenen kwam. Hersenvocht, vermoed ik. Uit mijn geheugen of de plek waar mijn studievaardigheden zich bevinden. Door mijn vriendin plat te leggen, konden al die van zichzelf domme mensen op onze intelligentie leven!

Als resultaatgerichte persoon, die vóórdat ze deze praktijk had, gerichte bedrijfstrainingen gaf, vind ik het nog het allermeest frustrerend dat je niet van tevoren weet of je zo’n trap na zult krijgen en wat dat dan kan zijn. Hoe je ook goed uitkijkt wat je doet, nadat je weer een paar onmensen uit je geramd hebt, er kan toch iets naars gebeuren: een ruzie, je servies kapot, een aanrijding, je valt van de trap, je auto opeens kapot, een vet onterechte rekening die je toch moet betalen … Wat ik ook uiterst frustrerend vind, is dat je nooit van tevoren weet wélke klacht er zal verlichten na een of meer behandelingen. Er is wel een reden voor: de mensen die je in de weg staan, zorgen dat jij je eigen leven niet meer kunt sturen. Je auto zit dan op het stuurslot, terwijl je aan het rijden bent. Anderen zeggen tegen je dat je toch ook moet sturen, maar dat gaat dus niet zo lekker als je stuur op slot zit. Niet alle mensen die niet uit hun misère kunnen komen, zijn daar zelf schuldig aan!

Als je merkt dat je allerlei keuzes in je leven niet kunt maken, omdat die niet alleen niet het beoogde resultaat opleveren, maar omdat je – als je het toch probeert – allemaal ongeluk over je heen krijgt, dan weet je dat er blokkeerfriezen in de buurt zijn. En echt: als de blokkeringen verdwenen zijn, ga je genezen van allerlei ziektes en klachten! Het mag ongelofelijk klinken, maar de waarheid is niet altijd wat je verwacht.

Ik heb er net als jij niet om gevraagd dat het zo in elkaar steekt. Het allerlaatste dat ik wil, is je het gereedschap om zélf je leven te sturen, uit handen slaan. Dat doe ik ook niet door uit te leggen dat je dit stukje niet zelf kunt doen. Als je een operatie nodig hebt, voer je die toch ook niet zelf uit? Ik heb hier meer dan 10 jaar voor gestudeerd. Langer dan een arts!

 

© Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.