Wist je dat …? Nieuws en nepnieuws

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Gisteren ging ik in Wageningen zoonlief ophalen en van tevoren nog even wat boodschappen doen daar. Toen ik weer terug naar de auto liep, kwam er een vrolijk lachende jongen op me af met een krant in zijn hand. “Als je déze van me aanneemt, kan ik na een lange dag naar huis!”, zei hij erbij. Nou, een krant is altijd leuk, dus ik bleef staan.

En zo zie je talent. Die jongen was zeker niet ouder dan een jaar of 20, maar hij zat zelfs na een dag lang werken nog vol verkoopgrappen. “Ja, ik zag u wel aanscheuren hoor, zonet in die Ferrari!”, lachte hij. Ik moest de vraag beantwoorden hoe oud de NRC die dag geworden was. Geen idee! De Telegraaf, Volkskrant, Trouw en het Parool bestonden al tijdens de Tweede Wereldoorlog, weet ik nog van school, maar de NRC?? De jongen hielp even en toen had ik 3 jaar gratis die krant digitaal gewonnen, behalve de zaterdageditie. Die kon ik er voor een prikkie bij krijgen en dat deed ik.

Ik zocht even op hoe oud de krant is en blijkt dat het een samengaan is tussen het Algemeen Handelsblad (ja, herinner ik me nog) en de Nieuwe Rotterdamse Courant, dat in 1970 heeft plaatsgevonden. Die bestonden respectievelijk in 1843 en 1828 al.

“Dan heb ik uiteraard nog een boek cadeau voor u”, zei de jongen weer, ergens een tas vandaan plukkend. “En dan hebt u hier uw cadeau in de welbekende NRC-krokodillenleren tas” (een papieren tasje). Als mensen zó verkopen, is iets kopen leuk en heb je ook geen spijt. Alles is zo weer opzegbaar immers.

Hergebruik van plastic

Maar ik ga dat niet doen. Kijk maar eens wat ik in die krant allemaal gelezen heb vandaag! Binnen een paar uur ben ik een heel stuk wijzer geworden. Ten eerste heb ik me deerlijk vergist in mijn artikel over plastic van kortgeleden. Ik had er toch echt mijn best op gedaan, maar wat blijkt? Juist die laminaatverpakkingen, waar sap en melk in zitten, zijn bijna onmogelijk om te recyclen. Ze bestaan uit meerdere lagen en die krijg je haast niet meer los. En verpakkingen van dingen als broodjes die je nog moet afbakken enzo, daarin zit van alles geprogrammeerd. Soms tegen UV-straling, andere keren tegen bederf of vochtvorming. Je moet het maar weten!

Die zachte PETflessen waar frisdranken en sappen in zitten, zijn het makkelijkst te hergebruiken, blijkt. Men is bezig met het bouwen van machines, die de honderden soorten plastic van tegenwoordig weer van elkaar scheiden. Hier in Friesland kún je plastic niet eens scheiden. Alleen hard plastic moet je naar het afvalstation brengen, maar de rest moet bij het restafval. Toen ik vroeg waarom, kreeg ik als antwoord dat het toch niet hergebruikt kon worden. Auw! Maar veel mensen in vooral de Randstad moeten het eigenlijk wel doen, maar doen het dan weer niet. Het is allemaal als koffiedik zo helder!

Referenda: gemeentes zijn er gecharmeerd van

Verder stond er een enorm artikel in de krant over referenda. Op nationaal niveau wordt het alweer afgeschaft, omdat de overheid het twee keer verkeerd heeft aangepakt en het nu ‘niet meer bij Nederland vindt passen’. Nee, democratie hoeft niet. Eén keer per vier jaar een stemmetje uitbrengen is méér dan zat, niet? Maar gemeentes vinden referenda kennelijk wél leuk en die schijnen erop los te smijten met die dingen. En ze houden nog rekening met de uitslag ook. Da’s dan wel weer tof, zal ik maar zeggen.

Trivia met chroomgebrek

Verder ging het over een ballerina uit Denemarken, die op 100-jarige leeftijd nog stond te dansen en over een Nederlandse scheidsrechter, die een beetje geld had geleend van zijn baas. Danny Makkelie heet hij. Kennelijk vonden mensen daar iets niet goed aan ofzo en de Telegraaf vindt sowieso álles wat die man doet, een schandaal. Tja, dan noem je ook een krant … Mij kon een twee pagina’s lang artikel er niet van overtuigen dat de man ook maar iets fout gedaan had. Hij heeft gewoon een chroomtekort en daardoor lopen mensen over hem heen, zou ik zeggen. 🙂

Nepnieuws en wat je ertegen doet

Last but not least stond er een stuk in de krant over nepnieuws. Normaliter zou ik daarover zeggen: “Joh, laat die mutsen toch zeuren en geef ze geen aandacht”. Maar van 7 miljard aardbewoners vragen dat die állemaal geen aandacht geven aan zeer sensatiebeluste en opzienbarende “nieuwsitems” over de overheid, die je de laatste jaren overal vindt, is toch best lastig. Dat ben ik met de overheid eens. Én met de mensen. Kennelijk zijn er een aantal opties om met nepnieuws om te gaan. Naar de rechter gaan, de persvrijheid inperken, niks doen en de optie die volgens mij de enige juiste is: transparantie van de overheid. Lijkt me toch nogal wiedes en duhuh.

Eventjes serieus: de mensen worden zó overvoerd met informatie, dat alles al gauw te veel is en de overheid zelf vraagt bizar veel aanpassingsvermogen en begrip van de mensen. Ze zijn er wat mij betreft dus zelf gewoon schuldig aan dat mensen door de bomen het bos niet meer zien. Niet constant veranderen, niet burgers straffen voor onzindingen alsof ze kleuters zijn, een beetje rust in de tent en zelf niet zoveel snoepen van overheidsgelden uit Den Haag en / of Brussel. Hoe moeilijk kan het zijn? Nepnieuws komt mijns inziens voort uit het feit dat je de overheden niet kunt vertrouwen. Het is een graadmeter van hoe slecht ze het doen!

Er stond ook nog een heel stuk in over hoe je je gebit het beste kunt beschermen tegen cariës. Aangezien ik me toch bezig hou met gezondheid enzo, hou ik dat eventjes vast voor een heel artikel of misschien wel een pagina op de website zelf. Ik wens je een prachtige zondag toe. Vanochtend hoorde ik dat het in het hele land zulk mooi weer is als hier, dus doe je best en geniet er maar van! O ja en je hoeft het natuurlijk niet met me eens te zijn wat dat nieuws betreft. Dat moet ik er geloof ik nog wel even bij zeggen in het kader van ‘mijn waarheid, jouw waarheid’.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction