Wat is eigenlijk de nieuwe tijd?

nescafé Hello bench

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Een aantal jaar geleden schreef ik altijd over een goeie, nieuwe tijd die eraan kwam. Op een gegeven moment ben ik daar weer mee gestopt. Het ging een beetje vanzelf en er was nog een reden: ik bleef maar steeds ziek, de mensen die bij me kwamen, ervoeren nou ook niet echt dat er een andere, betere tijd aan het komen was en ik dacht: misschien moet ik er later maar weer eens over schrijven. Vervolgens bleef het erbij.

Toch is het ons toch echt vele malen beloofd, dat er een goede tijd op aarde zou komen, waarin we allemaal in vrede, vriendschap en gezelligheid met elkaar zouden leven. Als ik op dit moment zo eens naar de wereld kijk, zie ik zeker positieve verschuivingen in de maatschappij. Steeds minder mensen willen bijvoorbeeld in het leger werken, omdat ze het niet eens zijn met wat legers doen. Mensen vinden het steeds minder normaal als anderen negatief of naargeestig op ze reageren en zeggen daar ook sneller iets van. Negatief gedrag wordt niet meer getolereerd, is not done geworden.

Kijk maar eens naar Donald Trump. Toen die een jaar geleden president van de VS werd, drukte hij zich nou niet echt diplomatisch uit, zal ik maar zeggen. Hele tsunami’s van kritiek waren het gevolg, want mensen accepteren geen braltaal meer. Vroeger, toen ik nog klein was, begreep geen normaal mens wat politici allemaal zeiden. Dat durfde je niet tegen anderen te zeggen, want het spel was dat je net moest doen alsof je het wél begreep. Nu zijn politici verplicht om in Jip-en-Janneketaal uit te leggen wat ze aan het doen zijn, want anders vliegen ze eruit. En ja, zelfs Trump drukt zich een heel stuk voorzichtiger uit dan een jaar geleden.

Mensen willen een baan met perspectief, goede voorwaarden en een beetje leuk werk. Ze willen in een leuk team zitten en een beetje genieten van hun tijd op het werk. Het is niet meer zoals vroeger alleen maar de plek waar je geld verdient, maar werken maakt een groot deel uit van het leven. En dus willen steeds meer mensen dat het dan ook een beetje aardig is. Dat is niet alleen in Nederland, maar overal op de wereld. Mensen willen een leuk leven en dat is iets waar iedereen ook inderdaad recht op heeft.

Hart nog altijd hermetisch op slot

Dus ja, okee, we worden een beetje beschaafder de laatste jaren. Maar dat hart van de mensen, dat zit nog altijd stevig op slot. In woorden leven mensen wel met elkaar mee, maar zodra het op daden aankomt, duikt iedereen gelijk de kast in. Volgens mijn observaties is daar in ieder geval niet veel in veranderd. We lopen hier op het platteland misschien een ietsje achter, maar wij hebben hier nog altijd geen vrienden en zelfs geen vage kennissen gekregen. Mensen zitten allemaal op slot en sluiten zichzelf compleet af van de buitenwereld.

Wat je tegenwoordig wél hebt, zijn pogingen om de boel wat open te breken. Flash mobs midden op straat, dus spontane muziekoptredens – zoek ze maar eens op Youtube op – of zo’n zitbank die opeens inkrimpt, waardoor je naast een onbekende zit en wel met diegene moet praten. Hier heb ik even een voorbeeldje van deze Hello Bench of Fuorisalone, zoals hij in het Italiaans heet:

Zelfs in Griekenland (mijn land van afkomst) zijn de mensen tegenwoordig bevroren. Ze voelen zich ook niet meer met je verbonden, simpelweg omdat je ook Grieks bent en ‘patriotis’ (landgenoot). Dat is door die gruwelijke crisis gekomen, nou ja crisis op crisis eigenlijk, al meer dan 500 jaar.

Wat je hier zelf aan kunt bijdragen

Als ik de straat opga, groet ik altijd iedereen. En in een winkel maak ik standaard een praatje, waarbij ik minstens drie grapjes maak. Ik zeg iets in het Fries met mijn Griekse accent en dan zijn de mensen heel even een paar graden minder koud. Wat er met ze gebeurt als ik weg ben, weet ik niet, maar ik merk soms wel dat de sfeer toch zeker een tijdje vrolijk blijft. Maar kom ik een uur later weer binnen, dan moet de ontdooiknop gelijk weer aan.

Toch denk ik dat dat een goede methode is om mensen dichterbij elkaar te krijgen. Ik heb echt niet altijd inspiratie om iets geweldigs te zeggen. Soms is het niet eens een grapje, als ik mijn dag helemaal niet heb en het huilen me nader dan het lachen staat. Maar ik zeg altijd meer dan het noodzakelijke en kijk mensen altijd aan. In de meeste winkels hier in Friesland kennen de mensen me al wel en ik heb nog niet meegemaakt dat ze voor me wegdoken. Ik heb dus reden om te denken dat het in ieder geval niet tegen me werkt.

Je kunt ook in de trein of bus even kort iets tegen degene die naast of tegenover je zit, zeggen. Het hoeft niet een heel gesprek te zijn. Daar schrikken mensen tegenwoordig van en dan sluiten ze zich juist af. Even goeiedag zeggen en een zinnetje. “Wat een mooi weer vandaag hè?”. Of juist: “Nou, dat KNMI van tegenwoordig, daar kun je ook niets meer mee. Ze hadden ons belóófd dat het droog zou blijven vandaag, maar ik zie er niet veel van”. “Wat is die trein lekker leeg vandaag, niet?. Wow, ik ga eens een lekker plekkie uitzoeken”. Of juist: “Jee, zou iedereen griep hebben? De trein is zo leeg!”. “Of hebben ze naar Youp geluisterd en zitten ze massaal aan de Costa del Sol?”.

Misschien weet je wel iets veel leukers om te zeggen. Doe het maar! Het ijs moet toch een keer breken. Anders komt er geen nieuwe tijd hoor, met alle harten dicht. Dat werkt niet. De nieuwe tijd betekent dat we samen op straat muziek gaan maken, met elkaar praten, elkaar helpen en steunen en dat iedereen elkaar kent. Dat iedereen erbij hoort, een mooi leven heeft en gelukkig is.

De wil ís er, maar die harten moeten open! Afdwingen kun je dat niet, maar een klein duwtje in de goede richting geven door zelf aardig te zijn tegen anderen, moet kunnen. Dat scheelt ook al een heel stuk in ziektes die mensen hebben, in allerlei klachten, ongeluk, stoornissen enzovoort. Als je er gewoon mag zijn zoals je bent en als er mensen zijn die je kennen en die jij kent, ben je al een heel end de goede richting op gekomen. Alléén als de harten opengaan, weigeren mensen oorlog te maken en gaan ze manieren bedenken om vrede te stichten, eerlijke handel te drijven, met elkaar samen te werken enzovoort.

En dat is dus die nieuwe tijd! Hij komt wel, alleen gaat het minder snel dan iedereen wel zou willen. En daar kun je gewoon iets aan doen, door zelf je eigen hart te ontdooien en dan te laten spreken. Ik zou zeggen: ga je gang, wees creatief, probeer manieren uit om de wereld om je heen op te vrolijken en hou je niet in.

Hier heb ik nog een prachtige video met muziek voor je. De Barcelona Gipsy Balkan Orchestra voert op het station in Vilnius (Litouwen) het nummer Od Ebra do Dunava uit:

 

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliou, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction