De kracht van visualiseren

doornroosje

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zonet had ik een prachtig artikel klaar. Opeens maakte ik één verkeerde beweging en álles was zo weg! Vroeger sloeg WordPress zelf af en toe je artikel even op, maar tegenwoordig is deze fantastische service nergens meer te vinden. Er rekening mee houden door zélf af en toe even op de ‘save draft’-knop te drukken, is iets wat ik na anderhalf jaar nog steeds niet heb geleerd. Ik kom vandaag dus met je meedoen om veranderingen in het leven te bereiken met behulp van visualisatie. Daarbij leg ik ook netjes uit hoe het allemaal werkt, zodat je zeker weet dat dit geen abracadabra is.

De mensen die er bekend om staan dat ze visualiseren, zijn succesvolle zakenlieden en topsporters. Af en toe hoor je het van artiesten of politici ook wel en altijd zijn dat mensen die veel succes hebben in hun leven. Het leek me daarom een vet idee om dat ook eens even te gaan doen. Wie wil er nou geen succes in het leven? Veel manieren waarop mensen jarenlang dit soort oefeningen hebben gedaan, werken niet meer. Ik ga je vandaag dus laten zien hoe het wél werkt: het is de bedoeling dat je je voorstellingsvermogen wekt uit z’n Doornroosjeslaap en dat je zaken van verschillende perspectieven kunt bekijken.

We gaan beginnen met een tafel, want dat was ook míjn eerste keer dat ik perspectiefoefeningen deed. Dat ging met een collega en een groep ongelofelijk gezéllige,, analfabete Marokkaanse vrouwen. We dekten een tafel in de les en toen gingen we iedere keer van plaats verwisselen, zodat we alle spullen op de tafel van een andere kant bezagen. Best een truttige oefening, maar hier heb je toch nog even de tafel:

tafel van bovenaf
Tafel van bovenaf bezien
tafel van zijkant
Dezelfde tafel vanaf de zijkant bezien

 

 

 

 

 

 

 

Ik weet dus niet meer wat ik daarnet geschreven had en moet nu iedere minuut op de ‘savedraft’-knop drukken om niet nog een keer mee te maken dat alles pleitos is. Geen beste grond voor een mooi artikel, maar we doen het ermee!

pijnappelklier
Je pijnappelklier is de baas!

Goed, zoals een schip een machinekamer heeft, heb jij een lichaam. Dat voert de opdrachten uit, die door de kapitein worden gegeven. Jouw kapitein is je pijnppelklier. Ja, dat kleine frutseltje dat zo’n beetje onderaan je brein hangt. Dat is eigenlijk je ik-besef, datgene waarmee je jezelf het meest associeert van je hele lichaam-en-geestgebeuren. Alle initiatieven voor welke actie ook beginnen daar.

frontale cortex
frontale cortex

Je pijnappelklier is niet zo van het praten. Liever bedient hij zich van kleine stroomstootjes, die hij door je lichaam jast: serotonine, dopamine en melatonine. Laten we als voorbeeld nemen dat je hebt besloten dat je van een chronische ziekte wilt genezen. Dan stuurt je pijnappelklier een stoot dopamine richting je frontale cortex (of frontaalkwab, want ik hou zo van het woord ‘kwab’). Die gaat namelijk zorgen dat jouw idee in werking wordt gezet en dat het gaat lukken ook.

Ik zou zeggen: ga even lekker op je bank hangen, doe je ogen dicht en maak je maar eens een mooie voorstelling van jezelf als genezen, gezonde persoon. Stel je maar voor dat je weer kunt lopen, rennen, dansen, zingen, alles eten waar je zin in hebt zonder er ziek of dik van te worden, slapen en al wat dies meer zij. Daarna is het tijd om het te gaan uitvoeren, want het gebeurt uiteraard niet vanzelf allemaal. Je maakt een afspraak met me en dan gaan we bij jou je leven weer in beweging zetten.

Voor zeker de 134e keer: ik ben genezen van de gekste ziektes, stoornissen en andere kwalen. Als ik dat kan, dan kan het bij jou ook! Het is niet eenvoudig en ook niet snel gebeurd in de meeste gevallen – hoewel je ook geluk kunt hebben en dan zou je niet de eerste zijn -, maar je leven kan gewoon weer in beweging komen. Maakt niet uit of je ziekte erfelijk is en ook je leeftijd is geen beletsel.

Ik zat net even naar Brigitte Kaandorp te luisteren, die vertelde dat ze een tijdschrift las toen ze net 50 was geworden. Daar stonden tips in voor als dat je overkomt en dat ging erover dat je nu toch wel iedere week naar de kapper moest (het zal wel geschreven zijn door een verbond van winkeliers), op je kleding moest letten en verder weet ik het niet meer. Ik bedenk me net dat ik inderdáád een paar maanden geleden voor het eerst in mijn leven highlights in mijn haren heb laten zetten door een kapper. Ja, vijftiger. Het klopt.

Hier nog even het allerleukste liedje van Brigitte (Ik heb een heel zwaar leven) en als je niet zo wilt zijn als de persoon die erin bezongen wordt, zou ik maar eens aan het werk gaan om je leven een duwtje vooruit te geven:

En even flink likes geven aan het artikel én mijn facebookpagina, die de kapitein van mijn praktijk is he! Niet vergeten en delen waar je kunt 😉

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

1 Comment

  1. Zie je wel dat ik iets vergeten ben? Het is Moederdag morgen! Ik had je willen laten zien hoe ik mijn eenzaamheid heb opgelost, daar ikzelf het was vergeten en mijn ex daar mooi misbruik van heeft gemaakt. Ik heb zelf mooie bloemen en een paar crèmes voor mezelf gekocht en o ja chocola ook nog 😀 .
    Nooit bij de pakken neer gaan zitten. Dus mocht je ook alleen zijn morgen en verdrietig: verwen jezelf maar gewoon en bedenk dat zelfs voor jou goede tijden komen!
    Een fijne dag morgen,
    Sophia

    P.S. hier op mijn computer ziet mijn site er niet uit. Ik weet niet of het bij jou ook zo is, maar ik vermoed dat ie morgen wel weer normaal zal zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

%d bloggers like this: