Verboten zu genesen

Autobahn

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Een vriendin van me trok een paar dagen geleden de stoute schoenen aan en probeerde mijn verhaal te vertellen in een MS-groep op Facebook. Binnen een minuut zat de halve groep woedend en tierend bovenop haar en binnen 10 minuten werd ze er weer uitgekeild ook. Ze had mij al gewaarschuwd en ik had me aangemeld om het verhaal zelf te doen, maar het mocht niet zijn.

 

Verboten zu genesen

Die bijtende en kwetsende reacties horen nu eenmaal bij het Nederlanderschap. De meeste mensen gaan hier onmiddellijk over de rooie als je even iets tegen ze zegt, hoe vriendelijk ook. Tenslotte gaf ik die mensen toch eerlijke hoop dat ze kunnen genezen van MS. Ik ben er ook van genezen, dus waarom mag niet iedereen dat? Dat is nou die Hollandse jaloezie, die je nergens anders ter wereld vindt. In andere landen zwepen mensen zichzelf op om steeds beter te presteren, maar hier gooien ze er met de pet naar. Als iemand vervolgens naar een andere behandelaar gaat, zijn ze jaloers en gaan ze die persoon zwartmaken.

Maar er is dus iets wat zeer kwalijk is en wat mij betreft zelfs misdadig: artsen in dit land vertellen hun patiënten letterlijk dat ze nooit meer zullen kunnen genezen van MS. En ook niet van Alzheimer, van ADHD, van een B12-tekort, van COPD en noem gerust nog 5000 ziektes op. Omdat de reguliere medische wetenschap klaarblijkelijk geen oplossing kent voor duizenden ziektes, overtuigen artsen hun mensen ervan dat ze altijd ziek zullen blijven. Ik kan wel begrijpen dat je kapot bent als je zulk nieuws krijgt en dat je dan de eerste jaren niets meer durft te proberen. Maar daarna sta je toch hopelijk op??

De mensen gaan zichzelf echte hulp ontzeggen, want ‘de dokter zegt dat ze niet kunnen = niet mogen genezen’! Soms ben ik maar blij dat ik de goeie diagnose niet kreeg en het zelf moest doen. Als je alleenstaand moeder bent, kun je niet zomaar doodgaan. Je zult moeten vechten voor je leven en dat is wat ik gedaan heb. Voor mij hoefde het allang niet meer, want zo’n leuk leven heb ik nooit gehad. Maar twee weeskinderen achterlaten, is iets wat bij mij beslist niet tot de mogelijkheden behoort. Ik hoop dat er meer mensen zijn, die ook graag hun leven terug willen en zichzelf die kans gunnen.

 

Een B-12-“tekort”

Mijn vriendin werd ook lid van een B12-groep, eveneens op Facebook. Dat was zo mogelijk nog erger. Eén gigantisch bazige vrouw – ik zal haar naam niet noemen, maar ze heet … nee, grapje – zwaait daar met de scepter en geeft mensen ongenadig op hun lazer, als ze niet ál haar geüploade documentjes en toestanden gelezen hebben en uit hun hoofd kennen. Ik wist niet wat ik hoorde toen ik het hoorde, hoewel ik het al een keer met dat mens aan de stok had gehad op Twitter.

Zij is van mening dat een B12-tekort een ziekte is (dat is het niet: het is een symptoom!) en dat je nooit een diagnose voor een ‘andere’ ziekte mag krijgen, als er niet is uitgesloten dat je een vitamine B12-tekort hebt. Dat dat nergens op slaat, hoef ik toch niet uit te leggen he? Wat deze diva óók vindt, dat is dat iedereen die even een beetje B12-probleem heeft, verplicht met onmiddellijke ingang levenslang aan de injecties moet. In zo’n injectie zit een enorme bom aan deze vitamine en als je mijn ontdekkingen over de werking van vitamines hebt gelezen, weet je hoe hard de aanslag op je lichaam is, als je zo’n bom in jezelf spuit. Deze vrouw dwingt mensen om haar te geloven en ik vertel je hieronder wat dat in heel veel gevallen voor gevolgen heeft voor patiënten.

Ten eerste hoort vitamine B12 NIET bij vitamine B-complex, ten tweede heb je er geen tekort aan, maar blijft het in je maag- of darmwand zitten en ten derde neemt je lichaam maar heel weinig op van zo’n injectiebom. Ten vierde krijgen mensen verschrikkelijke pijn (!) door die injectie. Het kan wel een half jaar duren voordat die klachten, die vaak ook allergisch van aard zijn, overgaan. Wat deze mensen doen, is hun allergie(ën) cold turkey overwinnen. Mijn vriendin heeft de vreselijkste verhalen van mensen die die injecties nemen, gelezen en was er heel geschokt door.

Vitamine B12 lost zowel in water als in vet op, dus laat je niet vertellen dat het ongevaarlijk is om hier zulke bommen van in te nemen. Het is echt niet normaal om jezelf zó te kwellen. Het teveel schijn je uit te plassen, maar ik heb daar in wetenschappelijke studies geen zekerheid over gekregen. Bovendien is het toch belachelijk om zulke enorme porties van een vitamine te laten inspuiten, terwijl je alles toch uitplast? En wat vinden je blaas en je nieren van al die extra ballast? Niemand die zich met de vraag bezighoudt hoe erg je je lichaam belast met zulke injecties!

 

Diepere oorzaak: neurotransmitters

Ik heb nóg een bovendien: als je ziek wordt, van welke ziekte of klacht ook, is er altijd ten allereerste een probleem met één van de drie neurotransmitters: melatonine, dopamine of serotonine. Omdat ik zulke geweldige vriend(inn)en heb, kom ik steeds een paar stappen verder met mijn zoektocht naar de waarheid. Alledrie de neurotransmitters reizen door je zenuwbanen, maar stel je maar eens voor dat dat een snelweg is met meerdere rijstroken. Iedere neurotransmitter heeft z’n eigen rijstrook. Dat is hoe het kan gebeuren dat je een probleem hebt met één ervan en niet gelijk met alledrie.

Stel je nu maar eens voor dat er op één rijstrook aan de weg gewerkt wordt en dat alle auto’s op één van de andere twee rijstroken moeten. Op een echte snelweg krijg je dan een file, maar in je lichaam kan alleen die ene neurotransmitter niet verder rijden. De seintjes die naar of van de hersenen gegeven moeten worden, komen niet door en zo stoppen bepaalde lichaamsfuncties ermee. Of hersenfuncties, waardoor je psychische klachten krijgt. Als je de wegobstructie niet kunt vinden en repareren, wordt die steeds groter en kunnen de andere twee neurotransmitters er na verloop van tijd ook steeds minder gemakkelijk door.

Dus een vitamine B12-tekort is ten eerste geen tekort, maar een vervoersprobleem en ten tweede ligt daaraan ten grondslag dat ergens een stukje hersenen de boodschap niet krijgt om deze vitamine door je bloed heen te vervoeren, zodat ‘ie z’n werk kan doen. Je hebt een lekke band en de bussen staken, waardoor je niet naar je werk kunt. Dat is hoe het werkt. En om dat op te lossen, moet je die band plakken. De taxi’s zitten immers ook vol met allemaal andere mensen, die ook niet naar hun werk kunnen.

 

Je zelfherstellende vermogen

Je lichaam heeft wel een plan B (die taxi): bijvoorbeeld dat je maag toch wel aan het werk gaat, ook al krijgt ‘ie geen seintje. Als hij maar tjokvol zit; dan gaat hij wel verteren. Anders kun je immers niet meer eten en ga je dood. Zo hebben alle organen wel een noodfunctie en worden seintjes ook nog wel eens op een andere manier doorgegeven vanuit je hersenen. Daardoor val je er niet gelijk dood bij neer, als er even een boodschap niet goed aankomt in je brein, maar word je langzaam steeds zieker. Dat is je zelfherstellende vermogen.

Dat proces kun je omkeren, als je maar weet hoe het werkt. En dat weet ik nu dus! Of een niet volgroeide arm weer kan aangroeien of uitgevallen tanden weer terugkeren, weet ik niet. Logischerwijze wel, als ik zie dat er stukjes DNA zijn, die voor totale genezing zorgen van lichaam en geest, maar ik weet niet hoe logisch het leven is. Maar iemand die niet meer kan lopen, heeft of een of meer beknelde zenuwen of een tekort aan bijvoorbeeld ijzer in de benen en dat is te repareren. Niet heel gemakkelijk, maar het is wél mogelijk.

 

Ziektes zijn wél te genezen

Ik ben zelf niet zo verlamd geweest dat ik nooit meer kon lopen, omdat ik genezende crèmes leerde maken. Maar ik kon niet verder dan ongeveer 50 meter lopen en dan gingen mijn heupen op slot. De was kon ik niet meer aan de lijn hangen, want mijn armen konden niet meer omhoog. Ik hing alles jarenlang op de verwarming. Ik heb ook meerdere mensen van COPD helpen genezen, terwijl ook die ziekte bekend staat als ongeneeslijk. Nee, je moet weten waar de boel op slot zit én dan op zoek gaan naar de sleutel om de deur weer te openen.

Je moet niet bang zijn als dat betekent dat je helderziende healings moet ondergaan, omdat alle klachten ook een energetische factor in zich hebben. En je moet niet bang zijn dat je buren of familie je afmaken, omdat je een therapie volgt, die zij níet zouden volgen. Zij blijven ziek en jij wordt beter: denk dat maar. Wees niet langer bang dat ziektes ongeneeslijk zijn, want dat is niet zo! Ik ben ook genezen van COPD, ADHD, autisme en bijna van Tourette. Als ík dat kan, kun jij het ook. Met mijn hulp, want ik ben degene die het ontdekt heeft en die het pad naar genezing kent. Hou maar van jezelf en gun jezelf een gezond en gelukkig leven.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

3 Comments

  1. Meiske wat heb je weer hard gewerkt en wat leg je alles duidelijk uit! Het is triest hoe mensen aangepraat wordt door artsen dat ze ongeneeslijk ziek zijn en nooit meer hoop mogen hebben dat het wél kan. Ik weet maar één weg om daardoorheen te komen: blijven uitleggen en laten zien dat het wél kan. Dat het niet simpel is, maar dat het mogelijk is en dat je niet hoeft dood te gaan aan ziektes, waar de medische wetenschap blijkbaar niets mee kan. Zij zijn niet opperheilig en kunnen het net zo goed fout hebben als alle anderen!! En dat hebben ze nu ook, want jij kunt mensen genezen en zij niet. Daar moeten ze mee dealen!

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

%d bloggers like this: