Tarwebrood: het beste paard van stal

tarwebrood

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Tegenwoordig is het mokerhip om geen brood meer te eten. Helemáál geen granen liefst nog, want daar word je toch maar dik van, vindt een toenemende groep kritische mensen. Jezelf slank mediteren werkt al een tijdje niet meer en iedereen wil dolgraag slank en fit zijn. Een heel legitieme wens, waar ik je mee zal helpen in dit artikel. De zoektocht naar iets wat wél werkt, resulteert ontzettend vaak in het volgen van extreme en onevenwichtige diëten. Eén van de vele stations die men daarbij passeert, is het niet meer eten van graan. Ik wil daar graag éven iets tegenover zetten vandaag!

 

Alle granen op de wereld!

Een paar artikelen terug vertelde ik al iets over de helende kracht van een rijtje granen. Maar laten we bij het begin beginnen! En dat is … overal ter wereld eten de mensen al duizenden jaren granen als basisvoedsel. Van origine groeit er in de Amerika’s vooral mais. In Europa, Afrika en westelijk Azië tarwe, rogge, gierst, gerst, hop, spelt, boekweit en haver. In oostelijk Azië groeit vooral rijst.

pocahontas
Pocahontas: “Onze mais is ons goud!”

Als je wilt weten hoezeer de originele mensen in Amerika tróts zijn op hun mais, kun je eens kijken naar de film Pocahontas. Of gewoon met iemand uit een willekeurig Zuid-Amerikaans land praten over mais. Niemand die je zal zeggen dat je er dik van zou worden of dat het genetisch gemanipuleerd zou zijn. Mensen schatten hun graan op waarde en dat zijn kenners, want mais groeit daar al eonen. Zuid-Amerikanen zijn ook meestal niet dik, wat toch zeker bewijs is voor mijn stelling dat je niet dik wordt van mais. Het zijn de import-Noord-Amerikanen die mais met een lading boter vermaken tot popcorn en vervolgens zeggen dat je dik wordt van mais. Nee, je wordt dik van die boter! De mensheid is de laatste decennia zo dik geworden, doordat ze kant-en-klare voeding eten, die volzit met foute vetten. Zie verderop hierover.

In Azië zul je ook helemaal niemand tegenkomen, die beweert dat rijst niet goed zou zijn. Dat je er dik van zou worden of wat ook. Nee, het is hun gewas en ze zijn er trots op. Ze eten het iedere dag met plezier en zijn er dankbaar voor. In Afrika vind je ook niemand die weigert graan te eten, omdat het dik maakt of zoiets. Nee, het is hun traditie en dat is zo omdat rijst en tarwe oergezond zijn. En dus helend.

Het is echt alleen hier in Europa waar de mensen niet blij zijn met hun eigen gewassen. We hebben hier nota bene zóveel soorten graan, waarvan er drie helend zijn, maar altijd hebben we wat te zeuren. In het christendom wordt brood voorgesteld als zijnde een gift van God, die je dient te eren. Daarmee wordt uiteraard bedoeld dat tarwe helende eigenschappen heeft. Meer nog: de helende eigenschappen van tarwe zijn groter dan die van welke andere plant, bloem, boom of kruid ook!

Tarwe lost alles op wat niet hoort te bestaan

Als je tarwe eet, doet dat van alles wat je in je lijf hebt zitten en wat er niet hoort, oplossen. Gifstoffen, ziektekiemen, slakken in je darmen, wondjes in je spijsverteringskanaal … noem het allemaal maar op. Ik weet niet hoe jíj dat ziet, maar ik vind dat een reden om hartstikke blij te zijn dat dit graan bestaat en om er dankbaar gebruik van te maken! Waarom denk je dat brood in de kerk gebruikt wordt bij het avondmaal? Het helpt je om schoon te worden van binnen, zodat je je fit voelt en gezond blijft! In de oudheid wisten mensen dit gewoon en hoefde het niet uitgelegd te worden. Maar nu vertel ik het je nog een keer.

 

Hoe heb je dit ontdekt?

Je wilt misschien nog weten hoe ik dit ontdekt heb, aangezien deze helende eigenschap van tarwe nergens anders wordt beschreven. Nou, ten eerste is iets niet alleen maar waar als er meerdere mensen over praten. Uitvinders en onderzoekers vinden nieuwe feiten en daar is dit er één van. In de oudheid wisten mensen deze zaken bovendien, maar tegenwoordig moet alles wetenschappelijk bewezen zijn. Blijkbaar lukt het niet zo goed om de feiten uit de natuur op díe ene geaccepteerde en gewilde manier te vangen in een laboratorium, want de wetenschap weet nagenoeg niets over helende planten. En wat ze dan wél menen te weten, is vaak verkeerd.

Ik heb het gewoon ontdekt door het te gebruiken. Lange tijd had ik een voedselintolerantie die steeds als ik ’em genezen had, terugkwam. Dan kon ik maanden en soms zelfs jaren geen brood eten. Koekjes en pannekoeken wel, maar dáár word je wél dik van en dus kreeg ik heel weinig granen binnen. Nu kan ik sinds een week pap eten, zonder dat ik daar allerlei toestanden van krijg en … het viel me op dat zich van alles oploste in mijn lijf, toen ik ermee begon. Een paar vriendinnen die meededen, meldden ongeveer dezelfde resultaten. Eén vriendin viel zelfs steevast in slaap als ze havermout gegeten had.

Eerst probeerde ik havermout, want een paar nichten van me aten dat iedere ochtend en ik was benieuwd of het lekker was. Ja dus, ontdekte ik én mijn lijf ontspande zich zodra ik ermee begon. Al dat overspannen steeds weer aanmaken van vocht, waardoor ik zo dik blijf en ook constant naar het toilet moet, kwam tot rust. Mijn huid ook, mijn drukke brein en de aanmaak van steeds meer totaal onnodige witte bloedcellen voelde en zag ik stoppen. Ik ben immers helderziend, dus ik kan ook mijn eigen lichaam scannen om te zien wat er zich daarbinnen zo’n beetje afspeelt.

Als ik kijk naar wat er gebeurt wanneer ik tarwe eet, is het nog leuker: ik hoor steeds zachtjes ‘pop!’ en dan verdwijnt er iets wat er niet hoort te zijn. Een bacterie bijvoorbeeld, een beetje achtergebleven eten in mijn darmen, een gifje … Heel grappig, maar vooral ook hartstikke gezond. Enneh … als alles wat er niet hoort te zijn, verdwijnt door tarwe, dan ontstaan er dus geen nieuwe dingen! Geen vet wordt aangemaakt of anderszins ‘veroorzaakt’ en ook geen vocht dat je dik maakt. Met déze werking die tarwe echt heeft, kun je onmogelijk dik worden door dat te eten!

 

Ideeën voor gebruik van tarwe

Als je wilt dat het zo snel mogelijk werkt, dan dien je tarwe te combineren met volle melk, yoghurt of vruchten(sap). Je hebt in de supermarkt van die flesjes ontbijtgranen, waar ik nooit zoveel van begrepen heb. Daar zit een soort van yokidrink in, tezamen met fruit en tarwekorrels – ‘granen’. Dat blijkt heel gezond te zijn, want tarwe + fruit of vruchtensap + melkproducten werkt als een trein.

Uiteraard kun je gewoon ouderwets brood eten. Ik moet opeens denken aan mijn land Griekenland, waar men brood altijd als heilig heeft gezien. Je mocht zelfs geen klein stukje ervan weggooien. En nu eet niemand het meer, want het is opeens gedemoniseerd. Zo jammer is dat, want tradities zijn lang niet altijd verkeerd en het is zo simpel om wél gezond te eten. Daarvoor hoef je geen rare diëten te volgen of van alles op te geven. Nee, gewoon niet al te veel junkfood en snoep of snacks en verder liefst een mediterraan dieet. Iedereen weet in zijn of haar hart wel dat dat het gezondste dieet is op de hele wereld.

Toch kan niet iedereen brood verdragen. Veel mensen zijn allergisch voor gluten, wat komt door de enorme vitamine B12-hype. Je hebt al gauw te veel van deze vitamine en als je wilt checken of ik gelijk heb met mijn bewering, kijk dan maar eens op Google wat er gebeurt als je ‘vitamine B12’ intypt. Pagina’s vol met mensen die klagen, omdat ze worden gechanteerd om injecties met deze stof te nemen en dan een veel te hoog gehalte ervan hebben, met als gevolg enorme allergieën. Je hebt er eerder minder van nodig dan meer en als je denkt dat je een tekort hebt, drink dan eens een week of twee dagelijks een half glaasje geconcentreerd sap van bosbessen (ook wel ‘oersap’ of ‘krachtsap’ geheten).

Ik zou zeggen: gebruik je fantasie en maak er maar iets leuks van. Je kunt bijvoorbeeld Brinta tarwe of havermout door een glas vruchtensap schudden en dan is je sap nóg gezonder. Wat fijne tarwe of havermout door je toetje roeren. Maiskoekjes bakken. Of havermout ouderwets in melk koken, een beetje rietsuiker erdoor en eventueel een schepje honing en kaneel eroverheen. Nee, van rietsuiker word je ook al niet dik en ook schaadt het je gebit niet. Je gebit gaat kapot van te veel zuur, niet van zoet. Snoepjes bijvoorbeeld. En er hoeft niet zoveel suiker in zo’n papje, want granen zijn van zichzelf al een beetje zoetig. In rietsuiker zit heel veel magnesium en nog een paar mineralen, dus ban dat alsjeblieft niet uit je keuken.

 

Waar je wél dik van wordt?

Nou, van roomboter! Van palmolie, kokosolie, slaolie, arachideolie. In een ordinaire cake zit maar liefst 200 gram boter! En je wordt dik van fruit direct na de warme maaltijd eten. Vruchten met heel veel antioxidanten, zoals mandarijnen, citroensap, ananas, appels of mango’s kun je wel gelijk eten of zelfs combineren, maar met ander fruit moet je liever even wachten tot zeker een uur na je maaltijd. De combinatie van fruit en groente is iets wat enorm kan gaan gisten in je maag namelijk. Daar kun je ook een voedselintolerantie van krijgen en allerlei maag- en darmklachten. Dan zit je met zo’n opgezette buik, wat niet echt grote schoonheid is.

En er is nóg iets waar je dik van wordt: slechte aderwanden! Op de plekken waar je klieren in je lichaam hebt, lekt er dan bloed naar je lymfestelsel. Dat kan het niet snel genoeg verwerken en zo zet je lijf steeds verder op. Van vet kun je een paar kilo aankomen, maar van vocht word je écht heel dik! De oorzaak van die slechte aderwanden is een plaatselijk tekort aan vitamine C en quercetine. Met ‘slecht’ bedoel ik dat ze poreus zijn en daardoor bloed lekken. Wat je eraan kunt doen, is veel tarwe en haver eten en als het niet werkt, moet ik eraan te pas komen om een stelletje meelifters weg te halen uit je. Plus misschien heb jij andere voeding nodig, want niet iedereen zit op dezelfde manier in elkaar.

 

© Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.