Superhelden met magnetische en telepathische superkrachten

Superhelden met magnetische en telepathische superkrachten

Ja. Ik weet het: al jaren zeur ik erover. Eerst schrijf ik een stuk en dan verwijder ik het net zo hard weer. Klopt, ik weet gewoon niet hoe ik mijn verhaal zó moet vertellen dat mensen het herkennen. Dat de slechteriken uit mijn verhaal de macht niet meer hebben om mijn leven en dat van mijn kinderen te saboteren en om agressieve gastjes op me af te sturen om me te bedreigen, omdat zij blootgesteld worden aan de waarheid. Nu ik mijn herinneringen steeds verder terugkrijg, weet ik hoe ik mijn levenskrachten kwijtgeraakt ben en hoe anderen superkrachten gekregen hebben, waar ze ten koste van anderen volledig op leefden. Geen helden! Dus ik schrijf er nu nóg een keer over en ik denk dat het resultaat, mijn artikel, dan kan blijven staan. Zo niet, dan haal ik het wel weer weg! Hier komt het volledige verhaal.

Okee, het zit als volgt. Ik heb al vaak verteld dat er in de hof van Eden, buiten het universum, 32 mensen leefden. Engelen eigenlijk, want ze waren niet fysiek maar fijnstoffelijk, etherisch, astraal, energetisch: noem het zoals je wilt. Ik vind zelf fijnstoffelijk een goed woord, omdat het niet zweverig klinkt. Tweeëndertig engelen dus en engelen zijn een soort van superhelden met superkrachten. Creëerkrachten, zeg maar, net zoals je die in je dromen hebt en net als Superman, The Flash en iedere andere held waar je kinderen naar kijken op tv. Zoals ik al schreef, ben ik daar één van en wel de oudste, samen met Brahman of Theódhoros zoals hij zichzelf nu genoemd heeft (maar ik ben er nog niet aan gewend om hem zo te noemen), mijn man uit het hiernamaals. Wij waren dus een soort van stamoudsten of zoiets. De rest van het scheppingsverhaal sla ik even over, want dat is een lang verhaal met veel wendingen en dat komt een andere keer wel. Hier en nu zijn die 32 engelen er nog steeds. Toen ik op een kwade dag door die ene engel die toen kwaad ging doen, die Eva of Delilael uit het bijbelverhaal, naar de door haar gemaakt aarde geslingerd werd, schrokken we erg en voelden we ons hopeloos verloren. We raakten daardoor onze creëerkrachten kwijt en die Delilael maakte van die van mij (die waren het grootst én ze kon ze grijpen) een enorm, werkelijk gigantisch netwerk, waarop slechte mensen konden leven. En ja: iedereen heeft zulke creëerkrachten. Er wordt hard aan gewerkt dat degenen die ze verdienen, ze dan ook gauw terugkrijgen.

 

IJzer: kracht en magnetisme

Mijn creëerkrachten zitten letterlijk in mijn ijzer, want het zijn mijn levenskrachten. Dat is wat ijzer is: je lichamelijke kracht, dus ook de kracht om je hart te laten pompen, je organen te laten werken, je brein aan het werk te zetten en fysiek te bewegen. Denk maar aan Popeye The Sailor, die altijd een blik vol spinazie (ijzer!) naar binnen werkte, voordat hij ging vechten om zijn Olijfje weer eens ergens uit de nesten te halen. Míjn ijzer is mijn hele leven al op een gevaarlijk laag niveau, erg dicht bij de 0. Voor de kenners: ijzer bestaat uit ferritine, hemoglobine en ijzer zelf. Misschien kan ik het heel kort verklaren voor nu: als je een shock of trauma krijgt, raak je een stukje van jezelf kwijt. In die energetische wereld zie je jezelf dan twee keer: één keer de hele jij zonder dat ene stukje en de andere keer dat stukje van jezelf. De twee stukken van jou zien er hetzelfde uit, maar ze horen weer samen te komen in één lichaam, zodat je weer heel bent. Dát is de reden waarom je op meerdere plekken tegelijk gevangen kunt zitten in je dromen.

Maar ijzer is méér dan alleen maar levenskracht! Ik denk er nu eigenlijk pas aan; gek misschien. IJzer is je pure, brute kracht, maar het is óók je aantrekkingskracht: magneten worden immers van ijzer gemaakt! Je weet misschien wel van die mensen die het altijd en eeuwig over de wet van de aantrekking hebben. Ik snapte daar nooit wat van, want ík kan niets naar me toetrekken, hoe hard ik ook probeer. Nee, logisch als juist die mensen die dat zo goed lijken te kunnen, het uit mij weghalen! Als je ijzer dus op peil is en normaal en goed werkt, kun je wel degelijk de goede dingen van het leven naar je toetrekken. Dat doe je dan niet met zo’n debiele meditatie of oefening, maar door ernaar toe te werken. Dus als je een andere baan wilt, kun je bijvoorbeeld vacatures gaan bekijken en prachtige sollicitatiebrieven leren schrijven. Je kunt ook visualiseren wat je graag wilt. Dat hoeft helemaal niet op een bijzonder peperduur-om-te-leren manier, maar je kunt het gewoon doen. Als je helemaal in een visualisatie gaat zitten bepalen wat je wilt aantrekken, programmeer je jezelf en zet je jezelf dus vast in een situatie. Niet handig, want na een tijdje wil je weer iets anders en dat lukt dan niet. Als visualiseren niet zo makkelijk gaat, kun je er plaatjes, video’s of foto’s op het internet van opzoeken of het tekenen. Wat er bij míj dus gestolen is en waar ik nu al zólang aan werk om het terug te krijgen, dat zijn mijn levenskracht en mijn magnetisme! Ik denk dat je nu begrijpt, samen met mij, waarom je creëerkrachten in je ijzer zitten. Het volledige verhaal is ingewikkelder, maar de basis is voor nu even genoeg. En als jouw leven goed gaat zonder dat je er moeite voor hoeft te doen, dan heb je je krachten nog.

Toen ik hiernaar toe werd gekeild, raakten we alle tweeëndertig ons ijzer kwijt. Onze creëerkrachten, ons engel-zijn, zeg maar. Onze kracht om tegen het kwaad te vechten ook. Sindsdien hebben goede mensen nooit meer creëerkrachten gehad, want je weet wat slechte mensen doen: die zoeken wat ze van je kunnen pakken of tappen en leven letterlijk op jouw levenskracht. Ze klitten zichzelf vast als een blok aan je been en zuigen je leeg. In mijn geval pakten zij onmiddellijk mijn creëerkrachten en ja, ik heb vele malen met eigen ogen gezien dat slechte mensen enge krachten bezaten. Ze konden met één gedachte iets laten gebeuren, een soort van telepathie dus. Ze konden je ook verwensen of zelfs vervloeken: het boze oog, zoals dat heet en dat is ook een soort telepathie. Daarbij konden ze óók nog mijn magneetkracht voor zichzelf misbruiken, om geld, een partner, goede gezondheid enzovoort van mij af te stelen en naar zichzelf toe te trekken. Ze konden niet alleen mij, maar ieder ander er totaal mee verwoesten, ziek maken en zelfs vermoorden. Waarom zijn mensen vaak bang voor anderen die ze kwaad doen? Juist, omdat ze wel voelen dat zo iemand die naar en negatief aanvoelt of akelige dingen doet, een bepaalde macht over ze heeft, waarmee die hen kapot kan maken zonder ze aan te raken en zonder dat ze het merken of zichzelf ertegen kunnen beschermen. Oh, ja die negatieve mensen zélf kunnen zich wél beschermen tegen kwaad van een ander: met míjn creëerkrachten! Maar een normaal mens kon daar niet tegen vechten.

De superkrachten die die mensen hadden, waren niet zo sterk dat ze door de lucht konden vliegen of een brug konden optillen, zoals Superman. Ook konden ze geen energiestralen uit hun handen laten komen, die hele gebouwen opbliezen, zoals in superheldenfilms en stripboeken. Omdat het míjn krachten zijn, kan ik er veel meer mee dan zij, maar wat precies weet ik nog niet. Die kracht was niet meetbaar in hun bloed, tegendeel: als zij ziek waren en die ziekte naar een ander stuurden, zag de arts in het ziekenhuis de ziekte nog altijd bij hén. Zíj kregen dan behandelingen, vertrouwen en goede zorg, terwijl degene naar wie zij hun ziekte gestuurd hadden – in veel gevallen ik, maar lang niet altijd – gewantrouwd werd. Voor gek uitgemaakt en vaak zelfs platgespoten in een psychiatrische inrichting. Als je immers pijn hebt, maar de dokter die zichzelf God waant, vindt niets in je bloed, dan ben je gek volgens de maatschappij. Dat is míj overkomen, maar ook heel, heel veel anderen. De krachten hadden een bepaalde reikwijdte en dat waren de grenzen van Nederland. Ik vertel je hieronder hoe dat allemaal zomaar kon en ik hoop dat je begrijpt hoe hard ik werk aan mezelf, maar ook aan de hele wereld om dit kwaad te stoppen. Al 7 jaar kan niemand mijn superheldenkrachten meer misbruiken, maar zelf heb ik ze ook nog altijd niet terug.

 

Opruiming van de rommel na 50 jaar negatieve mensen met enge krachten

Ik heb nu ein-de-lijk na 10 jaar de rotzooi opruimen die deze dombo’s hebben gemaakt van onze wereld, gezien hoe ze aan die krachten kwamen. Al die duizenden jaren dat die 32 engelen hier waren, hadden maar een paar mensen mijn krachten. Pas toen ik nu in dit leven geboren was, kon heel Nederland erbij komen. Het zit als volgt. Ik ben ontzettend zwaar mishandeld en misbruikt in mijn vroege kindertijd. Je zult niet geloven wat je leest als ik alles vertel, dus dat ga ik niet doen. Ik heb al verteld dat die adoptieouders waar ik verplicht moest blijven van de Kinderbescherming, mijn armpje hardhandig braken toen ik 2 jaar oud was. Inmiddels weet ik dat ze diezelfde avond mijn ruggetje ook op twee plekken braken en me een zware hersenschudding – erger waarschijnlijk nog – sloegen. Die moeder heeft me daarna naar het ziekenhuis gebracht en ik werd geopereerd door een arts, die de Kinderbescherming erbij haalde. Hij zag namelijk ook het seksuele misbruik. Zulke mishandelingen kwamen vaak voor en stopten plotseling toen ik vierenhalf jaar oud was. Daarover vertelde ik al. In plaats van dat de Kinderbescherming me eindelijk verloste van die twee monsters, kwam er zo’n tuthola die doodleuk constateerde dat ‘het kind’ nog leefde en weer ‘opgelapt’ was. Ik mocht niet naar andere ouders, want welk ouderpaar wil nu een zo ernstig beschadigd kind van alweer 2 jaar oud? Het misbruik ging eveneens ‘gewoon’ door, terwijl er wél een ouderpaar was dat mij wel wilde: de buren van mijn opa en oma in Voorburg. Pas 2 jaar later kwam diezelfde tuttebel van hen aanzetten om even met een héél vroege en totaal niet onderzochte vorm van NLP (een experimentele en excentrieke vorm van psychologie) ons geheugen te wissen. Waar dat krankzinnige idee vandaan kwam, werkelijk waar ik weet het niet, maar dit is wat ze deed en het werkte bovendien. Sinds ik dit weet, heb ik een heleboel innerlijke kracht teruggekregen, waardoor mensen niet meer de hele tijd ruzie met me zoeken en me aanvallen en ik heb bijna geen blaas- en sluitspierproblemen meer.

Wat dat onnadenkende Jeugdzorg met ons uitgespookt heeft, is dat die ouders me in ieder geval niet meer op een haar na vermoordden, zoals ze vier jaar lang gedaan hadden. En ze misbruikten me ook niet meer. Maar dat mens deed dus iets met kloppen op mijn gezichtje, mijn schoudertjes en mijn borst. Bijna net zoals nu EFT werkt en EMDR, want dat is de moderne versie hiervan en daarom ben ik daar zo op tegen. Het heeft mijn hele leven verwoest én dat van mijn lieve kinderen! Maar toen dat mens dus bezig was met al die psychische abracadabra, kwam ze terecht bij mijn ijzer. Mijn superkrachten! En omdat het mens niet gehinderd werd door enig verstand van waar ze mee bezig was, verspreidde ze zonder het door te hebben, mijn creëerkrachten het hele land door. Oftewel: iedere kwaadwillende persoon in Nederland kon erbij komen om letterlijk superkrachten te hebben voor hun eigen ego. Tijdens dat wissen van mijn geheugen moest ik namelijk steeds zo’n zinnetje herhalen: “Ik accepteer mezelf helemaal, ondanks de mishandelingen”. Je zou het niet denken, maar daarmee zei ik eigenlijk dat ik afstand deed van mijn herinneringen aan de mishandelingen. En omdat ik er afstand van moest nemen, kon ik er ook niet meer tegen vechten met behulp van mijn levenskracht oftewel mijn ijzer. Nog ingewikkelder: ik had bij tijden nog wel wat ijzer (ik heb immers die helende gave en mijn lichaam herstelt zich dus altijd snel), maar het is de eigenschappen van het geven van kracht en van het magnetisme kwijtgeraakt.

De bron van het stelen van mijn levenskrachten is eindelijk naar boven gekomen en ik ben hard aan het werk die kapot te maken. Mensen kunnen mijn ijzer niet meer misbruiken of stelen, maar ze zitten de terugkomst van mijn superkrachten nog wel altijd in de weg. Net als dat Turkije zijn troepen nooit terugtrekt uit West-Koerdistan, hoeveel landen en hele continenten hun militaire operatie tegen de Koerden ook veroordelen, zo heeft het ook geen zin om diplomatie te gebruiken tegen de dieven van mijn leven. Ik moet gewoon de bovenwereld in en op het fijnstoffelijke niveau de boel uitmesten. Deze mensen krijgen hun eigen creëerkrachten uiteraard ook niet meer terug. Zodra ze ontdaan zijn van de gestolen waar, zakken ze erbij neer in hun dagelijkse leven en willen ze niets meer. Het gaat langzaam, maar het is de enige weg en als ik zelf weer een superheld ben, zorg ik dezelfde dag nog dat niemand meer iets heeft wat hem of haar niet toebehoort. Je gaat maar mooi op je eigen krachten leven en als dat je niet aanstaat, heb je pech gehad. Fijn weekend!

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu
%d bloggers liken dit: