Hulp en advies bij Jeugdzorg

 

Kind met hondenVanaf het moment dat ik moeder werd in 1996, heb ik zowel privé als beroepsmatig heel erg veel verhalen gehoord over mensen, die met Jeugdzorg te maken kregen en hun kinderen onterecht verloren. Met alle (langdurige) gevolgen vandien voor het hele gezin. Ik heb redelijk wat ouders geadviseerd in hun strijd om hun kinderen. Daardoor heb ik manieren ontdekt om ermee om te gaan.

Sinds 2013 hebben instanties zoals scholen, wijkteams en huisartsen een meldplicht, waar ze niet altijd even discreet mee omgaan. Staat jeugdzorg eenmaal op je stoep, dan krijg je te maken met uiterst moeilijke mensen, die niet naar je luisteren en heel veel fouten maken. Voor correctie daarvan staan ze bijna nooit open. En jeugdzorg luistert zelfs niet altijd naar de politie of naar een rechter die het niet met hen eens is.

Door de vele jaren heen heb ik dingen ondekt, die kunnen helpen om Jeugdzorg weg te krijgen. Ze zijn er echt heilig van overtuigd dat zij goed werk verrichten en dus moet je een iets andere strategie volgen om een einde te maken aan hun onterechte bemoeienis dan je normaal zou doen. Klachtencommissies zijn níet onafhankelijk, het Tuchtcollege geeft geen bindend advies en daar kun je ook maar één persoon aanklagen en meer opties zijn er eigenlijk niet. Het moet ánders.

Soms is dat gewoon je mond houden en héél kort en zakelijk zijn. Andere keren is het dat je ze bij je thuis uitnodigt, zodat ze zelf kunnen zien dat jij gelijk hebt. Heel soms kan een getuigenis van iemand anders op papier of in persoon ook helpen. Een rechtszaak die je gewonnen hebt, strekt ook tot aanbeveling en zo zijn er nog wel wat dingen die je kunt doen. Het hangt van het geval af.

Nog één tip: bevestig na ieder gesprek – live of telefonisch – met Jeugdzorg schriftelijk wat er besproken is. Dat kan via de mail of via een aangetekende brief. Even kort weergeven wat er besproken is en wat zij hebben gezegd. Als ze daar niet op reageren met een: dat ziet u helemaal fout, meneer, mevrouw, is dat hard bewijs van wat er is besproken. Dat is een vriendelijke manier om te zorgen dat je later niet volkomen verbaasd staat van wat er in het dossier van je kinderen staat. Je mag gesprekken ook opnemen en daar hoef je geen toestemming voor te vragen. Je hoeft het zelfs niet aan te kondigen.

Als je hulp wilt voor je gezin, kun je me contacteren op de contactpagina. Of je kunt het formuliertje hieronder gebruiken. De pagina met hoe ik werk vind je hier.

 

 

Tags: jeugdzorg, hulp bij jeugdzorg, advies bij jeugdzorg, kindermishandeling