Medische hulp

fragile

Gisterochtend had ik weer zo’n soortement van aanval, waardoor ik urenlang niet kon bewegen en praten. Het gebeurde toen ik wilde opstaan en ik bleef dus maar liggen. Niet veel keus als je je niet kunt bewegen. Nog nooit heb ik zelfs maar nagedacht over de vraag of dit soort uitvalsverschijnselen, zoals ze genoemd worden, gevaarlijk kunnen zijn, maar deze keer zat het me toch niet lekker.

Pas na enen in de middag kon ik uit bed komen en toen dacht ik: okee en dan wil ik nú weten wat dit voor rariteiten zijn. Ik had altijd gedacht dat het MS-aanvallen waren, maar ik heb al zeker een jaar geen restje van die ziekte meer in m’n lijf. Dat kan dus niet, maar wat is het wel? Tijdens de aanval concentreerde ik me op de energetische wereld, want ik wilde uiteraard zowel weten wat me overkwam alsook er zo snel mogelijk een einde aan maken. Er kwamen een paar artsen langs, die met me gingen praten. Ik kwam ook bij hen heel moeilijk uit mijn woorden en zag dat ze zich zorgen om me maakten. Ze zeiden niet wat het was; misschien wisten zij het ook niet. Of zoiets nou komt door het lage ijzergehalte dat ik nog altijd heb – het lijkt me twijfelachtig. Ook toch niet door die tumor in mijn buik of de zweer in mijn darmen. Dit is eerder een tijdelijke stop in de seintjes van en naar je hersenen.

Toen ik dus uit bed kon, maakte ik ontbijt en toog ik het internet op. De hele tijd tijdens de aanval had ik heel duidelijk het woord STROKE gezien en ook de woorden AFASIE VAN WERNICKE. Ik wist wel ongeveer wat een ‘stroke’ was, maar niet hoe het exact in het Nederlands heette. Het bleek een beroerte te zijn, maar toen ik opzocht hoe dat in z’n werk ging, had ik mijn twijfels. Verder ging ik liever een huisarts zoeken, want zonder dat kom je niet bij een specialist. Dat verliep weer erg stroef allemaal en toen was het opeens 5 uur in de middag. Ik kon nog steeds niet goed uit mijn woorden komen, voelde me zwaar in mijn hoofd en instabiel overal, dus belde de huisartsenpost in Leeuwarden.

Daar kon ik terecht en …. warempel: ik werd onderzocht! Stond er zelf paf van. De arts luisterde naar me, maakte geen ruzie en liet me wat beweginkjes maken. Daarna ging hij met zijn metalen hamertje op mijn gewrichten slaan. Dat was allemaal goed genoeg, hoewel ik nog steeds erg stijf was en overal pijn had. Dáár keek hij niet naar, want dat was niet nieuw. Bij de huisartsenpost kijken artsen alléén naar iets wat je nú hebt en wat niet kan wachten tot de dag erna. Ook naar een specialist verwijzen is er niet bij. De goede man had geen enkel idee wat het voor aanval geweest kon zijn en ik ging onverrichterzake maar weer terug naar huis.

Als dit dus kennelijk het beste is dat je van een arts kunt verwachten, wat moet ik daar dan nog zoeken?, dacht ik bitter. Tegen de tijd dat men in het ziekenhuis misschien wel ooit op een dag weet wat ik mankeer, heb ik het al drie keer zelf genezen. En ik heb die helende gave of wat het ook is, dus als ik ziek word, gaat mijn lichaam zichzelf al direct genezen. Het kan best zijn dat ze daardoor minder erge symptomen vinden en dan zeggen dat het ‘tussen de oren’ zit. Ja, tussen de oren zit het zeker: daar zitten immers je hersenen en van daaruit gebeurt alles wat met je gezondheid te maken heeft! Maar dat wil nog niet zeggen dat het psychische oorzaken heeft. Dat kan ook niet eens, want psychische oorzaken hebben ook weer nog een diepere lichamelijke oorzaak.

Maar er is nóg iets wat me heeft doen besluiten om maar niet verder te zoeken. Je weet misschien uit mijn verhalen hier en daar dat mijn ex-man zijn leven verwedt om mij psychisch gestoord verklaard te krijgen. Zes jaar lang lachte iedereen hem uit, totdat we verhuisden en niemand ons kende. Toen kreeg hij opeens vat op een paar dommerdjes die ook hier rondlopen bij het wijkteam enzo. Toen ik ‘s avonds nog een keer ging zoeken op het internet naar wat me nou overkomen kon zijn, zag ik iets heel griezeligs staan:

een conversiestoornis.

Jawel. Het lijkt enigszins op wat ik steeds doormaak – ik heb het in totaal zeker 10 keer gehad – en puur en alleen omdat de wetenschap nog niet weet waar het door veroorzaakt wordt, zeggen artsen dat het een psychische aandoening zou zijn. Het komt wel eens voor bij mensen die veel stress doormaken en dus is het héél gemakkelijk om die maar de GGZ in te douwen. Dat is natuurlijk onzin, want als je hele lichaam van top tot teen het plotseling totaal begeeft, is daar een lichamelijke oorzaak voor. Ook je hersenen bevinden zich IN je lichaam, niet? Het woord ‘psychisch’ mag je alleen gebruiken, als iemand een geestelijke aandoening heeft en niet zomaar te kust en te keur! Bovendien begeeft je lichaam het niet omdat je stress hebt, maar heb je stress omdat je frontale cortex (en dat is een lichaamsdeel, ook al bevindt het zich in de hersenen!) de seintjes van de stress niet binnenkrijgt om ze te verwerken.

Met andere woorden: voordat er een huisarts of neuroloog op het horroridee komt om me nu nog officieel voor psychisch gestoord te verklaren, hou ik liever op te zoeken in de medische wereld naar de oorzaak van wat ik aan uitvalstoestanden krijg. Ik weet dat er in mijn onderrug nog altijd een obstakel zit. Dat kan er heel goed voor zorgen dat er af en toe seintjes van en naar de hersenen niet goed doorkomen. Maar niemand wil me doorverwijzen naar een specialist om dat eens in een scan te vangen. Graag had ik een eerlijke diagnose gewild, zodat ik ook met mijn healingswerk sneller kan opschieten, maar het zit er gewoon niet in. Ik sluit mijn banden met de reguliere artsenwereld maar af uit veiligheidsoverwegingen. En wens je een prachtig weekend!

 

© Vassiliou Empowerment

Gezinscoach

ballonnen

Door de jaren heen heb ik heel wat gezinnen gecoacht. Huwelijken heb ik gered en kinderen heb ik mede daardoor het leven een stuk aangenamer gemaakt. Daar wil ik heel algemeen, zonder enige privacy te schenden, even bij stilstaan! Ik blaas iedereen altijd zelfvertrouwen in, maar ook ik mag vandaag even zelfverzekerd en trots op mezelf zijn!

Ik heb behoorlijk wat kinderen van leertroubles (‘stoornissen’ als je wilt) genezen. AD(H)D, dyslexie en ook wat minder duidelijk omschreven problemen op school heb ik verholpen, door de kinderen en soms ook ouders ervan af te helpen. Ook heb ik vaak ouders bijgestaan om hun kinderen op een andere school in te schrijven. Altijd ging het daarna veel beter met die kinderen. Gisteren kreeg ik nog een bedankje van een kind dat enorme baat bij mijn hulp gehad heeft.

Er waren mensen die gescheiden waren en opnieuw getrouwd, maar die toch nog steeds van hun eerste partner hielden. Ze waren zo eerlijk om dat toe te geven en daardoor kon ik ze helpen om hun liefde op hun nieuwe partner te richten. Er waren ook gescheiden ouders die oorlog voerden om hun kinderen bij zich te houden en om de andere ouder uit te schakelen. Anderen waren halsoverkop verliefd geworden op een ander en dan hielp ik hun vertwijfelde partner. De liefde kwam dan ook echt terug, want ik pak niet alleen ziektes, maar alle problemen bij de wortel en trek ze eruit. Niet met abracadabra, maar met degelijke coaching en healing.

Er waren ook moeders van wie de partner geen inkomen meer binnenbracht, waardoor het hele gezin wankelde. Ik hielp hun om hun uitgavenpatroon aan te passen aan de omstandigheden en ik hielp de belangrijkste kostwinner zijn verstand terugwinnen. Als je een gezin hebt, kun je even zo’n 20 jaar lang niet flierefluiten! Verder heb ik relaties gered van mensen die elkaar alleen nog maar verwijten maakten, omdat ze niet meer wisten hoe ze de ander op een handiger manier om hulp konden vragen. Omdat ik altijd gelijk de kern van een probleem zie en heel veel geduld bezit, zijn sommige gezinnen na één of een paar sessies alweer op de rit. Het ligt eraan hoe graag ze verandering willen en hoezeer ze in staat zijn om daarbij ook te kijken naar hoe de ander zich voelt.

Hoe bitter is het dan om te moeten aanzien dat niemand voor óns klaarstond, toen ik vorig jaar zonder enige reden voor gek (!) werd verklaard door een totaal onbevoegde persoon van Veilig Thuis en mijn jongste zoon kwijtraakte. Er waren wel mensen die ons steunden, maar niemand was opgewassen tegen zulke enorme aanvallen op mijn integriteit en die van mijn kinderen. Dat had iemand van een instantie moeten zijn: een huisarts, schoolleider, school, leerplichtambtenaar of iets dergelijks. Die wisten echter niet meer hoe ze de door hen opgestarte leugentrein tot stilstand moesten brengen. Gewoon op de rem trappen en dan vol in de achteruit, zou je zeggen … maar logisch nadenken is er niet bij voor dit soort foute hulpverleners.

Ze maken er een enorm probleem van als iemand van Jeugdzorg iets verkeerds heeft opgeschreven in een rapport of anderszins dossier. Dat wissen doen ze nooit, want stel-je-voor dat 10 jaar later lijkt dat het tóch waar was! Gewoon even logisch nadenken en dan aan zo’n fout verhaal toevoegen dat de melding zo-en-zo was, maar dat dat bij nader onderzoek niet bleek te kloppen, is welzeker 50 bruggen te ver voor deze domme mensen. Daarom coach ik al jaren gezinnen en ook gewoon individuele mensen met veel succes! Ik hou geen dossiers bij en als ik soms een aanbeveling schrijf voor iemand of een rapportje, dan doe ik dat in overleg. Als je hulpverlener bent, hoor je eerst aan de ander te denken en niet alleen maar aan jezelf!

 

© Vassiliou Empowerment

Wat houdt je eigenlijk tegen in het leven?

kind to yourself

Wanneer mijn vrienden proberen iemand ervan te overtuigen dat een of een paar behandelingen in mijn praktijk goed zouden doen, reageert diegene steevast met altijd weer dezelfde reeks aan twijfels: “Ja, nou ik ga al naar een andere therapeut. Het klopt dat dat niet werkt, maar daar ben ik zo aan gewend”. Of: “Healing?? Daar ben ik veel te nuchter voor!”. Dan zeggen mijn vrienden: “Weet je wel hoe nuchter Sophia is?” en “Ze hep gestudeerd!”, maar ze blijven toch hangen bij twijfel en angst voor iets nieuws.

Op dit moment zou ik heel even willen dat ik alle keren dat ik zelf mijn twijfels en angsten heb overwonnen voor een beter leven, had genoteerd. Dan kon ik het schema even hier laten zien en klaar. Nu moet ik graven in mijn geheugen om een paar geschikte voorbeelden op te noemen. Het moment waarop het duidelijk was geworden dat ik te ziek was om nog les te kunnen geven en ik het healen dat ik ondertussen had geleerd, in de praktijk ging brengen, is wellicht een goed voorbeeld. Of toen ik besloot te verhuizen teneinde een goede toekomst voor mijn kinderen mogelijk te maken. Het moment waarop ik een voor mij eigenlijk te dure maar wel zeer effectieve marketingcursus ging volgen, is er nog zoéén en zo kan ik nog honderden voorbeelden noemen.

Ik kan bogen op het feit dat ik nog nóóit één kans op verbetering van mijn leven of dat van mijn jongens heb laten liggen vanwege angst voor iets nieuws. Er zijn wel eens te dure oplossingen geweest. Die kon ik niet volgen, want dan was ik in de schulden geraakt. Dat was erger geweest dan de resultaten van de oplossingen in kwestie konden goedmaken. En ik heb vaak genoeg gezien dat mensen die veel geld vragen voor hetgeen ze verkopen, meestal slechte kwaliteit bieden. Een oplossing vinden voor iets wat je wilt verbeteren in je leven is daarmee ook een kwestie van schiften: wat kost het me aan geld, energie en angsten overwinnen? En wat levert het me op?

Laten we eens kijken hoe dat schiften zou kunnen verlopen voor iemand die een klacht heeft, waarbij ik kan helpen. Het gaat dan in het voorbeeld om een man met een ernstige huidallergie. De dermatoloog heeft een crème voorgeschreven, die niet werkte. Daarna nog een paar andere die óók niet werkten. Eén ervan deed de klachten zelfs nog verergeren. De man vond het welletjes en toog naar een natuurgeneeskundige. Die gaf ook meerdere crèmes en nog andere behandelingen, waarvan er niet één werkte. De man gaf de moed op en ging maar thuiszitten in de ziektewet, want blijkbaar was er geen oplossing. Hij was zo ziek van zijn huidklachten dat hij geen enkel werk meer kon doen.

Toen kwam er iemand die hem naar mij doorverwees. “Sophia kan je helpen joh! Die kan van alles genezen, dus hier kan ze je vast ook mee helpen”, zei die. “Lees haar website maar eens. Ze vraagt niet te veel geld en is heel aardig”. De man gaat lezen en ziet dat Sophia iets over vitamine B12 zegt, wat ingaat tegen wat hij daarover gehoord heeft. Hij vraagt zijn huisarts eens wat die ervan vindt en die zegt dat Sophia ‘onzin praat’. Toch heeft die heel veel mensen geholpen en genezen met die zogenaamde ‘onzin’ van haar. En misschien heeft zijn klacht wel helemaal niets te maken met vitamine B12. Dat kan ook nog. Het idee om op een dag weer te kunnen werken en naar buiten te kunnen gaan, lokt hem wel aan. Maar hij blijft hangen bij de vraag of die mevrouw Sophia hem geen valse hoop zal geven. Waarom zou zij iets kunnen wat een ander níet kan, immers? Hij besluit zijn tijd tot aan zijn magere AOW uit te zitten en alle dromen die hij in zijn leven heeft gehad, gaan met de tijd in rook op.

Ondertussen heeft Sophia over huidklachten alleen gezegd dat die vaak van binnenuit komen. Omdat je een niet erkende of niet adequaat behandelde maagklacht hebt, bijvoorbeeld of omdat je in een stressvolle situatie verkeert. Over vitamine B12 heeft ze in een nieuwsbrief aan huisartsen gelezen dat overgevoeligheid kan samenhangen met deze vitamine en dat ze die bevinding zelf ook heeft. Deze man durft geen nieuwe uitdaging meer aan, omdat hij teleurgesteld is door de paar mislukte pogingen die hij heeft ondernomen. Best begrijpelijk dat het hem moeite kost om nieuwe moed te verzamelen, maar heel jammer dat hij zijn kansen op genezing laat lopen.

Wanneer ik patiënten in mijn praktijk krijg, die mij als een soort laatste strohalm zien, hebben ze vaak de verwachting dat ik hun klachten in één klap genees. Dat is niet eens alleen omdat ze onredelijke eisen aan me stellen, maar vooral omdat ze zó graag genezen willen, dat ze onmiddellijk resultaten willen zien. Als een klacht niet zo diep geworteld is, lukt zoiets wel, maar als ze er al jaren mee rondlopen en veel therapieën uitgeprobeerd hebben, zit daar meestal wel één tussen die hen zieker heeft gemaakt in plaats van beter. Dan moet ik dat eerst repareren, voordat ik aan de klacht zelf kan beginnen en dat kost uiteraard wat tijd. Dat is echter niet míjn fout en ik ben daar altijd direct en open over.

Ook als je bij mij komt, kan ik je niet garanderen dat je op slag genezen bent van welke ziektes of klachten ook! Zoals ik vaker heb uitgelegd, hangt het tempo waarin je vooruitgang zich manifesteert, samen met hoe positief of negatief je omgeving is, hoe lang je je klachten al hebt en of je bij verkeerde therapeuten bent geweest. De genezing komt zéker, maar hoe snel dat gebeurt, kan ik onmogelijk voorspellen. Ik geloof niet dat ik nóg eerlijker zou kunnen zijn dan ik nu (en trouwens altijd) ben.

Gun jezelf genezing en wees lief voor jezelf!

Dat is echt iets ontzettend belangrijks in het leven. Een voorbeeldje hierbij: gisteravond vroeg ik een goede vriendin of het stoppen-met-roken dat ze zo graag wilde, al begon te lukken. “Nou nee, niet echt”, antwoordde ze en dat was al de zoveelste keer dat ze dat zei. Ik reageerde verdrietig dat ik wou dat ik een snellere oplossing wist en toen opeens zei ze: “maar ik rook al wel iets minder hoor”. Ik schrok op en vroeg haar hoeveel ze geminderd had: van 7 pakjes per week naar 4. “Meid, dat is 43%!”, riep ik uit met mijn slechte wiskunde. Toen zag mijn vriendin het ook en ze vertelde erbij dat het al een paar weken 4 pakjes was. We konden er geen neutje op nemen, want ze woont ver weg, maar ze gaat nu voor de 3 pakjes per week. En ze is steeds liever voor zichzelf! Doe je mee?

 

© Vassiliou Empowerment

Sophia Vassiliou over haar wetenschappelijke opleiding en onderzoek

back to school

Keiharde kritiek moest ik incasseren, overal op het internet en daarbuiten. Ik had geen medische opleiding, mijn medicijnen waren niet in een laboratorium getest en dus moest ik mijn mond maar houden en moest iedereen maar ziek blijven. Dat kom ik toch eventjes fiks relativeren, waarmee ik voorgoed brandhout maak van de twijfels aan mijn kennis en kunde.

Ten eerste ben ik van origine eerstegraads docent en dus wetenschappelijk opgeleid. Bij doceren hoort ook coachen, ook al mag je dat als docent en trainer eigenlijk niet hardop zeggen. Toch heb je minimaal succes als docent, als je je cursisten (leerlingen, studenten enzovoort) geen zelfvertrouwen helpt te krijgen in zichzelf. Daar heb ik dit jaar 30 jaar ervaring in, wat nog een jubileum is ook. Coachen maakt in de praktijk die ik nu zo’n 7 jaar heb, afhankelijk van de patiënt, rond de 50% van mijn werk uit.

Dan healen. Niemand zou mij dat kunnen leren, want dat moet je op zicht doen en er is geen enkele leraar op de wereld, die zo goed de kern van de problemen waar mijn cliënten mee komen, kan zien als ik. Bovendien ben ik op mijn 29e begonnen met eerst mezelf en mijn kinderen genezen en daarna steeds meer anderen. Zelfs als kind heelde ik al mensen door lief voor ze te zijn en bloemetjes voor ze te plukken met een hartelijke opmerking daarbij. Je moest eens weten hoezeer ze daarvan opknapten! En o ja: hoeveel zogenaamde niet in een laboratorium geteste medicijnen worden er wel niet verkocht? Waarom mogen anderen dat wel en ik niet? Er is geen enkele wet die het verbiedt en mijn medicijnen hebben bij heel veel mensen voor een groot stuk genezing gezorgd. Hiermee hebben we ongeveer 90% van mijn werk gehad.

Dan het medische deel. Strikt gesproken hoef ik geen medische kennis te hebben. Als je de energetische obstakels uit de mensen verwijdert en die durven te vertrouwen dat ze capabel genoeg zijn om te genezen, gáán ze namelijk genezen. Toch heb ik een heleboel feiten uitgezocht met empirisch (op ervaring gericht) onderzoek en dat is wel degelijk academisch! Eigen onderzoek in je jarenlange praktijk is onbetaalbaar en heel veel andere professionals zijn daar juist beroemd en geliefd door geworden. Veel plezier en goede leermomenten toegewenst met mijn video!

 

© Vassiliou Empowerment

Zelf genezen

friezen-vikings

Als je wilt genezen van welke klacht ook in je leven, dan zul je energetisch werk moeten laten verrichten. Doe je dat niet, dan blijf je steeds ziek worden en genezen doe je ook niet. Het is simpel. Gisterochtend werd ik wakker met het idee in mijn hoofd dat iedereen eens zou moeten zien wat ík zie. Dat anderen het niet alleen zien, maar ook wéten hoe ze moeten handelen om het onheil te verwijderen uit hun leven. Dat ze bewijs hebben van wie degenen zijn, die hen het leven niet gunnen en hoe ze daar letterlijk ziek en ongelukkig van worden. En dat vooral de slechteriken die dit allemaal gedaan hebben, ook eens zouden zien hoe ze anderen kapotmaken. Ik denk dat het dan heel snel afgelopen zou zijn.

Wat gebeurde er diezelfde middag? Het is al jaren geleden dat ik mensen meemaakte, die zagen wat ik zag. Als ze konden meekijken, kwam dat doordat degene die hun kwaad gedaan had, gewenst had dat ze te zien zouden krijgen wat diegene met hen deed. Dan werden ze tijdelijk helderziend. De persoon die dit gisteren mocht meemaken, is een goede vriendin van me. En opeens had ze contact met een paar anderen die haar kwaad hadden gedaan. Ik kon het ook wel zien, maar kon niet met ze praten. Ik zal je vertellen hoe dat ging!

De vriendin in kwestie vond het eerst leuk en ik ook, want ik voelde me heerlijk licht, zo zonder al die verantwoordelijkheden. We willen toch allemaal alles zélf doen en verantwoordelijkheid dragen voor ons leven? Nou, mijn wens was uitgekomen, dacht ik. Ik hielp haar dus om het beeld goed te overzien en om erachter te komen wat die mensen bij haar zochten. Het waren twee jonge vrouwen, die zich hadden vastgeklit aan haar om zelf aandacht te krijgen en van alles te kunnen. Daardoor presteerde mijn vriendin steeds minder goed, waar ze terecht verdrietig en boos om was. Vooral toen ze te zien kreeg hoe erg die jonge vrouwen zich aan haar hadden vastgeklampt: ze zaten met dikke ijzeren kabels, die in de grond aan een grote katrol vastzaten, aan haar vast. Wat je ook deed of zei, ze verdwenen niet. En ik zeg je dat ze het heel goed en vastberaden deed!

Het was een goed voorbeeld om te zien hoe hardnekkig negatieve mensen zich in je vastmetselen, zodat zij van jouw succes en van jouw talenten kunnen profiteren. Ze zitten vaak bovenop een bloedvat dat ze daarmee blokkeren, waardoor jij trombose krijgt of een andere klacht die verband houdt met je bloed. Een vitaminentekort kan ook. Of ze zitten in een zenuw, waardoor jouw neurotransmitters er niet langs kunnen en jouw organen of je hersenen allerlei seintjes niet krijgen – ook daarvan word je ziek. Of ze zitten in je hersenen, waar ze je talenten opzuigen of je intelligentie, je studievaardigheden en noem maar op allemaal. Haal ik ze eruit, dan kan het zijn dat je een ‘trap na’ krijgt, zoals ik dat noem: dan hebben ze zichzelf op slot gezet voor het geval je ze ontdekt en ze er uittrapt. Zo kreeg ik deze week opeens een aanrijding, die zo raar verliep dat het niet logisch was. Omdat ik er weer eens iemand uitgeknikkerd had.

Terug naar het verhaal van gisteren. Mijn vriendin voegde de jongedames van alles toe. Dat had vaak wel effect, maar de vrouwen verdwenen toch niet. Dat kwam doordat ze ergens energie vandaan haalden om te blijven zitten waar ze zaten. Ja, ook in de bovenwereld heb je elektriciteit nodig en een motor! Een echt perpetuüm mobile is nog altijd niet uitgevonden en de Romeinen zeiden het al: Quod est inferius est sicut quod est superius oftewel zo beneden, zo boven.

We gingen op zoek naar een machine en vonden een paal, waar allemaal stekkerdozen in zaten. Daarin hadden beide jonge vrouwen een stekker zitten. Op dát punt is de bovenwereld niet gelijk aan de onze, want je kunt zo’n stekker niet gewoon uit het stopcontact halen: die zit vastgeprogrammeerd met bijvoorbeeld een schakelaar of er komt nog ergens anders ook weer energie vandaan. Er kwam bovendien nog een ander verhaal bij, want een andere vriendin zat óók gevangen. Op een andere plek, maar met een stekker in dezelfde contactdoos in de paal die we zagen. Daar moesten we ook de mensen die die gevangenschap veroorzaakt hadden, opsporen en doen inzien wat ze gedaan hadden. Dit waren voor de verandering eens geen echt slechte mensen en ze hadden niet bewust iets verkeerds gedaan.

Ik moest het dus uitleggen, wat moeilijk ging nu ze me niet konden horen. Daarna konden we de elektriciteitspaal helemaal gaan uitgraven. Die liep zoals gewoonlijk weer diep de grond in en zat daar vast met een soort autogordels, die met een boog weer omhoogliepen naar mij. Uiteindelijk halen slechte mensen immers altijd míjn levenskracht uit mij om daarmee mij of anderen een hak te zetten en dat is dan ook de oorzaak waardoor ík altijd maar ziek blijf en mijn ijzer onmogelijk kan aanvullen. Wat ik ook doe, de ferritine (die zorgt dat je ijzer wordt opgenomen in je cellen) blijft rond de 15 μmol/l staan en dan heb je absoluut nergens kracht voor.

Daar waar het eerst leuk was dat iemand anders eventjes mijn werk kon doen, werd het steeds moeilijker: mijn vriendin wist niet goed wat ze doen moest, want daarvoor moet je alwetend zijn: je moet de motieven, gedachten en emoties van de daders weten. Toen het lang duurde en niet opschoot, hield ze het niet meer vol. En dat is logisch, want stel je maar voor dat je allemaal mensen ziet, die aan je vastzitten en die kwetsende dingen tegen je zeggen, terwijl je ze onmogelijk loskrijgt. Dan krijg je toch de neiging om er met een koekepan heel hard op te gaan slaan, niet? Om ze weg te krijgen, moet je exact weten op welke toon je welke woorden tegen ze moet zeggen en daartoe moet je naast die alwetendheid een enorme portie zelfbeheersing hebben, terwijl je in concentratie bent. En wat dacht je van de tegenwoordigheid van geest om boven en onder je te zoeken naar energiebronnen? Zoeken of er nog meer mensen in de ruimte verstopt zitten. Ik heb het innerlijke weten om dat te kunnen en dan nog had ik er training in nodig. Daarom ging ik alleen verder en een andere vriendin was zo lief om aan de telefoon te blijven, zodat ik me beter kon concentreren.

De twee jonge vrouwen moesten flink aangepakt worden en de mond moest hun op hardhandige wijze gesnoerd worden. Niet boos, maar op de corrigerende toon van een leraar die het welletjes vindt. Ik liet ze daarna zien dat die lichtgevende meneer die ze vaag konden zien en die ons aan het helpen was, Vader God was. Daar schrokken ze flink van. Ze hielden gelijk op met het kleineren van mijn vriendin. Aan de daders van het andere verhaal liet ik zien hoe ze dit veroorzaakt hadden en toen gingen ze allemaal helpen om de rotzooi op te ruimen. Dat duurde nog een paar uur en toen waren mijn vriendin aan de telefoon en ik op van de uitputting.

Toen ik vanochtend wakker werd, was alles nóg altijd niet verdwenen. Eén keer dat iemand die nare krachten heeft gebruikt en je bent dagenlang bezig om ze van je af te krijgen. Mét het risico dat je nog een ongeluk krijgt ook, zodra je ze eindelijk van je los hebt. Het bleek dat er wel zeker een stuk of vijftig personen in de ruimte zaten om die eerste vriendin in de weg te staan. Ik had ze niet gezien en niet gevoeld. Ze zaten in een ondergrondse ruimte en hadden meerdere enorme jampotten van wel twee meter hoog vol met een zilvergrijze emulsie, die uit míjn hersenen kwam. Hersenvocht, vermoed ik. Uit mijn geheugen of de plek waar mijn studievaardigheden zich bevinden. Door mijn vriendin plat te leggen, konden al die van zichzelf domme mensen op onze intelligentie leven!

Als resultaatgerichte persoon, die vóórdat ze deze praktijk had, gerichte bedrijfstrainingen gaf, vind ik het nog het allermeest frustrerend dat je niet van tevoren weet of je zo’n trap na zult krijgen en wat dat dan kan zijn. Hoe je ook goed uitkijkt wat je doet, nadat je weer een paar onmensen uit je geramd hebt, er kan toch iets naars gebeuren: een ruzie, je servies kapot, een aanrijding, je valt van de trap, je auto opeens kapot, een vet onterechte rekening die je toch moet betalen … Wat ik ook uiterst frustrerend vind, is dat je nooit van tevoren weet wélke klacht er zal verlichten na een of meer behandelingen. Er is wel een reden voor: de mensen die je in de weg staan, zorgen dat jij je eigen leven niet meer kunt sturen. Je auto zit dan op het stuurslot, terwijl je aan het rijden bent. Anderen zeggen tegen je dat je toch ook moet sturen, maar dat gaat dus niet zo lekker als je stuur op slot zit. Niet alle mensen die niet uit hun misère kunnen komen, zijn daar zelf schuldig aan!

Als je merkt dat je allerlei keuzes in je leven niet kunt maken, omdat die niet alleen niet het beoogde resultaat opleveren, maar omdat je – als je het toch probeert – allemaal ongeluk over je heen krijgt, dan weet je dat er blokkeerfriezen in de buurt zijn. En echt: als de blokkeringen verdwenen zijn, ga je genezen van allerlei ziektes en klachten! Het mag ongelofelijk klinken, maar de waarheid is niet altijd wat je verwacht.

Ik heb er net als jij niet om gevraagd dat het zo in elkaar steekt. Het allerlaatste dat ik wil, is je het gereedschap om zélf je leven te sturen, uit handen slaan. Dat doe ik ook niet door uit te leggen dat je dit stukje niet zelf kunt doen. Als je een operatie nodig hebt, voer je die toch ook niet zelf uit? Ik heb hier meer dan 10 jaar voor gestudeerd. Langer dan een arts!

 

© Vassiliou Empowerment

Genezen na een trauma en je leven terug

muziekroos

Al een paar jaar ben ik bezig met onderzoeken hoe het nou precies werkt, wanneer mensen getraumatiseerd raken. Zelf heb ik het nodige aan trauma’s mogen incasseren, maar slechts één keer heb ik iets geskipt. Het ging zó snel dat ik het niet kon tegenhouden en het werd niet helemaal onbewust. Ik wist het namelijk nog wel, alleen dacht ik er nooit meer aan. En dat had ik eigenlijk wel moeten doen, want dan had ik de oorzaak voor een heleboel onrecht en succesloosheid in mijn leven geweten én alsnog kunnen verwerken en verhelpen.

Het probleem is echter dat je na een fikse shock zo’n gebeurtenis níet meer naar voren haalt in je geheugen. Daardoor bereikt het je frontale cortex niet en blijf je nare dingen meemaken of jezelf zelfs helemaal kapotmaken. Ik leg het hier uit, weer een stukje eenvoudiger en diepgaander dan ik dat eerder kon:

 

 

© Vassiliou Empowerment

Zitten als een zoutzak en opdrachten geven

pokemon-muk

Muk, mijn favoriete Pokémon!

Misschien heb je allerlei leermeesters van indianen, uit India of anderen wel eens horen zeggen dat het leven hier op aarde eigenlijk maar maya is: een illusie. Ze zeggen dat we eigenlijk niet echt hier leven en dat er een soortement van projectie is of iets dergelijks. Ik heb een interessant stukje erover gevonden op de website van mevrouw Katinka Hesselink, dat je hier vindt. Zij ontleedt het Sanskriet woord ‘maya’ en vertelt dat het iets is wat je uitdeelt, begrenst en / of uitmeet. Kon het nog meer waar zijn dan dat? Volgens mij niet; kijk maar eens wat ik gevonden heb in nog weer een bezoekje aan die schaduwwereld hier om ons heen.

Ondanks dat het bitter was, heb ik er hard om gelachen. Het is een soort gigantische toiletpot, maar dan een brandschone die zeer zeker niet gebruikt wordt als w.c. Ik denk zelfs dat hij eigenlijk bedoeld is als fontein ofzo; de Fontein van het Leven (denk om de hoofdletters). Een sproeier zit er overigens niet op. Hij is rond in plaats van toiletvormig en is compleet met afvoer en toevoer. En … jawel, die pot zorgt dat er niet te veel goeie dingen op aarde kunnen gebeuren. Daar zorgen die toe- en afvoer wel voor. Als er iets goeds gebeurt, moet er verplicht ook iets akeligs gebeuren, want stel je voor dat de wereld eens leuker zou worden dan ‘ie nu is! Er is iemand die dat beslist niet wil.

Wie is dat? Nu komt het: de aap uit de mouw hoor! Niet schrikken. Ik heb altijd al gezegd dat dat mens dat we kennen als Eva uit de bijbel (in werkelijkheid heet ze Daradiya of Delilael, waarbij Lilith ook mag) het leven op aarde in d’r kop verzint. Zij is ooit begonnen met kwaad doen en dat deed ze in dat hoofd van d’r, omdat wij – de anderen die er toen al waren – ervoor hadden gezorgd dat ze geen nieuwe dingen kon creëren en ook niet nog meer kennis uit de kennisboom (uit de hof van Eden) kon halen. Blijkbaar dacht ze toen: ik ga wel zelf in mijn eigen hoofd die wereld van kwaad maken, die ik wil. En toen heeft ze dat gedaan. Hij is alleen wel degelijk echt en zij beslist grotendeels hoe wij leven. Dus even voor de duidelijkheid: we leven in het hoofd van een gek! Dát is wat er buiten het universum is. Die kop van dat mens en als je daar weer uitstapt, zit je in de hof van Eden.

Zeggen dat we hier in een illusie leven, is wat kortzichtig, vind je ook niet? Zoals die mevrouw Hesselink hierboven vertaalt: het domineert de zintuigen en het jeukt. En het kan behoorlijk jeuken ook! Voor sommige mensen is het leven aardig, maar voor de meesten is het een levende hel. De meeste mensen hebben totaal geen keuze om beter te leven. Ánders misschien wel, maar als onze Schoone Slaapster heeft bepaald dat jij een K.U.T.-leven (Kwalitatief Uitermate Teleurstellend) moet hebben, dan ontkom je daar echt niet aan! Of je moet haar slaafje worden en dus onzuivere dingen gaan doen: jezelf opkrikken ten koste van een ander. Dán kreeg je tot voor kort een heel bijzonder rare kracht, waar ontzettend veel mensen heel veel kwade dingen mee hebben gedaan.

Het was me wel verteld hoor, maar ik snapte het gewoon niet. Daarom kon ik het niet beter uitleggen. Die achterbuurvrouw van ons in Wageningen, die zomaar even de naam van de verschrikkelijk keihard blaffende hond naast hen fluisterde, waarop het beest zich koest hield, bijvoorbeeld. Deed ik het, dan bleef ‘ie gewoon tekeer gaan. De meid die altijd en eeuwig stil aan tafel zat, in concentratie: die zat dan d’r leven te sturen ten koste van anderen. En zo hebbie nog een heleboel meer mensen, die uit álle macht probeerden zich die onzuivere fluisterkracht toe te eigenen via The Secret en al die malle toestanden meer.

Nee, onzin was het niet! Je kon immers een ander volledig met de grond gelijkmaken en er zelf op floreren. Als je een lelijk karakter hebt, kun je je afsluiten voor andermans pijn en die ander nog laten zien ook wat je gedaan hebt. Hoeveel honderden keren heb ik dat niet moeten meemaken? Dat iemand me weer eens iets afgepakt had op die gemene fluistermanier en me dan even subtiel liet zien wat ze gepakt had. Delilael wist dat ik een einde aan haar ging maken en dat zou ze me betaald zetten. Waarvan akte.

Hele klassen vol met pubers kregen die mensen stil en nu snap je dus waarom heel veel anderen dat nooit voor elkaar kregen: hun natuurlijke overwicht werd platgewalst door anderen. Wilde je dus die kracht misbruiken en eigenlijk medecreator worden van deze verrekt nare wereld, dan moest je net zo doen als de Pokémon Muk hierboven: zitten als een zoutzak en opdrachten fluisteren. Niet leven dus, maar zeuren om van alles wat je hebben wilde en er dan niet van genieten. Daarom waren die mensen altijd zo bijzonder ondankbaar!

Toch was er ook iets leuks: dat je de gunsten van dat Delilaelmens ook weer kon kwijtraken. Om andermans geluk te stelen, moest je immers je eigen deur ook openzetten? Anders kon de buit er niet in! En als jouw achterdeur open stond, konden anderen het ook weer bij jóú weghalen, waardoor jij ziek en ongelukkig werd. Dit is de reden waarom veel zulke mensen blij waren dat ze die kracht door mijn werk kwijtraakten. Vind je het nog altijd cool wat je gedaan hebt? Of wat anderen jou aangedaan hebben? Dit is namelijk hoe het werkte.

Nu ik degene ben die creëert, is het niet zo dat alles in één keer anders wordt: zij heeft namelijk heel erg veel apparaten van enorme omvang neergezet om alles zo te houden als zíj het wil hebben. En ze heeft 6 miljard mensen aan haar kant staan. Mensen die het geen ruk boeit hoe een ander het heeft of die een ander zelfs alle ellende gunnen en die met deze fluisterkracht bestookt hebben, zolang ze dat konden. Die heb je echt niet in een of een paar dagen omver! Zoals ik al jaren zeg: mijn gelijk wordt wel bewezen en de waarheid komt langzaam naar buiten. Ziehier een flink stuk, want ik wed dat je wel mensen kent, die dit hebben gedaan!

 

© Vassiliou Empowerment

Vitamine D, vitamine B12, ijzer en energetica

wiel-tedruk

De basis van ziek zijn en echt genezen op een duidelijke rij.

 

 

© Vassiliou Empowerment

Waarom trauma’s zo moeilijk te verwerken zijn

yeswecan

Zo vaak wordt er gezegd: ‘mensen kroppen hun zorgen en frustraties op’. Zelf doe ik dat nooit. Hoe boos ik terecht ook vaak ben omdat ik zulk prachtig werk doe, maar ooit één centje waardering krijg – alleen maar gemene aanvallen op mijn ontdekkingen -, ik verwerk alles en blijf een zeer evenwichtige en optimistische mens. Vandaag vertel ik je waarom niet iedereen zo in elkaar zit en nog beter: wat je eraan kunt doen.

Nou,  misschien handig om een klein voorbeeldje te noemen van wat je kunt doen met je frustraties (zorgen, boosheid, irritatie etcetera). Ik ben een Linuxgebruiker en had een paar weken geleden geüpgrade naar de nieuwste versie ervan. Zag er prachtig uit allemaal, maar de prullenbak staat niet meer in de zijlijn. Hij is verplaatst naar het bureaublad en dat vond ik waardeloos. Na een paar weken vond ik het welletjes geweest en ging ik zoeken naar een oplossing om het icoontje toch weer naar de zijlijn te krijgen. Dan hoef je niet al je schermen eerst aan de kant te vegen voordat je ‘m kunt legen – goed voor nette huisvrouwen. Inderdaad bleek ik niet de enige te zijn die het zo wilde hebben en bleek er een toverformule te bestaan om het ding daar te krijgen waar ik het hebben wilde. Nu zit ik innig tevreden te staren naar het prullenbakicoontje op de zijlijn van mijn computerscherm. Frustraties opgelost!

Bij mij persoonlijk gaat het zo met álle frustraties, verdriet, boosheid en zorgen. Ik verwerk ze zo snel, dat ik me soms afvraag of ik een superbrein heb. Zelfs toen mijn jongste zoon werd afgepakt door Jeugdzorg, was ik er binnen een paar dagen aan gewend dat ik geen moeder meer mocht zijn en begon ik dingen voor mezelf te doen, die eerder nooit konden. En dan moet je nagaan dat Veilig Thuis dus had bedacht dat ik zogenaamd met onverwerkt jeugdleed zou zitten. Zonder enige reden, alleen maar omdat ik een heel goeie moeder ben en ze mijn kind al jarenlang niet te pakken konden krijgen: uit opgekropte wraakgevoelens dus! Ik heb welzeker een nare jeugd gehad en ben daar best bij tijden verdrietig om, maar het beïnvloedt mijn gedrag en gevoel van nu nooit. Nee, mijn brein werkt optimaal en dat kan bij iedereen zo worden.

 

Waarom kan niet iedereen emoties snel verwerken

frontaalkwab
De frontaalkwab of frontale cortex

Maar laat ik eerst vertellen hoe het komt dat niet iedereen z’n emoties kan verwerken. Ik heb daar al heel vaak over geschreven op mijn professionele website (van mijn praktijk). De wetenschap weet dit niet en daarom kunnen mensen met écht zware trauma’s nooit geholpen worden, terwijl ík steeds verder kom om dat wél te kunnen. Als je getraumatiseerd of gechoqueerd raakt, gebeurt er iets in je hersenen. Als je een heel sterke linker hersenhelft hebt, blijf je open wát er ook gebeurt en kan je frontale cortex alles heel snel zelf verwerken. Is dat niet zo, lees dan maar verder.

Op het moment van de shock – een harde sneer, een val etcetera – flitst er een gedachte door je heen. Soms zelfs wel meerdere. Dat is iets in de trant van:

  • nu zal ik nooit meer gezond zijn
  • ik wil nóóit meer van iemand houden
  • nu vertrouw ik niemand meer
  • ik wil niet meer leven
  • ik kan nooit meer sporten
  • ik kan die opleiding nooit afmaken
  • ik ben mijn partner niet waard
hersenen-broca-wernicke
Het gebied van Wernicke (en het andere taalgebied van Broca)

Die gedachte die je héél even hebt gehad, kan onbewust zijn geworden. Door de klap of omdat de ervaring zo erg was, bijvoorbeeld. Als dat zo is, heb je een stuk van de shockervaring gedissocieerd, oftewel op slot gezet. Ingeval je iets hebt gedacht wat begon met ‘ik wil nooit meer …’, dán ga je op slot en wil je niet meer geholpen worden. Van alleen al de gedachte om het achter je te laten, word je zo wrevelig en prikkelbaar, dat je hele omgeving het na verloop van tijd opgeeft. Deze gedachte ‘ik wil nooit meer …. (iets) ‘brengt schade aan het gebied van Wernicke: een taalgebied in je hersenen. Wat de wetenschap erover weet, is dat je, als je taalfouten maakt en je bent je er niet bewust van, schade aan dit gebied hebt. Wat ze níet weten, is dat je deze schade niet alleen kunt oplopen door een ongeluk, maar ook door een harde, gemene sneer van iemand. Als iemand je de moed ontneemt om verder te gaan met een relatie, studie, baan of wat ook, dan raakt je gebied van Wernicke beschadigd en dan raak je onbewust: je dissocieert de gebeurtenis en ook de gedachte die daarbij door je hoofd flitste. De wetenschap weet dit niet, omdat zulke mensen nooit om hulp vragen.

Ik ken heel erg veel mensen met wie dit gebeurd is en dat is in de állereerste plaats de vrouw die ooit begonnen is met kwaad doen: Eva uit de religieuze boeken. Daarom was zij onhoudbaar en kon ze de hele wereld verpesten met corruptie, honger, prostitutie, jeugdzorg die gezinnen kapotscheurt, geweld, oorlog, milieuvervuiling, jaloezie, ziektes, haat en armoede. Zover heb ik terug moeten gaan in de geschiedenis om mensen met vastzittende trauma’s, die niet willen toegeven dat ze überhaupt een trauma hebben en niet geholpen willen worden, tóch te helpen. Het grote probleem met hen is namelijk dat ze hun vertrouwen in de mensen zijn kwijtgeraakt. Vooral in de positieve die hen proberen te helpen. Door de shock zijn ze verkeerde mensen gaan vertrouwen en maken ze zelf hun eigen leven kapot. Het is heel triest om dit aan te moeten zien en alleen maar de waarheid voorzichtig te kunnen blijven benadrukken. Zeg je het per ongeluk iets te hard, dan ben je ze helemaal kwijt, namelijk.

 

De oplossing in het gebied van Wernicke

Nu hoeft dat onbewust worden en dissociëren niet altijd zo extreem te zijn, dat zelfs ik er nauwelijks doorheen kom. Meestal is het zo dat je denkt dat je de shock niet meer te boven kunt komen, omdat je opeens iets wat je eerder wél kon, niet meer kunt. Bijvoorbeeld studeren, koken, een goeie moeder of vader zijn, lief voor je partner zijn en vul maar in wat je zelf meemaakt. Ik weet hoe dat voelt, want ik heb zulke dingen ook. Alleen omdat ik zo’n krachtig werkende linker hersenhelft heb, blijf ik er altijd heilig van overtuigd dat er voor ieder probleem een oplossing bestaat en geef ik de moed nooit op. Ik heb eigenlijk nog maar hoogst zelden mensen gezien bij wie het verwerken van emoties ondanks zoveel trauma’s nog altijd intact is. De meeste mensen worden steeds meer onaanspreekbaar met de tijd.

Wat eraan te doen is, dat is dat ik me concentreer op het gebied van Wernicke in de hersenen van de getraumatiseerde persoon. Daar zitten dan allerlei dingen en mensen in, die er niet horen. Er horen cellen in te zitten en verbindingen tussen die cellen. Bloedvaatjes, weefsel en hersenvocht. Maar niet je buurman, die gemene juf van vroeger, een foute partner, moeder, vader, zus of andere persoon die altijd zulke gemene dingen kon zeggen! Of jijzelf gekneveld, geblinddoekt en gevangen. Die moeten er dus uit en dat doe ik vakkundig door deze lieden van de illusie dat ze jou moeten overheersen / beïnvloeden / bezitten / van je pad afhelpen (enzovoort), af te helpen. Dan zijn ze hun macht over je kwijt, gaan ze eruit en kun jij verder met je leven. Dan gaat je frontale cortex onmiddellijk de nare gebeurtenis verwerken namelijk. Dat kon die eerder niet doen, omdat de gebeurtenis onbewust was geworden en dus nooit bij je frontale cortex is aangekomen ter verwerking.

Als dat werk af is, komen je talenten terug. Dan kun je opeens wél weer studeren, jezelf openstellen in een relatie, gezond worden, weer sporten en alles wat je verder kwijtgeraakt was in je leven. Dus niet alleen dat trauma is dan écht verwerkt en niet ergens opgesloten, zoals bij EMDR bijvoorbeeld, maar je wordt weer heel als mens! Er is geen enkele andere manier om trauma’s te verwerken dan deze.

Zo blijkt mijn stelling dat er inderdaad voor ieder probleem een oplossing is, ook deze keer weer wáár te zijn. Als je trauma verwerkt is, dan is dat vreselijk lamleggende gevoel van mijn leven is over en ook al verwerk ik dat trauma, dan nóg is het te laat dat het nog goedkomt, ook verdwenen. Bij welke andere therapie je ook gebruikt tegen trauma’s blijft dat gevoel altijd knagen. En ik kan het weten want ik heb alle methodes geprobeerd, totdat ik de echte oplossing ontdekte. Het is maar waar je voor kiest in het leven. Ik kies voor heel zijn!

 

© Sophia Vassiliou

Samen een einde maken aan onrecht

probleem-oplossing - Sophia Vassiliou

Op deze video vertel ik hoe we samen een einde kunnen maken aan alle onrecht op de wereld. Ik deel hem vanaf Vimeo, want dat is sjieker en sjiek is cool 🙂 .

 

 

© Vassiliou Empowerment

Gemuteerde eiwitten!

lampjes

Terwijl mijn lijf hard aan het vechten is tegen de ziektes binnenin me, ben ik doorgegaan met onderzoeken waardoor we ziek worden en vooral ook hoe we weer beter moeten worden. Dat is toch nog het belangrijkste immers!

Dankzij een vriendin ontdekte ik genetisch gemuteerde eiwitten. Langzaamaan transformeren we richting supermens! Toch zijn déze gemuteerde eiwitten niet echt aardig om te hebben, want ze zorgen dat je steeds zieker wordt. Een auto-immuunziekte betekent immers dat je lichaam tegen zichzelf vecht! Enfin, bekijk de video maar eens. Het geldt voor alle auto-immuunziektes: ziekte van Crohn, ziekte van Lyme, MS, CVS, ziekte van Pfeiffer, kanker … noem ze allemaal maar op.

Conclusie is áltijd weer dat je, voordat je ook maar iets kunt doen, eerst de meelifters uit je energieveld, de mensen die je in de weg staan om te leven, moet laten weghalen door mij. Ik heb inmiddels zóveel prutsers op dat gebied gezien, dat het niet duidelijker wezen kon: ik ben echt de enige die dit kan en ik ben ook de enige die nadenkt bij wat ze doet en dus weet wat ze doet. En de enige die die mensen echt wegkrijgt, da’s ook wel handig om te weten, lijkt me. Dit mag je uiteraard weer gewoon liken en delen en dat is ook de bedoeling! Het blijft maar steeds nodig om het te zeggen.

 

© Vassiliou Empowerment

Hoe je succes krijgt zonder wilskracht

gandalf clever

Een jaar of 50 lang heeft iedereen letterlijk álles kunnen krijgen door wilskracht te gebruiken. Wilde je van het roken af? Je hoefde je maar even een loser te voelen en met kracht te denken: en nou zál ik van het roken af of het gebeurde al. Daarna wist je nog wel dat je wilskracht had gebruikt, maar niet dat er op dat moment een wondertje gebeurd was: je eis werd onmiddellijk ingewilligd. Niet door God, maar door wilskracht.

Goede mensen schrokken zich het apezuur en deden dat één keer, maar nooit weer. Slechte mensen daarentegen kon het niets schelen dat ze met iets bezig waren, waar ze vanaf moesten blijven en gingen er helemaal op leven. Alles deden ze ermee: de kinderen africhten tot soldaatjes, de hond africhten, het gehakt voor de spaghettisaus rul krijgen (ja hij is leuk, ik kan het even niet laten), een baan afdwingen, een man bij zijn eigen vrouw wegjagen en voor zichzelf opeisen, koken, fietsen, schilderen, gitaar spelen … álles wat je je maar kunt voorstellen, deden deze mensen met deze vreemde, magische wilskracht. Daarom zitten we nu overal opgescheept met incapabele mensen, vooral bij de overheid, want daar zitten ze graag.

 

Wat deed men nou met die wilskracht?

Wat die slechte mensen óók deden met die kracht, dat was andere mensen vervloeken. Want ook dát deden die krachten voor je: als je iets had gewenst en dan zachtjes kracht erop zette, dan gebeurde dat echt. Die arme ander raakte z’n baan kwijt, z’n vrouw, z’n geld, z’n kinderen, z’n gezondheid … alles! In de vergevorderde en experimentele natuurkunde kan dit alles wetenschappelijk verklaard worden. Ik kan dat niet voor je doen, want zoveel weet ik daar niet van. Wat ik wél kan en ga doen, is vertellen wat die kracht is en waar die vandaan komt.

Als je ‘m hebt gebruikt, weet je dat er een enorme kracht uit voortkwam. Dat werkelijk íedereen elkaar tientallen jaren lang aanried om ‘je wilskracht’ te gebruiken voor ieder wissewasje. Niet alleen dat: iedereen bij wie die truc niet werkte, werd uitgemaakt voor loser en voor iemand die al die leuke dingen van het leven niet echt zou willen. Je gebruikte er je wilskracht immers niet voor? Nou, ik kan je zeggen dat ik één van de vele mensen ben, die die wilskracht níet konden gebruiken. En nog altijd niet. Ik doe alles met doorzettingsvermogen, door keihard te zoeken naar alternatieve wegen en dat soort dingen. Het grappige is dat je deze truc nu niet meer kunt uitvoeren. Dat is toch wel opvallend, niet? Het werkt nu al een paar jaar niet meer en niemand heeft het er ook meer over. En niemand durft toe te geven dat ‘ie niet meer weet hoe nog te leven.

 

Waar komt die wilskracht vandaan?

Op de een of andere manier weet men dat de tijd waarin mensen konden zeggen dat ze goden waren, voorbij is. Als je die wilskracht een paar keer had gebruikt, ging het vanzelf: dan kreeg je vanzelf alle goeie dingen van het leven naar jezelf toe, terwijl al je afval (ziektes, onkunde, onzekerheid, vitaminegebrek, sores etcetera) linea recta van je weg werden geleid. Naar de Bron, zeiden slimmerikjes dan. De Bron? Pardon?, vroegen nog slimmere mensen dan, maar daar waren er niet veel van. Het systeem was té leuk om NEE tegen te zeggen. Hoe goed je ook wist dat het koste van veel anderen ging.

Dus wat wás nou die Bron? Nou, die mensen dachten dat ze goden waren, toch? Dus de Bron dat was inderdaad God. De Godin eigenlijk en surprise: daar hadden die typetjes het eeuwig over. Moeder God, Moeder Aarde, de Godin enzovoort. Dat kan ik uitleggen! Jawel, want … zoals iedereen wel weet, is het leven ooit heel vrolijk begonnen in de Hof van Eden. Toen was alles goed en waren we engeltjes, die samen met Moeder en Vader God in een prachtige wereld leefden, die we nu meestal ‘tuin’ noemen. En toen … toen kwam de boze wolf: het kwaad! Eén van die engelbengeltjes werd kwaad en bleef kwaad. Ze ging uitzoeken hoe je kwade dingen kon doen, want dat wist uiteraard niemand. Waarom zou je zoiets doen als je ook leuke dingen kunt doen?

Nu was er in die tuin dus een boom met kennis. God en de Godin hadden die kennis in zich – dus alles wat er te weten valt – maar de engeltjes niet. Het is namelijk leuker als je niet alles gelijk al weet. Omdat je echter alles wel mág weten, was die boom er. Je kon je hand erop houden en dan kreeg je antwoord op iedere vraag. De boze engel ging als de wiedeweer naar die boom toe, nog net voordat God kans zag te zorgen dat je alleen nog kennis daaruit kreeg, als je iets positiefs vroeg. En zo kwam ze achter drie belangrijke zaken, waarmee ze het hele leven om zeep hielp:

  1. om kwaad te doen, moet je alles omkeren
  2. om beter kwaad te doen, moet je alle kennis hebben
  3. om ultiem kwaad te doen, moet je de creëerkrachten van God en/of de Godin afpakken

Razendsnel wist ze de krachten (en ook het geheugen) van Moeder God te pakken. Die zaten in haar ijzer, dus haar levenskracht, want ze wás die creëerkracht. Nu weet je ook weer waarom zóveel mensen een chronisch en niet te repareren ijzergebrek hebben! Snel programmeerde ze die krachten zodanig, dat zodra God zijn krachten gebruikte, zij hem daar gelijk voor afstrafte met een tegenactie. En daar heb je gelijk de reden waarom er al duizenden jaren geen wonderen meer gebeuren: God kijkt wel uit om dit te riskeren. We zijn dichtbij het moment waarop die krachten eindelijk weer terug zijn en we héél erg duidelijk voor eens en voor altijd zullen zien van wie die krachten nog maar waren en waar ze voor bestemd zijn.

Zo en dan voor jou, als je ook hebt gemerkt dat die ouwe truckendoos niet meer werkt! Ik kan me voorstellen dat dat balen is. EMDR om trauma’s te verwerken is vreselijk cru, net als die anti-rookpleisters. Je gehakt gewoon 3 minuten langer laten bakken en geduld hebben totdat het vanzelf rul wordt, is ook saai en kinderen of honden opvoeden moet nu met een methode, wat ook behoorlijk newb is.

 

Zo vang je je wilskrachtloosheid op

Dus daarom is er het volgende supersonische voorstel! Als je gevoelens, emoties en/of trauma’s niet vanzelf verwerkt geraken, is er een klein stukje van je frontaalkwab dat niet goed functioneert. Ik mag dan die krachten niet gehad hebben, maar bij mij werkt dat stukkie hersenen wél. Ik kan dat voor je repareren in een (of een paar) healingsessies. Hoelang het duurt om het weer te laten werken, hangt af van hoe erg je op die krachten hebt geleefd, hoeveel negatieve mensen je in je omgeving hebt gehad en die je verwenst hebben, bij hoeveel foute therapeuten of artsen je geweest bent, die die krachten beroepsmatig misbruikten en waar ze je aan vast hebben geknoopt met die leuke ‘wensen’ van ze.

Om je kinderen op te voeden, heb je de boeken van Dr. Thomas Gordon. Het maakt niet zoveel uit welk boek je neemt, want zijn methode is die van ik-boodschappen uitzenden en dat staat in ieder boek van zijn hand. Enfin, lees ze maar! Persoonlijk heb ik er heel veel aan gehad. Om handiger te leren communiceren, heb je de klassieker Emotionele Intelligentie van Daniel Goleman. Er is ook een werkboek bij. Om je hond op te voeden, zijn er genoeg trainers die daar veel verstand van hebben.

Om op krachten te komen, is er geconcentreerd bosbessensap en (versgeperst) sinaasappelsap, om gezond te blijven kun je mijn website en blog volgen of komen voor een consult. Er is immers een hoop verwarring over wat nu wel en niet gezond is en je kunt jezelf behoorlijk schaden als je een extreem dieet volgt. Om een baan te krijgen, moet je redelijkerwijs naar een functie zoeken die bij je past en eventueel een cursus volgen op het gebied van die functie. Dan een goeie brief schrijven en je CV zo opstellen, dat het jou verkoopt. En zo is er eigenlijk voor ieder probleem een oplossing of soms wel meerdere. Geen wilskracht, wél succes!

Dan weet je gelijk hoe al die mensen die nooit wilskracht hebben gehad (die werd namelijk bezet en geblokkeerd door degenen die hem wél wisten te gebruiken), moesten leven. Wij moesten altijd extreem creatief zijn en werden gelijk uitgescholden voor dombo en loser, als we iets niet voor elkaar kregen. Daarbij hadden we een enorm chronisch ijzertekort (bloedarmoede), dat door artsen meestal nog werd ontkend ook. Dat heeft voor vele problemen gezorgd, want als je niet kunt werken omdat je geen kracht hebt en je ijzer staat niet zó laag dat zelfs een arts het snapt, dan moet je doorgaan totdat je erbij neervalt. Resultaat: járenlang chronisch ziek.

Ook het uitschelden heeft er flink ingehakt, want als je je leven lang niet anders hoort dan dat je verkeerd bent, onhandig, dom, raar en een sukkel, dan hou je niet veel eigenwaarde over. Nu zitten we allemaal in hetzelfde bootje en je weet het al: juist de mensen die op eigen krachten leven, díe zijn slim en talentvol! Als jij jezelf traint, kun je dat ook weer en nee, jij wordt niet uitgescholden. Mensen die op eigen kracht leven, zijn niet zo oordelend. Ook niet arrogant, gestresst of burnout trouwens. Het heeft echt voordelen om weer jezelf te zijn! Ik wens je er succes mee en als je hulp nodig hebt, hoor ik het wel.

Mogelijk heb je nog iets aan deze video. Ik heb hem ingesproken met als invalshoek het opvoeden van kinderen voor ouders, die geen leuke jeugd gehad hebben. Die hebben immers geen voorbeeld van hoe ze het zelf als ouders willen gaan doen. Ik vertel daar hoe ik zelf aan mezelf heb gewerkt en aan mijn kinderen. Dat heb ik veelal met boeken gedaan. Ik denk dat dat je er wel iets aan kunt hebben, dus hier heb je hem nog even:

 

© Vassiliou Empowerment

Saffraan: een win-winsituatie

Safrraan helpt voor meevallers en rijkdom

Omdat er in saffraan vrij veel jodium zit, wil het nog wel eens ontsmettend werken. Dus als je een keer ergens op reis bent waar je wel saffraan hebt maar geen jodium, kun je het proberen. Maar de échte helende powerrrrr van saffraan is dat het je helpt om het materieel gezien goed te hebben. Armoede is eigenlijk een soort van besmetting (ja toch?) en saffraan is één van de handige dingen die je kunt doen, als je geen geld hebt. Daarnaast zijn een opleiding volgen, goeie sollicitaties schrijven, een eigen bedrijf beginnen en dan ook aan je ondernemersvaardigheden werken of eventueel verhuizen ook heel goede ideeën. Of een cursus beleggen.

O ja: als je dit bericht een like geeft, helpt dat ook om meer geld te krijgen (eigenlijk helpt het mij ook aan meer patiënten en dat is niet meer dan redelijk). Als je het ook nog deelt op plekken waar mensen het lezen enzo, is het nóg beter voor de zaken. Minder word je er in ieder geval níet van.

 

© Vassiliou Empowerment

Een léuke toekomst en ja: ufo’s!

sprookjesdorp

Ik denk helemaal niet dat de toekomst maffia-achtig is, suf of dat je honger moet lijden. Enzo. Enfin, hier ikkes op een fillempie over waar de wereld mijns inziens naar toe gaat. Eén tipje van de sluier: ufo’s en cool!

Als jij ook een leuke toekomst wilt, ga dit dan delen! En denk aan de likes he? 😉 En deel naast mijn bijzonder leuke en hoopvolle berichten zoveel mogelijk leuke foto’s en filmpjes: van mensen die een leuk huisdier hebben, die iets leuks doen met hun kinderen, die lekker eten maken en hopen dat jij het met behulp van hun voorbeeld ook kunt, die een ander mooi maken op een filmpje, die grappen vertellen, mooie muziek maken of de natuur beschermen. Of nog andere leuke dingen. Hoe meer de mensen daarvan binnenkrijgen, des te sneller ze genezen van alle narigheid die ze meegemaakt hebben én des te sneller ze die filmpjes en foto’s tot werkelijkheid gaan maken. Wereldwijd, want dat is hoe dat tegenwoordig gaat!

 

 

© Vassiliou Empowerment

Genezen is wél mogelijk, kijk maar eens hoe!

Ability to heal

Genezing is gewoon mogelijk en ik leg in deze video uit hoe het werkt.

 

© Vassiliou Empowerment

Goed nieuws voor vegetariërs

gezond eten

Je kunt heel goed vegetariër zijn, als je maar voldoende ijzer binnenkrijgt. Dat lukt het beste met geconcentreerd bosbessensap. Een paar keer per week volle melkproducten erbij, vergeet geen brood te eten en je bent zo fit als bliksematleet Usain Bolt.

 

© Vassiliou Empowerment

Eenvoudige en pijnloze traumaverwerking

psycholoog

Tegenwoordig is bij psychologen een ontzettend ingewikkelde en mijns inziens onnodig pijnlijke manier van traumaverwerking helemaal in: EMDR. Je moet dan constant aan je trauma’s denken, erover praten én tegelijkertijd allerlei bewegingen maken. Ik denk dat dat beter kan! Zelf haal ik trauma’s altijd gewoon weg door middel van een healing. Dan is de pijn weg en kun je er nadien eventueel rustig over praten.

 

© Vassiliou Empowerment

Vitamine B12 en een goede opname uit je darm

regenboog goud

Als je last hebt met je vitamine B12, bekijk dan mijn video daarover eens! Ook zijn er meerdere pagina’s op mijn website over deze vitamine:

Allergie en vitamine B12 en

IJzertekort en vitamine B12

 

© Vassiliou Empowerment

Chagrijnig? Het prikkelbare darmsyndroom

zeikwijf

Het prikkelbare darmsyndroom is een nare ziekte, waar je ook ontzettend prikkelbaar en boos van kunt worden. Kijk daar eens naar als je daar last van hebt of iemand kent die dat heeft! Hier is mijn video erover:

https://www.youtube.com/channel/UClYHdpLhAQyWYjtsW2u82Bg?

Voor de goede orde: het zijn nu KORTE video’s van een paar minuten! 😉

 

©Vassiliou Empowerment

Overgewicht door hormonen

overgewicht-loesje

Video opnieuw ingesproken en nu kort en bondig! Hoe het zit als je dik wordt door hormonen en dat geldt voor vrouwen na hun zwangerschap. Je vindt video op mijn Youtubepagina!

https://www.youtube.com/channel/UClYHdpLhAQyWYjtsW2u82Bg?

 

© Vassiliou Empowerment

Overgewicht door vocht uit darmen in je lymfestelsel

vrouwopman-overgewicht

Mijn ontdekking: je wordt niet dik door vet, maar door één of meerdere opeenhopingen van vocht. Bijvoorbeeld uit je darmen. Op mijn Youtubepagina kun je de video ‘overgewicht door vocht’ vinden:

https://www.youtube.com/channel/UClYHdpLhAQyWYjtsW2u82Bg?view_as=subscriber

 

© Vassiliou Empowerment

Rogge voor sterke spieren!

hulk

Wil je sterke spieren? Laat dan je poedervitamines en steroïden eens staan en probeer rogge. Je kunt pap van roggevlokken koken met melk en eventueel havermout, roggemeel zit in poffertjes en kan door je pannekoeken- of koekjesmeel.

Vitamine D voor een correcte groei

koolzaadveld

Vitamine D zorgt voor een correcte groei: jezelf, je botten, een correcte celdeling etcetera. Tweederde ervan krijg je binnen via buitenlucht, dus gá! Ziektes bij laag gehalte: kanker, MS, Parkinson, botziektes, huidziektes en erfelijke ziektes die de kop opsteken.

 

© Vassiliou Empowerment