Mohamed, profeet van de vrede

duaprayer-qunoot

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Oh Allah, we implore you alone for help and beg forgiveness from You alone, And believe in You and rely on You, And praise You for all the good things, And we are grateful to You and not ungrateful to You, And we turn away and give up him who disobeys you.

Gisteren schreef ik over wat je zou doen als Jezus nu terug zou komen. Gelijk dacht iemand aan profeet Mohamed en een vriend vertelde me iets over handen geven in de islam, wat ik niet wist. Ik dacht: daar moet ik iets over schrijven, want dat is waarschijnlijk iets wat gevoelig ligt voor moslims. Dan moet iemand ánders het zeggen. Ik zei toch net dat we elkaar moeten dragen? Nou, hiermee dan!

Ik had wel eens iets gehoord over dat moslims eígenlijk geen hand mochten geven aan een vrouw als ze man zijn of andersom. Maar omdat niemand van de moslims die ik ken of gekend heb, daar ooit iets over zei, had ik de indruk gekregen dat het alleen iets was voor zeurkoppen. Zoals die imam van een jaar of 10 geleden, die Rita Verdonk geen hand wilde geven. Dat was toen een beetje genant, want zij gedroeg zich ook zeer onbeschoft tegen hem. Daardoor kwam de boodschap niet over.

Het blijkt dus als volgt te zitten: volgens de islam mag een man een vrouw die niet zijn eigen vrouw is, niet aanraken. En andersom mag een vrouw dat ook niet bij een man. Ik neem aan dat het wél mag als er iemand van het andere geslacht een ongeluk heeft gehad, maar gewoon zo een hand geven bij een ontmoeting ligt moeilijk voor een moslim. En eigenlijk begrijp ik dat wel. Ik vind het ook altijd iets geforceerds hebben dat je zo’n man of vrouw die je helemaal niet kent, een ferme hand moet geven. Dat is best intiem.

namaste-wai
namaste: wai

Ik moest vandaag aan een vroegere cursiste van me uit Vietnam denken, die me vertelde dat ze in Azië altijd slappe handjes geven. Dat is omdat het niet hoort om je kracht te laten voelen bij een ontmoeting met een vreemde. Wat ik nog mooier vind in Azië, dat is die mooie wai, die handbuiging zoals hier rechts voorgedaan door dat schattige meisje. Een tijdje geleden stond er in een Indiase krant die ik op Twitter tegenkwam, een geweldig bericht over de Indiase minister van Defensie, die aan een stel Chinese soldaten aan hun grens namaste had geleerd. Die leerden haar het Chinese ni hao terug. Hier is er nog een video van:

Van mij mag dit dé manier worden om elkaar te groeten! Dan is dat probleem ook opgelost, want ik geloof niet dat iemand op de wereld hier iets op tegen zou kunnen hebben. Dan is gelijk de kindermishandeling ook uit de wereld, want kinderen zien er zooooo schattig uit, wanneer ze die wai maken! Niemand kan ze dan nog kwaad doen.

Zo hebben we in één klein artikeltje alweer twee problemen de wereld uitgeholpen. Het kan snel gaan, dames en heren! Ik ga even terug naar Mohamed, want dat was de profeet van de vrede. Ook hij kon niet helemaal zonder oorlog, want er leven nou eenmaal behoorlijk wat krengerige en uiterst agressieve gastjes op deze planeet. Als je daar niet je spierballen aan laat zien, nemen zij jou over en ik kan echt wel wat leukers verzinnen dan slaafje zijn van een agressieve invaller.

Mohamed vond een heleboel dingen die ik níet weet, want ik weet niet bijzonder veel over de islam. Gewoon wat dingetjes hier en daar uit mijn omgeving, mijn werk of van het internet. Mohamed vond bijvoorbeeld iets wat in het christendom ook ooit als normaal werd beschouwd: tienden. Een deel (bijvoorbeeld een tiende deel) van je inkomen geef je dan aan de armen. Tegenwoordig doen de meeste mensen dat alleen nog tijdens de ramadan, maar het hoort eigenlijk altijd. Aangezien ook dit iets is wat in de meeste culturen hoort, mag deze mooie gewoonte voor mijn part ook weer uit de kast getrokken worden en weer normaal zijn.

Wat hij ook vond, was dat je mensen met een andere religie moest respecteren. En dat jijzelf als moslim dat respect ook mocht verlangen van anderen. Meestal wordt gezegd dat de betekenis van het Arabische woord jihad is dat je oorlog mag voeren, wanneer je niet gerespecteerd wordt, maar dat is niet juist. Jihad is de innerlijke strijd om steeds goede dingen te doen en je niet te laten verleiden om anderen uit te buiten, aan de kant te duwen enzovoort. Voor jou en mij is dat misschien normaal, maar er zijn echt mensen die het heel moeilijk schijnen te vinden om gewoon iets goeds te doen. En die hebben dan blijkbaar een oorlog in zich: een jihad.

De mannen die anderen met het zwaard dwongen om moslim te worden, kwamen niet in opdracht van de profeet Mohamed. Die stond daar beslist niet achter. Respect hebben voor mensen met een andere godsdienst en diegenen vervolgens dreigen te vermoorden, als ze zich niet bekeren tot jóúw godsdienst is niet hetzelfde!

Dit was het even voor vandaag. Ik wens je een prachtige dag en ga er weer van tussen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction