header
Middenin het leven met actualiteiten

Middenin het leven met actualiteiten

Mijn laatste hobby is een beetje rondlezen en reageren op krantenberichten op Facebook. Die berichten gaan meestal over allerlei uiteenlopende maatschappelijke onderwerpen en er staan bijna altijd honderden, zo niet duizenden reacties onder. Uiteraard zitten daar hartstikke leuke tussen, met humor of gewoon verstandig, maar de meeste zijn van mensen die denken met hun toetsenbord. Echt ongelofelijk wat ze allemaal schrijven. Vol taalfouten, geen interpunctie, nageblaat van een of andere influencer of van de Privé … De mening van het volk: vaak totaal niet gefundeerd, niet over nagedacht en oppervlakkig. Toch zijn de actualiteiten iets waar je heel gauw aan voorbijloopt als je een ingewikkeld leven hebt.

Vroeger vond ik dat er meer naar het volk geluisterd moest worden door de politiek, maar sinds ik beter door heb wat die mensen wel allemaal vinden van allerlei zaken die ons allemaal aangaan, denk ik daar een ietsje anders over. Iedere vier jaar kiezen we immers met z’n allen alweer een partij die we níet nodig hebben, om maar een voorbeeld te noemen. De nieuwste mode is weer dat iedereen die linkser is dan het Forum voor Democratie een linkse extremist is. Lachen natuurlijk, want als je een kapitalist al links noemt, wat houdt rechts dan nog in? Sowieso een rare indeling van de wereld in links en rechts. Links is daarbij dan het politiek correcte en rechts dat zijn de schurken van het grote geld. Dat is nogal een verschuiving van wat links en rechts eerder altijd geweest zijn! Links was immers het socialisme en nóg verder links had je het communisme; rechts dat waren de kapitalisten. Het allerbeste – dat weet iedereen eigenlijk stiekem wel – is dat je de ene keer een wat meer socialistisch getinte regering hebt en daarna weer een wat meer kapitalistisch georiënteerde. Dan zijn de mensenrechten het best beschermd en loopt de economie ook nog een beetje.

Voor mij persoonlijk is het lezen van kranten via Facebook iets wat me aanzet tot nadenken. Over heel wat onderwerpen ben ik, sinds ik dit doe, genuanceerder gaan denken. Of sowieso gaan denken, want ik denk echt niet uit mezelf over alles na! En over heel wat onderwerpen had ik geen mening, gewoon omdat ik er niet genoeg vanaf wist. Ik heb altijd heel hard geprobeerd kranten te lezen, maar ben er nooit goed in geweest. Ben nota bene geabonneerd op de NRC online, maar nog steeds lees ik die bijna niet. Eén druk op de knop en ik heb ‘um, maar ik doe het niet. Teevee kijken is er ook niet bij. Inmiddels weet ik wel hoe hij aan moet, maar ik ben er niet toe te branden. Het is geen desinteresse, want ik wil niets liever dan weten hoe het met de wereld gesteld is. Het is meer dat ikzelf meer zorgen heb dan me lief is. Blijkbaar is dit via Facebook een betere manier om in de gewoonte te komen om mezelf eens te disciplineren en dus gooi ik mezelf er met passie bovenop.

Wat ik bemerk, is dat ik lang niet over alles een mening héb. Over ingewikkelde onderwerpen moet je diep nadenken en daar heb ik niet zomaar alle tijd voor. Of ik snap het gewoon niet, dat kan ook nog. Voorbeeldje? Gisteren (geloof ik) kwam er een bericht voorbij over transgenders, die tegenwoordig 2 jaar moeten wachten op een operatie om van geslacht te veranderen en daarbij de ethische vraag: wat vind je daar nou van? Nou … iederéén moet lang wachten op een operatie en dat vind ik erg. Tot zover duidelijk. Maar dan die mensen! Ze zijn enorm in aantal toegenomen en de ziekenhuizen kunnen de aanvragen voor geslachtsoperaties niet aan. Mijn eerste gedachte is dan dat het een luxekwestie is, vergeleken bij iemand die bijvoorbeeld een hernia heeft of verschrikkelijke pijn door een aandoening. Maar is dat waar? Ik weet dat mensen, die menen dat ze het verkeerde geslacht hebben meegekregen bij hun geboorte daar heel erg mee kunnen zitten. En er zijn bijna geen mensen die spijt van hun operatie hebben. Plus er zijn nogal wat baby’tjes die een dubbel geslacht hebben en die dringend geholpen moeten worden. Is het dan nog steeds luxe? Het is eerder een probleem dat er kennelijk zovéél mensen met deze zorgen zitten en als het aantal operaties zo ontzettend toeneemt, wordt de kans dat er wél meer mensen spijt krijgen steeds groter. De operatie hiervoor zit in de basisverzekering, dus dat geeft natuurlijk wrijving, omdat er voor andere mensen geen geld en geen tijd meer is om ze ook te opereren. Wat de oplossing daarvoor is, weet ik niet zo eventjes in detail. Misschien kun je bepaalde operaties op dit vlak wél en andere niet of deels vergoeden. Misschien is het mogelijk om meer artsen in te schakelen in privé-klinieken, zodat mensen die geld hebben, daar terecht kunnen door zelf de operatie te betalen. Dat laatste idee zal wel als ‘rechts’ worden opgevat, maar het komt wel in mijn hoofd op als ik zo’n artikel lees.

Wil je er nog één? In de Notre Dame de Paris, die prachtige 900 jaar oude kerk in Parijs is een grote brand uitgebroken. Het komt niet door terrorisme, maar als ik het goed begrepen heb, was er toen de kerk gebouwd werd, een of ander bouwtechnisch gebrek in de torens. Toen die recentelijk gerestaureerd werden, brak er daardoor brand uit. Página’s vol met reacties van mensen hierover, van “wat kan ons die ouwe bak stenen boeien?” tot “Notre Dame is een symbool van beschaving en dat is niet zomaar een kerk” (die was overigens van mijzelf). Vervolgens duiken er allemaal zogenaamde rijke stinkerds op, die allemaal miljoenen bieden om de kerk te herbouwen. Schande, vinden de meesten, want die donateurs willen alleen maar media-aandacht en waarom geven ze hun geld niet eens aan arme kindertjes in Afrika? Daar heb ik wél een mening over: bemoeizucht! Jij beheert jóúw portemonnee en de ander de zijne of de hare. En ja, die giften zijn deels aftrekbaar voor de belastingen. Je denkt toch niet echt dat André Rieu of Christian Dior zomaar honderden miljoenen euries kunnen missen? Die hebben een bedrijf te runnen en dat is niet gratis! En als ze belasting betalen over een paar miljard aan inkomen, maakt de belasting over die aftrekbare 100 miljoen niet eens zoveel uit. Niet dat ik snap hoe geld werkt, maar dit is zo eenvoudig dat zelf ik het begrijp.

Nu een beetje naar de clou van het verhaal: actualiteiten maken deel uit van het leven. Overal om je heen, dichtbij en ver weg, gebeurt van alles en het maakt je tot een gelukkigere persoon als je daar kennis van neemt. Het zet je namelijk midden in het leven neer, want je leeft mee met de slachtoffers in het verscheurde Syrië, je maakt je boos om die engerd van een Jair Bolsonaro die Brazilië sinds kort terroriseert, nadat hij de vorige president met een roddel de gevangenis in gejaagd had en zo de presidentiële verkiezingen ‘won’. Je maakt je zorgen om het Amazonewoud, want dat neemt de man voor helemaal weg te kappen; je denkt na over het vluchtelingenprobleem dat steeds groter wordt en waarvoor de doodsimpele oplossing – zorgen dat het leven in ALLE landen op de wereld goed is en niet alleen in een paar bevoorrechte landen – zóveel overstijging van de ego’s in zoveel landen vergt, dat niemand de oplossing meer durft te benoemen.

Je leeft mee met de mensen in het prachtige Venezuela, die verscheurd worden tussen de oude socialistische president Nicolás Maduro, die zó tegengewerkt wordt door de Verenigde Staten van Amerika dat het land aan de bedelstaf is geraakt en zijn niet-verkozen opvolger. De nieuwe, zelfbenoemde president – over democratie gesproken! – Juan Guaidó is een pion van Amerika, maar het lijkt net alsof hij zoveel beter is, omdat Amerika hem steunt. Wie naar hem luistert, krijgt een mooi leven. Het lijkt de maffia wel! Zo zie je hoe ontzettend veel macht de Verenigde Staten in Zuid-Amerika hebben. Omdat president Poetin Maduro steunt, wordt hij alwéér uitgemaakt voor dictator, maar hoe liggen de feiten nu echt? Om dat te weten te komen, moet je je dit afvragen: de meeste landen in Zuid-Amerika willen nu eenmaal graag een socialistisch getinte regering. Waarom worden zij niet met rust gelaten door de VS? Het is toch hún pakkie an hoe zij willen leven in eigen land?

Je kunt wel achter de waarheid over ieder onderwerp komen, maar dan moet je flink graven in de feiten en de meningen en je mensenkennis trainen. Toen ik die Guaidó zag, wist ik meteen dat dat een stuk hypocriet was en dat hij helemaal niet goed voor Venezuela is. Maar zoiets zie je pas als je oprechte interesse in mensen hebt en leert hoe je aan een foto of een filmpje van iemand kunt zien wie die persoon van binnen is. Je ziet het als je je gaat afvragen wat de mensen niet doen in plaats van te kijken naar wat ze wél doen om aardig te lijken. Nog een vergelijking die vandaag voorbij kwam: die tussen vorige First Lady Michelle Obama en nieuwe First Lady Melania Trump-Knavs. Ik was indertijd geen fan van Michelle Obama, maar dat had ik mis: zij zette zich enorm in voor mensen- en vrouwenrechten en zij en Barack samen deden heel veel om het gezinsleven te beschermen en te steunen. Melania Trump doet helemaal niets voor het land en ze drukt zich voor de camera’s. Je kunt je nu wel laten verblinden door haar schoonheid, maar een presidentsvrouw wordt geacht haar land te dienen. Melania Trump heeft daar het karakter en de innerlijke kracht niet voor, daar waar zelfs Nancy Bush zich hartstikke druk maakte om het land. Net als onze Maxima hier, die zich met microkredieten bezighoudt, die heel veel vrouwen juist in de problemen brengen en die verder geen inhoud heeft als mens. Alles gaat bij haar om mode, uiterlijk en zoveel mogelijk bezit en geld vergaren. Overal het maximale uithalen en zelfs nog verhoging van haar en haar mans jaarlijkse toelage eisen, terwijl alle mensen moeten inleveren en zich zelfs niet uitspreken vóór het gaan betalen van belasting. Het is mijn mening, maar ik vind dat onethisch!

Nog één laatste: er is zoveel kindermisbruik in de Rooms-Katholieke kerk en dat is vreselijk. Het arresteren en berechten van daders schiet voor geen meter op en bovendien kan er nóg altijd niet eens gepraat worden over dat celibaat. In de orthodoxe kerk waar ik lid van ben, is het wat dít betreft een stuk beter: priesters, dus orthodoxe pastoors eigenlijk, mogen getrouwd zijn. Hogere priesters mogen dat niet en je mag ook niet meer trouwen als je eenmaal priester bent. Daar wordt al tientallen jaren stevig over gediscussieerd in de orthodoxe kerken van alle landen (Griekenland, Syrië, Rusland, Ethiopië, Egypte, Servië, Armenië, Bulgarije etc.), maar in onze kerk is in ieder geval géén kindermisbruik. De oplossing daarvoor zou in de Rooms-Katholieke kerk dus ook simpel zijn, zij het dat de leiding daarvan aartsconservatief en dwars is. Dat leer je ook als je het nieuws een beetje bijhoudt: oplossingen op allerlei problemen, die echt niet altijd zo reuze ingewikkeld zijn.

Al deze dingen kom je te weten, als je je op jouw manier een beetje verdiept in de actualiteiten. Je hoeft echt niet gelijk overal een mening over te hebben en je kunt ook zo vaak je wilt van mening veranderen. De meeste onderwerpen zijn immers vet ingewikkeld! Politici struikelen erover en vallen niet zelden om, omdat ze bij gebrek aan meer wijsheid dan maar even corrupt zijn om een probleem opgelost te laten lijken. Soms vind ik ze ook gewoon dom, zoals in het mijns inziens toch echt dóódsimpele vraagstuk over hoe je leugens uit dossiers van Jeugdzorg krijgt. Hele congressen zijn erover geweest met minister Hugo de Groot himself erbij. Die mensen van Jeugdzorg krijgen een melding binnen over Jan en Miep, gaan er kijken, horen van alles en moeten dan zien dat ze daar gehakt van brouwen. De toekomst van zo’n gezin ligt vanaf dat moment geheel en al in handen van Jeugdzorg en dat is delicaat! Wat die met foute informatie doen, is die koppig laten staan in de dossiers en hup de kinderen afpakken, het hele gezin voor niets traumatiserend, want er blijkt later maar al te vaak helemaal geen mishandeling of verwaarlozing te bestaan bij honderden gezinnen per jaar! De kinderen teruggeven en therapie aanbieden is er niet bij, want men heeft een vet ego bij Jeugdzorg. Het helemaal verwijderen van fouten uit dossiers schijnt wat moeilijk te liggen, omdat je theoretisch gezien eventueel per ongeluk misschien zou kúnnen meemaken dat een of andere bewering over een gezin vier jaar later opeens wél (b)lijkt te kloppen. Maar gewoon hun verstand even gebruiken en bij foutieve informatie over een gezin erbij zetten dat ze die informatie wel kregen, maar dat die incorrect is, daar komt geen hond op. Ik heb het zelf bedacht en kijk toch eens hoe simpel! Actualiteiten zijn goed om scherp te leren denken en denken is fun, zoals dat tegenwoordig heet.

En dan de muziek hè! Ik had nog niet eens opgemerkt dat Rag ‘n’ Bone man, weet je wel die zanger van dat geweldige Human, een nieuw nummer heeft. Samen met de Schotse Calvin Harris en het swingt als een trein met een geweldige trompet erin. Giant heet het nummer en het was in januari al uit – oeps! Het is geschreven door Adam Wiles, Rory Graham (Rag ‘n’ Bone man zelf), Jamie Hartman and Troy Miller en geproduceerd door Calvin Harris. Hier heb je het even:

 

 

 

© Vassiliou Empowerment

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu