Joods-Marokkaanse muziek!
Tel-Aviv, Israel

Joods-Marokkaanse muziek!

Het laatste waar ik op zit te wachten, is om nog meer over Israel en joodse mensen te schrijven. Maar de kabbala, die eigenlijk de wortel van het kwaad is, komt daar vandaan en daarom heb ik toch moeten uitzoeken hoe ik denk dat ze zo’n beetje zijn. Het ongelofelijk vervelende stuk dat ik erover had geschreven, hoef ik gelukkig niet te publiceren, maar ik had er mooie muziek bij uitgezocht. Iets heel bijzonders, dus die krijg je nog wel even van me.

Nog even een beetje Woonbootnieuws (nieuws over de ark, de woonboot die een Nederlandse politicus in mijn rug had gezet en die er na 15 jaar dag en nacht aan werken eindelijk uit begint te komen). Eh nou dat schip is zo ongeveer wel uit me, voor zover ik kan zien. Zo’n ding heeft alleen nog een lange kiel aan de onderkant en die zit óók weer metersdiep in mijn schouderbladen zo ongeveer, daar waar dat hele ding in me vastzat. Ik heb vreselijk veel pijnen altijd op die plek en dat is de rotste plek om dat te hebben, aangezien je er zo moeilijk bij kunt komen om er crème op de smeren. Ik baal daarom als minstens 70 stieren en opschieten doet het allerminst. Als klapper op de vuurpijl moet ik ook nog steeds van alles over Israel schrijven, wat ik heel stom vind, want daar weet ik gewoon veel te weinig van. Maar doe ik het niet, dan gaat het ding niet uit me!

Bij letterlijk iedere centimeter van dat schip dat uit me komt zetten, komen herinneringen vrij, allerlei mensen die me weer kwaad gedaan hebben (het zijn er in totaal zo rond de 1000 met 15 hoofddaders) en trauma’s om weer te verwerken. Echt afzien en ik ben er doodmoe van, waardoor ik niets anders voor elkaar krijg dan een beetje hier schrijven, héél veel onrustig slapen en Netflix kijken. De enige reden waarom ik het volhou, is dat ik mijn jongens niet op een andere manier kan redden uit de klauwen van Jeugdzorg. En verder krijg ik Costas en mijn vader nooit meer te zien als ik niet álles aan kabbala wat er in me zit, eruit zie te trekken.

Joodse muziek! Dit hier is Neta Elkayam met haar Andalusische band. Ze spelen joodse muziek uit Marokko en het is heel gezellig allemaal. Dat is dus wat ik zo mooi vind aan mediterrane mensen: ze gaan leuk bij elkaar zitten om muziek te maken. Muhal Nensah (محال ننساه We kunnen niet vergeten) heet het nummer en het is geschreven door Sliman El Maghribi.

 

 

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.