header
Jeugdzorg: wie moet eigenlijk de waarheid zoeken?

Jeugdzorg: wie moet eigenlijk de waarheid zoeken?

Ik heb er wel eens een klein onderzoekje naar gedaan en ben daarin vást niet de enige: wie oh wie in Jeugdzorgland moet nu eigenlijk het feitenonderzoek – waarheidsvinding geheten – doen om uit te vissen of er in een gezin eigenlijk wel echt kindermishandeling plaatsvindt (of iets anders wat zorgen baart)? Dat was glad terrein! Toch kom ik met een oplossing, want anders kan ik dit net zo goed niet schrijven natuurlijk. 

 

Melders

Tegenwoordig heeft letterlijk iedereen die wel eens met kinderen te maken heeft, een zogenaamde meldplicht. Dat betekent dat ze gelijk Veilig Thuis, de instantie voor kindermishandeling, moeten bellen als ze een donkerbruin vermoeden hebben dat er in een bepaald gezin nog wel eens zorgen zouden kunnen bestaan. Eventueel, mogelijk, per ongeluk of misschien. Zelf vragen stellen om eerst eens te kijken of dat wel klopt, is niet gewenst, want dat Veilig Thuis (VT verder) is o-zo handig ermee. We gaan het zien!

We hebben het in dit geval over iedereen die op een school werkt of op een kinderopvangsplek. Over de schoolarts of schoolverpleegkundige (de nieuwste mode weer), de huisarts, het consultatiebureau, de afdeling Jeugd en Gezin van iedere gemeente, het gebiedsteam of wijkteam (maatschappelijk werk van vroeger dat niet meer bestaat) en zelfs de kinderarts. Dan nog de psycholoog, psychiater of welke hulpverlener ook, je buren, familie en vrienden en de politie.

Dat is dus gewoon half Nederland, zoals je ziet! Hoewel het echt ontzéttend logisch en redelijk zou zijn om kulmeldingen strafbaar te stellen en bovenstaande typetjes eerst eens een paar vragen te laten stellen aan hun slachtoffers, werkt het niet zo. Zij mogen gewoon bellen, want Veilig Thuis kan het wel aan. Daarom hebben ze ook zulke lange wachttijden en vele tonnen aan geldelijke tekorten, zie je wel? Omdat ze het zo goed aankunnen allemaal.

Om dezelfde reden is het ook volgens de allerlaatste mode om je buren aan te klagen bij VT, als je wraak op ze wilt nemen, omdat hún dochter een 10 op aardrijkskunde had en de jouwe niet. VT kan het immers wel aan! Ja lach maar, maar je moest deze lieden de kost eens moeten geven! Dit soort verraad viert hoogtij in woonwijken.

 

Veilig Thuis

Gaan we naar VT zelf, want logischerwijze zouden die dan toch feitenonderzoek moeten doen. Die sturen immers meldingen waarvan ze vinden dat die ernstig zijn, door naar de Raad voor de Kinderbescheming (RvdK verder). Vervolgens kan het voor de rechter komen en beslist die dan of je gezin gehalveerd wordt. Maar als je deze mensen wel eens op bezoek hebt gehad, dan weet je dat ook VT géén onderzoek doet naar feiten. Ze poneren een vraagje bij de school en dan nog ergens, bijvoorbeeld de huisarts, schoolarts of een hulpverlener. Maar nooit bij iemand die het gezin ként. Ik sprak laatst een advocaat die dat normáál vond: dat je informatie wilt hebben over iemand en dan expres níet naar iemand toegaat die diegene kent. En zo denkt VT daar ook over. Ze vinden mensen die je kennen, ‘niet objectief’ en sowieso vinden ze gewone burgers maar plebs en dom vee. Hun eigen woorden!

Ik heb er toen eens hun werkprotocol bij genomen. Daarin stond wel nogal vaag geschreven dat ze toch wel objectief moesten zijn en zo, maar niet duidelijk en wel dat ze aan waarheidsvinding moesten doen. Deze lieden doen nóóit iets wat niet overduidelijk in de regeltjes staat, tenzij het iets slechts is. Géén feitenonderzoek bij VT, maar wél je kinderen uit huis geplaatst op aanraden van deze organisatie.

 

Raad voor de Kinderbescheming

Laten we zeggen dat je zaak bij de RvdK terechtkomt. Die heeft met koeieletters op hun website staan dat zowel VT als zij verplicht aan deugdelijk feitenonderzoek moeten doen. Ook hun Kwaliteitskader (hun normen) staat vol met aanwijzingen van wat ze allemaal moeten doen om de waarheid te achterhalen. Heel precies allemaal, pagina’s vol. En ja: daar staat ook heel duidelijk in dat ze het netwerk van het beschuldigde gezin erbij dienen te betrekken.

Wat doen zij dan wel? Nou, ze schrijven keurig netjes het rapport vol fouten van VT over, nodigen de ouders uit, schrijven helemaal verkeerd op wat die zeggen en vragen hun niet of het correct was. Doen ze wel bij de huisarts of school die ze ook vragen. Die kunnen hun stukje ‘informatie’ corrigeren voordat het in het rapport komt, maar over jou schrijven ze wat er in hun kop opkomt. In ieder geval níet wat je daadwerkelijk gezegd hebt. Aan je netwerk vragen ze niets en als die een getuigenis schrijven, wordt die zó de prullenbak in gemieterd. Vooral als het positief is. Een huisarts weet sowieso natuurlijk niet veel, want die ziet je nauwelijks en als die een verdenking zou hebben, had die allang zelf VT opgebeld. Dan is hij of zij immers De Grote Held die de misstand heeft opgemerkt? Ja! Dat is hoe het werkt, dames en heren: allemaal ego.

Ik heb zelfs meegemaakt dat er iemand van de RvdK in de rechtszaal aanwezig was en daar onbeschoft door iedereen heen zat te schreeuwen. Hij had een nog niet eens gelezen rapport van VT bij zich, dat vol stond met fouten en daar was de RvdK van op de hoogte. Toch kreeg hij het voor elkaar om de rechter zo gek te krijgen dat zij mijn zoon naar zijn vader stuurde, in een uiterst chaotische sfeer in het Gerechtshof, omdat er iets onbestemds aan de hand was in de normale rechtbank en iedereen daar opeens heen moest. Dikke chaos, enorme wachttijden, maar daar ging mijn kind en niemand die hem ooit weer terugkrijgt.

 

De kinderrechter

Maar goed, je zou dus denken dat de rechter dan toch wel onderzoek doet. Nope! Jijzelf krijgt amper het woord, in mijn geval lieten mijn advocaten het tot tweemaal toe afweten in de rechtszaal en de advocaat van mijn ex krijste als een heks allemaal leugens over mij door de zaal heen. Mijn getuigen, die helemaal van de andere kant van het land waren gekomen, bleken door mijn advocaat niet te zijn aangemeld en mochten niet naar binnen. En dat is slechts één voorbeeldje van wat rechters allemaal uithalen met het gezin.

Advocaten hebben vóór de rechtszaak altijd contact met de OvJ, de officier van justitie. Soms zijn ook rechters al in de wandelgangen ‘ingelicht’ door Jeugdzorg over welke partij ze volgens hen zouden moeten steunen. Omdat Jeugdzorg dus niets weet, is dat advies standaard verkeerd, maar het wordt wel degelijk in 99% van de gevallen opgevolgd door de rechter. Ze ontkennen keihard als ze erop worden aangesproken, dus betrap ze er maar eens op. Wéér geen feitenonderzoek dus, terwijl de rechtbank er IS voor feitenonderzoek!

 

De politie

Dan heb ik ook nog eens gehoord dat de politie dat feitenonderzoek zou moeten doen. Nou, áls die er al bij betrokken is dan, wat meestal niet het geval is. Maar de politie zal echt nóóit een aangeklaagd iemand – over wie ze een melding krijgen dat die te veel lawaai of ruzie zou hebben gemaakt – vragen wat er nou eigenlijk aan de hand was. Wéér geen feitenonderzoek en wel je gezin uit elkaar. In mijn geval een dolgelukkige schooldirectrice van de oude basisschool van mijn zoon in Wageningen en een overbelaste ex die de jongen helemaal niet aankan.

 

Mijn advies voor de oplossing op dit probleem op kleuterniveau:

  1. Verplicht melders bij VT eerst zélf het gezin in kwestie te ondervragen wat er aan de hand is en óf er eigenlijk wel iets is.
  2. Stel het doen van kulmeldingen bij VT strafbaar. Daarmee ligt de verantwoordelijkheid bij de melder en kunnen bijvoorbeeld schoolleidingen of hulpverleners niet zomaar paniek zaaien. Of zeikerige buren.
  3. Neem meldingen serieus en maak dat kenbaar aan de bevolking. Hang dus niet van die debiele posters overal op dat iedereen moet bellen als ze een ‘niet-pluisgevoel’ hebben, maar waarschuw tegen het doen van onzinmeldingen.
  4. Laat VT navraag doen over het gezin in kwestie bij mensen die hen kennen. Stel hen verplicht om de waarheid verder uit te zoeken en zet daar eens kundig personeel neer. Niet van die bazige taarten die niet gehinderd worden door enige kennis van zaken, maar wel hun neus in de lucht dragen.
  5. Verplicht VT en het hele Jeugdzorg om rapporten van psychologen, psychiaters, artsen enzovoort serieus te nemen.
  6. Stel het zonder degelijke expertise voor gek verklaren van ouders en / of kinderen of zomaar labeltjes opplakken van stoornissen enzovoort strafbaar.
  7. Laat de RvdK verder feitenonderzoek doen, als VT het niet weet en als die het óók niet weet, de rechter. En dan écht feitenonderzoek, waarbij alle informatie serieus bekeken wordt en informatie uit dossiers wordt gewist, ingeval die niet klopt.
  8. Trek voogden en andere hulpverleners na, wanneer die de gezinnen waar ze werken, onterecht beschuldigen van allerlei zaken. Ontsla ze onmiddellijk oneervol wanneer ze dat doen en zorg dat ze niet elders wéér aan het werk komen in dit vak.
  9. Last but not least: laat het hele Jeugdzorg onder het strafrecht vallen. Dan kijken de mensen die daar werken, wel uit om zomaar leugens te verspreiden over ouders en kinderen. Om zomaar kinderen uit huis te plaatsen, een voogd erop te planten of ze naar een mishandelende of verwaarlozende ouder of een andere horrorinstelling te sturen.

 

Conclusie

Het is ontzettend erg als Jeugdzorg bij je gezin komt! Het is stigmatiserend zolang je leeft, het is traumatiserend en levensgevaarlijk voor jouw toekomst en die van je kinderen. Het is geen kattenpis waar kinderen allemaal doorheen moeten, als er een voogd op ze wordt geplant of als ze uit huis moeten. Naar de andere ouder, waar ze niet voor niets niet woonden, of naar een pleeggezin! Hier mag je absoluut nooit mee spelen, want dat is spelen met het leven zelf! Jeugdzorg hoort een degelijke, fatsoenlijke, eerlijke, open en gezinslievende organisatie te zijn en om dat ooit op een dag te worden, moet er héél wat veranderen. Vandaag is een geweldige dag om daarmee te beginnen.

 

 

© Vassiliou Empowerment

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu