Je ijzergehalte in relatie tot je zelfherstellende vermogen

Je ijzergehalte in relatie tot je zelfherstellende vermogen

Hoe je ziek wordt, weten we allemaal: een gebrek aan hygiëne, een virus dat de hemelen doorkruist of van iemand anders op jou overspringt, een val of ongeluk … En dan verder te veel stress, verkeerde voeding, roken, alcohol, drugs, erfelijkheid en ook een voedingsstoffentekort. Dat is het rijtje wel zo ongeveer. Maar hiermee hebben we nog niet verklaard waarom de ene persoon longkanker krijgt door te roken en de ander niet. Waarom de ene man jarenlang in z’n eentje in een stinkend huis kan leven en de andere niet (jaaaa, het zijn vaak mannen toch?). En ook waarom de ene persoon met een ijzertekort gelijk in elkaar zakt en de andere het jarenlang volhoudt met doorkwakkelen.

Het antwoord kan ik gelijk wel geven: als je alle voedingsstoffen die met je longen te maken hebben, goed voor elkaar hebt, heb je geen aanleg voor longkanker. En zo is het met alle ziektes. Ook al zit het driedubbel in je genen en heb je veel stress, dan nog! Je moet een voedingsstoffentekort hebben én een ‘bijpassend’ trauma om echt ziek te worden. Zo niet, dan doet alle gif ter wereld je helemaal niets en ga je stoïcijns en krachtig door het leven. Het vervelende is dat je voedingsstoffentekorten niet altijd kunt meten in een bloedtest, omdat ze vaak lokaal zijn. Dus dan heb je bijvoorbeeld in je maag te weinig ijzer of zit je vitamine B12 in je darmen vast. Dat soort dingen. Gelukkig kan ik dat wel zien en dan sporen we de oorzaak van je ziek-zijn toch op.

popeye
Zelfs sterke vent Popeye had ijzer nodig om sterk te zijn!

Okee, nu laten we nu zeggen dat je ziek geworden bent en beter wilt worden. Je geneest wel van de ziekte die je hebt, want je bent zo verstandig dat je daarvoor bij Sophia komt, maar je blijft ziekelijk. Niets irritanter dan de hele tijd ziek zijn! Ik kan erover meepraten. Maar hoe kan dat nou dat je steeds opnieuw ziek wordt? Wel, natuurlijk kunnen er meerdere oorzaken voor zijn, maar één oorzaak is in ieder geval een ijzertekort. Ja, denk maar aan Popeye (The Sailor) die altijd voor-het-geval-dat een uitvouwbare bak spinazie in zijn achterzak had. Die at hij snel leeg op momenten, waarop zijn dame Olijfje zich weer eens in de nesten had gewerkt en hij haar moest redden.

Zonder ijzer ben je nergens, zo kunnen we het wel stellen! Nu bestaat ijzer in je bloed uit meerdere zaken en dat zijn vooral je ‘hb’ (hemoglobine, het ijzer in je bloed), de grootte van je rode bloedcellen en ferritine (een eiwit dat zorgt voor opslag van je ijzer in je cellen). De grootte van je rode bloedcellen moet een beetje redelijk zijn, anders past het ijzer er niet in, zal ik maar zeggen. Je hb moet tussen de 7,5 en 10 staan voor een vrouw en voor een man tussen de 8,5 en 10. Ferritine moet volgens artsen tussen de 15 en 150 staan, maar ik vind die afstand veel te groot. Met een ferritinewaarde van 15 heb je beslist niet genoeg ijzer! De allerbeste stand is zo tussen de 50 en de 80 en echt minstens 30. Anders blijft je ijzer maar steeds weer zakken, zie je.

Daarom is het goed als je even je bloedresultaten opvraagt bij je huisarts na het prikken. Ook voor je B12, want die staat ook al gauw te hoog en dat weten artsen niet. Het is gewoon jammer als je iedere keer wéér een laag ijzergehalte hebt, omdat je niet doorgaat met aanvullen totdat je ijzer echt weer helemaal zelluf door je bloedvaten stroomt en zichzelf op peil houdt. Vooral ook omdat die ijzerpilletjes een enorme obstipatie veroorzaken en je er ook vet misselijk van kunt worden. Waardeloos en zwaar irritant! Je kunt ook bosbessensap en sinaasappelsap nemen, maar als je ijzer echt laag staat, is dat niet voldoende. In mijn geval blijft mijn ijzer steeds omlaagvallen door mijn ontzettend hevige menstruaties. Daar heb ik nu iets aan gedaan met pilletjes, want alleen healen is lang niet altijd genoeg: bij mij in ieder geval duurt het altijd heel erg lang om een kwaal weg te krijgen, omdat er zoveel mensen misbruik van mijn toestand hebben gemaakt en die er allemaal één voor één helemaal uitgepeuterd moeten worden. Dan moeten ze een preek hebben en dat is ongelofelijk veel werk. Gelukkig ben ik de enige bij wie het zó erg is en dat komt voor ongeveer 50% doordat ik dit werk doe en mensen dan jaloers en boos zijn, omdat zij dat niet kunnen. Ik vind dat ook suf, maar het leven heeft het zo gemaakt, niet ik en we hebben het maar te accepteren. Daar hoef je mij niet voor aan te vallen, want ik doe ook maar gewoon mijn werk net als iedereen.

Om je ijzer goed op niveau te houden en een tekort te voorkomen, is het een mooi idee dat je af en toe een kuurtje geconcentreerd bosbessensap doet. Je weet wel: oersap, krachtsap en nog meer hippe namen en een fles van 700 ml kost tussen de 6 en 8 euro. Sinaasappelsap is ook behulpzaam: bosbessensap zorgt dat je ijzer je lichaam goed doorreist en sinaasappelsap zorgt dat het ook binnenin je cellen terechtkomt. Als je allebei voor mekaar hebt, kun je eindelijk echt genezen en word je niet de hele tijd opnieuw ziek. En als je een chronisch ijzertekort hebt, ofwel bloedarmoede, dan moet je efkes bij mij langskomen, want dan moeten er diepere oorzaken aangevat worden.

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu
%d bloggers liken dit: