Islam en geprogrammeerde mensen

Islam en geprogrammeerde mensen

De islam als godsdienst of wereldbeschouwing heeft me nooit aangetrokken. In de plaatsen waar ik opgroeide, waren vrij veel Turken, maar die leerde ik pas kennen toen ik een jaar of 18 was. En dan waren de meesten van de mensen die ‘Turk’ genoemd werden, nog Koerdisch ook. De meeste Koerden zijn in naam moslims, maar de meerderheid van hen gelooft er allemaal niets van en is van binnen nog altijd Yezidi, hun eigen (prachtige) sjamanistische godsdienst. Marokkanen of andere moslims leerde ik pas later kennen en daarom wist ik er lange tijd niet meer van dan dat ze geen varkensvlees aten en eigenlijk geen alcohol mochten drinken, al deden ze dat wel. Ze vonden alle Europese vrouwen hoeren, dat wist ik ook nog. Dat is hier in Nederland dermate bekend dat iedereen het Marokkaanse woord ervoor zelfs kent. Daar hield mijn kennis over de islam op. Maar na een heel leven, waarin ik heel veel verschillende mensen heb leren kennen en ook getrouwd geweest ben met een moslim, weet ik er alles van. Tenminste dat dácht ik, totdat ik een paar dagen geleden de Israelische serie Fauda tegenkwam op Netflix. Wat ik daar zag, wist ik in theorie wel, maar ik geloofde nooit dat dit voor zo’n beetje alle moslims gold: ja toch wel, ze zijn geprogrammeerd.

De meeste kinderen leren wel van alles van hun ouders en hebben daardoor een bepaald wereldbeeld. Sommige kinderen leren thuis meerdere talen, andere leren een godsdienst, ze leren van alles over computers, zakendoen, autoreparatie of iets anders waar hun ouders goed in zijn. Zelf leerde ik dat ik niets mocht weten en toen ik bijna 5 jaar oud was, is mijn geheugen gewist en geprogrammeerd door een medewerkster van Jeugdzorg. Pas sinds kort weet ik dat en snap ik waarom ik van die simpele dingen die ik vroeger verplicht moest – zoals mijn bord leegeten of mensen die gevaarlijk voor me zijn, niet mogen wantrouwen – nu nog steeds niet kan afleren. Zó vast zitten programmeringen in je geplamuurd als beton en erger. Ik ben een gepokt en gemazeld therapeut op het gebied van traumaverwerking, maar zelfs dan is het nog ongelofelijk moeilijk om mijn geest te bevrijden van de onzin die er in mijn kleutertijd is ingeramd. Eigenlijk weet ik dus alles over geprogrammeerd zijn, al ben ik me er pas sinds kort van bewust. Wat ik daardoor nu glashelder zie, is dat moslims een geprogrammeerde geest hebben.

Als je nu bijvoorbeeld christelijk wordt opgevoed, dan leer je thuis bidden. “Here zegen deze spijze amen”, weet je misschien nog wel uit je jeugd! Wij deden er wedstrijdjes mee wie het het snelste kon opzeggen en dat won ik altijd. Wat je ook verplicht moet leren op veel te jonge leeftijd al, dat is stilzitten in de kerk. Om een kind dat te kunnen leren, moet je het programmeren oftewel dwingen met geestkracht, want anders kán het kind dat gewoon niet als kleintje. Toch houdt de dwang voor een gemiddeld christelijk kind daarmee wel zo ongeveer op en in de orthodoxe kerk mogen kinderen gewoon rondlopen door de kerk. Bij andere geloven is het ongeveer eender, maar uitzondering hierop vormt de islam. In de islam worden kinderen omgemarteld tot moslim, zoals Youp van ‘t Hek vroeger ooit eens vertelde over kleine meisjes die door hun moeder werden omgemarteld tot Madonna.

Op heel jonge leeftijd moeten ze bijvoorbeeld al bidden, waarvoor ze moeilijke woorden en zinnen in het Arabisch – niet de makkelijkste taal! – moeten onthouden en opzeggen. Een moslim bidt niet gewoon door rustig te gaan zitten en even tegen God te praten, maar die leert iets uit het hoofd met allemaal lichamelijke oefeningen daarbij. Daarvóór moeten moslims zich ritueel wassen, waarbij ze ook weer allerlei zinnetjes opdreunen. Zelfs wanneer ze gewoon met iemand praten, moeten ze daar allerlei Arabische frases tussendoor mompelen. Bismillah is er zoéén, salaam nog één en zo zijn er nog veel meer. Vervolgens moeten kinderen al op heel jonge leeftijd naar koranles, waar ze middeleeuws Arabisch moeten leren lezen en reciteren. Hedendaags Arabisch is al een enorm moeilijke taal met vreselijk veel grammatica en een uiterst ingewikkeld schrift, maar de koran is zo’n 1300 jaar geleden geschreven en die mag niet aangepast worden naar moderner taalgebruik. Tegenwoordig worden de boeken die bij de koran horen, wel vertaald, maar dat is voor niet-moslims die willen weten wat er nou toch in dat boek staat. Ik had een Nederlandse koran, die ik bij mijn ex heb achtergelaten bij de echtscheiding, maar daar begreep je nog steeds niets van. Zelfs niet met een literaire studie achter de rug.

Om kinderen zoiets te leren op heel jonge leeftijd, wanneer hun hersentjes er nog niet eens klaar voor zijn om überhaupt te leren lezen, is veel dwang nodig. Dus kinderen worden geïntimideerd met geestkracht, waardoor de woorden en zinnen uit dat oude boek nooit meer uit hun geheugen gewist worden. Maar dat is nog niet alles! Moslims moeten nog veel meer leren, zoals hoe ze verplicht moeten leven. Zo moeten ze bijvoorbeeld trouwen en zoveel mogelijk kinderen krijgen. Een man of vrouw is niet iemand waar je verliefd op bent en dan vanuit de liefde trouwt, maar degene met wie je kinderen krijgt en bij wie je je hele leven blijft. Aangezien mensen zoiets vaak niet volhouden en een echtscheiding in de islam niet wordt getolereerd, worden kinderen geprogrammeerd met die ideeën over dat hun levenspartner de moeder of vader van hun kinderen is, dat ze ondanks alles bij diegene moeten blijven en hoe ze met die persoon moeten omgaan. Daardoor lijkt het van buitenaf gezien allemaal heel normaal en zelfs heel warm, als je moslimgezinnetjes ziet. Die lijken heel hecht en lief met elkaar, maar dat is allemaal schijn. Mannen mogen hun vrouw verkrachten en mishandelen, als vrouwen daarover klagen worden ze vermoord of in ieder geval krijgen zíj de schuld en kinderen worden gedwongen tot het gedrag dat ze vertonen. Ik heb het verplichte sluieren van vrouwen nog niet eens genoemd en erger nog: het programma dat vrouwen bovendien net doen alsof ze daar zelf voor kiezen. Nee, moslimmannen mogen een vrouw zo verkrachten, als ze niet gekleed is volgens de bizarre regels van de islam!

In die serie Fauda laten ze heel exact zien hoe Israeli’s met elkaar omgaan en hoe Palestijnen dat doen. Het is heel subtiel, maar je ziet dat de Israeli’s gevoelens hebben en vanuit die gevoelens wel of niet aardig voor elkaar zijn. Hoe de Palestijnen geen gevoel hebben, maar geprogrammeerd zijn. Hebben ze toch nog enig gevoel in zich, dan wordt dat er uitgeramd door terreur. En ik zag ook dat het waar is, dat moslims inderdáád op die manier met elkaar omgaan. Mijn ex bijvoorbeeld was niet verliefd op mij, maar had een bedacht plan in zijn hoofd met mij en mijn oudste zoon, die toen 5 was. Hij wilde naar Nederland en als ik moslim geworden was, zou hij bij me gebleven zijn. Dan was hij een geprogrammeerde echtgenoot voor me geweest, zoals het hoort in zijn geloof. Zo niet, dan zou hij de kinderen terug ontvoeren naar Algerije. Hij had echter kunnen weten dat dat nooit zou gebeuren, want ik ben oosters orthodox (christelijk) en dat is de godsdienst waar ik ook echt in geloof en waar ik voor sta. Niemand kan me daarvan afkrijgen en dat had ik hem van tevoren duidelijk verteld. We hadden met zijn moeder erbij zelfs afspraken gemaakt over de godsdienstige opvoeding van eventuele kinderen die we zouden krijgen.

Maar ook gematigde en (enigszins) intellectuele moslims zoals hij zijn volledig dichtgetimmerd met de idee dat de islam de enige ware godsdienst is. Het ís niet eens een godsdienst, maar het heeft meer weg van een sekte met dat programmeren van de geest en het is een manier van leven, een wereldbeeld. Mijn ex-man had me in Algerije waar hij vandaan komt, zelfs nog meegenomen naar een kerk om te laten zien dat de Berbers eerst christelijk waren en toen moslims geworden zijn. Vertelde me precies in welke dorpen nog christenen woonden, maar toen ik vroeg of ze katholiek, orthodox of protestant waren, wist hij dat niet. Christelijk toch, lachte hij mijn vraag weg en hij begreep niets van mijn uitleg over de verschillen tussen die drie uitingen van het christendom. Hij vertelde dat moslims wordt geleerd dat ze officiële godsdiensten dienen te respecteren, waarbij hij het jodendom, het christendom en het boeddhisme opnoemde. De Berbers zelf hadden vroeger een soort natuurreligie, waarin de zon een belangrijke rol speelde. Meer wist hij er niet van, maar als het waar was dat zij christelijk geworden waren, had je vandaag de dag nog orthodoxe kerken gezien in Noord-Afrika uit de byzantijnse tijd. Dat is geenszins het geval, dus dan zijn de Berbers gelijk van sjamanist moslim geworden.

Koerden, Afghanen en Perzen zijn gedwongen moslims te worden, omdat hun godsdienst eigenlijk niet een echte godsdienst is, maar ook een sjamanistische levenswijze. Ze gebruiken veel kruiden en hebben priesters die om dromen vragen om de gelovigen advies te geven op hun levenspad. Dat kon niet volgens de islam en dus moesten zij met het mes op de keel moslim worden. Bij de Grieken kon het niet onder dwang, omdat zij een ‘echte’ godsdienst hebben (met een boek) en wel één die een paar overeenkomsten heeft met de islam (andersom eigenlijk). Maar ze hebben eeuwenlang geprobeerd ons ook te bekeren tot de islam, wat mislukt is. Daardoor zijn er nu weer vrije landen op de Balkan.

Aan de manier waarop mijn ex allemaal kennis uit zijn hoofd opnoemde, had ik al moeten inzien dat hij geprogrammeerd was. Toen wist ik echter nog niets over zulke dingen en bovendien bezwoer hij zelf dat hij een rationeel type was, dat wilde weten waarom je bepaalde dingen moest geloven in de islam. Hij is toen van alles gaan lezen en las de koran ook meermalen van voor tot achter helemaal uit. De bijbel zei hij ook gelezen te hebben, maar hij kon daar niets over vertellen. Hele citaten uit de koran kent hij uit zijn hoofd en hij weet nog waar ze staan ook. In het begin vond ik dat humor. De meeste Grieken kennen honderden liedjes uit hun hoofd, dus zo bijzonder vond ik het nou ook weer niet. Maar toen we uit elkaar gingen, stuurde hij onze zoon achter mijn rug om naar koranles, waar ik pas maanden later achterkwam. Ik belde boos de imam op, die nota bene de vader van één van de meiden van de kinderopvang was. Die loog doodleuk tegen me dat hij nooit kinderen aannam, van wie niet beide ouders ingestemd hadden met de lessen. Nou, ik wíst het niet eens! Sommige mensen kunnen echt goed liegen.

Gelukkig liet hij mijn zoon onmiddellijk gaan, maar jarenlang probeerde mijn ex hem mee naar Algerije te nemen en zaten we minstens twee keer per jaar wekenlang in de piepzak hoe ik dat moest zien te voorkomen. Algerije is een behoorlijk instabiel land, waar ik meermalen ben geweest en ook al ga ik mee daarnaar toe, mijn ex heeft zo’n grote familie dat ik mijn zoon nooit meer terugvind als hij ergens wordt verstopt. In zijn stad wordt officieel Frans gesproken, maar als je Frans praat, denken ze dat je een in Frankrijk wonende Berber bent en – niet gewend aan toeristen – zien ze je als een verrader omdat je geen Berber kent. Uitleggen dat je Grieks bent heeft geen enkele zin, want ze doen gewoon net alsof ze het niet snappen. Of ze gaan in het Berber tegen elkaar zitten praten, waarbij je dan bijzonder vaak het woord ‘arab’ opvangt: je bent gebombardeerd tot Arabischsprekende Algerijn en dus ook weer vijand. Niet gelijk wat je je bij een veilig land voorstelt!

Bovendien is de instantie die kinderen moet terughalen na ontvoering de ISS en die instantie is nou juist degene die mijn leven lang al achter mij aanjaagt. Die heeft me mijn vader afgepakt en me bij gruwelijke pleegouders laten zetten. Mijn geheugen gewist, zodat ik me het misbruik niet meer kon herinneren en ook niet verwerken dientengevolge, waardoor ik nooit meer heb kunnen leven. Als mijn ex een coup had gepleegd in Algerije, had mijn zoon daar voor altijd vastgezeten en had ik hem nooit meer kunnen terughalen. Met behulp van diezelfde ISS heeft mijn ex mij tweeëneenhalf jaar geleden mijn jongste kerel afgepakt met een pak leugens over mij, waar de honden geen brood van lusten. Sindsdien verwaarloost hij hem en ik krijg hem steeds minder vaak te zien. Mijn zoon durft niets meer aan me te vertellen, bang voor repercussies, want zijn vader is nog agressief ook. Jeugdzorg kan het allemaal geen bal schelen en lacht de mensen uit, die hen bellen om misbruik door mijn ex te melden. Het feit dat hij bijna alleen nog onvoldoendes haalt op school door de terreur, maakt hun eveneens niets uit.

Dit is dan míjn persoonlijke verhaal! Maar er zijn honderdduizenden zulke verhalen van niet-moslims – meestal vrouwen – die met een moslim getrouwd zijn of geweest zijn en dergelijke zaken meemaken. Huiselijk geweld, dwang, geprogrammeerde kinderen en ontvoerde kinderen: het is aan de orde van de dag. Moslims zijn zó geprogrammeerd dat zij geweld mogen en zelfs moeten gebruiken, net zolang totdat de hele wereld tot de islam gedwongen is. Ze noemen dat jihad: de strijd om wereldmacht van hun sekte en ook al lijken ze nog zo gematigd, op een moeilijk moment volgen ze állemaal de koran en worden ze agressief. Zelfs tegen hun eigen familie, hun man of vrouw en kinderen, keren ze zich indien het van hen wordt geëist in het belang van de islam. Er is geen enkel democratisch land op de wereld waar mensen moslim zijn en politieke rust is er ook in geen enkel moslimland. Overal op de wereld waar moslims naar toe reizen, hebben de originele bewoners last van ze. Of dat nou Colombia is, Ethiopië, Nederland, de VS of Japan. Moslims kunnen niet samenleven met anderen, want ze dringen hun manier van leven op aan die anderen. Tolerantie en vrede zijn begrippen die zij niet kennen. Helaas! Ik wou dat ik anders kon zeggen, maar ik wil toch wel graag de waarheid opschrijven en dat is wat hier staat.

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.