Hoezo paranormaal?

paranoia

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Al een hele tijd durf ik niets meer te schrijven over energetische en paranormale zaken. Toch, als je bij mij komt voor een behandeling, dan zal ik helderziend moeten kijken naar wat je eigenlijk mankeert. Anders kun je niet genezen, zo simpel is het. Sta je daar niet voor open, dan kan ik niet dat voor je doen wat mogelijk is. Dus ik zet me over de angst heen dat ik wéér voor paal gezet word en doe nog eens een poging om het je toch te vertellen. Je denkt tenslotte toch niet dat je er bent met een paar flesjes bosbessensap, wel?

Artsen kunnen namelijk nooit het volledige plaatje zien van je klachten. Ik in mijn eentje ook heel moeilijk en daarom ga ik altijd uit van wat je voor diagnose hebt gekregen en ga ik vandaaruit de rest van je verhaal reconstrueren. Zodra het hele plaatje er is, komt ook de oorzaak naar boven drijven en als je die aanpakt, ga je genezen. Dat is hoe het werkt. Meestal is het niet in één keer over, maar moet dit proces wel een aantal maal opnieuw gedaan worden. Iedere keer geneest er een stukje.

Dat stuk energetische realiteit bestaat gewoon. Niet alleen bestaat het, maar iedereen kent het en iedereen weet dat de energetische wereld de fysieke min of meer stuurt. Als je nog nooit gedroomd hebt, kun je dit stuk wel skippen! Maar anders heb je jezelf wel eens gezien en de mensen om je heen. Soms mensen die je helemaal niet kent en die iets liefs voor je doen of je juist achternazitten.

Laat ik daar dan maar beginnen, want iedereen weet dat je in je droom de echte jij bent. Dan ben je vrij, kun je vliegen, jezelf onzichtbaar maken en ben je zomaar ergens anders, alleen maar omdat je even aan die plek gedacht hebt. Je wéét dat dat de echte jij is, die daar als een acrobaat de wereld trotseert en vijanden bevecht. Als je dat weet en als iederéén dat weet: waarom mag daar dan niet over gepraat worden? Waarom houdt iedereen angstvallig z’n mond dicht, zodra er paranormale of spirituele (zo je wilt) onderwerpen ter sprake komen? Waarom verklaar je elkaar voor gek, terwijl je allemaal weet dat het waar is? Wat zijn we toch eigenlijk onlogisch met z’n allen.

Okee, ik weet ook wel dat er een gigantische spirituele gekte is geweest vanaf de jaren ’80 tot een paar jaar geleden, toen het opeens bijna stopte. Dat mensen de meest debiele dingen gingen doen voor hun zogenaamde welzijn en dat van hun cavia enzo. Ja. Dat komt omdat ze via al dat spirituele gedoe anderen konden leegtrekken om er zelf beter van te worden. “Als jij nu es effe naar beneje gaat, dan gaat ík effe naar bove!”. Toen dat niet meer kon vanaf augustus 2012, hield men het voor gezien en zijn er alleen af en toe nog wat laatsten der Mohikanen over met een bos rastahaar, die gezellig een ayahuascapijpje roken en die nog geloven in geesten. Ik leg alles uit hoor.

Toen ik ergens in 2010 ongeveer heel ziek werd en een paar jaar later bijna doodging, moest ik genezen. Ik kon geen twee weeskinderen achterlaten, dus ik ging aan het onderzoeken. Ik geloof dat het feit dat ik helderziend werd (of waarschijnlijk al was zonder het te weten), gezorgd heeft dat ik überhaupt ziek werd, maar dat gebeurde vanzelf. Ik heb daar niet op zitten oefenen ofzo. En toen ik dus opeens alles zag wat er ook nog gebeurt, maar wat we niet zien, werd ik ontzettend boos: iedereen die beweerde ‘helderziend’ te zijn, vertelde altijd dat het daarboven zo jofel was. Mooie lichies, lieve engeltjes enzo … Nou, ik kan je één ding zeggen: mensen die zoiets beweren, zijn níet helderziend!

Lemniscaat
Lemniscaat

Wat ik allemaal niet ontdekte! Dat het gros van de mensen een vet complex hééft, dat als eerste. En dat juist al dat spirituele geneuzel, zoals Reiki, The Secret, Jomanda, Louise Hay, Sai Baba en alles en iedereen daar, allerlei ontzettend onzuivere dingen deden via die etherische wereld. Ik kwam daar honderden keren dezelfde personen tegen. Stuurde ze naar hun eigen leven terug en hop! daar stonden ze nog een keer. Keek ik naar boven en ja hoor: hadden ze zo’n liggende 8 opgehangen, zo’n lemniscaat. En niet één, maar een heleboel. Die dingen déden dus iets: zorgen dat alles zich constant herhaalt. Waarom denk je dat gebeurtenissen zichzelf anders iedere keer weer herhalen? Lemniscaat.

Ik ben er een beetje achtergekomen hoe het werkte, maar het is iets wat ik gewoon niet snap. Die mensen ‘zetten een intentie’, zoals ze dat zelf noemden en dan gebeurde er iets met een ander. Ik heb tientallen malen meegemaakt dat ik gewoon op straat liep met een paar tassen vol boodschappen voor mijn gezin en dat er zo’n mens op een afstandje naar me stond te loeren. Ik zag dan dat die iets deed en op hetzelfde ogenblik ging er iets door me heen. Dan kreeg ik enorme koppijn, zakte ik spontaan in elkaar, kon ik mijn sleutels niet vinden of erger: dan was ik opeens een stuk geheugen kwijt of kwam ik van het ene op het andere moment nóg een paar kilo aan. En ik viel niet meer af, kreeg mijn geheugen ook niet terug.

In de orthodoxe kerk wordt dat ‘het boze oog’ genoemd en het schijnt wetenschappelijk bewezen te zijn. De kerk heeft het dan ook als waarheid geaccepteerd en ik kan dat beamen. Maar er waren ook mensen die met kruiden, kaarsen en meer troep gingen zitten kliederen. Hele voodoorituelen hielden weer anderen met zwart garen, poppen en weet ik wat allemaal nog meer. Nog weer anderen gingen in een ongezond diepe meditatie en dan gingen hun hersenen op gammagolf-niveau werken. In díe staat konden ze bij anderen rommelen naar iets wat zij voor zichzelf wilden hebben: macht, een vent, geld, genezen van een ziekte … en dan vonden ze dat. Hele cursussen werden erin gegeven voor bakken vol met geld. Denk maar eens aan jassentechniek bijvoorbeeld!

Vervolgens trokken ze dat naar zichzelf toe en dan werd iemand anders ziek, arm of eenzaam door hun schuld. Meestal deden ze dit bij iemand uit hun omgeving en dan gingen ze ook nog staan showen met hún nieuwe liefde, hún nieuwe baan, hún plotselinge genezing, terwijl die ander van binnen dacht: hoe kán dit? Waarom ben ík dat opeens kwijt en waarom komt hij of zij me dit zo expliciet laten zien? Nou, omdat het krengen van mensen zijn en ze jou willen laten zien hoe naïef je bent, dat je niet inziet dat zij op jouw krachten leven. Daarom.

Waarom kon dit überhaupt? Wel, omdat er in de verre oudheid een gestoorde vrouw rondliep, Lilith, die een tempel voor de ‘godin’ onderhield. Haar verzonnen godin was er één van wraak, boosheid en jaloezie en raad eens: ja ze was het zelf. Mensen moesten bij haar komen om een hoop geld te dokken om zichzelf door haar ‘onder handen te laten nemen’. Zo niet, dan maakte madam hun leven even stuk door te roddelen over ze en dat soort kolder meer. In de hele verre geschiedenis was dit puur satanisme en via ontzettend vuige rituelen kreeg dit mens het voor elkaar om persoonswisselingen tot stand te laten komen. Mensen waren bang voor haar en voor die nepgodin, dus gingen ze naar die tempel om zich te laten behandelen.

Dan haalde die Lilith dat energetische of lichtlichaam uit ze, zonder te weten wat ze precies deed – vermoed ik. Ze stopte dat in een ander en dat was altijd een positieve persoon. Iemand die zich níet gek liet maken door dat mens. Lilith verwisselde dan de energetische lichamen en dan kon die persoon die haar klant was, op de krachten van die ander leven. In veel gevallen is het haar zelfs gelukt om ze volkomen te verwisselen. Zowel haar klant als die nietsvermoedende ander waren dan opeens een heel andere persoon. Misschien begrijp je nu dat je jezelf soms in een droom dingen ziet doen, die je zelf nooit zou doen of kun je jezelf niet besturen: je energetische lichaam zat immers al die tijd in iemand anders!

In ieder leven begon je weer een beetje als jezelf, maar door shocks en trauma’s of schrikervaringen nam de invloed van die tweede persoon in je steeds meer toe. Wat daar nog bijkwam, was dat die Dikke Deur zelf (Lilith) óók nog eens even in iedereen zat. Als je het kent dat je innerlijke dialogen met jezelf had over de vraag of iets wat je wilde doen goed of slecht was, dan was zíj degene die probeerde je iets slechts te laten doen. Eigenlijk was zij de duivel, die van het oorkussen weet je wel.

Wat ik moest doen om te genezen, was dit alles repareren en dat heb ik dus gedaan. Leuk was echt anders, maar ik zal je de ellende besparen van de afgelopen 9 jaren. Eerder was het niet eens meer mogelijk om te genezen van welke ziekte ook, want je werd steeds erger ziek in plaats van minder. Nu eindelijk kan het wél en het is gewoon jammer om daar geen dankbaar gebruik van te maken.

Tenslotte: als ik van zoiets moeilijks als MS kon genezen, dan kun jij het toch ook! De ziekte van Lyme die ik ook had, geneest vanzelf na hoogstens een paar jaar, maar aan MS ga je dood. Vooral als het progressief is en je als een idioot verlamt, zoals ik deed. Toch ben ik níet totaal verlamd geraakt. Ik kon altijd nog een beetje lopen, mijn armen een klein beetje bewegen en een beetje ademhalen.

Jij kunt ook genezen, maar het lastige is wel dat alleen ik dat kan bewerkstelligen. Gewoon omdat alleen ik de weg ken en helderziend genoeg ben om te weten wat jouw weg is. Ik vind dat ook stom, maar het is nu eenmaal zo. En je hebt nu wel gezien, denk ik, dat een ander je in ieder geval níet kan helpen. Dit hierboven is een klein stukje van het verhaal dat achter het fenomeen ziekte zit. Net als jij hoogstwaarschijnlijk had ik het óók liever anders gezien, maar soms moet je gewoon de feiten accepteren en er wat van maken. En nu is zo’n moment.

Hier is nog mooie muziek! Candan Erçetin uit Turkije zingt Herkes gibisin voor je (jij bent net zoals iedereen). Zoals je weet, los je een probleem niet op met meer van hetzelfde en dus gaan wij het anders doen! Op de manier waarop het wél werkt. Muziek : Candan Erçetin, tekst: Nazim Hikmet:

 

© Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.