Hoe hard moet bewijs zijn en hoe groot je kwetsbaarheid?
Ook een aansteker kan van chroom zijn ...

Hoe hard moet bewijs zijn en hoe groot je kwetsbaarheid?

Nadat ik in het vorige artikel heb uitgelegd hoe het zit als je een chroomgebrek hebt – in je bloed, niet in je auto! – kan ik nu doorgaan naar het volgende level. Ik heb nog altijd een jeugdtrauma, omdat ik nooit een toen zo chille chroombril kon hebben met mijn flessebodemglazen. Die brilletjes waren niet berekend op het echte werk van mensen met -10 enzo. Moest een hoornen bril, zo’n plastic geval, weetjewel en die waren lélijk! Lélijk! Och du liebe. Nog erger: ze moesten per se contrasteren met je gezicht, want anders zág je het onding niet. Dat was ook weer mode. Ja, een zwaar leven, beste lezer! Vandaag over wantrouwen, bewijzen dat je gelijk hebt en jezelf kwetsbaar durven opstellen. Allemaal chroomgerelateerde onderwerpen.

 

Als mensen over je heenkijken of je beschuldigen

Een chroomtekort in je bloedbaan betekent dat je vreetbuien krijgt, meer voedingsstoffentekorten en dat je onzichtbaar wordt. Effetjes in het kort herhaling van gisteren. Dat waar heel veel mensen last van hebben en ook echt onder kunnen lijden, is die verrekte onzichtbaarheid. Handig als je spion bent misschien en ik denk dat menige bankdirecteur ook wel een chroomtekort zal hebben, maar het kan ontzettend pijnlijk zijn, als je iets moois doet in het leven en je wordt niet gezien. Je maakt prachtige schilderijen en geen hond wil ze kopen. Je bent topmoeder, maar krijgt nooit eens leuk een lintje of een prijsje. Erger: je kinderen worden je afgepakt, omdat het chroomgebrek maakt dat je ook nog eens gewantrouwd wordt en verraden bij Jeugdzorg in dit geval – nog zo’n stel blinde vinken. Je helpt dag en nacht je medemensen, maar iedereen roddelt over je dat je die medemensen juist belazert. Je bent de beste kapper in town, maar die andere kapper die iedereen scheef knipt, staat altijd leuk positief in de krant en jij hebt een lege zaak.

Chroom heeft een werkelijk enórme impact op je leven! Als je er niet genoeg van hebt overal in je hele lijf van top tot teen, kunnen je de gekste dingen overkomen. Je wordt zomaar beschuldigd dat je iets zogenaamd niet betaald zou hebben, dat je een diefstal hebt gepleegd of zelfs iemand vermoord, dat je psychisch ziek zou zijn, dat je zwart zou werken en nog een héleboel meer dingen die je niet alleen niet gedaan hebt, maar waar je niet eens van wist. Denk maar aan Michael Jackson die zelfs zolang na zijn overlijden nog wordt beschuldigd van pederastie, terwijl de man nooit zoiets heeft gedaan. Hij liet soms bange kinderen met kanker bij zich slapen, maar hij zat niet aan ze! Dat zie je wanneer je oude interviews met hem opzoekt op het internet en luistert naar wat en hoe hij vertelt. Je kunt zomaar een rekening krijgen die niet terecht is en daar kom je niet meer vanaf, omdat je gewantrouwd wordt en het heel gemakkelijk is voor bedrijven of instellingen om mensen onterecht te dwingen tot betaling. Met een chroomtekort krijg je ook niet maar zo een goede advocaat, want ook die wantrouwt je. Dat heb je bij mij gezien.

Aan de andere kant heb je dan ook zo’n Sophie in ‘t Veld, europarlementariër van D’66, die tonnen aan geld achterover heeft gedrukt. Alle anderen die dat óók hebben gedaan, hebben netjes ontslag genomen, maar zij moest en zou aanblijven en heeft een klein beetje terugbetaald. Of denk maar aan de andere schandalen met graaiende politici de laatste maanden. Als je namelijk wél voldoende chroom hebt en wel in combinatie met een corrupt karakter, kun je van alles verbergen voor de buitenwereld en kun je heel moeilijk gepakt worden op fouten die je maakt. Het ligt minder aan je hoge positie in de maatschappij dan aan het chroom. Misdadigers zijn immers ook zo moeilijk te betrappen? Mensen misbruiken dus dat chroom om hun misdaden verborgen te houden, wat steeds minder goed lukt.

Chroom zorgt dat het centrum voor je zichtbaarheid in de rechterkant van je frontale cortex – het stuk hersenen achter je voorhoofd – goed werkt. Dat centrum draait op chroom, net als een motor op benzine. Het allervervelendste van een chroomtekort is dat je nooit vertrouwd wordt en niet kunt doordringen tot mensen. Over overgewicht door chroom heb ik het in andere stukken al gehad, dus daar ga ik hier even niet op in. Aan mijn geval kun je zien dat je niet alle symptomen van chroomgebrek hoeft te vertonen: ik had eerst ook verschrikkelijke vreetbuien, maar die zijn al een jaar of drie helemaal over ondertussen. Het moeilijk gewicht in de schaal kunnen leggen als mens, het niet meetellen, serieus genomen worden, gerespecteerd en gezien is iets waar andere mensen graag misbruik van maken. Daarom is een chroomgebrek niet maar zo weer eventjes snel aangevuld!

 

Privacy en je kwetsbaar durven opstellen

Wat tevens met chroom te maken heeft, is het sterk staan in de samenleving. Tegenwoordig hebben we al zo’n 20 jaar een enorm probleem met privacy. Aan de ene kant wordt onze privacy aangetast door instanties die zomaar gegevens van ons doorgeven, terwijl diezelfde instanties aan de andere kant weigeren onszelf onze eigen gegevens in te laten zien, ook weer vanwege de privacy. Je mag het medische of leerlingdossier van je eigen kind niet eens inzien zonder dat je kind toestemming geeft. Dat is al vanaf 12 jaar in sommige gevallen en leg je zoon van 12 maar eens uit dat hij toestemming moet geven voor de dokter. “Wat is toestemmming?” … En dan opeens alert: “Waarom wil jij mijn papieren dan zien, mama?”. Ja, problemen van de moderne tijd!

mriscanner
Dit apparaat is wijd en kort, maar dat waar ik in moest, had twee keer mijn lengte, een heel nauwe ingang en zat strak om me heen

Nog iets wat problemen oplevert, is voor artsen een kernpunt. Zij zijn bang om een diagnose te stellen en daarop betwist te worden. Daarom willen ze per se overal hard bewijs voor en maken ze echt van iedereen allerlei soorten scans: CT-scans, MRI-scans, duplex-scans, röntgenfoto’s, hartfilmpjes … En als je dan zo’n ‘malloot’ bent als ik, die in paniek raakt in zo’n nauwe tunnel van een mri-scanner, krijg je die diagnose dus niet. Of als ze net even niet kunnen zien wat je mankeert op zo’n scan, wat heel vaak gebeurt.

Ik vertelde vorige week al dat we met een heleboel mensen op de verpleegafdeling lagen, die allemaal exact dezelfde aanval hadden gehad. Bij de één werd die erkend als zijnde een tia (herseninfarct ) of CVA (beroerte), bij de ander niet. Als je een chroomtekort hebt, zal een arts ook minder snel diagnoses stellen, omdat hij of zij gewoon niet ziet wat je mankeert. Zelf heb ik ook nog een gigantisch snel zelfherstellend vermogen, waardoor ze niet zo snel littekens zien op zo’n scan. Dat is namelijk het enige dat ze erop kunnen zien. Als je dat hebt, krijg je ook geen diagnose.

Dat is onterecht, want je hebt het wel gehad en het is niet meer dan eerlijk dat je wéét wat je mankeert en waar je voor moet uitkijken in het vervolg. Maar doordat mensen dat mineraal chroom nu niet meer kunnen misbruiken om altijd geloofd te worden, wat ze ook uithalen, zijn ze niet meer bereid zichzelf enigszins kwetsbaar op te stellen. De echte mens, hoe die van binnen is, is daardoor beter zichtbaar en dat heeft voordelen, maar zoals je ziet ook nadelen. Dit soort dingen zul je ook wel in de rechtszaal meemaken. Dat je minder snel vertrouwd wordt of een positief oordeel krijgt en bij alle overheidsinstanties zul je het wel zien. Mensen worden steeds banger om eerlijk te zijn, want ze zijn allemaal corrupt en bang om hun riante dure baantje kwijt te raken en in diskrediet te raken.

 

Als je je chroom weer hebt aangevuld …

Nu mijn eigen chroom al een paar jaar heel langzaamaan begint te groeien en beter mijn lichaam doorreist, merk ik dat ik in ieder geval niet meer zo gauw respectloos behandeld word. Ik durf het bijna niet te zeggen, want straks gebeurt het toch weer! Ik denk ook niet dat ik nog bruut aangevallen zal worden, zoals me jaren geleden een aantal maal is overkomen. Dat waren de ergste shocks die me ziek hebben gemaakt, vooral die keer dat ik door vijf politieagenten midden op straat in elkaar gebeukt werd, waar mijn zoon (toen 7) bij stond (!), omdat ik per ongeluk een paar meter te veel gefietst had in een plaats waar ik niet woonde en waar ook geen verkeersborden stonden. Die dag heeft het vertrouwen van mijn zoontje dat ik hem kon beschermen als mama ook ernstig geschaad en dat heeft nooit meer kunnen genezen, doordat er zoveel misbruik van gemaakt is om hem tegen mij op te stoken. De haat die tegen me is opgezet, is eindelijk weg en ik merk dat ik in steeds meer gevallen wél geloofd word. Het vertrouwen is nog wankel en kan ook maar zo weer omvallen, maar een dun laagje ijs kan dik worden met een paar nachtjes vorst en af en toe vriest het. Het tekort is bij mijn geboorte doorgegeven en ik ben ermee bezig om de laatste laag ervan op te lossen.

 

Een chroomtekort én een teveel aan vitamine B12

Ook bij andere mensen uit mijn praktijk en persoonlijke omgeving zie ik dat hun zelfvertrouwen groeit. Ze worden steeds meer serieus genomen en hoeven niet meer steeds zo hard te vechten om vertrouwen te winnen. Het is afschuwelijk als je zo’n chroomtekort hebt, want je ziet hoe erg het je leven kan verwoesten. Wel moet ik erbij zeggen dat het eigenlijk alleen maar zo erg uit de hand loopt, als je ook een hoog vitamine B12-gehalte hebt. Dan overkomen je constant tegenslagen en als je dan ook een chroomtekort hebt, kun je je problemen niet meer oplossen. Iedereen gaat bovenop je zitten om je aan alle kanten kapot te maken en jij wordt overal gewantrouwd en beroddeld. Je kunt het vergelijken met een situatie waarin je in de jungle loopt en er van alle kanten hyena’s op je afkomen, die aan je gaan zitten knagen en bijten. Alleen een chroomtekort kan je leven nooit zó erg om zeep helpen!

 

Conclusie

Ongelofelijk, niet? Dat zoiets simpels als een chronisch tekort aan een stofje je hele leven kan stilleggen. Toch is het zo en negatieve mensen zijn er altijd op gericht om te ruiken van wie ze misbruik kunnen maken om zelf op te klimmen. Die ruiken dat chroomgebrek en vooral als je ook nog veel vitamine B12 hebt, mag je dekking zoeken. Het is alsof het op je voorhoofd geschreven staat. Ze duiken als gekken bovenop je en je kunt je niet verdedigen, omdat de mensen je niet zien. Artsen beweren dat je pas bij een stand van meer dan 600 pmol/l een te hoog B12-gehalte zou hebben en zo kun je er dus niet aan werken om het omlaag te duwen. Veel mensen worden woedend op mij, omdat ik waarschuw dat deze vitamine veel lager hoort te staan (onder de 300). Je moet het zelf weten, maar als je je gezondheid terug wilt, kun je beter naar mij luisteren. Ik heb het beter onderzocht dan wie ook en in tegenstelling tot artsen en ziekenhuizen heb ik er ook positieve resultaten mee. Chroom kunnen ze helemaal niet meten en omdat het in bijna alle groentes, granen en fruit zit, denken ze dat bijna niemand er een tekort aan heeft. Was dat maar waar!

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu
%d bloggers liken dit: