Griekse doop

Griekse doop

Bijgewerkt 30 juni 2020

Gisteravond kreeg ik weer een klein stukje geheugen terug van vlak na mijn geboorte, juli 1966 in Amsterdam. Het ligt allemaal anders dan ik dacht. Ik had geen Griekse pleegouders, maar ik heb twee échte Griekse ouders en ik ben van hen afgepakt door Jeugdzorg. Twee maanden lang lag ik in het ziekenhuis vanwege een moeilijke geboorte en een verkrachting daarna. Zij kwamen iedere dag en bleven bij me slapen in een soort appartementje in het ziekenhuis. Ze hebben me weten te dopen in de Griekse kerk, maar raakten me daarna kwijt. Die vroege doop was bedoeld om me te beschermen natuurlijk, zodat er niet nog meer erge dingen met me zouden gebeuren. Helaas heeft het niet veel geholpen, ondanks het feit dat onze kerk ontzettend krachtige gebeden en missen kent tegen onrecht, magie, macht en slechteriken.

church-stdimitrios
Er was nogal wat om de orthodoxe doop te doen een tijdje geleden, dat het zogenaamd zo barbaars zou zijn allemaal: nou, kijk maar zelf! Mijn oudste zoon is ook gedoopt en het ging heel lief allemaal. Ik zelf ben toen ook opnieuw gedoopt (wist immers niet dat dat al gebeurd was toen ik een baby was) en nogmaals: niks.engs.an.

Ik ben dus altijd al gewoon orthodox geweest en gek genoeg heb ik dat ook gevoeld. Toen ik voor het eerst in een orthodoxe kerk kwam in Thessaloniki – dat was dus eigenlijk níet de eerste keer! – wist ik gelijk dat dít mijn geloof was en ik voelde me er ook onmiddellijk thuis. Het was de kerk van de Heilige Dimitrios, zie afbeelding rechts.

greek-baptism
Griekse doop

Als ik het goed heb weten terug te halen uit mijn geheugen, doopten ze me Anastasía. Een prachtige naam, naar mijn oma van mijn vaders kant. Raar misschien, maar vanaf de eerste keer dat ik die naam hoorde, helemaal verkeerd uitgesproken als Anastásia, wist ik dat die naam bij mij hoorde. Met roepnaam Natassa. De doop was overigens niet alleen maar bedoeld om me te beschermen tegen verder geweld door de schuld van de Nederlandse Raad voor de Kinderbescherming, die een adoptiekind van mij gemaakt had, terwijl ik gewoon twee schatten van ouders heb. Het was ook bedoeld om mij Griekse rechten te geven, aangezien kerk en staat toen nog één waren in ons land.

De Griekse Ambassade had iemand van hen meegestuurd om mijn ouders en mij in het geheim naar Brussel te brengen. Daar is een grote Griekse gemeenschap en een kerk. Ze hoopten mij mee te kunnen nemen naar ons vaderland, want de Kinderbescherming in Nederland wilde mij per se stelen en laten adopteren door Nederlandse ouders, omdat ik door nota bene hun eigen schuld verkracht ben vlak na mijn geboorte. Na mijn doop bracht de diplomaat ons weer in de supercoole corps-diplomatiqueauto ergens naar een ondergrondse garage. Daar stonden drie geblindeerde auto’s op ons te wachten, met vijf echte KGB-agenten daarbij. Het leek wel Men in Black, ik wist niet wat ik zag!

Op het moment waarop we wilden instappen in één van de auto’s, die ons waarschijnlijk naar Griekenland gebracht zouden hebben of ergens anders naar toe van waaruit we naar Griekenland konden, verschenen er gewapende militairen. Er werd op ons geschoten, iemand graaide mij uit mijn vaders armen, mijn vader viel flauw en mijn moeder ook bijna. De diplomaat duwde ons snel in de auto van de ambassade en zette hen af op het vliegveld van Brussel. Mijn ouders vluchtten naar Duitsland, al hun spullen achterlatend. Griekenland werd bedreigd met een Turkse inval als ze ooit nog zouden proberen mij terug te halen. Waarom dit alles? Omdat deze fantastische mensen van mijn verkrachting wisten en Jeugdzorg oh zo bang is dat de waarheid daarover uitkomt. Nou, hiermee!

Het is vandaag Pasen in de orthodoxe kerk en iedereen behalve wij – want míjn gezin moest kapot! – is lekker aan het grillen en barbecuen geweest met lamsvlees. Ik moest mijn jongste naar zijn vader brengen en de oudste reageerde niet eens op mijn uitnodiging om samen Pasen te vieren. Bleek achteraf dat hij ziek was. Als Jeugdzorg je gezin op het oog heeft, maak je wat mee in dit verschrikkelijke land …. Ik doe maar één ding iedere dag en dat is hopen, bidden en er actief aan werken dat we snel hier weg mogen. Verlost van alle kwaad en kwade mensen en herenigd met de familie die ik wél heb! Een echte vader en moeder en de man die van ons houdt. Allemaal willens en wetens van me afgestolen door het Nederlandse Jeugdzorg en de Internationale ISS. Trouwens hoe Costas die ISS kende: als je in het Grieks op ‘adoptie’ googelt, krijg je gelijk de website van de Griekse ISS te zien. Die doen buitenlandse adopties, dus die komen naar voren als je zoekt. Simpel, niet? Ze zitten niet als een spin verstopt achter de FIOM zoals hier.

O ja: dat gezeur over dat de oosterse – dus orthodoxe – kerk zo belachelijk conservatief zou zijn en tegen homofilie enzo, dat is echt dikke flauwekul. Joh, in het oude Griekenland bestond al homofilie! De beroemde filosoof Socrates had toch een relatie met een man: Alkibiades heette hij en er waren veel meer mensen homofiel toen. Dichteres Sapphó, van het eiland Mytilini of Lesvos, die was toch ook lesbisch? Onze kerk mengt zich juist níet erg in het leven van de mensen. Het is de Rooms-Katholieke kerk die dat doet, niet de oosterse kerk! Bij ons krijg je echt geen priester op je dak als je niet snel genoeg kinderen krijgt na je huwelijk. En ze bemoeien zich ook niet met de vraag of je ‘stiekum’ voorbehoedsmiddelen gebruikt. Dat hoeft niet in het geniep in Griekenland, want het is normáál om dat te doen. Priesters zijn bij ons meestal getrouwd en er is mede daarom ook geen kindermisbruik.

En ze zeggen hier in West-Europa ook van die onzin over dat de oosterse kerk zo verdeeld zou zijn. Nee hoor, wij hebben alleen niet zo’n machtssyndroom zoals de paus in Rome! Ieder land heeft z’n eigen kerk en samen hebben ze concilies, waar ze allerlei dingen afspreken over van alles. En de orthodoxe kerk helpt de mensen tenminste als ze het moeilijk hebben. Ik heb ook een keer hulp van de kerk gekregen, dat was fantastisch! Hier het opstandingslied ‘Χριστός ανέστη’ (Christós anésti, Christus is opgestaan) en nog iets meer van de prachtige paasmis. Lege kerk vanwege het coronavirus …

 

 

 

 

© Natassa Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.