Goeroes, zorgen en hypnose

Bhagwan

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Toen ik nog een puber was, had je de Bhagwanbeweging. Allemaal mensen in oranje en rode kleding, die niets gaven om geld en gelukkig leken te leven. Zorgeloos zaten ze in communes, allemaal bovenop mekaar, terwijl ze die Bhagwanman als een meester vereerden.

Ik begreep daar niets van. Je had toch God? Waarom moest je een meester vereren dan? Nou, daar had een vriend van me wel antwoord op: omdat het – dat zag je toch – nogal moeilijk was om bij God te komen, had je een ladder nodig. En die ladder, dat was een goeroe, een spiritueel ‘meester’. Die was ‘verlicht’ oftewel hij stond in direct contact met God. Als jij dat ook wilde, moest je via hem de ladder op. Dat dat niet zo eenvoudig was en nog nooit iemand was gelukt, deerde niet volgens hem. Je moest blijven proberen en vooral zo’n meestertiep vereren. Dat was cruciaal.

Wat die zogenaamde verlichting dan wel was, dat wist niemand. Hij ook niet. Ik zei altijd tegen hem dat ik die verering stom vond. Hoezo? We waren met z’n allen tegen het koningshuis en dan vóór zo’n jojo helemaal uit India? Ja leuk, die bloemenkransen allemaal en ja énig, al die vrolijke mensen. Ik ben wel eens bij een andere vent geweest die zichzelf ook goeroe noemde. Sri sri Ravi Shankar heette die man en ik voelde absoluut niets toen hij eraan kwam. Ik vond die man allesbehalve wijs. Nee, voor mij geen goeroe en geen verering. Maar even terug naar Bhagwan.

In Kampen was ook een leerling van Bhagwan, die ik kende. Hij heette Swami nog-wat (ik weet zijn naam niet meer) en werkte als schoonmaker bij de studentenmensa daar. Een ontzettend aardige man, maar als je hem vroeg waarom hij schoonmaakwerk deed, antwoordde hij dat al het materiële hem niets kon schelen en dat hij zo gelukkig was. Hij zag er ook inderdaad vredig uit en was altijd heel vriendelijk, dus hij zal zich vast goed hebben gevoeld. Maar hij was wel gehersenspoeld. Dat zag je zo aan hem en aan al die happy types.

In Amsterdam hadden ze een geweldige disco in die tijd: de Bhagwandisco heette hij geloof ik. Mijn vrienden van de studie Grieks en ik gingen daar wel vaak heen, omdat je er lekker kon swingen. Maar ze hadden dus ook een plek in de Verenigde Staten. Verder wisten we er niets van, alleen dat die Bhagwan zelf, die baas van ze, nogal veel geld had en erg veel Rolls Royces. Niemand kon dat wat schelen, dus daar zaten mijn vrienden en ik niet mee.

Maar gisteravond zocht ik een nieuwe serie op Netflix om nieuwe dingen van te leren. Ik vond nota bene een 6-delige serie over die Bhagwan en die was nu net gemaakt, in 2018. Wild wild country heet ie. Leuk, dacht ik, even terugdenken aan vroeger, maar ik zag en hoorde dat die man een heel gewelddadige tijd heeft gehad daar in Amerika. In Oregon zaten ze, helemaal linksboven vlakbij Seattle en bij Canada. Ze hadden een heel stuk land gekocht en vielen de lokale bevolking erg lastig. Die wilden ze weg hebben en ze gingen daarbij zelfs zover dat ze de hele stad meermalen vergiftigden en probeerden een aantal notabelen te doden. Ze liepen gewoon gewapend rond en hadden ook de politie overgenomen, waardoor ze toegang hadden tot allemaal politiegegevens uit het hele land.

Ze beweerden dat die lokale mensen zo christelijk waren en hen niet begrepen, maar wat moesten die dan begrijpen van mensen die overal openlijk met elkaar seks lagen te hebben en die hun mening over een open huwelijk aan anderen wilden opdringen? Ik zag de mensen uit het stadje daar in de buurt in beeld en dat waren heel normale mensen. Niks conservatief, niks repressief. En die mensen vertelden dat ze in de ogen van al die Bhagwanvereerders een hypnose zagen. Dat was waar. Ik heb het gezien bij die vriend, die tot op de dag van vandaag onder hypnose is van zelfs meerdere van dit soort zogenaamde wijze ‘meesters’. Hij is zichzelf kwijt en dat is niemand waard!

Meerdere van die goeroebewegingen gingen gewoon om openlijke seks. En het ging om het afpakken van het geld van westerse mensen. In India hebben ze dan wel spiritualiteit, maar geen geld en hier is het net andersom. De mensen zochten verdieping in het leven en werden massaal gehypnotiseerd. Ze gaven al hun geld weg aan die goeroes en gingen daar orgiën zitten houden. Het ging er zelfs vaak gewelddadig aan toe in die sessies van ze en het was niets meer dan zeer grove groepsseks onder hypnose. En vergeet niet dat die mensen keihard moesten werken om hun commune in stand te houden. Die zogenaamde wijze kerel deed geen bal.

Dat wat de mensen aantrok, was de saamhorigheid. Het op elkaar kunnen leunen en elkaar steunen. Het samen aan een leefplek werken, samen de verantwoordelijkheid over kinderen delen en over alles eigenlijk. Maar die saamhorigheid is er ook wel op andere plekken en dan op een veel gezondere manier. Zonder verering van zo’n kerel en zonder een stel corrupte leiders van zo’n sekte. De mensen die al in dat stadje in Oregon woonden, waren ook heel gezellig met elkaar. Zonder dat opdringerige en zonder orgiën.

Ik vond het bijzonder dat Amerika recht door de hypocrisie van die Bhagwanbeweging heenkeek en dat ze het voor elkaar kregen om de beweging te ontmantelen. Het duurde een jaar of vijf, maar het lukte ze. Ik vraag me af of dat in een ander land ook gelukt was.

In India hebben ze overal goeroes met zo’n ashram, een plek waar je heen kunt als je bij jezelf wilt komen. De meeste van die mensen zijn oprecht. Zolang ze maar niet beroemd worden en gaan eisen dat je hen vereert. Het is net als dat je hier een tijdje in een klooster kunt verblijven om tot rust te komen. Je zou hier ook respect hebben voor de monniken of nonnen die daar leven. Respect; niets meer en niets minder. Nooit verering of onderwerping en dat zou ook niet van je gevraagd worden.

Met verlichting wordt eigenlijk bedoeld dat je boven de mensen staat. Dat je onbewogen naar iedereen kijkt, maar zelf niet meeleeft en niet meegeniet. Wat is daar nou aan? Zo wil je toch niet leven? Mensen willen hun zorgen kwijt. Ze willen eigenlijk gewoon dat die voorhoofdskwab weer eens aan het werk gaat, zodat ze hun emoties en zorgen weer kunnen verwerken. Dan heb je rust en als je dat verlichting wilt noemen, doe dat dan gerust! Dat is wat je écht wilt: rust in je hoofd. Er is nog niet één goeroe geweest die de mensen tot rust kreeg en bij zichzelf.

Mijn voorhoofdskwab verwerkt alles wél goed en ondanks dat ik een ontzettend moeilijk leven heb, ga ik niet gebukt onder stress, opgekropte emoties en zorgen. Als dat is wat je bedoelt, kom dan maar hier. Dan gaan we zorgen dat jouw hersenen ook weer volop gaan werken, zodat je rust in je hoofd hebt en weer gaat genezen van allerlei kwalen en ziektes. Dat doe je niet door een meester te vereren en je hele leven omver te gooien, maar door te kijken waar het probleem door veroorzaakt wordt en het dan op te lossen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction