Psychotherapie van de kouwe grond

Psychotherapie van de kouwe grond

Excusez, ce message n’existe pas en français. Le voyez ci-dessous en néerlandais quand-même: Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans une autre langue. Vous pouvez cliquer le lien pour changer de langue active.

Niets is mooier dan het moment waarop je de eerste spinazie en sla van de kouwe grond in de lente weer kunt oogsten en op je bord leggen. Of wanneer de eerste graskaas uitkomt, ook prachtig! Daar ben ik het roerend mee eens, maar psychotherapie van de kouwe grond is toch wel iets minder mooi. Ik sta dan ook altijd verbaasd wanneer mensen tegen me zeggen dat ze in therapie zijn geweest om trauma’s te verwerken en dat het dan op een gegeven moment ‘wel klaar’ is. Ze voelen zich dan meestal niet veel beter en weten niet goed wat ze nu met hun leven aan moeten. Therapie is over, dus nu moeten ze weer werken, zorgen en alles doen zonder hulp. En nu ik he-le-maal duidelijk heb gekregen wat echt álle therapieën feitelijk met een mens doen, sta ik even achter mijn oren te krabben van het piekeren.

Mensen zeggen dat piekeren slecht zou zijn. Nou, mij heeft het ontzettend veel wijsheid gebracht en heel veel diepgaande antwoorden op allerlei problemen, die niemand anders kon en kan oplossen. Wanneer ik iets niet begrijp, zet ik mijn IQ erop, zeg ik altijd: ik laat mijn hersens ernaar kijken om het probleem te scannen, de delen die ik er wel en niet van snap, in kaart te brengen en te zoeken naar de ontbrekende antwoorden. Dan zet ik de puzzelstukjes voor zover ik ze bij elkaar heb gescharreld, op hun plek en ga ik op zoek naar de andere stukjes. Als het over genezing gaat, liggen die niet netjes naast me op tafel, maar moet ik ze eerst nog overal en ergens vandaan zien te scoren. Echte geneeskunde is een speurtocht en puzzel in één en er is topdetectivewerk voor nodig en véél denk- en praatwerk. Als ik ál dat werk niet verricht, kan ik nog geen griepje genezen krijgen en weet ik geen wijze woorden om de mensen mee te geven na een behandeling.

 

Echte geneeskunde is een speurtocht en puzzel in één. Er is topdetectivewerk voor nodig en véél denk- en praatwerk

 

Psychotherapie van lik-me-vestje

Wat is nou mijn probleem vandaag? Wel, … al een tijdje weet ik dat zowel de reguliere als de alternatieve ‘psychotherapie’ zich er wel héél gemakkelijk van afmaken. Toen ik vandaag echter het hele plaatje zag van hoe zij te werk gaan met geestelijke ziektes en trauma’s, kreeg ik even de rillingen. Logisch dat ze beweren dat autisme, ADHD, schizofrenie enzovoort, enzovoort, enzovoort niet te genezen zijn. Nee, op hún manier kan dat inderdaad niet. Dat is helemaal correct. Gelukkig is er ook een manier die wél werkt. Vandaag gaat het over gedrag en problemen programmeren, op slot zetten en bedwelmen! Als je diep nadenkt over psychotherapie, dan zie je dat die inderdaad uit die drie bezigheden bestaat. Zodra je dat beseft, wil je jezelf deprogrammeren, van het slot halen en weer fris zijn. En dat kan gewoon, want net als iedere ziekte heeft ook ieder psychisch vraagstuk een ingang en een uitgang. Alles is te genezen, als je maar naar de wortel van het probleem gaat.

 

De hele psychotherapie kent twee manieren om een trauma, stoornis of ander psychisch probleem aan te pakken: 1. bedwelmen met antidepressiva, antipsychotica of ‘therapie’ en 2. het ongewenste gedrag op slot zetten oftewel de hersenen programmeren. Allebei zijn even schadelijk en geen van beide geneest welk probleem ook.

 

Best veel mensen hebben last van onaanvaardbare neigingen: agressie, woede, seksuele obsessies en meer dat soort dingen. Blijkbaar ben ik de enige die daar een fatsoenlijk antwoord op heeft, want moet je eens zien hoeveel mensen ik tegenkom uit mijn leven, die zichzelf op slot hebben laten zetten. Ik weet het nog niet zolang en sta met verbazing te kijken naar wat mensen zichzelf en anderen aandoen! De therapeuten hebben het ook niet in de gaten, want als je ze ernaar vraagt, gaan ze gelijk … op slot. Ze weten ergens wel dat ze fout werk doen, maar er mag beslist niet over gepraat worden. Misschien hebben ze het woord ‘discussie’ dan ook wel op slot gezet, wie weet.

cruelladevil
Cruella de Vil

Wat ik bedoel? Misschien ken je het verhaal van de 101 Dalmatiërs nog wel, van Disney. Daar had je zo’n slechterik, Cruella de Vil. Die wilde de Dalmatiërpuppy’s stelen van hun baasje om er bontjassen van te maken, die ze peperduur kon verkopen. Deze Cruella nu had zich in de tweede film (102 Dalmatiërs) laten ‘behandelen’ door een psychiater, waardoor ze nu van dieren hield en niet meer die arme hondjes wilde vermoorden. Ja en dat werkte dus helemaal toppie, totdat ze op een dag op visite ging bij iemand die vlak naast een klokkentoren woonde. Ik durf het bijna niet meer te zeggen in een tijd, waarin de regering begint te vinden dat kerkklokken maar storend zijn en niet meer mogen luiden. Afijn door het luiden van die klok raakte haar hoofd gedeprogrammeerd en ging ze wéér op jacht naar de hondenpuppy’s. En zulk broddelprogrammeerwerk doet dus iedere therapeut of coach, die psychische problemen ‘tackelt’.

Heel eerlijk moet ik zeggen dat ik zelf pas sinds een jaar of 10 betere oplossingen heb voor gedrags- en psychische problemen, stoornissen en ziektes. Daarvóór gebruikte ik een voorloper van wat ik nu doe: ik ging in trance volgens de methode van de Helende Reis (van Brandon Bays) en dan zocht ik mijn klachten of die van mijn jongens op om ze te genezen. Aan mijn psyche komt geen programmeur te pas! Maar ik heb dan ook geen last van ongecontroleerde woedeaanvallen, nymfomanie, dwanggedachten (dat hád ik eigenlijk wel trouwens) of agressie. Had ik dat wél gehad en had mijn eigen methode daar niet snel genoeg voor gewerkt, dan weet ik niet of ik toch naar een of andere griezel gegaan was om mezelf op slot te laten zetten. De hele wereld van Albanië tot Zuid-Afrika kent geen andere manieren. Nou ja, reïncarnatietherapie misschien dan nog, maar ik heb nog nooit iemand meegemaakt die een echt leven van zichzelf teruggevonden had. Meestal speur je op levens van anderen die je bovendien niet geneest, omdat die anderen niet meer leven.

 

Hoe werkt ‘ut: jezelf op slot zetten

Bij mij is het door een vrouw van de Raad voor de Kinderbescherming Assen gedaan met een voorloper van iets wat EFT heet. Ze klopte driftig op de rechterkant van mijn gezichtje en mijn schoudertje, waarbij ze zei: “ik accepteer mezelf helemaal, ondanks de mishandelingen”. Daarna idem dito “ondanks mijn intelligentie” en toen nog een keer “ondanks mijn eigengereidheid”. Wat een belediging, eigengereidheid! Zie je dat? Zo was ik helemaal niet. Vervolgens klopte ze op de muis van mijn linkerhandje, waarbij ze zei “en nu weet ik hier niets meer van”. Wat met al dat gedoe bereikt werd, is dat ik ten eerste mijn geheugen kwijtraakte. Ten tweede was ik nog wel slim, maar niet meer hoogbegaafd en vreselijk suf. En ten derde was ik niet meer zelfstandig, creatief en origineel. Mijn artistieke gaven dus kwijt, mijn denkvermogen en een vet gat in mijn geheugen: mijn hele persoonlijkheid om zeep. Dank je wel Jeugdzorg voor het verpesten van mijn leven en dat van mijn jongens! Dit geef je namelijk door aan je kinderen en die missen dan ook talenten. Dáárdoor zijn ze allebei niet zo heel artistiek en ook niet hoogbegaafd. Ze lijden daaronder, vooral omdat ook het hebben van constant ongeluk hun deel mocht worden via mij. Ik ben niet 10, maar welzeker 40 jaar bezig om de boel weer te deprogrammeren, maar het is zo ontzettend veel omdat er heel veel negatieve mensen in mijn leven geweest zijn, die jaloers op me waren en ook gingen zitten programmeren en mij nog erger op slot zetten enzovoort.

Het kan ook via hypnose. Dan ga je dus onder hypnose en als je weer wakker moet worden, zegt de psych: “Als ik nu tot drie tel, word je wakker en dan heb je geen last meer van …[puntje, puntje en nog een puntje]”. Zeer doeltreffend tegen de kwaal, zeer verwoestend voor de rest van je leven. Sommige mensen laten dan ook andere dingen op slot zetten om toch nog succes te krijgen op andere gebieden en dan zitten ze helemaal vastgebonden aan hun eigen ketenen. En het gaat zó goed met ze!

Ook kan het via visualisatie. Dan visualiseer je een situatie die je niet wilt, vervolgens kom je bij iedere therapie via een andere weg bij het punt waarop je weer naar die situatie toegaat, maar nu verander je die zoals je haar gehad had willen hebben. Bijvoorbeeld een situatie waarin je agressief werd. Die draai je dan om, waardoor je níet agressief wordt en dan heb je weer verschillende manieren om dat gewenste niet-agressieve gedrag te programmeren. Je zet het vast met oogbewegingen, met een intentie of nog meer manieren die ik niet allemaal uit mijn hoofd ken uiteraard.

Het kan met yoga of andere meditatie. Ook dan richt je je gedachten op iets wat je wilt hebben of zijn en trek je dat naar jezelf toe. Dat is stelen, want je pakt het bij een ander weg natuurlijk. Vervolgens zetten mensen het muur- en muurvast, waardoor de eigenaar van die mooie eigenschap die kwijtraakt en zijn of haar leven verwoest raakt. Dat stelen kon op álle andere manieren overigens ook, maar gelukkig is het nu al 7 jaar niet meer mogelijk.

En je hebt natuurlijk ook nog bedwelmen! Dat doe je met wiet(olie) of andere bedwelmende kruiden, zoals ayahuasca, drugs of zelfs sigaretten. Ook kan het met van die psychopillen en ik hoef niet te zeggen hoe kwalijk dat is toch? Natuurlijk zijn er mensen die zonder zulke pillen niet kunnen functioneren en wietolie bedwelmt ook je pijn, maar deze oplossing moet je nooit en te nimmer voor lange tijd gebruiken. Zoeken naar een structurele oplossing waar je écht geneest, is toch echt geboden!

Een ontzettend akelig gevolg van dat programmeergedoe is dat mensen er ongelofelijk jaloers en wrokkig van kunnen worden. Ze doen het immers om een mooi leven te krijgen voor zichzelf en als ze dan een ander zien, die zichzelf níet vastgeplamuurd heeft maar wel iets heeft of kan wat zij niet hebben of kunnen, gaat de vlam in de pan! Ik ben hier nog niet helemaal uit, maar denk dat dat een van de voornaamste redenen is voor al die vreselijke jaloezie en al die wraaklustigheid van de mensen. Positieve mensen worden niet zo, maar dat zijn er maar een handjevol. Mensen voelen ook niet veel meer en áls ze al iets voelen, alleen naar zichzelf toe, na zo’n ‘behandeling’. Ze worden er ontzéttend egocentrisch van en moeten altijd en eeuwig genieten en tijd voor zichzelf hebben om niet gek te worden van de hormonen, stoffen en stofjes die zich opstapelen in hun lichaam en die ze niet meer kunnen lozen.

 

Geprogrammeerde mensen

Laatst kwam ik een jongen uit mijn klas op de lagere school tegen. Hij had moeilijk gedrag en kon nog wel eens agressief zijn, weet ik nog. Maar van binnen was hij eigenlijk een aardige jongen. Hij heeft zichzelf ook op slot laten zetten, want hij had een stoornis die toen (denk ik) niet bekend was, maar die nu OCD heet (obsessief-compulsieve stoornis): een gedragsstoornis. Een meisje van het gymnasium dat ontiegelijk gemeen en geniepig was, had zichzelf ook op slot laten zetten en nog iemand die ik niet goed kende, maar als klein kind al niet te handhaven was. Die zit echt van top tot teen in het slot. Het waren er nog veel meer, maar dit zijn een paar voorbeelden. Deze mensen hebben allemaal een mooi leven gekregen, hoewel ik weet dat ze last hadden van het slot binnenin zich. Je hersenen geven je darmen en lever immers opdracht om bepaalde (voedings)stoffen in te grote of te kleine mate aan te maken of op te nemen uit je voeding. Bij psychische problematiek gaat het dan heel vaak om vitamine B12, chroom en / of natrium, kwik en meer zulke stoffen. Het kan niet anders dan dat je hevige botsingen van binnen krijgt, als je de gedragingen die die stoffen in je teweegbrengen, niet kunt uitleven. Zo had mijn adoptiemoeder enorme last van chagrijnige buien en opgekropte woede. Ze moest bijna dagelijks keihard sporten om met zichzelf door één deur te kunnen. Ik heb nooit geweten dat ze op slot zat, maar toen ik het deze zomer ontdekte, begreep ik hoe zwaar ze het met zichzelf gehad moet hebben tijdens haar leven.

Ik snap wel dat je met jezelf in de knup kunt zitten en erg ook – daar heb ik ook mijn deel aan mogen hebben, maar dit vind ik érg rigoreus als oplossing voor psychische problematiek. Bovendien heeft ongeveer de helft van de mensen die gebruik maakt van dit soort methodes, er helemaal geen baat bij. Ik weet 100% zeker dat degenen die er zogenaamd wél baat bij hebben, de stress en andere ongemakken of zelfs ziektes die ze voor hun trauma’s in de plaats krijgen, niet toedichten aan de valse therapie. Hetzelfde kan ik zeggen over mensen die experimentele methodes zoals NLP gedaan hebben, EFT, coaching, familieopstellingen, handopleggingen, jezus- of andere hallelujagenezingen of andere manieren om hun hersenen te programmeren, zodat ze niet meer depressief, agressief, ongelukkig of kwaad worden. Zodat ze beter kunnen communiceren en aardiger lijken.

Na zo’n programmering gaan je hersenen zichzelf in duizend bochten wringen om het ongewenste gedrag niet meer te laten voorkomen. Maar als je bijvoorbeeld te veel histamine hebt (omdat je vitamine B12 te hoog staat), dan krijg je bijvoorbeeld allergieën of je wordt dik. Heb je te weinig chroom en heb je je vreetbuien op slot laten zetten, dan word je niet meer gezien door de mensen. Iedereen kijkt over je heen en daar kun je ontzéttend verdrietig, eenzaam en zelfs boos om worden. Oftewel: datgene wat je hersenen niet meer mogen doen van jou, doen ze niet meer, maar je hebt ze niet verteld dat ze dat ene stofje dat de kwaal veroorzaakte, in mindere (of hogere) mate moeten aanmaken (of opnemen). Laat dát nou genezen zijn! Het onderliggende probleem is er daarom nog en dat gaat zich op andere manieren uiten, die minstens net zo erg zijn. En je kunt er ook lichamelijk ziek van worden!

smiley-vomit
Ingehouden emoties! Mensen zitten gewoon op slot.

Misschien begrijp je nu waarom mensen bij instanties bijvoorbeeld, die altijd zo ongeduldig zijn, zichzelf altijd inhouden en je wegsturen in plaats van kwaad te worden. Die zitten op slot als gevolg van een of andere klantvriendelijkheidscursus! Al zou je een bom op ze gooien, dan nog zouden ze niet eens meer kwaad kúnnen worden. Leuk hè. Ga maar eens na bij mensen uit je omgeving of je er een paar herkent. Als dat kwaadaardige mensen zijn, zul je het misschien niet zo erg vinden, maar deze foute therapieën komen ongelofelijk veel voor en ook positieve mensen zitten daardoor soms op slot. Wat dacht je van mij? Mijn hele leven is me ongevraagd hermetisch op slot gezet toen ik vier jaar oud was!! Ik ga je zometeen vertellen waarom mijn geheugen het niet gelijk begaf. Ik had namelijk een fotografisch geheugen tot ergens in de twintig. Daarna begon het steeds minder te worden, totdat ik in 2013 bijna Alzheimer had en zat te wachten op het moment dat ik mijn kinderen niet meer zou herkennen. Ik leg het via mijn verhaal uit, maar dit geldt voor iedereen die geprogrammeerd is.

Omdat ik bij mezelf helemaal in de diepte kan kijken en mezelf het beste ken, zal ik dus mijn eigen voorbeeld toelichten. Dan hoef ik ook geen toestemming te vragen aan iemand anders of die uit-en-te-na te ondervragen. Ik ben dus hoogbegaafd, zoals ik wel eens heb verteld, maar was geen typisch hoogbegaafd kind. Laat met lopen, kruipen, praten en zelfs met lezen en schrijven, terwijl de meeste hoogbegaafde kinderen met 3 jaar al beginnen te lezen en heel erg zelfstandig zijn. Stel je eens voor hoe ongenadig verbijsterd ik was, toen ik mijn eerste verboden herinneringen terugkreeg en zag dat ik alle-zeemannen-op-een-rij op mijn vierde jaar zelfstandig de Kinderbescherming belde. Jawel, met zo’n ouderwetse draaischijftelefoon! Ik wist niet wat ik zag en geloofde het eerst ook niet. Mijn linker hersenhelft, die de herinneringen dient te verwerken, zei luid en duidelijk tegen me: “Wel Sophoula, jij moet nog es even wat werk doen aan je herinneringen, want hier klopt niets van meid!”.

Maar ik moest verplicht bij een stel ouders blijven, die ten eerste agressief en levensgevaarlijk waren en die ten tweede niet met een (slim) kind konden omgaan. En dus moest ik maar dom worden, wat een geweldige oplossing zeg! Ik hoop dat ik er nog eens achterkom waaróm ik zo per se daar moest blijven, want dat slaat werkelijk als een tang op een varken! Mijn hele leven is kapotgegaan door de schuld van die twee monsters en het monster van de kinderbescherming – jeugdzorg. Ze hebben me op slot gezet, zodat ik niet meer zo slim en zelfstandig kon zijn en ik mijn geheugen kwijtraakte. Ook werd ik niet meer gezien vanaf toen. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe alles exact in elkaar zit, maar ik denk dat dat komt, doordat ik mezelf niet meer mocht zijn. Als je je niet mag uiten zoals je bent, dan zien de mensen je niet, want dan ben je er zelf niet meer. Het is nog maar een geluk dat mijn linker hersenhelft zó dominant was, want anders had ik het nog geen dag overleefd.

Als kind maak je iedere keer weer nieuwe en vooral ook méér cellen aan, omdat je groeit. Daarom genezen kinderen altijd bijzonder snel van alles wat ze overkomt: wondjes, gebroken en gekneusde ledematen, blauwe plekken enzovoort. Ben je nu uit de groei, dan vernieuwen je cellen zich nog wel, maar er komen geen nieuwe bij. Daardoor genees je minder snel van wonden en ziektes: je cellen kopiëren zichzelf eigenlijk (via deling) en ze helen zichzelf niet meer zo snel.

 

Afsluiting

Het is een langer artikel geworden dan ik van plan was. Daarom wil ik het volgende alleen heel even aanstippen, maar nog niet verder uitwerken: mijn ervaringen, maar ook wetenschappelijke onderzoeken wijzen uit dat mensen met een traumatisch verleden vaak op volwassen leeftijd en zelfs na de leeftijd van 30 jaar nog auto-immuunziektes oplopen, die hun oorzaak vinden in hun verleden. Het heeft te maken met de thymusklier en ik ga er binnenkort verder op in. En waar ik ook op inga, is de reden waarom ik bij mijn behandelingen, waarin ik dus deze programmeringen loshaal, altijd de juiste woorden moet zeggen en waarom er soms muziek nodig is. Ik vind het verschrikkelijk moeilijk om dit allemaal op te schrijven en het moet uit mijn tenen komen. Als het dus wat taaie kost is, dan weet je hoe dat komt.

Ik kan er ook wel wát grappen bij maken, maar niet al te veel, want ik vind wel dat het tijd is om deze belachelijke “therapieën”, die nota bene als wetenschap worden weggezet, voor gek te zetten, maar ik wil niemand beledigen. Zelf heb ik ook alles wat er maar bestaat op aarde geprobeerd om mijn leven en dat van mijn gezin weer op de rit te krijgen en daarbij heb ik ook heel wat dingen gedaan die God eigenlijk verboden heeft. Omdat ik er zát van was om altijd en eeuwig onderaan te staan in de maatschappij, overal problemen mee te krijgen en altijd arm te zijn. Het blijft natuurlijk potsierlijk dat de hele wetenschap geen enkel beter antwoord heeft op wat voor klachten mensen ook hebben dan je harses maar te bedwelmen en ze anders maar in het slot te gooien!

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Ce site utilise Akismet pour réduire les indésirables. En savoir plus sur comment les données de vos commentaires sont utilisées.

Fermer le menu
%d blogueurs aiment cette page :