Vergetelheid vs Alzheimer

Vergetelheid vs Alzheimer

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Gisterochtend keek ik, zoals ik meestal doe, even op mijn sociale media. Op LinkedIn had iemand een mijns inziens razend interessant artikel gedeeld over een oude mevrouw, die ondanks dat ze aan Alzheimer leed, haar geheugen had teruggekregen. Het deed me gelijk denken aan de mensen die vergeten wíllen worden door de overheid en sinds kort het recht op vergetelheid hebben vanwege de invoering van de AVG. Vandaag over genezen met een grote powerrrr!

Het artikel vind je hier. Het komt uit Engeland. Wat die mevrouw heeft gedaan, dat is zich door haar mantelzorgende zoon laten meenemen naar een natuurtherapeut. De reguliere artsen konden zijn moeder immers niet helpen en de situatie was onhoudbaar. Zijn moeder raakte niet alleen haar geheugen kwijt op een manier van: oh dear, waar is mijn bril nu toch? Of: ach lieverd, wie was jij nu toch maar weer? Nee, ze begon haar zoon midden op straat en in het ziekenhuis voor schut te zetten, door met luide stem bijvoorbeeld te zeggen dat ze gevangen zat. Of dat hij haar mishandelde. Ze belde midden in de nacht de politie op om te zeggen dat ze vastgebonden zat en allemaal dat soort dingen. Het was verschrikkelijk.

En weet je wat als eerste over haar dieet stond vermeld? Jawel: BOSBESSEN! Dus het brein van die oude mevrouw kreeg een stoot kracht met al die bosbessen. En alle andere dingen die ze daar ook nog bij at en deed, ondersteunden die klap energie. Ze gaf in feite een superkrachtig signaal aan haar hersenen in rap Amsterdams: “Hé daarbofe! Zitten jullie er nog? Ga es effe as de dónder zo gauw een fikse hap magnesium rondsture daaro door die grote harses heen! En as je toch bezig ben: doe er nog effies een lading silicium bij, wil je? Ofer!”. Nou en óf die boodschap overkwam! Haar hersenen wisten niet hoe snel ze haar lever aan het verstand moesten brengen dat ‘ie alle magnesium en silicium uit haar voeding moest opnemen en als de wiedeweer naar haar hersenen sturen. En zo kwam haar geheugen terug!

De oorzaken van dementie

Op de officiële website van dementie staan een paar andere ‘oorzaken’, waarvan ik er een paar secundair acht. Maar ik zal ze even noemen: roken, weinig bewegen, hoge bloeddruk, diabetes, overgewicht, slechte nierfunctie en weinig mentale activiteit. Hieronder geef ik er nog een paar.

Genezing van dementie of Alzheimer

Waar je ook kijkt op websites of in boeken en welke arts je er ook naar vraagt: het antwoord op je vraag ‘is er iets tegen dementie te doen?’, zal zijn: “Nee, het is een onomkeerbare ziekte”. Hierboven in ditzelfde artikel kun je duidelijk zien dat dat een fabel is, want hoe kon die Engelse mevrouw anders haar geheugen terugkrijgen? Je geheugen kun je wel degelijk trainen en helpen met natuurlijke middelen. Mijn geheugen was ook helemaal verdwenen toen ik MS kreeg, maar inmiddels ben ik weer behoorlijk bij de pinken. Het was wel geen Alzhemer, maar je geheugen kan beslist terugkomen hoor.

Omdat vitamine D zeker een rol speelt, kun je concluderen dat je veel buitenlucht nodig hebt, wanneer je aan dementie lijdt. En uiteraard ook mentale activiteit, zoals die sudoku’s waar ik het eeuwig over heb (of doorlopers! Puzzels in het algemeen) en het lezen van boeken en kranten. Geheugenspelletjes enzovoort. Qua voeding veel sinaasappelsap en geconcentreerd bessensap. In het algemeen veel fruit en / of vruchtensap, want dat zit vol met vitamine D, waardoor je hersenen op het idee gebracht worden om die zelf ook weer eens aan te maken.

En ik denk ook eens je ijzer laten prikken. Ferritine, transferritine, ijzer en hemoglobine. Als je lichaam de pure kracht niet heeft om feiten te onthouden, kan je geheugen ook verminderen. Wat ik ook gelezen heb én ervaren, is dat het ijzer uit je lichaam in dit geval niet netjes door je bloed heen rondwandelt en overal klusjes opknapt, maar dat het in je hersenen of je lever blijft zitten. Dat betekent dat je ingeval van een laag ijzergehalte eerst eens aan dat geconcentreerde bosbessensap zou mogen, voordat je aan de ijzerpilletjes begint. Is dat niet genoeg, dan moet je toch een kuurtje doen.

Bosbessen of ook wel blauwe bessen groeien niet meer alleen op nogal moeilijk vindbare plekken in het bos, maar ze zijn ontdekt door Der Mensch. In dit geval is dat ontdekt-zijn helemaal niet erg, want ze worden niet mishandeld! Wat ze wél worden, is tot sap vermalen, waardoor zij een mooi levensdoel hebben en wij er een héleboel ziektes mee kunnen genezen. Een win-winsituatie tot en met! Je geneest er instant mee.

Misschien moet je gewoon een aantal keren een kuur ervan nemen van een dag of 10. Je weet dat je kunt stoppen als je er geen zin meer in hebt, of anders zodra er iets geneest of verbetert. Dan moet je even consolideren. Even pas op de plaats en daarna eventueel nog een kuurtje. Zou ik nog bijna vergeten te vertellen wat er zoal kan verbeteren of genezen door dat sap: je ogen, je geheugen dus, je slapeloosheid, je eeuwige vermoeidheid en lamlendigheid, verdriet wordt verwerkt, je krijgt niet meer iedere keer griep, je hebt geen pijn meer en geen maagklachten … en ga zo nog maar een tijdje door! Ik heb de gekste dingen gezien.

Het probleem met bijna alle vitaminen, mineralen en hormonen is dat ze niet goed door je lichaam heen vervoerd worden. Daardoor krijg je plaatselijke tekorten, die ziektes en klachten veroorzaken én in stand houden. Nu heb je diverse kruiden of vruchten(sappen), die zorgen voor een betere logistiek binnenin je, maar soms heb je dat silicium met daarbij collageen nodig. Dat zorgt dat al je lichaamsprocessen – alles wat er binnenin je dient te gebeuren – goed verlopen. Zonder dat werkt de trein zogezeid wel, maar weet ‘ie niet welke kant hij op moet rijden.

Zoals je weet, kan ik daar allemaal bij helpen. Het is niet alleen een kwestie van voedingsstoffen aanvullen en bovendien kunnen er in jouw geval nog meer of andere tekorten zijn. Ik hou niet zo van homeopathie, maar het uitgangspunt dat iedere zieke persoon een andere geschiedenis heeft en daardoor een ander pad naar genezing dient te bewandelen, is vaak waar. Plus je hebt ergens in je leven een shock gehad, waardoor dit allemaal begonnen is. Vaak kan ik die zelf wel opsporen met mijn kennis en dan kunnen we die eerst genezen. Dan is de herinnering niet pijnlijk en begin je alvast te genezen.

 

 

© Vassiliou Empowerment

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: