Superhelden met magnetische en telepathische superkrachten

Superhelden met magnetische en telepathische superkrachten

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ja. Ik weet het: al jaren zeur ik erover. Eerst schrijf ik een stuk en dan verwijder ik het net zo hard weer. Klopt, ik weet gewoon niet hoe ik mijn verhaal zó moet vertellen dat mensen het herkennen. Dat de slechteriken uit mijn verhaal de macht niet meer hebben om mijn leven en dat van mijn kinderen te saboteren en om agressieve gastjes op me af te sturen om me te bedreigen, omdat zij blootgesteld worden aan de waarheid. Nu ik mijn herinneringen steeds verder terugkrijg, weet ik hoe ik mijn levenskrachten kwijtgeraakt ben en hoe anderen superkrachten gekregen hebben, waar ze ten koste van anderen volledig op leefden. Geen helden! Dus ik schrijf er nu nóg een keer over en ik denk dat het resultaat, mijn artikel, dan kan blijven staan. Zo niet, dan haal ik het wel weer weg! Hier komt het volledige verhaal.

Okee, het zit als volgt. Ik heb al vaak verteld dat er in de hof van Eden, buiten het universum, 32 mensen leefden. Engelen eigenlijk, want ze waren niet fysiek maar fijnstoffelijk, etherisch, astraal, energetisch: noem het zoals je wilt. Ik vind zelf fijnstoffelijk een goed woord, omdat het niet zweverig klinkt. Het ís ook niet zweverig, maar gewoon de waarheid over hoe de wereld is ontstaan. Gewoon geschiedenis! Tweeëndertig engelen dus en engelen zijn een soort van superhelden met superkrachten. Creëerkrachten, zeg maar, net zoals je die in je dromen hebt en net als Superman, The Flash en iedere andere held waar je kinderen naar kijken op tv. Zoals ik al schreef, ben ik daar één van en wel de oudste, samen met Brahman of Theódhoros zoals hij zichzelf nu genoemd heeft (maar ik ben er nog niet aan gewend om hem zo te noemen), mijn man uit het hiernamaals. Wij waren dus een soort van stamoudsten of zoiets. De rest van het scheppingsverhaal sla ik even over, want dat is een lang verhaal met veel wendingen en dat komt een andere keer wel. Hier en nu zijn die 32 engelen er nog steeds. Toen ik op een kwade dag door die ene engel die toen kwaad ging doen, die Eva of Delilael uit het bijbelverhaal, naar de door haar gemaakt aarde geslingerd werd, schrokken we erg en voelden we ons hopeloos verloren. We raakten daardoor onze creëerkrachten kwijt en die Delilael maakte van die van mij (die waren het grootst én ze kon ze grijpen) een enorm, werkelijk gigantisch netwerk, waarop slechte mensen konden leven. En ja: iedereen heeft creëerkrachten, maar omdat andere mensen geen engel zijn, zijn ze minder groot. Tenminste, dat denk ik gebaseerd op wat mensen met míjn ijzer allemaal deden, maar geen van de engelen heeft ze nog, dus zeker weten doe ik het niet. Als ze werken, krijg je datgene wat je graag wilt in je leven, gelijk naar je toe. Daarvoor hoef je geen lariekoek uit te halen, zoals meditaties, afdwingen, corrupte dingen, een ander in de weg staan, programmeren van je hersens en weet ik wat allemaal nog meer. Sterker nog: wie zulke dingen gedaan heeft, krijgt die creëerkrachten niet terug.

 

IJzer: kracht en magnetisme

popeye
Popeye the Sailor

Mijn creëerkrachten zitten letterlijk in mijn ijzer, want het zijn mijn levenskrachten. Dat is wat ijzer is: je lichamelijke kracht, dus ook de kracht om je hart te laten pompen, je organen te laten werken, je brein aan het werk te zetten en fysiek te bewegen. Denk maar aan Popeye The Sailor, die altijd een blik vol spinazie (ijzer!) naar binnen werkte, voordat hij ging vechten om zijn Olijfje weer eens ergens uit de nesten te halen. Míjn ijzer is mijn hele leven al op een gevaarlijk laag niveau, erg dicht bij de 0. Voor de kenners: ijzer bestaat uit ferritine, hemoglobine, rode bloedcellen en ijzer zelf. Misschien kan ik het heel kort verklaren voor nu: als je een shock of trauma krijgt, raak je een stukje van jezelf kwijt. In die energetische wereld zie je jezelf dan twee keer: één keer de hele jij zonder dat ene stukje en de andere keer dat stukje van jezelf. De twee stukken van jou zien er hetzelfde uit, maar ze horen weer samen te komen in één lichaam, zodat je weer heel bent. Dát is de reden waarom je op meerdere plekken tegelijk gevangen kunt zitten in je dromen.

Maar ijzer is méér dan alleen maar levenskracht! Ik denk er nu eigenlijk pas aan; gek misschien. IJzer is je pure, brute kracht, maar het is óók je aantrekkingskracht: magneten worden immers van ijzer gemaakt! Je weet misschien wel van die mensen die het altijd en eeuwig over de wet van de aantrekking hebben. Ik snapte daar nooit wat van, want ík kan niets naar me toetrekken, hoe hard ik ook probeer. Als je ijzer op peil is en normaal en goed werkt, kun je wel degelijk de goede dingen van het leven naar je toetrekken. Dat doe je dan niet met zo’n debiele meditatie of oefening, maar door ernaar toe te werken. Dus als je een andere baan wilt, kun je bijvoorbeeld vacatures gaan bekijken en prachtige sollicitatiebrieven leren schrijven. Je kunt ook visualiseren wat je graag wilt, maar zelfs dat is niet nodig: gewoon een keer erover praten of advertenties bekijken is voldoende. Als je helemaal in een visualisatie gaat zitten bepalen wat je wilt aantrekken, programmeer je jezelf en zet je jezelf dus vast in een situatie. Niet handig, want na een tijdje wil je weer iets anders en dat lukt dan niet. Bovendien zal het je niet meer lukken om je hersenen te programmeren. Daar had je míjn ijzer voor nodig en dat kun je al jaren niet meer misbruiken voor je eigen doeleinden. Als jouw leven goed gaat zonder dat je er moeite voor hoeft te doen, dan heb je je krachten nog. Of je leeft op de mijne, want nog lang niet iedereen is van mij af. Dagelijks komen er duizenden mensen van me af en je zou dus ook gewoon zélf van me af kunnen gaan. Is wel zo netjes.

 

Opruiming van de rommel na 50 jaar negatieve mensen met enge krachten

Ik ben ontzettend zwaar mishandeld en misbruikt in mijn vroege kindertijd. Je zult niet geloven wat je leest als ik alles vertel, dus dat ga ik niet doen. Ik heb al verteld dat die adoptieouders waar ik verplicht moest blijven van de Kinderbescherming, mijn armpje hardhandig braken toen ik 2 jaar oud was. Inmiddels weet ik dat ze diezelfde avond mijn ruggetje ook op twee plekken braken en me een zware hersenschudding – erger waarschijnlijk nog – sloegen. Die moeder heeft me daarna naar het ziekenhuis gebracht en ik werd geopereerd door een arts, die de Kinderbescherming erbij haalde. Hij zag namelijk ook het seksuele misbruik. Zulke mishandelingen kwamen aan één stuk door voor en stopten plotseling toen ik ruim vierenhalf jaar oud was. Daarover vertelde ik al. In plaats van dat de Kinderbescherming me eindelijk verloste van die twee monsters, kwam er zo’n tuthola die doodleuk constateerde dat ‘het kind’ nog leefde en weer ‘opgelapt’ was. Ik mocht niet naar andere ouders, want ze waren te lui om die te zoeken. Het misbruik ging eveneens ‘gewoon’ door, terwijl er meerdere ouderparen waren, die me wel hadden willen adopteren. De Kinderbescherming stond dat expres in de weg. Ik heb er geen reden voor kunnen ontdekken, behalve dat ze niet wilden toegeven dat ze mij bij verkeerde ‘ouders’ hadden gezet en dat ze het enorme netwerk van mijn pleeg’vader’ niet op zich af wilden hebben.

Pas 2 jaar later kwam diezelfde tuttebel van hen aanzetten om even met een héél vroege en totaal niet onderzochte vorm van NLP (een experimentele en excentrieke vorm van psychologie) ons geheugen te wissen. Waar dat krankzinnige idee vandaan kwam, werkelijk waar ik weet het niet, maar dit is wat ze deed en het werkte bovendien. Sinds ik dit weet (vanaf oktober 2019), heb ik een heleboel innerlijke kracht teruggekregen, waardoor mensen niet meer de hele tijd ruzie met me zoeken en me aanvallen en ik heb bijna geen blaas- en sluitspierproblemen meer. Dat is wel heel duidelijk bewijs dat mijn herinneringen correct zijn! Nog meer bewijs is dat de Kinderbescherming hardnekkig weigert mij mijn adoptiedossier te laten inzien. Daar staan al hun blunders in en zolang ík mijn ijzer niet terug kan krijgen, omdat de halve wereld er bovenop staat, houden ze de macht om dit tegen te houden. Als jij dus ook graag wilt zien dat Jeugdzorg eens een toontje lager moet zingen, zou je mijn blogartikelen eens kunnen liken en sommige delen. Als míjn verhaal in de openbaarheid komt, is Jeugdzorg immers om, dat snap je wel na dit verhaal. Niet omdat mijn verhaal érger is dan wat andere mensen meegemaakt hebben – was het maar waar – maar omdat Jeugdzorg misbruik van mijn lévenskracht heeft gemaakt om zóveel duizenden mensen onterecht van hun kinderen te ontdoen en anderszins te martelen met dictatoriale gezinsvoogden en eindeloze ellende op alle mogelijke vlakken. Jeugdzorg is er niet ter bescherming van het gezin, maar louter om zichzelf in stand te houden en nog te groeien ook.

 

Het allerergste vind ik nog dat ik nu zeker weet dat zij weten wie mijn vader is en het ten enen male verdommen om het te vertellen. Eén herinnering vertelde me namelijk dat de Kinderbescherming of FIKA eigenlijk (voogdijvereniging Amsterdam) mijn biologische ‘moeder’ weer naar de psychiater dwong te gaan, waar ze al eerder was geweest. Die heeft vakkundig de waarheid over hoe ze zwanger is geworden en wie mijn vader is, uit haar gekregen. Oktober en november 1966!

 

Wat dat corrupte Jeugdzorg met ons uitgespookt heeft, is dat die ouders me in ieder geval niet meer wekelijks op een haar na vermoordden, zoals ze vier jaar lang gedaan hadden. En ze misbruikten me ook niet meer. Maar dat mens deed dus iets met kloppen op mijn gezichtje, mijn schoudertjes en mijn borst. Bijna net zoals nu EFT werkt en EMDR, want dat is de moderne versie hiervan en daarom ben ik daar zo op tegen. Het heeft mijn hele leven verwoest én dat van mijn lieve kinderen! Maar toen dat mens dus bezig was met al die psychische abracadabra, kwam ze terecht bij mijn ijzer. Mijn levenskracht! En omdat het mens niet gehinderd werd door enig verstand van waar ze mee bezig was, verspreidde ze zonder het door te hebben, mijn creëerkrachten het hele land door. Oftewel: iedere kwaadwillende persoon in Nederland kon erbij komen om er misbruik van te maken voor hun eigen ego. Ik heb vele bewijzen gezien dat mensen inderdaad bepaalde mentale ‘super’krachten hadden, waarmee ze dingen konden laten gebeuren. Een klas drukke pubers stil krijgen, respect krijgen als manager of baas, een baan naar zichzelf toe trekken, terwijl een andere kandidaat beter was en dat soort dingen.

Tijdens dat wissen van mijn geheugen moest ik steeds zo’n zinnetje herhalen: “Ik accepteer mezelf helemaal, ondanks de mishandelingen”. Hetzelfde met mijn ‘intelligentie’, want ik moest ook nog dom worden van die monsters waar ik moest wonen en mijn ‘eigengereidheid’ oftewel mijn zelfstandigheid. Het duurde een hele tijd. Op het einde zei het mens doodleuk: “En nu weet je hier allemaal niets meer van!” en ja: álles was weg. Mijn volledige geheugen, ook de verhalen die ze me over mijn echte vader had verteld met een boek over Griekenland. Mijn zelfstandigheid, mijn geheugen, mijn artistieke gaven, mijn hoogbegaafdheid, mijn overtuigingskracht, mijn zelfvertrouwen, mijn studievaardigheden, die creëerkracht dus, waarmee je normaliter gewoon vanzelf een goed leven krijgt en aardige mensen om je heen enzovoort, mijn schoonheid, mijn zicht (ik werd zwaar bijziend), mijn slank-zijn, mijn motoriek, handigheid, sportvermogens, mijn uithoudingsvermogen en sowieso energie of levenskracht en mijn lichamelijke gezondheid.

Het enige waar ze kennelijk niet bij kon, was mijn mentale stabiliteit, want die is nooit weg geweest. Zowel Veilig Thuis als de Raad voor de Kinderbescherming hebben verwóéde pogingen gedaan om me psychisch labiel te verklaren met als doel om mijn kinderen af te pakken, maar ze hebben het nooit voor elkaar gekregen. En voor dit enorme onrecht gaat Jeugdzorg boeten, hoe hard ik er ook voor moet strijden. Omdat de mensen maar niet willen begrijpen dat hún onrecht door Jeugdzorg mogelijk is geweest, OMDAT zij míj mijn herinneringen hebben afgepakt, moet ik dat in mijn eentje doen zonder dat ook maar iemand me helpt of bijstaat. Ik heb nooit een leven gehad en mijn kinderen ook niet, omdat je onverwerkte trauma’s dus blijkt door te geven aan je kinderen. En vele honderdduizenden anderen óók! Hierdoor! Dat van de erfelijkheid hoor je te weten, want daar is wereldwijd zéér uitgebreid onderzoek naar gedaan, om te beginnen in de VS. Maar Jeugdzorg houdt de informatie dat je leven kapot gaat en je op latere leeftijd chronisch ziek wordt door kindermishandeling, strikt geheim. In dit artikel heb ik een aantal links gezet naar wetenschappelijke onderzoeken over dit onderwerp, mocht het je interesseren.

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: