Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

 

Een jaar of vijf geleden werd ik door de ouders van een meisje gevraagd mee te komen naar haar school om te helpen een probleem op te lossen. Het meisje had last van allergieën en op haar school lag overal tapijt op de vloeren. De juffen en de directeur beweerden bij hoog en laag dat het kind en haar ouders zich aanstelden en weigerden mee te werken aan een schoolwisseling. Ze maakten de ouders bang om het toch te doen en dat is waar mijn taak begon.

Wat ik bij aankomst vond, was een hartelijk ouderpaar met een vrolijk dochtertje. Ze liet me al haar bezittingen zien en wilde dat ik met haar naar haar lievelingsprogramma op teevee keek. Daarna gingen we naar de school en de directrice praatte weer in op de angst van de ouders dat het op een andere school óók fout zou gaan volgens haar. Ze dacht echt dat het probleem elders lag: het meisje zou aan één of meer stoornissen lijden. Ik vertelde haar hoe vrolijk het kind geweest was die dag en vroeg de vrouw doodkalm wat het probleem was als het meisje een keer ging proberen op een andere school. Dan wist iedereen het antwoord toch op de vraag wat de echte oorzaak was waarom het meisje ongelukkig was op school?

Daar had de directrice niets op te zeggen en zo spraken we af dat ze op een andere school mocht proberen. Thuisgekomen gaf ik nog wat adviezen voor een ondersteunend dieet en vertelde ik nogmaals hoe heilzaam een schoolwisseling kán uitwerken als een school een kind niet steunt. Een paar weken later belde de moeder van het meisje me in tranen op om te vertellen hoe geweldig het meelopen op de nieuwe school was verlopen. Inmiddels bezocht ze die school al en alles was helemaal goed. Niemand zei meer dat het meisje een stoornis zou hebben, ze had vriendinnetjes en kwam goed mee met de les.

Dit is bij lange na niet de enige keer dat ik iets in deze trant heb meegemaakt! Leerkrachten en schoolleidingen kunnen ontzettend gemeen naar kinderen en hun ouders uithalen. Zelfs als een kind naar een nieuwe school gaat, zitten ze het nog achterna met een negatief schoolrapport en advies aan de nieuwe school om het kind toch vooral in de gaten te houden, omdat het wellicht toch iets mankeert. Of ze stoken de nieuwe school op tegen de ouders, door te zeggen dat die ‘lastig’ zouden zijn en dat soort dingen meer. Een schoolwisseling is uiteraard lang niet voor alle problemen de oplossing, maar ik heb behoorlijk wat keren meegemaakt dat het prima uitpakte.

 

Close Menu