Over een eeuw geen zieke mensen meer!

Over een eeuw geen zieke mensen meer!

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vandaag kwam alwéér die oeverloze discussie aan bod over waarom ik de Nobelprijs van de geneeskunde niet gewonnen heb, omdat ik mensen kan genezen. “Dat moet nog komen”, grapte ik, maar daar werd geen genoegen mee genomen. Toen moest ik dus wéér uitleggen dat mensen het niet leuk vinden dat ze geen foute therapieën meer kunnen toepassen op patiënten en cliënten, omdat ik daarvoor de benodigde voedingsbodem heb weggenomen. Niet expres zoals je weet, maar het gebeurde toen ik begon met genezen. Maar een fatsoenlijke therapie heeft helemaal geen voedingsbodem nodig, dus waar hebben we het eigenlijk over? Er is nog een reden waarom therapeutisch Nederland me mijn ontdekkingen niet in dank afneemt: ze zijn bang dat ze dan geen werk meer hebben en vinden dat ze het recht hebben om mijn leveν en dat van mijn kinderen tot op het bot af te branden uit eigenbelang. Kijk maar eens en oordeel dan zelf. En zou je blij of boos zijn als er over een jaartje of 100 geen zieke mensen meer zijn?

Toen ik ziek werd en moest genezen vanwege mijn gezin, ontdekte ik dus dat er een hele wereld vlak buiten het gezichtsveld van de meeste mensen bestond: de bovenwereld, zoals ik hem gedoopt heb. Van mij mag je ‘m gerust astraal, etherisch, energetisch of nog iets anders noemen of misschien het hiernamaals, maar dat is wat ik ontdekte. Niet alleen dat: dáár bleken de echte antwoorden op alle grote problemen van de hele mensheid en omstreken, zoals Bassie het altijd zei, zich te bevinden. Maar je moest wel goed zoeken en diep filosoferen om die te vinden, want net als in de gewone wereld bevinden zich daar ook een heleboel afval, illusies en andere onbruikbare zooi. Samen met de man die bij me hoort, maar die die door de schuld van al die verkeerde therapieën en meditaties die mensen doen, niet bij me kan zijn, vonden we de antwoorden op niet alleen maar vragen over gezondheid, maar ook over politieke, maatschappelijke, economische en nog een hele hoop andere problemen. We kunnen alles gewoon oplossen en gelukkig zijn als volledige planeet! Hoe mooi is dat?

Ik kwam ermee naar buiten, want ik dacht: yes, nu gaan we fijn allemaal beter worden en een gelukkig leven leiden. Helaas bleek het zo niet te werken, want niet alle mensen zijn zo normaal als wij tweeën. Man, man wat een hoop gal en gif kwamen we tegen bij de mensen! “Als jij de mensen geneest, Sophia, dan heb ík geen werk meer”, was de strekking ervan. Eh ja … je weet met hoeveel man en vrouw we hier op de wereld rondlopen toch hè? Zo’n 7 miljard – even nog herhalen voor wie het kwijt was. En naast al die mensen zijn er nog een héleboel dieren en planten, niet te vergeten. Die heb je echt niet zomaar even genezen hoor! Mensen met MS die eigenlijk een heel andere ziekte blijken te hebben, anderen met COPD, kanker, psychische trauma’s, ongelukken, scheefgegroeide ruggewervels en allergieën … Als al die mensen die nu ergens in de gezondheidszorg werken, op een degelijke en fatsoenlijke manier gingen werken, zouden we misschien wel over een eeuw een gezonde bevolking hebben. Op voorwaarde dat we het op tijd gedaan kregen om ieders DNA perfect op te schonen, zodat niemand meer ziektes doorgeeft aan z’n nageslacht.

Met degelijk en fatsoenlijk werken bedoel ik dat ze niet tot in den treure “therapie” geven in de vorm van operaties, ellenlange diagnoses bij de dokter, psychologische consulten, oefentherapie enzovoort, maar dat ze oplossingsgericht werken: naar genezing toe en niet naar zelfredzaamheid of een beetje verlichting toe. Op de manier waarop iedereen nú werkt, houdt het immers nooit op met zieke mensen en de ziektekostenverzekering staat al tientallen jaren op barsten met zóveel zogenaamd-maar-niet-heus ongeneeslijke zieken, steeds vaker chronisch bovendien. Je kunt toch moeilijk volhouden dat je het niet met me eens bent?? Plus hoe egoïstisch is een hulpverlener wel niet, die er zelfs maar aan te dúrft te denken dat hij of zij zonder werk zit, als al die arme zieke mensen die het moeilijk hebben, beter worden? Gunnen ze hun dat dan niet? Nu staan die mensen allemaal op wachtlijsten: hoe snel denken ze dat die uitgeput zijn? Nog één: hoe erge draak van een mens is iemand wel niet als die niet naar mijn goede, wijze raad luistert en ophoudt mensen op slot te zetten en te programmeren, gewoon omdat die te snobistisch is om een nieuwe, gezondere methode te leren? Of erger nog: omdat hij of zij te koppig is om mij als lerares te zien! Ik ben al ergens rond de 30 jaar lerares hoor en ik heb echt niet alleen maar grammaticalesjes gedraaid al die tijd!

Liever had ik dat iedereen eens bij zichzelf naging waarom je als mens wél naar iemand luistert, die onzin vertelt en niet naar iemand die gelijk heeft! Dát is namelijk de vraag die ik mezelf en anderen stel en waarmee ík en niet iemand anders de antwoorden op al die levensvragen heb gevonden. Nou ja, mijn wederhelft voor zeker 80% dan, maar ik check altijd alles wat hij vertelt en samen komen we steeds bij de juiste oplossing voor allerlei problemen. Normaliter zou het helemaal niet nodig zijn om helemaal richting bovenwereld af te reizen, als je antwoorden wilt op levensvragen! Die zouden gewoon hier beschikbaar zijn. Ja, als de mensen niet met z’n allen aan de foute therapieën, programmeringen, sektegeloven enzovoort gingen en daar niet leerden om elkaars geluk af te graaien – met z’n allen in dezelfde vijver én maar klagen dat er zo weinig vis in zit, dan zóúden die antwoorden en oplossingen allemaal voorhanden zijn. Hier voor je neus waar je bij staat!

We maken het onszelf en elkaar onmogelijk om normaal te leven, door naar foute therapeuten te gaan en zelf te zitten broddelen met van alles. Dáárdoor worden we gevangen in het web van de hypocrisie en raken we ons logische denken kwijt. Dan luisteren we wél naar iemand die gewoon quatsch staat te verkondigen en niet naar iemand die de waarheid vertelt! Daar gaan we toch niet mee door of wel dan? Mijn voornemen voor 2020 was en is dat ik WEL gezien word en gewaardeerd. Dat niemand meer één verkeerd woord over me durft te zeggen of te schrijven – zelfs maar te denken, want dat heb ik niet verdiend. Ik wil dus onder dit artikel en ál mijn andere duizenden likes zien en ik wil leuke reacties ontvangen. Plus ik ga me alvast richten op het publiek in Griekenland, want hier kom ik er toch niet door met al dat stugge volk. Iedereen heeft het verdiend om geliefd te worden en ik kan nou niet echt zeggen dat ík dat ooit ben geweest in Nederland. Nergens en nooit! Het leven dat ik verplicht hier moet leiden, voelt aan als gevangenisstraf. Ik werk er al heel lang aan om hier weg te komen en dit jaar gaat dat gebeuren ook, punt. Tot die tijd wil ik waardering, positieve aandacht, respect en een volle praktijk. Dus likes, mijn artikelen delen en komen als je ergens hulp bij nodig hebt.

 

 

 

© Sophia Vassiliou

 

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: