Obesitas door een moeilijke hechting in je jeugd

Obesitas door een moeilijke hechting in je jeugd

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Al jaren vertel ik hier op mijn website dat trauma’s – nare gebeurtenissen in je leven waar je hevig van schrikt – je niet alleen psychisch, maar ook vooral lichamelijk ziek kunnen maken. Ik ben erg op zoek geweest naar steun hierbij in de wetenschappelijke wereld, maar vond het pas begin dit jaar. Dat was niet de basisstudie die ik moet aanhalen om te laten zien wat ik bedoel. Er was nóg een heel grote studie, die heeft plaatsgevonden toen ik net moeder was van mijn oudste zoon en geen internet had: 1998, in Amerika door dr. Felliti en zijn collega’s. Ik begin hiermee en ga dan verder, want kindermishandeling is echt niet de enige oorzaak waardoor je leven niet meer loopt en je ook ernstige obesitas kunt krijgen. Lees je mee?

Dit onderzoek gaat eigenlijk alleen over mensen die een moeizame hechting met (één van) de ouders hebben gehad in hun kindertijd. Het tweede onderzoek dat ik je zal laten zien gaat over uithuisgeplaatste kinderen en bewijst tevens dat de gevolgen van een moeilijke jeugd tot in je DNA gaan zitten en je DNA veranderen. Daarmee is dus bewezen wat ontzettend veel mensen allang ervaren hebben: als je in je eigen jeugd met jeugdzorg te maken hebt gehad, is niet alleen je eigen leven voor altijd kapot, maar komen ze ook je kinderen weer achternazitten en zelfs nog een generatie daarna. Dat klopt, want je geeft de stukjes van je hersenen die niet meer perfect werken door de trauma’s door aan je nageslacht.

De wetenschap gaat – voor zover ik tot vandaag ontdekt heb – niet verder hiermee dan te stellen dat kindermishandeling, verwaarlozing en een moeilijke hechting met de ouders onder andere ernstig overgewicht kan veroorzaken. Zelf had ik het al ontdekt voordat ik de onderzoeken las en ik weet dat ieder trauma, ongeacht op welke leeftijd het heeft plaatsgevonden, dezelfde schade kan veroorzaken. Het gaat er namelijk niet zozeer om dat je een kind moet zijn om dit mee te maken, maar dat je weerloos en hulpeloos moet zijn geweest tijdens de shock die je ervaren hebt. Toch zal ik eerst naar de wetenschap gaan, want het is altijd fijn om je daardoor gesteund te voelen!

Deze onderzoeken heb ik ontdekt:

  1. Het grote ACE-onderzoek uit de VS in 1998 door dr. Vincent J. Felliti en collega’s. Omdat de meeste informatie hierover in het Engels is, link ik naar dit stuk uit 2018 door Annette van der Knaap.
  2. Een Nederlands onderzoek naar aanleiding van het ACE-onderzoek uit 2012. De informatie erover is in het Engels en kun je hier vinden. Ik ontdekte het nu net, terwijl ik op zoek was naar een duidelijk artikel over ACE.
  3. Een serie verdergaande onderzoeken door dr. Daniel R. Weinberger en zijn collega’s over het DNA hierbij. Zo weet je dus zéker dat je de gevolgen van een nare jeugd doorgeeft aan je kinderen. Hier kun je het vinden.
  4. Nog meer onderzoeken door Weinbergers collegae dr. J.J. Doyle jr. en dr. Ursula Gresser. Die gaan ook over de verwoestende werking van jeugdzorg in het leven van kinderen en kun je hier vinden.

 

Als je mij een beetje volgt, weet je dat ik zelf al tientallen jaren kamp met steeds verergerend overgewicht, inmiddels obesitas. Ik heb een aantal artikelen geschreven over een héleboel oorzaken voor overgewicht (en ondergewicht) en dat zijn er al een heleboel meer dan welke arts of diëtist je kan opdissen. Later schreef ik nog over overgewicht (en ondergewicht) door verdriet. Als ik voor mezelf uitvis wat de diepste oorzaak voor mijn eigen overgewicht is, weet ik het voor iedereen! In bovenstaande onderzoeken gaat het wel over obesitas, maar niet over ondergewicht. Toch kun je dat óók krijgen door een nare kindertijd: je raakt er ofwel opgeblazen van of je teert weg. Ja zo erg is het! Als je constant te horen krijgt dat je niets bent en niets kunt en daarbij misschien geslagen wordt of zelfs misbruikt, blijft er niets van je over en dat kun je ook aan je gewicht zien. Heel even wil ik nog aanstippen dat je er alle chronische en auto-immuunziektes door kunt krijgen: MS, ME ofwel chronische vermoeidheidssyndroom, diabetes, ziekte van Crohn en andere spijsverteringsziektes en zelfs kanker. Ook overlijd je waarschijnlijk op jongere leeftijd dan andere mensen. Tijd dus om er wat aan te doen!

 

Tijd om er wat aan te doen!

En dat gaat als volgt: alle herinneringen aan pijnlijke situaties, zoals mishandeling als kind of later in je leven, maar ook ongelukken of een val bijvoorbeeld, moeten omhooggehaald worden. Omdat ik medium ben, heb ik aan een half woord genoeg om deze zaken terug te halen en vaak lukt het me ook wel zonder dat je iets zegt. Ik ga er niet vanuit dat je herinneringen – zoals bij mij gedaan is door de Raad voor de Kinderbescherming – op slot zijn gezet. Het lijkt me sterk dat dit ooit schering en inslag is geweest, dus zó moeilijk toegankelijk als míjn herinneringen waren, zullen ze niet zijn. En dus durf ik wel te zeggen dat ik ze gemakkelijk kan vinden. Misschien niet allemaal in één keer, als het er veel zijn, maar het is een mogelijkheid. Als het moeilijk voor je is om erover te praten, kan ik ze ook wel zelf op afstand voor je laten verwerken door je hersenen. Dan spreken we een tijd af dat ik met je aan het werk ga en bel ik je na afloop.

Wat ik doe, is ze naar boven halen en dan bekijken welke eigenschap je nodig had gehad om wél verweer te hebben in die situaties. Die eigenschap heb je misschien al wel weer gecultiveerd, maar misschien ook niet en dan doe ik dat alsnog. Het is bijvoorbeeld dat je ad rem had moeten zijn of snel een klap had moeten uitdelen of wegrennen. Of dat je intuïtie je had moeten waarschuwen dat er een ongeluk op de loer lag, zodat je extra uitkeek of een andere weg nam. Aan dat soort dingen mag je hierbij denken. Daarna laat ik het verhaal opnieuw afspelen, en het mooie is dat de shock of het trauma dan niet meer voorvalt. Uiteindelijk vervaagt de herinnering: dat doen je hersenen zelf en dat is omdat je het ergens nog wel moet weten, maar je leven er niet meer door beïnvloed moet worden. Als je herinnering te levendig is, blijven mensen erop reageren, dus je kleineren bijvoorbeeld en dat soort nare dingen. Of je blijft ongelukken krijgen, pech, ziek worden en dus ook overgewicht houden of na een dieet of zelfs maagverkleining wéér aankomen of juist afvallen.

Zoals ik altijd zeg, moet je problemen bij de wortel aanpakken. Probleemoplossend werken en niet symptoomonderdrukkend zoals de reguliere geneeskunde. Je moet tegenwoordig zeggen dat alleen de reguliere geneest en zelfs moet je farmaceutische pillen verplicht ‘geneesmiddelen’ noemen, maar dat is allerminst waar. Met een pil genees je niets, maar onderdruk je pijn, angsten of depressies tijdelijk. Met míjn aanpak genees je voorgoed, want door trauma’s en shocks maken je hersenen bepaalde voedingsstoffen of hormonen niet meer aan. Of ze laten die niet meer opnemen uit je voeding of ze sturen ze niet goed je lichaam door via je bloed. Pas al je alles wat die goede werking in de weg staat, heb opgelost, volgt er genezing en daar kun je op vertrouwen. Wat ik je bied, is géén dieet 10.786-99Z, maar voor altijd op gewicht zijn en blijven. Dat gebeurt niet in één keer, want het is een proces, maar het gebeurt zéker.

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: