Het zalige gelijk: MS en ziekte van Lyme

Het zalige gelijk: MS en ziekte van Lyme

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Gelijk hebben! Ik ben er zoeen die er érg van geniet wanneer ze gelijk heeft, maar die het helemaal niet erg vindt wanneer ze het níet heeft. Ik roeptoeter hier natuurlijk van alles op mijn website en soms (wanneer ik dat erbij zeg) is dat bedoeld om mezelf en anderen te bevrijden van ongevraagd vastgetapete medemensen. Wie er ook ongelijk hebben? De weersvoorspellers van weeronline! Tot nu toe hebben die ongelijk over de IJsheiligen: ze beloofden ons dit weekend flinke vorst, maar die is niet gekomen. Het is zelfs best aardig weer eigenlijk. Tenminste wel hier in Friesland en meestal is het hier net een graadje kouder dan in de rest van het land. Vandaag over misdiagnoses van MS en de ziekte van Lyme, die totaal onnodig en onterecht door elkaar gehaald worden in de medische wetenschap en daarbuiten.

Zo en dan nu mijn moment van triomf! Leuk is het eigenlijk niet, maar als er een probleem is, moet het wél opgelost worden. En dat kan pas wanneer dat probleem goed en wel aan de oppervlakte is verschenen, zodat je een overwinningsstrategie kunt bedenken. Net als de Turkse oppositie bij Erdoǵan heeft gedaan. Okee, afijn, ik was donderdagmiddag weer bij de manueel therapeut. Je weet dat die hele medische en paramedische kliek mijn leven lang al ontkent dat er iets met me aan de hand zou zijn hè? Toen ik tot mijn tanden toe verlamd was door progressieve MS (2011 – 2015), zeiden ze dat ze niet wisten hoe ik kon verlammen en dreigden ze de bewaking te roepen als ik niet snel oprotte (!). Dat moment zal ik echt nooit vergeten! Mijn rug, dat was “gewoon een beetje spit” en ik mocht 40 jaar lang niet naar een neuroloog of andere specialist om er eens naar te laten kijken.

Hoe bevrijdend was het dan ook dat de manueel therapeut, die eerst óók vond dat er ‘gewoon een paar spieren vastzaten’, donderdag eindelijk toegaf dat er … ja ja ja, hij zei het echt: dat er een tussenwervel beklemd zit in mijn onderrug en in mijn nek. Ik heb al heel vaak verteld dat het belangrijkste dat er in míjn geval altijd weer nodig is om te kunnen genezen, erkenning is, niet? Wel, beste lezert, hier heb je het dan: ik kwam thuis en voelde het bovenste stuk van mijn rug – de trapeziumspier tussen mijn schouderbladen – spontaan genezen. Sindsdien heb ik de helft van de pijn die ik de laatste tijd had. En die was ook weer de helft van wat ik eerder had, omdat ik in januari dit jaar voor het eerst in mijn leven onderzocht ben en de dokter zei dat mijn SI-gewricht – onderrug en heupen – helemaal vastgeroest zat. Ze snapte niet hoe het kon dat níemand dat zogenaamd ooit gezien had en stelde voor om daar eerst iets aan te doen en daarna terug naar de neuroloog: misschien dat hij dan beter kon zien wat ik nou echt mankeerde.

Voor míjn adviezen heeft niemand ruimte …

Mijn praktijk kwam zwaar onder druk te staan door keiharde kritiek van reguliere artsen, OMDAT ik geen officiële diagnose had gekregen van MS. Maar ik heb nogal wat mensen gezien, die ook MS hadden en geen diagnose hadden gekregen. En ook mensen die het níet hadden, maar die de diagnose wél gekregen hadden. En allemaal gratis voorzieningen om zich lekker te blijven aanstellen. Van al die verlamde mensen op websites zoals Lymenet, die denken dat ze de ziekte van Lyme hebben en geen zorg krijgen, hebben er velen in feite MS. Ook heb ik op de MRI-scans, die ik via medische websites bestudeerde, opgemerkt dat de ziekte van Lyme en MS op exact dezelfde manier worden gediagnosticeerd: door witte vlekken op een hersenscan, die littekens heten te zijn van door aanvallen veroorzaakte verwondingen. Toen ik dat afgelopen januari aan de neuroloog meldde, stond die stomverbaasd! Artsen weten helemaal niet zoveel als je denkt hoor! Bij mij zagen ze die littekens niet, want ik herstel immers razendsnel. En dus werd Lyme wél gezien (via een bloedtest), maar de MS niet (via die scan). En werd ik totaal onterecht aan de schandpaal genageld, waarbij mijn praktijk beslist tot het fundament verwoest diende te worden. Omdat de medische wetenschap liever mensen demoniseert dan dat ze hun ongelijk gewoon eens toegeeft.

Zoals je ziet, ben ik lang niet de enige en Lyme is gevaarlijk als diagnose, omdat reguliere artsen vinden dat die ziekte niet chronisch kan zijn. Op zich hebben ze daar gelijk in, maar mensen aan wie door een (alternatief) behandelaar toch verteld wordt dat ze dit hebben, worden niet serieus genomen door artsen! De MS is voor hen niet te zien en dus zoek je het maar uit. De fout van het niet zien van MS door neurologen kan heel goed veroorzaakt worden, doordat die witte vlekken op een hersenscan zowel als Lyme als MS worden geduid. Ik heb ook eens een artikel gevonden op MSweb.nl, waarin stond dat multiple sclerose lang niet altijd zichtbaar is op een MRI- of CAT-scan. Er zit een dikke kans in dat dit komt, doordat ik vast niet de enige ben met een goed zelfherstellend vermogen. Toen ik het artikel een dag later nog eens opzocht, kon ik het nergens meer vinden. Al deze mensen bij wie er geen MS wordt gezien, worden tegengewerkt en uitgelachen. Ze krijgen geen of veel te weinig medische en andere hulp en moeten altijd maar vechten om serieus genomen te worden. Ik ben één van vele fout gediagnosticeerde patiënten en absoluut niet een eenzame roepende in de woestijn! Je ziet het.

Mocht je me nog steeds niet geloven, dan heb je hier Prof. dr. Rogier Hintzen, die gespecialiseerd is in MS. De video duurt 1 minuut, dus dat moet te doen zijn om te kijken:

 

 

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: