GIRFEC: het aller-, allerbotste idee voor het gezin

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Dat de wereldbevolking omlaag moet, okee. We weten het. Maar de manier waaróp is me werkelijk niet te vatten. Ik ga dan ook even lekker tekeer over het meest grove, lamzakkige, driedubbel lijpe, stompzinnige idee dat ooit uitgevonden is voor het gezin uit Schotland, dat de naam GIRFEC draagt. De afkorting staat voor Get It Right For Each Child. Dat ‘Right’ kun je denk ik beter vervangen door ‘Risky’ of ‘Rotten’. De Schotten werden er laaiend om en verzetten zich er uit alle macht tegen, maar in plaats van dat het werd teruggedraaid, mogen wij er nu ook van meeproeven. Voordat ik verderga: het is niet onmogelijk dat je ergens in dit artikel zult moeten braken. Zet maar eventjes een bakje naast je! In het Nederlands heeft het een zo mogelijk nóg absurdere naam gekregen, namelijk de Kansencirkel. En het heet ook al volkomen fantasieloos EJAVIK.

Okee, waar is ze nou zo boos over?, vraag je je wellicht af. GIRFEC, get it right, kansencirkel: mooi toch? Nou nee, dat is niet mooi en ik ga je vertellen waarom. Eerst eventjes netjes een link plaatsen naar de blog waar ik het artikel zelf gelezen heb. GIRFEC is een werkelijk volkomen bezopen plan, dat in sommige gemeentes zoals Tilburg en op de Veluwe, al in werking is en dat ouders hun ouderlijk gezag ondermijnt. Ze moeten namelijk verplicht sámen met – lees: onder dwang van – allerlei ‘professionals’ van verschillende organisaties zien dat ze hun kinderen groot krijgen, wat zónder deze lieden al niet altijd even gemakkelijk is. Ze krijgen dan allemaal onnodige “hulp”, zoals therapie en logopedie.

Je kind wordt vanaf je zwangerschap constant achter je rug om gemonitord door consultatiebureau, school, schoolarts en zelfs politie. En als er éven ruzie is in je gezin of als er per ongeluk een stoornis wordt vermoed bij je kind, worden de kinderen al gauw uit huis geplaatst door Veilig Thuis. Ik overdrijf niet! Het NJI – Nederlands JeugdInstituut – heeft al folders en werkdocumenten, waarin heel ruiterlijk staat dat ze “ook rekening houden met de ouders”. Maar hoezo rekening houden met ouders?? Jij bent toch de ouder en het is toch jouw kind?? Dit is opgedrongen ‘hulp’ die meer kapotmaakt dan goed en die het ouderlijk gezag ondermijnt! Dat is uiterst schadelijk voor hele gezinnen.

Wat zo ontzettend zorgelijk is aan Girfec, dat is dat de hulpverlening zichzelf keihard mag opdringen. Als zij op de een of andere manier met telepathie – want aan onderzoek doen ze niet – denken dat er ergens een kind misschien per ongeluk eventueel niet helemaal lekker in zijn of haar vel zou kúnnen zitten, staan ze dezelfde dag nog op de stoep om te proberen het vol te proppen met ‘hulp’. Luisteren naar de ouders die proberen het misverstand te verklaren, is er niet bij, want bij Jeugdzorg werken alleen mensen met een enorm ego. Ouders zijn leken, buitenstaanders en dom plebs en nee, ik overdrijf totaal niet. Ik heb zelf een pedagogische opleiding en beroep en met mij veel anderen. Ook al ben je hoogleraar pedagogiek aan de universiteit, arts of psycholoog: als zij ergens gehoord hebben dat er bij jullie thuis ‘iets’ aan het handje zou kunnen zijn, dan is het over en uit met je gezin. Omdat het kan. En je weet misschien wel dat sommige buren het als een sport zien om gelijk de politie te bellen, als je even ruzie hebt met je kinderen of even een stem moet opzetten om je puberende peuter te laten zien dat hij of zij nu even moet ophouden met drammen.

Sinds 2015 moet iedere zogenaamde ‘professional’ verplicht onmiddellijk Veilig Thuis opbellen, als die een onderbuikgevoel heeft dat er nog wel eens iets niet helemaal goed zou kunnen zitten in een gezin. Oh misschien zijn de ouders wel gescheiden en oh misschien hebben ze dan wel eventjes een moeilijke tijd! Dat is kindermishandeling! Gelijk schiet de hulpverlening bovenop je met … jawel drangtrajecten, oftewel verplichte hulpverlening die je kunt missen als kiespijn, maar waar je niet omheen kunt. Probeer je het toch, dan pakken ze direct je kinderen. Ik heb het meegemaakt, dus ja het is 100% waar en zelfs niet aangedikt. Ik wist dat toen niet. Anders had ik op een andere manier gereageerd. Maar de tijd kan niet teruggedraaid worden en als jeugdzorg je kinderen grijpt, krijg je die nooit meer terug. Welke organisatie ook (Veilig Thuis, Kinderbescherming, WSG, Jeugdbescherming, consulatiebureau, politie, allerlei ‘gecertificeerde instellingen’ die zogenaamd hulp bieden enzovoort) kan zomaar een stoornis verzinnen of liegen dat je trauma’s zou hebben, die je verplicht bij hén moet ‘verwerken’. Zeg je nee, dan zijn je kinderen weg. Zeg je ja, dan ben je in hun macht en beheersen zij je kinderen voor altijd. Ik weet niet wat jij daarvan vindt, maar ik vind dat dus ontoelaatbaar! Het is einde rechtsstaat en einde democratie.

Jeugdzorgachtige instanties staan ouders juist ernstig in de weg en helpen totaal niet. Van zo’n nieuwe verknipte regeling als dat Kansencirkel zou je denken dat arme en gescheiden ouders natuurlijk als eersten te lijden krijgen. Zou je denken. Laagopgeleide ouders en ouders van een kind-met-een-labeltje. Nee, dat zie je niet goed! ALLE ouders lopen gevaar. Jeugdzorg heeft (nog) niet officieel gezag, maar wel duizendmaal meer macht dan de ouders. Zij doen gewoon doodleuk waar ze zin in hebben en dat gaat niet om jouw gezin, maar om hún baantje veilig te stellen, want daar gaat jeugdzorg over. Ik vraag me heel ernstig af of je dát wilt voor jouw kinderen, want je denkt natuurlijk dat dit jou niet overkomt. Maar één keer ruzie in huis, één keer een feestje met muziek om 1 minuut over 12, één keer loopt je kind een béétje achter op school of één keer heeft het een blauwe plek van het voetballen en er wordt kindermishandeling vermoed of ‘een onveilige situatie thuis’ (ja lach maar!). Er wordt Veilig Thuis bijgehaald en daar gáán je kinderen! Voor altijd uit huis geplaatst.

Voordat je bijgekomen bent van de schrik, zijn ze al weggehaald en krijg je ze nooit meer terug. Als ze na jaren van de ene rotplek naar de andere zwerven eindelijk 3 maanden bij één gezin zitten, komt Jeugdzorg ijskoud vertellen dat ‘ze nu gehecht zijn aan hun nieuwe ouders (!) en dat je ze maar niet meer moet zien’. En NIEMAND die daar iets tegen kan doen! Gisteren vond ik een artikel in het Frans over hoe onherstelbaar schadelijk een familiegerelateerd trauma is. Dat blijft je je hele leven bij en verscheurt letterlijk je ziel en je geest. Zoals je misschien al wel ergens (mogelijk bij mij) hebt gelezen, kan zo’n trauma je ook lichamelijk ziek maken. Dan krijg je chronische ziektes zoals MS, ziekte van Crohn enzovoort. Zelfs het breken met een gemeen familielid kan al zulke trauma’s veroorzaken, werd in het artikel gesteld.

Weet je wat ik óók zo erg vind? Tegenwoordig is het helemaal hip onder die jeugdwerkers en gezinsvoogden, die zichzelf nu arrogant en wel ‘jeugdbeschermers’ noemen, om naar het kind te luisteren. Dan stoken ze je kinderen zo erg tegen je op, dat ze bang worden: pappie en mammie kunnen hen immers niet meer beschermen tegen die enge mensen van jeugdzorg. En dan gaan ze dus zeggen wat jeugdzorg wil. Ik heb het allemaal meegemaakt en dat is héél erg voor jou, maar nog duizendmaal erger voor je kinderen! Het feit dat ze hun lieve ouders niet meer mogen vertrouwen en geloven, veroorzaakt zo’n diepe tweedeling in hun ziel dat ze daar nooit meer van genezen kunnen. Ik vraag me zelfs eerlijk af of ik het zou kunnen. Youtube explodeert binnenkort nog eens van de filmpjes, waarin zogenaamde ‘professionals’ elkaar leren om naar het kind te luisteren. Niet naar kinderen hè, maar naar ‘het kind’.

 

Maar ouderschap betekent dat je je kind liefdevol, maar resoluut door zijn of haar jeugd helpt. Een ouder is een leider en die moet soms moeilijke beslissingen nemen. Daartoe moeten ouders dan wel het overwicht hebben en daarin niet ondermijnd worden door zo’n bazig mens van jeugdzorg dat niets om hun kind geeft, maar wel macht heeft om zijn of haar leven te ruïneren.

 

verrekijker-spyglass

De spyglass 2.0

Hier heb je nog even de website van de Schotse oudervereniging NO2NP (No to NP = Named Person = het stiekem doorgeven van informatie over gezinnen aan instanties), die al jaren heel hard vecht tegen GIRFEC. Zoals ik vertelde, komt dat hele idee uit Schotland. In Nieuw-Zeeland heeft de regering besloten dit systeem af te wijzen en in Schotland hebben ouders allemaal samen geprocedeerd tegen het zomaar doorgeven van organisatie naar organisatie van foute gegevens en beledigende desinformatie over ouders en kinderen. Kunnen we in Nederland een voorbeeld aan nemen met die splintergroepjes hier. Named Person (dat is één aangestelde centrale persoon) is één persoon als ‘spin in het web’ die de ‘hulpverlening’ moet coördineren. Vaak is dat de schooldirecteur en die gaat dan de hele dag op je kind zitten letten en de docenten opstoken om alles wat je kind doet, op te schrijven. De verzamelde ‘informatie’ wordt dan achter je rug om doorgegeven aan talloze organisaties: schoolarts, leerplicht, huisarts, jeugdzorg … Ze hebben er al een speciale verrekijker voor ontworpen: de spyglass 2.0, hier rechts. Ik heb dit al meegemaakt, want exact dit is door een schooldirecteur, die een hekel heeft aan leuke gezinnen, op mijn gezin losgelaten. Uit ervaring schreeuw ik dus: NEE! Doe dit nooit een ander aan!

Uiteraard mag je dit artikel delen. Ik heb het bijgewerkt vandaag (9 september 2019).

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  1. Dus je bent het wel degelijk met mij eens. Hier hadden we het eerder over gehad.
    Je schrijft qua mening hetzelfde als mijn mening over GIRFEC.
    Ik ben in ieder geval blij dat je er aandacht aan wilt besteden. En liefst ook regelmatig.
    Want dit moet echt duidelijk worden bij zoveel mogelijk mensen.
    Bedankt voor de aandacht die je eraan besteedt.

    • Hallo Genine,

      Eens zijn met je? GIRFEC is horror in levenden lijve en ik heb nooit anders gezegd. Dat wat ik niet begreep, was het verhaal over dat de staat het ouderlijk gezag van de ouders zou overnemen. Dit is echter niet zo en dat hoeft ook niet, want die zogenaamde o-zo professionele ‘hulpverleners’ hebben zo al meer dan zat macht.

      Toen ik de site van NO2NP las, de ouderbeweging uit Schotland, zag ik dat die instanties daar zomaar vrijelijk allerlei foute informatie over gezinnen met elkaar delen en het verrekken om dossiers te laten zien. Daarover heeft de rechtbank vorige zomer dan ook besloten dat dat niet meer mag. Maar uiterst triest dat daar een rechtbank voor nodig is.

      Ik vind het eveneens triest dat die huppelwijffies allemaal zo jubelen over hún leuke carrière. O zo énig om samen te werken met andere instanties, kraaien ze allemaal. En met z’n allen rijden ze de ouders klem! Ze denken alléén maar aan zichzelf, hoe boeiend hun carrière als ‘jeugdbeschermer’ wel is. Zo krijgen ze leuk alle aandacht op feestjes, terwijl ze niet eens door hebben wat ze de gezinnen wel allemaal aandoen aan martelingen.

      Vandaag had een vader op Facebook iets gedeeld over hoe zijn dochter, die niet-aangeboren hersenschade heeft door een ongeluk, kapotgespoten wordt en zwaar mishandeld in zo’n inrichting. De oplossing is er, maar zolang niemand wil luisteren en iedereen alleen maar zichzelf wil horen praten, houdt het op …

  2. Dank voor je verhelderende artikel. Heel veel meer ouders zouden dit ter harte mogen nemen. Gelukkig beslist de Tweede Kamer pas in oktober, november, dus we hebben nog tijd.

    • Dank je wel Steve. In een paar gemeentes zijn ze al begonnen, heb ik begrepen, maar hoe ver ze zijn, is niet helemaal duidelijk. We moeten het overal bekendmaken, doe maar mee als je wilt! Vertel iedereen er maar over en zet je op je sociale media enzo! Misschien kunnen we het dan voorkomen!