Doorbraak: je pijnappelklier gehersenspoeld

Doorbraak: je pijnappelklier gehersenspoeld

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ja, nog een artikel vandaag. Ik heb namelijk ein-de-lijk de grote doorbraak voor wat je vrijheid en je gedrag betreft. Véle malen heb ik verteld en geschreven hoe mensen opeens of geleidelijk aan een andere persoon kunnen worden en stoppen met hun leven. Ze vallen in een soort hypnose, waarin ze zonder aanwijsbare reden stoppen met studeren, hun gelukkige relatie uitmaken en zelfs zomaar weggaan bij hun gezin, opeens op straat gaan lopen en ze willen niets meer te maken hebben met mensen die van ze houden en het goed met ze voor hebben. Heel in het kort vertrouwen ze alleen maar foute personen en helpen ze eigenhandig hun hele leven naar de maan. Ik heb eindelijk de manier gevonden om deze mensen terug te halen bij zichzelf en ja, dat is een doorbraak! Niemand op de hele wereld kan dit namelijk en iedereen legt zich er maar bij neer, als een geliefde persoon zich opeens terugtrekt en niets meer wil.

Als dit je man of vrouw overkomt, je kind of iemand anders waar je veel om geeft, is dit ontzettend triest en pijnlijk. Daar waar je gelukkig met elkaar was als vrienden, collega’s, familie of geliefden, is het plotsklaps over! De ander wil je opeens niet meer zien en is onvermurwbaar. Hij of zij voelt totaal niets meer voor jou en smijt je maar zo aan de kant. Luistert niet meer naar logica of naar wijze mensen. Duidelijk gehersenspoeld en zelfs gehypnotiseerd, maar hoe? Door wie? Wat is er gebeurd? Je komt er vaak niet of slechts deels achter wat er zich heeft afgespeeld en moet maar zien te accepteren dat de ander zijn of haar leven zomaar vergooit. Ik heb mensen meegemaakt die aan de drugs gingen, op straat gingen rondlopen. Denkend dat ze geen thuis meer hadden, terwijl ze hun gezin in de steek lieten, hun vader of moeder niet meer wilden zien, hun opleiding lieten varen, vanuit het niets opeens gingen trouwen met een of andere freak, etcetera etcetera.

Zoals ik altijd heb gezegd wanneer ik dit verhaal vertelde, vindt iedere coach, psycholoog of welke hulpverlener ook die je om hulp vraagt bij een dergelijk probleem, dat je die persoon moet laten gaan. “Accepteer zijn of haar vrije keuze”, bralt iedereen maar domweg in het rond. Maar je houdt toch van diegene? Hoezo laten gaan?? Je moet het niet accepteren, maar wat je wél moet doen, dat wist ik ook tot vandaag niet. Ik kon de oorzaak wel deels vinden, maar niet helemaal. Wat er áltijd gebeurd is, is dat een kwaadwillende persoon jouw geliefde (wie dat verder ook is) heeft gechoqueerd met een sneer van een rotopmerking. Daar is die geliefde van geschrokken, waardoor de herinnering aan de shock niet door de hersenen is verwerkt, maar in het gebied van Wernicke zit opgeslagen. Daar horen geen herinneringen te zitten en geen psycholoog of psychiater zoekt er daar dan ook naar! Ik wel, maar ook alleen maar omdat mijn man vanuit het hiernamaals me tipte over dat hersengebied.

Het gebied van Wernicke is het gebied dat vooral actief is, wanneer iemand iets tegen je zegt en je dat probeert te begrijpen. Verdwijnt daar een herinnering in, dan ben je die niet vergeten, maar denk je er niet meer aan. Wijst iemand anders je erop, dan ontken je het. Nog niet eens omdat je dat wílt ontkennen, maar omdat je denkt: nee, dát is het niet, daar moeten we het niet over hebben. Zoiets.

 

Ik wil hier even iets aan toevoegen over de opslag van herinneringen. Toen ik in het ziekenhuis was, probeerde ik hier uiteraard over te praten met mijn zeer onvriendelijke neuroloog. Met heel veel moeite kreeg ik haar zover dat ik dit tegen haar ‘mocht’ zeggen en toen antwoordde ze dat herinneringen overal in de hersenen en zelfs in het hele lichaam opgeslagen zitten. Daar had ik niet zo snel een adequaat antwoord op, want als linkerhersenhelfter ben ik helaas niet zo ad rem. Maar nu heb ik dat antwoord wél en het is belangrijk! Als iemand een bepaalde gebeurtenis níet verwerkt heeft, dan bevindt die zich pertinent níet ‘ergens in het lichaam’, maar altijd in het gebied van Wernicke. Omdat de gebeurtenis niet verwerkt is, is die simpelweg bij de ingang blijven hangen en nooit verder gekomen. Als je nou opeens een herinnering aan een oud trauma krijgt, wanneer iemand je bijvoorbeeld op je schouderbladen masseert, dan heb je op die plek schade opgelopen door die traumatische ervaring. Daardoor komt die naar boven: dat is je zelfherstellende vermogen aan het werk, dat je helpt de oorzaak voor je pijn te vinden. Niet de herinnering zelf zit dus in je schouderbladen, maar een gezondheidsklacht die je erdoor opgelopen hebt. De herinnering kan trouwens heel goed wél verwerkt zijn, want zó simpel is genezen nou ook weer niet.

 

Je cerebellum

Wat ik óók al wist, dat is dat de linkerkant van je kleine hersenen of cerebellum je gedrag stuurt. Maar hoe ik daar ook gezocht heb bij een heleboel mensen, ik vond er eigenlijk niet veel. Dat komt niet omdat er niets te vinden is, maar omdat ik bij die ruimte moet kunnen komen. Nu ik dit artikel (29 juli 2019) aan het bijwerken ben, kan ik dat, maar eerder ging dat niet. Overigens stuurt de rechterkant van datzelfde cerebellum je motoriek aan. Dus je handigheid, je sportieve vermogens etcetera. Ben je onhandig, dan loopt de rechterkant van je kleine hersenen niet helemaal zoals het moet, maar vandaag hebben we het over de linkerkant ervan, die je gedrag stuurt.

Hoe kan het nou dat iemand na één zo’n sneer van een kwaadaardige persoon in één keer aan die persoons voeten ligt en verder niets of niemand meer wil? Jawel, dat heb ik gevonden, alweer met de hulp van mijn man uit het hiernamaals. Dit kun je echt niet vinden zonder hem hoor! Waarom denk je dat de wetenschap hier niets over weet? Die mensen zijn echt niet dom, maar de pijnappelklier is bij alle mensen op de hele wereld ingenomen door een kwade persoon en dus is niemand in staat om dit geheim te ontrafelen. Dat is dan om te beginnen madam de duivel herself, maar die hadden we er al jaren geleden uitgekegeld. Je weet waarschijnlijk wel van de verhalen uit de katholieke kerk dat de duivel bij iedereen van binnen zit, denk ik. Dat is inderdaad heel lang zo geweest, maar al sinds vier jaar (2015) niet meer. Nu zit het kliertje nog wel danig in de knoop en zitten er nog wel meer gestoorde personen in te kamperen. Van die bazige mensen die op jouw stoel gingen zitten en je leven wilden overnemen. Bij het woord ‘kamperen’ moet ik altijd met een glimlach denken aan de Grieken, die er niets van snappen dat Europeanen het leuk vinden om zo’n slak achter hun auto te trekken en in de brandende zon op zo’n boomloos veld te gaan staan om daar dan in de stikhitte en midden tussen de muggen in te gaan slapen.

 

Leven zonder gevoel!

Wat ik volgens mij nog níet verteld had, is dat deze beïnvloede mensen helemaal niets meer voelen. Ze voelen niet alleen niets meer voor jou, maar voor niemand. Nee, ook niet voor die malloot waar ze opeens mee gaan trouwen! Ze maken het uit met de partner die net zo was als zij en die duidelijk bij ze hoorde. Met die partner hadden ze immers een inhoudelijke relatie en hun gevoel is opeens verdwenen. Ze kunnen die persoon dus niet meer gelukkig maken, zonder dat ze liefde kunnen voelen. Ze keren zich van haar of hem af, omdat de relatie hun niets meer zegt. Met die nieuwe pief hoeft dat allemaal niet, want negatieve mensen hebben geen inhoudelijke relaties. Die zitten op een rare manier aan elkaar geklit via een vast rollenpatroon, via bezittingen en wederzijdse vrienden en familie, maar gaan niet inhoudelijk met elkaar om.

Hoewel ik dit ook bij vrouwen heb zien gebeuren, komt het meestal voor bij mannen. Die zijn immers van nature al meer van de status quo, terwijl vrouwen meer van verandering houden. Dat is de reden waarom mannen gemakkelijker bij zichzelf en hun geliefden kunnen wegdrijven dan vrouwen. Die vinden een relatie al gauw bést, ook al mist die iedere inhoud, ieder gevoel van liefde of saamhorigheid en ook al hebben ze de ganse dag oorlog met zo’n mens. Ook zijn ze gauwer tevreden met een opleiding of een baan. Het is de indoctrinatie waardoor ze niet meer de baas zijn over hun leven, maar bij een vrouw is dit veel moeilijker zover door te voeren dat ze echt niet meer door heeft waar ze mee bezig is. Om een vrouw vast te houden, moet een man zijn agressie gebruiken, zodat ze bang wordt om hem te verlaten. Intimidatie dus en dat is niet hetzelfde als een vrouw in slaap sussen, waardoor ze geen vrije wil meer heeft.

Het aller-, allergrootste probleem met mensen die dit overkomt, is dat ze een EGO hebben! Ach du liebe, die denken echt dat ze alles beter weten en luisteren naar niemand. En toch zie je in hun ogen dat ze gevangen zitten. Het is niet alleen hun logisch denken, maar ook hun bescheidenheid en het feit dat ze weten wie ze kunnen vertrouwen en wie niet, dat is aangetast: hun hele alertheid eigenlijk. Ik heb het zonder réchter hersenhelft moeten stellen en dat was goed balen; maar zonder línker hersenhelft kun je niets meer voelen, ben je keihard en leef je alleen nog maar in je fantasie. Je talenten zijn verdwenen en je hebt geen zelfreflectie meer. Eigenlijk ben je autistisch en schizofreen tegelijkertijd geworden en íedereen maar zeggen dat het je eigen keuze was om gek te worden. Nee, natuurlijk niet! Even wel wezen.

 

Je pijnappelklier onder hypnose

eenzameman
Zie je de hypnose in de ogen van deze man?

Helaas is het een feit dat de mensen die je geliefde naar zich toe hebben gedwongen, in zijn (of haar) pijnappelklier zitten te knoeien om hem tot slaaf te houden. Dit soort mannen ziet er ook uit alsof ze gedrogeerd zijn. Je kent de ingeslapen blik wel toch? Het hele leven is eruit en daarom blijft dit soort mannen gewoon zitten waar ze zitten.

Meestal kan een man die bij zijn eigen levenspartner weggetrokken wordt, helemaal geen andere relatie meer hebben. Hij zit dan wel z’n leven uit bij zo’n heks-van-een-vrouw, maar heeft er geen relatie mee. Hij kan er alleen niet meer weg, want zíj denkt voor hem en zij laat hem denken dat hij niet weg kan. Vreemd genoeg zijn dit soort vrouwen daar nog tevreden mee ook, waarschijnlijk omdat ze een of ander seksueel complex hebben ofzo. Je weet het nooit met die mensen. Zolang je man maar niet meer bij jou is, is alles okee, vinden ze. Ze houden hem doodleuk gevangen. Nogmaals: het komt ook bij vrouwen voor, maar ik heb het zelf maar één keer gezien, voor zover ik me herinner. En ook die jongedame zag eruit alsof ze gedrogeerd was. Alsof ze heel diep in slaap was of in trance, onder hypnose … heel triest.

Je pijnappelklier is uiteindelijk de baas van je hele hersenpan en daarmee van de hele jij. Als je “ik” zegt, bedoel je het meest van alles eigenlijk dat kleine pindaatje onderaan je hersenen! Hoe gek het ook klinkt, het is toch zo. Kijk maar naar Napoleon: dat was ook zo’n klein manneke van amper 1m60, maar de baas was hij wel!

Ik heb er nog één: ken je dat, dat je bijna voor elkaar hebt dat je zoon het gras gaat maaien? Even als voorbeeldje hoor. En dan opééns vanuit het niets zegt hij: “O nee, ik kan niet, want ik heb een proefwerk vandaag” en weg is hij. Je hebt bijna een korting bedongen op die prachtige ouderwetse piano en dan opeens wil de verkoper het niet meer. Erger: je hebt bijna die moeizame rechtszaak gewonnen en opeens gaat de officier van justitie dwarsliggen en verlies je alles. Iemand die zo opeens van mening verandert, heeft een gevangen pijnappelklier! Daar zit dan gewoon iemand in die hem bestuurt en die laat hem of haar zo opeens omzwaaien. Het is bijna eng hoeveel macht negatieve mensen over anderen kunnen uitvoeren. Met mijn helderziendheid kan ik zien dat er dan iemand in zit te sturen.

 

Nu je pijnappelklier weer uit de knup

Om de pijnappelklier uit zijn gevangenis te bevrijden, moet ik die energetische schoonmaken. Daar komt de boosdoener uit, gevolgd door enorme lagen stof en asbest (!) om het slachtoffer te verstikken. Ik moet ook opzoeken wat die boosdoener en eventueel ook nog anderen allemaal hebben gedaan om het slachtoffer te traumatiseren en wat er mogelijk daarvóór nog is voorgevallen. Het is namelijk heel erg goed mogelijk dat de persoon al eerder iets naars heeft meegemaakt. Dat kan variëren van een traumatische gebeurtenis of een shockervaring tot een ongeluk. Dat moet ik opzoeken, want daar kan de persoon immers zelf niet meer over praten. Dan moet ik die nare ervaringen allemaal zelf verwerken voor de persoon, want dat gaat snel en als dit dan inderdaad het einde van de gevangenschap is, moet de persoon weer wakker worden, bijkomen en zelf degene die de baas over hem speelt, er uitsmijten. Dan moet diegene weer in zichzelf en in zijn of haar eigen kunnen gaan geloven. Dat doe ik door mijn specifieke manier van coachen.

Omdat ik nu weet dat we bij je pijnappelklier moeten zijn, kan ik je geliefde mensen voor je terughalen. Of dat nu je kind is, een van je ouders, een buurmeisje, een vriend of wie ook. Alles kan nu genezen en het is eindelijk tijd is dat we onze mensen terug kunnen halen. Omdat ik drie zulke mensen in mijn directe omgeving heb, is dat voor mij het gelukkigste moment in mijn leven. Nog beter: één van de drie is al een heel stuk teruggekomen bij zichzelf en bij mij. Ja, het kan!

 

 

© Vassiliou Empowerment

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close Menu
%d bloggers like this: