Chronische ziekte van Lyme en gevolgen daarvan

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Toen ik een paar weken terug, vlak voor kerst voor de precisie, de ziekte van Crohn genezen kreeg bij mezelf, bleek dat ik ook nog een fikse erfenis van de ziekte van Lyme bij me droeg. Dat was even schrikken, want ik dacht al vrolijk: nu gaan mijn rug, mijn ogen en mijn huid volautomatisch genezen en ik word slapend gezond. Nou, mooi niet dus! Toen er voor de laatste keer ik-weet-niet-wat-allemaal aan spullen uit mijn maagdarmkanaal verschenen, hetgeen tot gevolg had dat ik daar genas, verscheen er echt gewoon onmíddellijk een vieze, kleverige, zilverkleurige draad. Die kende ik maar al te goed: een candida-infectie was het. Mijn collega uit Griekenland ging op onderzoek uit en zag dat alles waar ik nu nog last van heb, veroorzaakt wordt door die vervelende borreliabacteriën. Tijd voor een rapportage vanuit het veld!

Bij een aantal ándere mensen trok ik zó allerlei candida-infecties uit ze, waarna ze genezen waren. Vorige week nog! Maar bij mij lukte het weer eens niet en na bijna 11 jaar 24 uur per dag werken aan mijn gezondheid, heb ik er goed tabak van om ziek te zijn. Dus ik dacht het volgende: ik kan nu wel net als de rest van de bevolking keurig netjes volgens de regeltjes de medische berichtgeving lezen over de ziekte van Lyme, maar artsen kunnen hem niet genezen en ik wél. Dan is het toch beter als ik gewoon helderziend kijk, de bovenwereld nog weer eens aan een paar onderzoeken onderwerp en dan vertel wat ik zie dat deze ziekte allemaal doet en ook kán doen. Zo gezegd, zo gedaan en ik vond vet interessante informatie.

 

Medisch onderzoek naar de ziekte van Lyme

Ten eerste moet ik even vermelden dat de ziekte van Lyme in sommige gevallen netjes begint met een rode kring ergens op je lijf. Dán lijk je geluk te hebben, want dán zegt je huisarts: “Ahaa! Dit is een schoolvoorbeeld van de ziekte van Lyme”, hij geeft je een zak met antibiotica en na een paar weken ben je ervan af. Niet altijd hoor, want ik heb heel veel verhalen gehoord van mensen die er ook dan niet vanaf waren, maar de ziekte wordt er wel een stukje door beperkt en nogmaals: als je geluk hebt, is hij genezen. Dat kan gewoon gebeuren en dat is als er binnenin jou geen ingang is voor ergere gevolgen van deze ziekte. Daar schrijf ik verderop in dit artikel meer over.

Dan: op déze site vond ik de meeste informatie over wat de wetenschap ervan weet. Dat was 10 jaar geleden, toen ik die ziekte kreeg, zeer zeker niet het geval. Er is dus beslist ontzettend veel vooruitgang, maar de ziekte van Lyme is ontzettend uitgebreid, moeilijk op te sporen en heeft de meest onvoorstelbare werkingen en gevolgen. Als je dat állemaal alléén maar in een laboratorium mag uitvissen, waarbij je dus fouten maakt omdat je niet helderziend mag kijken, dan ben je nog tientallen jaren verder voordat er een remedie komt. Bovendien is dat dan wéér iets wat de symptomen onderdrukt en niet iets wat je echt geneest. Hier heb je daarom ook nog even het verhaal van mijn eigen inspecties.

De laatste keer dat ik informatie over die lastpakken van borreliabacteriën opzocht, waren er vier soorten bekend. Borrelia Burgdorferi is daar de bekendste van en raar toch ook eigenlijk hè, dat zo’n klein beessie zo’n ingewikkelde naam krijgt. En dan moeten mensen altijd lachen als ik vertel dat onze kater Nikifóros II heet. Die is toch een héél stuk groter dan zo’n bacterie. Afijn … ik zal je vertellen wat ik zie bij mensen die de ziekte van Lyme hebben. Zoals altijd gebeurt als je ergens je neus in steekt, kwamen er de afgelopen weken allemaal mensen op me af, die deze ziekte ook hebben of blijken te hebben. Onderzoeksmateriaal in overvloed!

 

Borrelia en je ijzer

Borreliabacteriën eten je ijzer op. Dat is wat ik letterlijk zie bij mensen met de ziekte van Lyme. Ze duiken je bloed in en vreten daar gewoon hondsbrutaal het ijzer uit. Je zou nog bijna vragen: hoe simpel wilt u het hebben? Als je niet genoeg ijzer hebt, krijg je in de meeste gevallen last met je spijsvertering, zoals ik al tientallen malen heb verteld. Je vitamine B12 wordt dan namelijk niet opgenomen en gaat zich nestelen in je darmwanden, gezellig tezamen met de verkeerde vetten die je eet. En dan wordt het dus pijnlijk duidelijk dat je echt heel weinig boter en kokosvet, palmvet en zulke dingen moet eten, want díe kun je niet goed verteren. Olijfolie en zonnebloemolie wél. Maiskiemolie ook wel, hoewel dat zwaarder is voor je darmen. Als je te weinig vitamine B12 door je bloed hebt stromen, word je moe. Bovendien héb je die vitamine wel, alleen zit die allemaal op een hoop in je darmen vast en niet in je bloed. Je hebt er daarom eigenlijk eerder veel te veel van, hoewel dat niet zo lijkt. Wat er dan gebeurt, is dat je heel veel histamine aanmaakt en naar je maagdarmkanaal stuurt: dat doet de vitamine B12 oplossen, maar dit zenuwenstofje veroorzaakt ook enorme prikkelingen. Daar word je enorm gestresst, geïrriteerd en overgevoelig van (hsp!), maar je krijgt er ook ziektes van: de ziekte van Crohn, geprikkelde darmen en meer van zulke aandoeningen. Hier heb je één van mijn artikelen erover.

Maar de borreliabacterie is een hardnekkig ding en die is niet zomaar tevreden, als ze je maagdarmkanaal de finesses in heeft gekregen. Bovendien hoeft ze je geen ziektes te bezorgen, want als ze ‘gewoon’ je ijzer opeet, heb je de brute Hulkkracht niet meer in je – en nee, ook geen Captain America: de hele Marvel ontbreekt – om je organen goed te laten functioneren. Overal waar de borrelia’s komen, heb je plaatselijke ijzertekorten en het lastige daarvan is, dat die niet goed te meten zijn. Het kan dus heel goed zijn dat die niet zichtbaar zijn in een bloedtest. En het eigenlijke tevéél aan vitamine B12 en histamine wordt ook vaak gezien in juist een laag gehalte aan B12, waarbij de histamine pas gemeten wordt, als je allergieën krijgt en laat onderzoeken. Dan zal de huisarts je wellicht gaan pushen om van die vreselijke B12-injecties te nemen, die zo razend populair zijn tegenwoordig en mensen gék maken van de allergieën. Wat ik overigens ook vaak zie bij Lymepatiënten, is dat ze een laag vitamine D-gehalte hebben. Dat heeft volgens medische gegevens zo’n 80% van de hele wereldbevolking, dus veel zegt het niet, maar als je toch bloed laat prikken, neem die dan misschien ook even mee. Als je de vitamine D kunt oppompen met een kuur en veel buitenlucht en die niet wéér naar beneden dondert, heb je alvast een beetje terrein gewonnen, niet?

 

Co-infecties bij de ziekte van Lyme

Wat je dus óók kunt oplopen door de ziekte van Lyme, dat zijn huidziektes en infecties in je hersenen, die gemene hersenbloedingen, tia’s, beroertes enzovoort kunnen veroorzaken. Ik heb gezien dat men in de wetenschap heeft gevonden dat dit mogelijk is, doordat een teek waardoor je gebeten wordt, vaak een heleboel meer bacteriën en infecties bij zich draagt dan alleen borrelia: co-infecties. Dat kun je in de link hierboven wel lezen, mocht het je interesseren. Die is van het RIVM. Nu weet ik dat veel mensen daar niet veel mee hebben, maar als je op reguliere medische websites kijkt, staat daar doodleuk dat je maar een paar klachten kunt krijgen van chronische Lyme en dat die bovendien bijna niet voorkomt. Je moest eens weten hoe vaak! Verder zie je op die RIVM-website dat er volop onderzoek naar de ziekte van Lyme wordt gedaan en dat daar vanuit de hele wereld bijdragen aan worden geleverd. Alternatieve websites melden dat je aan de kokosolie, de kurkuma en de wietolie moet en als je één ding juist níet moet doen om van de Lyme – of welke aandoening ook – af te komen, is het dat wel. Je kunt nog veel meer ziektes en klachten krijgen door de ziekte van Lyme: eigenlijk alles wat er aan ziektes bestaat, behalve verlamming! Als er maar een ingang is …

 

Een ingang!

Ik heb zogezeid gevonden dat je alléén ziek kunt worden van welke aandoening, klacht enzovoort ook, als er een ingang is. Die ingang bestaat uit een shockervaring of een trauma, dat iets in je hersenen heeft veroorzaakt wat meestal niet op een scan te zien is (of niet als zodanig wordt herkend wellicht), maar wel degelijk echt is: in je limbische systeem, je thalamus, worden seintjes tussen je hersenen en de rest van je lichaam niet meer goed doorgegeven. Daardoor loop je tekorten of een teveel aan bepaalde stoffen of stofjes op en als je dan ook nog zo’n borrelia-infectie erbij krijgt, word je er ziek van. Zo ontstaan álle ziektes, zowel lichamelijk als geestelijk. Ook erfelijke ziektes komen alléén tot uiting als er een bepaalde soort shock is geweest. Anders blijven ze keurig in je DNA zitten en word je er niet ziek van.

Daarom kloppen al die biologische regeltjes van hoe erfelijke ziektes zich in het ene familielid wel en in het andere niet manifesteren. Het gaat er niet om of je oom, moeder of kind bent, maar of je een shockervaring hebt meegemaakt, waardoor een bepaalde ziekte vat op je kan krijgen. Ook bij roken en andere verslavingen is dat het geval, echt bij alles waar je last van kunt hebben – erfelijk of niet. Je hoeft je geen zorgen te maken dat erfelijke ziektes niet uitgeroeid zouden kunnen worden, want dat kan wel degelijk! Vitamine A, D en zink zijn de stoffen die voor je erfelijke eigenschappen zorgen en als je daar om te beginnen al voldoende van hebt, komen zulke ziektes niet tot uiting. En verder heb ik al behoorlijk vaak erfelijke ziektes genezen bij hele families, waardoor niemand ze meer bij zich draagt. Anders zouden we als mensheid toch alleen maar steeds zieker worden en niet gezonder? Natuurlijk kun je erfelijke ziektes genezen: als je maar weet hoe en dat weet ik dus. Simple comme bonjour, zeggen de Fransen dan. Zo simpel als het is om goeiedag te zeggen, als je het eenmaal weet. En nog eenvoudiger: als je eraf wilt, weet je me te vinden.

 

 

 

© Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.