aristotelous
Η πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, η πατρίδα της Σοφίας

 

Η Σοφία Βασιλείου σπούδασε ελληνική και γαλλική φιλολογία πρώτα στο UvA Πανεπιστήμιο του ‘Αμστερνταμ και ύστερα στο ΑΠΘ, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ειδικεύτηκε στην κοινωνιο- και ανθρωπογλωσσολογία με πτυχιακή εργασία επάνω στο σύνδεσμο μεταξύ της γλώσσας, του πολιτισμού και της ανθρώπινης συνείδησης. Πήρε το Sorbonne II στα γαλλικά, μια άδεια διδασκαλίας ολλανδικής γλώσσας σε ξένους και σπούδασε τραγούδι σε ωδείο στη Θεσσαλονίκη. Για τέσσερα χρόνια τραγουδούσε σε μουσικά κέντρα, τραγούδησε στη Μουσική Ομάδα της Γαλλικής Φιλολογίας, παρέδιδε ιδιωτικά μαθήματα σε διάφορες γλώσσες, δίδαξε ολλανδικά στο πανεπιστήμιο και δούλεψε ως μεταφράστρια σε πέντε γλώσσες. Τα καλοκαίρια δούλεψε ως οργανώτρια ταξιδιών σ’ ένα τουριστικό γραφείο, ως πληροφορήτρια και μεταφράστρια στον ΕΟΤ, ως ρεσεψιονίστ σ’ένα ξενοδοχείο και ως υπεύθυνη εξαγωγών σε εταιρία ρούχων.

Δίδαξε ελληνικά, γαλλικά και ολλανδικά για 25 χρόνια σε λύκεια, σχολεία ολλανδικής γλώσσας για ξένους ως καθηγήτρια και μάνατζερ, σε κέντρο γλωσσών Volksuniversiteit στη Νιμέγη, στην Alliance Française, συνεργάστηκε με το Γαλλικό Ινστιτούτο και παρέδιδε μαθήματα ολλανδικών, ελληνικών και γαλλικών σ’ επιχειρήσεις με το δικό της φροντιστήριο Παρνασσός Talen. Πολλές γνωστές και διεθνείς επιχειρήσεις ήταν οι ευχαριστημένοι πελάτες της και η δουλειές πήγαιναν άριστα. Όταν γύρω στο 2011 έμεινε παράλυτη, δεν μπορούσε άλλο να διδάσκει και να δουλεύει φροντιστήριο. Έπρεπε να βρει τρόπο να επιβιώσει, γιατί η οικογένειά της τη χρειαζόταν και οι γιατροί – καθιερωμένοι και εναλλακτικοί – της γύρισαν την πλάτη. Κόντεψε να πεθάνει από ασφυξία. Έτσι άρχισε να μελετάει τί κάνει τους ανθρώπους ν’αρρωσταίνουν και τί θα μπορούσε να τους γιατρέψει ξανά. Βρήκε όλες τις απαντήσεις, γιατρεύτηκε από πολλές συλλοιμώξεις της νόσου του Λάιμ – μεταξύ άλλων Πολλαπλή Σκλήρυνση – και γιάτρεψε πολλούς άλλους. Δεν αποδέχτηκε καμία αναγνώριση για τις γιατρικές της ανακαλύψεις. Γιατροί και θεραπευτές που δεν την γνώριζαν καν την αποκάλεσαν απατεώνα, εκεί που όλες οι αποδείξεις και τα σκαν υπήρχαν. Προτιμούσαν να τη δουν να πεθαίνει με όλες τις συνέπειες για τα παιδιά της, που δεν είχαν πού να πάνε μετά το θάνατό της. Ακόμα και οι ακλόνητες αποδείξεις πολλών άλλων που είχαν γιατρευτεί από σοβαρές αρρώστιες με τη βοηθειά της, δεν κίνησαν το ενδιαφέρον για τις ανακαλύψεις που η Σοφία Βασιλείου είχε κάνει. Μόνο και μόνο επειδή δεν έτυχε να είναι γιατρός.

Τώρα που επιτέλους αρχίζει να γιατρεύει από την τελευταία αρρώστια, αποφάσισε λοιπόν να συνεχίσει τη σταδιοδρομία της ως δημοσιογράφος και συγγραφέας. Στις σπουδές της και στην εμπειρία της ως ιστογράφος έμαθε να γράφει καλά σε διάφορες γλώσσες και βρίσκει τη χαρά της σ’αυτή τη δουλειά. Η Σοφία Βασιλείου διαθέτει γνώσεις επάνω σε αρκετά διάφορα θέματα. Η παιδεία, η ανατροφή, η Προστασία του Παιδιού της Ολλανδίας η οποία έχει χάσει κάθε λογική και παίρνει παιδιά από καλούς γονείς δίχως καμία έρευνα, η μετανάστευση, η κουζινική και η υγεία είναι κάποια παραδείγματα. Το σκέφτηκε σοβαρά για λίγο να ξεκινήσει εταιρία που βρίσκει παρατσούκλια και ψευδώνυμα για άνθρωπο και μπίζνες, αλλά θεώρησε το γράψιμο πιο τσιλ.