Een vrij middagje met 10 procent hersencapaciteit

anatoli-pamukkale

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Waarom is dit water helend? Omdat er mineralen in zitten!

Google was netjes deze dagen, hoewel ik het nog steeds prut vind wat ze doen. Je maakt melding van je bedrijf bij de zoekmachine, zodat mensen zo’n leuk prentje krijgen als ze je naam intypen. Dat stáát professioneel immers! Het is niet geheel onwaar dat wij mensen op 10% na hersendood zijn: je hersenen werken wel, maar veel te traag of gebrekkig. Lees maar eens verder:

Daar heb je van die gastjes die een vrije middag hebben met niets om handen en die gaan je bedrijf op Google om niets 1 ster geven met een domme opmerking erbij. Je gaat me toch niet vertellen dat zulke mensen een goedwerkend brein hebben? Dat overkwam me deze week en ik stuurde gelijk een klacht naar Google. Kreeg bericht dat het wel ‘een tijdje kon duren totdat er een reactie kwam’, omdat er ontiegelijk veel geklaagd wordt over dit onderwerp. Maar nee: vanochtend was het commentaar gelijk verdwenen. De positieve kant van de beoordeelgekte is dan weer dat je jezélf ook een getuigenis kunt geven. Aangezien ik van positieve kanten hou, heb ik dat maar gedaan. Tja, mijn eigen brein werkt ook nog altijd niet optimaal!

Het volk is de baas sinds de Tweede Wereldoorlog afgelopen is. Dat heeft, voorzover ik kan overzien, niet zo heel erg veel voordelen en wél een paar fikse nadelen. De rijke elite gaat gewoon steeds meer geld naar zichzelf toetrekken. Nu zelfs volledig ongecontroleerd, want … het verdeelde volk heeft na 75 jaar nog altijd niet door dat het de baas is. Vroeger kon een ándere rijke stinkerd een wig zetten voor iemand die te ver ging in z’n geldzucht. Tegenwoordig wordt zo iemand gelijk gepakt door de regeltjeskliek. Wat het volk wél doet, is op internet sterretjes gaan zitten uitdelen aan volslagen onbekenden met een eigen bedrijf. Afijn, ik draaf geloof ik door.

Sowieso is het triest gesteld met het beoordelingsvermogen van best veel mensen. Er zit gewoon volk tussen dat het gevaarlijk vindt – ja echt! – dat je ziektes geneest voor je werk. Ik zou echt niet weten wat daar gevaarlijk aan is. Wel vrolijk en ook handig. Of misschien zelfs lief of uniek ofzo. Maar geváárlijk?? Over mensen met een beperkt brein! Je ligt weg te kwijnen aan een erge ziekte en ontdekt dat je er wat aan kunt doen. Vervolgens doe je dat en heb je nog een half leven over. Persoonlijk vind ik dat niet gevaarlijk. Eerder een verstandige keuze.

Als ik dan toch bezig ben, is het misschien wel aardig om je er nog weer even aan te herinneren dat het dus echt van dat energetische geneuzel is, dat je ziek maakt of je leven in het honderd stuurt. Natuurlijk zijn er ook mensen die dat zelf doen en genoeg ook! Maar als je afgezien van zaagsel ook nog een beetje verstand in je bovenkamer hebt, pas je toch wel op jezelf en je gezin als je dat hebt. In zo’n geval is er echt een flinke energetische dreun voor nodig om je leven stuk te krijgen. Dat is wat ik bedoel, als ik zeg dat je er niet altijd zelf iets aan kunt doen, dat je dingen overkomen waar je niet voor gekozen hebt.

In mijn leven gebeuren zulke dingen aan één stuk door en letterlijk alle mensen die wel eens hebben geprobeerd me te helpen het allemaal beter aan te pakken, hebben met eigen ogen gezien dat er geen kruid gewassen is tegen de enorme krachten, die mijn leven steeds weer omversmijten. Ik ben dus gaan onderzoeken hoe zoiets dan veroorzaakt wordt, omdat ik merkte dat ik niet de enige ben die dit overkomt.

Het komt – zo bleek – doordat een stukje van je hersenen niet goed werkt: je hippocampus, waar ik eerder over geschreven heb. Die geeft dan zo plotseling even een vette stoot dopamine af, waardoor binnen de kortste keren de pleuris uitbreekt in je leven: een dikke rekening van de belastingdienst, opeens ontslagen, een mooie opdracht die op het allerlaatste moment ineens niet doorgaat, je zus ernstig ziek, je zoon van de ene dag op de andere het huis uit, een roddel over je in de media … Noem alles maar op, want het kan echt álles zijn wat opeens fout gaat.

In het Grieks noemen we dat ‘λαχτάρα’, (lachtára): plotselinge tegenslag. Als je Griekse koffie gedronken hebt en daarna in het kopje kijkt, zie je de aankondiging van zoiets soms in de vorm van een visje. Ik heb het vaak meegemaakt en verrek als het niet uitkwam. Vervelende is dat je er niets tegen kunt doen, al weet je dat het eraan komt. Ik kijk dus geen koffie meer. Het hele geheim van ziek worden, tegenslagen krijgen en ongelukkig zijn ligt op een paar punten in je hersenen! Die werken wel, maar niet zoals het leuk zou zijn dat ze zouden werken.

In de wetenschap staat men er verbaasd om dat we met z’n allen op slechts rond de 10 tot 15% van onze hersencapaciteit leven. Vervolgens zeggen ze dat dat niet klopt, wat net zoals de eerste stelling maar de halve waarheid is. Dan ga ik, omdat ik het kan zien, uitzoeken hoe dat kan en als ik daadwerkelijk het antwoord op de vraag vind, word ik voor schut gezet. Het leven is een raar ding!

Het is niet waar dat je voor altijd ziek moet blijven, want ik zie dagelijks het tegenovergestelde gebeuren. En ik ben misschien een beetje kippig, maar daar heb ik contactlenzen voor. Daarmee zie ik alles héél erg duidelijk, waarbij ik ook nog eens bij lange na niet de enige ben die het ziet. Fijne dag!

 

© Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.