Een schip in je rug deel II

Een schip in je rug deel II

Het is misschien wel grappig om een rubriek ‘Woonbootnieuws’ op mijn blog in te stellen, maar het is gewoon schandalig dat iemand het in z’n bolle kop haalt om met andermans leven te knoeien. Ik vertel vandaag niet alleen hoe het ervoor staat met het uit mijn rug toveren van een volledige ark van Noach, maar ook hoe dat ding daar exact gekomen is en waar het toe dient. Ik hoop dat de vrouw van de dader en de rest die dit op z’n geweten heeft, dit lezen en dat ze zich doodschamen. En ik wens hun toe dat het leven hen gepast straft voor hun misdaden.

Mocht je nog steeds in de domme en zeer onwetende veronderstelling verkeren dat energetische blokkades niet bestaan dan wel onzin zijn, dan haal ik je vandaag éven uit je roze droom. Want als jij denkt dat mensen elkaar alleen maar via roddel, rotopmerkingen en openlijke tegenwerking naar het leven staan, dan heb jij geen idee van hoe het leven in elkaar zit. Met alleen maar zulke fysieke tegenwerking kan iemand nóóit zo’n enorme macht over anderen verkrijgen, dat die daadwerkelijk aan de kant gaan, dat hun alleen nog maar ellende overkomt en dat ze ongeneeslijk ziek worden of hun gezin kwijtraken. Dat is absoluut onmogelijk, want zoveel macht heeft een normaal mens niet. Nog één: als jij nog een leven hebt, maakt dat jou niet tot een beter mens dan iemand die moet lijden! Nee het geeft je de verantwoordelijkheid om die ander bij te staan en weer omhoog te helpen.

Als iemand ‘alleen maar’ vervelend is of over je roddelt of wat ook, dan lach jij diegene inderdaad aan de kant. Roddels beklijven niet, als er geen niet-fysieke kracht op wordt gezet en mensen genezen gewoon van ziektes als er geen shockervaring aan vooraf gegaan is. Eigenlijk word je dan zelfs niet ziek. Jeugdzorg kan dan niet onterecht aan je kinderen komen, je krijgt geen tegenwerking in de zorg enzovoort. Zet iemand op al deze dingen wél kracht, maar heb jij als slachtoffer geen trauma’s meegemaakt of bijvoorbeeld een ongeval, ook dán beklijven ze niet. In al deze gevallen kun je je aanvaller wel aan en is er niets aan het handje. Nog meer: in al deze gevallen zal iemand je niet maar zo aanvallen, want zonder extra kracht erop staat hij of zij zelf voor schut. Mensen doen zoiets alleen bij je, als ze een ingang bij je voelen en die ingang is dan die schrikervaring.

Nu ga ik nog verder: ik had trauma’s waar ik niets van wist, omdat mijn geheugen gewist is door het internationale Jeugdzorg, de ISS. Toen was ik 4, bijna 5 jaar oud. Bij mij hebben akelige mensen dús niet alleen maar een ingang, maar zelfs een rode loper gehad om mij dagelijks jarenlang kwaad te berokkenen op energetisch én fysiek niveau en me daarna te beroddelen, in de weg te staan, mij medische, administratieve en juridische hulp te ontzeggen, aan de kant te duwen en mij alles af te pakken tot mijn kinderen en mijn inkomen aan toe. Kon ik daar iets tegen doen? Neen! Pas vorig jaar oktober zag een vriendin van me, die bij tijd en wijle ook helderziend is, opeens hoe ik als klein meisje van een jaar oud door mijn pleegouders heel hard uitgescholden werd, met mijn hoofd keihard tegen de muur geknald, vervolgens van de trap gesmeten én daarna nog bruut verkracht werd. Hoe ik dit 4 jaar lang zo’n viermaal per week heb overleefd, mag de wetenschap op een dag uitzoeken. Met de grootste moeite kwamen de traumatische gebeurtenissen uit me vandaan en ik wist niet hoe ik het had. Zo kende ik mijn pleegouders niet! Ze waren gemeen en lelijk, maar misbruik en zulke gruwelijke mishandelingen kon ik me in de verste verte niet herinneren en ook niet voorstellen van hen. Het bleek dat mijn inzicht in mensen en situaties ook hermetisch op slot gezet was. Bovendien genas één van mijn ziektes direct, toen ik maar accepteerde dat het kennelijk gebeurd is en het ging verwerken.

We zagen de meest walgelijke verkrachtingen en andere verschrikkingen. We zagen hoe mijn pleegmoeder aan nymfomanie leed en mijn pleegvader een machtssyndroom had. Wat voor wilde feesten ze hielden toen ik nog klein was. Die herinnering kwam boven, toen ik aan de uitgebreide verzameling kristallen drankglazen dacht, die zij altijd hadden en die ik instinctief weggegooid had na hun overlijden. Waar het allemaal aan ten grondslag lag en hoe het geweld in ieder geval geëindigd is: mijn geheugen werd gewist plus ik mocht niet meer hoogbegaafd zijn, niet meer Grieks en ik mocht nooit iets weten of doorhebben. Mijn geest is geprogrammeerd en die van mijn pleegouders ook, waardoor ze minder agressief waren! Niet alleen mocht ik niet weten wat er gebeurd was met mij, maar ook niet over wat er op de wereld gebeurde en gewoon niets. Ze hadden me beter gelijk een spuitje kunnen geven, want met zo’n verleden heb je niet eens meer kans op een leven. Ik heb genoeg verteld over mijn leven dat je weet hoe hard ik vecht en hoe alles altijd verkeerd gaat. Hoe ik nu inderdaad geheel berooid, alleen en doodziek ben, zonder enige hulp of steun van wie ook. Iedereen laat me doodleuk wegrotten. Letterlijk iedereen. Zelfs een paar simpele likes voor mijn artikelen worden me niet gegund door mijn lezers, waardoor ik weer eens een inkomen kan krijgen net als jullie allemaal.

Dus als je nog wat had … Nee? Mooi, dan ga ik nu vertellen hoe die belachelijke zeeschuit in mijn rug gekomen is. Zoals ik reeds vertelde, is die er door een Nederlandse CDA-politicus ingezet. Hij is nu gelukkig dood, maar hij is zo’n 30 jaar geleden nog een behoorlijke tijd premier geweest. Dat wat mij zo per se kapot en op een haar na dood moet hebben, dat is de kabbalabeweging. Het is een wereldwijd stel doorgedraaide snobs die goochelen met cijfertjes, met symbolen zoals levensbloemen en sefiroths en zelfs met hiërogliefen en meer zulke snuiterijen. Die zijn ooit in de oudheid geprogrammeerd met duivelse krachten en niet alleen ik, maar velen hebben met eigen ogen gezien hoe dit gestoorde volk instant iets naars kon laten gebeuren door cijferreeksen op te dreunen, daarbij denkend aan iets wat er mot gebeuren. Plotseling regen, een dikke spin vanuit het niets voor je neus, maar ook dat je instant een verkeersongeval krijgt en noem alles maar op wat je kunt bedenken. Bijna alles kregen ze voor elkaar met die zwarte krachten.

Deze totaalidioten hadden een of andere ster gespot, want aan astrologie doen ze ook. En ze hadden mijn geboorte aan die ster gekoppeld. Precies zoals indertijd met Jezus. Zij dachten in hun psychische wanen dat ik hun wel even hun macht zou komen afnemen. Nou, toen ik dit dan eindelijk ontdekte vorig jaar, ben ik gaan zoeken naar mijn levensplan. Ik vond het en het bleek dat ik artiest wilde worden: zangeres, muzikant en componist. Samen met de man die bij me hoort, wilde ik de hele wereld in zulke prachtige muziek zetten, dat niemand meer zin zou hebben om kwaad te doen. Ik wilde hun dus niet die macht afpakken, want zij zijn die elite die alle macht op de hele wereld heeft, maar ik wilde ze iets leuks te doen geven. Ze zaten er dus óók nog eens compleet naast.

Afijn, die woonboot in mijn rug. Die heeft één van hen in mekaar gefröbeld en in mijn rug geplant, maar dat was niet even een kwestie van: 1 01 101 en 9 09 909 heul vaak opdreunen en dan wensen dat er een schip in Sophietjes rug komt. Nee, hier is over nagedacht, dit ding is helemaal ontworpen en uitgetekend én de hele club heeft besloten dat het onding er überhaupt most komme. Toen was het van: “Nou ulieden, wie gaat het kreng maken?” Toen stak dus die politicus die toen overigens nog zakenman was, zijn vinger de lucht in. Hij ontwierp een woonboot, ach gut met wiskunde erbij ook nog, tekende het ding uit en daarna heeft de hele club ‘um in me gepoot. Daar ging die voorzitter dan met eerappel in de keel: “Geertruida, zeg jij de negentjes op? Ja? En jij Jacobus, doe jij dan de eentjes en Adriaan de vijfjes. Noldus de viertjes en wij drietjes, ja jij, Fokkelien en ikke, wij concentreren ons dan op die schuit om hem d’rin te rammen. Hier is de foto van Sophia en hier in haar bovenrug precies tussen de schouderbladen moet ‘ie erin. En denk erom dat ze ‘m niet kan zien hè? Want ze is helderziend, weten jullie nog? Nou daar gaan we dan: 1, 2, 3!”.

Het was echter nog niet klaar, want kabbalisten zijn niet dom, nee nee. Zij leveren topkwaliteit en dus most ut schip ook nog op slot. Je zou immers toch maar meemaken dat iemand ‘um toch zag en ‘um dan ging zitten lospeuteren! Aldus ging de voorzittert verder: “En als ‘ie zit, dan moet ‘ie op slot met die kleurtjesdingen hier op tafel. Die moeten we dan ook met concentratie door de pasgeboren dame heen laten gaan, zoals jullie wel weten hè?”. Goed, toen dat schip dan in me zat en op slot zat, moest álle energetische arbeid die zij óóit hadden verricht, sinds een paar joden de kabbala van de Egyptenaren stalen en het hele volk er vervolgens vandoor scheurde richting hun nieuwe land Israël, aan die boot vastgeflanst worden, dan wel erin gemanoeuvreerd. Ook weer met concentratie en cijfertjes, wat een nieuwe taakverdeling vereiste, waar ik je niet meer mee zal lastigvallen. Je weet het nu wel.

O ja: mocht je je nog afvragen wat er nou toch in die zogenaamde Ark des Verbonds van de joden zat: de door Mozes van de Egyptenaren gestolen boeken, waarin stond hoe die kabbala werkte. Daarmee bouwden de Egyptenaren piramides! En dáárom kwamen de Egyptenaren hen achterna toen ze gevlucht waren en konden ze niets beginnen tegen Mozes, die het water van de Rode Zee aan de kant had gegoocheld en vervolgens de Egyptenaren erin liet verdrinken. In die Ark zat dus niet een verbond met God, maar met satan en dat mocht niemand weten. Later zijn die boeken weer uit die kist gehaald en elders verstopt. Daarom is die Ark nu al heel lang leeg. Misschien begrijp je nu waarom de joden alsmaar achtervolgd worden en nooit eens een rustig leven mogen hebben! Dat heeft dat zootje gestoorde nerds gedaan, omdat ze vonden dat er toch wel genoeg kwaad op aarde moest zijn. Stel je voor zeg dat het een gezellige boel werd! Nee nee, daar moesten zij een stokje voor steken! De boeken zijn er nog steeds en moeten hoognodig publiek gemaakt worden. Iedereen die zich hiermee heeft ingelaten, moet gestraft worden al naar gelang het kwaad dat hij of zij ermee heeft gedaan. En ja, het is wel degelijk bewijsbaar! Ik ga uiteraard niet vertellen hoe, want dan is het gelijk níet meer bewijsbaar, maar het kan.

Nog niet klaar! Nádat dat onzeewaardige wrak in me gepoot was, kon iedere lapzwans een ander instant kwaad doen met één boze gedachte. Eerder waren er weinigen die dat konden, maar nu kon je op cursus je rechter hersenhelft trainen. Eén van de functies daarvan is namelijk je doorzettingsvermogen. Mensen werden massaal “spiritueel”, want zo konden zij óók een graantje meepikken van de bulkende geldmaatschappij die plotseling ontstond in bepaalde landen, waarvan Nederland met stip op nummer 1 stond. Vraag me niet hoe dit technisch mogelijk was, want ik kan ook alleen maar gokken. Ze maakten met hun geest contact met die hele bult ongeluk in mijn rug, die al snel de hele wereld omvatte: iedereen maakte er contact mee om te zorgen dat zíj het goed hadden over mijn lijk en dat van vele anderen. Slechte en jaloerse types deden dit veelvuldig, vaak met dagelijkse magierituelen en zo ontstond er zo’n gigantische berg met energetische blokkades, dat alleen mensen die zich hiermee inlieten nog goede banen kregen.

Zo zijn de goede en eerlijke mensen uit de top van politiek, overheid en bedrijfsleven gegooid en is de puinzooi ontstaan, zoals we die momenteel kennen. 90% van de wereld lijdt honger en is ziek, terwijl kindertjes op straat moeten opgroeien in steeds groeiende prostitutie- en criminele netwerken. Zo is de halve wereld aan de drugs en zijn er aan de andere kant steeds meer multimiljardairs met ongebreidelde macht. De kabbala werkt niet meer, want toen die krentenclub me ook nog doodziek programmeerde, moest ik mijn leven redden omwille van mijn kinderen. Toen ik ontdekte hoe je ziektes geneest en dat bij mezelf en anderen ging doen, raakten zij steeds meer macht kwijt. Ik deprogrammeerde al hun cijfertjes en andere spulletjes en zo nam hun macht af. Ik deed het niet eens expres en bovendien ging die afname uiterst traag. Ze hadden nog riant de tijd om mij mijn goede reputatie te laten afpakken door Jeugdzorg in samenwerking met de kwakzalverij en om te zorgen dat geen advocaat me wilde helpen en iedereen opeens ‘dacht’ dat ik zogenaamd maar liefst schizofreen zou zijn. Geen enkele aanwijzing voor, geen test of niks (wel van mijn mentale gezondheid!), maar dat werd overal over mij rondgebazuind en daar kon niemand zogenaamd tegenop.

Hoe het er nu voorstaat. Wel, het schip zelf plus álles wat erin zat aan complexen van de hele planeet, is eruit. Het ding had een gigantische kiel aan de onderkant die er daarna tergend traag uitkwam en nu is er nog iets: jawel, een heleboel kilometerslange dikke, zwarte ijzeren kettingen met ankers eraan. De gruwel. Die komen er nu uit en dat betekent dat ik binnenkort eindelijk met de genezing van een patiënt kan doorgaan. Die zit namelijk vast aan die kettingen en kan pas los als die hele kettingen weg kunnen. Ik kan hem niet uit de kettingen halen. Nee, de berg mot naar Mo en ik mocht weken geleden dus weer aan die arme mensen uitleggen dat ik een héle tijd niet aan die persoons genezing kan werken. Zijn aandoening wordt in stand gehouden door die verrekte boot in mij met z’n bezopen ankerkettingen. Hoe gek wil je het hebben?

Nou, ik vind het weer welletjes voor vandaag. Vroeger schreef ik zo’n artikel effe snel, maar nu kost het me bijna m’n hele dag. Ik moet nog koken, terwijl ik niet eens op m’n benen kan staan van de uitputting. Maar hé ik moet zonodig alleen zijn, niet? Jullie krijgen allemaal hulp als je iets mankeert, maar ik kan een trap na krijgen. En gewoon niet zo schijterig zijn en een like geven voor mijn artikel is ook al te veel gevraagd. 5200 mensen per dag op mijn blog en 3 likes! Ga es op die knop rammen en als iemand er wat van zegt, dan dien je die es even van repliek! Dát type mensen waardeer ik. Het hart op de juiste plek, maar zulke mensen komen niet op mijn site, wel? Vele uren later, 2 povere likes: nee op míjn site komen alleen schijtlaarzen, die mijn ellende komen lezen en nog nooit van dankbaarheid hebben gehoord. Waarom lees je mijn artikelen eigenlijk als je nog te vervelend bent om er een simpele like voor te geven??? Daar hoef ik toch niet om te bedelen met míjn kwaliteit??

 

 

Copyrights: Sophia Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.