Een bloemkool op je rug

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Mijn blog heb ik nog nooit gebruikt om iets kwijt te kunnen, waar ik mee zat. Ik heb vanaf 2009 alleen maar dingen geschreven die geschreven en gelezen moesten worden. Maar nú schrijf ik één keer iets wat ik kwijt moet. Het is zó raar dat ik niet goed weet wat ik moet voelen aan emoties en ik ben nog niet eens zover dat ik er grappen om maak. Dat is erg raar dus. In ieder geval ben ik woedend en ik denk dat dat wel van deze tekst zal afspatten. Dit moet je niet delen he!

Okee, ik vertelde je over ene madam Anita, van wie je de naam op z’n Grunnings moet uitspreken als ‘Anithae’, toch? Die pikte mijn man in toen ik 16 was, die halfdood uit een 8-jarige tijd met haar vandaan kwam. En dan had hij nog niet eens een relatie met ‘r gehad. Alleen maar schijn gespeeld. Ik schijn namelijk heel erg vroeger, lang voor de antieke tijden nog, eens iets gedaan te hebben, waardoor mijn man niet met een andere vrouw kon. Dat is maar goed ook, want dit wijf en nog een paar zulkse exemplaren had hij beslist niet overleefd.

Voor mij was het een enorm trauma om hem kwijt te zijn. Daar heb ik echter niets van gemerkt, want ik herinner me nog dat de shock die ik had moeten voelen op het moment, waarop hij op een heel rare toon tegen me zei dat hij ‘voor haar gekozen had’, niet kwam opdagen. Nooit heb ik geweten waar dat trauma was en ik kon het dientengevolge ook niet verwerken. Als zoiets überhaupt al mogelijk is, want als je bij elkaar hoort en iemand pikt je vent of je wijf in, kom je daar eigenlijk niet meer overheen. Nú weet ik waar het is en je gaat lachen, want als ik déze puinhoop moet beschrijven die ik sinds vanmiddag zie, hou je het niet droog.

Ik was vanmiddag zo moe dat ik even ben gaan liggen. Ben in slaap gevallen en werd een klein uurtje geleden weer wakker met een gigantische behoefte aan … (driemaal raaje) een oerhollands bord vol met friet. Met mayo nota bene, iets waar ik een onuitspreekbare hekel aan heb. Ik heb vanaf mijn jonge tijd – het viel me pas op toen ik 19 was, maar het was er al eerder dus – altijd aan verschrikkelijke rugpijnen geleden. Beetje spit, zei de dokter dan. Ammehoela! Weet je wat er voor zwam op mijn rug groeide?

Maak kennis met de grootste … BLOEMKOOL ter wereld!! Madam Anithae (voor het geval je vergeet het op z’n Grunnings uit te spreken) is kreatief geweest. Kreatief met een k, want het Griekse woord ‘kreas’ (van kreatine of pankreas) betekent ‘vlees’. Madam Anithae dus, die heeft een bloemkool van gigantische afmetingen uit mijn rug laten groeien en groeit daar zelf weer uit, zittend bovenop mijn kop, alwaar zij geniet van het adembenemende uitzicht op haar eigen hersenloze kop. We leven immers met z’n allen in het hoofd van die kwaadaardige engel Delilael en dat is zij. Ze leeft ook in d’r eigen horrorwereld, zie je. Van alle party’s thuis.

Dit afzichtelijke ding zit vol met melkzuur, want kennelijk zit daar heel veel van in bloemkool. Van zwavel wist ik wel, maar verder denk ik meestal niet zoveel na over bloemkolen, om eerlijk te wezen. Dat melkzuur, daar blijft madam slank van en dat is te zien, want haar zus is wel dik geworden en zij blijft maar graatmager. Uiteraard heb ik even opgezocht hoe ze geworden zijn door de jaren heen. Ik daarentegen ga iedere nacht op het nippertje dood aan gruwelijke aanvallen van maagzuur. Die zijn zo erg dat ze wonden op mijn slokdarm hebben veroorzaakt en soms moet ik zo erg kokhalzen van het zuur, dat ik er bijna in stik.

Verder zitten er dikke kabels in die bloemkool, waardoorheen zij al mijn voedingsstoffen zo uit mij naar zichzelf toetrekt. Geen wonder dat ik mezelf driedubbel lens kan vreten, maar mijn waardes van letterlijk iedere voedingsstof altijd laag blijven. Het mens heeft hard geprobeerd me door middel van deze zwam op mijn rug kanker te bezorgen, hetgeen déérlijk mislukt is. Al haar haat spuide ze over me heen en één van mijn vrienden weet hoe ‘gezellig’ dat is. Die is gaan healen en kreeg toen de hele lading over zichzelf heen, waardoor hij niet eens in zijn eigen huis kan zijn. Alles zit vol met de gram van dit mens.

Als je nog wilt weten waarom er zóveel negativiteit in de wereld is: al die negatieve mensen zitten dus kennelijk vol met kokende gram, borrelende wraakgevoelens en knagende onzekerheid. En wel meer van die troep. Dat konden ze tot een paar jaar geleden afschuiven, waardoor de hele wereld ermee vol zat. En nu schelden ze iedereen verrot, waardoor ze geen vrienden en geen relatie meer hebben of – als ze nog wel energie hebben – slaan ze het weg op een boksbal. Waarom dacht je anders dat iedereen tegenwoordig zo’n ding op zolder heeft hangen? Het is big business hoor.

Ik sluit af met het Bloemkolenlied van André van Duin. Het is nog net geen Pasen, dus mag je nog héél even aan carnaval denken. O ja en mijn trauma heeft dus al die tijd in die bloemkool op mijn rug gezeten. Dat mens heeft erop gedijd en ik heb werk aan de winkel: het ding uit mezelf weg zien te krijgen en dan verwerken.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction