AD(H)D, dyslexie, Tourette, autisme, leerstoornis

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Voordat ik mijn verhaal ga afsteken, wil ik het volgende gezegd hebben. Als je een beetje ADHD-achtige klachten hebt, wil dat niet gelijk zeggen dat je adhd-er bent. En dat geldt voor iedere stoornis. Ten eerste moet je die klachten vanaf vóór je 7e levensjaar gehad hebben, wat je terug kunt zien in je schoolrapporten.

Ten tweede is het niet zo dat je, als je er één hebt, dan ook gelijk ‘het volle spectrum’ hebt, zoals psychiaters het uitdrukken. Zo is er eens bewezen dat je bijvoorbeeld adhd-klachten, maar ook autistische of andere, kunt hebben als gevolg van de ziekte van Lyme. En dit is maar een voorbeeld. Het kan zijn dat je een tekort aan magnesium hebt of silicium. Of aan een andere voedingsstof. Het kan ook zijn dat je een moeilijke periode in je leven meemaakt, waardoor je onrustig bent. Een label van een stoornis op iemand plakken mag niet zomaar gedaan worden en iedere psychiater en psycholoog zou daar heel serieus in moeten zijn.

Wat ik daarom meestal zeg, is dat je stukjes of componenten van een stoornis bij je draagt. Dus dat je bijvoorbeeld gemakkelijk dingen vergeet, dat je mensen niet zo snel vertrouwt. Of als het over je kind gaat, dat je kind moeite heeft met het onthouden van lesstof … dat vind ik een stuk positiever én meer waarheidsgetrouw dan zeggen dat je die of die stoornis hebt.

Bovendien: aangezien eigenlijk alle stoornissen grotendeels door een tekort aan bepaalde voedingsstoffen veroorzaakt worden, zijn het eigenlijk niet zozeer mentale ziektes, maar meer symptomen van voedingsstoffentekorten …

Als je zo naar jezelf en naar anderen kijkt, is genezing ook een heel stuk dichterbij. Symptomen van een stoornis hebben is iets heel anders dan dat je een stoornis of mentale ziekte hébt. Bovendien zijn er voor een heleboel van die dingen uit dat dikke DSM-boek helemaal geen objectieve tests om ze te meten.

Mijn voorbeeld

Nu ik. Ik had stukjes ADHD, wat restjes autisme, een beetje dyslexie en dat syndroom van Gilles de la Tourette. De adhd maakte me kampioen vergeten en gaf me hoofdpijnen door enorme druk op mijn hoofd van buitenaf. Wat ik niet had, was het impulsieve. Ik was meer het op-de-bank-hangtype, dus ADD eigenlijk.

Het autisme had ik zelf al verslagen. Ik had mezelf geleerd om min of meer uit te rekenen hoe iemand anders zich moest voelen, als ik iets tegen hem of haar zei. Daardoor was ik sociaal gezien een heel stuk handiger geworden en zelfs zo erg dat ik tienen scoorde op álle EQ-tests. Wel was ik nog heel lang bang om in grote gezelschappen te verkeren.

Stotteren en niet uit je woorden komen horen ook bij dyslexie

Dyslexie hield bij mij alleen in dat ik niet goed begreep wat ik las. Daardoor las ik tergend langzaam en was ik bijvoorbeeld nooit erg op de hoogte van actualiteiten. Inmiddels heb ik mezelf leren snellezen of scannen en gaat dit stukken beter. Het is nog niet helemaal weg, maar er is nog geen 10% meer over van hoe het was.

Tourette heb ik in die zin van het woord dat ik altijd en eeuwig lettergrepen in groepjes van drie moet indelen en tellen en op straat verplicht knikjes moet geven. Schelden doe ik niet zomaar, maar gemene mensen bij instanties bijvoorbeeld konden me vroeger wel heel kwaad krijgen. Dan kon ik me niet meer in woorden uitdrukken en het enige dat er dan nog uitkwam, was een ris scheldwoorden. In alle andere gevallen had ik daar geen last van.

Mijn voorbeeld hoe het nu is

AD(H)D: ik heb al vele jaren geen wolk meer in mijn hoofd en ook niet dat mijn hoofd bijna uit elkaar knapt van een soort stroomlading. Ik vergeet nog wel vrij veel, maar dat is meer te wijten aan bloedarmoede en daardoor uitputting. Snel praten doe ik niet meer, want dat is verboden in Nederland. Dan gaan mensen ontzettend tegen je zeuren. In Griekenland zegt iedereen altijd dat ik zo lángzaam praat! Waar hebben we het over? ADHD is met andere woorden zo ongeveer verdwenen.

Autisme is ook verdwenen, zoals ik daarnet al zei. Dyslexie is er nog een beetje, af en toe wanneer ik lees. Maar ook dat is meer te wijten aan de bloedarmoede en aan mijn ogen, die de ene keer beter zien dan de andere (door MS). Dat is een dopamineprobleem, dat ook door het ijzertekort wordt veroorzaakt: de dopamine gaat (net als alle andere voedingsstoffen) niet gladjes, maar een beetje met horten en stoten mijn lijf door en komt niet altijd overal zo netjes terecht door het ijzergebrek. Dat geeft allerlei klachtjes.

Tourette wilde jarenlang niet minder worden, maar de laatste maanden wel degelijk. Ik kan nu als ik dat wil, hele tijden stoppen met alles tellen en ook eens om me heen kijken, in plaats van altijd paaltjes langs de kant van de weg te tellen en op te letten of ik niet per ongeluk op de randjes van de stoeptegels trap. Niemand kan me meer kwaad maken, zonder dat ik dat wil. Of me dingen laten zeggen die ik niet wil.

De basis van stoornissen

Tourette is echt niet alleen maar een kwestie van dopamine, dat een beetje met hobbels door je hersenen beweegt! Het is ook een tekort aan cortisol, waardoor je niet kunt ontspannen. Daarmee bevindt de helft van deze stoornis zich buiten de hersenen, namelijk in de bijnieren. En ook in de longen, want als je Tourette hebt, kun je niet goed diep ademen. Daardoor kun je niet ontspannen en krijg je zenuwtics enzovoort.

Toen ik dit in 2013 al vertelde, werd ik voor gek verklaard en belasterd door de kwakzalverij en hun vriendjes. Maar doordat ik gewoon mijn eigen weg ben gegaan en aan mijn ontspanning heb gewerkt, ben alleen ík er nu bijna vanaf. En verder niemand, omdat anderen liever naar mensen luisteren, die de oplossing níet weten dan naar iemand die het wél weet.

Gebieden van Wernicke en Broca

Als je niet goed uit je woorden kunt komen, komt dat door een stukje dyslexie en waarschijnlijk een klein beetje schade aan het gebied van Broca. Het is in ieder geval niet iets wat bij Tourette hoort. Het gebied van Broca helpt om woorden en zinnen te vinden om jezelf goed uit te drukken.

Je kunt eraan werken om dat gebied weer goed te laten functioneren. Daarvoor is spraakles of zoiets niet genoeg. Je boekt dan wel enige vooruitgang, maar genezing houdt in dat het écht weg is en ook niet meer terugkomt. Dat bereik je niet met alleen spraakles en dat zeg ik als taaldocent.

Het gaat er immers om dat dat stukje hersenen – vlak boven je linkeroor – genoeg magnesium toegevoerd krijgt. En het gaat erom dat je zelfvertrouwen krijgt en afhankelijk van wie je bent, nog een paar dingen. Als je dááraan werkt, vervaagt de stoornis. Dus nu geen pot magnesium gaan halen, want die moet je aanvullen via voeding. Bovendien kan het geen tekort zijn, maar een gebrek van distributie, dus een logistiek probleem. Dat komt door een gebrek aan ijzer of chroom.

Leerstoornissen bestaan uit componentjes dyslexie, adhd en autisme en het niet begrijpen van lesstof kan zelfs te maken hebben met wat schade aan het gebied van Wernicke. Zoals ik hierboven al zei, zijn alle stoornissen helemaal in de basis tekorten aan bepaalde voedingsstoffen.

Ik praat om die reden niet zo gemakkelijk over stoornissen of ziektes. Liever over wat symptomen van de ene of de andere ‘stoornis’ en ik kijk er altijd naar hoe het verholpen kan worden. In hoeverre je het helemaal weg krijgt, hangt af van de energie die je erin steekt, van hoelang je het al hebt en ook een beetje van hoe erg het is. Maar een heleboel verbetering is heel goed mogelijk, als je bij me komt. Hier vind je mijn contactgegevens.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

 

 

Tags: adhd, dyslexie, leerstoornis, genezen van adhd, dyslexie genezen