De verloren dochter
Mijn vaderland!

De verloren dochter

Bijgewerkt op 25 juni 2020

Vandaag ga ik even niet zeuren over dat je nóg altijd met het slakkegangetje van 100 op de snelweg moet en hoe vréselijk slecht dat voor het milieu is, omdat je daardoor niet minder maar méér benzine verbruikt. Waar ik wél over ga vertellen, is over hoe mijn vaderland alles in het werk heeft gesteld om mij, de verloren dochter, als pasgeboren baby’tje uit de klauwen van het Nederlandse Jeugdzorg te redden. Waar ik op zit te wachten, is totdat ik eindelijk mijn bloedeigen adoptiedossier in handen krijg. Daarmee valt Jeugdzorg in één klap om, want het is nog nooit iemand gelukt om hun complete dossier in te zien. Jeugdzorg snaait er altijd hele stukken uit en liegt dan dat die er gewoon niet zijn. Kolder, neem dat maar van mij aan! Het mijne schijnt te bestaan uit 287 bladzijden en de Griekse autoriteiten schijnen het via een truc in handen te hebben gekregen. Nu is het touwtrekken geblazen: ik probeer een manier te vinden om het te krijgen en Jeugdzorg doet er álles aan om dat tegen te houden.

 

Ik heb nieuwe informatie en die gooit álles om wat ik tot nu toe te weten ben gekomen over mezelf en mijn familie. Hieronder lees je hoe de vork écht in de steel zit.

De man die bij me hoort en me vanuit Griekenland probeert te helpen, Costas, vertelt dat wij allebei kennelijk stiekem gevolgd worden door Jeugdzorg of de ISS geloof ik zelfs. Internationale baas van Jeugdzorg wereldwijd, een zeer machtige en corrupte organisatie die met mij van doen heeft gehad, omdat ik Griekse ben. Niet half, zoals me mijn leven lang werd voorgelogen, maar helemaal. Nu ben ik niet iemand die zomaar gelooft dat ze gevolgd wordt en het kan me ook niet zo heel veel bommen eigenlijk. Maar hij zegt dat hij mijn complete adoptiedossier in handen heeft en dat beslaat mijn hele leven plus dat van mijn gezin en familie. Hij kan het echter niet aan mij doorspelen vanuit Griekenland, zegt hij, omdat Jeugdzorg kennelijk een mol heeft bij de post. Ik weet dat ze met mollen werken, maar vind het iedere keer weer bizar om erachter te komen hoevér ze gaan om kinderen van ouders af te pakken en mensen stuk te maken. Alleen maar om hun stomme fouten te maskeren, want zoals ze zelf zeggen: “Jeugdzorg geeft nóóit fouten toe, maakt nóóit iets goed en biedt nóóit excuses aan!”. Als ik gewoon om mijn dossier vraag, komen ze met de smoes dat mijn vermeende biologische ‘moeder’ daar zogenaamd toestemming voor moet geven. Onzin, want die heeft haar dochter afgestaan, dus die heeft daar niets over te zeggen. Ze willen het gewoon niet geven, omdat ze héél erge dingen gedaan hebben. Nog lang niet het ergste is dat ze mij glashard hebben voorgelogen dat die vrouw mijn ‘moeder’ zou zijn, terwijl ik een lieve schat van een Griekse moeder heb, die verdriet om me heeft net als ik om haar en om mijn vader.

Ik vertel mijn waargebeurde verhaal hier. Ja, ik haal het voor een deel uit mijn geheugen, maar dat doe ik nu al zo’n 10 jaar bij anderen in het kader van traumagenezing. Nog nooit heb ik ernaast gezeten. De rest van mijn verhaal heb ik van verschillende personen gehoord of gelezen. Mijn herinneringen zijn overigens eerst door iemand anders naar boven gehaald, omdat ik er zelf onmogelijk bij kon komen. Na 53 jaar kwamen ze met grote moeite één voor één naar boven en nu, bijna een jaar nadat dat proces begon, is nóg altijd niet alles boven water. Zó traumatisch is alles en zó erg is er mijn leven lang tegen mij gestookt en misbruik van mijn trauma’s gemaakt. Als ik Jeugdzorg niet met hun eigen leugens uit mijn eigen dossier confronteer, gaan ze weer zeuren dat ik het verzin en dat ik paranoia zou zijn. Iets nieuws weten ze niet te verzinnen! Dit zeggen ze tegen iedereen die zichzelf tegen hen probeert te verdedigen en we hebben het nu vaak genoeg gehoord. Er is nog een vijfde getuige ook: de Griekse autoriteiten, die óók niet van gisteren zijn en net zo goed met mollen schijnen te werken, volgens Costas, om onze kinderen te beschermen. Je weet misschien dat ik niet het enige Griekse kind hier ben: er zijn er 576 geadopteerd via het kindertehuis I Mitéra in Athene. Deze adopties zijn al vrij snel gestopt, in 1975.

 

De achtergrond: ISS en kabbala

Met héél veel moeite ben ik te weten gekomen dat ik dus geadopteerd ben en ik heb mijn ‘moeder’ leren kennen. Dat was verre van aangenaam, want zij is schizofreen en liegt constant. Ze is intelligent en hoogopgeleid, maar onmogelijk om mee om te gaan, waardoor ik al zo’n 20 jaar helemaal geen contact meer met haar heb. Intuïtief wist ik dat alles om mijn Griekse váder draaide, maar zij weigerde iets over hem te vertellen. Uiteindelijk vond ik uit dat ze met twéé mannen was gegaan en doodsbang was dat dat zou uitkomen. Als ze me gewoon had verteld wie mijn vader was, hadden mijn familie en ik een leven gehad. Nog beter was het geweest als ze eerlijk was geweest en me had verteld dat ik haar dochter helemaal niet ben! Dat haar dochtertje en ik expres met elkaar verwisseld zijn in het ziekenhuis, ik vertel straks waarom.  Zelfs mijn geboortedatum klopt niet. Ik ben niet op 22, maar op 25 juli 1966 geboren en niet in Amsterdam, maar in Keulen. In Duitsland ja! Mijn hele leven lang word ik al achternagezeten door Jeugdzorg en toen ik een gezin kreeg, werden mijn jongens óók expres kapotgemaakt. Ik heb hun beloofd dat ik niet over ze schrijf, dus hun verhaal zal ik niet vertellen. Ik zeg alleen dat het ten hemel schreiend is, wat Jeugdzorg en de ISS met mijn gezin hebben uitgespookt.

Mijn ‘moeder’ vertelde me meermalen een raar verhaal over een of andere ster die de geboorte van een bijzonder kind zou aankondigen en dat ik dat kind was. Net als Jezus, zeg maar. Eerst dacht ik dat het een waan van haar was, maar dit jaar ontdekte ik dat het serieus bleek te zijn. Ze deed voordat ze mij kreeg al aan astrologie én kabbala en met héél veel moeite ben ik erachter gekomen dat dit verhaal van die ster het geloof is van de joodse kabbalasekte. Dat de leden daarvan állemaal in de waan leven dat ík hun nota bene hun macht zou afnemen. Dáárom moeten mijn familie en ik kapot. Denk eraan: dit is niet míjn geloof, maar het is waar ik achterkwam, omdat ik na tientallen jaren onderzoek en therapie nog iedere keer weer onverklaarbaar ongeluk en tegenslagen in mijn leven had en daar per se vanaf wilde. Ik heb hard gevochten voor mijn eigen geluk en dat van mijn kinderen en gaandeweg ontdekte ik hoe de vork in de steel zat. Ik zal proberen alle stukken informatie die ik heb, aan elkaar te lijmen.

Veel mensen vermoeden dat er ergens op de wereld een soort van elite is, die achter de schermen de politiek stuurt en achter rampen, politiek falen, corruptie, onrecht en pedofilie steekt. Nou, die elite bestaat echt: de sekte van de joodse kabbala! Deze mensen zitten vaak in lobby’s of adviesraden achter de regering en worden ook wel vaak zionisten genoemd. Het overlapt elkaar niet exact, want ook veel gewone joodse én niet-joodse mensen doen aan kabbala. Heel veel mensen met een eenvoudige baan zijn in feite gedetacheerd door de ISS om als mol te fungeren voor mij, maar ook in de politiek, het bedrijfsleven, de rest van de overheid en waar niet eigenlijk. Letterlijk óveral stikt het van de geheim agenten van de ISS, die als taak hebben om het hele leven hún kant op te duwen. Hun agenda? Als je gelovig bent opgevoed, weet je misschien nog wel dat de joden denken dat zij het uitverkoren volk van God zijn. Dat zij menen dat zij Hem moeten helpen om het evenwicht tussen goed en kwaad te handhaven. Lees de bijbel er maar eens op na. Ik heb een heleboel informatie alleen al in het boek Genesis gevonden en de rest moet ik nog een keer lezen.

Het werkt allemaal net even anders dan iedereen denkt, maar omdat zij mij als hun Grote Vijand zien, weet ik precies waar de wereldmacht zit, wie erbij horen en hoe het allemaal werkt. Ik vind het ontzettend moeilijk om daarover te schrijven, want hoe moet ik aan een zichzelf rationeel denkende wereld vertellen dat kabbala occulte kennis is? Dat onze wereld dus vanuit de coulissen door een zootje minkukels dat aan mislukte wiskunde en zelfs magie doet, bestuurd wordt en dat niemand dat helemaal doorziet. Juist de mensen die behoorlijk wakker zijn, zitten er ook weer vaak naast. En ze willen niet luisteren als ik hun vertel waarom ze ernaast zitten: die club ziet kans om de hele wereld te laten denken wat zij willen. Ze doen dat ook wel met technologie, met chemische stoffen in onze voeding en alles, maar ook vooral met kabbala. De EO heeft er ook een keigoed artikel over en deze sekte heeft totale controle over de ISS, die niet alleen maar in vluchtelingen, internationale (illegale) adopties en ontvoeringen van kinderen handelt, maar zoals ik net uitlegde ook een enorm detacheringsbureau is.

 

Mijn verhaal

Met héél veel moeite heb ik achterhaald wie mijn ouders zijn. Ze heten dus Vassiliou, wonen in het Duitse Keulen en Costas vertelt dat hij contact met hen heeft. Zij blijken helden te zijn, die samen met de Griekse Ambassade en het Ministerie van Buitenlandse Zaken die probeerden mijn ouders en mij bijeen te krijgen, gevochten hebben om mij. Waarom ik dan toch bij mijn familie en mijn vaderland ben weggestolen, dat zit als volgt. Alle adoptiekindjes werden in de jaren ’60 in het Wilhelmina Gasthuis (WG) in Amsterdam geboren. Ik ben in Keulen geboren, maar omdat die gestoorde sekte dacht dat ik hen aan hun einde zou helpen, ontvoerden ze me onmiddellijk na mijn zeer vroege en nauwelijks overleefde geboorte naar het WG in Amsterdam. In dat ziekenhuis liep namelijk een pedofiele man rond, die bij een satanistisch gezelschap zat en mij op instigatie van de ISS greep. Een satanische verkrachting, zeker als baby’tje, is nog een stuk erger dan een ‘normale’ en na zoiets krijg je nooit meer een leven zoals andere mensen. Precies wat de ISS wilde. Mijn hele rechter hersenhelft werkt niet meer sinds deze verkrachting en wat ik ook doe: hij wil het niet meer goed doen.

Maar het verhaal is ingewikkelder! Mij is de leugen verteld dat ik een Nederlandse moeder zou hebben, die mij afgestaan had. Mijn vader zou nooit gevonden zijn. Nou, toen ik op mijn 30e jaar al in regressie ging bij een therapeut om uit te vissen wie hij is, zag ik mijn vader gelijk al. Maar pas 24 jaar later, namelijk in juni 2020, kwam de hele waarheid naar buiten. Als ik in mijn geheugen groef, zag ik twee verhalen van twee kindjes die in dezelfde week geboren waren, door elkaar. Het was heel moeilijk de verhalen van elkaar te scheiden en dat werd nog bemoeilijkt, doordat ik niet wist dat er twee kindjes waren. Míjn ouders zijn allebei Grieks: de familie Vassiliou die in Keulen woonde in 1966 toen ik daar in het ziekenhuis geboren werd. Vader ingenieur, moeder psychiatrisch verpleegkundige. Míjn moeder had zwangerschapsvergiftiging en daarom ben ik drie weken te vroeg geboren. De vrouw van wie mij wordt verteld dat ze mijn moeder zou zijn, vertelde me dat mijn geboorte zogenaamd heel snel gegaan zou zijn. Dat klopt niet met de feiten, niet alleen uit mijn geheugen, maar ook uit de aantekeningen uit het WG en de foto’s van vlak na mijn geboorte. Zij is mijn moeder niet, daar hoeven we niet over te discussiëren. In de couveuse mocht ik niet, want ze wilden me zo dood mogelijk hebben. Ik lag daarom los in het ziekenhuis, omdat ik erg benauwd was geweest en nauwelijks 4 pond woog. De Nederlandse vrouw waarvan mij voorgelogen wordt dat zij mijn moeder zou zijn, had ook een kindje gekregen. Zíj was met twee mannen geweest, maar wist donders goed wie de vader van haar dochtertje was. Dat kindje werd afgestaan, ik niet! Heel erg trouwens voor haar. Zij is precies net zo oud als ik en heeft geen clou van wie ze is en waar ze vandaan komt! Ik vermoed dat ze denkt dat haar adoptieouders haar echte ouders zijn.

Maar toen kwam die pedo dus, in opdracht van die duivelse ISS en die pakte mij. Terwijl die kerel met mij aan het werk was, werd hij betrapt door een arts. Die zorgde dat hij ontslagen werd en ergens opgesloten. Hij had welzeker 20 jaar lang in dat ziekenhuis gewerkt en een heleboel verpleegsters en kindjes verkracht. Om een schandaal te voorkomen, moest mij, mijn familie én mijn latere gezin levenslang de kop ingedrukt worden. Wat deden ze dus met die corrupte kop van ze? Mij en dat andere meisje verwisselen! Ze lieten haar adopteren en mij gristen ze letterlijk uit de armen van mijn bloedeigen ouders om mij óók te laten adopteren. Waarom? Omdat mijn ouders, de Griekse overheid én de halve wereld inmiddels ook, van mijn verkrachting wisten en Jeugdzorg over lijken gaat om de beerput dicht te houden. Dus wij moesten allemaal maar even kapot. Dat andere babymeisje werd als dochter van haar nieuwe ouders opgegeven, ik kreeg haar moeder toebedeeld en toen mijn ouders me via Brussel met behulp van een vijftal KGB-auto’s naar Griekenland meegenomen hadden en daar in de stad Kavala gedoopt, stuurden ze het leger op ons af en schoten ze op mijn moeder. Ze bedreigden de staat Griekenland dat ze van mij dienden af te blijven – hun eigen staatsburger!!! – want anders werd Turkije op ons land losgelaten. En dat andere meisje weet helemaal niet wie ze is!

Ik mocht niet bij mijn eigen ouders opgroeien, want die wisten het immers. Ik werd in samenwerking met de Griekse Ambassade helemaal in Kavala gedoopt. Dat ligt in Noord-Griekenland, 180 kilometer ten oosten van Thessaloniki. Daarmee kreeg ik Griekse rechten, want kerk en staat waren toen nog één in mijn vaderland. Jeugdzorg wilde echter uit alle macht dat ik ‘ouders’ kreeg die geen vragen stelden en zij wonnen de zaak, want zij hadden en hebben de kabbalasekte van de ISS achter zich. De verkrachting was duidelijk zichtbaar. Dat is ze nog steeds; ik heb nóg altijd ontzettend veel problemen op het gebied van mijn vrouwelijkheid. Met menstruatie, mijn nieren en blaas, mijn baarmoeder, mijn sluitspieren, ik had tot vorig jaar een dubbele hernia (die ik inmiddels genezen heb), mijn rechterarm doet het niet en ik ben links geworden en letterlijk álles wat je je maar kunt voorstellen wat fout kan gaan. Ik heb ook een vleesboom (dat is een tumor in de baarmoeder), maar omdat alles wat aan mijn verkrachtingen herinnert, verplicht verborgen moet blijven, krijg ik daar geen hulp aan, terwijl zo’n ding bij alle andere vrouwen altijd verwijderd wordt.

Toen we de kerk uitkwamen, stonden er mensen met enorme geweren ons op te wachten. Die gristen mij zo uit de armen van mijn vader, die ik zag flauwvallen en nooit hebben wij elkaar weer mogen zien. Ik werd bruut meegenomen terug naar Amsterdam, in een kindertehuis gedumpt (het Janna Kinderhuis in Amsterdam-Oost) en tot mijn 5e jaar werd ik dagelijks zwaar geestelijk, lichamelijk en seksueel misbruikt door de vreselijke pleegouders die Jeugdzorg 7 maanden later voor me vond. Het waren mensen waarvan iedereen wist dat die nóóit voor een kind zouden kunnen zorgen en al helemáál niet voor mij, een kind met een zwaar trauma. Iedere keer na verkrachtingen en slachtpartijen lag ik weer in het ziekenhuis, maar Jeugdzorg gaf geen sjoege. Als de beerput maar niet openging. Misschien nog even verklaren waarom de KGB ons te hulp schoot: het is gewoon waar dat er een internationale club bestaat, die stiekem achter de coulissen de wereld de hele tijd weer in het honderd stuurt. Zij gebruiken daartoe maffiamethodes zoals corruptie en dwang, maar ook kabbala. Ik heb de laatste 15 jaar van mijn leven eraan besteed om te zorgen dat ze met kabbala niets meer kunnen doen en daardoor zijn ze nu de basis van hun macht kwijt. Ik heb dat gedaan door mezelf te trainen in helderziendheid en alle energetische troep op te ruimen, die niet iedereen ziet, maar genoeg mensen wel om te weten dat die troep echt bestaat én uitwerking op het leven heeft. Nu de rest nog, want een groep gekken die zulke erge dingen doet, hoort niet te bestaan en al helemaal niet aan de top van de wereld!

Er volgden nog twee ouderparen die mij óók per se niet mochten opvoeden: één paar dat in het ziekenhuis werkte en de buren van mijn opa en oma in Voorburg. Die mensen uit het ziekenhuis hebben hele rechtszaken om mij gevoerd tot het Hof aan toe. Nooit zal ik de beelden vergeten van toen ik 3 jaar oud was en ze de laatste rechtszaak om mij verloren, terwijl de rechter van het ernstige misbruik wist. Ik werd gewoon als seksslavin misbruikt, het is te gruwelijk om over te vertellen wat ik heb moeten meemaken. Ik zat doodsbang met mijn armpjes om de nek van mijn nieuwe moeder geklemd en opeens kwam een bewaker aanzetten. Ruw rukte hij mij los uit haar armen en gillend en huilend dwong hij me naar buiten, naar die vreselijke monsters waar ik nooit meer weg mocht. Ik weet niet of ze nog leven, om ze alsnog te bedanken voor al hun goede zorgen om mij, toen ik maandenlang in het ziekenhuis lag met een gebroken ruggetje, twee gebroken armpjes, schade van een brute verkrachting, ernstig hersenletsel en enorme trauma’s. Toen ik een keer seks durfde te weigeren, ook 3 jaar oud, bonden mijn pleeg’ouders’ me vast aan een scheepstouw en lieten ze me in een pikdonkere rioolput zakken, waar het vol zat met spinnen. Ik ben er nog altijd panisch voor. Twee uur lang lieten ze me daar in doodsangst hangen en daarna stond er een blonde vrouw van de ISS met beige mantel en instapschoenen klaar. Niet om me te redden uit de hel, o nee: ze ging even mijn geheugen wissen, zodat die gekken me nog meer kwaad konden doen.

Toen mijn pleeg’ouders’, nadat ze me nog hadden mogen adopteren ook (!), voor de zoveelhonderdste keer wéér de fout ingingen, werd dezelfde trut van de ISS er bijgehaald om doodleuk mijn geheugen nogmaals te wissen met de inmiddels bekende psychologische rottruc: EFT, Emotional Freedom Technique, tegenwoordig EMDR. Ik was inmiddels bijna 5 jaar en zo erg beschadigd, dat ik nooit meer een normaal leven zou kunnen krijgen en zo is het inderdaad precies gegaan. Hoe hard ik ook voor mijn leven vocht, ik kreeg overal tegenwerking, had niet genoeg zelfvertrouwen om daar tegenop te kunnen en álles maar dan ook álles ging de hele tijd fout. Omdat ik een enorme vracht trauma’s bezat, waar ik per se niets van mocht weten en die ik dientengevolge ook niet kon genezen, waardoor ik wél een leven zou krijgen. En omdat ik bij mijn wortels ben weggerukt. Dat is allemaal ook wetenschappelijk onderzocht, mocht het je interesseren. Ik kon me later totaal niets meer herinneren van brute, gewelddadige verkrachtingen door die pleegvader, aangemoedigd door die pleegmoeder en van zulk buitensporig sadisme als ik gezien heb in mijn geheugen, maar waar ik wel degelijk mijn leven lang nachtmerries van heb gehad. Wel hebben heel wat vrienden en kennissen zo door mijn leven heen tegen me gezegd dat ze een vermoeden hadden dat die twee me hadden verkracht toen ik heel klein was. Ze vroegen me hoe het kon dat ik daar niets meer van wist. Dat mag je Jeugdzorg vragen!

 

Recente ontwikkelingen

Zo her en der op mijn blog heb ik wel wat verteld over mijn leven. Ik heb altijd 10 keer zo hard moeten vechten voor zeer kleine resultaten als anderen en had altijd ontzettend veel pech en tegenslagen. Mijn zeer negatieve omgeving zei dan tegen me dat ik zogenaamd zelf zo dom zou zijn en dat ik mijn leven zelf kapotmaakte. Nou, neem maar van mij aan dat er geen tweede persoon is met een gewelddadige jeugd zoals ik, die überhaupt op het gymnasium en de universiteit terechtgekomen is en daar is afgekomen met een diploma. Die het voor elkaar krijgt om ondanks alle tegenslagen toch nog een inkomen te verdienen voor haar gezin. Hoe hard ik ook vocht, ik bleef maar steeds nare mensen om me heen houden, werd lastiggevallen door mannen en als ik een relatie probeerde, ging die fout omdat ik alsmaar bij narcisten en verkrachters terechtkwam. Tja, die mensen werden dus door de ISS op me afgestuurd en betaald om ‘vrienden’ met me te worden en me dan pijn te doen of me af te houden van plannen om bijvoorbeeld beroemd te worden als zangeres, als eigenaar van een talencentrum met een innovatieve kijk op inburgering, als genezer die ziektes wél genezen kan en nu als columnist. Het allerergste is nog dat Jeugdzorg mijn gezin de hele tijd terroriseerde en heel hard probeerde mijn zoons niet alleen af te pakken, maar ook te zorgen dat ze allerlei narigheid meemaakten buitenshuis.

Toen ik 10 jaar geleden na mijn echtscheiding doodziek werd en ernstig verlamd raakte (MS voorafgaand aan de ziekte van Lyme), ging ik uitzoeken hoe ik daarvan kon genezen. Mijn ziekte werd keihard ontkend door vier huisartsen op rij, drie neurologen en meer artsen nog, terwijl ik een officiële diagnose heb. Ze lieten me expres doodgaan, toen de verlamming mijn longen bereikte. Gelukkig vond ik het antwoord om nét op tijd te genezen: door onder andere trauma’s te verwerken. Na nog weer negeneneenhalf jaar zoeken vond ik met behulp van een kennis vorig jaar oktober eindelijk in mijn geheugen de gewiste trauma’s terug. Ze waren er nog wel, maar helemaal verstopt in een hoekje en toen ik die verwerkte op de juiste manier zoals het hoort, genazen er nog meer stukken van mijn ziekte. Omdat ik dus trauma’s aan het genezen was, raakte Jeugdzorg in paniek: oh stel je toch eens voor dat ze haar geheugen terugkrijgt en ontdekt wat wij met haar uitgespookt hebben! Dan liggen wij omver. Nou, dat is mijn probleem niet! Ze lossen hun eigen sores maar mooi zelf op, want daar lenen mijn familie en ik ons niet langer voor!

Om hun pogingen kracht bij te zetten, stuurde een ‘vertrouwensarts’ van Veilig Thuis én de Kinderbescherming Arnhem – gedetacheerd door de ISS – ook de kwakzalverij op mijn toen goedlopende praktijk af. Die onderzocht mij totaal niet en schreef zo uit het niets een lelijk stuk over mij. Dat is nog verboden ook, maar in hun gelederen zit – jawel – een hoogleraar staatsrecht uit de Eerste Kamer, ja ook weer ISS, en die types bevecht je niet met een rechtszaak. De ISS koopt immers zo de hele rechtbank om! Honderden mensen heb ik genezen van volgens artsen ongeneeslijke ziektes! Die mensen zijn nooit weer ziek geworden en ik heb ook onderzocht hoe ik dat deed. Grote medische ontdekkingen, waar ik respect voor dien te krijgen! Nog wat: Costas heeft in de winter een aantal maanden dat hij niet werkt. Dan heeft hij net zo’n praktijk als ik en guess what? Niemand die hem durft aan te vallen! Iedereen is dankbaar omdat hij hen van ziektes, klachten, aandoeningen en stoornissen afhelpt. Waarom mag hij dat gewoon doen en ik niet? Hij is een topgenezer en ik een kwakzalver? Wat is daar de logica van? Na meerdere aanvallen was mijn praktijk afgelopen en nu zit ik voor altijd zonder inkomen mijn huis op te eten. En niemand die het wat kan schelen. Niemand wil mijn verhaal delen of publiceren en niemand helpt me erbovenop. Ik mocht het verleden niet ontdekken. Feiten van 50 jaar terug!! Waar is Jeugdzorg mee bezig?? Wat kan het mij schelen of zij in het geniep de baas van de wereld zijn en zo geestelijk ziek zijn dat ze dat per se moeten blijven? Het is mijn probleem niet! Ik heb nota bene paranormaal begaafd moeten worden en daar heel erg mee gepest, door hún schuld! Heb ik daarom gevraagd? NEE!

Toen Jeugdzorg mijn kinderen in 2018 afpakte, kreeg ik maar liefst 30 getuigenissen van mensen die Jeugdzorg schreven dat ze zich zorgen maakten dat mijn jongens niet bij hun moeder mochten blijven. Nog een stuk of tien mensen hebben hen meermalen opgebeld om te waarschuwen, te protesteren en meldingen van mishandeling en verwaarlozing door mijn ex te doen. Eén vriend van me heeft zelfs 380 km gereisd om naar hen toe te gaan om voor me te getuigen. Ze doen gewoon net of hun neus bloedt en negeren álles! Mijn héle leven lang ben ik de diep gehate paria geweest, die altijd de grond ingetrapt werd bij alles wat ze deed! Ik woonde niet voor niets op mijn 16e al in een studentenflat, waar ik in mijn eentje nog 3 jaar lang mijn gymnasium afmaakte. Volgens mij is het eindelijk gelukt om dit verhaal goed en duidelijk te vertellen. Zucht!

 

Hierbij hoort prachtige muziek uit Griekenland. Andonis Remos zingt Η ζωή αλλιώς (Het leven andersom). Het nummer is uit 2019 en geschreven door George Sabanis en Eleana Vrachali.

 

 

 

 

© Natassa Vassiliou

 

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.