Mijn vertrek als geneeskundig therapeut

time to say goodbye

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ik weet wel dat iedereen het, zelfs nadat ik mezelf 9 jaar iedere dag heb zitten bewijzen, nóg steeds raar vindt dat ik als taalkundige een geneeskundige praktijk leid. Dat je nu juist een expert op het gebied van taal – en zeer muzikaal begaafd trouwens ook – moet zijn om ziektes te genezen: het wil maar niet beklijven.

Zelfs de mensen die zó ziek waren dat ze eraan overleden, deden dat nog liever dan mijn hulp inroepen. Hoeveel mensen heb ik niet bij de hand gehad, die de keuze hadden om te overleven met mijn hulp of te overlijden? Ik heb er niet veel over verteld, maar het waren er tientallen. Allemaal kozen ze er met hun volle bewustzijn voor om dan maar te vertrekken uit het leven. Zó erg vinden jullie het om je ego aan te kant te zetten voor iemand die iets kan wat jij niet kunt.

Ja, men snapte dan nog wel net dat ik verlamd raakte en alleen nog maar op mijn kruk kon zitten, me concentrerend. Dat ik op die manier de wortel van al hun ziektes, klachten, kwalen, stoornissen en ongeluk in ‘s mensen leven te zien kreeg en kon weghalen uit hun leven, wilde er niet in. Zelfs niet als ze het met eigen ogen zagen. Bossen vol met cliënten en patiënten schreven de prachtigste getuigenissen op mijn website, mijn blog en vertelden die aan mij persoonlijk. Niemand is ooit teleurgesteld uit een behandeling door mij weggekomen en ik heb nooit één klacht gekregen. Mensen keken soms zelfs met me mee, zagen wat ik zag en vertelden dat op mijn website. Toch kreeg ik 0,0 bekendheid en respect.

Een kliek van uiterst boosaardige mensen misbruikte mijn unieke genezende gave en oplossend denkvermogen zelfs om me publiekelijk aan de schandpaal te stellen. Politie en justitie vonden dat dat geen laster was en smaadschriften, maar een mening over mij. Geloof je het zelf? Mensen die mij niet kennen en die een ‘mening’ over mij als therapeut hebben? Die die vervolgens en publique ventileren over mij, terwijl ik geen enkel verweer heb? Mensen die denigrerend in belangrijke rapporten schrijven: mevrouw beweert dat ze helderziend is, om me vervolgens mijn kinderen weg te kapen? Die moeten serieus genomen worden en ik als groot denker en oplosser van enorme problemen niet? Het moet toch niet gekker worden!

Terwijl zij zelf onder andere arts of jeugdwerker zijn en daarbij nog te dom om te weten wat zoiets basaals als de ziekte van Pfeiffer is. Op welke leeftijd een kind uiterlijk in de puberteit hoort te zijn aangekomen en wat MS wel en niet inhoudt. Mijn zoon kreeg geen PGB voor thuisonderwijs met een onderwijsbevoegde én zeer ervaren moeder, terwijl anderen die dat alles niet hadden, wél PGB’s kregen. Zij vielen buiten alle controles van de leerplicht en inspectie, terwijl ze hun kinderen naar de mallemoer hielpen. En die leerplicht zelf, die ging wel even bepalen naar welke school míjn kinderen verplicht moesten gaan en ik als moeder werd letterlijk aan de kant geschopt. Met grof geweld.

Omdat ik zonder een bloeiende praktijk mijn hoofd moest buigen voor het tuig van deze kwaadwillende jeugdzorginstellingen en medische kwakzalvers, raakte mijn oudste zoon zijn zelfvertrouwen kwijt. Hij verwijt mij dat, omdat hij als mijn kind er récht op heeft dat zijn moeder waardering en respect ontvangt. Dat heeft hij nodig, net zoals ieder kind. Ik kon al deze jaren niets anders doen, want het fenomeen ‘ziekte en tegenslagen’ moest worden opgelost. Alle duizenden malen dat ik om je hulp vroeg, gaf je me die niet. Je kwam niet in mijn praktijk en gunde het een ander ook niet om wél te genezen, door dan toch minimaal mijn artikelen overal te delen, net als de shit die je wél overal rondstuurde.

Geen arts en geen therapeut op de hele planeet weet hoe je MS geneest; kanker, COPD, de ziekte van Crohn, ziekte van Lyme, reuma, thalassemie, candida, schizofrenie, MPS, ADHD, autisme, dyslexie, hardnekkig overgewicht, huidziektes, drugsverslavingen en nog miljoenen ziektes meer. De mensen worden steeds zieker, maar naar mij komen – ho maar.

Zoveel knappe en hoogopgeleide wetenschappers, artsen en therapeuten krijgen geen enkele ziekte in beweging. Ze proppen je vol met pillen die je eerder zieker maken dan beter en op een dag zeggen ze op bevroren toon tegen je: “U bent uitbehandeld, mijnheer”, waarop ze je de rug toekeren en weglopen. En jij hebt dat liever dan dat je je probleem oplost.

Ik stop er met ingang van vandaag mee en neem geen patiënten meer aan. Ik ben weer fit genoeg om dingen te gaan doen, waarmee ik wél respect krijg en ik ga mijn gezin terughalen. Mijn eigen kinderen – die wél willen genezen – redden van de ondergang die hun deel is geworden zonder moeder. Ik help alleen nog dat ene handjevol vrienden dat mij wél gesteund heeft in mijn zo moeilijke dagen en hen bedank ik persoonlijk. Hiermee sluit ik deze blog ook. Hij blijft nog even staan totdat ik eraan toekom om hem te verwijderen van het internet.

Een laatste wens heb ik niet voor je. Misschien moet ik je nog een hart vol liefde toewensen, maar dat is het dan ook echt. Vaarwel!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Erfelijke ziektes voor altijd genezen

dna

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Om eerlijk te wezen heb ik altijd gedacht dat er in de laatste paar decennia zoveel nieuwe ziektes zijn ontstaan. Volgens mij denken heel veel mensen dat, maar ik zie nu dat dat niet het geval is: in vroeger tijden konden ziektes niet goed gediagnosticeerd worden, omdat er geen microscopen waren en maar weinig kennis van anatomie en zulke dingen.

Na de middeleeuwen begonnen mensen pas op rationele wijze te kijken naar hun lichaam, denken we. Niet helemaal waar, want in de oudheid wist men juist óók heel veel over anatomie en hadden artsen zo’n beetje dezelfde kennis als we zo aan het begin van de 20e eeuw weer opnieuw hadden opgebouwd.

 

Hoe ziektes vroeger genoemd werden

Iemand van wie we nu zeggen dat die MS heeft, was toen ‘kreupel’, ‘verlamd’ of had ‘jicht’. Iemand die de ziekte van Crohn heeft, kreeg toen te horen dat hij ‘difterie’ had en iemand die zwaar bijziend was, werd blind genoemd. Kanker was toen ´ziek in bed liggen met heel veel pijn en overlijden’. Lepra is nu reuma. Vergeet niet dat er vroeger niet veel hygiëne was en dat er bijna altijd ontstekingen bij ziektes kwamen. Daardoor werden ze veel erger en overleden mensen er sneller aan.

Alle bacteriële infecties van nu bestonden ook altijd al. We hadden ze alleen nog niet ontdekt. Vanochtend in het ziekenhuis werden me vragen gesteld of mijn kinderen of ik recentelijk in het buitenland waren geweest en meer zulke dingen. Er is namelijk weer een bacterie ontdekt, waarvan ik de naam ben vergeten, maar die andere mensen (jouzelf als drager niet) heel ziek kan maken. Bij iedere patiënt moet de aanpak ook weer anders gedaan worden. Anders overlijden de patiënten.

Dit betekent dat je ziekte óók erfelijk kan zijn, als je bijvoorbeeld de ziekte van Lyme hebt, COPD, chronische bronchitis, eczeem of haaruitval enzovoort. En wat dacht je van mentale ziektes? Geheugenverlies wordt tegenwoordig Alzheimer genoemd. Asperger, dat was vroeger een heremiet die zichzelf opsloot in een klooster of een achteraf wonende horlogemaker. ADHD, dat was toen iemand die impulsieve dingen deed en geen regelmatig leven kon leiden. En ga zo maar door!

 

Zo werken erfelijke ziektes

Als ik nu zie in welke staat mijn leven momenteel is, dan zijn bij mij bijna al mijn klachten erfelijk. De rest heb ik er namelijk uit gekregen. Aangezien mijn biologische ‘moeder’ al 35 jaar lang hardnekkig weigert me gewoon even te vertellen wie mijn vader is, is deze informatie voor mij nieuw. Het enige waar ik van op de hoogte was, was het overgewicht van mijn ‘moeder’ en verder helemaal niets. Toch kun jij ook nog verbaasd komen te staan, want een ziekte hoeft niet altijd keurig netjes van ouders op kinderen te worden doorgegeven. Vaak zit er een generatie tussen of kun je zelfs een ziekte krijgen, die alleen een oom of tante van je had.

Zonet in het vorige artikel vertelde ik dat vitamine D je DNA repareert. Het is gewoon bijzonder opvallend dat bijna de hele planeet daar een tekort aan heeft. Logisch dat je echt ziek wordt van alle ziektes die je genetisch gezien bij je draagt! We moeten maar alles kunnen in deze tijd en vragen enorme inspanningen van onszelf. Vroeger hadden we veel meer rust in onze donder! En vergeet niet dat je veel gauwer ziek wordt als je onder de stress zit. Dáárom zijn er nu zoveel mensen ziek.

 

Het recept voor erfelijke ziektes

Ik herhaal daarom nog even het recept voor als je erfelijke ziektes hebt. Die gaan genezen als je het volgende doet, namelijk, tenzij er nog allemaal andere dingen in de weg zitten. Als het dus niet werkt, moet je niet boos op mij worden, maar toegeven dat ik inderdáád degene ben met de bijzondere talenten en kennis. En dan kom je maar bij me om de rest van je kwalen, ziektes, stoornissen en al wat dies meer zij ook los te halen.

Nog een ‘leuke’: ook het niet hebben van succes is een kwaal die erfelijk kan zijn! ik kom er net achter dat dat bij mij het geval is en heb gauw een extra glas bessensap genomen voor de schrik. Melatonine is in dit geval de boosdoener. Dat hormoon zorgt er echt niet alleen maar voor dat je in slaap valt: op tijd in slaap vallen betekent gewoon dat je succesvol bent in slapen! Ja! En nog een écht leuke: ik dacht altijd dat je ook ingeval van erfelijke ziektes een of meer shocks gehad moest hebben, maar dat is niet het geval. Dus dit kun je zelf een heel stuk genezen.

 

Erfelijke kwalen repareren: vitamine D

Om vitamine D op een effectieve én gezonde manier aan te vullen, moet je eigenlijk éénmalig eerst zo’n bom (ampul) ervan nemen: 100.000 IE. Niet minder, echt alleen die hele grote en ook maar één keer! Dan weet je lichaam: oeps, ik moet eens wat meer vitamine D gaan aanmaken. Vervolgens neem je een tijdje rond de 75 microgram per dag in (rond de 3000 IE), totdat je vitamine D weer tussen de 75 en 100 nmol/l staat. Dat weet je door bloed te laten prikken. De vitamine D dien je altijd in te nemen met een glaasje sinaasappelsap, omdat alle andere mineralen, vitamines en stofjes ook nodig zijn om je vitamine D aan te vullen.

Eenderde van je vitamine D-gehalte maak je aan via je voeding en tweederde via zonlicht. Naar buiten gaan en daar een tijdje blijven is daarom ook een vet goed idee. Het is mooi weer, dus ik zou zeggen: neem het ervan, zoveel je kunt en maak je geen zorgen als je moet werken en zonuren mist. Gewoon de buitenlucht helpt ook om deze vitamine aan te maken.

 

‘Oersap’: geconcentreerd bosbessensap

Wat je ook nodig hebt om erfelijke ziektes te genezen, is geconcentreerd bosbessensap. Daar krijg je de kracht van om daadwerkelijk te genezen. En ik weer gelijk, zie je wel? Ik zei toch dat dit de eerste keer in de geschiedenis is dat we kunnen genezen van ziektes? Nou, nu zie je het zelf. Alles wat zelfs erfelijk is, kun je nu genezen!

Soms heet geconcentreerd sap ook wel ‘oersap’ en je kunt het vinden in een reformwinkel. Ook in de meeste goede groentewinkels hebben ze het wel van het merk Schulp met een groot wit kruis erop. Anders is het gewoon sap en dat is niet geconcentreerd genoeg. De prijs voor ongeveer 700 ml geconcentreerd bessensap is rond de €7,00, dus dan weet je wel welke fles je moet hebben. Succes en kom vooral langs als je er hulp bij wilt krijgen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Overgewicht door hormonen: welke zijn dat en wat doe je eraan?

overgewicht-loesje

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ik heb iets leuks ontdekt: ik kan op mijn foon alvast een bericht voorbereiden, als ik zomaar opeens een leuk idee krijg. Dan maak ik het later thuis op de laptop af, waar je met al je vingers kunt typen. Ge-ni-aal. Trouwens voor de mannen onder ons even mijn excuses! Dit artikel gaat even over vrouwen, want ik heb ontdekt dat er een paar hormonen zijn waar je dik door kunt worden. Als je er dik van kunt worden, kan dat er ook weer af, zo is mijn redenering en dat laat ik je vandaag zien.

 

Onderzoek in het ziekenhuis

Dus! Ik moest vanochtend naar het ziekenhuis in Leeuwarden voor iets wat ik dikheidsonderzoek heb genoemd. Ik ben nog niet zover dat ik het obesitas noem, maar wel boos genoeg om ‘dikheid’ te zeggen. Nog eventjes voor nieuwe lezers: als ik ergens verdriet over heb, steek ik er de draak mee. Karin Bloemen, Youp van ‘t Hek en Brigitte Kaandorp maken ook grappen over hun uiterlijk (dus dan mag ik het ook). Je raakt al een stuk verdriet en frustratie kwijt als je erom kunt lachen, niet? Dus laat je niet afschrikken door mijn grappen!

Goed, men ging in het ziekenhuis kijken waarom ik zo’n opgeblazen en reuzezwaar lijf heb enzo en de eerste conclusie is dan standaard dat ze het niet weten he. Je kent het. Dus moest ik richting het lab, waardoor ik nu op een terras met koffie en een pleister op m’n arm zit. Bloed en urine onderzoeken. Al m’n stinkende onderdelen onder de loep! Iedereen was ongelofelijk aardig, maar ik werd gewaarschuwd dat ze meestal de oorzaak niet vinden.

Overal voelen en luisteren. Dan is het van: “ja nee, dat spul daar op uw buik, dat is toch echt vet hoor!”. Nu mag je mij een koppige Griek noemen, maar Grieken staan meer bekend om hun feesten. Niet zozeer om hun stijve kop. Behalve de Kretenzers misschien, maar ik kom uit Thessaloniki. Met andere woorden: eigenlijk mag ik gewoon wel zeggen dat ik het er niet mee eens ben. Dat gelil op mijn buik en trouwens overal, dat is water. Vocht zo je wilt. Maar in ieder geval geen vet! Dat weet ik 100% zeker en wat ik ook heel zeker weet, is dat in ieder geval 2/3 van de mensen met overgewicht vocht vasthoudt en geen vet. Dat is ook de reden waarom diëten gewoon niet werken! Vocht moet op een andere manier weg, want via voeding gaat je niet lukken. Van z’n never-nooit-niet en potè (Grieks voor nooit).

 

Geen vet, maar vocht!

Vet hou ik niet vast, want mijn spijsvertering werkt zo snel als de bliksem. Het krijgt de tijd niet om opgeslagen te worden, al zou het willen! Diëten helpt niet om af te vallen en ik kom ook niet aan door (vr)eten. Het is een kwestie van hormonen en ik weet nu al dat ik ook dít vraagstuk weer zelf dien op te lossen. Daarom ga ik nu naar huis met het – denk ik – lumineuze idee om alle hormonen eens op te zoeken en dan te bekijken welk hormoon zorgt dat je altijd zwanger blijft voor je gevoel. Dát zit er namelijk achter, hoewel het niet alles is. Het hormoon voor je vrouwelijkheid. Oestrogeen, maar er is nog meer. Ik begon dik te worden, toen ik rond mijn 12e jaar in de puberteit kwam en daarin ben ik niet de enige. Toen de puberteit klaar was, viel ik weer netjes af. Maar toen ik zwanger werd, begon het geëmmer opnieuw en toen viel ik echt nooit meer af.

 

Vrouwelijke hormonen: oestrogeen en progesteron

Okee dat is vinding nummer 1: een uitvergrote vrouwelijkheid kan je dik maken. Op mijn 14e had ik al behacup D en ik lees dat oestrogeen inderdaad het hormoon is, dat zorgt voor die vrouwelijke uitvergrotingen: je baarmoeder en borsten. Ook bij je zwangerschap komt er meer oestrogeen, dat dan zorgt voor de groei van je baarmoeder en van de melkkliertjes in je borsten. De informatie haal ik uit mijn geheugen en daarnaast van deze site.

Maar er is meer. Als je dik wordt tijdens de puberteit door de invloed van hormonen, is alleen oestrogeen er verantwoordelijk voor. Als je echter niet meer kunt afvallen na je zwangerschap, is er meer aan de hand. Aan het einde van je zwangerschap hoort namelijk een ander hormoon, progesteron, af te nemen. Progesteron zorgt (onder andere) dat je baarmoeder niet samentrekt, zodat je je baby niet verliest. Maar als je moet bevallen, moet je baarmoeder juist wél samentrekken en daarna ook, zodat je baarmoeder weer krimpt en je weer een mooie vrouw wordt.

De productie van progesteron wordt gestimuleerd door hCG, humaan choriongonadotrofine. Door de aanwezigheid van dit hormoon weet je dat je zwanger bent. Als het te lang aanwezig blijft, gaat je baarmoeder niet samentrekken na de geboorte van je kindje en blijf je dus dik. Heel even heel kort gezegd. Voordat je naar de winkel racet voor een pot met progesteron: wacht even, want je moet problemen in je lichaam altijd indirect oplossen. De oplossing is niet progesteron innemen, maar iets doen waardoor je eierstokken (en placenta) minder oestrogeen gaan produceren en meer progesteron. Anders moet je dat je hele leven blijven slikken en dat is niet wat we genezen noemen. En wie weet wat je dán weer allemaal voor andere toestanden krijgt.

 

Vocht vasthouden door een laag natriumgehalte

Ja, want ik was nog niet klaar. Als je zwanger bent, hou je namelijk vaak een boel vocht vast. Daarom worden veel zwangere vrouwen op een zoutarm dieet gezet. Ik ben het daar niet zo mee eens, want ik heb ontdekt dat het Griekse volksgeloof dat je tijdens je zwangerschap altijd dat moet eten waar je trek in hebt, waar is. Daar hebben we het zo ook nog over. Dat proces van vocht vasthouden moet óók gestopt worden. Het stofje dat maakt dat je vocht vasthoudt, is in ieder geval natrium. Niet een teveel daaraan, maar een tekort. Een teveel aan natrium maakt dat je vet vasthoudt en dat gebeurt weer in andere gevallen.

We moeten nu dus zorgen dat je minder oestrogeen aanmaakt, meer progesteron en meer natrium opneemt. Als je ruim na je zwangerschap – misschien wel járen daarna! – nog altijd van die buien hebt, waarin je nú opeens midden in de nacht een haring moet hebben of iets anders moeilijks, kan dat veroorzaakt worden door een te laag natriumgehalte. Een ‘gewone’ vreetbui, waarin je per ongeluk een hele bak ijs leegeet of een heel pak loempia’s en dan te laat ontdekt dat het pak opeens leeg was, terwijl het daarnet nog vol was, wordt veroorzaakt door een laag chroomgehalte. Dan zakt je bloedsuiker enzo. Dat is even geen voer voor vandaag!

 

Hormonen en erfelijkheid: vitamine D

Er is maar één oorzaak voor het oestrogeen en progesteron: erfelijkheid. Niet schrikken, want dat wil niet zeggen dat je er niet afkomt. Je kunt overal afkomen, dus ook hiervan. Wat je moet corrigeren ingeval van een erfelijkheidsprobleem, dat zijn je genen: je DNA dus. En dat doe je met behulp van vitamine D. Wat wil nu het euvel? Jawel: 80% van de mensen heeft een gebrek aan vitamine D, met een heel scala aan gevolgen. Ik weet zeker dat je nooit had gedacht dat vitamine D je overgewicht nog eens zou redden! Maar toch. Het leven is niet altijd even logisch.

Om deze vitamine op een effectieve én gezonde manier aan te vullen, moet je eigenlijk éénmalig eerst zo’n bom (ampul) ervan nemen: 100.000 IE. Niet minder, echt alleen die hele grote en ook maar één keer! Dan weet je lichaam: oeps, ik moet eens wat meer vitamine D gaan aanmaken. Vervolgens neem je een tijdje rond de 75 microgram per dag in (rond de 3000 IE), totdat je vitamine D weer tussen de 75 en 100 nmol/l staat. Dat weet je door bloed te laten prikken. De vitamine D dien je altijd in te nemen met een glaasje sinaasappelsap, omdat alle andere mineralen, vitamines en stofjes ook nodig zijn om je vitamine D aan te vullen.

Eenderde van je vitamine D-gehalte maak je aan via je voeding en tweederde via zonlicht. Naar buiten gaan en daar een tijdje blijven is daarom ook een vet goed idee. Het is mooi weer, dus ik zou zeggen: neem het ervan, zoveel je kunt en maak je geen zorgen als je moet werken en zonuren mist. Gewoon de buitenlucht helpt ook om deze vitamine aan te maken. Zelf zit ik dit verhaal buiten te schrijven met een gloeiend hete laptop, die schreeuwt of hij asjeblief weer snel naar binnen mag.

 

Je natrium aanvullen met geconcentreerd bessensap

oersap
Een voorbeeld van geconcentreerd bessensap

Als je vocht vasthoudt, hoeft het niet per se zo te zijn dat je een laag natriumgehalte hebt. Het natrium komt alleen niet op de juiste plekken in je lichaam om te zorgen dat je vocht gaat loslaten. Om te zorgen dat je natrium weer heel goed wordt vervoerd, heb je dat geconcentreerde bessensap nodig, waar ik het altijd en eeuwig over heb.

Dat sap is zo ontzettend helend, dat je daar gewoon af en toe even weer een kuurtje van kunt nemen. Je vitaminen aanvullen doet het niet, maar zelfs zonder dat je aan shocks werkt en andere dingen doet, genezen er allemaal kleine dingetjes en soms zelfs grote, alleen al door dat sap. In dit geval heb je bosbessensap nodig. Gewoon bosbessen nemen is uiteraard ook geweldig, maar om je natrium weer goed te laten werken, heb je echt dit sap nodig. Er zitten echt kilo’s bosbessen in één zo’n fles! Zoveel kun je er niet eten. Neem er maar een half glaasje van ongeveer 75- 100 ml van op een dag en dat 2 weken lang.

Soms heet dit sap ‘oersap’ en kun je het vinden in een reformwinkel. Ook in de meeste goede groentewinkels hebben ze het wel van het merk Schulp met een groot wit kruis erop. Anders is het gewoon sap en dat is niet geconcentreerd genoeg. De prijs voor ongeveer 700 ml geconcentreerd bessensap is rond de €7,00, dus dan weet je wel welke fles je moet hebben. Succes en kom vooral langs als je er hulp bij wilt krijgen. Daar ben ik voor. Zet ook gerust een reactie neer als je wel of juist geen resultaten hebt. Er kan van alles in de weg zitten, waardoor dit idee niet gelijk werkt. Dat wil niet zeggen dat het idee verkeerd is, maar dat jij meer therapie nodig hebt! Dat heb ik zelf ook gehad,dus hou de moed er maar in.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Fijne Moederdag!

bloemen voor moederdag

Dat was ik gisteren helemaal vergeten: je een fijne Moederdag wensen!

Ja, ook als je alleen en verdrietig bent. Ik ben ook alleen, dankzij mijn eigen gewéldige geheugen, dat meende dat het volgend weekend was en dankzij mijn echt voortreffelijk invoelende en positieve ex. Leuk is echt anders, dat weet ik. Maar je bent in ieder geval niet de enige die alleen is en je kunt ook gewoon jezelf even verwennen.

Bij het schrijven van deze zin herinner ik me dat ik een heerlijke (tenminste zo zag ie eruit) reep chocola voor mezelf heb gekocht en dat die nog steeds niet in mijn maag zit. Daar ga ik zometeen eens even verandering in aanbrengen. Eerst visualiseren… 😀

De kracht van visualiseren

doornroosje

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zonet had ik een prachtig artikel klaar. Opeens maakte ik één verkeerde beweging en álles was zo weg! Vroeger sloeg WordPress zelf af en toe je artikel even op, maar tegenwoordig is deze fantastische service nergens meer te vinden. Er rekening mee houden door zélf af en toe even op de ‘save draft’-knop te drukken, is iets wat ik na anderhalf jaar nog steeds niet heb geleerd. Ik kom vandaag dus met je meedoen om veranderingen in het leven te bereiken met behulp van visualisatie. Daarbij leg ik ook netjes uit hoe het allemaal werkt, zodat je zeker weet dat dit geen abracadabra is.

De mensen die er bekend om staan dat ze visualiseren, zijn succesvolle zakenlieden en topsporters. Af en toe hoor je het van artiesten of politici ook wel en altijd zijn dat mensen die veel succes hebben in hun leven. Het leek me daarom een vet idee om dat ook eens even te gaan doen. Wie wil er nou geen succes in het leven? Veel manieren waarop mensen jarenlang dit soort oefeningen hebben gedaan, werken niet meer. Ik ga je vandaag dus laten zien hoe het wél werkt: het is de bedoeling dat je je voorstellingsvermogen wekt uit z’n Doornroosjeslaap en dat je zaken van verschillende perspectieven kunt bekijken.

We gaan beginnen met een tafel, want dat was ook míjn eerste keer dat ik perspectiefoefeningen deed. Dat ging met een collega en een groep ongelofelijk gezéllige,, analfabete Marokkaanse vrouwen. We dekten een tafel in de les en toen gingen we iedere keer van plaats verwisselen, zodat we alle spullen op de tafel van een andere kant bezagen. Best een truttige oefening, maar hier heb je toch nog even de tafel:

tafel van bovenaf
Tafel van bovenaf bezien
tafel van zijkant
Dezelfde tafel vanaf de zijkant bezien

 

 

 

 

 

 

 

Ik weet dus niet meer wat ik daarnet geschreven had en moet nu iedere minuut op de ‘savedraft’-knop drukken om niet nog een keer mee te maken dat alles pleitos is. Geen beste grond voor een mooi artikel, maar we doen het ermee!

pijnappelklier
Je pijnappelklier is de baas!

Goed, zoals een schip een machinekamer heeft, heb jij een lichaam. Dat voert de opdrachten uit, die door de kapitein worden gegeven. Jouw kapitein is je pijnppelklier. Ja, dat kleine frutseltje dat zo’n beetje onderaan je brein hangt. Dat is eigenlijk je ik-besef, datgene waarmee je jezelf het meest associeert van je hele lichaam-en-geestgebeuren. Alle initiatieven voor welke actie ook beginnen daar.

frontale cortex
frontale cortex

Je pijnappelklier is niet zo van het praten. Liever bedient hij zich van kleine stroomstootjes, die hij door je lichaam jast: serotonine, dopamine en melatonine. Laten we als voorbeeld nemen dat je hebt besloten dat je van een chronische ziekte wilt genezen. Dan stuurt je pijnappelklier een stoot dopamine richting je frontale cortex (of frontaalkwab, want ik hou zo van het woord ‘kwab’). Die gaat namelijk zorgen dat jouw idee in werking wordt gezet en dat het gaat lukken ook.

Ik zou zeggen: ga even lekker op je bank hangen, doe je ogen dicht en maak je maar eens een mooie voorstelling van jezelf als genezen, gezonde persoon. Stel je maar voor dat je weer kunt lopen, rennen, dansen, zingen, alles eten waar je zin in hebt zonder er ziek of dik van te worden, slapen en al wat dies meer zij. Daarna is het tijd om het te gaan uitvoeren, want het gebeurt uiteraard niet vanzelf allemaal. Je maakt een afspraak met me en dan gaan we bij jou je leven weer in beweging zetten.

Voor zeker de 134e keer: ik ben genezen van de gekste ziektes, stoornissen en andere kwalen. Als ik dat kan, dan kan het bij jou ook! Het is niet eenvoudig en ook niet snel gebeurd in de meeste gevallen – hoewel je ook geluk kunt hebben en dan zou je niet de eerste zijn -, maar je leven kan gewoon weer in beweging komen. Maakt niet uit of je ziekte erfelijk is en ook je leeftijd is geen beletsel.

Ik zat net even naar Brigitte Kaandorp te luisteren, die vertelde dat ze een tijdschrift las toen ze net 50 was geworden. Daar stonden tips in voor als dat je overkomt en dat ging erover dat je nu toch wel iedere week naar de kapper moest (het zal wel geschreven zijn door een verbond van winkeliers), op je kleding moest letten en verder weet ik het niet meer. Ik bedenk me net dat ik inderdáád een paar maanden geleden voor het eerst in mijn leven highlights in mijn haren heb laten zetten door een kapper. Ja, vijftiger. Het klopt.

Hier nog even het allerleukste liedje van Brigitte (Ik heb een heel zwaar leven) en als je niet zo wilt zijn als de persoon die erin bezongen wordt, zou ik maar eens aan het werk gaan om je leven een duwtje vooruit te geven:

En even flink likes geven aan het artikel én mijn facebookpagina, die de kapitein van mijn praktijk is he! Niet vergeten en delen waar je kunt 😉

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Afslankdieet voor instanties enzo

I never lose - Mandela

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Een paar weken geleden schreef ik een mooi afslankdieet voor de gemeente Wageningen. Nu is het tijd voor een dieet voor nog zo’n paar gemeentes, gemeentelijke instellingen en andere organisaties c.q. instantietypetjes om even te voelen hoe het is als je goede naam, je eer, je familie en de rest van je privé-sfeer door de modder worden gehaald. Okee, we hebben tegenwoordig een wasmachine, maar deze vlekken gaan er niet gauw meer uit!

Ik mag dit doen, omdat zij dit ook bij mij doen met vreselijke gevolgen voor mijn gezin: voor dit soort zaken zijn allemaal mooie namen en deze hier luistert naar de naam ‘noodzakelijke verdediging’. Dit wat zij doen, kun je vergelijken met het rondsturen van een pamflet met propaganda. Vervang de propaganda door ‘een dikkevette baal met leugens over iemand’ en voilà. Ik haal het weg van mijn blog, zodra zij álle dossiers, rapporten, aantekeningen, correspondentie, schaduwdossiers en al wat dies meer zij helemaal hebben geleegd, alles wat ze hebben rondgestrooid over mij en mijn gezin bij de instanties en mensen die wij nodig hebben, overal weggehaald en gewist én alles zodanig is gezuiverd, dat onze hele namen volkomen gerehabiliteerd zijn. En nadat zij ook nog excuses zijn komen aanbieden en alles goedgemaakt hebben wat ze hebben vernichtet. Dat is míjn manier van in opstand komen tegen een enorm hardnekkig kwaad.

muzieknoten
tralala lerder en zo gaan wij verder

Duzz gaan we vrolijk verder. De jongedaemes Modeshow Janssen & Evers van de Kindernietbescherming Arnhem slapen er als twee roosjes onder. Zij hebben ónderzoek gedaan, oftewel ze hebben alle leugens waarvoor zij gewaarschuwd zijn, nóg een keer weer herhaald en alle woorden van hun ‘informanten’ verdraaid opgeschreven. Daarbij mag ik opmerken dat hun belangrijkste informant hun zusterorganisatie is: Veilig Thuis, beter bekend onder de naam Onveilig Uithuis. En aangezien zij gewaarschuwd waren, tellen zij nu voor twee en is dit dan ook het tweede artikel waarin hun namen vermeld staan. Ja, zo werkt het in het leven.

Als ik nu het pamflet dat bovengenoemde meiskes over mijn gezin in elkaar hebben geflanst, goed lees, dan zie ik daarin iets opmerkelijks. Namelijk: coördinator Marius Hendriks van het gebiedsteam hier in de gemeente Waadhoeke (weet je nog: het wijkteam voor boeren) vertelde waarschijnlijk per ongeluk dat er een heleboel meldingen en contactjes achter moeders (mijn) rug om zijn geweest. Het ging als volgt:

School van mijn zoon > leerplichtambtenaar > gebiedsteam > vader van mijn zoon

En met mij was géén contact, zie je, alleen met mijn zoon en ex-man. Domme mensen zijn lui, dat weet je wel he? Die privacywet is echt niet zo moeilijk en die zogenaamde codes waar dit soort zogenaamde hulpverleners zich aan dienen te houden, ook niet. Toch raken ze er vollédig in verstrikt. En dit was bewuste opzet om mij van mijn zoon af te helpen en mijn zoon van zijn toekomst. “Oh mevrouw, u mag het dossier van uw zoon niet inzien hoor, want hij is 14 en dan moet hij toestemming geven”. Ja dikke neus! Zie je je zoon van 14 al een serieuze brief met toestemming schrijven aan zijn eigen moeder, alleen maar om een stom dossier in te zien? De leeftijd waarop dat moet, is 16. Eveneens belachelijk, maar voor ons nog éventjes toekomst.

“Nee, eh … ik mag u niet helpen, want als ik u hélp, ga ik over mijn regels heen”. Ken je die onzin die tegen je gezegd wordt door zo’n wijkteammedewerkert? Mijn reactie daarop: “Wat doe je daar dan, kluns? Geef mij dat reglement eens even aan”. Lees, lees, lees … “Oh u mag mij wel helpen hoor en u mag ook gewoon mijn gezin verdedigen. Alleen moet u dan niet ook nog met anderen pipoën”. Waarbij pipoën dan staat voor smoezen. Medewerkert staat met mond vol tanden hoe ik dat allemaal weet. Nou, gewoon lézen … even verstand erbij houden, klaar.

Goed, medewerkert is in dit geval Marike Galama, met wie ik dit gesprek overigens niet gehad heb. Zou eigenlijk wel moeten, maar hierboven staat mijn advies dan. Deze dame kwam, zoals dik een jaar later zou blijken, op instigatie van mijn zoons school en de leerplichtambtenaar (dat is zo’n gast bij de gemeente die moet zorgen dat kindertjes wel echt netjes naar school toe gaan) bij ons binnenwaaien. Met een warrig verhaal over dat ze ons wilde ‘helpen’, waarbij ze enorme moeite deed om níet te vertellen wie haar had gestuurd. Ik was zo onthutst, vooral omdat ik gelijk aanvoelde dat zij geen zuivere koffie was, dat ik er verder niet eens naar vroeg.

Wat ik wel vroeg, was of zij dat éne dingedangetje voor me wilde doen, dat we nodig hadden: tegen mijn jongens zeggen dat ze een verstandige moeder hadden en naar haar moesten luisteren. Nou, daar ging ze kort over, want dat ‘mocht’ ze zogenaamd niet van d’r functie. Toen ging ik óók kort en liet ik haar de uitgang zien, na haar bedankt te hebben voor haar komst. Een half jaar later vernam ik dat zij achter mijn rug om – op school nog wel – met mijn zoon had zitten smoezen. Twee keer maar liefst. Het ging net goed met hem en hij was redelijk gewend in onze nieuwe woonplaats. Na de gesprekken met haar wilde hij hier opeens niet meer blijven. Aangezien 1 + 1 nog altijd 2 is … weten we nu hoe dát gekomen is. En zitten we nog altijd met het probleem: hoe draaien we deze schade weer terug?

Wie worden er nu om ‘informatie’ over je gevraagd in zo’n zogenaamd raadsrapport? Juist: de school, dat boerengebiedsteam, de ggd (schoolverpleegkundige), die ook meegedaan had aan deze coupe, de nieuwe school, de nieuwe en oude huisarts van mijn spruit. Als deze mensen zulke erge en zwaar verboden dingen doen, waar zij nog mee wegkomen ook, denk je dan dat zij eerlijke informatie over ons zullen geven? Nee toch hè? Ik ook niet en dat is ook exact wat ik lees. Toen ik verhaal ging halen bij ‘t baaske Marius Hendriks, zei die dat hij over mij had gezegd dat ‘ik een intelligente moeder ben, die goed voor haar kind zorgt’. Toen ik dat vervolgens even op de mail bevestigd wilde hebben, ontkende hij alles gelijk weer. Je snapt waarom ik het woord ‘pipoën’ heb verzonnen, niet? Een psycholoog of iets dergelijks hebben we niet, aangezien we geen psychische problemen hebben en dus is het cirkeltje rond.

Dit zijn nu onze dikbetaalde hulpverleners in dit land! Om maar voldoende werk te hebben en zo ongebreideld mogelijk te groeien, wat ze ook doen dankzij deze politiek. Sinds 2013 is er een zogenaamde ‘meldcode’ van kracht, waarvan ze allemaal zeggen dat die inhoudt dat ze onmiddellijk een melding bij Veilig Thuis moeten doen, als ze even een onderbuikgevoel hebben dat er mogelijk eventueel per ongeluk misschien iets niet helemaal lekker zou kúnnen lopen bij een gezin. Nou, hierboven zie je de link ernaar toe en als je dan een stukje van het slechtgeschreven artikel leest, zie je staan dat iedere organisatie zélf een meldcode moet opstellen. Dus ze moeten zelf bepalen hoe en of ze omgaan met die Veilig Thuistent met andere woorden. Niks verplichting om direct te gaan zitten bellen.

Ik heb er nog zoéén: als je gescheiden bent en het dossier van je kind van een of andere pief hebt, kan de desbetreffende pief je ex gaan zitten vragen of je dat wel mag hebben. Er staat namelijk in de Wbp, de Wet op de bescherming persoonsgegevens, dat een instantie dat mág doen. Het hoeft dus niet en in veel gevallen is het ook beter van niet, maar dát gaat die types allemaal boven den pet.  ‘t Is zielig hoor. Heb je eindelijk een baan voor je léven met mooie carrière-opties en vette centen en dan moet je weer wetten uit je kop gaan zitten leren.

Aangezien ik ervoor ben om dit soort problemen uit de wereld te helpen, heb ik hier een artikel uit de Groene Amsterdammer voor je. Gaat over leugens, zoals valse beschuldigingen en verdraaiingen in dossiers, die altijd maar blijven staan. Wat je ook probeert. Het lijkt geweldig in het begin, maar die arme schrijfster verzandt steeds meer in de regeltjes naarmate het artikel vordert. Ik heb er in ieder geval van geleerd dat ook journalisten verkeerd kunnen lezen. De wetsartikelen die ze noemt, bestaan niet bij nazoeken.

Weet je hoe simpel het zit? Kijk, de hele rambam van jeugdzorg – hoe ze zichzelf ook mooi oppimpen met hippe namen – moet zich aan een rijtje van criteria houden. Hier staat het gewoon, op de website van de Kindernietbescherming en het zijn minimale randvoorwaarden. Dan heeft de Kinderbescherming zélf nog een heel pdfje vol met regeltjes, Kwaliteitskader geheten. Ja met een hoofdletter! Daar staan dingen in als dat ze per se en verplicht de waarheid móéten achterhalen. Ze moeten daarvoor ook externe specialisten vragen en accepteren (bijvoorbeeld een rapport van een psycholoog, geraadpleegd door de ouders) en nog belangrijker: het netwerk van het gezin. Dus het gewone plebs, zeg maar. Wij, de dombo’s die niet zo’n chique baan bij jeugdzorg of iets in die richting hebben.

Houden zij zich hier allemaal niet aan, dan kun je van alles proberen. Tuchtcollege, klachtencommissie, aangifte bij politie van smaad en / of laster … ik geloof dat dat het wel zo ongeveer is. Of het helpt, weet je niet, maar als je deze documenten aanhaalt, sta je volgens mij sterker dan als je zegt dat ze volgens de Wet op de bescherming persoonsgegevens artikel 36 verplicht zijn de waarheid te melden en alles wat niet waar is, weg te sodemieteren. Dat doen ze namelijk gewoon niet, tenminste: mij is het in 14 jaar tijd nog niet gelukt. Het probleem is hun ego dat in de weg zit: een correctie van jou is een schuldbekentenis voor hen en daar houwen deze gasjes niet zo van. Daarom zijn ze ook zo ongeschikt voor dat werk.

Bij mij zie je dat de Kinderbescherming mij, zonder mij en mijn gezin zelfs maar te hebben leren kennen, zo even hup mijn zoon hebben weggekaapt. Dat is ten strengste verboden. Dit soort organisaties heeft één taak: zich bezighouden met kindermishandeling en geweld in gezinnen. Zijn die er niet, dan moeten ze opzouten. Bij ons was er geen mishandeling en geweld en mijn zoon was net gewend na onze verhuizing. Ik liet hem in de vakanties altijd wat langer naar zijn vader gaan, ondanks het feit dat die zo’n stinkende flat bewoont. En nog wel een paar meer feiten. Dat deed ik omdat ik het – hoewel het zijn eigen schuld was dat we zijn verhuisd en ook zover weg – toch sneu voor hem vond dat hij zijn zoon minder zag. Alles was dus gewoon goed. Lees dat artikel hierboven maar eens. Dan zie je wat er óók voor tangen van moeders bestaan, die hun kinderen hun vader ontnemen met de meest gore roddels die je je maar kunt voorstellen.

Zo, ik hoop dat je ervan hebt genoten. Ik ben inmiddels zó gillend zat van dit hele gedoe – vanaf 2001 zes keer jeugdzorg op m’n dak – dat ik er grappig en cynisch over schrijf. Het feit dat deze jojo’s jonge hittepetitjes die totaal geen interesse hebben in het gezin en alleen maar geïnteresseerd zijn in het zich hullen in dure kleding, in de vette centen en de carrièremogelijkheden van deze sector, over je gezin mogen beslissen, geeft overduidelijk aan hoe ‘serieus’ ons land nog denkt over het gezin. André Rouvoet is zeker niet mijn tiep, maar hij had wel gelijk waar hij zei dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is en dient te blijven.

Ik wens je een fijn weekend! En ik ben heel blij als je LIKES geeft voor dit artikel en jawel ook voor mijn facebookpagina, die erg verdrietig is met zó weinig likes. En je mag dit overal delen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Een positieve ervaring in werk, hulpverlening en vrije tijd

out of the box thinken

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zelfs een vis zit liever in een grotere kom!

Je hebt winkels en winkels

Het valt me altijd weer op, als ik door een winkelstraat loop: de ene winkel trekt je aandacht en een andere, die exact dezelfde dingen verkoopt, helemaal niet. Ik heb wel eens getest waarom ik zoiets voel. Dan liep ik beide winkels even in en kocht ik er iets. Wat viel op? Dat ik me minder welkom voelde in de winkel waar mijn aandacht niet naar toe getrokken werd en dat er ook minder mogelijkheden waren. Als ik een grapje probeerde om het ijs te breken, kreeg ik een boze blik terug. Ze vonden me eigenlijk maar een vreemde eend in de bijt: heel anders dan ze zelf waren. Dat gevoel was wederzijds.

Het kan zijn dat je nu denkt: mens Sophia, wat loop je nu te ouwezemelen over een wínkel? Een winkel loop je binnen, je koopt er iets en voilà: daar loop je alweer naar buiten. Wat kan jou de sfeer schelen?

Je hebt gewoon gelijk als je dit denkt, daar kan ik niets tegen inbrengen! Maar ik blijk een gevoelsmens te zijn, die houdt van een goede sfeer. En niet alleen dat: ik heb altijd het gevoel (ja, alweer dat gevoel!) dat een winkel waar ik me niet lekker voel, ook iets met me doet. Het is een negatieve ervaring en ik heb al zoveel negatieve ervaringen achter de rug. Waarom zou ik het mezelf aandoen om er nog méér van te verzamelen? Als ik uit een gezellige winkel kom, heb ik een positieve ervaring gehad en voel ik me opgelucht. Dat is toch best een tegenargument, niet?

 

Fora, sportclubs, hulpverlening en je werkplek

Hetzelfde geldt op heel veel andere plekken waar ook mensen bijeenkomen. Feesten, fora op het internet, voetbalclubs, sportscholen, hulpverleners en ook werkplekken. Toen mijn zoon bijvoorbeeld graag wilde gaan voetballen, zijn we naar een club gegaan, waar voetballen spórt was en sámenwerken. Niet zo’n harde club, waar voetballen rauwdauwen was en vechten om te winnen. Als ik een groep op Facebook of LinkedIn zoek om me bij aan te sluiten, wil ik geen groep waar iedereen me de hele tijd gaat zitten bekritiseren of aanvallen. Discussie is prima, maar ik wil me er wel welkom en geaccepteerd voelen.

Ik wil er mogen zijn zoals ik ben.

En dat is waar dit gesprek over gaat. Even terug naar dat voetballen. Als de sfeer in een club je niets doet, maakt het niet uit waar je zit. Je voetbalt en klaar! Maar aangezien iedere club een andere uitstraling en een ander type mensen aantrekt, kun je concluderen dat mensen elkaar opzoeken. Dat zie je zelfs bij beroemde voetballers. Die wisselen soms van club en dan moeten ze een tijdje wennen. Niet alleen omdat ze in een ander land en klimaat zijn en misschien een nieuwe taal moeten leren, maar ook omdat het gevoel van de nieuwe club, de mentaliteit zou je kunnen zeggen, er anders is. Soms ervaren ze de nieuwe club niet als fijn en gaan ze terug naar de oude.

Waar kies je dan voor? Het is misschien maar een vrijetijdsbesteding, maar als je je iedere week zo bekritiseerd moet voelen, zo klein en zo incompetent, is het wellicht tijd om je horizon eens te verbreden! Sfeer doet echt iets met je en dat is belangrijk. Als je zelfvertrouwen wordt geschaad, ben je een stuk minder gelukkig. Het leven is al zo kort, dus is dat waar je voor wilt kiezen? Of heb je liever zoveel mogelijk positieve ervaringen?

 

Voor welke hulpverlening kies je?

Als je in een wat lastige tijd zit en het fijn zou vinden om even met iemand wat dingetjes op een rijtje te zetten, is er het maatschappelijk werk. Tenminste: zo was dat vroeger. Tegenwoordig heb je wijkteams (of gebiedsteams als je geen wijken maar dorpen om je heen hebt). Het maatschappelijk werk daar is gelijk stigmatiserend en als je één woord een beetje onhandig uitdrukt, heb je binnen de kortste keren jeugdzorg op je dak. Of andere zuigende organisaties, die je leven op een ontzettend nare manier op de kop komen zetten. Schuldhulp bijvoorbeeld, WMO of ggz.

Dat komt doordat al deze instanties tegenwoordig een meldplicht hebben. Als ze denken dat jouw gezin eventueel niet veilig zou kunnen zijn, dat je er financieel mogelijk niet uitkomt, dat je misschien wel een psychologische stoornis, depressie of psychische problemen zou kunnen hebben of je huishouden niet redt, denken ze niet na en doen ze zomaar zonder dat ze dat met je overleggen, een melding bij een ‘hulporganisatie’. Dat is helemaal niet wat die meldplicht inhoudt en nadenken over wat zo’n melding met jouw leven doet, doen ze ook al niet. Ze vergeten dat mensen een familie hebben en een vriendenkring, waar ze al hulp en steun van kunnen krijgen. Niet iedereen hoeft gelijk z’n kinderen uit huis geplaatst te hebben of aan de psychiater!

Als je iets positievers wilt, zou je eens kunnen kijken bij Stichting Humanitas. Daar werken vrijwilligers en ze vragen om hen financieel te steunen. Dat betekent dat je daar waarschijnlijk meer kans hebt om echte steun te krijgen. Er werken immers geen mensen die op een vaste baan en carrière uit zijn of die een modeshow houden op hun werk, zoals bij de meeste andere organisaties. Als deze mensen heel veel werk krijgen, kan ook hun financiële positie verbeteren. Dan openen zich mogelijkheden om zonder in een onmogelijke positie gestopt te worden, toch hulp te bieden. Als je op hun website kijkt, zie je dat ze bij héél veel vragen kunnen helpen.

 

Conclusie

Je hebt je denkvermogen, maar ook gevoel. En je gevoel bepaalt veel meer dan je misschien op het eerste gezicht zou denken. Als je lange tijd op een werkplek zit waar je niet gewaardeerd wordt, stomp je af. Je voert op een mechanische manier je taak uit en verder sluit je je af. Als je een vrolijke klant treft die een grapje maakt, ga je dat vervelend vinden. Die persoon heeft iets om om te lachen, maar jij zit daar maar dag in, dag uit hetzelfde werk te doen en waardering krijg je ook al niet.

Op een negatieve werkplek heb je ook collega’s die het not amusing vinden als jij creatiever of leuker in je werk bent. Ik hoor heel vaak van mensen die bijvoorbeeld in de zorg zitten en dan hun uiterste best doen om hun cliënten echt goed te helpen, dat die dan een manager op hun dak krijgen. Die verbiedt het hun om anders te werken dan hun collega’s, want zij mogen niet méér gewild zijn bij de cliënten dan een ander. Uiterst jaloers en kinderachtig gedrag is dat, maar wel realiteit en niet alleen maar in de zorg. In het onderwijs, in de medische sector, op kantoor … waar maak je zulke dingen eigenlijk níet mee? De vraag is: kies je daarvoor of verbreed je je horizon?

Een nieuwe baan of een andere functie brengt natuurlijk onzekerheid met zich mee, maar kan toch best een goede stap zijn. Je kunt in ieder geval eens rondkijken hoe het elders eraan toegaat. En die vrijetijdsclub waar je lid van bent, maar niet veel plezier hebt, kan ook best vervangen worden! Of de groepen op Facebook waar je in zit, het forum waar je lid van bent of welke groep mensen ook. Kies voor positieve ervaringen!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Mohamed, profeet van de vrede

duaprayer-qunoot

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Oh Allah, we implore you alone for help and beg forgiveness from You alone, And believe in You and rely on You, And praise You for all the good things, And we are grateful to You and not ungrateful to You, And we turn away and give up him who disobeys you.

Gisteren schreef ik over wat je zou doen als Jezus nu terug zou komen. Gelijk dacht iemand aan profeet Mohamed en een vriend vertelde me iets over handen geven in de islam, wat ik niet wist. Ik dacht: daar moet ik iets over schrijven, want dat is waarschijnlijk iets wat gevoelig ligt voor moslims. Dan moet iemand ánders het zeggen. Ik zei toch net dat we elkaar moeten dragen? Nou, hiermee dan!

Ik had wel eens iets gehoord over dat moslims eígenlijk geen hand mochten geven aan een vrouw als ze man zijn of andersom. Maar omdat niemand van de moslims die ik ken of gekend heb, daar ooit iets over zei, had ik de indruk gekregen dat het alleen iets was voor zeurkoppen. Zoals die imam van een jaar of 10 geleden, die Rita Verdonk geen hand wilde geven. Dat was toen een beetje genant, want zij gedroeg zich ook zeer onbeschoft tegen hem. Daardoor kwam de boodschap niet over.

Het blijkt dus als volgt te zitten: volgens de islam mag een man een vrouw die niet zijn eigen vrouw is, niet aanraken. En andersom mag een vrouw dat ook niet bij een man. Ik neem aan dat het wél mag als er iemand van het andere geslacht een ongeluk heeft gehad, maar gewoon zo een hand geven bij een ontmoeting ligt moeilijk voor een moslim. En eigenlijk begrijp ik dat wel. Ik vind het ook altijd iets geforceerds hebben dat je zo’n man of vrouw die je helemaal niet kent, een ferme hand moet geven. Dat is best intiem.

namaste-wai
namaste: wai

Ik moest vandaag aan een vroegere cursiste van me uit Vietnam denken, die me vertelde dat ze in Azië altijd slappe handjes geven. Dat is omdat het niet hoort om je kracht te laten voelen bij een ontmoeting met een vreemde. Wat ik nog mooier vind in Azië, dat is die mooie wai, die handbuiging zoals hier rechts voorgedaan door dat schattige meisje. Een tijdje geleden stond er in een Indiase krant die ik op Twitter tegenkwam, een geweldig bericht over de Indiase minister van Defensie, die aan een stel Chinese soldaten aan hun grens namaste had geleerd. Die leerden haar het Chinese ni hao terug. Hier is er nog een video van:

Van mij mag dit dé manier worden om elkaar te groeten! Dan is dat probleem ook opgelost, want ik geloof niet dat iemand op de wereld hier iets op tegen zou kunnen hebben. Dan is gelijk de kindermishandeling ook uit de wereld, want kinderen zien er zooooo schattig uit, wanneer ze die wai maken! Niemand kan ze dan nog kwaad doen.

Zo hebben we in één klein artikeltje alweer twee problemen de wereld uitgeholpen. Het kan snel gaan, dames en heren! Ik ga even terug naar Mohamed, want dat was de profeet van de vrede. Ook hij kon niet helemaal zonder oorlog, want er leven nou eenmaal behoorlijk wat krengerige en uiterst agressieve gastjes op deze planeet. Als je daar niet je spierballen aan laat zien, nemen zij jou over en ik kan echt wel wat leukers verzinnen dan slaafje zijn van een agressieve invaller.

Mohamed vond een heleboel dingen die ik níet weet, want ik weet niet bijzonder veel over de islam. Gewoon wat dingetjes hier en daar uit mijn omgeving, mijn werk of van het internet. Mohamed vond bijvoorbeeld iets wat in het christendom ook ooit als normaal werd beschouwd: tienden. Een deel (bijvoorbeeld een tiende deel) van je inkomen geef je dan aan de armen. Tegenwoordig doen de meeste mensen dat alleen nog tijdens de ramadan, maar het hoort eigenlijk altijd. Aangezien ook dit iets is wat in de meeste culturen hoort, mag deze mooie gewoonte voor mijn part ook weer uit de kast getrokken worden en weer normaal zijn.

Wat hij ook vond, was dat je mensen met een andere religie moest respecteren. En dat jijzelf als moslim dat respect ook mocht verlangen van anderen. Meestal wordt gezegd dat de betekenis van het Arabische woord jihad is dat je oorlog mag voeren, wanneer je niet gerespecteerd wordt, maar dat is niet juist. Jihad is de innerlijke strijd om steeds goede dingen te doen en je niet te laten verleiden om anderen uit te buiten, aan de kant te duwen enzovoort. Voor jou en mij is dat misschien normaal, maar er zijn echt mensen die het heel moeilijk schijnen te vinden om gewoon iets goeds te doen. En die hebben dan blijkbaar een oorlog in zich: een jihad.

De mannen die anderen met het zwaard dwongen om moslim te worden, kwamen niet in opdracht van de profeet Mohamed. Die stond daar beslist niet achter. Respect hebben voor mensen met een andere godsdienst en diegenen vervolgens dreigen te vermoorden, als ze zich niet bekeren tot jóúw godsdienst is niet hetzelfde!

Dit was het even voor vandaag. Ik wens je een prachtige dag en ga er weer van tussen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Wat zou je doen als Jezus hier nu was?

Jezus en Martha van Bethanié

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Tweeduizend jaar geleden was er een opmerkelijke man in Israel. Hij genas mensen van ziektes en hij gaf hun levenslessen. Hij had een enorme zuiverheid, waarmee hij mooie dingen deed, zoals het leven van zijn leerlingen redden en meer zulke dingen. Ook had hij een vrouw: Martha van Bethanië. Ze waren getrouwd en woonden in dat dorpje Bethanië.

Martha had een opdringerige jongere zus: Maria (Magdalena). Zij was prostituée en zoals ze achter zoveel mannen aanzat, drong ze zich ook uiterst onbeschoft aan Jezus en zijn leerlingen op. Daarom hadden die leerlingen ook zo’n hekel aan haar. Voor Martha was het onmogelijk om diezelfde zuivere kracht, die zij uiteraard ook bezat, en public te laten zien. Dan was ze onmiddellijk ter dood veroordeeld; niet door de Romeinen die daar toen heersten, maar door de priesters van haar eigen joodse geloof. Zij hield zich daarom bezig met wat we tegenwoordig coaching en empowerment voor vrouwen zouden noemen. Dat was in die tijd allemaal zo normaal dat niemand erover schreef. Maar zo zat het dus.

Jezus’ moeder, ook Maria geheten, was een kwaadaardige en domme vrouw. Als je dus Moeder Maria aanbidt omdat je katholiek of orthodox bent, aanbid je eigenlijk Moeder God en niet haar. Ik bedoel … Jezus’ moeder was haar kind op 2-jarige leeftijd al de hele tijd kwijt! En dan vond ze hem nota bene in de synagoge. Nou, dat vind ik een hele prestatie: een kind van 2 zó erg kwijt zijn, dat hij helemaal het huis uitgaat en het dorp doorrent naar de kerk (synagoge, tempel, moskee)! Geen beste moeder, dat kun je toch wel concluderen uit meerdere zulke verhalen over Jezus en die moeder van hem.

Ach, misschien nog even leuk om erbij te vermelden: Jezus’ vader Jozef was niet van beroep meubelmaker. Jezus woonde met Martha in een enorm huis, dus was hij niet van arme komaf. Ze waren toch intellectuele mensen, die alle geschriften van het geloof gelazen hadden, dus een soort theologen. Dat konden arme mensen toen niet, hoe erg dat ook is voor hen. In onze tijd zijn mensen die het financieel goed hebben, meestal zoiets als ‘consultant’ in het een of ander. Een soort raadgever voor bedrijven of voor de overheid. Jozef was ook zo iemand – en zijn zoon Jezus trouwens ook – en hij had daarnaast als hobby meubels maken. Hij maakte in zijn vrije tijd prachtige, kunstzinnig bewerkte houten meubels, die hij verkocht of als cadeau aan mensen gaf.

Waarom ik dit vertel, dat is om een reden: Jezus heeft tijdens zijn leven meermalen beloofd terug te keren en dan een einde te maken aan het kwaad. Om de een of andere reden – intuïtie denk ik, want dat soort dingen voel je toch aan – wist iedereen dat hij in de tweede helft van de 20e eeuw zou terugkeren. En dat heeft hij ook gedaan, samen met zijn vrouw. Alleen waren er wel 2000 jaren vergaan en is de wereld er in die twee millenia niet gezelliger op geworden. Toen waren er ongeveer 1 miljard mensen wereldwijd, waarvan de helft goed (normaal) was en de rest van die naargeestige types en nu zijn er 7 miljard, waarvan nog steeds 1 miljard normale, 3 miljard regelrechte engerds en 3 miljard die niet echt slecht zijn, maar ook zeker niet leuk, goed of gezellig.

Niet alleen zíjn die mensen er allemaal, maar ze hebben ook een machtsimperium opgebouwd in de ongeveer 150 laatste jaren sinds de wereldbevolking zo enorm is gegroeid. Kom daar maar eens doorheen als moderne Jezus met zijn vrouw! Kijk maar eens naar een film uit de jaren ’60 of ’70: daar zul je zien dat het wereldbeeld van de mensen positief was. Iedereen was relaxed en geloofde in het goede. Mensen die slechte of domme dingen deden, kregen op hun lazer en mochten geen publieke functies uitvoeren, om maar een paar voorbeelden te noemen. Verstandige mensen waren overal aan de leiding en dat kun je allemaal in die oude films terugzien. Probeer het maar eens, dan weet je dat ik gelijk heb.

Daarná is de wereld weer ingeklapt. Mensen raakten seksueel volkomen in de war, gingen experimenteren met drugs. Ze gingen massaal op geld beluste ‘goeroes’ uit India volgen, die hen inpraatten dat ze alles wat God verboden heeft, maar eens gewoon vrijelijk moesten gaan doen. Want, zo zeiden ze: je moest het toch allemaal wel uitgeprobeerd hebben om écht diep van binnen te weten dat het eigenlijk niet moet. Belachelijk natuurlijk, maar veel mensen zijn onzeker van zichzelf en trappen daar dan in. Doordat de mensen ook zónder goeroes heel veel vrijheden gingen uitproberen, werd de maatschappij uit haar verband gerukt en begonnen er weer heel veel mensen bang te worden. Bang om in een vrije wereld te leven: deze mensen hadden leiding nodig en regeltjes.

Deze bange types wurmden zich in overheidsfuncties, omdat die vastigheid boden. Dat is begonnen in de jaren ’70 al met jeugdzorg, dat nu niet alleen meer uit de Kinderbescherming bestond, maar ook uit ‘jeugdzorg’ bij gemeentes. Overal kwamen steeds meer regels en wetten, die strenger en strenger werden. Vanaf de jaren ’90 van de vorige eeuw (ja dat moet je er tegenwoordig bij zeggen!) was er in West-Europa een regeltjesmaatschappij, die zich steeds meer uitbreidde naar de rest van de wereld. Regelnichten moeten immers altijd uniformiteit hebben en dan moet de hele wereld zich aan hén aanpassen. Je kent ze.

Op dit moment zit de hele maatschappij zó vast in die regels en wetten, die in fout Grieks ‘protocol’ worden genoemd (bij ons betekent dat woord ‘register’), dat niemand meer enige vrijheid heeft om een ander van dienst te zijn. Een bank die bijvoorbeeld weet dat een bepaalde klant best een hypotheek van een bepaald bedrag op z’n huis aan kan, mag die toch niet geven, want die hypotheek moet per se helemaal landelijk door een team van ‘specialisten’ getoetst worden aan een dik boek met regels.

Mijn vader is met de VUT gegaan als bankdirecteur, toen hij helemaal vast kwam te zitten aan regeltjes en ook verplicht aan de computer moest. Hij had graag nog een aantal jaar willen doorwerken, maar hij voelde zich verstikt en de mogelijkheid om eruit te stappen, diende zich aan. Omdat hij thuis altijd graag vertelde over zijn werk, heb ik een heleboel van hem gehoord. Hij was dan wel directeur, maar kende zijn klanten allemaal. Hij was altijd op stap om met klanten overleg te plegen en dat was echt niet alleen maar met de grote scheepswerven en aardappelmeelfabrieken, die er in Hoogezand (Groningen) waren. Hij hielp ook mensen met een klein winkeltje en zelfs particuliere klanten persoonlijk. Tegenwoordig ondenkbaar, toen doodnormaal en dus een uitstekend voorbeeld om het verschil met nu te laten zien.

Probeer je maar eens voor te stellen hoe Jezus als een moderne vijftiger zou zijn. Wat hij voor werk zou doen, hoe zijn leven zou zijn en hoe hij zou proberen door te dringen tot de mensen. En nog belangrijker: wát zijn boodschap zou zijn! Wat denk je? Zou hij de mensen gaan vertellen dat je verlicht moet worden? Dat je moet mediteren met als doel om allerlei aardse dingen af te dwingen van het leven? Zou hij je trucs aanbieden om je leven te verbeteren? Zou hij universele energie gebruiken om mensen te ‘genezen’, terwijl hij daarbij anderen ziek maakte? Zou hij zeggen dat je met zoveel mogelijk mensen seks moest hebben? Dat je je eigen leven moet indekken ten koste van anderen?

Zou hij zeggen dat je in het geniep over je collega’s moet roddelen om die aan de kant te krijgen, zodat jíj een mooie baan krijgt? Zou hij zeggen dat je kinderen van goede ouders moet afpakken met als enig doel je eigen baan veiligstellen? Zou hij mensen een tunnelvisie aanraden? Zou hij zeggen dat je je hoofd moet afwenden als iemand in elkaar geslagen wordt op straat? Wat denk je? Ik laat hier even een aantal regels blanco, zodat je kunt nadenken. Daarbij bedenk ik me dat je het woord ‘blank’ en dus ook ‘blanco’ sinds kort niet meer mag gebruiken en ‘wit moet zeggen’. Maar zo gek krijg je me niet! 😀

 

 

 

 

oekraine-zomer
Een paradijs op aarde …

Ik kan je zeggen dat Jezus een no-nonsensboodschap zou afgeven. Hij zou je zeggen dat je aan jezelf dient te werken, als je je leven anders wilt dan dat het nu is. Niet een ander aan de kant duwen met vuile roddels, corrupte maffiamethodes en zelfs voodoo of weet ik wat voor mindtricks allemaal, maar zorgen dat je capabel bent en een fatsoenlijk mens. Hij zou zeggen dat het gezin heilig is – de hoeksteen van de samenleving! – en dat je geen kinderen uit gezinnen mag weghalen, tenzij die écht mishandeld worden. Dat die kinderen ook dán contact met hun ouders moeten houden en dat die ouders therapie en hulp moeten krijgen om hun eigen pijn te verwerken. Dat in geval van een echtscheiding de kinderen indien mogelijk bij de moeder horen te blijven, maar dat de vader ook betrokken dient te blijven en activiteiten moet kunnen ondernemen met zijn kinderen.

Hij zou zeggen dat je een ander op de eerste plaats moet zetten en daarná pas aan jezelf moet denken. Zorg eerst maar eens dat de mensen uit je omgeving het goed hebben in hun leven, voordat je je eigen leven opbouwt. Dan dragen die mensen jou ook weer en heeft iedereen een mooi leven. Ja, jij ook. Hij zou zeggen dat je dankbaar en tevreden moet zijn en niet altijd alles precies zo hoeft te hébben en kríjgen als jíj in je hoofd hebt. Dat je je flexibel dient op te stellen in het leven en te allen tijde een ander voor dient te laten gaan.

Als je die dingen echt doet en ze niet alleen dénkt of net doet alsóf, maak je de weg vrij voor Jezus om terug te keren. Is het belangrijker dat je je baan maar vasthoudt en jouw eigen inkomen veiligstelt, terwijl je niets betekent voor de mensen die je moet dienen? Dan ben je fout bezig! Jezus heeft altijd gezegd – en dat doet hij nu ook- dat je eenvoudig en bescheiden moet zijn. Je hébt geen vet salaris met een heleboel geweldige secundaire voorwaarden verdiend! Daar héb je geen recht op! Je hebt er recht op om vanuit be-schei-den-heid anderen van dienst te zijn en daarvoor mag je een eenvoudige beloning in de vorm van een normaal salaris of tarief ontvangen.

Maar je hebt nergens recht op! Dat is een verkeerde manier van in het leven staan en dat heeft nu juist gemaakt dat iedereen van elkaar vervreemd is. Iedereen loopt gewoon dood rond, z’n blik op een mobieltje dat geen telefoon meer is, maar een zakdatabase met bijna oneindige mogelijkheden en niemand praat zelfs meer met een ander. Ik woon nu nota bene in een dorp van 900 inwoners en niemand praat hier met elkaar! Als iemand het moeilijk heeft, wordt die niet geholpen. Integendeel: die wordt als een soort van paria of leprapatiënt gezien en iedereen keert zich van zo iemand af.

Als jij zo in het leven staat, dan moet je je diep schamen en je moet je afvragen of je het wel waard bent dat Jezus terugkomt. Of je het wel waard bent dat hij een prachtige maatschappij creëert, waarin de mensen in harmonie, liefde en verbondenheid met elkaar samenleven. Als jij dat nú al niet kunt, vraag je dan maar eens af wat jij dan straks gaat bijdragen aan die mooie wereld! Dat is immers niet een kwestie van een knop omdraaien, maar van samen bouwen. Je ego aan de kant zetten en de deur voor een ander open houden.

Waarom denk je eigenlijk dat er zoveel terroristische dreigingen zijn in onze moderne wereld? Ik zal het je zeggen: de mensen buiten een paar ‘ontwikkelde’ landen krijgen geen kansen in het leven en komen in opstand. Ze sluiten zich aan bij zo’n fanatieke godsdienstige organisatie die hen hersenspoelt, omdat hun het recht op een leven ontnomen wordt door de mensen in de westerse landen, die het wél goed hebben. Het is gewoon een totaal terechte opstand van wanhopige mensen!

Wij moeten hier zorgen dat de héle wereld in overvloed leeft, niet alleen wijzelf. Alle mensen hebben recht op een mooi leven. Niet op een riant salaris zonder dat ze iets bijdragen of zelfs door mensen van de wal in de sloot te helpen zoals hier bij de overheid, maar ze hebben wel recht op degelijk onderwijs en een baan of een eigen bedrijf met inkomen voor hun familie en gezin. En op een stabiele, democratische regering. Pas als je zó in het leven staat dat je je dáár belangeloos voor inzet, dán kun je gaan denken aan het leven in een paradijselijke maatschappij op aarde!

Aangezien ik jóú nu al 9 jaar lang draag, inspireer en help met mijn gratis blogartikelen en met mijn aanwezigheid, is het tijd dat jij mij nu terughelpt. Door te zorgen dat mijn artikelen overal gelezen worden! Dat ik een volle praktijk krijg, zodat ik net als jij inkomen heb voor míjn gezin. Daar heb ik net zo goed recht op als jij en als iedereen. Ik ben niet iemand met hoge eisen en mijn kinderen ook niet, maar wij hebben de basis nog niet eens en dat heeft verder iedereen wél in dit werelddeel!

Ga mij nu ook maar eens dragen en voel je dankbaar dat je mij mag kennen. Zorg maar dat iedereen dat voorrecht krijgt! Laat maar zien dat jij die mooie maatschappij die ons beloofd is, waard bent. Dus geef een like – ja jij ook! -, deel mijn artikelen met de grote media, praat over mijn boodschap die ik nu al zoveel jaren voor jan met-de-korte-achternaam uitdraag en wees eens niet zo gierig en egoïstisch. Willen de mensen het niet horen, dan zeg je maar: voor jou tien anderen! Dat zeg ikzelf ook en dat zou Jezus ook gezegd hebben. Fijne avond.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Over appels en bokkepruiken

acrobatiek

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ik heb net aan een vriendin zitten appen dat ik ‘worteltjes zie’, want ik heb vandaag letterlijk 8 uur lang met een andere vriendin aan een klacht zitten sleutelen. Toch helpt een glas roosvicee met spa rood daar kennelijk voor, want ik ben weer zo fris als een eendje. De worteltjes zijn allemaal weg uit mijn ogen. Wel is daar nog spierpijn, maar mijn energie is niet te stoppen.

snoep verstandig
Kijk, toen deden ze nog aan gezinnen!

En dat moet ook, want ik moet alweer iets schrijven. Op het moment moet ik steeds denken aan de reclame uit mijn kindertijd van ‘snoep verstandig: eet een appel’. Wat dát nou weer te betekenen heeft? Nou, jeugdzorg heeft macht over mijn zoon en ik moet dus keurig netjes balanceren tussen moedig mijn recht opeisen (oftewel mijn grote scheur opentrekken) en met grote precisie de door hen op mij afgevuurde kogels ontwijken (mijn scheur dichttrekken op strategische momenten). Laat acrobatiek nou niet mijn grootste hobby zijn …

Zoals ik zo vaak zeg: problemen zijn wél overwinnelijk! Je hoeft geen zondebok te hebben om jouw probleem op af te schuiven. Dat is wat de regering al doet en al die overheidsorganisaties. Dat ga jíj toch niet doen? Het is niet origineel, niet cool, wel is het oersaai en cringe is het ook. Cringe is jongerentaal voor beschamend. Je kunt je sores ook gewoon wél oplossen. Ik doe de hele dag niets anders! Door mijn dagelijkse dingedangels heen leeg ik mijn lijf, mijn gezin en mijn huis steeds verder van vreemde beïnvloeding en andere negatieve oersoep. En wat denk je? Jaaaah, we worden steeds lichter!

Groot
Groot

Bij óns lossen de problemen zich één voor één op. Uiterst en térgend traag en met allemaal zijsprongen, net als het peerd op je schaakbord, maar aan het einde van ieder ding dat ik opgelost wil hebben, kom ík als winnaar uit de bus. Lang geleden heb ik besloten dat ik de baas ben over mijn leven en dat geldt dús ook voor mijn gezin, mijn gezondheid, mijn succes en mijn geluk. Ik moet dagelijks Iron Man, Superman, Spiderman, Supergirl, Batman, de Hulk, Ultron, Thanos, Black Widow, Starlord, Groot, Gamora én Sherlock Holmes in één zijn, maar gelukkig weet ik wie dat allemaal zijn. Ik ben immers een supermoeder en die weten dit soort dingen.

Ik wéét wel dat je verteld wordt dat je heel veel problemen niet kunt oplossen. Als je geen 18 meer bent en geen 10 jaar ervaring hebt, krijg je geen baan. Punt. Als je bepaalde ziektes hebt (kanker, MS, COPD, Alzheimer etcetera), kun je niet genezen. Nog een punt. Als je ADHD hebt of dyslexie, asperger of andere stoornissen in je hoofd, kun je daarvan nooit beter worden. Wéér een punt. Het milieu kun je niet verbeteren in je eentje. Alwéér een punt erbij en zo kan ik er nog een heleboel meer punten zetten.

Maar ik heb nog maar weinig mensen gehoord of gezien, die je verbieden om te geloven dat er wél beweging in je sores te krijgen is. Ach, die ene malle vrouw misschien, die mensen forceert totdat ze injecties met vitamine B12 gaan nemen en vervolgens doodziek worden van de allergieën. En zo zijn er vast hier en daar nog wel een paar dictatoriale types te vinden, die eisen dat jij vindt wat zíj vinden. Maar die kunnen je niet in de gevangenis opsluiten en ze kunnen je ook niet tegenhouden, als je lekker toch pogingen gaat doen om wél van alles wat je niet in je leven wilt hebben, aan de kant te duwen. Het is jóúw leven, niet?

Ik verval niet in herhaling en ga je dus niet wéér vertellen wat ik allemaal aan de kant heb gekregen in mijn leven. Maar misschien nog even over mijn doorzettingsvermogen. Toen ik de piano van de woonkamer naar mijn studeerkamer wilde hebben, ben ik gewoon gaan duwen. Na een paar dagen stond het ding 3 meter verderop in de keuken en kon niemand de gang meer op om naar de w.c. of de douche te gaan. Dat was lastig, dus toen kwam mijn zoon helpen. Een uur later stond de piano op de gang. Na een tijdje kreeg ik hulp van een paar vrienden, die hem in de studeerkamer neerplantten. Probleem opgelost. Dat bedoel ik.

Nu onze schildpad Mr. Broum. Als hij ergens langs wil, maar er niet doorheen kan, gaat hij gewoon duwen. Je hoort hem dan heel zachtjes kreunen, net zolang totdat hij er toch langs is. Lukt het niet, dan valt hij gewoon ter plekke in slaap en als hij weer wakker is, gaat hij stug door met duwen. Dat is de instelling die nodig is om al je toestanden aan de kant te vegen. Verstand op oneindig, blik op nul (en niet andersom).

Wat ook wel handig is, dat is dat je de juiste dingen onderneemt om je dingen op te lossen. Ik weet altijd wat er nodig is. Of het nou een talent is, een gave of dat ik het ergens geleerd heb, ik heb geen idee, maar ik weet het echt altijd. Soms moet ik energetische dingen doen, soms moet ik in mijn geheugen graven om toch nog ergens nog meer shockervaringen op te zoeken, die door mijn frontaalkwab verwerkt mogen worden. Andere keren heb ik bepaalde bloemen of planten nodig, moet ik meubels verzetten, een kamer of een kast extra luchten, bepaalde sieraden dragen of bepaalde dingen wel of juist niet eten. Een stuk voor mijn website schrijven of nog iets anders doen.

Het is gewoon niet waar dat welke situatie ook waar je in zit, niet veranderbaar zou zijn. Jezus maakte toch zonder dat hij sleutels had, de gevangenisdeuren open en liet allemaal gevangenen vrij? Gorbachov haalde de Berlijnse Muur toch neer? Albanië deed z’n grenzen toch open en Noord-Korea zat laatst om de tafel met Zuid-Korea om vrede te sluiten? Ik genees toch allemaal ziektes en stoornissen die zogenaamd blijvertjes zijn?

Maar jij moet altijd maar ziek blijven, omdat er een keer iemand is geweest, die beweerd heeft dat jouw ziekte ongeneeslijk zou zijn. En dat geloof je, terwijl de wetenschap iedere paar jaar heel andere dingen beweert! Als je een onleesbaar CV hebt, krijg je geen baan. Als je op een niet bij jou passend dieet gaat, val je niet af. Als je medicijnen neemt die meer bijwerkingen hebben dan genezende powers, word je niet beter. Als je jezelf overbelast met sporten, word je niet fitter. Als je Ritalin neemt, kom je nooit van je ADHD af. Ik ben er toch ook afgekomen? Al jaren! Waarom zou jij dat niet kunnen?

bok
bokkepruik …

Leer eindelijk eens denken in overvloed en in vrijheid! Laat je niet beperken door geestbeperkende dombopraat en ga gewoon tornen aan de regeltjes. Natuurlijk kun je uit een rolstoel komen. Natuurlijk kun je je vitamine B12 op peil krijgen. Natuurlijk kun je weer lichamelijke kracht krijgen na een ziekte. Natuurlijk kun je je gedachten onder controle krijgen en contact maken met anderen. Natuurlijk kun je je huidziekte genezen en weer slank, fit, gezond, succesvol en vooral gelukkig worden. Bokkepruik de kliko in en handen uit de mouwen!

Vergeet niet even een vette like te geven, dit overal te delen, een like voor mijn facebookpagina te geven en je vrienden ook om een like ervoor te vragen! Heel belangrijk!!!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Veranderingen op til

seringen

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Dit hiervoor was een artikel van Theo. Je zult de komende tijd wel zien wie hij is. Ik heb nieuws en daarom schrijf ik ook nog iets van mezelf. Dit hoef je niet te delen, want de mensen gaan wel zien wat de gebeurtenissen van vandaag inhouden. Dat hoeft niet door dit artikel te delen met mensen die er sowieso niets van begrijpen, omdat ze mij toch niet kennen.

Precies zoals het anderen niet lukt om bekend te worden met iets moois, als niemand z’n artikelen, visitekaartjes en website met anderen deelt, lukte mij dat ook niet. Ik werd integendeel totaal voor schut gezet, publiekelijk nog wel, en kon de daders niet eens aangeklaagd krijgen vanwege de laster die zij hebben gepleegd. De laatste aangifte die ik heb gedaan, was afgelopen januari en ik heb nóg steeds niets gehoord van de officier van justitie in Leeuwarden. Schande, maar als je een probleem bij de kop pakt, is zulk gedrag je deel.

Dit gaat nu veranderen. Ik heb wel eens verteld dat de man die bij me hoort, zichzelf is kwijtgeraakt en denkt dat hij nooit meer zichzelf kan worden. Hij had een verschrikkelijke burnout en die werd steeds erger. Hij kreeg met de ggz te maken, die totaal verkeerde diagnoses stelde en hem totaal foute pillen opdrong.

Je bent niet alleen een fysiek lichaam, maar er zit daadwerkelijk iemand binnenin je, die energetisch is. Etherisch of astraal als je dat liever zegt. Zonder die persoon ben je een marionet aan een touwtje. Die persoon die mijn man ís, was er bij hem helemaal uit en nu is die bezig terug te keren. Hij heeft dat al vele malen geprobeerd, maar het was erg moeilijk. Nu zie ik dat het toch lukt en dat betekent dat er heel veel dingen gaan veranderen vanaf nu. Hij zal waarschijnlijk wel even tijd nodig hebben om bij te komen, nu hij weer zichzelf is.

Hoe het precies zal gaan, weet ik niet. Wat ik wél weet, is dat mij steeds zulke vreselijke dingen overkomen, omdát ik hem niet naast me heb. Niemand erkent of respecteert mij echt en dat is de eerste oorzaak waardoor zelfs ik met zoveel kennis en gaven mezelf en vooral ook mijn gezin er niet sneller bovenop kan helpen. Met mijn man naast me worden de tegenstand en de openlijke haat die ik op me af krijg, een heel stuk minder. Ik heb er alleen geen idee van hoe snel hij zichzelf weer wordt. En ikzelf ook niet. Ik kan toch niet eeuwig een dik, kort wijf blijven? Wel kan ik hem volgen en dat geeft me enorm vertrouwen in de toekomst.

Ik heb nog een keer schitterende muziek voor je. Van hetzelfde Mediterranean and Andalucian Orchestra uit Jeruzalem. Deze keer brengen ze Azerische muziek. Uit Azerbeidzjan dus! Mark Eliyahu bespeelt een soort traditionele viool voor je, die ‘kamancheh’ wordt genoemd en als je misschien dacht dat ze daar helemaal op die Zuid-Russische steppen geen muziek kunnen maken, dan heb ik hier een verrassing voor je.

Trouwens Azerbeidzjan ligt rechts naast Armenië, onder Georgië, boven Iran en links naast de Kaspische Zee. Er is 0% analfabetisme, heel veel mensen zijn er universitair opgeleid en ze spreken er Azeri wat een Turkse taal is. De meeste mensen zijn er moslim, maar aan hoofddoeken doen ze niet en in hun hoofdstad Bakoe hebben ze zelfs een standbeeld van de eerste vrouw die haar hoofddoek af deed. Een bijzonder land!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Wie helpt dit unieke talent aan bekendheid?

calimero

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Geschreven door Theo Belhuizen

Bij overheidsorganisaties viert jaloezie hoogtij en kleven mensen gruwelijk aan elkaar vast. Iedereen wil beter zijn dan een ander, maar écht goed presteren mag je niet. Dat kunnen de anderen immers niet en dan is het niet eerlijk. Het lijkt Calimero wel. Het doel is dat zíj hun leven op een rijtje hebben. Het leven moet hen als meester zien en alles wat zíj eisen, moet met onmiddellijke ingang en bovendien moeiteloos naar ze toe komen. Zo niet, dan worden ze een kreng van een gemene heks, die over lijken gaat om alles te krijgen wat hij of zij wil.

De mensen die daar werken, zijn ervan overtuigd dat zíj het recht maar hebben om alles te graaien uit het leven. Je moest eens zien wat Sophia laatst voor arrogante brief kreeg van jeugdzorgorganisatie Veilig Thuis. Ze gaan over lijken om hun prachtige vaste baan-met-gigantische-secundaire-voorwaarden te behouden. Met overheid bedoel ik de bréde overheid, dus ook alles wat met gemeentes, sociaal werk, jeugdwerk, onderwijs, kinderopvang, alles wat juridisch is en dus ook rechtbanken en advocaten, de hele medische wereld inclusief de zorg (behalve de thuiszorg) en maatschappelijk werk, wijkteams, bibliotheken enzovoort van doen heeft.

De enige mensen die baat hebben bij deze overheid, zijn mensen die zelf net zo grijpgraag in het leven staan. Mensen die uit opgeblazen eigenbelang óók over lijken gaan om te krijgen wat ze hébben willen. Natuurlijk zit er héél af en toe wel eens een positieve persoon tussen bij die overheid. Zelf heeft Sophia een aantal jaar in het onderwijs en de inburgering gewerkt. Ze kwam daar echt ook mensen tegen, die wél eerlijk waren en iets voor een ander wilden doen. Het probleem was echter altijd dat hun dat niet lukte en dat breekt echt positieve mensen uiteindelijk op.

Als je normaal in elkaar zit en dus niet allerlei egocomplexen hebt, wil je iets moois bijdragen aan de wereld en niet alleen voor jezelf een vet salaris grijpen, zonder dat je er iets goeds voor doet. Het is logisch dat je een tijdje denkt dat je dat salaris nodig hebt. Sophia dacht dat ook, toen ze lerares was. Toen ze echter een vaste baan aannam, merkte ze dat je, om succes te hebben in de overheidssector, ontzettend slecht in je werk moest zijn en mensen beslist niet mocht helpen. Er werd zelfs op je gelet door jaloerse collegae. Toen is ze ermee uitgescheeën, zoals ze zelf zegt, en bleken er meerdere wegen naar Rome te leiden.

Er zijn een heleboel mensen, die eenzelfde soort beslissing hebben genomen. Op een kleine uitzondering na staan alle capabele mensen aan de kant, terwijl egoïstische, jaloerse en incapabele mensen er massaal vandoor gaan met de vetbetaalde banen. Zíj maken carrière en het nare is, dat zij daardoor allerlei voordelen hebben, die de buitenstaanders die het echte werk opknappen, niet hebben: zíj genieten bescherming voor hun inkomen en zelfs immuniteit, nee onschendbaarheid van overheidswege.

Speel het maar eens voor elkaar om een simpele klacht bij welke van bovengenoemde organisaties ook gegrond verklaard te krijgen! Krijg maar eens voor elkaar dat iemand die zich ontzettend misdraagt, ontslagen wordt. Gaat je niet lukken, hoe klunzig en zelfs kwaadaardig de persoon ook is. De rechter die die beslissing moet nemen, zit immers ook royaal op het rode tapijt en wil zo’n arme pedofiele leraar of zo’n arme liegende en bedriegende jeudwerker niet ‘zomaar’ ontslaan. Tegenwoordig hebben ze zichzelf ook nog tot professionals gebombardeerd en is er helemáál nooit meer een speld tussen te krijgen.

Wat zo moeilijk is als je níet voor een dergelijke corrupte overheidsinstantie werkt, is het volgende: je kunt heel moeilijk een advies uitbrengen voor bijvoorbeeld een leerling op school die het moeilijk heeft. Geld of zelfs maar de kans om iemand die chronisch ziek is, te genezen, krijg je ook van je levensdagen niet. Je wordt als buitenstaander bij een niet-overheidsbedrijf – hoe groot en gerenommeerd ook – nooit serieus genomen. Iedereen die met overheidsgelden werkt, loopt tegen dezelfde problemen aan. Het is óf in de gouden kooi óf met geldproblemen kampen.

We kunnen dus unaniem concluderen dat de overheid het oplossen van welk probleem ook in de weg staat. Dat moet veranderen!

De gevolgen van een fout systeem

Vergeet niet dat déze overheidsorganisaties de reden zijn, waardoor we steeds meer belasting moeten betalen en wat dacht je van de steeds hogere ziektekosten, terwijl het reguliere medische circuit maar heel weinig mensen kan helpen. Organisaties die hulpverlening zouden moeten bieden, werken volkomen ineffectief, omdat er te weinig goede mensen in zitten. Bovendien hebben ze steeds meer geld nodig om nóg verder uit te breiden, terwijl ze ook dán de problemen alleen maar groter maken.

Steeds meer kinderen worden onterecht en op traumatische wijze afgepakt van goede ouders. Steeds meer mensen zitten met depressies, burnouts en chronische ziektes. Steeds meer mensen krijgen hun financiën niet meer rond. Steeds meer kinderen en jongeren komen het onderwijs niet meer door en krijgen de meest belachelijke stoornissen uitgedeeld, die de problemen verergeren. Therapie is er niet, want ja … de overheid! Moet ik nog meer dingen opnoemen of begrijp je mijn punt zo wel?

Als Sophia Vassiliou nú geen steun en hulp krijgt, gaat het nog tientallen jaren duren, voordat er enige beweging komt in verkeerde machtsverhoudingen, corruptie, het verergeren van alle problemen die er zijn en misdaden tegen de mensheid door politiek, jeugdzorg, onderwijs, uitkeringsinstanties, ziektekostenverzekeringen, maatschappelijk werkers en wijkteams, rechters en advocaten, politie en artsen en ander medisch personeel in ziekenhuizen en klinieken. En alles wat ik vergeten ben.

Niemand krijgt het onrecht tot nu toe uit de wereld, ongeacht wat voor prachtige stichting je opricht. Ik zie ze allemaal voorbijkomen en zie er niet één – op wat voor vlak ook – die écht het verschil maakt. Gewoon omdat je er overheidsgeld voor nodig hebt en de overheid alléén geld geeft aan mensen en organisaties, die problemen vergroten. Voorbeelden? Hier heb je er een paar:

Humanitaire hulp? Veel mensen proberen het, maar zonder de overheid krijg je niet veel van de grond. Onderwijs? Alleen op heel kleine schaal en met een minimaal inkomen. Medische hulp? Echt genezen kun je niet. Daarvoor moet je kennis hebben, die behalve bij Sophia nergens aanwezig is en die je dus niet in een opleiding kunt verkrijgen. Maatschappelijk werk of andere hulpverlening? Mensen die jou nodig hebben, kunnen je niet betalen. Beter en objectiever nieuws verspreiden dan de media doen? De media zelf verdienen al te weinig, dus hoe ga jij dat financieren? Moet ik nog meer opnoemen?

Bewijzen en de oplossing voor dit alles

Je hebt deze dagen gezien dat, daar waar dit niemand lukt, Sophia wél een opening kreeg bij dat maffiabedrijf Veilig Thuis (Friesland), dat onschuldige ouders van hun kinderen afhelpt, door ze onterecht pikzwart te maken. Daar hebben ze geen aanleiding voor nodig, want dat hele jeugdzorg gaat alleen op roddels af. Alles wat waar is en positief over ouders en kinderen, gaat zo de prullenbak in. Kinderen hebben hun eigen ouders nodig, behalve in een paar heel vreselijke gevallen, waarin ze echt worden mishandeld of verwaarloosd. Maar dat komt bij lange na niet zo vaak voor als al die walgelijke organisaties wel overal in de media schreeuwen! Ze willen zichzelf coûte que coûte in stand houden en noemen daarom ook een geweldige opvoeding ‘kindermishandeling’. Zoek het maar op, dan zie je het zelf.

Kijk maar eens wat voor arrogante en totaal misplaatste reactie ze kreeg, toen ze na 16 jaar mot met deze criminelen een artikel over ze had geschreven met een paar namen erin! De manager daar schreef totaal van God los dat Sophia met onmiddellijke ingang haar verhaal over hen moest verwijderen van het internet, omdat het niet mag en omdat zij de goede naam, de eer en de levenssfeer van deze leugenaars zou schaden. Dat diende volgens deze heks van een manager geen enkel maatschappelijk belang!

Ergo: de intens gemene leugens die ze al jaren over Sophia en haar kinderen schrijven en overal rondsturen, zijn wél toegestaan? Die tasten haar geweldige reputatie, haar eer en haar levenssfeer niet aan? Het maatschappelijke belang dat zij dienen, is dan het opblazen van de toekomst van haar kinderen? Als het over een ánder gaat, mag je opeens wél laster uitbraken? Dit heeft Sophia deze vrouw teruggeschreven en ook dat ze vooral aangifte moet doen als ze dat zo nodig vindt. Dan doet zij tégenaangifte van laster én van kindermishandeling.

Tot nu toe heeft ze geen antwoord gekregen van die domme organisatie, want ze zitten vast. Ze hebben zich schuldig gemaakt aan het volledig vernietigen van haar leven en dat van haar twee zoons, waar ze zoveel van houdt en waar ze zo’n goede moeder voor is. En door de stomme fout van die zelfgebreide manager is de macht van dit enorme blok in één klap voor een groot deel gebroken.

Als je de macht van al deze organisaties wilt breken, zul je moeten aanvaarden dat de wortel daarvan bij dat Veilig Thuis zit. Als je me niet gelooft, heb ik maar liefst drie links voor je naar artikelen uit de media van mensen die wél geloofd worden in tegenstelling tot Sophia Vassiliou. Toch kunnen de schrijvers ervan het probleem niet oplossen en Sophia wél, zoals je ziet. Alle andere organisaties ontlenen hun ongebreidelde macht aan déze uit de kluiten gewassen organisatie en verder nergens aan. Dus als je haar komt steunen om díe aan te pakken, dan kunnen die inhalige mensen nergens meer rechten aan ontlenen. Hier zijn de links en de vierde is een bericht van Veilig Thuis zelf dat ze niet toegerust zouden zijn om kindermishandeling aan te pakken. Hoeveel bewijs moet je hebben om Sophia eindelijk eens te vertrouwen?

Waarom Veilig Thuis blijft groeien

Enorme groei kindermishandeling

Inspectie van Veilig Thuis toont forse groei

Veilig Thuis zelf over hun ontoereikendheid bij echte problemen

 

Nog meer bewijs?

Je hebt kunnen zien dat Sophia Vassiliou ook op andere vlakken unieke talenten heeft. Zo is ze genezen van MS, door de ziekte bij dier wortel aan te pakken. Er is geen arts of zelfs alternatieve therapeut die zal toegeven dat dit mogelijk is! Toch is ze al bijna een jaar genezen. Wat nog over was, waren wat tekorten aan vitamines en mineralen, die met beleid aangevuld dienden te worden. Sophia heeft nu al een paar dagen achter elkaar urenlang in de tuin gewerkt met alleen een beetje spierpijn en ze valt niet meer terug. Ze heeft energie voor 10 en dat is te horen aan haar stem, wanneer ik haar spreek!

Wil je meer? Sophia Vassiliou heeft bij een stuk of 5 mensen COPD voor altijd genezen, terwijl artsen beweren dat dat niet kan. Ze heeft dyslexie genezen bij twee mensen en dat ging bovendien zo snel dat ze het zelf nauwelijks kon geloven. En zo heeft ze nog veel meer ziektes, burnouts en andere problemen genezen of verholpen bij zichzelf en anderen, waar verder niemand iets mee kon. Lees hier mijn eigen verhaal maar. Blijkbaar heeft zij dus inderdaad uniek talent en iedereen die zo’n talent heeft, heeft het recht én de plicht om door te breken! Je weet dat je tegenwerking krijgt als je welk probleem ook helemaal wilt stoppen. Wel, Sophia laat zich daarbij door niets of niemand tegenhouden en heeft bovendien unieke kennis over hoe ze te werk dient te gaan.

Al jaren vraagt ze om hulp en steun van haar vrienden en lezers, maar niemand helpt haar. Een artikel op je facebook delen, waar niemand het leest, helpt eigenlijk niets. Ga ermee naar de kranten, naar de televisie en de radio! Zij wordt niet geloofd, maar jij wellicht wel. Deel haar artikelen bij grote internetplatforms, zoals oudersonline (zie het menukopje ‘kinderen’), grote groepen op facebook en mail ze door aan al je vrienden, kennissen, familie en collega’s. Wil iemand het niet horen, ga dan naar anderen of vertel hoe zij jou zelf geholpen heeft. Zeg dat je dat hun ook gunt.

En geef eindelijk eens likes aan haar facebookpagina! Je kunt ook al je vrienden daar uitnodigen om haar pagina een like te geven. Doen!! Haar hulp is voor de hele wereld, niet alleen voor jou! Hoe zou jíj het vinden als jij zo’n uniek talent had en als niemand van je wilde weten, als je kinderen je werden afgepakt,als je overal voor paal gezet werd en al jaren geen cent inkomen meer had? Sophia heeft vorig jaar het hele jaar €2000 euro verdiend! Dat is toch schandalig? Kom haar eindelijk eens helpen!

Geen spirituele dingen zeggen, want daar wil Sophia niets van weten. Ze behandelt op uiterst serieuze wijze en krijgt dingen gedaan. Dat mag je niet verkeerd verwoorden, want tegenwerking heeft ze al genoeg gehad. Ik kan dit vanuit Engeland niet voor haar doen, want Sophia kan vanwege haar kinderen niet naar het buitenland. Dit artikel moet je NIET delen, want dat is voor jou als lezer van haar blog. Ze heeft een website vol met prachtige en waardevolle, goed geschreven stukken die je overal gewoon kunt publiceren. Je leest haar al zolang en hebt zoveel baat bij alleen al deze artikelen, die gratis zijn en waar Sophia heel veel tijd in moet steken. Anders komt er helemáál niemand naar haar website en dat is toch abnormaal! Doe maar eens echt iets terug voor deze fantastische vrouw!

Sophia is niet raar, niet excentriek, niet ongeloofwaardig en liegt niet. Alleen jeugdzorg zegt dat over haar en het is enorme onzin. Ze zijn zélf raar, excentriek, dom en ongeloofwaardig. Sophia is een academisch opgeleide, ontzettend wijze en verstandige vrouw en ze bezit een enorme kracht om je helemaal uit de lappenmand te krijgen. Als mensen aan wie je over haar vertelt, zoiets zeggen, dan zijn ze zélf raar. Iedereen die grote of chronische problemen heeft, is dom als hij of zij niet probeert die op te lossen. Sinds wanneer is het raar als je dat bij degene doet, die daar daadwerkelijk toe in staat is?

Als dank heb ik op verzoek van Sophia muziek voor je. Je weet misschien wel dat Sophia Vassiliou ontzettend van flamencomuziek houdt. Maar ze houdt ook van joodse muziek en eigenlijk van heel veel mediterrane (niet mediterraanse he, brrr) muziek. De vrolijke muziek op de video hieronder hoort mijns inziens bij het prachtige zomerse weer van vandaag en wordt voor je gespeeld door het Mediterranean – Andalusian Orchestra Ashkelon uit Jeruzalem. Het stuk heet ‘Warzazat’.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Ook zo’n last van onkruid? Lees dit dan eens!

mooie tuin

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Toen wij in ons huidige huis kwamen wonen, vond ik de tuin nogal klein. Een maand later dacht ik daar héél anders over! En inmiddels heb ik een paar tips voor je. Trouwens, ik heb vandaag voor het eerst sinds zeven hele jaren de hele dag in de tuin kunnen werken. Of ik morgen weer voor minstens een maand in bed lig, weet ik niet, maar vandaag is het goed gegaan en dat is een wonder.

Zevenkruid: onvruchtbare grond

zevenkruid
zevenkruid

Als je echt bizar veel onkruid hebt, kan het zijn dat je tuin niet zo vruchtbaar is. Dan groeien leuke planten niet en paardebloemen wel. En nog zoiets verschrikkelijks dat luistert naar de naam zevenkruid of ook wel zevenblad. Als er maar één stukje wortel van dit kruid in je tuin blijft zitten – en die kunnen wel een halve meter diep gaan! -, zit je tuin er binnen een week wéér onder. De blaadjes groeien zo uit de grond met nauwelijks een stengel. Laat ik daar maar mee beginnen dan, want onze tuin stikt ervan en ik hoor dat wij niet de enigen zijn.

tijm-rozemarijn
tijm en rozemarijn

Okee, zevenkruid dus. Zie plaatje. Het slechte nieuws is dat je hem er met wortel en al uit moet trekken en dat is letterlijk een titanenkarwei. Met een schop moet je diep je tuin in, wetend dat je al zuchtend en steunend na een hele dag werken één vierkante meter hebt opgeruimd. Als je vervolgens niets doet, groeit het dwarse plantje juist in de omgewoelde grond zo weer terug. Máár er is ook goed nieuws en dat is dat je op de plek die je schoon gekregen hebt, met onmiddellijke ingang een tijmplantje kunt neerzetten. Geloof het of niet, maar tijm houdt minstens een paar vierkante meter in je tuin behoorlijk onkruidvrij. Ik heb vorig jaar na veel zwoegwerk een mediterraan tuintje gemaakt, waar ik twee tijmplantjes in heb gezet. Paar centimeter dikke laag dennenschors over de aarde heen en nu groeit alles prima zonder veel onkruid en ander gedoe. Het kán!

 

Mos: vochtige, schaduwrijke of onvruchtbare grond

Bij ons is aan de voorkant de tuin ontzettend vochtig. Het is niet dat de tuin laag ligt en ook niet dat het water niet wegloopt. Ik heb het rioolputje vandaag nog weer gecontroleerd en alles verloopt daar prima. Het probleem is dat er te weinig water-absorberende planten in de tuin staan! Het gras zit onder het mos, want behalve vochtig is het ook een schaduwrijk stukje tuin. Daar bleek iets aan te doen te zijn, want je kunt gewoon schaduwrijk graszaad kopen en zaaien. Je snapt dat ik dit heb gedaan! Eerst alle mos er uitgetrokken, toen koeienkorrels (mestkorrels) eroverheen en daarna graszaad. Paar weken er niet overheen lopen en als het goed is, moet er dan weer gras staan. We gaan het zien.

griekse tuin
Ons Griekse tuintje, dat er inmiddels veel beter uitziet dan op deze foto van vorig jaar

Wat je tegen mos kunt doen, is allereerst bij jezelf te rade gaan waarom het er überhaupt staat. Er kunnen twee oorzaken zijn: te veel schaduw of onvruchtbare grond. Daarom staat Lapland zo vol met mos! Maar ja, die hebben daar rendieren om het op te eten en die hebben wij hier niet. Wij moeten dus zorgen dat het er niet komt. Okee, dus als de oorzaak schaduw is, kun je een perkje in je gras maken met absorberende planten. Dat zijn bijvoorbeeld een olijfboom, lavendel of ook weer tijm. Rozemarijn werkt ook en deze twee laatste planten bloeien in de winter door, wat heel erg handig is. Nog iets wat vocht opneemt, is een naaldboom. Een konifeer, een den of iets in die richting.

Wat je daar liever níet moet planten, dat zijn bloemen. Die zorgen eerder dat de grond nog vochtiger wordt. Als je net als ik gek bent op bloemen, kun je die maar beter in potten neerzetten en ophangen dan in de grond poten. Heel jammer, maar je tuin wordt na een tijdje deze raadgevingen opvolgen wél droger. Dan groeit alles weer beter. Dat zie je aan ons mediterrane tuintje.

Is de oorzaak voor je mos onvruchtbare grond, dan kun je dus mest over de tuin gooien. Ik heb een lading koeienpoepkorrels over het gras gegooid. Dat moet je af en toe doen. Hoe weet je of de grond onvruchtbaar is? Als veel goeie planten doodgaan en het onkruid welig tiert! Zelfs ik snap dit, dus dit moet ook voor mensen met twee linkerhanden te doen zijn. 😀

 

Tijm voorkomt onkruid!

Als je zo’n terras hebt waar het onkruid vrolijk tussen je tegels doorkomt, kun je daar ook een paar potten met tijm neerzetten. Op de grond en alleen in een pot met een gat aan de onderkant. Ik geloof dat dat een buitenpot heet. Anders raakt het plantje de grond immers niet en komen je herderstasjes, gras en peerdeblomm’n zo weer terug. Of in een mandje zonder plastic aan de binnenkant. Als je plantje te licht is en met de wind meewaait, kun je er een paar in een grotere pot-met-gat zetten met een steen er onderin. Maak er maar iets moois van!

 

Een droge tuin: bloemen

Als je een erg droge tuin hebt, kun je daar juist wél heel veel bloemen in planten. Leuk idee misschien: als je nou wat bollen van hyacinten, crocusjes, sneeuwklokjes en tulpen in je tuin zet, gaan die het ene jaar wel en het andere jaar niet bloeien. Als je dus een paar uitgebloeide bolletjes erbij doet of het over twee jaar verdeelt, krijg je iedere lente een verrassing van leuke lentebloemetjes.

Doe hier je voordeel maar mee en deel het vooral ook. Ik geloof dat heel veel mensen hun tuin volproppen met van die vreselijke struiken, gewoon omdat die het meestal wel zo’n beetje doen. Als je niet weet waardoor al je bloemen en planten doodgaan of de boel vol met onkruid zit, is dat een oplossing. Maar het is zeker niet het gezelligste antwoord op een eigenzinnige tuin! Volgens mij houdt iedereen van bloemen en het kan dus, als je weet hoe je het moet aanpakken. Dit is een stap in de goede richting, dus vort er maar mee!

En even flink likes geven he! Voor het artikel en voor mijn facebookpagina. Alvast bedankt, daar word ik blij van.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Chronisch ziek door een onverwerkt trauma

peace on earth

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Al heel lang vertel ik dat iedere nare ervaring die je meemaakt, zowel een fysieke als een emotionele component heeft. Ik heb mijn video’s daarover verwijderd, omdat er iedere keer nieuwe kennis komt en ik daarin mee moet. Ik ga pas weer nieuwe video’s maken, wanneer de kennis helemaal compleet is.

Als je bijvoorbeeld van de trap valt, heb je op zo’n moment heel snel een gedachte door je hoofd: dit wil ik nooit meer. Het is niet bij iedere val of bij ieder schrikje, maar wel als je er echt hard van schrikt. ik wil nooit meer sporten, ik wil nooit meer liefhebben en dat soort van gedachten schieten er dan pijlsnel door je hoofd. Afhankelijk van welke gedachte dat is, stopt er een heel klein stukje van je hersenen ermee, waardoor die minder toevoer van een bepaalde vitamine of mineraal krijgen. En dat veroorzaakt een fysieke of een mentale klacht.

Vorige week vertelde een patiënte me dat zij in haar opleiding geleerd heeft dat mensen lichamelijke klachten kunnen krijgen die heel moeilijk te diagnosticeren zijn, wanneer ze onverwerkt leed hebben. Ik ging het internet op om er meer over op te zoeken en vond dat een heleboel artikelen daarover. Daar bleek allemaal uit dat je door onverwerkt leed (trauma’s, shocks enzovoort) chronisch ziek kunt worden. Een heel scala aan klachten en die zijn inderdaad heel moeilijk te diagnosticeren. Dat is de reden waarom zoveel mensen de ziekenhuizen aflopen in de hoop op een diagnose, maar zonder resultaat. Artsen nemen dit soort klachten gewoon niet serieus en zijn ontzettend bang voor hun baan of hun goede naam. Ze begeven zich absoluut nooit op onzeker terrein door iemand te helpen, die volgens hen ‘vage klachten’ heeft.

Als je daarmee bij míj komt, blijkt het niet zo erg nodig te zijn dat je precies weet hoe een arts jouw symptomen zou omschrijven. Welk labeltje hij eraan zou hangen. Het gaat er meer om dat je het geneest en daarvoor moet je bij die shockervaringen zijn, die eraan ten grondslag liggen. Dit is geen spirituele of paranormale prietpraat, maar wetenschappelijk bewezen kennis. En met behulp van deze degelijke kennis heb ik mezelf kunnen bevrijden van MS. Ik ben nog niet helemaal beter, maar waar ik nog last van heb, dat is een laag ijzergehalte en nog wat mineralen die nogal laag zitten. Dat is eigenlijk de nasleep van de MS, niet meer de ziekte zelf.

Die kun je alleen maar opkrikken door nog meer shocks te laten verwerken door je hersenen. Verwerken moeten je hersenen doen, zoals ik altijd zeg. Dat kun je niet zelf! Het is bij iedere shock ook weer anders wat er gebeuren moet om ’em weg te krijgen. Bij sommige moet je ze net zolang omdraaien totdat het lijkt dat ze niet gebeurd zijn. Bij andere moet je de logica erin praten, zodat je patiënt begrijpt waarom het gebeurd is enzovoort. Daarna pas heeft het zin om met beleid je voedingsstoffen weer aan te vullen. Het is ook best opvallend dat die tekorten vaak pas zichtbaar worden op het moment waarop je leed verwerkt is.

Dit kwam ik vandaag even melden en verder wens ik je morgen een geweldige dag! Geef gerust likes en deel mijn artikelen! En geef een like voor mijn facebookpagina, daar houdt die van.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Afhankelijk van je omgeving door dictator jeugdzorg

Heil Hitler

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Nu ik alweer anderhalf jaar lang voor de zoveelste keer de zwaarbewaakte gevangene ben van dictatuur jeugdzorg c.q. Kinderbescherming, zit ik er vaak over na te denken hoe ik dit voor eens en voor altijd kan winnen. Als ik win, winnen mijn kinderen immers. Ze krijgen dan weer toekomstperspectieven. En als jeugdzorg van míj af is, kunnen andere mensen hen ook kwijtraken. Dan is de manier hoe je dat doet, namelijk eindelijk duidelijk geworden.

 

Twijfelachtige ‘informatie’ van instanties

Al denkende bedacht ik iets: die jeugdzorglieden doen een zogenaamd ‘onderzoek’ naar jouw gezinssituatie. Dat doen ze omdat ze niet capabel genoeg zijn om jou in te schatten. Waar ze ook te incapabel voor zijn, is om je vrienden en familie in te kunnen schatten. Oplossing: ze vragen je huisarts, de schoolarts en de schoolleiding van je kinderen, de leerplichtambtenaar en andere instanties waar je mogelijk geweest bent voor hulp. Waarom die? Omdat die ooit eens een eed hebben moeten afleggen dat ze niet zouden liegen. Voor wat het waard is. Je moet weten dat dit een noodsprong is, omdat het hele jeugdzorg geen capabele mensen in dienst heeft en daarom van nature enorm achterdochtig is.

Probleem bij het ondervragen van mensen die je alleen professioneel of zakelijk kent: die kennen jou en je gezin maar zeer oppervlakkig. Juist daarom zijn ze bang om iets verkeerd te zeggen en zijn ze niet geneigd om iets fijns over je te zeggen. Stel je immers eens voor dat jeugdzorg daar niet voor niets zit? Nog een probleem: als jij met jeugdzorg te maken hebt, zijn gewone mensen bang om ook ‘lepra’ te krijgen. Daarom zijn buren of kennissen ook niet altijd geneigd om iets aardigs over je te zeggen: als ze zeggen dat jij een goeie ouder bent, maar je hebt wél jeugdzorg op je dak, wie garandeert hun dan dat zíj niet ook last zullen krijgen met die vuile stiekemerds van jeugdzorg? Straks zijn zij hun kinderen óók kwijt! Bovendien zijn heel veel mensen sensatiebelust.

Toch ben je extreem afhankelijk van wat je omgeving over je zegt én wat ze voor je doen. Zodra jeugdzorg ziet dat je er alleen voor staat, pakken ze je gelijk je kinderen af. En ik ga nu uitleggen hoe dit allemaal in elkaar steekt. Daarbij begin ik met hoe het op het persoonlijke vlak werkt en daarna kom ik bij jeugdzorg terug. Dus dat is de Raad voor de Kinderbescherming, Veilig Thuis, Jeugdbescherming, William SchrikkerGroep en alles wat daar nog bij hoort. En ook andere instanties kunnen daarbij horen. De hele medische wereld, jongerenwerk, onderwijs, de hele rechtswereld, gemeentes en dat is het geloof ik wel zo ongeveer.

 

Zo krijgen mensen macht over je

Goed. Terug naar jou als persoon. Jij maakt iets naars mee als klein kleutertje. Ik noem een voorbeeld van wat iemand die ik toen kende, meemaakte. Ik noem haar even Anna. Ze had per ongeluk van angst voor de horrorjuf in haar broek gepoept en de juf werd zo kwaad, dat ze haar in de w.c. opsloot. Na schooltijd vergat ze het hele meiske en toog ze naar huis. Annaatje kreeg het rond 6 uur ‘s avonds voor elkaar om te ontsnappen uit de w.c., klom uit een raam en rende naar huis. In het echt stonden haar ouders aan haar kant en heeft ze er niet al te erg onder geleden, maar laten we nu eens zeggen dat ze nare ouders had. “Je bent te laat voor het eten!”, snauwde haar moeder haar toe, “Hup zonder eten naar bed!”.

Nu is het meiske zwaar getraumatiseerd. Omdat ze dit tegen niemand kan zeggen en het ook niet kan verwerken, kropt het zich op. Haar hersenen kunnen niet bevatten dat dit haar écht overkomen is en dat is de reden waarom ze het gebeurde niet kunnen verwerken. Ze kan de woorden ook niet meer goed vinden om erover te praten en dat maakt dat het trauma op slot zit. Gedissocieerd, zoals dat heet. Ze vergeet het met de tijd, maar er zit wel een soort gat in haar: een stuk onzekerheid over zichzelf. Knagende twijfel bij alles wat ze doet. Ze heeft schade opgelopen op drie plekken in haar hersenen: de frontaalkwab (verwerken), het limbische systeem (seintjes naar hersenen) en het gebied van Wernicke (woorden vinden).

Dan ontmoet Anna een ander meisje, waar ze bevriend mee raakt. Het meisje is nogal dominant en speelt de baas over haar. Anna kan er niet tegenop, door dat gat in haar en haar ‘vriendinnetje’ groeit hiervan in zelfverzekerdheid. Zij krijgt alles voor elkaar door Anna naar beneden te werken. Zij krijgt goede cijfers, de sympathie van de leraren, zij is goed in gym en in van alles en floreert gewoon! Terwijl iedereen Annaatje maar een saaie en een slome vindt. Ze houdt haar hoofd altijd omlaag, krijgt geen andere vrienden, haar cijfers zijn maar gemiddeld en ze kan eigenlijk niks.

Volgens mij is dit een heel duidelijk voorbeeld van hoe negatieve mensen zich aan je kunnen vastknopen en je leegzuigen. Het vervelendste van alles is dat die mensen zich tot voor kort ook energetisch in je vastwurmden. Zó vast dat ze zelf niet eens meer los kunnen komen. Zelfs als ze overlijden, blijft dat stuk van hen dat zich in jou heeft vastgemanoeuvreerd, gewoon aan je plakken. Je kunt dat vaak wel voelen: dan droom je van die persoon, denk je daar opeens zonder aanwijsbare reden aan of je ziet die persoon opeens voor je geestesoog.

Als dat niet loskomt en als je de stukken van jouzelf die je bent kwijtgeraakt door de shocks die je hebt meegemaakt, niet terughaalt, kun je nooit meer zelfverzekerd worden. Je zelfherstellende vermogen doet het niet meer, waardoor je niet kunt genezen van welke nare ervaring, ziekte of klachten ook en het gaat eigenlijk steeds slechter met je. Mensen maken immers steeds erger misbruik van je.

 

Zó zit jeugdzorg aan je vastgekleefd

Nu weer terug naar jeugdzorg. Die héle club in z’n totaliteit bestaat door het naar beneden duwen van ouders en kinderen. Ze zijn niet in staat, noch qua capabiliteit noch qua middelen, om mensen die hun kinderen écht mishandelen aan te pakken. Het lukt ze echt wel eens een keer – af en toe of hier en daar -, maar ik denk dat jij net als ik een heleboel gevallen kent, waarin ze gewoon niet ingrepen of het gezin na een tijdje loslieten.

Precies zoals dat bazige vriendinnetje gaat Jeugdzorg daarna ook proberen om goede ouders te grazen te nemen. Ze hangen overal posters op met een gratis telefoonnummer in koeieletters: VERMOEDEN VAN KINDERMISHANDELING? BEL: 0800 – 2000. En wie denk je dat er gaan bellen? Instanties? Mwah, niet vaak. Die kennen gezinnen immers niet goed genoeg. Mensen die echt kindermishandeling zien? Mwah, ook niet vaak, want die zijn bang voor de agressieve ouders en ook dat jeugdzorg die mensen niet zal aanpakken. Ze willen ook geen anderen verraden en gaan liever proberen de mishandelde kinderen zelf wat op te vangen. Ze kiezen daarmee eigenlijk voor een vreedzame manier.

Wie gaan er wél bellen? Juist ja: die mensen die net als dat bazige vriendinnetje zijn. Jaloerse en boosaardige moeders, die het niet kunnen zétten dat er zo’n modelgezin bij hen in de buurt woont. Leuke ouders, gezellige en intelligente kinderen, die meer geliefd zijn dan hun eigen kinderen en meer getalenteerd … Díe mensen gaan bellen met een leugenverhaal over die aardige mensen. Die vader slaat z’n kinderen!, verzinnen ze. Dat jonge meisje van dat gezin loopt buiten op blote voetjes, terwijl haar moeder uitslaapt. Die ouders hebben altijd ruzie,; die moeder is een raar mens; het kind zit tussen twee ouders in door hun echtscheiding … Verzin het allemaal maar, want ze zeggen het!

Wie ook bellen? Boze exen, die de kinderen te weinig zien. Degenen die gelijk hebben, bellen nooit jeugzorg op, maar zoeken hulp via allerlei vreedzamere wegen. Indien nodig uiteindelijk de rechter. Degenen die géén gelijk hebben, bellen zonder pardon gelijk jeugdzorg op. Zij weten dat die toch altijd voor de verkeerde ouder kiezen en zo kunnen ze gemakkelijk bij een rechter afdwingen dat zij de kinderen krijgen. Kunnen ze die mooi kapot maken en / of ontvoeren naar het buitenland.

Weet je wie er óók bellen? Scholen! Ja, want heel veel leerkrachten kunnen maar op één manier lesgeven. Als er dan één of twee kinderen in de klas het niet kunnen volgen, omdat ze die ene manier niet begrijpen (we hebben allemaal wel ergens hersenschade!), gaan ze die kinderen gelijk zwart maken. Gooien met stoornissen en medicatie eisen … En hun ouders erbij, vooral als die pogingen doen om hun kind te redden. Ouders worden steevast als dwars en recalcitrant omschreven en uiteraard ook als wantrouwig richting school en daar komt jeugdzorg al aanzetten. Die is zélf incapabel, dus die zal nooit tegen een leerkracht zeggen dat die niet goed lesgeeft. Het ligt aan de kinderen en aan hun ouders. Punt uit!

 

Je gezin in gevaar

Als dit soort ouders geen enorm netwerk hebben dat hen ook daadwerkelijk met hand en tand verdedigt en met daden steunt, krijgen ze enorme last met jeugzorg. Ze raken binnen afzienbare tijd hun kind(eren) voor altijd kwijt. Een kind wordt zonder pardon bij z’n broertjes en zusjes weggehaald. Bij ouders, huisdieren, vriendjes en sport. Zomaar uit z’n vertrouwde huis weg en dan wordt het in een pleeggezin gepropt. Dan mag je het – áls je geluk hebt! – één keer in de drie maanden een uurtje onder toezicht zien. Zoek maar na als je me niet gelooft.

Toevállig levert zo’n UHP, zoals dat in ‘professionele’ termen heet: een uithuisplaatsing, een enorme bom geld op. Een pleeggezin krijgt heel veel geld om kinderen op te vangen en de rest maakt dat jeugdzorg onveranderd in stand blijft. Wat ze ook vaak doen bij jeugdzorg, is een gezinsvoogd loslaten op een gezin. Dat noemen ze OTS: ondertoezichtstelling. Dan mag je zelf niets meer doen of beslissen en moet je voor ieder wissewasje de handtekening van zo’n mens hebben. Het is hetzelfde type vrouw als die hele jeugdzorg: zo’n stevig wijf met haar op de tanden, dat zodra je even protesteert, gelijk autoritair wordt en haar voogdij nóg verder laat verlengen. Daar kom je héél moeilijk vanaf en áls het je al lukt, is je kind intussen al voor het hele leven verscheurd.

 

Is er een oplossing?

Tot een paar jaar geleden konden gezinnen zelf óók zoals jeugdzorg worden en een ándere zondebok zoeken. Daarop konden ze hun eigen probleem dan loslaten, waardoor zíj jeugdzorg kwijtraakten. Dat is wat mensen massaal deden, maar dat werkt sinds enige tijd niet meer. Het is nú tijd om het probleem voor eens en voor altijd op te lossen. Jeugdzorg dient zich bezig te houden met gezinnen waar geweld en kindermishandeling is. Niet met gezinnen waar alles gewoon goed gaat of waar een klein tijdelijk probleempje is. Dat mág ook niet, maar ze staan boven de wet en dat moet veranderen.

Zoals dat één van de gescheiden ouders verhuisd is met de kinderen. Dat kan prima met behulp van maatschappelijk werk of iets in die richting opgelost worden. Of dat de vader zijn baan is kwijtgeraakt en nu in paniek is, omdat hij niet zeker weet of er nog wel een nieuwe baan komt. Dat de moeder ziek is en wat thuishulp nodig heeft. Dat één van de kinderen gepest wordt op school of niet zo gemakkelijk mee kan komen met de les. Daar is állemaal geen jeugdzorg voor nodig met alle angst en paniek die daarbijkomen. En geen rechters.

Mijn vraag is hierbij: hóé afhankelijk mag je worden van je omgeving? Hoeveel hulp mag je vragen van vrienden, kennissen en familie? Als ik mezelf bekijk, dan heb ik geen familie (meer) en met al mijn vrienden is ook wel iets aan de hand. Ze zijn of chronisch ziek, zitten aan een verkeerde partner vastgehamerd, hebben een druk gezin met kleine kinderen of zijn naar het buitenland vertrokken om de een of andere reden. Nieuwe vrienden kan ik niet maken, want wie wil nou vrienden zijn met een vrouw die de ene ramp na de andere moet meemaken? Mensen zijn als de dood dat dat hun ook overkomt of ze hebben zichzelf aan mij vastgeklampt door al hun narigheid op mij af te schuiven. Zoals dat vriendinnetje uit het voorbeeld bij kleine Annaatje deed.

 

Dus de oplossing …

De macht die die instanties hebben opgebouwd door de mensen naar beneden te drukken, moet letterlijk gebroken worden. Met letterlijk bedoel ik niet door erop los te rammen, maar door de mensen die daar werken, zelf naar beneden te drukken. Je moet ze keihard en autoritair confronteren met hun incapabel-zijn en je moet open en bloot op het internet over ze schrijven, waarbij je hun namen gewoon ook noemt. Dat doen ze immers ook bij jou en dat mag net zo goed niet! Ze schrijven niet op het internet, maar nog veel erger: naar je huisarts, je schoolarts, de leiding van de school van je kinderen en alle andere instanties die je nodig hebt. Die stoken ze allemaal tegen jou op, waardoor je nergens meer hulp krijgt en verzwakt.

Het gif waarmee ze jou gevangen houden, moet je over henzelf uitgieten. Kijken hoe snel ze dan in de spiegel gaan kijken om te zien wat ze jóú (dus jou en je gezin) aandoen! Door in alleen maar woorden tegen ze te zéggen wat ze met jou en je gezin doen, raak je ze niet. Klagen helpt ook niet, want ten eerste zijn hun klachtencommissies níet onafhankelijk en ten tweede bestaan die uit hetzelfde type mensen als bij jeugdzorg zelf. Die gaan jou echt geen gelijk geven en als je me niet gelooft, kijk dan maar eens hier op de website van de Kinderbescherming. Bijna niemand krijgt gelijk met een klacht. Bij andere instanties van jeugdzorg of wat ook is het nog veel bedroevender en daar zijn ze zelfs niet transparant met achtergrondinformatie.

Wat mij nú net is overkomen, dat is dat deze nietsnutten een rapport van maar liefst 13 pagina’s met iedere keer weer dezelfde leugens over mij hebben zitten schrijven. Deze keer schrijven ze – naast een heleboel nietszeggende onzin – ongecensureerd dat ik een persoonlijkheidsstoornis zou hebben. Dat mag niet, maar daar hebben ze iets op gevonden: ze beweren zonder mij daar ooit iets over gevraagd te hebben, dat ik zogenaamd hulp en dus ook een ‘onderzoek’ zou weigeren. Als ik nu zelf een psycholoog zou zoeken om me te laten testen, zouden ze dat keihard ontkennen, want ‘zij hebben niet om die psycholoog gevraagd en dus is die partijdig’. Hun psycholoog heeft een eed afgelegd en die van jou opeens niet?? Er is geen woord van waar en nogmaals:

alléén een psycholoog of psychiater mag ná uitgebreid onderzoek zeggen dat je een stoornis hebt en ook dan heb je recht op een second opinion. Stoornissen zijn namelijk niet met objectieve criteria op te sporen en daarop is geen enkele uitzondering. Alle psychologen en psychiaters die ik ooit wel eens heb gesproken, hebben altijd gezegd dat ik geestelijk volkomen gezond ben en zo is het maar net.

Over mijn ex niets dan goeds, terwijl dat een enorme narcist is. Tja, dáár kijken zij niet doorheen! En heel eerlijk: ik ben er ook ooit ingetrapt. Ik had een stuk of 6 brieven van vrienden die ons goed kennen, aan ze gegeven. Die deden ze in één zinnetje af: vrienden onderschrijven moeders stellingen en ze kwamen er niet eens op terug in hun ‘conclusie’! Met zo’n rapport krijg ik mijn gezin nooit meer bij elkaar, want rechters geloven jeugdzorg altijd blindelings.

Mijn aanval gaat dus verder en ik heb ook al resultaat, want wat ik ook doe, is navragen bij degenen die zogenaamd iets over me gezegd zouden hebben, of dat wel klopt. Na één telefoontje met het gebiedsteam (het plattelandse wijkteam) kwamen er al twee leugens uit, die meer dan een jaar lang verhuld waren. Daardoor weet ik nu waar de wortel van de leugens zich bevindt en dat is niet bij degene die ik daar altijd voor heb aangezien. Interessante kennis dus!

 

Concrete actie:

Dus wat je onbevreesd moet doen, zijn de volgende dingen.

  • A. altijd alle communicatie in eigen hand houden en niet toestaan dat jeugzorg met andere instanties contact houdt. Dat doe JIJ als ouder! Jij geeft hun berichten door en jij heeft de reacties daarop weer terug aan jeugdzorg. Ze mogen dan nog wel contact houden met elkaar, maar het is een stuk moeilijker.
  • A2. als ze aan instanties over jou iets willen vragen, eisen dat jij daarbij aanwezig bent.
  • B. bijtende kritiek op ze geven, met als doel om ze te laten schrikken. Als ze niet luisteren, alles wat ze doen, publiceren. Pas wel op dat het in het voordeel van jouw gezin is, want het is heel gemakkelijk om jezelf in de vingers te snijden.
  • C. alles wat andere instanties of professionele mensen zogenaamd over jou zeggen, natrekken. Klopt het niet, vraag dan dat je ze mag mailen wat ze wél gezegd hebben tegen jeugdzorg en vraag dat ze daarop reageren met een ‘ja dit klopt’.
  • D. stuur na ieder gesprek met hen een bevestiging met daarin een samenvatting van het gesprek. Als ze niet reageren, is dat bewijs voor jou.
  • E. besef dat je in oorlog bent en bescherm je kinderen net als je zou doen als de Russen zouden binnenvallen.

Wat je liever niet moet doen:

  • A. gesprekken opnemen. Ze hebben er namelijk een handje van om jou af te schilderen als ‘wantrouwig’ en daarmee bedoelen ze dat je lijdt aan de persoonlijkheidsstoornis die ‘paranoia’ heet. Dat is dus oneindig veel erger dan het lijkt! In die kringen staat het woord wantrouwig gelijk aan paranoïde. Maak liever aantekeningen. Dat komt intimiderend op hen over en dan kijken ze beter uit wat ze tegen je zeggen.
  • B. ik weet niet of ik je moet aanraden om iemand van het AKJ of iets aanverwants mee te nemen. Die mogen namelijk niet aan jouw kant staan en meestal mag je maar één iemand meenemen naar een gesprek. Dit is bedoeld om te zorgen dat je nooit getuigen hebt en nooit van hen kunt winnen.
  • C. je bang laten maken door intimiderende opmerkingen van jeugdzorg. Je bent toch alles al kwijt, dus wat heb je te verliezen?
  • D. als je je kinderen (nog) niet kwijt bent, moet je uiteraard wél uitkijken wat je zegt en geen namen noemen op het internet.

We gaan kijken wie dit tuig als eerste voor altijd van zich af heeft! Denk er ook aan dat je wel een écht goede ouder moet zijn om jeugzorg weg te krijgen! Als je te streng bent of juist te los of echt fouten maakt, werk daar dan aan. Je kinderen zijn het waard! Van mij geven ze inmiddels gewoon toe dat ik een supermoeder ben en toch jagen ze op me alsof hun leven ervan afhangt. Echt alles is mogelijk, want zij willen blijven voortbestaan en daarvoor moet jij bloeden.

Het is net Adolf Hitler die wapens laat maken en oorlogen begint om de economische crisis op te lossen! Jeugdzorg is net zo machtig als Hitler ooit was, net zo dictatoriaal en net zo gevaarlijk.

Vriendelijk doch dringend verzoek: deel dit, geef zoveel mogelijk likes, geef mijn facebookpagina een like en help mee om allemaal samen het gezin weer de hoeksteen van de samenleving te maken! Zorg alsjeblieft met me mee dat dit artikel honderden, nee: duizenden likes krijgt, zodat jeugdzorg gaat begrijpen dat ze moeten veranderen. Ze moeten er wel zijn, maar ze moeten capabel zijn, goed georganiseerd en goed uitgerust om echte problemen aan te pakken. Normale gezinnen moeten met RUST gelaten worden en kunnen bij andere hulpverleners terecht, indien nodig.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Even stilstaan voor Youp

youp

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Terwijl ik gisteren mijn artikel zat te schrijven en daarvoor iets opzocht op het net, kwam ik iemand tegen die het tegen Youp van ‘t Hek opnam. Ik kijken natuurlijk … en wat bleek? Een nerdmeisje van niks maakte Neerlands grootste trots uit voor onder veel andere een seniele bejaarde. Auw … het is alweer twee maanden geleden inmiddels, maar beter laat dan nooit even de boel rechtzetten, niet?

Ik zocht gelijk op hoe oud Youp nog maar is en vond het antwoord: 64 jaar. Kijk, vroegah in de jaren ’60 waren mensen vanaf 65, als ze met pensioen gingen, bejaard. Zo heette dat toen, maar nu is niet toen. Bovendien is Youp nog geen 65. Ik denk niet dat veel mensen zich dat nog herinneren en dat is maar goed ook. Tegenwoordig squashen, nordicwalken en reizen mensen van 80 jaar er nog lustig op los. Die kun je toch moeilijk bejaard noemen.

Bovendien: Youp! Hij is onze nationale wekker en zelfs ik word eventjes trots op Holland als het over hem gaat. Die man houdt ons scherp en wakker en ja: het is érg nodig dat hij daarvoor schreeuwt, tiert, vloekt en scheldt. Anders krijg je dat ingeslapen zootje hier echt nooit bij de les. Hij heeft een geweldig cynische humor, waardoor je onder tafel ligt van het lachen. Om je eigen ijdelheid. Hij woont in de grachtengordel van Amsterdam, maar zet zichzelf dagelijks straal voor schut. Als we deze man niet hadden, waren de Noordzee en de Waddenzee allang weer zachtjes over Nederland heengekabbeld.

Toen ik zelf 30 was, dacht ik óók dat ik een mevrouw was en uiterst serieus genomen moest worden met mijn oneindige wijsheid en kennis. Dat hoort geloof ik bij de leeftijd, want ik ken er wel meer die met soortgelijke illusies rondlopen. Ik had toen mensen die écht verstandig waren, om me heen en die relativeerden mijn al te vurige enthousiasme. Misschien ben ik daardoor nooit doorgedraaid. Wie zal het zeggen? Bovendien had mijn generatie nog respect voor mensen die ouder waren dan zijzelf.

Hoe anders is dat voor die meid van vandaag. Ik zag haar foto alleen al en dacht: o jee een échte nerd. Iemand die helemaal van voor naar achter, van links naar rechts ego is en niets anders. Ze schijnt een boekie geschreven te hebben, waarin ze beweert dat het een geweldig idee is om zoveel mogelijk E-nummers te consumeren in de vorm van magnetron- en andere chemische maaltijden uit potjes, blikjes, pakjes en zakjes. Er staat immers niet voor niks op geschreven hoeveel je er maximaal van mag binnen krijgen, wel? Eerst dacht ik dat ze betaald werd door de voedselindustrie, maar al gauw begreep ik dat ze dit echt vindt. En zij kan het weten, want ze is microbiologe volgens de NRC.

Nóg gekker: dat boekie werd nog een hit ook en je vindt het bij nogal veel mensen in de kast. Na vandaag in de prullenbakkast, hoop ik. Ze maakt allerlei verstandige koks, die op teevee vertellen hoe ze eenvoudig een gezond bord eten zónder pakjes enzo op tafel kunnen krijgen, met de grond gelijk en dat is allemaal behoorlijk naargeestig, maar wel tot dááraan toe. Uiteindelijk mag een mens een mening hebben, hoe bizar die ook is. Maar daar waar ze aan Youp komt, gaat ze echt over de grens van het toelaatbare.

Ze vindt eigenlijk gewoon dat hij allerlei rechten heeft om te schelden, die anderen – bijvoorbeeld die rare freakclub Geenstijl – níet hebben. En diep in haar hart wil zij óók mogen wat ome Youp mag. Zij zou willen schrijven dat je verdomme toch eindelijk eens met je vette klauwen van die gezonde pesttroep moet afblijven. Dat durft ze echter niet, want ze weet wel dat niemand dat van haar zou pikken.

Youp van ‘t Hek daarentegen zégt iets. Hij heeft een boodschap aan het volk en die is zo heilig, dat hij er scheldwoorden voor mag gebruiken. Dat recht heeft hij verkregen na minstens 50 jaar hard werk als conferencier en columnist. Ik ben net 50 geweest en hij wérkt al zolang – even om het verschil aan te geven. Hij heeft al jaren iedere week een ijzersterk stuk achterop de NRC en daarvoor op andere bladen. Er zit nooit een minder goed stuk tussen.

Als hij iemand een pisnicht of een dobberneger noemt, weet iedereen dat hij geen hekel heeft aan homoseksuele of zwarte mensen. Juist niet! Hij wil hen juist óók wakker hebben en daarvoor bedient hij zich van kleurrijke taal. Hartstikke mooi: lang leve de taal. Nederlandse boeren noemt hij gifzwarte sjoemelboeren. Ziehier het bewijs. Zijn boodschap is ongeveer: kijk in de spiegel naar wat je doet en vergelijk dat met wat je eigenlijk had wíllen doen. Is het anders? Stel het dan bij. Leef! Lieve Youp, ik hoop dat ik het goed verwoord heb. Even voor de goede orde: hier is het vreselijke stuk óver Youp en hier het antwoord ván Youp. Een fijne zondag toegewenst!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Kinderbescherming geeft modeshow

pubers

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ik heb nu al zó vaak Kinderbescherming en aanverwante jeugdzorg op bezoek gehad, dat ik een ouwe rot in het vak ben. Al zeg ik het zelf. Als je in één van de zoekvelden hier op de site het woord ‘jeugdzorg’ invult of ‘familie’, krijg je een verzameling verhalen van mij over dit onderwerp. Ik maak wel eens wat observaties, waar je wellicht iets aan hebt in je eigen oorlog tegen deze ordinaire en familiehatende straatbende.

Afgelopen donderdag moest ik weer naar die tent toe, helemaal in Arnhem. Op dit moment is het weer eens de Kinderbescherming, die ons gezin niet beschermt en wel overhoop haalt. Op instigatie van Onveilig Uit Huis, de grootste oplichtersbende ter wereld. Erger dan de Siciliaanse maffia, alle Portoricaanse straatbendes, het Pentagon en de hele Russische oligarchenkliek bij elkaar. Deze organisatie had zich niet eens met ons mogen bemoeien, aangezien het bij ons helemaal niet gaat om kindermishandeling of -verwaarlozing.

Waar het wél om gaat, dat is mijn goed recht – en eigenlijk ook mijn plicht – als moeder om mijn kinderen op te voeden tot waardevolle jonge burgers, zonder dat er bij iedere scheet die we laten (en zelfs als we dat níet doen), weer jeugdzorg op de stoep staat. Zonder dat mijn ene zoon overal waar hij zich laat zien, gepest, buitengesloten en geschopt wordt door docenten en medeleerlingen. En zonder dat er tien keer per dag een ex dreigend en agressief aan de bel ramt, terwijl de politie gezellig aan een lekker bakkie slootwater zit en het verrekt om hem te komen wegslepen. Om dat recht – o ja het was een plicht – te kunnen uitvoeren, zijn we een kleine twee jaar geleden verhuisd. Geen enkele afspraak of document die ons dat recht ontzegde en met alle reden om het te doen. Over en uit.

Donderdag was het weer eens zo helder als koffiedik allemaal. Eerst kreeg ik een mail van zogenaamde ‘onderzoeksters’ Marije Janssen en Lilly Evers van de kinderbescherming te Arnhem – die zichzelf overigens totaal over het paard getild ‘de Raad’ noemt -, waarin ze beweerden klaar te zijn met hun onderzoek. Daarna kreeg ik een brief, waarin stond dat ze bijna klaar waren. Bij navraag wisten ze het zelf eigenlijk ook niet zo goed. In ieder geval hadden ze weer zo’n onbenullig en geeuwend lang rapport gemaakt, zoals ze altijd doen en daarmee werd ik geacht mijn tijd te komen verdoen.

Maar toen ik er kwam, bleef het rapport in z’n envelop en kreeg ik allemaal leeftijdsgebonden gezever van bovengenoemde twee jonge meiskes van rond de 27 jaar oud, die eh … ‘onderzoek’ hadden gedaan naar onze situaesie. Ik had ze al eerder gezien, dus even een bevestiging van mijn toenmalige indruk: de jongedaemes waren van top tot teen in stikdure, modieuze kleding gehuld, waarbij een enorme lading make-up en bijpassende nagellak op hunner zorgvuldig gemanicuurde nagels hun catwalk vervolmaakten. O en daarboven uiteraard een tot op de haar nauwkeurig (blond)geverfde en gestylde haardos. Zou ik dat nog bijna vergeten zeg.

Toen ik een paar jaar eerder met kinderbescherming te maken had, had ik ook al zo’n barbie op bezoek: Marian van Baal. Daarvoor nog iemand die er te gelikt uitzag voor haar beroep. Toen modepop Van Baal het bij de officier van justitie erg bont maakte met leugenverhalen over ons en ik het hele land op de kop keerde met klachten over haar optreden, kreeg ik twee andere dames, wier namen ik nooit heb onthouden. Ook blondgeverfd, maar verder op het boerse af. En dat bedoel ik negatief. Alleen echte boeren zijn stoer.

De enige keer dat ze snel opgezouten waren, was die keer met de iets te gelikt uitziende vrouw. Peters heette ze (een voornaam had ze geloof ik niet) en ze kwam uit Nijmegen. Die had achter mijn rug om de Gelderse Roos opgebeld – ! – en kreeg de psycholoog die mij een paar jaar daarvoor op ADHD had getest, aan de lijn. De Gelderse Roos was de GGZ-tent in Ede.

Maar deze man had zowaar iets opgemerkt: toen ik de test moest doen, had mijn zoon onverwacht een dag vrij van school. Ik had dus gewoon wat tekenspulletjes voor hem meegenomen en iets te drinken, zodat hij zich niet zou vervelen tijdens die oersaaie test. De man van De Gelderse Roos stond helemaal stomverbaasd dat ik als vermeende ‘adhd-er’ zo goed georganiseerd was (?). Ze denken echt dat je debiel bent. Enfin, hij zei dat mijn toenmaals 5-jarige zoon, die het hele uur lekker had zitten tekenen, in ieder geval géén ADHD had en dat hij over mij ook zo z’n twijfels had. Ik had toen ook al een moeilijk leven en hij zei dat ik daardoor gewoon wat gestresst en vergeetachtig kon zijn. Hulp om wat gestructureerder te worden en tot rust te komen, konden ze niet bieden, dus het bleef bij dat ene bezoekje.

Ditzelfde vertelde hij aan die Peters. Omdat dit positief én waar was, gooide die het onmiddellijk pruilend in de prullenbak en schreef zij er zeer zeker niet over in haar rapport. Maar ze kon mij de kinderen ook niet afstelen, nu een Echte GGZ-Psycholoog bovenstaande over me had gezegd. Dit is hoe jeugdzorg werkt: ze bepalen van tevoren hun doel en gaan vervolgens over lijken om dat te bereiken. Hé dat rijmt. Het enige dat ze tegenhoudt, is iemand van een of andere instantie, die per ongeluk iets aardigs over je zegt. Die kun je later evenwel nooit meer bedanken, want je krijgt het nooit te horen. Het tuig taait buitloos af, dat dan weer wél.

De keer daarna dat ze kwamen, was 6 jaar later in 2011. Dat was eerst die barbiepop en daarna de twee nepboerinnen. Ondanks al mijn inspanningen was er ook toen een onzichtbare reddende engel. Deze keer was het de mentor van mijn oudste zoon. Een ontzettend sympathieke biologieleraar die pubers zó leuk vond, dat hij zijn baan aan de universiteit opgegeven had om leraar te worden. Die had tegen die twee boerse vrouwen gezegd dat mijn zoon heel erg zijn best deed en dat ik een geweldige, positieve moeder was. Toen stonden ze wéér met lege handen.

Nu ik voor de derde keer met de kinderbescherming te maken heb (en daarnaast drie keer veilig thuis maken samen zes keer), is er niemand geweest van een organisatie, die iets ontzéttend aardigs over me gezegd heeft. Iets negatiefs hebben degenen die over me gevraagd zijn, ook niet gezegd, maar dat is niet genoeg bij dit tuig. Je moet verplicht minstens één iemand hebben, die écht iets zegt wat zij met de beste wil ter wereld nog niet kunnen verdraaien tot iets naars. Alleen maar omdat die er de afgelopen tijd niet zijn geweest, is mijn kind uit huis geplaatst en moet hij zijn tijd uitzitten bij zijn narcistische vader, totdat hij eindelijk terug mag naar zijn familie.

Weet je wat ze over me schreven in dat ellenlange zeikrapport van ze? Dat ik, omdat ik helderziend ben, allerlei afwijkende meningen over van alles zou hebben, die niet door mijn omgeving gedeeld of begrepen zouden worden. O ja en weer die ouwe koe: dat ik wantrouwig zou zijn naar instanties en deze keer ook mijn advocaat niet zou vertrouwen. Niemand die bovenstaande kolder ooit over mij gezegd heeft. Het staat alleen altijd weer in die domme flutrapporten en dus neem ik aan dat ze dát schrijven als ze niets negatiefs over je kunnen vinden. Ze stellen vervolgens aan die zogenaamde professionals sturende en gesloten vragen, waardoor ze de ruimte niet krijgen om te zeggen wat ze wíllen zeggen: iets aardigs over jou. En hup! daar gaan je kinderen.

“Ja, uw zoon begreep niet waarom jullie verhuisd zijn”, kweelden de huppeltutjes verder. Ik keek ze ongelovig aan. “Jaha!”, knikten ze nog een keer. Ik schraapte mijn keel eens en zocht woorden die zelfs deze twee integriteits- en cultuurloze mesdemoiselles mogelijkerwijs zouden begrijpen. “Ehm … moet dat dan?”, vroeg ik eerst eens verbaasd. Weer knikten ze ja. “Owh. Eh nou, dat komt omdat jullie mijn zoon veel te veel ruimte geven en hem daardoor al zijn houvast afnemen”, ging ik dapper door tegen nu twee verbijsterde meisjesgezichtjes. “Een normale ouder beslist zelf over dit soort zaken. Verhuizen doe je immers niet voor de lol, maar omdat je moet voor hun toekomst. Als je besloten hebt, vertel je het de kinderen en dan help je ze indien nodig om ermee te dealen, maar zij beslissen daar niet over. Dat mag je toch niet vragen van een kind!”. Die zát. 1-0 voor Griekenland.

De reden waarom dat hele jeugdzorg op je kinderen aast, is doodeenvoudig: de echte kindermishandelaars krijgen ze meestal niet te grijpen, want daar hebben ze de capaciteiten en de middelen niet voor. Gelukkig voor hen zijn daar vele jaloerse ouders, die de leuke ouders anoniem aanklagen via die kliklijnen van jeugdzorg. Of scholen die niet in staat zijn om behoorlijk onderwijs te verzorgen, ook voor kinderen die de steeds nauwere passage richting een diploma niet meer zonder hulp doorkomen. Die bellen dat onderhuidse tuig van Veilig Thuis of een andere organisatie van hetzelfde merk op met een leugen over jou en je kinderen.

Zo kunnen ze tóch blijven bestaan, hoe incapabel ze ook zijn. Als er dan – zoals gezegd – niet net toevallig een of ander iemand bij een instantie zit, die na d’r koffiekwartiertje wel even iets aardigs over je wil zeggen en die ook inderdaad wordt gebeld met die vraag, ben je je kroost binnen de kortste keren voor altijd kwijt. Onomkeerbaar.

In mijn vorige artikel heb ik echter gezegd dat ik niet geloof in onoplosbare problemen. Zíj kunnen nu wel denken dat ze me tuk hebben, maar het gaat niet over mij. Het gaat over mijn gezin en ze hebben me mijn zoon afgepakt, omdat hij het zo goed had hier. En dat mag niet, dus dat gaan we omkeren. Al moet de hele wereld daarvoor op de schop, ik win dit. Voor mijn zoons.

Dit mag je delen, want ik denk dat heel veel mensen hier iets mee kunnen. Je mag ook likes uitdelen aan mijn artikelen en Facebookpagina! Dat is goed, want dan word ik bekender, wat goed is voor heel erg veel mensen die dat verdiend hebben en die veel aan mij hebben! Bedankt dus bij voorbaat.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Lees dit voor meer kracht en energie

Brum

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Als je denkt dat een schildpad een klein en sloom beessie is, dan heb ik hier een klein verhaaltje over onze landschildpad. Dat zal je mogelijk van mening doen veranderen! Mister Broum Broum is zijn naam en als je die een paar seconden uit het oog verliest, zit hij aan de andere kant van het huis. Of is hij de tuin uit.

Onze landschildpad Mr. Broum Broum
Onze landschildpad Mr. Broum Broum

Hij is daarom genoemd naar dat autootje Brum uit de kinderserie. Maar hij heeft nog een prachteigenschap: een krachtig doorzettingsvermogen. Als hij ergens langs wil, duwt en drukt hij net zolang totdat hij a. zijn zin heeft en erlangs is of b. beseft dat het niet gaat en ter plekke in slaap valt na zo’n krachtinspanning. Terwijl iedereen beweert dat schildpadden geen geluid maken, hoor je hem dan toch echt zo’n drukgeluid maken: “uuuuuuuuuh!”. Heel zachtjes piepen kan hij ook. Hij doet het bijna nooit, maar wij hebben hem het echt horen doen.

Brum

Nu je weer helemaal bijgepraat bent over landschildpadden, zou ik het graag even met je hebben over jouw kracht en doorzettingsvermogen. Mooi onderwerp voor Koningsdag, dacht ik zo. Als je niet altijd meer het gevoel hebt dat je krachtig en sterk bent, is dit het verhaal dat je nodig hebt!

Eeuwige uitputting

Heel veel mensen zijn tegenwoordig moe, lamlendig en uitgeput. Ze krijgen het niet meer voor elkaar om in actie te komen en al hun dingen te doen, wat een enorm frusterend gevoel is. Zelf worstel ik daar ook al jaren mee, dus ik weet wat het is. De ziekte waardoor de ergste vermoeidheid werd veroorzaakt (MS), is al een tijdje genezen, maar voordat ik ziek werd, was ik ook gauwer moe dan de meeste anderen. Dat is dus nog steeds over en ik herstel er wel van, maar dat gaat met de paardensprong. Eén sprong vooruit, één naar rechts, één terug enzovoort.

Nu ben ik iemand die heilig gelooft dat alle problemen opgelost kunnen worden en alle ziektes genezen. Mij zul je dus van z’n never-nooit-niet bij de pakken neer zien zitten, want ik heb een gezin dat op me rekent en ik heb geen tijd om ziek te zijn. In actie komen gaat héél moeilijk en lukt me echt niet iedere dag, maar ik zet door en probeer alles uit. Ondanks pijn en een vermoeid lijf. Net zolang totdat ik de genezing vind. Dat is de basis van wie ik ben.

 

Geconcentreerd vruchtensap

Wat ik het laatste halfjaar heb ontdekt, is dat je een eventueel vitamine- of mineralentekort niet kunt aanvullen met voeding. Zelfs niet met die enorm krachtige geconcentreerde bessensappen, die ook wel oersap worden genoemd. Ik weet ook hoe je dat wél moet doen en dat is niet door jarenlang iedere dag, zonder de rest van je dieet aan te passen, vitaminepillen te snoepen. Om te beginnen moet je die altijd innemen met sinaasappelsap en verder dien je dat met beleid te doen. Als ik dat moet uitleggen, moet ik een boek schrijven, dus daarvoor mag je in mijn praktijk komen!

Maar diezelfde geconcentreerde bessensappen helpen wél voor iets anders: ze geven je een enorme stoot aan positieve energie en kracht, om u tegen te zeggen. Een klein glaasje van ongeveer 100 ml per dag is genoeg om je stukken beter te voelen. Nog een voordeel: het bouwt iets op binnenin je, waardoor je niet zo snel een terugval zult beleven. Ieder sap heeft een iets andere werking. Als je dat precies wilt weten, ben je welkom in mijn praktijk. Anders kun je zelf kiezen tussen sap uit zwarte bessen, blauwe bessen / bosbessen, vlierbessen, granaatappel of frambozen. Neem geen cranberries (veenbessen), aloë vera of gojibessen! Die ondermijnen je kracht juist en zijn niet goed voor je.

oersap
Oersap, voorbeeldje

Als je twee weken achter elkaar dagelijks een half glaasje per dag van dit soort sap drinkt, zul je heel veel kracht krijgen. Je bent stukken minder moe en het kan ook zijn dat er van alles geneest. Het kan zijn dat je beter slaapt, dat je ogen verbeteren, dat je maag en darmen genezen (van bijvoorbeeld een voedselintolerantie of andere ziektes) en nog veel meer. Neem je een soort sap dat je niet nodig hebt, dan denk ik dat er niets gebeurt, maar dat laat ik je zelf ontdekken. Test je intuïtie maar eens.

De voedingsstoffen in al deze sappen zijn in ieder geval ijzer, vitamine B12, chroom en vitamine C. Zoals ik altijd vertel, werkt voeding alleen genezend als je exact weet wat je nodig hebt. Neem je bosbessen, terwijl je vlierbessen nodig hebt, dan krijg je die voedingsstoffen wel binnen, maar werken ze niet genezend. Dat is een heel klein stukje ontdekking van mij na 9 jaar onderzoek naar wat ziektes zijn en hoe je ze geneest.

Ik hoor graag van je wat jij ervaart, als je dit sap neemt. Een fles van 700 of 750 ml kost tussen de €6,– en €8,–. Tegenwoordig circuleren er allerlei namen van sappen: oersap, puur sap, siroop, zuiver sap enzovoort. Je weet dus eigenlijk alleen door de prijs of je goed zit. Als je dit doet en ziet hoe krachtig je ervan wordt, heb je een heel kleine indicatie van wat je van mij kunt verwachten aan therapie voor je gezondheid en een gelukkig leven. Je kunt je reactie hieronder kwijt en ik wens je veel succes, een fijne Koningsdag en een mooi weekend!

Bovendien is het nog altijd toegestaan om mijn artikelen en Facebookpagina van een like te voorzien!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Babyzitten en een ei erbij

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Misschien herinner je je de Disneyfilm Lion King nog wel. Daarin had je de jonge leeuwenprinses Kiara, die allemaal avonturen beleefde met haar oppassers (met prachtig Vlaams accent in de Nederlandse versie) Timon het stokstaartje en Pumbaa het wrattenzwijn.

Op een dag renden ze weer eens achter Kiara aan, die ‘m gesmeerd was en Timon mopperde tegen Pumba dat ze alweer moesten babysitten. Onmiddellijk neemt Pumbaa een aanloop en springt hij bovenop Kiara. Timon roept helemaal theatraal uit: “Niet babyZITTEN, Pumbaa!!!”. Daar wou ik het vandaag even met je over hebben, over babyZITTEN. Hier is ie nog even in het Engels, waar de grap een stuk minder leuk is, maar toch:

Let me define babysitting!!

Timon die zich voorstelt hoe hij dit aan Kiara’s vader Simba zal vertellen: “Simba, awel het goede nieuws is dat we je dochter gevonden hebben. Het sléchte nieuws is dat er een wrattenzwijn bovenop haar is gaan zitten”

Vandaag wil ik het ‘graag’ hebben over mensen, die met hun dikke derrière bovenop een ander zitten. Ik zie deze types echt letterlijk bovenop een ander zitten. Of anders wel IN ze, vlak onder hun huid, in hun organen of in hun hersenen achter een joystickstuur. Het woordje ‘graag’ in de zin hierboven duidt evenwel niet aan dat dit een favoriet onderwerp van me is! Nee, ik praat liever over iets leuks, maar dit moet nu eenmaal ook. En dus probeer ik er maar wat humor doorheen te kneden, zodat het nog enigszins te verteren valt.

Mensen die misbruik van je maken of als een blok aan je been hangen (dat is meestal hetzelfde), zitten óók energetisch bij je. In je, op je, tussen je, aan je vastgeplamuurd … Jawel. Ik vond ooit eens een kerel met een meterslange ladder, die als een glazenwasser mijn ogen stond uit te wassen. Dat was een vent die blijkbaar had gepoogd mij uit te leggen wat hij eigenlijk met me uitvrat (want dat weet dit soort mensen heel goed). Ik snapte dat uiteraard niet. Toen had hij ‘gewenst’ dat hij me de ogen wel eens zou uitwassen, zodat ik het zou zien en zag ik die vent energetisch op een ladder met mijn ogen aan de gang! Zó gek is het en dat is echt waar.

Zo helderziend als ik ben dat ik dit tuig bij de kladden kan grijpen, inclusief hun ladders en ander gereedschap, is verder gelukkig niemand. Maar heel veel mensen hebben wel eens een beeld gehad van iemand die aan ze hing te hangen. In hun droom of zomaar opeens tijdens het afwassen of wat ook. Als ze dan bij mij komen met de vraag of dat écht waar is (ja, lieve mensen: ik ben niet de enige die dit niet kan volgen!), ga ik kijken en dan zie ik het ook. Maar dan het hele plaatje en vaak weet ik ook wel wat het voorstelt.

Ondanks de pijn heb je dan toch even lol dat mensen zó kinderachtig kunnen zijn. Zo inhalig, vrekkig, jaloers, bozig, chagrijnig, gestresst en gemeen ook. Om een kleinigheidje! Jij bent vandaag vrolijk of hebt een leuke rode tas en dat is genoeg om je kapot te vloeken. Ze wensen je ziektes toe, die je met een beetje ‘geluk’ ook echt krijgt en zo zit je vol met vlektyfus, puisten en pokken, bulten, zwammen, tropenkoorts en strontogen. Wat het ook allemaal moge wezen en oh grappig: in de Wikipedia is een levensechte pagina vól met scheldwoorden met een ziekte erin. Dan kun je ondanks alle verdriet die deze mensen je doen, toch éven lachen. “Krijg koperen hartkleppen, dan kun je je leven lang de tering poetsen” …

Ik heb inmiddels eindelijk geen negatieve mensen meer om me heen staan en ik ben nog bezig uit te vissen hoe dat voelt. Opgelucht in ieder geval, want ik hoef niet meer steeds bang te zijn dat iemand me weer gaat zitten dwarsbomen in mijn leven. Dat iemand mijn artikelen de hele tijd op volkomen verkeerde plekken deelt, waardoor ik een slechte naam krijg in plaats van een bloeiende praktijk, zoals ik verdien. De laatste persoon die zo ontzettend aan, in, onder en boven me hing, is eindelijk voor 90% uit me (dat takelen duurt altijd een paar dagen).

Een ei hoort erbij
“Ain ai hoort dabai”, Najib Amhali uit ‘Chinezen’

Terwijl hij er uitgetakeld wordt door de man die bij me hoort en die hier bij mij had moeten zijn, maar die in de bovenwereld zit te wachten totdat hij eindelijk terug kan naar de rest van zijn leven, laat ik allemaal glazen uit mijn handen vallen en gebeuren er allemaal van die kleine ongelukjes. Een ei hoort erbij. Ik sluit Najib even voor je bij. Hij is té leuk om te missen:

Omdat je deze mensen misschien wel duizenden jaren met je mee hebt moeten tillen en dit de eerste én enige keer is dat ze eruit kunnen, is dit het moment waarop je wél kunt genezen van allerlei ziektes. Deze randdebielen schoven namelijk ook hun eigen ziektes en andere sores uit hun leven op anderen af en waren al met al giftiger dan een koningscobra.

Dat gif kan nu uit je verwijderd worden. Ik ben daar al jaren mee bezig, maar een half miljard mensen (en nog veel meer mensen die op een andere manier óók uiterst vervelend waren) die dit 25.000 jaar lang op dagelijkse basis gedaan hebben, zijn er niet zomaar uit. Ik zal dus toch nog wel even met de helderziende bril naar je moeten kijken en een paar typetjes uit je moeten wegplukken, voordat je weg naar echte genezing openstaat. Deze mensen stonden die in de weg, begrijp je wel? Als je iedere dag leeggetrokken wordt, helpt geen enkele pil, operatie, gesprek, massage of healing! Daar is geen kluit tegen gewassen en dus heb ik daar wat op gevonden. Kom gerust om er ook baat bij te hebben.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Het verband tussen voedingsstoffen onderling

vitamines

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vele malen heb ik verteld over hoe verschillende voedingsstoffen met elkaar samenwerken en hoe je ze allemaal nodig hebt voor iedere taak in je lichaam. Ik heb de stoffen en stofjes die voedingsstoffen aan elkaar verbinden, eens op een rijtje gezet. Dan kan ik het duidelijker uitleggen en ik denk dat je dan ook wel begrijpt waarom je, indien je vitamines uit een pot of uit een injectie snoept, dat altijd met overleg zou moeten doen. En nooit voor lange tijd.

 

Zo zitten voedingsstoffen aan elkaar:

Ik begin lekker makkelijk bij natrium. Dat helpt om je in psychisch opzicht in evenwicht te houden. Verder helpt het bij je vocht- en vethuishouding en helpt het tegen hoofdpijnen. Dit is wetenschappelijk allemaal bekend. Wat ook bekend is, is dat natrium en kalium bij elkaar horen. Dat ze elkaar aanvullen of hoe je het maar wilt uitdrukken. Samen zorgen ze dat je niet zoveel pijn hebt. Maar natrium ondersteunt ook kobalt en dat heb je nodig voor een gezond gebit. De wetenschap snapt wel dat koeien kobalt nodig hebben – gras zit daar dan ook vol mee – maar voor mensen gaat het niet veel verder dan een oude methode voor bestraling bij kanker.

Toch gaan we verder, want kalium heeft ook chroom nodig. En chroom verbindt kalium aan zichzelf, aan ijzer en selenium. Ik maak het weer gemakkelijk en ga verder op ijzer. Dat heeft daarnaast nog laurinezuur nodig, net als vitamine D het ook goed kan gebruiken. Vitamine D vervolgens heeft naast laurinezuur ook orootzuur nodig. Met die combinatie wordt nogal wat omgestoeid in laboratoria met behulp van ratten, dus het is bekend bij de wetenschap.

Orootzuur nu ondersteunt tevens zink bij diens werk aan je DNA. Zink op zijn beurt heeft weer fluor nodig en dat verbindt het mineraal aan calcium, dat ook goed kan samenwerken met fluor. Als je dus zuinig op je tanden wilt zijn, neem dan een tandpasta waar bijvoorbeeld (peper)muntextract in zit. Daar zit zowel calcium als fluor in en ook kobalt, waarvan ik zonet vertelde dat het je gebit beschermt. Kobalt zit in alles wat groen is.

 

Waarom vitamines slikken niet zo handig is

Ik ga met alle liefde nog een kwartier door met het uiteenzetten welke stoffen met elkaar samenwerken en hoe. Dan zul je begrijpen dat alle vitamines, alle mineralen, alle aminozuren, hormonen, eiwitten en andere stofjes elkaar allemaal nodig hebben. Ze zitten allemaal aan elkaar vast. En als je dan bijvoorbeeld kale vitamine C uit een pot slikt, krijg je al die andere 129 (ik heb ze geteld) stoffen niet binnen. Zoals ik al eerder verteld heb, moeten die dan instant naar je lever worden getransporteerd. Die filtert immers je voedingsstoffen uit je eten en stuurt ze je bloedbaan in.

Wat je dan krijgt, is dat je orootzuur, dat hoogstwaarschijnlijk in het binnenste van je cellen met de DNA aan de gang is, helemaal daaruit weggehaald moet worden en naar je lever vervoerd. En je bioflavonoïden, die eigenlijk moeten zorgen dat je lichaam seintjes doorgeeft over van alles (dus dat je lichaam met je hersenen communiceert over allerlei taken). Die seintjes krijg je dan maar even niet, want tja … jij gelooft de commerciële ‘wetenschap’ en die vertelt je niet dat ze eigenlijk bioflavonoïden in je vitamines zouden moeten stoppen, maar dat ze dat niet doen.

Alle honderd stoffen en stofjes moeten dus allemaal helemaal vanuit je tenen en je haren, of binnenuit je botten vandaan getoverd worden en op de trein naar je lever gezet. Allerlei taken in je lijf moeten daardoor gepauzeerd worden of op een laag pitje gezet. Dat is waarom ik altijd zeg: okee, als je een enorm tekort hebt aan een voedingsstof, kun je die wel aanvullen uit een pot. Maar vul niets aan waar je eigenlijk wel van weet dat je er genoeg van hebt en neem er een glas sinaasappelsap bij.

 

Alle stoffen zitten in alle voeding

Bovendien denk ik dat je nu ook begrijpt dat in alles wat je eet, alle 129 stoffen zitten. In iedere plant zitten de voedingsstoffen anders gerangschikt, dus in andere hoeveelheden. In een sinaasappel zit dus ook heus natrium, alleen maar een klein beetje. En in prei zit ook een heel klein beetje vitamine B. En nog even belangrijk; alledrie de omega-vetzuren (3, 6 en 9) zitten in al je eten en vooral in zonnebloemolie en olijfolie zijn ze rijkelijk vertegenwoordigd. Alledrie!! Je hoeft dus niet van die stinkende viscapsules te slikken, want vis ondermijnt je ijzer. Dan krijg je dáár weer een tekort aan en bovendien zit het vol met fluor en met kwik.

Dit is informatie die ík hoogst persoonlijk heb ontdekt. Delen ervan kun je verspreid over de wetenschap wel terugvinden, maar zij hebben daar niet veel kennis van. Dat is één van de redenen waarom jouw arts je vertelt dat je nooit meer van die B12-injecties af kunt en dat je nooit meer kunt genezen van je MS, je ziekte van Crohn, je ADHD en alle andere 1000 ziektes meer, waarvan zíj denken dat je er niet van kunt genezen. Het kan wél, maar dan moet je mijn kennis en mijn gaven hebben.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Verboten zu genesen

Autobahn

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Een vriendin van me trok een paar dagen geleden de stoute schoenen aan en probeerde mijn verhaal te vertellen in een MS-groep op Facebook. Binnen een minuut zat de halve groep woedend en tierend bovenop haar en binnen 10 minuten werd ze er weer uitgekeild ook. Ze had mij al gewaarschuwd en ik had me aangemeld om het verhaal zelf te doen, maar het mocht niet zijn.

 

Verboten zu genesen

Die bijtende en kwetsende reacties horen nu eenmaal bij het Nederlanderschap. De meeste mensen gaan hier onmiddellijk over de rooie als je even iets tegen ze zegt, hoe vriendelijk ook. Tenslotte gaf ik die mensen toch eerlijke hoop dat ze kunnen genezen van MS. Ik ben er ook van genezen, dus waarom mag niet iedereen dat? Dat is nou die Hollandse jaloezie, die je nergens anders ter wereld vindt. In andere landen zwepen mensen zichzelf op om steeds beter te presteren, maar hier gooien ze er met de pet naar. Als iemand vervolgens naar een andere behandelaar gaat, zijn ze jaloers en gaan ze die persoon zwartmaken.

Maar er is dus iets wat zeer kwalijk is en wat mij betreft zelfs misdadig: artsen in dit land vertellen hun patiënten letterlijk dat ze nooit meer zullen kunnen genezen van MS. En ook niet van Alzheimer, van ADHD, van een B12-tekort, van COPD en noem gerust nog 5000 ziektes op. Omdat de reguliere medische wetenschap klaarblijkelijk geen oplossing kent voor duizenden ziektes, overtuigen artsen hun mensen ervan dat ze altijd ziek zullen blijven. Ik kan wel begrijpen dat je kapot bent als je zulk nieuws krijgt en dat je dan de eerste jaren niets meer durft te proberen. Maar daarna sta je toch hopelijk op??

De mensen gaan zichzelf echte hulp ontzeggen, want ‘de dokter zegt dat ze niet kunnen = niet mogen genezen’! Soms ben ik maar blij dat ik de goeie diagnose niet kreeg en het zelf moest doen. Als je alleenstaand moeder bent, kun je niet zomaar doodgaan. Je zult moeten vechten voor je leven en dat is wat ik gedaan heb. Voor mij hoefde het allang niet meer, want zo’n leuk leven heb ik nooit gehad. Maar twee weeskinderen achterlaten, is iets wat bij mij beslist niet tot de mogelijkheden behoort. Ik hoop dat er meer mensen zijn, die ook graag hun leven terug willen en zichzelf die kans gunnen.

 

Een B-12-“tekort”

Mijn vriendin werd ook lid van een B12-groep, eveneens op Facebook. Dat was zo mogelijk nog erger. Eén gigantisch bazige vrouw – ik zal haar naam niet noemen, maar ze heet … nee, grapje – zwaait daar met de scepter en geeft mensen ongenadig op hun lazer, als ze niet ál haar geüploade documentjes en toestanden gelezen hebben en uit hun hoofd kennen. Ik wist niet wat ik hoorde toen ik het hoorde, hoewel ik het al een keer met dat mens aan de stok had gehad op Twitter.

Zij is van mening dat een B12-tekort een ziekte is (dat is het niet: het is een symptoom!) en dat je nooit een diagnose voor een ‘andere’ ziekte mag krijgen, als er niet is uitgesloten dat je een vitamine B12-tekort hebt. Dat dat nergens op slaat, hoef ik toch niet uit te leggen he? Wat deze diva óók vindt, dat is dat iedereen die even een beetje B12-probleem heeft, verplicht met onmiddellijke ingang levenslang aan de injecties moet. In zo’n injectie zit een enorme bom aan deze vitamine en als je mijn ontdekkingen over de werking van vitamines hebt gelezen, weet je hoe hard de aanslag op je lichaam is, als je zo’n bom in jezelf spuit. Deze vrouw dwingt mensen om haar te geloven en ik vertel je hieronder wat dat in heel veel gevallen voor gevolgen heeft voor patiënten.

Ten eerste hoort vitamine B12 NIET bij vitamine B-complex, ten tweede heb je er geen tekort aan, maar blijft het in je maag- of darmwand zitten en ten derde neemt je lichaam maar heel weinig op van zo’n injectiebom. Ten vierde krijgen mensen verschrikkelijke pijn (!) door die injectie. Het kan wel een half jaar duren voordat die klachten, die vaak ook allergisch van aard zijn, overgaan. Wat deze mensen doen, is hun allergie(ën) cold turkey overwinnen. Mijn vriendin heeft de vreselijkste verhalen van mensen die die injecties nemen, gelezen en was er heel geschokt door.

Vitamine B12 lost zowel in water als in vet op, dus laat je niet vertellen dat het ongevaarlijk is om hier zulke bommen van in te nemen. Het is echt niet normaal om jezelf zó te kwellen. Het teveel schijn je uit te plassen, maar ik heb daar in wetenschappelijke studies geen zekerheid over gekregen. Bovendien is het toch belachelijk om zulke enorme porties van een vitamine te laten inspuiten, terwijl je alles toch uitplast? En wat vinden je blaas en je nieren van al die extra ballast? Niemand die zich met de vraag bezighoudt hoe erg je je lichaam belast met zulke injecties!

 

Diepere oorzaak: neurotransmitters

Ik heb nóg een bovendien: als je ziek wordt, van welke ziekte of klacht ook, is er altijd ten allereerste een probleem met één van de drie neurotransmitters: melatonine, dopamine of serotonine. Omdat ik zulke geweldige vriend(inn)en heb, kom ik steeds een paar stappen verder met mijn zoektocht naar de waarheid. Alledrie de neurotransmitters reizen door je zenuwbanen, maar stel je maar eens voor dat dat een snelweg is met meerdere rijstroken. Iedere neurotransmitter heeft z’n eigen rijstrook. Dat is hoe het kan gebeuren dat je een probleem hebt met één ervan en niet gelijk met alledrie.

Stel je nu maar eens voor dat er op één rijstrook aan de weg gewerkt wordt en dat alle auto’s op één van de andere twee rijstroken moeten. Op een echte snelweg krijg je dan een file, maar in je lichaam kan alleen die ene neurotransmitter niet verder rijden. De seintjes die naar of van de hersenen gegeven moeten worden, komen niet door en zo stoppen bepaalde lichaamsfuncties ermee. Of hersenfuncties, waardoor je psychische klachten krijgt. Als je de wegobstructie niet kunt vinden en repareren, wordt die steeds groter en kunnen de andere twee neurotransmitters er na verloop van tijd ook steeds minder gemakkelijk door.

Dus een vitamine B12-tekort is ten eerste geen tekort, maar een vervoersprobleem en ten tweede ligt daaraan ten grondslag dat ergens een stukje hersenen de boodschap niet krijgt om deze vitamine door je bloed heen te vervoeren, zodat ‘ie z’n werk kan doen. Je hebt een lekke band en de bussen staken, waardoor je niet naar je werk kunt. Dat is hoe het werkt. En om dat op te lossen, moet je die band plakken. De taxi’s zitten immers ook vol met allemaal andere mensen, die ook niet naar hun werk kunnen.

 

Je zelfherstellende vermogen

Je lichaam heeft wel een plan B (die taxi): bijvoorbeeld dat je maag toch wel aan het werk gaat, ook al krijgt ‘ie geen seintje. Als hij maar tjokvol zit; dan gaat hij wel verteren. Anders kun je immers niet meer eten en ga je dood. Zo hebben alle organen wel een noodfunctie en worden seintjes ook nog wel eens op een andere manier doorgegeven vanuit je hersenen. Daardoor val je er niet gelijk dood bij neer, als er even een boodschap niet goed aankomt in je brein, maar word je langzaam steeds zieker. Dat is je zelfherstellende vermogen.

Dat proces kun je omkeren, als je maar weet hoe het werkt. En dat weet ik nu dus! Of een niet volgroeide arm weer kan aangroeien of uitgevallen tanden weer terugkeren, weet ik niet. Logischerwijze wel, als ik zie dat er stukjes DNA zijn, die voor totale genezing zorgen van lichaam en geest, maar ik weet niet hoe logisch het leven is. Maar iemand die niet meer kan lopen, heeft of een of meer beknelde zenuwen of een tekort aan bijvoorbeeld ijzer in de benen en dat is te repareren. Niet heel gemakkelijk, maar het is wél mogelijk.

 

Ziektes zijn wél te genezen

Ik ben zelf niet zo verlamd geweest dat ik nooit meer kon lopen, omdat ik genezende crèmes leerde maken. Maar ik kon niet verder dan ongeveer 50 meter lopen en dan gingen mijn heupen op slot. De was kon ik niet meer aan de lijn hangen, want mijn armen konden niet meer omhoog. Ik hing alles jarenlang op de verwarming. Ik heb ook meerdere mensen van COPD helpen genezen, terwijl ook die ziekte bekend staat als ongeneeslijk. Nee, je moet weten waar de boel op slot zit én dan op zoek gaan naar de sleutel om de deur weer te openen.

Je moet niet bang zijn als dat betekent dat je helderziende healings moet ondergaan, omdat alle klachten ook een energetische factor in zich hebben. En je moet niet bang zijn dat je buren of familie je afmaken, omdat je een therapie volgt, die zij níet zouden volgen. Zij blijven ziek en jij wordt beter: denk dat maar. Wees niet langer bang dat ziektes ongeneeslijk zijn, want dat is niet zo! Ik ben ook genezen van COPD, ADHD, autisme en bijna van Tourette. Als ík dat kan, kun jij het ook. Met mijn hulp, want ik ben degene die het ontdekt heeft en die het pad naar genezing kent. Hou maar van jezelf en gun jezelf een gezond en gelukkig leven.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Afslankdieet voor de gemeente Wageningen

corruption

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Enige maanden geleden was er nog een dikkevette bal met leugens en laster over mij, die de wereld rondging. Inmiddels wordt die steeds slanker en zo hoort het ook. De bal dateert uit de periode 2001-2017, een pikzwarte periode in het leven van mijn gezin. En zoals je hieronder zult kunnen opmerken, is er nóg altijd een stel minkukels dat de bal krampachtig in leven houdt. Prima hoor, maar het werkt nu voor de verandering eens tégen ze.

Vandaag was het weer even hard tegen hard met de gemeente Wageningen, die ook hard vecht, maar dan om voor altijd te blijven teren op z’n corruptie. Voor mij moeten ze dat zelf weten. Maar overleven op leugens die mij en mijn gezin vernietigen, dat gaan we niet langer doen. Even een kort verslag, waarin ik ook gewoon namen noem. Zij noemen míjn naam immers ook in hun lasterrapporten en leugendossiers en die sturen ze het hele land door! Dus ik doe het even terug, zodat ze kunnen zien hoe fijn het is als je naam besmeurd wordt.

Dit mag je dus gewoon vet riant vrijelijk overal delen! Graag zelfs. En geef effies een vette like! Het blijft gewoon staan totdat ze inbinden. Zo behandelen ze mij immers ook.

Het verhaal gaat over een klacht van mij aan de gemeente Wageningen. Een of ander jong mokkeltje van amper 30 jaar oud, genaamd Sjoerdtje Meijering, is daar al jaren jeugdconsulente. Niet alleen haar leeftijd is totaal ongeschikt voor een dermate verantwoordelijke baan, maar haar persoonlijkheid ook. En dat kan ik weten, want zij heeft precies de enige drie mensen die mij altijd pikzwart hebben gemaakt in Wageningen allemaal om “informatie” over mij en mijn kinderen gevraagd. Die speelde zij onder de noemer “objectieve informatie” achter mijn rug om door aan Veilig Thuis na onze volkomen legale verhuizing naar de suburbs van Leeuwarden City. Het gaat hier over mijn ex-man Nassim Berkati, leerplichtambtenaar Henny Sweers en directrice van obs de Wereld Monique Delno.

Nassim Berkati’s belang om over mij te liegen is dat hij onze zoon wilde afpakken. Hielenlikkert Henny Sweers heeft als belang dat hij al 15 jaar over mij had gelogen en dus geen gezichtsverlies wilde lijden, door nu opeens de waarheid te gaan vertellen. Monique Delno is gewoon een heks van een mens met een dikke duim, die alle goede ouders zo hard mogelijk dwarszit en als ze even de kans krijgt, hun kinderen laat afpakken door Jeugdzorg. En ook die heeft 15 jaar lang gelogen over mij. Het zou haar heur baan kosten, als ze opeens de waarheid over me vertelde. Met andere woorden: verhalen van dit tuig zijn géén informatie.

Deze drie hufters in het kwadraat zijn door Grande Diva Meijering ondervraagd over mij. Mijzelf wenste zij niet te spreken, maar dat kon ze niet hard maken bij Veilig Thuis (nieuwe hippe naam van het AMK / Jeugdzorg). En dus loog ze er nog even bij dat ik háár niet zou hebben willen spreken. Eén leugentje meer of minder maakt niet uit, toch? Dat ik het hele mokkel niet kende, maakte daarbij geen snars uit.

Vervolg van het feuilleton: oersukkel Getty de Vries van Veilig Thuis Leeuwarden vertelde mij dat Mademoiselle Chourdje (Sjoerdtje op z’n Frans voor wie het even vergeten is) háár uit eigen beweging gebeld heeft in september 2016. Maar de Diva zelf beweert dat zíj chique en wel gebeld is door de oersukkel. Toen ik aandachtsfreak Jan Athmer, tegenwoordig geloof ik klachtenkneus van de gemeente Wageningen, vandaag dit probleem voorlegde, had hij opeens enórme haast en gooide hij de telefoon in mijn gezicht uit. Een delicaat stukje Wageningse beschaving.

Dan hebben wij daar nog der Führer Peter Feitsma, tevens werkzaam bij Veilig Thuis. Je loslaten omdat je gewoon een toffe moeder en een superwijf bent, daar doen deze lieden niet aan. Dat Veilig Thuis niets bij ons te zoeken heeft, aangezien zij over kindermishandeling gaan en daar bij óns totaal geen sprake van is, dringt niet tot deze machtwellusteling of zijn collegae-sukkels door.

Dus moet er na een halfjaartje weer op staatskosten gemonitord worden of je inmiddels de jou opgelegde Befehle opvolgt. Toen ik een keer zeer terecht na 16 jaar lang gestook in mijn gezin woedend op hem werd en eiste dat de leugens per nú uit mijn dossier gingen, deed hij in plaats daarvan een zelfs in Oezbekistan ongeëvenaarde wraakmelding bij de Kinderbescherming (tevens Raad genoemd door professionele dombo’s).

Uiteraard was het doel van deze Rache dat deze organisatie me mijn kind zou helpen afpakken. Dat déden ze eerst ook, maar bij de Kinderbescherming is het motto bescherm kindertjes en bied excuusjes aan indien nodig. Bovendien zijn ze al eens vet fout geweest bij mijn adoptie als baby, dus die kijken wel drie keer uit voordat ze zich nogmaals te schande maken. Nadat ik enorme nationale stampij had gemaakt tot de hoogste directeur aan toe, Annette Roeters, zagen ze in dat er toch wel degelijk zorgen om mijn zoon bestaan, nu hij bij mij weg is.

Dat was een fantastisch dieet voor de dikkevette bal met leugens. Hij werd er instant zo slank van als een den en sindsdien is alleen alles wat en iedereen die met de gemeente Wageningen van doen heeft, nog over om te kiezen tussen buigen of barsten.

Ik heb echter nog een paar flubbergastjes om aan je voor te stellen. Daar hebben wij glamourqueen Lara Debrito, na jarenlang hengelen naar een betaalde baan eindelijk wethouder van onderwijs, sociale zaken en nog meer zulkse flauwekul. Ik ken haar persoonlijk en zij weet al jaren hoe moeilijk ik het heb met mijn kinderen door die corrupte gemeente. Desondanks liet ook zij mij keer op keer stikken. En tenslotte hebben wij nog hansworst Alexander Pechtold, ooit een blauwe maandag lang burgemeester van het Wageningse, die gelijk één bliksemschicht vertrok richting Den Haag toen hij zijn kans schoon zag. Ook hem ken ik persoonlijk en hij liet mij net zo hard stikken als alle anderen daar.

Ik kan nog bakken vol met namen noemen, maar vind het zo wel best voor vandaag. Aangezien ze niet meewerken en hun van ego stinkende maskers niet laten vallen, laat ik ze even voelen hoe het is als je naam door het slijk wordt gehaald. Het verschil is nog altijd dat dat in míjn geval onterecht gebeurt en in hun geval terecht, maar dit soort mensen vindt al dat hun leven voorbij is, als ze een kleine reprimande krijgen van hun baas. Of een negatieve beoordeling van een klant. Laten we beslist hard stampen op hun tere hartjes, maar niet gelijk in dit artikel al.

Daar ga ik van nu af aan dus voor zorgen. Je moet je vierkant doodschamen als je mensen belastert, met als enige reden dat je de macht ervoor bezit. Dat je kleine kindertjes zó zwart maakt, dat ze alleen nog maar dood willen op de leeftijd van 6 jaar. Dat je hun intens lieve moeder zó publiekelijk straal voor schut zet en dat jarenlang, dat ze haar niet meer durven te vertrouwen. Dat ze daardoor niet meer verder kunnen in hun leven op de leeftijd van 14 jaar. Allebei. Mijn geduld is op en ik schuw vanaf vandaag geen enkel middel meer om die smerige gemeente Wageningen op de knieën te dwingen. De oorlog is begonnen en de winnaar staat nu al vast: IK.

Nogmaals: deel dit maar overal waar je wilt. Maakt geen donder uit of er negatieve of positieve mensen zitten. Als iedereen het maar voor z’n snufferd krijgt, want het is genoeg geweest! Geef ook es even een paar vette likes, ja? Alvast mijn eeuwige dank dat je me eindelijk steunt. Het moest er ooit eens van komen!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Een wonderschone windmolen alias hoogspanningsmast

elektriciteitsmast

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Afgelopen vrijdag maakte ik iets mee, wat de laatste tientallen jaren steeds zeldzamer wordt: een meneer liet mij voorgaan, als eerste het benzinestation uit. Ik heb hem uiteraard hartelijk bedankt. Hij mocht weten dat dit zeer gewaardeerd was. Daarna maakte ik allemaal van die dingetjes mee, waarvan ik dacht: cool of juist niet cool. En opeens kwam er ergens in een flits een Telegraaf op mijn netvlies. In het voorbijgaan las ik snel de volgende krantenkop: Willen we dit? 127.700 windmolens erbij. Daar dacht ik eens over na en toen ik weer thuis was, zocht ik het artikel op. Handig hoor, internet.

De krantenkop bleek een lokkertje naar een ander artikel over windmolens. Je vindt het hier. In het kort: in Groningen gaan ze stoppen met boren naar gas en dat betekent dat we dat gas moeten opvangen door middel van elektriciteit uit windmolens. Ik zie dat je het artikel maar heel even kunt zien. Daarna wordt het onzichtbaar. Wat me opviel, was een foto die erbij stond: een stadje met allemaal elektriciteitsmasten en een paar windmolens.

En toen kreeg ik een idee. Er schijnen nu 2300 windmolens te zijn in Nederland en dat betekent dat er ongeveer 50 keer zoveel moeten bijkomen. Dat is ontzettend veel en ik vind het enigszins begrijpelijk dat mensen zich zorgen maken om het nieuwe uiterlijk van Nederland, helemaal vol met windmolens. Dus ik zocht even een foto op van een elektriciteitsmast om je te laten zien wat ik bedacht heb. Surprise! Ik vond een stelletje artistieke masten en bedacht dat er in ieder geval wel meer mensen zijn, die die dingen oerlelijk vinden.

elektriciteitsmast
Artistieke elektriciteitsmast

Eigenlijk had ik zelf bedacht dat het misschien wel mogelijk zou zijn om van een elektriciteitsmast een windmolen te maken. Nog een keer zoeken met behulp van Mr. Google leverde de hiernavolgende foto op: mijn idee bestaat al. Nu heb ik er geen idee van hoe duur het zou zijn om een aantal wellicht sowieso al te vervangen elektriciteitsmasten te vervangen door masten, die tegelijkertijd windmolen zijn. Maar dit hieronder ziet er niet duur uit en ik snap de bezwaren van mensen tegen windenergie nu nog minder.

windmolen-elektriciteitsmast
windmolen-elektriciteitsmast

Misschien is het ook een stukje propaganda van handelaren, die veel geld verdienen aan de situatie zoals die nu is met gaswinning, ontsierende hoogspanningsmasten overal en kernenergiefabrieken. En een gebrek aan voorstellingsvermogen van hoe ons land er óók uit zou kunnen zien. Ik vind dat die mensen dan even pech hebben en een cursus flexibiliteit mogen gaan volgen. Dít is geen nutteloze verandering, maar het zorgt dat onze kinderen straks ook nog een mooi leven kunnen hebben.

Een windmolen hoeft toch niet per se lelijk te zijn? En storend? Okee, ze schijnen geluid te maken en ik snap dat dat niet leuk is als je er pot bovenop woont. Maar je kunt ze wél mooier maken of anders toch in ieder geval dubbel functioneel. Een betonwijk in een stad is toch een stuk lelijker dan een windmolenpark … En wat dacht je van een vuilnisbelt!

Ik geloof altijd meer in het bedenken van oplossingen dan in het oeverloos zeveren over bezwaren van dittem en van dattem. Hier is een link naar een artikeltje van iemand die hetzelfde idee als ik ook al had: maak van een hoogspanningsmast een windmolen. Deze persoon is zo te zien goed in rekenen en rekent gelijk even uit hoeveel je er daarvan dan nodig hebt enzo.

Zoals ik een paar artikelen terug al mold, wordt er overigens niet alleen in Groningen geboord naar gas. Hier in Friesland gebeurt het ook, al is het op kleinere schaal (geloof ik). Ik vertelde toen dat dat boren ook hier problemen oplevert voor het leven. We zijn misschien geen Randstad, maar hier wonen net zo goed als elders mensen, koeien, schapen en vissen. Die hoeven toch niet dood, omdat een paar fantasieloze kneuzen een windmolen niet mooi vinden?

Voordat ik het vergeet: nóg altijd is het toegestaan en zelfs hogelijk gewaardeerd als je een like geeft voor mijn artikel(en) en voor mijn Facebookpagina! Ik geef goeie informatie en nog leuk geschreven ook, jij geeft een like terug. Mooie deal toch? Jammer dat ik er de hele tijd wéér om moet vragen en dat ik zelfs dán niet meer dan een stuk of 3 likes krijg. Als je mijn website leest, dan verwacht ik dat je iemand bent, die graag iets voor een ander over heeft en niet alleen maar alles gratis wil krijgen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Pim, pam, puit, wie zit daar op mijn huid?

addams family

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vroeger hadden alleen heksen wratten …

Vroeger hadden alleen heksen wratten, maar tegenwoordig hebben heel veel mensen huidziektes. Jeuk, wratten, puisten, negenogen, schurft, moedervlekken, littekens, wijnvlekken, gordelroos, netelroos, pokken, vitiligo, eczeem, gerstekorrels, eelt en schimmel … en krijg ze maar weer weg! Voor het geval je me nog niet kent: ik schrijf er een beetje grappig over, omdat het pijnlijk is als je huidziektes hebt. Voor mij is de enige manier om ermee om te gaan dat ik er grappen over maak. Vandaar de ietwat cynische en droge grapjes tussendoor.

Vaak wordt er gezegd dat ziektes en klachten die eigenlijk ín je lijf zitten, er uitkomen via je huid. Mensen die je op je huid zitten en dat soort dingen, zouden huidziektes kunnen veroorzaken. Dat klopt in mijn ervaring wel, alleen zitten daar nog een paar stadia tussen. Dus iemand zit op je huid en zegt iets waar je van schrikt. Dan kunnen je hersenen die opmerking niet verwerken, waarna er een vitaminetekort ontstaat, dat je huid ziek kan maken. Of je kunt die persoon niet ‘verteren’, niet uitstaan dus, omdat hij of zij zo op je huid zit en je de hele tijd bekritiseert. Dat soort dingen kunnen inderdaad indirect huidziektes veroorzaken.

Het zijn ook vaak onverwerkte emoties, die er uitkomen via je huid. Boosheid, verdriet, stress … ja, dat kan allemaal en je wilt daar natuurlijk ook weer graag vanaf. Ik kan niet in het algemeen zeggen bij wat voor soort shocks je welke soort huidziekte kunt krijgen. Als het op je huid slaat, hangt het van allerlei factoren af wát er dan op je huid verschijnt en of het blijvend is of niet.

Als ik bij mezelf kijk, dan heb ik gerstekorrels onder mijn ogen. Zelf noem ik ze paddestoelen en het zijn een beetje gelige bultjes. Op veel plekken heb ik een wrat of een kruising tussen een moedervlek en een wrat. Vervolgens heb ik moedervlekken, vitiligo, dermatofibromen (een soort steenpuisten) en af en toe breekt er opeens eczeem of netelroos uit. Dat heb ik de pleuris genoemd. En waarschijnlijk nog wel meer, maar dit is het belangrijkste. Ik heb dit ook wel bij anderen gezien, dus het kan heel goed dat je meerdere ziektes door elkaar hebt.

En dan nog een leuke: bijna iedere hobbel op je huid heeft een eigen verhaal. Een shockervaring dus van zichzelf en dus moet je, om eraf te komen, al die verhalen bij langs. Want je moet niet denken dat de schurft verdwijnt als je een paar shocks gehad hebt. Leuker kunnen we het niet maken. Je moet ze echt allemaal gehad hebben, voordat je gaat genezen. Nogmaals: dat hoeft niet uit-en-te-na. Ik kan heel veel zelf voor je doen, zodat je ze niet steeds weer hoeft op te rakelen.

Ik noem nog even een voorbeeld uit de praktijk. Mijn buurmeisje van vroeger. Die had een heel leuke, vrolijke moeder, maar die liet altijd toe dat de hele buurt bij hen in huis speelde. Héél gezellig, maar haar dochter kon daar niet zo goed tegen. Die had meer rust nodig dan ze kreeg en werd daarin niet gezien. Er was vooral één erg opdringerig meisje bij, dat letterlijk áltijd bij hen in huis zat en niet weg te krijgen was. Mijn buurmeisje voelde zich machteloos tegenover haar constante aanwezigheid en ontwikkelde eczeem.

Dit soort oorzaken spelen vaak bij huidziektes in het algemeen en vaak zijn het meerdere incidenten, die eraan ten grondslag liggen. Nogmaals: ze zijn te genezen, als je het maar grondig doet zoals ik dat aanpak. Crèmes gebruiken, pillen, hormonen en andere medicijnen helpen alleen een beetje tegen de symptomen, maar ze genezen je niet. Vaak kennen ze bovendien veel bijwerkingen. Als je een natuurlijke crème wilt gebruiken, denk dan eens aan calendulacrème, arnicacrème of hamameliscrème.

Ik zeg niet dat je geen medicijnen moet gebruiken, want het is zeer zeker niet altijd fout om symptomen te onderdrukken. Maar er is ook een blijvende oplossing. Dan ga ik nu weer verder met mijn gezin, nadat ik je hiermee een geweldig weekend gewenst heb.

O ja voordat ik het vergeet: het is nog altijd niet verboden om likes uit te delen voor mijn artikelen en mijn Facebookpagina! 😉

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Van een beknelde zenuw tot verlamd raken

jasmijn

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Na het schrijven van het vorige artikel, waarin ik op zoek ging naar hoe ik zó dik geworden ben, ben ik verder gaan nadenken. Dat wat voor mij geldt, kan heel goed ook voor anderen gelden. Een ontsteking kan een lymfoedeem veroorzaken. Daarin ben ik zeker niet de enige. En van één beknelde zenuw kun je zelfs doodgaan, als die ontstoken raakt. Kijk maar eens wat het bij mij allemaal gedaan heeft.

Ik wil je een andere kant van de munt laten zien, zodat je kunt natrekken – dat kan met mij – of jij misschien ook een andere klacht of ziekte hebt dan je altijd hebt gedacht. Als je maar steeds ziek blijft, is daar een dikke kans op. Ik weet als geen ander hoe ontzettend onverschillig artsen kunnen zijn en hoe zelfgebreid en egoïstisch alternatieve behandelaars kunnen zijn. En hoe ze je vaak het geld uit de portemonnee wegstelen zonder iets voor je te doen.

 

Reconstructie van het verhaal

Dus ik ging verder onderzoeken om mijn verhaal te reconstrueren, toen ik het vorige artikel op de post had gedaan. Onderwijl maakte ik een pan tomatensoep, omdat tomaten het allerbeste ontgiftingsmiddel zijn dat je je maar kunt voorstellen. Gember verbleekt erbij. Verderop leg ik uit waarom die tomaten nodig zijn.

Het is begonnen op mijn 6e jaar, weet ik nu. Ik had een vriendinnetje, Jeannette, die ontzettend lenig was en op turnen zat. Die deed allemaal van die rugdoorbuigoefeningen, die ze mij ook wilde laten doen. Eh ja, dat ging dus fout en ergens raakte er een zenuw bekneld. Ik weet nog dat zij haar rug altijd vervaarlijk doorboog en hem niet eens recht kon krijgen. Vóór dit incident was er een ander vlak na mijn geboorte, dat zo erg is dat ik er niet meer over wil praten. Dat heeft de basis gelegd en daardoor raakte die zenuw zo gemakkelijk bekneld.

 

Wat de beknelde zenuw allemaal veroorzaakte

Mijn rug werd niet behandeld en dus ging de zenuw sudderen. Door je rug lopen je zenuwbanen, die alle seintjes van je lichaam naar je hersenen (thalamus) moeten brengen en weer terug. Daar kwam vanaf toen niet veel meer van terecht en dopamine en serotonine gingen problemen veroorzaken: ik kreeg een bril, zenuwtics (Tourette) en mijn geheugen ging haperen, ook al was het toen nog fotografisch. Ook mijn concentratie werkte niet meer goed en ik werd steeds minder soepel. Later kwamen daar maagklachten bij, een aantal huidziektes en vitiligo (vanaf mijn geboorte). En vergeet al die meelifters niet, die me energetisch leegtrokken, ervoor zorgend dat ik bovendien niet meer beter kon worden.

Nog later kwamen er rugpijnen, die wél erg waren, maar nooit erkend werden door mijn huisartsen. Beetje spit, zeiden ze dan. Of stress. Ongelofelijk toch! En toen ik eindelijk na 30 jaar pijn een scan ‘mocht’, kreeg ik zo’n akelige arts. Aan mijn hersenscan beweerde hij dat hij niets had gezien, maar nu ik eindelijk zijn rapport ervan heb bemachtigd, blijkt dat hij wel degelijk geheugenschade had gezien. En nog wat meer dingen. Als hij een rugscan had gedaan, had hij waarschijnlijk ook achteraf gezegd dat er niets op te zien was.

In Griekenland ging de inmiddels allang ontstoken zenuw genezen door het droge klimaat, doordat ik me daar gelukkiger voelde en ontzettend veel fruit at. Maar helaas, toen ik mijn studie af had en het niet had klaargespeeld om een Grieks paspoort te bemachtigen, moest ik terug naar Nederland. Daar speelde de ontsteking weer op en had ik vaak wel 3 weken achter elkaar onhoudbare pijn, waar geen pijnstiller tegen bestand was.

In Nederland had ik naast heel veel pijn al die nare, betuttelende mensen weer om me heen, voelde ik me doodongelukkig en kon ik geen kant op, in mijn eentje met een kind. Na 6 jaar lukte het ons om te verhuizen naar Wageningen, maar in plaats dat dat een nieuw begin was, begon daar de ellende pas goed. Uiteraard werd ik steeds zieker door al dat geroddel over mij en mijn zoon en doordat we zo ontzettend veel tegenwerking kregen, overal waar we kwamen.

De ellende stapelde zich op en de ziekte zaaide uit, werd tot MS en COPD. En een lymfoedeem, dat me steeds meer deed opzwellen. Ik wás het oedeem. Er was geen millimeter in mijn lijf meer die nog zelfs maar een klein beetje werkte, ik kreeg geen enkele medewerking, overal werd ik voor schut gezet en uitgelachen en ik overleed op een haar na aan de verlammingen. Mijn liefde voor mijn kinderen redde mijn leven. Zonder hen was ik niet gaan vechten en had ik mezelf laten gaan. Ik hoef niet zonodig te leven in een wereld die mij zo uitkotst.

 

Genezing

Ik kon geen twee weeskinderen achterlaten, wetende dat er ontzettend hard over me geroddeld zou worden na mijn dood. Dat kon ik mijn jongens niet aandoen. Over de gevechten die ik toen geleverd heb, wil ik niet wéér vertellen. Als je een ontsteking ergens in je zenuwbanen hebt, lopen de neurotransmitters niet goed door. Allerlei seintjes van en naar je hersenen komen dan niet goed door en daar word je steeds zieker van. Doordat ik heel gezond eet, heb ik het zolang overleefd.

Genezen, daarvoor zijn dus tomaten nodig. Als je een ontsteking hebt, krijg je gifstoffen in je lijf. En je moet je shocks allemaal door om te kijken hoe je klachten zijn ontstaan. En dan zorgen dat je hersenen die shockervaringen weer gaan verwerken. Daarna vitamines aanvullen. In dit geval vitamine C om sneller en beter te genezen. Doordat je zenuwbaan steeds losser raakt, kunnen je dopamine en serotonine er weer langs. Zo krijgen je hersenen alle signalen weer binnen en kunnen ze weer opdrachten geven aan al je organen. En dat is hoe je geneest! Zo werkt het.

O ja: het is niet verboden dat je mijn artikel en mijn Facebookpagina een like geeft! Ik schrijf een mooi artikel waar je wat aan hebt, dus bedank me dan tenminste en deel het ook weer verder. Zo hoort dat!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Hardnekkig overgewicht door een ontsteking

baby met hond

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vanochtend ging ik na vele weken weer eens op de weegschaal staan. Dat was ont-zet-tend schrikken, want ik was nóg meer aangekomen. Ben nu zwaarder dan ik ooit ben geweest en de hele tijd heb ik opgezwollen benen. Soms ben ik zelfs helemaal opgezwollen. Ik schrijf dit artikel om te laten zien hoe ik uitvis wat de bodem van een probleem is en omdat ik denk dat jij er iets aan zou kunnen hebben, als je ook met onder- of overgewicht kampt.

Als je overgewicht hebt, wordt er al gauw beweerd dat je aan obesitas zou lijden. Nouww … dat weet ik nog zo net niet en ik ga je in dit artikel laten zien hoe het in mijn geval zit. Ik weet daarbij zeker dat ik allerminst de enige ben, bij wie het overgewicht ten eerste niet is veroorzaakt door verkeerde voeding en ook niet door vet.

De zwellingen zijn wel erger geweest. Vier jaar geleden liep ik een aantal maal wekenlang rond als een ton gehakt, zo rond. Zó erg is het nu allang niet meer. Om überhaupt te kunnen genezen, had ik erkenning nodig. Dus medisch onderzoek of de mening van een arts moest overeenkomen met wat ik er zelf van dacht. En dat is laatst gebeurd, toen bleek dat ik inderdaad een vitamine D-tekort had en mijn ijzer nagenoeg op peil was. Dat was genoeg om het boeltje dat me ziek hield, in te laten kakken. Ondanks dat ik nu helemáál een ton weeg, genees ik wel degelijk. Ik heb het woord ‘tientonner’ in mijn hoofd en zo voel ik me ook precies.

 

Wat maakt dat je zo zwaar wordt?

Maar wat ís dat nou dan eigenlijk, wat maakt dat je zó zwaar wordt, zo opzwelt en niet kunt afvallen? Nou, ik ga even terug naar mijn eigen geval. Ik heb heel lang gedacht dat het mijn nieren waren. Zocht op wat je daar allemaal kon mankeren, vond iets waarvan ik dacht: ja, dat past met mijn klachten en liet het testen. Nop! Ik liep rond met een verwijzing naar het ziekenhuis om foto’s van mijn SI-gewrichten (in de heupen) te laten maken, maar de onophoudelijke pijn daar was eerst de erg om helemaal naar Leeuwarden te kunnen rijden. Een paar dagen later was de pijn in mijn heupen opeens weg.

Hij kwam ook niet meer terug en toen bleek dat de pijn die ik jarenlang in mijn hele lijf had, allemaal afkomstig was uit mijn onderrug. Geen nieren, geen heupen, geen SI-gebeuren, maar een uitstraling van enorme pijn uit één plek. Tien dagen lang had ik vervolgens gillende pijn in mijn onderrug en uiteraard hielpen pijnstillers niet. Pas toen ik een paar dagen geleden die enorme vitamine D-bom innam, die ik van de huisarts had gekregen met de verzekering dat ik ‘um zou overleven (waarvan akte), ebde de pijn langzaam weg. Hij is inmiddels al minder.

 

Conclusie tot dusver

Wat mijn overgewicht betreft is er niets wat te maken heeft met voeding. Ik kan mezelf lens vreten, maar kom niet aan. Ik kan zo hard vasten als ik wil, maar val ook niet af. Het is dus een ziekte en niet iets wat te maken heeft met voeding. Maar wat is het dan wél? Mijn urine is laatst onderzocht en daardoor kan ik ook problemen met zouten wegstrepen, nierziektes, bepaalde afwijkingen in mijn afweersysteem, diabetes, klachten aan de genitaliën en de blaas.

 

Lymfoedeem dus: maar hoe krijg je zoiets?

Er blijft niet veel over. Ik het internet weer op, zoeken op wat voor ziektes je kunt krijgen aan je lymfestelsel. Daar komen die zwellingen immers vandaan! Ik kwam uit op een pagina, waar het ging over een lymfoedeem. Zo heten die zwellingen en hoewel ik daar al zo vaak over had gelezen, viel me nu pas op dat de oorzaak van die zwellingen een ontsteking ergens in het lichaam is.

 

Waar zit de ontsteking?

Daar ging mijn hoofd, bezig om mijn hele lijf te scannen. Waar kon die ontsteking dan zitten? Ja, ik vond het: in mijn onderrug natuurlijk. Waar anders? Daar heb ik nou al 32 jaar lang last van en het is geen lumbago (spit) en geen andere rugziekte. Plus ik heb dus nooit mijn afweersysteem laten meten, waardoor de ontsteking niet zichtbaar werd. Nog één: toen ik een MRI-scan liet maken om de MS vast te stellen, opperde die arts nog om liever mijn onderrug onder het apparaat te leggen. Maar ik voelde me niet serieus genomen door die onvriendelijke man en wilde per se mijn harses gemeten hebben. Jammer, gemiste kans! Anders was het euvel toen wel gevonden en wie weet opgelost. Met als resultaat een superslanke en gezonde Sophia.

Okee, de basis van alle ziektes en klachten die ik mijn leven lang heb gehad, ligt kennelijk in mijn onderrug. Nu moet ik wél zeggen dat ik op mijn 19e die klachten kreeg en op mijn 13e al overgewicht had. Die ontsteking moet er dus al hebben gezeten, maar niet actief zijn geweest. Dat kan wel. Hij heeft liggen ronken totdat ik kamermeisje werd en mijn rug overbelastte.

 

Hoe krijg je de ontsteking weer weg?

Volgende stap: probleem is goed genoeg vastgesteld om ermee aan het werk te gaan. Vraag: hoe krijg je een ontsteking weg? Antwoord: eerst onderzoeken wat je aan shocks hebt meegemaakt (is bij mij al gebeurd), dat verwerken en daarna vitamine C! Sinaasappelsap en zelfs geconcentreerd bessensap is in zo’n geval niet afdoende. Ik heb er tonnen van gezopen in mijn leven en ik heb nog steeds pijn. Dus je mot een paardemiddel in de vorm van een pil. Die heb ik al gehaald en ik ben al een paar dagen bezig met mezelf te drenken in vitamine C. Daar moet je wel sinaasappelsap bij drinken of anders bessensap of roosvicee. Anders krijg je ondertussen weer andere klachten, wat niet de bedoeling is!

 

Samenvatting: zo zit het

Dit is dan míjn verhaal! Doordat mijn onderrug vreselijk ontstoken is, moeten mijn witte bloedcellen overuren maken. Omdat het zo erg en langdurig is en het mijn hele lijf ziek maakte, kreeg ik er een lymfoedeem door. Een enorme berg overgewicht dus, waar geen verandering in te brengen is met wat voor dieet ook. Ik ben immers ziek.

Tweederde van de mensen met overgewicht houden vocht vast en geen vet. Dat betekent dat veel van die mensen níet geholpen zijn met een dieet. Je houdt waarschijnlijk vocht vast, omdat je ergens een ontsteking hebt. Die dien je op te zoeken en te behandelen. In ieder geval door vitamine C in te nemen met sinaasappelsap en misschien is er nog wel meer nodig in individuele gevallen.

Hou hier eens rekening mee als je zwaarder bent dan dat je lijkt. Alleen de gedachte al dat het niet je eigen schuld is dat je dik bent, maar dat het een echte ziekte is, zal je waarschijnlijk al een heel stuk opluchting bezorgen. Ik kan je er ook mee helpen en ik zie gelijk aan je of je vocht of vet vasthoudt. En ik kan je helpen om je voeding ondersteunend te laten zijn, zodat je het vocht sneller weg krijgt. Ik hou je op de hoogte van mijn vorderingen!

O en nog iets voordat ik het vergeet: het is toegestaan om likes uit te delen aan mijn artikelen en aan mijn Facebookpagina. En ook om mijn artikelen te delen! Artikelen houden van aandacht, daar smullen ze van 😀 .

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Goeroes, zorgen en hypnose

Bhagwan

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Toen ik nog een puber was, had je de Bhagwanbeweging. Allemaal mensen in oranje en rode kleding, die niets gaven om geld en gelukkig leken te leven. Zorgeloos zaten ze in communes, allemaal bovenop mekaar, terwijl ze die Bhagwanman als een meester vereerden.

Ik begreep daar niets van. Je had toch God? Waarom moest je een meester vereren dan? Nou, daar had een vriend van me wel antwoord op: omdat het – dat zag je toch – nogal moeilijk was om bij God te komen, had je een ladder nodig. En die ladder, dat was een goeroe, een spiritueel ‘meester’. Die was ‘verlicht’ oftewel hij stond in direct contact met God. Als jij dat ook wilde, moest je via hem de ladder op. Dat dat niet zo eenvoudig was en nog nooit iemand was gelukt, deerde niet volgens hem. Je moest blijven proberen en vooral zo’n meestertiep vereren. Dat was cruciaal.

Wat die zogenaamde verlichting dan wel was, dat wist niemand. Hij ook niet. Ik zei altijd tegen hem dat ik die verering stom vond. Hoezo? We waren met z’n allen tegen het koningshuis en dan vóór zo’n jojo helemaal uit India? Ja leuk, die bloemenkransen allemaal en ja énig, al die vrolijke mensen. Ik ben wel eens bij een andere vent geweest die zichzelf ook goeroe noemde. Sri sri Ravi Shankar heette die man en ik voelde absoluut niets toen hij eraan kwam. Ik vond die man allesbehalve wijs. Nee, voor mij geen goeroe en geen verering. Maar even terug naar Bhagwan.

In Kampen was ook een leerling van Bhagwan, die ik kende. Hij heette Swami nog-wat (ik weet zijn naam niet meer) en werkte als schoonmaker bij de studentenmensa daar. Een ontzettend aardige man, maar als je hem vroeg waarom hij schoonmaakwerk deed, antwoordde hij dat al het materiële hem niets kon schelen en dat hij zo gelukkig was. Hij zag er ook inderdaad vredig uit en was altijd heel vriendelijk, dus hij zal zich vast goed hebben gevoeld. Maar hij was wel gehersenspoeld. Dat zag je zo aan hem en aan al die happy types.

In Amsterdam hadden ze een geweldige disco in die tijd: de Bhagwandisco heette hij geloof ik. Mijn vrienden van de studie Grieks en ik gingen daar wel vaak heen, omdat je er lekker kon swingen. Maar ze hadden dus ook een plek in de Verenigde Staten. Verder wisten we er niets van, alleen dat die Bhagwan zelf, die baas van ze, nogal veel geld had en erg veel Rolls Royces. Niemand kon dat wat schelen, dus daar zaten mijn vrienden en ik niet mee.

Maar gisteravond zocht ik een nieuwe serie op Netflix om nieuwe dingen van te leren. Ik vond nota bene een 6-delige serie over die Bhagwan en die was nu net gemaakt, in 2018. Wild wild country heet ie. Leuk, dacht ik, even terugdenken aan vroeger, maar ik zag en hoorde dat die man een heel gewelddadige tijd heeft gehad daar in Amerika. In Oregon zaten ze, helemaal linksboven vlakbij Seattle en bij Canada. Ze hadden een heel stuk land gekocht en vielen de lokale bevolking erg lastig. Die wilden ze weg hebben en ze gingen daarbij zelfs zover dat ze de hele stad meermalen vergiftigden en probeerden een aantal notabelen te doden. Ze liepen gewoon gewapend rond en hadden ook de politie overgenomen, waardoor ze toegang hadden tot allemaal politiegegevens uit het hele land.

Ze beweerden dat die lokale mensen zo christelijk waren en hen niet begrepen, maar wat moesten die dan begrijpen van mensen die overal openlijk met elkaar seks lagen te hebben en die hun mening over een open huwelijk aan anderen wilden opdringen? Ik zag de mensen uit het stadje daar in de buurt in beeld en dat waren heel normale mensen. Niks conservatief, niks repressief. En die mensen vertelden dat ze in de ogen van al die Bhagwanvereerders een hypnose zagen. Dat was waar. Ik heb het gezien bij die vriend, die tot op de dag van vandaag onder hypnose is van zelfs meerdere van dit soort zogenaamde wijze ‘meesters’. Hij is zichzelf kwijt en dat is niemand waard!

Meerdere van die goeroebewegingen gingen gewoon om openlijke seks. En het ging om het afpakken van het geld van westerse mensen. In India hebben ze dan wel spiritualiteit, maar geen geld en hier is het net andersom. De mensen zochten verdieping in het leven en werden massaal gehypnotiseerd. Ze gaven al hun geld weg aan die goeroes en gingen daar orgiën zitten houden. Het ging er zelfs vaak gewelddadig aan toe in die sessies van ze en het was niets meer dan zeer grove groepsseks onder hypnose. En vergeet niet dat die mensen keihard moesten werken om hun commune in stand te houden. Die zogenaamde wijze kerel deed geen bal.

Dat wat de mensen aantrok, was de saamhorigheid. Het op elkaar kunnen leunen en elkaar steunen. Het samen aan een leefplek werken, samen de verantwoordelijkheid over kinderen delen en over alles eigenlijk. Maar die saamhorigheid is er ook wel op andere plekken en dan op een veel gezondere manier. Zonder verering van zo’n kerel en zonder een stel corrupte leiders van zo’n sekte. De mensen die al in dat stadje in Oregon woonden, waren ook heel gezellig met elkaar. Zonder dat opdringerige en zonder orgiën.

Ik vond het bijzonder dat Amerika recht door de hypocrisie van die Bhagwanbeweging heenkeek en dat ze het voor elkaar kregen om de beweging te ontmantelen. Het duurde een jaar of vijf, maar het lukte ze. Ik vraag me af of dat in een ander land ook gelukt was.

In India hebben ze overal goeroes met zo’n ashram, een plek waar je heen kunt als je bij jezelf wilt komen. De meeste van die mensen zijn oprecht. Zolang ze maar niet beroemd worden en gaan eisen dat je hen vereert. Het is net als dat je hier een tijdje in een klooster kunt verblijven om tot rust te komen. Je zou hier ook respect hebben voor de monniken of nonnen die daar leven. Respect; niets meer en niets minder. Nooit verering of onderwerping en dat zou ook niet van je gevraagd worden.

Met verlichting wordt eigenlijk bedoeld dat je boven de mensen staat. Dat je onbewogen naar iedereen kijkt, maar zelf niet meeleeft en niet meegeniet. Wat is daar nou aan? Zo wil je toch niet leven? Mensen willen hun zorgen kwijt. Ze willen eigenlijk gewoon dat die voorhoofdskwab weer eens aan het werk gaat, zodat ze hun emoties en zorgen weer kunnen verwerken. Dan heb je rust en als je dat verlichting wilt noemen, doe dat dan gerust! Dat is wat je écht wilt: rust in je hoofd. Er is nog niet één goeroe geweest die de mensen tot rust kreeg en bij zichzelf.

Mijn voorhoofdskwab verwerkt alles wél goed en ondanks dat ik een ontzettend moeilijk leven heb, ga ik niet gebukt onder stress, opgekropte emoties en zorgen. Als dat is wat je bedoelt, kom dan maar hier. Dan gaan we zorgen dat jouw hersenen ook weer volop gaan werken, zodat je rust in je hoofd hebt en weer gaat genezen van allerlei kwalen en ziektes. Dat doe je niet door een meester te vereren en je hele leven omver te gooien, maar door te kijken waar het probleem door veroorzaakt wordt en het dan op te lossen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Wie beïnvloedde de verkiezing van Trump nog maar?

Mark Zuckerberg

Make ’em share everything, if they want it or not!

Al sinds de verkiezingen in de Verenigde Staten, die ergens in het najaar van 2016 plaatsvonden, had iedereen de mond open over de Russen. Die zouden de verkiezingen beïnvloed hebben, door op grote schaal allerlei computers te hacken.

Ik heb dat verhaal nooit geloofd, want Rusland is nogal een lel van een land om te besturen. Ik denk dat die regering daar het druk zat heeft met z’n eigen zaken. Die hebben wel wat beters aan hun hoofd dan zich bemoeien met de verkiezingen in de VS. Zo dacht ik erover en kijk eens, hoe leuk: ik heb gelijk gekregen. Wat aardig toch.

Ja, want ik zat even de NRC online te lezen en daarin stond een enorm artikel over Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook. Hier kun je het lezen. Ik volg die jongen niet zo, maar hij schijnt al een aantal malen de privacy van z’n gebruikers vet te hebben geschaad. Sommige incidenten kon ik me achteraf wel herinneren, zoals dat je berichten op een gegeven moment altijd automatisch op ‘openbaar’ stonden en een paar maal door privé-gegevens aan iedereen te tonen. Ik ben maar blij dat ik nooit mijn privé-zaken op Facebook heb gedeeld. Had ik nooit zo’n behoefte aan.

Nu is Markje alwéér in opspraak, want tijdens die verkiezingscampagne van Donald Trump in 2016 was er een Brits bedrijf dat hem daarbij hielp: Cambridge Analytica. Daar zaten allemaal IT-ers, die privé-gegevens van hun Facebookvrienden en van de gebruikers van hun verkiezingsapp zomaar even konden gebruiken om de publieke opinie over Trump te kneden. Er zijn gegevens van tientallen miljoenen mensen gebruikt, zo stond in de krant.

Ik kan niet helpen dat ik me dan zit te verkneukelen bij het lezen van zo’n bericht. Natuurlijk is het hart-stik-ke zielig voor al die Facebookers, dat hun gegevens gebruikt zijn om die loser aan de macht te krijgen. Dat wil je toch niet later aan je kleinkinderen moeten vertellen als grootste stunt uit je leven, wel? Maar ik vind het gewoon leuk dat iedereen Vladimir Poetin ervan beschuldigt dat híj – persoonlijk nog wel volgens sommigen – die verkiezingen zou hebben gestuurd met zijn Russische hackersbendes. Neep! Het waren de Engelsen. In opdracht van Trumpsikeesje zelf.

En nog een vraag, natuurlijk stiekem eventjes: zou Trump nou door die Engelse app gekozen zijn? En zou hij dan dus ook weer áfgezet worden, als dat zo is? Dat lijkt me nou wel spannend. Hebben we toch nog iets leuks met dat kouwe weer. Enneh … niet vergeten: deel niet al je diepste geheimen op Facebook, okidoki? Leef liever een beetje in het hier en nu dan op zo’n computerscherm! Het is de tijd om leuke bloemetjes in je tuin of op je balkon te zetten. En tijd voor de grote schoonmaak, zo mogelijk nog leuker!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

De vrolijkste zanger

Amr Diab

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Terwijl ik mijn gedachten nog eens liet gaan over van alles wat me in mijn leven is overkomen, bewees Youtube me een mooie dienst. Ik had een oud liedje van een Griekse zangeres met een Egyptische zanger in mijn hoofd en zocht dat op.

Daarna liet ik Youtube zelf kiezen wat ‘ie me wilde laten horen en zo kwam ik uit bij een live optreden van diezelfde zanger. Amr Diab heet hij en ik denk dat hij de vrolijkste zanger van Egypte is. Misschien van het hele Middellandse Zeegebied. Hieronder laat ik je een liedje van hem horen, waarbij hij een klein jongetje bij zich heeft. Zoals je misschien weet, ben ik gek op kinderen en ook op volwassen die gek op kinderen zijn.

Ondertussen ben ik maar mooi een bloemkoolloze persoon. Ik vertelde toch kort geleden dat er een enorme etherische bloemkool op mijn rug en hoofd groeide, daar al neergeplant door iemand die erg jaloers op me was en me het liefst in 42 stukken zou zien, zoals een oud Grieks liedje zegt. En ik mag de puinzooi weer opruimen, uiteraard. Als je dan toch als helderziende p’soon door het leven moet gaan, waarom er dan niet een beetje lol om maken? De gestoorde vrouw had ín de bloemkool een heleboel giftige paddestoelen geplant en daarna ook nog een dikke venkel, die nog niet helemaal weg is. Wat een werk en allemaal voor mij!

Op zulke momenten wil je niet weten hoe blij ik ben dat ik, ondanks alles wat ik allemaal meekrijg van anderen, nog steeds gezond in mijn hoofd ben. En ik vind serieus dat de zin ik ga bloemkoolloos door het leven vanaf nu een nieuwe officiële uitdrukking mag zijn voor ik ben eigen baas in mijn leven. Verder heb ik niet veel te melden vandaag. Ik wens je een goede nacht en morgen een prachtige dag. Als je orthodox bent, een mooie Goede Vrijdag.

En dit is dan nog Amr Diab voor je. Live met een schattig jongetje en het nummer heet Ya agmal eyoun (Oh mooie ogen):

Bevrijding en een nieuw perspectief

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Pasen blijft voor mij een raar feest, omdat het orthodoxe Pasen meestal een week later valt dan het westerse. Bovendien is daar alles rood, terwijl hier alles geel is of zelfs bontgekleurd. En er is geen kerk in de buurt, waar je even kunt gaan zitten om naar de prachtige hymnen te luisteren, die daar in de Lijdensweek gezongen worden. Even een kaarsje erbij aansteken met een mooie wens voor de wereld …

Pasen is de tijd waarin ik mijn vaderland het meeste mis. Vandaag is het bij ons de maandag vóór Pasen en ik zal je hymnen laten horen. Waar ik ook altijd mee in de knoop zit, is het lijdensverhaal van Jezus. Ik weet wie Jezus geweest is en wie hij nu is. Dat maakt dat ik me dat lijden van hem niet kan herinneren zonder heel erg veel verdriet. Daarom denk ik altijd maar aan de opstanding.

Dat ik zulke dingen weet, zit als volgt in elkaar: ik was iemand die abnormaal veel tegenslagen en verdriet in haar leven had, maar die nogal een hoog feniksgehalte bezat. Ik heb het altijd raar gevonden dat ik zóveel ellende moest meemaken, want echt niemand had dat. Niemand begreep het ook en niemand kon me helpen. Dat kan ikzelf immers als enige op de hele wereld.

Waar kwam ik nou achter, toen ik helderziend werd? Vijfendertig jaar geleden was er een heksvaneenmeid, die de jongen waar ik zoveel van hield, voor mijn neus wegkaapte. Ik vergat haar gelijk, want ik ben niet wraakzuchtig aangelegd. Begreep alleen niet wat hij in dat chagrijnige mens zag. Zij echter bleef kwaad op mij, omdat ze mijn man niet daar kon krijgen waar ze hem hebben wilde – alsof ík daar wat aan kon doen. Iedere keer dat ze aan me dacht, deed ze heuse voodoorituelen, waardoor mijn leven wéér instortte. We hebben dus een dader en een motief, zal ik maar zeggen.

Negen jaar geleden, juli 2009, kreeg ze me te zien op LinkedIn. Dat moet wel per ongeluk geweest zijn, want in die tijd gebruikte ik de achternaam van mijn toenmalige man en die wist ze beslist niet. Ze zag dat het goed leek te gaan met mij, want ik had toen een bloeiend talencentrum. Hup ging ze weer van die vieze kruiden zitten roken. Ik moest immers kapot van dit gestoorde mens. Deze keer met voodoopoppen erbij en dan gelijk ook maar voor de man die bij me hoort, aangezien die ook nog steeds niet dood was.

De uitwerking van dat voodoogebeuren was voor hem dat er een enorm hoerige vrouw op hem afkwam, die hem nog verder in de war maakte dan hij al was. Voor mij hield het in dat ik ‘helderziend’ werd. Geen idee of dat de bedoeling was, maar het is wel opvallend dat geen enkel medium ooit publiekelijk te schande wordt gezet, maar ik wél. Ze maakte eigenlijk een soort pijp in mij, waardoor ik in directe verbinding stond met die astrale of etherische bovenwereld. Daar waar alle delen van de mensen zaten, die ze afgeschoven hadden.

tv-scherm
Sherlock Holmes die op 6 tv-schermen tegelijk het nieuws volgt

Het was net alsof er een heleboel televisies om me heen stonden, allemaal met beeld, geluid én gevoel. Alles wat er daarboven gebeurde, kreeg ik mee. Dat waren echt niet alleen beelden en geluiden, maar wat dacht je van alle emoties die ik óók te voelen kreeg van al die types die daar zaten?

Het rare was dat de man die bij me hoort, daar ook was. Hij had iets meegemaakt, wat zo erg was dat hij uit zijn aardse leven was geslingerd. Hij was in zijn eentje de puinhopen daarboven aan het opruimen. Toen ik het ook opeens kon zien, besloot hij me te laten helpen. Aangezien ik alleen nog maar op een kruk kon zitten en me concentreren op die wereld, zodat die kapot ging, maakte ik daar mijn werk van. Het hielp heel veel mensen namelijk, aangezien het ín de mensen zat en dat voelden ze. Als ik het weghaalde, voelden ze zich stukken beter.

Wat ik er ook door kreeg, was een heleboel kennis die op aarde niet aanwezig is. Over hoe je écht geneest van ziektes, waar tegenslagen vandaan komen en hoe je weer normaal kunt leven zonder al die toestanden. En nog veel meer dingen kwam ik te weten. Mensen gingen me voor gek zetten, omdat ze dat konden. Ze waren oneindig jaloers dat ík die kennis kreeg en zij niet. Anderen maakten er misbruik van, door me voor gek te verklaren met als doel om me mijn zoons af te pakken.

Wat er staat te gebeuren, nu de laatste stukken astrale ellende opgeruimd worden, is dat de man die bij me hoort, weer zichzelf wordt. Door ons werk kun je jezelf nu bevrijden uit de sluiers van alles wat je beperkte om te zijn wie je bent. Je kunt nu alles vanuit een nieuw perspectief zien en dingen gaan doen die je nooit gewend bent geweest. Gewenning is inderdaad een heel sterke kracht, maar je kunt daar nu buiten komen.

Mocht je dingen in je leven eens op een heel andere manier willen benaderen en eventueel aanpakken, doe dat dan! Een verfrissende kijk kan een heleboel oplossen en daardoor nieuw geluk brengen. Eén van de dingen die je dan zult inzien, is dat je niet meer kunt genezen van ziektes en andere ellende dan door bij mij te komen en mij eraan te laten werken. Ik ben immers de enige die de kennis daarvoor in huis heeft en niet alleen de kennis, maar ook de kunde. Als het alleen kennis was, zou ik mensen kunnen opleiden om me te helpen. Helaas is dat niet zo en heb je dus de keuze: of je respecteert mij of je blijft met je ellende zitten.

Hier heb je een prachtige Paashymne. Ω γλυκύ μου έαρ heet het: O mijn geliefde lente. Gezongen door Glykería.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Ontspanning en liefde met Pasen

orthodox Pasen

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

In de orthodoxe kerk waar ik lid van ben, is het pas volgende week Pasen. De Lijdensweek begint aanstaande maandag en iedere ochtend zingen de priesters prachtige psalmen in de kerk. Maar jullie hebben Pasen dit weekend al en dus ga ik even proberen wat ontspanning te helpen brengen.

tsouggrisma
Wie heeft het sterkste ei? Griekse variant van eieren zoeken

Pasen vind ik altijd een mooi moment om helemaal bij jezelf te komen en om schoon schip te maken met van alles wat je niet meer in je leven wilt. Je gooit de deken van de winter af, maakt je huis extra goed schoon, wordt weer vrolijk, gooit een paar kilo wintergewicht van je af en misschien wil je ook wel van je klachten af.

Daarom heb ik het volgende bedacht: laten we eens gaan bekijken waar je klachten vandaan komen. Hoe ze begonnen zijn, wat ze veroorzaakt hebben en uit welke componenten ze bestaan. Ik noem daarbij voorbeelden van mezelf of van mensen die ik ken, zodat je kunt kijken wat je daarvan herkent en wat er bij jou nog weer anders is.

Gaat ie:

  • Ik denk gelijk aan de Tourette (zenuwtics / dwangneuroses). De shock die eraan ten grondslag ligt, is dat ik als kleintje van mijn adoptiemoeder moest slapen wanneer het haar uitkwam. Daardoor was er geen ruimte meer om te zijn wie ik ben en dat gaf het eerste stuk stress. Dat werd pas veel later, na nog een heleboel vernederingen, Tourette. Het begon ermee dat ik gespannen werd omdat ik de hele dag op mijn tellen moest passen dat ik niet per ongeluk iets deed wat mijn moeder niet leuk vond. Dan kreeg ik wéér een rotopmerking naar mijn hoofd of een klap. Daar herken je vast iets van!
  • Waar het op gestoeld is, dat is mijn rechtvaardigheidsgevoel! Als ik met mijn rechtervoet per ongeluk op de voeg van een tegel stap, dan moet mijn linkervoet dat óók. En als ik aan de linkerkant in mijn mond een snoepie heb, dan moet ik er rechts ook één: anders is het niet eerlijk. Ik heb heel veel mensen horen zeggen dat ze dit herkennen!
  • Mijn overgewicht heeft heel veel oorzaken, waaronder bijvoorbeeld dat een vriendinnetje uit mijn kindertijd en mijn moeder ook altijd tegen me zeiden dat ZIJ slank en lenig waren en ik niet. Het was niet eens waar (nee, toen nog niet), maar ik kreeg er wel iedere keer een shock van en uiteindelijk werd ik ook echt dik en onhandig. Het constant iemand slaan met kwetsende woorden kan iemand ziek maken. Iedere keer schrik je een beetje verder, net zolang totdat je ziek wordt.
  • Verkeerde voeding kan je ook ziek maken. Het traditionele Nederlandse dieet van bo-ter-ham-men-met-pindakaas-of-hagelslag enzo en dan ‘s avonds een dikke laag aardappelen, in water gekookte groente met maizenasaus en jus uit een pakje is vreselijk ongezond. Mensen eten nauwelijks fruit, drinken bijna geen vruchtensap, eten brood waar nauwelijks voeding in zit en geen andere granen dan tarwe. Heel veel boter ook, waar je tonnetje-rond van wordt en heel eenzijdige voeding. En vergeet de wekelijkse patatmetmayonaise niet!

Eigenlijk kun je uiteindelijk zeggen dat je liefde onthouden is op een heleboel momenten in je leven. Dat zei een vriendin van me vanochtend en toen besefte ik opeens dat ik dat er altijd bij denk, maar het nooit zeg. Wat heeft ze gelijk! Ja, liefde geneest en haat, jaloezie, boosheid en verdriet maken ziek. Als je altijd ontkend wordt in wie je bent, mag je niet volledige liefde zijn en dan ben je ook niet gelukkig of gezond. Dat is de allerdiepste basis van ziek-zijn. Als je hersenen (je frontaalkwab) verdriet of stress niet meer kunnen verwerken, betekent dat eigenlijk dat ze die emoties niet meer kunnen omzetten in liefde. Dan zit je dus vol met niet-liefde en zo word je ziek.

Wees deze dagen maar lief voor jezelf en als dat een beetje begint te lukken, ook voor anderen. Zet de verwarming maar een keer lekker hoog, ga lekker lang onder de douche, eet iets wat je graag eet, luister naar fijne muziek en verwen jezelf maar eens. In mijn ervaring is het niet waar dat je eerst van jezelf moet houden om van een ander te kunnen houden. Maar het is wel een stuk moeilijker om je liefde voor anderen te durven tonen, als je niet van jezelf houdt!

Ik heb nog muziek voor je van Kaity Garbí: Ζήλεια (jaloezie) heet het nummer en het is geschreven door Amr Tantawy & Abdel Monem met tekst door Eleni Yannatsoulia. Het gaat erover dat jaloezie je relatie, maar ook je hele leven kapotmaakt: het is een doorn in je hart, een ongeneeslijke ziekte.

 

De tekst:

Η ζήλεια αγκάθι στη καρδιά
Αρρώστια δίχως γιατρικό
Μας εξοντώνει αργά, αργά
Η ζήλεια φέρνει χωρισμό

Σκηνές μου κανείς, στα άκρα φτάνεις
Θα με τρελάνεις, έτσι όπως πας
Με ποίον μιλούσα, και ποίον κοιτούσα
δεν το αντέχω, πια να με ρωτάς

Η ζήλεια αγκάθι στο φιλί
Και δρόμος δίχως γυρισμό
Τι κι αν σ’ αγάπησα πολύ
Η ζήλεια φέρνει χωρισμό αχ, αχ αχ αχ….

Του ερωτά μας, η πόρτα κλείνει
πέφτει η συγγνώμη σου, μες στο κενό
Η αγάπη θέλει εμπιστοσύνη
δεν θέλει ζήλεια και εγωισμό

Μην το τραβάς το σκοινί, ως πότε οι ουρανοί
Θ’ ανάβουν άστρα, στου πάθους τη σκηνή

Η ζήλεια αγκάθι στη καρδιά
Αρρώστια δίχως γιατρικό
Μας εξοντώνει αργά, αργά
Η ζήλεια φέρνει χωρισμό αχ, αχ αχ αχ….

Του ερωτά μας …

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Oorzaken en ontspanning

zout

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

In Wageningen heb je een winkel, die De Oorzaak heet. Ze verkopen er oorbellen, zie je wel. Vandaag mag ik ook wel een oorwinkel beginnen, want ik had erg gespannen oren vanochtend. Ik eraan frummelen, crème erop … niks hè. Opeens kwamen er twee dames uit mijn rechteroor gezweefd en toen kon ik ze opeens wél ontspannen. Het leven is soms gewoon ráár!

buitenmuur
De achtermuur van ons huis helemaal grijs en lelijk

Nog een goeie oefening ter ontspanning? Niet alleen van zenuwtics en aanverwante sores, maar te aller ontspanning. Je huis schilderen! Radio erbij aan en als je een stuk gedaan hebt, even apetrots naar je werk kijken en het uiteraard op Facebook posten. Daarna ben je zo moe dat zelfs je tics het voor gezien houden.

En zo ziet ie er nu uit! Twee keer ongeveer 3 – 4 uur hard werk

Dit is het resultaat van mijn schilderwerk vandaag. Ben zeker drieëneenhalf uur bezig geweest en kan nu geen pap meer zeggen, al zou ik het willen. En mijn tics ook niet.

buitenmuur
Zelfde muur vanaf de andere kant

Het steegje is van onze buren en we kunnen er sinds kort eindelijk in. Ik heb ze moeten beloven dat we er geen disco zouden houden (grapje). De vorige mensen hadden kinderen, die met een bal tegen de muur van de buren gingen stuiteren. De arme mensen werden horendol en sloten het steegje logischerwijze af.

Dan zal ik je nu ook de lógische reden vertellen, waarom in onze tuin zoveel onkruid groeit. De buren hebben er namelijk ook last van en laatst viel me opeens iets op: aan de overkant van onze straat liggen de huizen net iets hoger dan aan onze kant. Ik schat dat het zo’n 30 cm scheelt. Het water uit hun huizen en tuinen loopt dus hierheen. Het wordt wel grotendeels in het riool opgevangen, maar er zal best eens iets deze kant op lekken. Daarom hebben de mensen aan onze kant van de straat meer onkruid, want in een vochtige tuin heb je daar meer last van.

De buurman waar ik laatst mee praatte, vertelde me nog iets: een kilometer of 12 naar het westen bij ons vandaan ligt Franeker en daar vlak achter Harlingen. Tussen die twee plaatsen wordt zout gewonnen uit de grond. Waddenzout noemen ze dat en het zit in nogal fancy potjes, die een lieve duit kosten en erg aangeprezen worden. Ik had er kortgeleden één gekocht, omdat ik dacht dat het zeezout was. Neep! Er schijnt inmiddels al een hele boerderij ergens bij Franeker gewoon in tweeën te zijn gespleten (!), omdat de grond natuurlijk zakt als je die leegtrekt.

En dan moet je je bedenken dat heel Israel vol zit met zoutmeren en dat we sowieso zeven oceanen hebben vol met hartstikke goed zout. Soms snap ik de mensen gewoon niet. Net als gas! Heel Rusland zit letterlijk vól met gas en wij boren hier ons kikkerlandje leeg, waardoor niemand meer een plek om te wonen heeft. Hier in Friesland schijnen ze ook naar gas te boren en zowel in Groningen als hier boren ze naar zowel gas als zout. Logisch toch dat de mensen boos worden!

Ik ga verder. Iets doen aan mijn lege maag en die van mijn zoon. Fijne avond!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Oekraïne: vrede tussen Rusland en Europa

Kiev

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Kiev, de hoofdstad van Oekraïne

De laatste weken ben ik aan het proberen om meer Brits Engels te praten in plaats van Amerikaans. Ten eerste is het chiquer en ten tweede ligt Engeland nota bene naast het land waar ik woon. En Amerika een heel stuk verderop. Vijf dagen varen is het geloof ik van Hoek van Holland naar New York. Op het moment is mijn accent niet om aan te horen, maar ik hou gewoon stug vol totdat ik het kan.

Oekraïne kaart
kaart van Oekraïne

Op dezelfde manier bedacht ik me iets totaal anders. Over Oekraïne, een land waar ik tegenwoordig af en toe aan denk, omdat ik een jonge vriendin heb met wortels in dat land. Ik zocht het eens helemaal goed op, op de kaart van Europa. Terwijl ik altijd het idee had gehad dat Oekraïne diep in de Kaukasische gebieden lag, bleek het wel bovenaan de Zwarte Zee te liggen, maar ook naast Moldavië, Roemenië, Slowakije en Polen. Erboven ligt Wit-Rusland en ten oosten ervan Rusland. Kijk, hier heb je het kaartje.

Odessa strand
Odessa strand

Ik bedacht me dus dat Oekraïne precies tussen Rusland en de rest van Europa ligt. Daarom is het westen van het land ook meer Europees gericht en het oosten meer Russisch. Mijn ouders zijn er wel eens geweest en vonden het niet zo’n mooi land, maar als ik zo wat foto’s bekijk, vind ik het het soort land waar de sprookjes van Roodkapje en Hans en Grietje zich zouden kunnen hebben afgespeeld. Ze hebben er ruige natuur met uitgestrekte bossen en blauwe meren, wolven, beren, jakhalzen en wasberen … En het wemelt er van die schitterende oude kastelen.

De grond is er enorm vruchtbaar, de mensen zijn lief en gastvrij en ze hebben er meer zonnebloemen dan in heel Europa bij elkaar. De mensen zijn orthodox, de mooiste, maar ook de oudste en meest originele vorm van het christendom. In muziek zijn ze ook heel goed. En wintersport. Een land om er graag bij te willen hebben; zowel voor Europa als voor Rusland.

Nu wil natuurlijk het euvel dat Rusland ook voor een groot deel bij Europa hoort. Het is daarom gewoon bizár dat wij Europeanen ons tegen één van onze eigen landen keren en beweren dat het de duivel is. Schuldig aan alle problemen op aarde, inhalig en eng. En dat we dan die grote Atlantische oceaan overkijken, waar we niet verder kunnen kijken dan Harwich in het Verenigd Koninkrijk en een land dat duizenden mijlen verderop ligt, adoreren. Oh Amerika! Kom hier en nestel je in onze harten met je Coca-Cola, je kapitalisme en je culturele leegte. Amerika is onze god. Het is ook een heel mooi land hoor, maar wel een beetje ver weg om zo’n hechte vriendschap mee te hebben ten nadele van onze eigen vrienden.

Oekraïne Karpathen
Oekraïne Karpathen

Terwijl Rusland gewoon naast ons ligt. Gelijk achter Polen begint het land al en we hebben honderden jaren geschiedenis gemeen met elkaar. Nooit heeft Rusland ons iets misdaan. Ze offerden maar liefst 22 miljoen soldaten op om Europa te bevrijden van de nazi’s en hadden een groot deel aan de culturele bloei van Europa in de 18e eeuw en daarna. Ja, ze hebben een tijdlang een nogal behoorlijk griezelige leider gehad. Jozef Stalin, die er ruim 30 jaar met de ijzeren hand heeft geregeerd. Maar daar hadden de Russen zelf meer last van dan wie ook. Er is niet eens bekend hoeveel mensen er ongeveer de dood hebben gevonden door zijn hand.

Odessa
Winkelcentrum in Odessa

Toen ik vanavond het internet opging om Oekraïne eens goed te bekijken, zag ik een land dat nog puur is. Ik bekeek daarna Wit-Rusland (zie kaartje) en zag dat dat een rijker land is. Maar de mensen daar moeten bloeden voor de welvaart en zijn hun oorspronkelijke cultuur en hun warmte kwijtgeraakt. Oekraïne heeft dat nog en ik hoop dat dat zo blijft. Juist doordat ze zo verdeeld zijn in hun mening met wie ze zouden moeten samenwerken, zijn ze heel geschikt om de kloof tussen Rusland en de rest van Europa te dichten.

Laat ze de kloof in hun eigen land en in hun hart maar dichten. Rusland is de vijand niet. Europa ook niet. We horen bij elkaar en we zijn zelfs één: Rusland hoort bij Europa en we zijn niet compleet zonder hen. Oekraïne, kom er maar gezellig bij en je hoeft niet Europees te worden. Wees maar gewoon wie je bent, dat is goed genoeg.

Ik heb nog Oekraïense muziek voor je gevonden. Dit is voor mijn oren Balkanmuziek, die ik ook uit Griekenland ken en uit Servië. Modern, grappig en tegelijkertijd ook traditioneel. Ik zie nergens hoe de artiest en het nummer heten, maar als ik het vind, voeg ik het wel toe:

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Blijf niet met je zorgen zitten!

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Wat ik de laatste jaren steeds meer zie gebeuren, is dat mensen hun problemen, probleempjes en zorgen niet oplossen. Ze blijven ermee zitten. Ze malen erover, praten erover in cirkeltjes en verder doen ze niets.

De artikelen die al jaren razend populair zijn, zijn wat ik zaagstukken noem: zeuren, zagen en zeiken over je problemen, maar die vooral niet uit de weg ruimen. Als iemand een artikel schrijft over oh hoe erg het wel niet is dat je hooggevoelig bent, leest ie-der-een het. Overal wordt het gedeeld en iedereen vindt het helemaal het einde. Op een dag komt het mij ter ore en zeg ik: “Hoe is het mógelijk dat iedereen dít zo’n goed stuk vindt? Het is één zaagstuk vol zelfmedelijden en gezever. Geen actie, oplossingen of niks!”.

Het is ook opvallend hoe mijn video over de oorzaak van ziektes en klachten veel vaker is bekeken dan de video die erná kwam en die oplossingen bood. Mensen willen wel weten hoe hun probleem in elkaar steekt, waarbij ze vooral letterlijk álles geloven wat niet waar is, maar oplossen ho maar. Het is iets wat ik niet begrijp! Nu ik de weg weet, smijt ik probleem na probleem mijn leven uit. Bij mij zit de basis van hoe de zaken überhaupt zo erg in het slop hebben kunnen raken en dus heb ik veel meer tegenwerking bij het opruimen ervan dan wie ook. Toch ben ik niet aan de kant te krijgen en ga ik stug door met iedereen die en alles wat me in de weg staat, wegduwen. Ja en het gaat vooruit!

Natuurlijk: toen ik mijn zoon kwijtraakte afgelopen december, was dat een gigantische shock. Vooral omdat ik nooit had verwacht dat ik dát nog moest meemaken en dat mijn zoon het moest meemaken – erger nog. Toen sliep ik wéér maanden niet, kreeg ik wéér overal pijn, jeuk en ongemak, zag ik niks ongeacht wat voor lenzen ik droeg, ging mijn maag weer dwarsliggen en nog veel meer. Máár ik liet me niet aan de kant vegen en begon gewoon opnieuw. En weet je wat ik voor resultaten had?

  • Ik kreeg mijn ogen weer onder controle en heb nu nog ‘maar’ -6,5. Een half jaar geleden nog -8 en -8,5! Plus ik zie weer stabiel
  • Ik dacht diep na over waarom ik toch hele nachten last had van maagzuur en dat ‘s ochtends opeens over was, waarop ik toch nog in slaap viel. Altijd rond zonsopgang. Wat was het euvel nu? Wel, ‘s nachts werkt je spijsvertering niet. ‘s Ochtends begint het boeltje weer en is je eten in een paar minuten tijd verteerd. Dan slaap je in. Mijn conclusie: na een uur of 5 in de middag niet meer veel eten
  • Mijn huid hing opeens zo slap als een vaatdoek na die rechtszaak. Ik ging eraan werken met speciale crèmes, door nog meer meeliftende types uit me weg te smijten en door te bekijken welke shocks hiervoor oorzaak waren. Na een tijdje zat mijn huid een heel stuk strakker en ook strakker dan vóór de rechtszaak. Nu de puisten, wratten en toestanden nog eruit, maar dat komt ook wel
  • Ook had ik enorme pijn aan een paar kiezen, vlak na die beruchte rechtszaak. Het leek wel of mijn hele gebit los in mijn kaak zat, zo raar voelde alles in mijn mond aan. Wéér ging ik types er uitgooien, een andere tandpasta proberen en ja hoor: na een paar weken was de pijn over
  • Verder ben ik naar de huisartsenpost gegaan met een paar klachten, toen ik geen steun van mijn huisarts kreeg. Ik werd er heel vriendelijk en warm ontvangen, hoewel ik het helemaal fout had gedaan allemaal. Had moeten bellen en mocht eigenlijk niet komen met niet-urgente klachten. Maar mijn huisarts steunt me nu wél, dus toch winst. Ik moet nu foto’s laten maken om uit te vissen waarom ik nog steeds niet goed kan lopen en zoveel pijn heb overal. Ik heb dus weer perspectief om verder te komen
  • En één die ik bijna nog vergat: mijn huisarts herinnerde me eraan dat je ook gewicht kunt vasthouden door stress. Logisch met mijn leven … Ik had er in de hele kermis nog niet aan gedacht en ben er gelijk mee aan de slag gegaan om ook díe oorzaak om geen gewicht te kunnen verliezen, uit de weg te ruimen

Als ik niet weet waar ik moet kijken, helpt helderziendheid niet. Om te kunnen genezen, moeten artsen en ik samenwerken! Ik heb een diagnose nodig die in ieder geval een beetje klopt. Anders kan ik heel moeilijk de oorzaken vinden van wat er aan de hand is. Als ik weet waar ik moet beginnen, lukt het me prima. Dus met andere woorden: de diagnose van een arts kan heel kloppend zijn, maar als er daar bovenop iets anders zit – nou van die meelifters enzo, bijvoorbeeld -, helpt geen enkele therapie: die types staan je genezing in de weg, zie je wel. Er zijn er niet meer veel van, maar ze zijn nog niet allemaal op.

En er is nóg iets wat nodig is om te kunnen genezen: ik weet wel dat je denkt dat jij het beter weet dan ik. ‘Sophia is geen arts’, denk je – wellicht onbewust – en die weet het niet beter. Nou … ja, ik weet het wél beter, want juist doordat ik zo goed kan dóórdenken, vind ik altijd de diepste oorzaken van je zorgen en problemen. Of die nou lichamelijk zijn of geestelijk, dat maakt niet uit. Zodra de diepste wortel zichtbaar is voor mij, kunnen we eraan werken. En juist omdat ik taalkundige ben, ben ik hiertoe in staat en een arts of andere behandelaar niet. Anders liepen er toch héél erg veel genezen mensen rond? Die zie je nu níet, wees maar eerlijk!

Dus: als je van je zorgen, je pijn, je gebonk in je hoofd, je ziektes, klachten en stoornissen af wilt, kom maar hier. Omdat ik naast groot denker medium en paragnost ben, kan het zijn dat ik je ook telefonisch (wel met een paar foto’s) of via videochat (Skype, Facebook messenger, Whatsapp) kan helpen. Blijf er niet mee rondlopen; dat is jammer van je tijd! Je leven is snel om hoor!

Zonde als je straks op je sterfbed ligt en alleen maar kunt terugkijken op een ledig leven, waarin je alle kansen altijd maar weer liet varen. Wat heb je dan een spijt! Het is ook geen goed voorbeeld voor je kinderen om zo inactief te zijn. En verder moet je het maar zelf weten. Ik genees en de paar mensen die nog bij me komen ook. En jij niet.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Probleem oplossen of symptomen bestrijden?

out of the box thinken

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Net als die goudvis kun jij ook out-of-the-box thinken!

Vijftig jaar lang heb je gebruik en zelfs misbruik kunnen maken van een soortement van energetisch lek in de wereld. Daardoor kon je met wilskracht een héleboel dingen voor jezelf gedaan krijgen. Het ging alleen wel over de rug van een ander en dat heb je gemerkt. Als je enig gevoel in je donder hebt, heb je dat één keer gedaan maar nooit weer en dat is niet erg. Dat kon je immers niet weten en als je een hoog ijzer- én chroomgehalte hebt, dan werkt je wilskracht nu eenmaal puik. Het lek is overigens allang dicht.

Als je het echter vaker gedaan hebt, ben je schuldig aan alle ellende die er op de hele wereld is: van de ziekte van je partner tot aan het broeikaseffect aan toe. Als je die wilskracht aanwendde om – ik ga verder met mensen die dit níet meer dan één keer gedaan hebben – bijvoorbeeld van een verslaving af te komen, om te zorgen dat je kinderen niet langer gepest werden of anderszins om er iets goeds mee te doen, is het uiteraard niet verwijtbaar, maar het effect is er toch wel geweest. Je hebt jezelf volkomen onbedoeld opengesteld voor inmenging van buitenaf via dat energetische lek.

Je kwam in feite buiten de aarde in de etherische ruime terecht en dat kun je je voorstellen als een soort gigantisch leeg grasveld. Iedereen die wilskracht gebruikte in een ‘vurig’ gebed, een diepe meditatie of iets anders in die richting, kwam op datzelfde grasveld uit. En er zijn ontzettend veel mensen die daar enorm misbruik van hebben gemaakt. Die gingen op dat veld hun problemen, hun zorgen, hun verwensingen en hun ziektes zitten afschuiven. Dan waren zij er mooi vanaf, maar kreeg een ander ze. In de eerste plaats was ik dat, omdat het lek zich in mij bevond, maar via mij kreeg iedereen daar last van. En binnen de kortste keren was dat lege grasveld omgebouwd tot een gigantische rokende stad.

Bommel en een chroomtekort
Als je begrijpt wat ik bedoel ..

Je kreeg eigenlijk allemaal stukjes van ziektes, waardoor je nu inmiddels niet meer ‘gewoon’ één ziekte hebt, maar meerdere en dan half. Zo mag je het ongeveer zien. Daarom is echt genezen ook zulk raar en onlogisch werk: je haalt een ziekte weg en vervolgens krijg je heel andere klachten. Als je het eenmaal weet, is het wél logisch, want als je één ziekte weghaalt, komt de volgende naar boven. Naarmate er steeds minder ziektes in je zitten, is het voor een arts gemakkelijker om te vinden wat je nu eigenlijk mankeert: dan heb je van één ziekte symptomen en niet een paar van hier en een paar van daar. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Ditzelfde verhaal is tevens de oorzaak waardoor je niet sneller ziet dat je geneest: je moet de ziektes één voor één uit jezelf zien weg te halen, want ze zitten immers over elkaar heen. Net als een stapeltje truien in je kast. Pas als je aan de laatste kwaal toegekomen bent, ga je genezing opmerken. Dan komt er immers niet meer nog een andere kwaal naar boven, want die is er niet. Wat je ook zult merken, is dat als bijvoorbeeld je longen geen kwalen meer hebben, je longziekte zal genezen. Dan zijn je longen vrij en ga je daarna naar iets anders, bijvoorbeeld je maagklachten of je hoofdpijn.

Nu hebben mensen niet alleen maar lopen schuiven met ziektes, maar ook met mentale stoornissen en zorgen. En ze hebben elkaar allemaal nare dingen zitten toewensen, die vaak echt gebeurden door die wilskracht. Het kan dus maar zo zijn dat je een paar klachten hebt, die onder het kopje ‘ADHD’ vallen. En dan een paar klachten die onder het kopje ‘depressie’ vallen of ‘altijd beren op de weg zien’. Ik noem maar zo een paar voorbeelden.

Dan is er nog iets, waardoor je de ene klacht wél en de andere klacht níet kunt oplopen. Zo heb ik bijvoorbeeld nooit kanker gekregen, omdat ik een enorme veerkracht heb. Reuma heb ik ook bij mezelf gevonden, maar ook daar had ik geen last van. Een aantal mensen had deze en nog meer klachten op me afgeschoven, maar ik had er geen voedingsbodem voor en dus kwamen ze niet tot uiting. Met voedingsbodem bedoel ik dat ik de voedingsstoffentekorten die je nodig hebt om kanker of reuma te krijgen, niet had.

Nog één ding hierover: mensen die stukken van zichzelf in die etherische bedoening lieten slingeren, deden op een heel idiote manier aan symptoombestrijding. De klacht die ze hadden, ging zelf niet weg. Zíj hadden er alleen geen last meer van, snap je. Bovendien gingen er bovenop hén ook weer allemaal anderen zitten, die hun shit weer afschoven. Een soort horrorkermis werd het.

Als je nou eens écht van je kwalen, klachten, zorgen, gedonder in je hoofd en je problemen af wilt, dien je de oorzaak weg te halen. Die types van die wilskracht heb ik er voor minstens 99,999% vanaf. Dat betekent dat je nu aan je eigen stuk ervan kunt beginnen: ergens een tekort aan een of ander stofje. Een vitamine, mineraal, aminozuur, eiwit of hormoon. En het gebrek daaraan is veroorzaakt, doordat je lang geleden ergens van geschrokken bent. Dat kan een auto-ongeluk zijn, een bijzonder pinnige opmerking van iemand die je de moed ontnam om je studie af te maken ofzo, een trauma in je familie … Van alles kan het zijn en dat moet naar boven gehaald worden.

Daarna kun je bekijken of je echt een tekort aan een bepaalde voedingsstof (of meerdere) hebt of dat het een opname- of vervoersprobleem ervan is. Enfin, wat ik altijd weer vertel. Vervolgens dien je je tekorten op de juiste manier op te lossen en ik weet hoe dat gaat. Artsen kijken nooit naar de wortel van een probleem, maar onderdrukken alleen symptomen. Behalve bij operaties uiteraard, maar zelfs een gebroken arm zou je niet opgelopen hebben, als je vitamine A helemaal op topniveau werkte. En dat bedoel ik.

Tot een paar jaar geleden kon je, door je wilskracht te gebruiken, een heleboel problemen oplossen. Jeugdzorg kreeg je dan wel weg, je kreeg gelijk in de rechtszaal, je kreeg de baan die je wilde, een belastingschuld kon je afwentelen enzovoort. Dat kan nu echter niet meer en dus zul je al je problemen zélf moeten oplossen.

Je zult een nieuwe manier moeten gebruiken, als je nog lucht wilt in je leven.

Daar is maar één weg voor en dat is dat je accepteert hoe het in elkaar zit. Ik kende vroeger iemand die altijd zei: “Meer van hetzelfde werkt niet”. Als jouw manier van problemen oplossen niet werkt, moet je een nieuwe manier gebruiken.  Het leven is echt simpel! Ik loop niet weg, dus geef maar een ‘gil’ via whatsapp, sms, Facebook of telefoon, als je hier hulp bij wilt.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Beoordelingen schrijven en beïnvloeden

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ik zie, ik zie … helemaal niets!

Hoe beoordeel je iemand zonder die te kennen? Dat is een belangrijke vraag in het leven, want er zijn een heleboel organisaties die dit menen te kunnen. Sterker nog: ze doen het, waarbij ze mensen zonder enig bewijs veroordelen. Of: het bewijs is dan zo’n flutrapport vol met onzin. Mensen komen vervolgens in enorme problemen met zaken als schulden, hun gezondheid, hun carrière of hun gezin. De tweede vraag die ik stel in dit artikel is daarom: kun je je wapenen tegen onterechte veroordeling en hoe dan wel?

Nu ben ik medium en paragnost. Als er íemand zich dus snel een mening kan vormen over mensen, dan ben ik dat wel. Toch zeg ik je: je kunt nóóit iemand beoordelen zonder die in het echt ontmoet te hebben. Niet alleen dat: je moet die persoon meermalen ontmoet en gesproken hebben om je echt een idee te kunnen vormen van wie je voor je hebt. Je kijkt niet zomaar door mensen heen.

Naast paragnost ben ik eerstegraads lerares in drie talen. Ik heb zeker zo’n drieduizend volwassenen, tieners en kinderen lesgegeven in mijn leven. En ik heb leiding gegeven aan hbo- en universitair geschoolde mensen. Weet je wát je heel snel kunt beoordelen? Iemands studievaardigheden en kennis van een taal. Daarin kun je getraind worden en dan weet je binnen een minuut in welke groep je een cursist moet indelen. Zonder toets of wat ook. Ik heb dat ooit eens geleerd van een collega en wij werden toen aangesteld als toelatingscommissie.

Oordelen over iemands karakter is heel andere koek. Ik heb wel eens rapporten over leerlingen moeten schrijven. De eerste keer dat ik dat deed, zat er één tussen dat totaal onbedoeld wat negatief was uitgevallen. Een docente die voor me werkte en het zag, attendeerde me erop. Ik schaamde me dood en heb mijn les goed geleerd die dag: voordat je een rapport over een medemens de deur uit doet, moet het uit-en-te-na bekeken zijn. Ik ga vandaag proberen je te helpen wapenen tegen kwaadwillende rapportenschrijvers.

 

Wie zijn de mensen die over jou schrijven?

 

Nu zijn mensen bij organisaties die over je oordelen, zoals Jeugdzorg, maatschappelijk werk, de school van je kind, de leerplicht, de schoolarts, de kredietbank, de sociale dienst, de reclassering of de specialist in het ziekenhuis geen medium en geen paragnost. Ze hebben jou nog nooit gezien of anders heel kort tijdens een zakelijk gesprek. Ze krijgen van tevoren een of ander rapport over je van een andere pief, die jou ook nauwelijks kent en toch menen ze je op grond daarvan te kennen. Geen haar op hun hoofd die twijfels heeft aan het Oordeel, geveld door die collega: dat is toch een professional? Die schrijft toch niet zomaar iets?

De hamvraag

Dan de hamvraag: schrijven mensen die dit als beroep hebben, echt nooit onzin? Toevallig werd ik vorige week nog uitgemaakt voor wantrouwig door de klachtenafhandelaar van de kinderbescherming uit Arnhem. Ik had niets gezegd of gedaan waaruit zoiets kon blijken en ik had zelfs al mijn vertrouwen aan die man gegeven. Ondanks alles wat ik door de jaren heen met die club en hun vriendjes van Jeugdzorg heb meegemaakt. Ik was eerder te naïef!

Ik kan je letterlijk een metersdikke stapel dossiers laten zien, waarin professionele mensen mij voor van alles uitmaken wat ik niet ben. En ik kan je nog wel een metershoge stapel over ánderen laten zien, die óók voor van alles worden uitgemaakt wat zij niet zijn. Tot agressief, junk en crimineel aan toe.

Dan kan ik je een nog dikkere stapel rapporten laten zien over mensen met wie wél iets mis is, maar die worden beschreven in termen als: eerlijk, capabel, verantwoordelijk, een goede vader/moeder, hardwerkend … Rapporten waarin iemand zo wordt beschreven als ‘ie is, kan ik je bijna níet laten zien.

 

Wat doe je daar nu aan?

Tot zover mijn preek. Nu wat je ertegen kunt doen. Dat is niet bijster veel, want mensen van instanties houden hun collega’s graag de hand boven het hoofd, geven niet gauw fouten toe, sturen je niet gemakkelijk dossiers toe en weigeren halsstarrig verbeteringen aan te brengen in hun knoeiwerk.

Wat eigenlijk ieder slachtoffer van zulke praktijken gelijk doet, is mensen voor ze laten getuigen, die hen wél kennen. Of ze gaan bijvoorbeeld naar een psycholoog, huisarts of advocaat om daar een of ander attest te bemachtigen met een objectievere diagnose. Probleem is daarbij wel dat ook zij horen bij de vetbetaalde elite van onze maatschappij en niet zo gauw geneigd zijn zich aan jouw kant als burger te scharen.

Met andere woorden: het is bijna onmogelijk om van iemand die een ‘instantie’ is, de waarheid over je te horen. Bovendien heb je kans dat de instantie zo’n met bloed, zweet en heel veel geld bemachtigd positief rapport gelijk wegdondert met de opmerking: “Dit is niet iemand die door óns is gevraagd en dus is het niet objectief”. Ja, gekke Henkie! Die idioten die je voor aap zetten, zijn zeker wél objectief??

Kom maar eens uit zo’n vicieuze cirkel! Als je naar wat voor klachtencommissie of zelfs de rechtbank gaat, zul je heel moeilijk gelijk krijgen. Mensen die in zogenaamd onafhankelijke klachtencommissies zitten, zijn rechter, orthopedagoog, leraar of anderszins werkzaam ergens bij zo’n zelfde organisatie.

 

Wat kun je wél doen?

Ten eerste dien je in te zien wat het eigenlijke probleem is. Dat is niet dat deze mensen echt geloven dat jij een of andere mislukte gekzak bent, maar dat zij willen dat je afhankelijk van hen bent en blijft. Ze weten best dat ze fout zitten, maar het laat ze gewoon ijskoud dat jij door hun schuld in de problemen komt. Je kunt hen toch niet pakken, denken ze en helaas hebben ze daar behoorlijk groot gelijk in.

Als je dat tegen ze zegt, ben je er nog lang niet. Maar bij ieder woord dat je tegen hun onrechtvaardige handelen inbrengt, staan ze wel minder stevig. Véél woorden zijn dus nodig. Lange brieven en mails, lange gesprekken en toch wel zoveel mogelijk positieve beoordelingen over jou. Indien nodig zelfs van je collega’s, docenten van vroeger op school, je buren, vrienden en familie. Stuur ze maar op.

Kijken wiens adem het langst is? Ik heb ooit eens gemeten hoeveel lucht er in mijn longen zat. Het is 25 jaar geleden en ik weet het getalletje dus niet meer, maar het was echt letterlijk 2 liter meer dan gemiddeld. Dat weet ik nog wel. En toen deed ik nog niet aan zanglessen. Mijn adem is héél lang. Hoe is het met jou gesteld?

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Raciale intelligentie en gekte om suiker

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zoals je misschien al hebt meegekregen, heb ik onlangs een 3-jarig gratis abonnement op de NRC gewonnen. Hartstikke geweldig. Ik heb een link naar de online-lees-app op mijn bladwijzerwerkbalk gezet, dus de smoes dat ik de link kwijt ben, gaat niet meer op. Ik lees hem zeker een paar keer per week en probeer dat op te voeren naar iedere dag.

Yernaz Ramautarsing van FvD

Nu is de NRC een avondkrant en ben ik een ‘s ochtendskrantleesmens, dus ik lees hem dan de volgende ochtend. Vandaag las ik daardoor een stuk over het Forum voor Democratie dat een prominent lid is kwijtgeraakt, dat racistische ideeën zou hebben. Yernaz Ramautarsing heet hij en hij is van hindoestaans Surinaamse afkomst. Het lijkt me in die hoedanigheid redelijk lastig om een racist te zijn, aangezien racisme toch meestal gericht is tegen mensen met een ietwat getinte huidskleur. De man had op een of ander forum wat nare uitspraken gedaan, maar zei daar zelf over dat hij ‘de advocaat van de duivel speelde’. Ik weet er het fijne niet van, maar het lijkt me een prima manier om mensen aan het denken te krijgen. Oftewel: ik hoop dat dat waar is.

Nu had deze man het er enige tijd geleden over dat er in wetenschappelijk onderzoek was bewezen dat er verschil in IQ is tusssen verschillende volkeren. Hier heb ik er een artikel over voor je. Eén uit vele, want zulke discussies zijn pijnlijk voor mensen en het is moeilijk er iets over te zeggen wat bij niemand een gespannen snaar raakt. Er wordt dus veel over geschreven. Doordat ik zelf te maken kreeg met hoogbegaafdheid, heb ik daar wel wat over gelezen. Dan lees je bijvoorbeeld dat kinderen vaak het IQ van hun moeder erven. Nou, mijn kinderen zijn hartstikke slim, maar niet hoogbegaafd. Hier in huis zijn dus al twee voorbeelden van het tegendeel.

Dan dat verhaal per volk. Wat we wél weten, is dat Aziatische volkeren meestal een stuk beter zijn in acrobatiek en in meditatie. Indianen uit Amerika hebben een heleboel meer wijsheid en politiek inzicht. Afrikanen zijn gigantisch goed in sport en Europeanen zijn weer heel erg goed met techniek en technologie. Maar nu we allemaal gezellig in elkaars land wonen en met mensen van een andere afkomst trouwen en kinderen krijgen, zijn die verschillen een heel stuk minder groot geworden. Iedereen kan al die mooie talenten nu meekrijgen, want het is (volgens mij) niet zozeer de afkomst die bepaalt dat een bepaald menselijk ras of volk een talent heeft, maar de traditie en dus het feit dat heel veel mensen in een bepaald continent op dat talent gericht zijn.

In dit licht wil ik ook dat IQ eens bekijken. Als je lid bent van een natuurvolk, zal je intelligentie erop gericht zijn om slimme handigheden te bedenken, waardoor je bijvoorbeeld gemakkelijker een hert kunt vangen. Waardoor je sneller een kookvuur aansteekt, gewassen beter laat groeien, een betere hut of tent bouwt of de taal van dat naburige volk leert, waarmee jouw volk handel doet. Leef je in een stedelijke omgeving, dan zal je intelligentie er waarschijnlijk meer op gericht zijn om wijsheid uit boeken te vergaren, daar vervolgens over na te denken en dan een eigen visie te creëren of een nieuw technologisch ding uit te vinden. De ene intelligentie is niet minder dan de andere; alleen de gerichtheid verschilt. Ik heb ook wel eens de indruk dat een heel hoog IQ niet altijd even natuurlijk is en kan worden gecreëerd door heel veel wetenschappelijk werk. Generaties lang.

Maar als je in een omgeving leeft, waar altijd oorlog en ellende is en je nauwelijks rust of tijd hebt om na te denken, laat staan naar school gaan, raakt je intelligentie mogelijk ondergesneeuwd. En als dat eeuwenlang doorgaat, dat leven in oorlogsgebied, kan ik me voorstellen dat de mensen daar op een gegeven moment een minder hoog IQ lijken te hebben. Ik heb meerdere IQ-tests gedaan en die gaan wel over je aanleg, maar je kunt goed worden in zulke tests door ze te oefenen. En over talige intelligentie gaan ze niet, alleen over mathematische inzichten.

Alleen al daarom zijn intelligentietests nooit volledig. En dan nog één: als je wel een hoog IQ hebt, maar niet veel interesse om te leren, kan je IQ zakken. Gebruik je je denkvermogen wél, dan kan het stijgen. Laatst las ik een website, waarop werd gesteld dat wetenschappelijk onderzoek had uitgewezen dat je hele IQ niet omhooggaat, als je bijvoorbeeld sudoku’s maakt. Daar ging gelijk mijn theorie in rook op. Ik schrijf immers altijd dat sudoku’s goed zijn voor je denkvermogen en dat denk ik nog steeds trouwens. Volgens dat onderzoek word je dan goed in sudoku’s, maar niet in andere dingen. Volgens mij moet je, om slimmer te worden, intelligente dingen lezen, daarover nadenken, ook sudoku’s maken om scherper te worden en in het algemeen je logische denkvermogen zoveel mogelijk gebruiken. IQ is niet een nummertje dat stabiel blijft tot je dood.

 

Het IQ van suiker

Eigenlijk stond er nog iets in de krant, waar ik over nadacht. Dat ging over suiker. Tegenwoordig vinden mensen blijkbaar dat er veel suiker in ontbijtkoek zit. Weet je hoeveel erin zit? Drie klontjes in een héle koek! Dat is toch geen suiker? Waar is je IQ, lieve mensen? Toch wil niemand het meer eten en heeft Peijnenburg een koek in elkaar gedraaid, waar in plaats van suiker oligofructose en xylitol in zitten. Ze kregen er nog een prijs mee ook! En dat terwijl deze zoetstoffen schadelijker zijn dan dat beetje suiker.

Ik vond het mooi om te lezen dat ze natuurlijke stoffen wilden gebruiken, maar oligofructose en fructose zijn zeker niet onbesproken. Artsen vinden het niet echt lekker spul. In dit artikel gaat het over gassen in de maag en een laxerende werking van te veel xylitol. Als je dus dagelijks die nieuwe ontbijtkoek eet, bijvoorbeeld. Plus het spul is niet geschikt voor diabetici, hoewel dat wel beweerd wordt. Het heeft namelijk een werking op je glucosespiegel.

Over oligofructose wordt vermeld dat het ten eerste maar half zo zoet is als suiker en daarom altijd moet worden gebruikt in combinatie met een andere zoetstof. Het spulletje laxeert ook behoorlijk, net als xylitol en kan zelfs krampen veroorzaken. Je kunt er ook een intolerantie voor hebben en daarom wordt het afgeraden om oligofructose als suikervervanger te gebruiken in zoiets als kauwgom of ontbijtkoek en meer kant-en-klare voeding. Dan krijg je er al gauw te veel van binnen.

Sonja Bakker was niet zo’n hele zuivere tante, maar haar ideeën over ontbijtkoek vond ik niet zo fout. Behalve dat er weinig vet in zit, kan het ook het teveel aan vocht dat je hoogstwaarschijnlijk vasthoudt en dat je overgewicht veroorzaakt, een beetje opnemen. Niks mis mee dus. Alleen heb je mogelijk een chroomtekort, als je honger als een dragonder hebt. Het is dan beter om daar eens aan te werken dan om paardemiddelen te verzinnen voor de honger.

Er gaat een hardnekkig gerucht dat suikers omgezet zouden worden in vet. Als ik helderziend kijk, zie ik dat met de beste wil ter wereld niet. Bovendien houden de meeste mensen vocht vast en geen vet. Dus al wás het zo, dan nog is het maar een heel beperkt probleem. Mensen houden immers veel vaker vocht vast en laten vet gewoon los. Het vasthouden van vocht is een probleem in de nieren, de schildklier en/of in het lymfestelsel, dat opgelost dient te worden. Anders val je gewoon niet af of ga je jojo-en, doordat je jezelf uithongert en dat niet zolang volhoudt. Beter is het om naar de oorzaak terug te gaan en dan écht verstandig te eten. En dat is vooral normáál.

Dit is wat ik vandaag vooral heb opgepikt uit de krant. ik wens je nog een prachtige dag!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Afweersysteem, afvallen en meer euvels

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Iedere keer dat ik medische informatie lees, valt het me wéér op dat men daar wel uitlegt hoe ziektes in elkaar steken, maar nooit wat ze er vervolgens tegen doen. Toen ik die gedachte zonet weer even had, had ik daar even een visioentje bij dat er net een arts kwam langszweven. Die zei zo langs z’n neus weg: “Oh ik geef gewoon deze pot met pillen [daarbij liet hij een pot met langwerpige, doorzichtige pillen zien met een wit poeier erin] en dan gaat het wel weer met ze”.

Dat nam ik niet, dus ik stelde mijn wedervraag: “En genézen de mensen dan?”. De dokter keek op zijn neus en antwoordde enigszins beschaamd: “Als ze die pillen hun leven lang nemen, gaat het prima”. Ja leuk, dacht ik en ik reageerde met een: “En als ze ouder worden en dan nog een paar potten vol met pillen per dag moeten slikken? En dat de hele zooi tegen mekaar inwerkt enzo. Gaat het dan nog stééds zo goed met ze?”. Nou, nee dus. Dat bedoel ik.

Ik vind het echt gewéldig dat artsen op die wetenschappelijke manier zoveel te weten kunnen komen over hoe dat rare lichaam van ons functioneert. Ik ben het internet eveneens eeuwig dankbaar dat je dat allemaal kunt opzoeken tegenwoordig. Hoe het soms níet werkt en wat er dan aan de hand is. Het is echt niet eenvoudig hoor! Om de dooje dood niet. Maar wat wél eenvoudig is, dat is wat je er vervolgens aan kunt doen om de boel weer goed te laten werken. Eenvoudig niet in de zin dat het zich effies gladjes voltrekt, maar in de zin dat je niet je leven lang drie keer per dag een bak pillen hoeft te slikken, injecties met explosieve hoeveelheden vitamines hoeft te nemen of jezelf door wespen hoeft te laten steken voor enige verlichting. En dat het na een tijdje allemaal niet meer werkt en de dokters dan geen plan Q meer hebben.

Mensen eten tegenwoordig ook gewoon de meest bizarre dingen. Zonet was ik even op zoek naar antwoord op een vraag en vond ik nota bene een artikel over groene koffiebonen. Dat zijn rauwe (ongeroosterde) en soms zelfs onrijpe koffiebonen. Dat zijn dan dus bessen hè, want koffiebonen zijn een soort roojige bessen. Die zijn kennelijk groen (ja dan moeten ze onrijp zijn; anders zijn ze immers rood) en mensen eten daar pillen van. Ze denken dat ze dan afvallen, door vet te verbranden. En dan moet je weten dat niemand op de wereld nog meet of je eigenlijk wel vet hébt, of dat het vocht is dat je vasthoudt. Toch een wezenlijk verschil.

Ongeveer 70% van de mensen met overgewicht houdt vocht vast en dat is alvast reden numero uno waarom al die toeren om af te vallen niet werken. Je kunt geen vocht en vet tegelijkertijd vasthouden, omdat je ingeval van vet een hoog natriumgehalte hebt en ingeval van vocht een laag natriumgehalte. Dat die twee niet samengaan, begrijp je zo wel, toch? En aangezien bijna niemand vet vasthoudt, is die hele booming business over genadeloos NIET afvallen één grote oplichtersbende. Sowieso moet je eerst eens terug naar het moment waarop je dik ging worden. Daar is iets gebeurd en dat moet je eerst omkeren, voordat je er zelfs maar aan kunt denken om te gaan afvallen. Of aankomen, zelfde verhaal!

En dan die groene griezelbonen hè. Ik weet niet of je je nog herinnert wat ik ooit eens vertelde over chloor in onvolgroeide planten. Chloor is onderdeel van serotonine en jonge plantjes zitten daar vol mee. Chloor maakt zo stijf als een plank en dat hebben plantenstengels nodig! Maar als je die dan gaat eten, zoals tarwegras of groene koffiebonen dus, dan kom jíj vol te zitten met chloor en sta jíj stijf als een plank. Je hele zenuwstelsel over de kop, slecht zicht en nog een heleboel meer klachten kun je daarvan krijgen. Dus eet alsjeblieft geen rotzooi, wil je me dat beloven? Liefde voor jezelf is een groot stuk genezing hoor!

Nog één? Al zoekende kwam ik op nóg iets werkelijk bizárs uit: over oxaalzuur dat zou zorgen dat je het calcium uit de spinazie niet goed zou opnemen. Antinutriënten noemen ze dat; sprookjes net als antimaterie. Nu is spinazie een helende plant, die ook nog over calcium gaat ook. Dat is met andere woorden de belangrijkste stof erin. En óf je die opneemt! Maar als je dat met aardappels eet, waar ook een enorme vracht calcium in zit, zegt je lever op een gegeven moment: “Ho nou! Dit is wel weer even genoeg calcium voor de volgende maand”. En dan neem je het niet meer op. En oxaalzuur dat hoort bij vitamine B. Het is het stofje waar je mooi van wordt, dus dat moet je niet gaan mijden. Overal waar oxaalzuur in zit, zit ook vitamine B-complex in en dat is helemaal mooi. Eet liever spinazie met rijst, zoals de Grieken en de Koerden doen!

Vandaag kreeg ik, door iemand te behandelen die met zijn afweersysteem in de knup zat, de kans om zelf ook te snappen hoe dat in z’n werk gaat. Ik vond het vooral fantastisch dat ik gewoon door de combinatie van mijn vierkante logica en helderziend kijken vond wat hij met zijn nieren had (en dat ik dat zelf ook heb) en wat daaraan te doen is. En dat terwijl hij al jaren onder medische behandeling staat en geen arts kan vinden wat hij heeft.

Mijn gelijk is niet bewezen en ik stel uiteraard geen diagnoses, maar dat wat ik heb gezien, is er wel. En nu hij daaraan gaat werken, gaat dat weg en kunnen we naar het volgende. Of misschien is dit de wortel van zijn ziekte wel. Dat zou werkelijk heel aardig zijn. En wat ook aardig is, is dat ik nu van alles weet over immunoglobulines: witte bloedcellen die eiwitten aanmaken, die bacteriën en andere troela’s die niet in je horen maar er wel zijn, wegjagen. Over wat je thymusklier nou eigenlijk doet en over nierontstekingen.

Op de website van de nierstichting stond dat je nieren alleen maar óf nierstenen óf kanker kunnen ontwikkelen. Mijn huisarts had moeten weten dat je ook een ontsteking aan je nieren kunt hebben, maar zei dat niet en vond me maar raar dat ik zei dat ik toch iets aan mijn nieren heb. Nu ik het weet, hoef ik haar mening niet meer te horen ook. Plus ik weet wat stamcellen nou eigenlijk zijn en wat ik met al die kennis kan doen om de boel weer normaal te laten lopen in je lijf. Dat je weer eens lekker gezond bent. Je kunt mijn verhaal trouwens hier vinden.

Daarvoor hoef je geen drakenschubben te kauwen, geen soep te koken van schildpaddenpoep, geen verdovende planten te roken of je levenslang iedere maand door een groene pofadder te laten bijten. Gewoon het juiste geconcentreerde sap nemen, nadat je je shock hebt behandeld met mij en voilà na een tijdje nemen je klachten af. Inmiddels heb ik de piepkleine, maar wel belangrijke verschilletjes tussen zwarte en blauwe bessen gevonden en nog meer. Ik heb nu 6 helende soorten bessen of andere besachtige vruchten gevonden en ik weet precies welke je nodig hebt voor welke klacht of ziekte.

Oftewel: fase 2 van het genezen is afgelopen oktober ingegaan. Fase 1 zijnde het jagen op personen die je dwarsgezeten hebben en die ik er voor de hele planeet uitgetrokken heb in 9 jaar tijd. Fase 2 is dan dus het verwijderen van de wortel van het fundament en daar de basis van, van de ziektes die je hebt. Het zijn namelijk allemaal stukjes van verschillende ziektes, die door elkaar en over elkaar heenzitten en die je één voor één eruit dient te jagen. Als je een paar symptomen vertoont van meerdere ziektes, kan een arts heel moeilijk vinden wat je mankeert en ik zie het gewoon. Niet allemaal tegelijk, maar je kunt het ook maar één voor één verhelpen, dus meer zien dan één klacht is niet nodig.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Wat Netflix gemeen heeft met Tourette en dwangneuroses

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Nee, begrijp me niet verkeerd: dit is geen reclame voor Netflix! We hebben er alleen al meer dan een jaar een abonnement op en ik heb pas sinds kort ontdekt dat dat eigenlijk best vet is. Ik ben toch maar mooi echt helemaal bijna genezen van die debiele zenuwtics en van nog een paar dingen, gewoon door series te kijken.

Uiteindelijk heeft genezen immers – hoe onlogisch ook – te maken met taal. Woorden, uitdrukkingen, zinnetjes uit een boek, songteksten, gedichten en opmerkingen uit films en series van de televisie. Het klinkt volkomen koekoek, maar zonder dat ik dit zeg, genees je in ieder geval niet. Dus kun je dit net zo goed wél lezen, want wie weet zit de crux van jouw ziekte of klacht net even verstopt in dit artikeltje. Of kan ik je er anderszins mee van dienst zijn.

Wat al die andere series die ik heb zitten bekijken, betekend hebben, weet ik al niet eens meer. Ben een rasoptimist en als ik van een klacht af ben, weet ik al gauw niet eens meer dat ik ‘um heb gehad. Maar de laatste weet ik nog, want dat was echt weird. Mesjogge, getikt, verknipt en raar. Toch heb ik door naar de laatste serie te kijken echt bijna geen last meer van die Tourette-toestand met die eeuwige zenuwtics en het tellen enzo. Ik moet nog wel vechten tegen de tics, maar dat wordt iedere dag minder en vroeger kon ik ze helemáál niet tegenhouden. Nu win ik alle gevechten.

Ach even leuk: ik sprak laatst een mevrouw die ook last heeft van Tourette en die vertelde over last hebben van hinderlijke geluiden. Bijvoorbeeld eetgeluiden van tafelgenoten. Wist je dat dat tegenwoordig ook als stoornis wordt erkend en dat het een naam heeft? Echt, het heet misofonie (het haten van een stem) en er is zelfs een vereniging voor. Ik moest er vreselijk om lachen, maar dat was omdat ik daar al heel lang bijna geen last meer van heb. Vroeger leed ik gruwelijk onder de eetgeluiden van mijn ouders. De tv moest uit tijdens het eten, de radio of muziek ook en van die kleine onzichtbare oortjes zoals nu had je toen nog niet. Dan moest ik een kwartier lang luisteren naar hun gesmak, dat door de Tourette duizendvoudig werd versterkt en waar ze me mee pestten.

Dat stuk van dat onuitstaanbare syndroom van Gilles de la Tourette is bij mij dus genezen en ik had het niet eens opgemerkt. Niet omdat ik negatief ben, maar omdat ik de vrijgekomen energie (het is stikvermoeiend om constant allerlei ergerlijke geluiden te moeten aanhoren) onmiddellijk heb omgezet in vrolijkheid. Kan ik dus genezen? JA. Punt. Anders was het niet over geweest. Eerlijk wezen.

En nog één: het genezen begon, toen ik constateerde dat de basis van Tourette niet alleen een verstoring in je dopaminehuishouding is, maar dat het vooral om ontspanning gaat. Als je niet kunt ontspannen, wat je ook probeert, heb je te weinig cortisol. Of een vervoersprobleem ervan, zodat de cortisol niet op de juiste plekken in je lichaam komt om je te helpen ontspannen. Longen en bijnieren! Dáár zit de allerdiepste wortel van deze stoornis en je kunt pas beginnen die te genezen, als je dat geaccepteerd hebt.

Ondanks dat ik op het hele internet en daarbuiten straal voor paal gezet werd, ging ik gewoon door met mijn pogingen om mezelf dan maar te helpen, aangezien er door de roddelcampagnes geen patiënt meer bij me durfde te komen. Het eerste stukje genezing kwam in oktober 2013 en het duurde nog vier hele jaren totdat ik eindelijk een klein beetje kon ontspannen. Ergens in oktober 2017 was het zover en vanaf toen kon ik de zenuwtics wél een tijdje weg krijgen, door mijn wil eraan op te leggen. IK ben hier de baas en niet de tics, niet? Dat lukt me steeds beter.

Ik praat dus een heel stuk langzamer dan eerder. Dat is verplicht in Nederland en dus is het verboden gespannen te zijn. Dan word je overal gepest en voor gek gezet en mensen maken domme opmerkingen over dat je hyper bent, dat je te snel praat naar hun mening (er moeten nog veel mensen eens naar Griekenland om te zien wat snel praten is!!) en ze nemen je klachten niet in behandeling enzo. Uiterst vermoeiend en je wordt er doodongelukkig van.

Hoe heb ik die zooi dus weggekregen? Nou, ten eerste door te aanvaarden dat er een etherische wereld is, waar geesten rondlopen, die de mensen hier kwaad doen. En door daar opheffingsuitverkoop te houden, door die geesten eens op te ruimen. Miljarden en nog eens miljarden van die krengen trok ik overal weg en allemaal kwamen ze uiteindelijk via een buis in mijn lichaam uit die idiote wereld vandaan. En iedere keer dat ik er weer vele miljarden weg had gehaald, kwam er een klein beetje lucht in de wereld. Soms ook in mij en in anderen om me heen of ver weg zelfs.

Toen de meeste van die onruststokers opgehoepeld waren, begon de echte oorzaak van ziektes, klachten en van de reden waarom de hele maatschappij gewoon helemaal verdraaid is door onrecht enzo, naar buiten te komen. We hebben allemaal tekorten aan voedingsstoffen en daardoor zijn we geen complete mens. Van tekorten krijg je zowel fysieke als mentale klachten en ik weet exact wanneer je wat voor klachten krijgt. Je kunt er dus ook ongelukkig, ontevreden, zeikerig en gemeen door worden!

Denk maar aan de hormonen – of tegenwoordig meestal neurotransmitters genoemd – serotonine, melatonine en dopamine. Of denk aan ijzer of chroom. Als je daar tekorten aan hebt, kun je gewoon een stuk chagrijn worden of kan het zijn dat anderen over je heenlopen en je met de beste wil ter wereld maar geen zelfvertrouwen weet te kweken. Mensen die niet gelukkig zijn, worden in veel gevallen jaloers en kwaadaardig. Die gaan ruzie zoeken of als ze politici zijn: oorlogen beginnen en ze gunnen mensen geen goed leven. Privé ben je dan een naar mens, maar als politicus of ander hooggeplaatst p’soon kun je het hele leven vernietigen voor iedereen. Sociale voorzieningen afbreken, gelden stelen, vriendjespolitiek bedrijven … moet ik nog meer voorbeelden noemen?

Dus laat mij maar kijken wat voor tekorten je hebt, hoe die zijn ontstaan en hoe je ze weer kunt aanvullen. Je moet dan wel naar de oorzaak ervan en dat is meestal iets naars wat je in je jeugd hebt meegemaakt en waar je van geschrokken bent. Dat heeft de tekorten veroorzaakt, doordat een klein stukje van je hersenen het begaf. Verklaar me maar voor gek, maar wees dan ook eerlijk en kijk jaloers toe hoe een paar mensen die me wél vertrouwen, genezen en jij niet! Ik ga er weer van tussen. Koken voor mijn zoon.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Wist je dat …? Nieuws en nepnieuws

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Gisteren ging ik in Wageningen zoonlief ophalen en van tevoren nog even wat boodschappen doen daar. Toen ik weer terug naar de auto liep, kwam er een vrolijk lachende jongen op me af met een krant in zijn hand. “Als je déze van me aanneemt, kan ik na een lange dag naar huis!”, zei hij erbij. Nou, een krant is altijd leuk, dus ik bleef staan.

En zo zie je talent. Die jongen was zeker niet ouder dan een jaar of 20, maar hij zat zelfs na een dag lang werken nog vol verkoopgrappen. “Ja, ik zag u wel aanscheuren hoor, zonet in die Ferrari!”, lachte hij. Ik moest de vraag beantwoorden hoe oud de NRC die dag geworden was. Geen idee! De Telegraaf, Volkskrant, Trouw en het Parool bestonden al tijdens de Tweede Wereldoorlog, weet ik nog van school, maar de NRC?? De jongen hielp even en toen had ik 3 jaar gratis die krant digitaal gewonnen, behalve de zaterdageditie. Die kon ik er voor een prikkie bij krijgen en dat deed ik.

Ik zocht even op hoe oud de krant is en blijkt dat het een samengaan is tussen het Algemeen Handelsblad (ja, herinner ik me nog) en de Nieuwe Rotterdamse Courant, dat in 1970 heeft plaatsgevonden. Die bestonden respectievelijk in 1843 en 1828 al.

“Dan heb ik uiteraard nog een boek cadeau voor u”, zei de jongen weer, ergens een tas vandaan plukkend. “En dan hebt u hier uw cadeau in de welbekende NRC-krokodillenleren tas” (een papieren tasje). Als mensen zó verkopen, is iets kopen leuk en heb je ook geen spijt. Alles is zo weer opzegbaar immers.

Hergebruik van plastic

Maar ik ga dat niet doen. Kijk maar eens wat ik in die krant allemaal gelezen heb vandaag! Binnen een paar uur ben ik een heel stuk wijzer geworden. Ten eerste heb ik me deerlijk vergist in mijn artikel over plastic van kortgeleden. Ik had er toch echt mijn best op gedaan, maar wat blijkt? Juist die laminaatverpakkingen, waar sap en melk in zitten, zijn bijna onmogelijk om te recyclen. Ze bestaan uit meerdere lagen en die krijg je haast niet meer los. En verpakkingen van dingen als broodjes die je nog moet afbakken enzo, daarin zit van alles geprogrammeerd. Soms tegen UV-straling, andere keren tegen bederf of vochtvorming. Je moet het maar weten!

Die zachte PETflessen waar frisdranken en sappen in zitten, zijn het makkelijkst te hergebruiken, blijkt. Men is bezig met het bouwen van machines, die de honderden soorten plastic van tegenwoordig weer van elkaar scheiden. Hier in Friesland kún je plastic niet eens scheiden. Alleen hard plastic moet je naar het afvalstation brengen, maar de rest moet bij het restafval. Toen ik vroeg waarom, kreeg ik als antwoord dat het toch niet hergebruikt kon worden. Auw! Maar veel mensen in vooral de Randstad moeten het eigenlijk wel doen, maar doen het dan weer niet. Het is allemaal als koffiedik zo helder!

Referenda: gemeentes zijn er gecharmeerd van

Verder stond er een enorm artikel in de krant over referenda. Op nationaal niveau wordt het alweer afgeschaft, omdat de overheid het twee keer verkeerd heeft aangepakt en het nu ‘niet meer bij Nederland vindt passen’. Nee, democratie hoeft niet. Eén keer per vier jaar een stemmetje uitbrengen is méér dan zat, niet? Maar gemeentes vinden referenda kennelijk wél leuk en die schijnen erop los te smijten met die dingen. En ze houden nog rekening met de uitslag ook. Da’s dan wel weer tof, zal ik maar zeggen.

Trivia met chroomgebrek

Verder ging het over een ballerina uit Denemarken, die op 100-jarige leeftijd nog stond te dansen en over een Nederlandse scheidsrechter, die een beetje geld had geleend van zijn baas. Danny Makkelie heet hij. Kennelijk vonden mensen daar iets niet goed aan ofzo en de Telegraaf vindt sowieso álles wat die man doet, een schandaal. Tja, dan noem je ook een krant … Mij kon een twee pagina’s lang artikel er niet van overtuigen dat de man ook maar iets fout gedaan had. Hij heeft gewoon een chroomtekort en daardoor lopen mensen over hem heen, zou ik zeggen. 🙂

Nepnieuws en wat je ertegen doet

Last but not least stond er een stuk in de krant over nepnieuws. Normaliter zou ik daarover zeggen: “Joh, laat die mutsen toch zeuren en geef ze geen aandacht”. Maar van 7 miljard aardbewoners vragen dat die állemaal geen aandacht geven aan zeer sensatiebeluste en opzienbarende “nieuwsitems” over de overheid, die je de laatste jaren overal vindt, is toch best lastig. Dat ben ik met de overheid eens. Én met de mensen. Kennelijk zijn er een aantal opties om met nepnieuws om te gaan. Naar de rechter gaan, de persvrijheid inperken, niks doen en de optie die volgens mij de enige juiste is: transparantie van de overheid. Lijkt me toch nogal wiedes en duhuh.

Eventjes serieus: de mensen worden zó overvoerd met informatie, dat alles al gauw te veel is en de overheid zelf vraagt bizar veel aanpassingsvermogen en begrip van de mensen. Ze zijn er wat mij betreft dus zelf gewoon schuldig aan dat mensen door de bomen het bos niet meer zien. Niet constant veranderen, niet burgers straffen voor onzindingen alsof ze kleuters zijn, een beetje rust in de tent en zelf niet zoveel snoepen van overheidsgelden uit Den Haag en / of Brussel. Hoe moeilijk kan het zijn? Nepnieuws komt mijns inziens voort uit het feit dat je de overheden niet kunt vertrouwen. Het is een graadmeter van hoe slecht ze het doen!

Er stond ook nog een heel stuk in over hoe je je gebit het beste kunt beschermen tegen cariës. Aangezien ik me toch bezig hou met gezondheid enzo, hou ik dat eventjes vast voor een heel artikel of misschien wel een pagina op de website zelf. Ik wens je een prachtige zondag toe. Vanochtend hoorde ik dat het in het hele land zulk mooi weer is als hier, dus doe je best en geniet er maar van! O ja en je hoeft het natuurlijk niet met me eens te zijn wat dat nieuws betreft. Dat moet ik er geloof ik nog wel even bij zeggen in het kader van ‘mijn waarheid, jouw waarheid’.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Helpen bij chroomtekort

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Als je het woord ‘chroomtekort’ intypt bij Google en hem dan laat zoeken, krijg je allemaal websites. Bekijk je er een paar, dan zie je overal staan dat een chroomtekort eigenlijk niet voorkomt, want chroom zit in een heleboel voeding die je dagelijks eet. Ja okee, maar waarom zijn er dan zóveel mensen met vreetbuien? En mensen met een niet goed werkende schildklier? Die hebben allemaal een probleem met hun chroom.

Klachten bij chroomtekort

Ik heb zelf nóg klachten ontdekt die je óók hebt, wanneer je een chroomgebrek hebt: je staat niet stevig als een huis en mensen kunnen over je heenwalsen. Je wordt niet gezien en niet gerespecteerd, als je te weinig chroom door je lijf hebt stromen. Net zoals dopamine je een goed gevoel over jezelf geeft (zelfvertrouwen!), terwijl het door je heenstroomt, geeft chroom je die innerlijke kracht en zelfverzekerdheid.

Ken je dat probleem, waar ik ook altijd over vertel dat ik het heb: dat mensen je gewoon niet zien en over je heenlopen, dan is er dus iets met je chroom. Aangezien het niet alleen in appels, maar zelfs in álle fruit zit, in tarwe, bulgur, rijst, alle volle zuivel en vlees, is het inderdaad moeilijk om er niet genoeg van te eten. Het is dus of een opname- of een vervoersprobleem. Aangezien het chroom zelf is, dat samen met ijzer je voedingsstoffen je lijf door treint via je bloedbanen, is het in de meeste gevallen een vervoersprobleem. Het chroom is zelf immers de trein!

Als je een ijzer- of een chroomgebrek hebt, worden alle voedingsstoffen minder goed vervoerd. Dan heb je waarschijnlijk een tekort aan heel veel stoffen en die kun je nu wel allemaal laten injecteren of uit een pot snoepen, maar het gaat om het vervoer ervan en niet om de input via je voeding. Zulke methodes staan gelijk aan water naar zee dragen. Vooral mensen met een vitamine B12-tekort worden toegetakeld met al dat nodeloze gedoe. Ik geloof er niets van dat reguliere artsen hierachter staan. Die geloven meestal niet in die orthomoleculaire methodes van gigantische hoeveelheden vitaminepillen slikken. En terecht ook!

Behandeling bij een chroomgebrek

Zo kreeg ik de afgelopen week maar liefst twee heren te spreken, die allebei een chroomtekort hadden. Eén van hen wilde het niet geloven en hield vol dat hij zoveel fruit at. Ik deed mijn verhaal van opnameproblemen en hij begreep. Maar een tekort aan mineralen is een klacht die ziektes veroorzaakt en dus wordt het veroorzaakt door een shock uit je verleden. Het hoeft niet iets heel ergs te zijn, maar iets waarvan je flink geschrokken bent of wat je pijn gedaan heeft.

We gingen op zoek en we vonden. De shocks zelf waren bij beide heren al verwerkt, dus ze even aanstippen was voldoende. Ik heb ze aan het geconcentreerde sap gezet, nadat we hun dieet even bekeken hadden. Resultaten zijn er natuurljk nog niet, maar wel weer een paar mensen die hebben begrepen dat dit de weg naar een gezonder en gelukkiger leven is.

Weet je, als je een chroomtekort hebt en dus niet zo stevig staat, dan zijn de mensen brutaal tegen je. Ze stellen je onbeleefde vragen, vragen geen toestemming als ze een boek gaan uitgeven met jóúw kennis en instanties kunnen héél vervelend worden, als je een tekort aan chroom hebt. Je moet dan namelijk assertief zijn en voor jezelf opkomen, terwijl anderen die wél chroom hebben, dat helemaal niet hoeven. Mensen beledigen hen niet, want dat durven ze bij hen niet. Iets houdt ze tegen.

Misschien ken je het gevoel. De mensen die ik heb gesproken en die dit ook zo ervoeren, vonden het verschrikkelijk. En aanvullen zonder dat je de oorzaak uit je verleden opzoekt, werkt dus niet. Je blijft je chroom niet opnemen of vervoeren, omdat een klein stukje van je hersenen (frontaalkwab en thalamus) niet optimaal werkt. De oorzaak is vaak niet één voorval, maar meerdere en ik kan met dat mediumgebeuren van mij helpen om die op te sporen. Ik weet ook wanneer we ze allemaal bijeen hebben en wanneer ze verwerkt zijn.

Als jij daar last van hebt, kom dan maar even bij me. Het is geen kwestie van veel behandelingen, want het gaat heel snel. Als je erg ziek bent, zal het wel langer duren, maar zo niet, dan is het heel snel klaar. Hoe snel je het chroom hebt aangevuld, weet ik niet precies, want mijn chroom is ook nog niet daar waar het moet zijn. Het is voor een arts heel lastig te meten hoeveel chroom je hebt, las ik ook nog ergens. IJzer aanvullen duurt 1 – 3 maanden, afhankelijk van hoe erg je tekort is. Dus ik denk chroom ook.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

R.I.P. allerliefste kater

Sophia Vassiliou met kater Socks

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vanmiddag rond een uur of half 1 ging opeens de bel. Een man aan de deur, die onze kat had aangereden. Hij vertelde een verhaal, maar ik hoorde alleen het woord ‘grijs’ (= die lieve schat Socks, onze ene kater) en
vloog de weg op.

kater Socks
Socks

Daar lag het arme dier middenin een plas bloed. Hij bewoog nog een klein beetje en ik legde hem dus in de roes van de shock op een dekentje in de auto. Racete helemaal naar Franeker naar de dierenarts. Toen ik aankwam, had Socks het al begeven.

Dat is onze tweede kat die binnen een jaar tijd is doodgereden, omdat de mensen menen dat ons dorp een snelweg is en ze hier zo hard mogen rijden als ze maar willen. Socks heeft een vette klap gehad op zijn kopje, dus die man reed zeer zeker geen 30 km/u, zoals het hier hoort. En ook geen 40.

 

@Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Plagiarism

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vanochtend liep ik, in pyjama nog, naar de brievenbus op het erf. Ik verwachtte eindelijk de papieren voor de caravan, zodat ik de verkoop daarvan officieel kan maken en nog iets anders. Die twee dingen zaten er inderdaad in, maar er was nog iets. Een groot, zwaar ding, waarvoor ik kracht moest zetten om het eruit te vissen. Ik ben namelijk te lui om de brievenbus met de sleutel open te maken, dus ik gris er altijd in met mijn ene hand.

Het boek met míjn kennis en míjn werk

Binnengekomen maakte ik de zware bubbeltjesenvelop open en zag ik dit wat je hier rechts op de foto ziet. Vera Kleinsman, de schrijfster van dit boek, heeft alle werk dat ík doe voor de wereld, beschreven alsof het van haar is en heeft het voor elkaar dat het is uitgegeven bovendien. Door Lecturium (vroeger The Musketeer), de meest respectloze uitgever, die z’n klanten alles zelf laat betalen en regelen. Komt ze nog wel achter. Ik heb mijn boek expres niet daar laten uitgeven. Als het zó moet, is het gewoon de tijd nog niet. Vera heeft mijn werk beschreven in net even iets andere bewoordingen.

En raad eens? Het zijn exact de woorden die ík al die jaren zocht, maar niet kon vinden. Omdat zij in mijn energetische veld stond om ze bij mij weg te houden en voor zichzelf te gebruiken. In het boek legt ze haarfijn uit hoe ze dat doet. Terwijl ik haar zovele malen heb gezegd dat ze van mijzelf en mijn werk moet afblijven en haar eigen leven moet gaan leiden. Ik heb haar verboden een boek over mij of over mijn kennis te schrijven. En ik heb haar eindeloze malen uitgelegd, dat mijn boek pas kan uitkomen als de mensen niet meer zo geconditioneerd zijn. Als ze zover zijn dat ze liever genezen door iets nieuws te doen, dan ziek en ellendig te blijven met de methodes die ze al kennen. Als ze eindelijk door krijgen dat meer van hetzelfde gewoon niet werkt.

Al míjn harde werk, míjn bloed, míjn zweet en míjn tranen, staan in dit boek en er staat bij dat ene Vera Kleinsman dat werk allemaal uitvoert. Nee, als zij dat werk had gedaan, had ze er niet zo jong en zo vrolijk uitgezien! Ik ben integendeel zelfs jaren met Vera aan het werk geweest om haar uit mijn energetische veld weg te krijgen, zodat ze me niet meer in de weg staat en ik mijn leven zou terugkrijgen. Mijn leven leiden kan een ander niet. En ik laat me niet ringeloren door iemand die zo’n vet ego heeft, dat ze per se een boek op haar naam moet hebben staan. Al staat er nog geen letter van haarzelf in.

Dit is hoe ik eruit zie sinds mijn zoon bij me is weggerukt

Vera Kleinsman schrijft dat ik haar ‘inspirator’ ben, met mijn website erbij. Verkeerd ook nog, want mijn url heeft geen ‘www’ ervoor staan. Het is https://sophiavassiliou.nl. Verder schrijft ze niets over

Alleen mijn naam, verder niets over mij en mijn werk

mij, zelfs niet dat alles wat ze schrijft, míjn kennis is. De kennis waar ík zo hard voor moet zweten, mezelf in gigantische gevaren moet begeven en waaraan ik mijn kinderen ben verloren. Zij heeft haar man en kinderen gewoon bij zich en heeft er geen idee van hoe ondraaglijk de pijn is, wanneer ze bij je worden weggerukt.

Ik werk er keihard aan om weg te komen uit dit huis en om mijn bedrijf weer draaiend te krijgen. Maar wat ik ook doe, het lukt niet en dat komt doordat er nog iemand heel stiekem in mijn veld verstopt staat. Iemand die zich mijn vriendin durft te noemen. Ze ging er gewoon mee door, toen ik haar ontvriendde op Facebook en mijn like aan haar pagina introk, omdat ik niets anders meer kon om haar tegen te houden.

Boos ben ik er nog niet eens om; alleen verdrietig, teleurgesteld, machteloos en moedeloos. Mijn verhaal moet pas gepubliceerd worden als de tijd daar rijp voor is. En wie weet wie er na Vera Kleinsman óók nog allemaal stiekem in mijn veld staan om me kapot te krijgen ter glorie van henzelf? Ik heb nog bijna niets teruggekregen van mijn talenten, van mijn invloed, mijn respect en mijn leven. Iedere dag sla ik weer honderden mensen weg uit mijn invloedssfeer, maar mijn leven verslechtert alleen maar. Iedere ochtend dat ik wakker word, ben ik bang voor wat de dag me weer allemaal aan onheil zal brengen. En nee, dat is geen wishful thinking, want dát bestaat niet meer door mijn harde werk. Je kunt jezelf of een ander niet meer ziek of kapot denken en dat het dan gebeurt.

Ik ben hier al te veel tijd aan kwijt. Ondanks alles wat Vera mij en anderen aangedaan heeft, heb ik veel om haar gegeven en doet deze steek onder water me heel veel pijn. Waar vecht ik voor als zoveel mensen toch alleen maar aan zichzelf denken? Denken ze nou echt dat ze in een goede wereld kunnen leven, als ze een ander niet boven zichzelf plaatsen? Het gaat in het leven niet om jóúw aanzien en de veren in jouw kont, maar om de hele gemeenschap.

 

@Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Healing neuralgic pain

nerve pain, zenuwpijn

While you all are still carefully ignoring me, I helped another couple of people heal their lives and their health. I guess it’s good to know what I do for others, so you know what you yourself are missing.

So a man came to me having a lot of pain in his nervous system. His back, shoulders, arms, hips and legs were very painful and he had tried almost anything to get rid of the pain. He was exhausted and not able to work or even maintain his garden. His regular doctor gave him painkillers and sent him for physiotherapy. That didn’t help at all, so he went searching by himself what to do about it. He tried all kinds of massage, two chiropractors, even counselling and swimming. Nothing. He took hot and cold baths with special herbs, but that too didn’t work. He was desperate when he came to me and I will tell you what I did to lessen his pain.

First I asked him when the pain had started. It took him a while to find the moment, because it was decades ago. It was a car accident when he was still a young boy, sitting with his father in their car. The crash shocked him both physically and emotionally, although at first he wasn’t wounded. Ever since that accident he worried a lot about the tiniest things and he couldn’t stop doing that. A few months later he started developing nerve pains. First in his shoulders, then his arms. Later on his whole back and in the end his hips and legs.

When he remembered the story of the car accident, he already felt relieved. Now we could look at what happened in his body, in order to start the healing process. If you have followed me, you will know that the shock of the car crash caused damage in his frontal lobe; the part of the brain just behind the forehead. He wasn’t able to process his worries and that is why they piled up. The forehead needs sodium and potassium, so we had to check if he had a defiency of those minerals or if they were just not well absorbed from his food or transported to the brain. We found it was the latter, when I looked the clairvoyant way.

The limbic system in German!

That was step 1, because physical complaints can’t be caused by only a damage in the frontal lobe. The thalamus, the little egg in the middle of your head, part of the limbic system, needs to have a calcium deficiency as well. That way all signs and complaints from the whole body aren’t anymore assembled there in the thalamus, so they can be sent on to different parts of the brain that will help out. That makes you physically ill. After all, if the brain doesn’t know you are in pain, it can’t send for natural painkillers and selfhealing stuff!

When we looked for the cause of the lack of calcium in my patient’s thalamus, we found the calcium all heaped up in his lower back and somewhere else in his limbic system. We couldn’t find the exact place, but we did know there was a transport problem to solve and not a deficiency to supplement. Since he suffered very much for pain in his back, I made a eucalyptus oil for him, that he could rub on his back and belly. In order to supplement the calcium, sodium and potassium deficiencies, I went through his diet and made a few changes. Then I advised him to drink juice concentrate of blueberries or blackberries once a day for the next couple of weeks and after that to call me back.

He indeed called me back after 3 weeks and told me, not-believing it yet, that his neuralgia had deminished. I looked at him another time, made another few changes in his diet and asked him if he thought he would be able to start a bit fitness. He said he thought so and promised me to ask advise from his family doctor as well. She was just as surprised as he himself was and indeed sent him to a physiotherapist to start some exercise. After another couple of weeks he called me back again, already a bit used to the miraculous changes. He told me the pain was almost gone and that he was allowed to go to sportschool the next month for some quiet fitness.

This is just an example of how I help people heal by taking away the root of the problem and by having discovered what I need to do and to advise to my patients and clients.

 

@Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

De nachtmerrie van een zieke vrouw

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Weet je dat wij eigenlijk met een hele planeet vol met beesten, planten en mensen in het hoofd van die gekke engel leven, die begon met kwaad doen? Noem ‘r Lilith, noem ‘r Eva, Delilael, Daradiya, duivel, satan, slang …. Het is allemaal hetzelfde. Ik heb het echte scheppingsverhaal verteld. Uitgebreider dan je waar ook kunt vinden.

Ook heb ik verteld wat er met haar is gebeurd. Er waren 32 mensen (of engelen als je dat leuker vindt)  en haar man gaf op een dag een simpele knuffel aan de buurvrouw. Gewoon omdat zij hun tuin mooi gemaakt had en er waren geen andere bedoelingen bij dan alleen een bedankje. Maar die Daradiya schrok en toen gebeurde dat waar ik altijd over vertel: als je een flinke shock krijgt, dan schiet er ongewild een gedachte door je hoofd. Ik wil nooit meer voelen, ik wil nooit meer leven, ik wil nooit meer liefhebben … Daradiya dacht op dat moment ik wil nooit meer een goede mens zijn en daar ging ze.

Schade aan de frontaalkwab, die haar teleurstelling over het leven niet meer kon verwerken, omdat die onbewust was geworden door de schade die ze ook aan het gebied van Wernicke had. Ze kreeg een splaakgeblek, omdat dat gebied van Wernicke een taalgebied is en je niet meer goed weet wat je zegt, als je daar schade hebt. Ze ging zichzelf Delilael noemen en dat werd later verbasterd tot Delilah en Lilith. In de bijbel en andere boeken werd ze Havá genoemd, of Eva: zij die in het licht leeft.

In haar hoofd verzon ze een andere wereld. Een boze fantasie, waar zij alles wél begreep, waar alles op haar niveau was en waar zij de baas was. Dat is het universum waar wij nu leven. Wij leven letterlijk in de nachtmerrie van een getraumatiseerde engel en we proberen al duizenden jaren daar weer uit te komen. Iedere keer mislukten die pogingen, maar deze keer lukt het. Ze bedacht namelijk in haar macabere fantasie dat ze mijn man wilde hebben. Maar toen ze dat eindelijk voor elkaar had, bleek ze hem seksueel niet te kunnen krijgen en gaf ze hem zelf op. Dat was het moment van ommekeer in 1992 en sindsdien vechten we om uit haar hoofd te ontsnappen.

Misschien dat je nu kunt begrijpen dat het vanuit ons perspectief miljarden jaren geduurd lijkt te hebben, totdat het universum überhaupt geschapen was en toen nog miljoenen jaren met dinosauriërs enzovoort. Terwijl het in haar hoofd vanaf het begin dat ze dit allemaal verzon tot aan Atlantis 25.000 jaar geleden ongeveer een jaar geduurd heeft. In je fantasie en in je dromen kun je immers met tijd spelen en dat is wat ze gedaan heeft. We zitten met z’n allen eigenlijk in het hoofd van een psychisch gestoorde vrouw en we zijn bezig ons daar weer uit te werken. Daarom is het leven zo raar, zo onrechtvaardig en grillig. Dit ís het echte leven niet. Dit is niet vrij.

Behalve die 32 mensen uit het paradijs, die ze ook dwong om in haar hoofd te komen leven, zijn alle andere mensen door haar bedacht. Maar je bent niet alleen haar fantasie: de oudste twee van die mensen uit het paradijs zijn nog goed bij en hebben je tot een echte engel gemaakt: iemand die het verschil tussen goed en kwaad kent, tussen leven en geleefd worden en die een vrije keuze heeft om zelf te beslissen wat hij of zij doet.

We zijn nú bezig om het leven weer normaal te maken. Het universum bevindt zich nog wel altijd in het hoofd van Daradiya, maar we breken haar zieke nachtmerrie millimeter voor millimeter af. Dan gaan we eerst weer normaal en echt leven, gewoon hier op aarde. Mensen die dat niet willen en die tegenwerken, mogen weg zodra dat mogelijk is. Iedereen die wél echt wil leven, mag blijven.

Misschien kun je alles wat je meemaakt en wat je doet op een dag beter van een afstandje bezien en relativeren, als je je bedenkt dat het allemaal de nachtmerrie van een boze vrouw is. Dan kun je je niet meer laten manipuleren of gek maken door mensen die dat nog níet door hebben en kun je weer jezelf zijn. Hoe minder mensen er naar Delilael luisteren, des te sneller we uit haar boze fantasie zijn. Laat je niet gek maken door haar of door wie ook. Eigenlijk zitten we gewoon in een badkuip, net als in die film The Matrix.

Zij kan nu wel van alles willen, maar ze is niet eens de baas geworden in haar eigen verzonnen wereld. Ze is een simpele schooljuf en heeft verder niets te zeggen over je. De duivel is niet een gestoorde freak die mensen vermoordt en martelt en die trucjes kan, maar een getraumatiseerde vrouw van heel lang geleden, die ons allemaal gevangen houdt in haar wereld. Trap er niet langer in en trek je eigen lijn. Creëer je leven zelf!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

 

Tags, nachtmerrie, we leven in een nachtmerrie, lilith, eva

Als je minister wilt worden, nu snel solliciteren

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Je kunt ook interim-minister worden. Dan kun je er gelijk voordat je eerste schandaal uitkomt, van tussen. Even solliciteren bij Buza, Den Haag. Ervaring is niet nodig. Die had je voorganger ook niet.

Okee, we zijn dus een minstervanbuitenlandsezakenloze staat sinds vanmiddag. Halbe Zijlstra, afkomstig uit de enige plek in Nederland waar hij niet kon oefenen op buitenlanders (Friesland), houdt het voor gezien. De reden is gewoon humor: in 2006 helemaal zou hij bij een ontmoeting met Vladimir Poetin zijn geweest, met nog een aantal piefen. Van één van die piefen die er wél echt waren, meende hij gehoord te hebben dat Poetin daar had verteld dat hij de Baltische staten, Wit-Rusland en Oekraïne wel even zou binnenvallen om Groot-Rusland te herstellen.

Totdat de knaap die er wél bij was geweest, namelijk ex-Shelldirecteur Jos van der Veer, zelf naar buiten kwam met zíjn versie van het verhaal. Poetin had gewoon verteld dat er vroegah Groot-Rusland is geweest. Kijk het staat in de Volkskrant. Nou ja en toen kwam dus uit dat Zijlstra helemaal nooit bij die bijeenkomst geweest was en nu is hij naar z’n moeder gestuurd.

In ieder geval hoeft Zijlstra geen honger te lijden en ook geen wachtgeld te krijgen. De Speld heeft namelijk even bemiddeld met buslijn 26 en daar mag hij zó beginnen als buschauffeur. De affaire wordt op Twitter al Zijlstragate genoemd.

 

@Sophia Vassiliou – Vassilou Empowerment

Help, moeders ruimt op en werking vitamines

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Goeiemorgen allemaal!

Misschien heb je al wel opgemerkt dat ik van alles aan het verschuiven ben op mijn website. Alle artikelen opeens pleitos! Ik stel je gerust: door alle moeilijkheden van de afgelopen jaren was ik een beetje vergeten hoe je nog maar weer een zoekmachinevriendelijke website maakt. Gelukkig leerde ik een toppersoon kennen, die daar alles van bleek te weten en die is me erbij aan het helpen. Ik ben hevig aan het proberen mijn menu (bovenaan de pagina) in één regel te vangen. Alle artikelen hebben tags oftewel zoekwoorden meegekregen, zodat Google ze kan indexeren en ik ontdekte dat ik de laatste jaren bijna alleen maar heb geblogd. Mijn website zelf was er treurig aan toe. Dat moet anders!

Dus al met al zijn alle websitepagina’s er nog wel, alleen zijn ze anders ingedeeld. Gebruik gerust de zoekfunctie rechts bovenaan iedere pagina om ze op te sporen! Zo vind je nu alles wat met mijn bedrijf te maken heeft, onder het kopje ‘mijn diensten’. Ik heb mezelf in het kader van vindbaarheid op tnet gespecialiseerd in vitamine B12-tekorten, omdat die te maken kunnen hebben met een auto-immuunziekte. En in MS, want als íemand daarvan genezen is, dan ben ik het wel.

Verder heb ik me gespecialiseerd in dyslexie, want al die schade die je aan dat gebied van Wernicke in je hersenen kunt oplopen, heeft met dyslexie te maken (het is een beetje kort door de bocht hoor, maar zo heb ik het in het menu geperst). Alles wat met je geest te maken heeft, vind je onder dat kopje. En mindfulness! Ja, want écht in het nu leven is, zoals ik op mijn video al vertelde, gewoon jezelf zijn. Niet zo openstaan voor allerlei prikkels van buitenaf, zodat je horendol wordt en jezelf grijze zorgen maakt om letterlijk alles. En dat kan!

Vitamine B12-“expert”

Ik was dus gisteravond helemaal trots op mezelf, dat ik met de hulp van die goede vriend mijn website weer een stuk had opgekrikt en wat denk je? Ja, het was weer raak. Mijn artikelen over vitamine B12 en multiple sclerose waren gevonden door een vrouw, die zichzelf tot autoriteit over vitamine B12-tekorten opgeworpen blijkt te hebben. Zij deelt haar bekrompen gedachtes op Twitter en heeft een lel van een besloten groep over dit onderwerp op Facebook met bijna 12.000 leden.

Zij is van mening dat iedereen die vermoeidheidsklachten heeft, direct met het mes op de keel op B12-tekorten nagekeken móét worden (tot zover kan ik er nog inkomen) en zo er een dergelijk tekort wordt ontdekt, onverwijld tot levenslange injecties met deze vitamine veroordeeld dient te worden. Iedereen die er anders over denkt – toch wel een paar mensen, dacht ik zo – is een kwakzalver en dient met onmiddellijke ingang en bovenal zonder proces onthoofd te worden.

Nou, aangenaam kennis te maken … Toen ik haar tijdlijn bezocht, zag ik dat ze iets van mij gedeeld had. Ze had de kwakzalverij erbij gehaald, die – gelóóf ik – niet gekomen was en strooide roddels rond over mij. Ik laat niet toe dat er wéér een onterechte roddelgolf over me uitgekotst wordt en sla deze keer op tijd terug. Mensen hebben recht op de waarheid en niemand staat die nog in de weg!

 

Even inhoudelijk over vitamine B12

Misschien moet ik er toch nog een keer bij zeggen dat een vitamine B12-tekort in veel gevallen een tekort aan of een verstoring in je ijzer en/of chroom als oorzaak heeft. De vitamine B12 wordt dan niet uit je darmen gevist en komt niet in je bloedbaan, maar blijft in je darmwanden zitten. Daarin zitten in zo’n geval ook de vetten die je eet, want de oorzaak van deze darmterroristen is een zwakke galvloeistof. Dát komt weer doordat je ijzer-en-chroom niet zo sterk aanwezig zijn als eigenlijk wel zou moeten. Dan heb je dus geen tekort aan vitamine B12, maar zit die op de verkeerde plek. Voor een arts uiterst moeilijk vast te stellen, maar ik kan zulke dingen gewoon zien.

Als je aan die opname werkt, los je het probleem op in plaats van je darmen steeds voller te pompen, zie je wel. Daar krijg je logischerwijze maag- en darmklachten door op den duur. Ik weet zo niet wat dat zou kunnen zijn, want daarop moet ik me uitgebreid concentreren, erover lezen en dan van alles uittesten. Maar het is in ieder geval nooit bevorderlijk voor je gezondheid. Mijn persoonlijke mening over eigenlijk alles is, dat je problemen het beste kunt oplossen en niet er een ander probleem overheen gooien.

Hoe voedingsstoffen met elkaar samenwerken

Als je begrijpt wat ik bedoel ..

Toch nog één laatste ding: één van mijn grootste ontdekkingen op het gebied van écht genezen is dat vitamines, mineralen en alle andere stoffen en stofjes niet op zichzelf staan. Chroom bijvoorbeeld, is een mineraal op zich, maar maakt ook deel uit van ijzer. Alléén het kale chroom doet niets: het heeft een paar andere stoffen nodig om z’n werk te kunnen doen en één daarvan is dus ijzer. IJzer heeft daarnaast nog weer andere stoffen nodig, zoals lood en laurinezuur. En het heeft vitamine C nodig om goed opgenomen te worden. Dat gaat via een eiwit dat ferritine heet en deel uitmaakt van histamine, dat weer bij vitamine C hoort en ijzer aan die vitamine koppelt. Als je begrijpt wat ik bedoel …

Alle mineralen, vitamines, hormonen, eiwitten, aminozuren en andere stofjes zijn aan elkaar gekoppeld en hebben elkaar nodig om hun werk te kunnen doen. Wat is een directeur zonder personeel? Wat is een jampot zonder deksel? Omdat ál die stoffen állemaal aan elkaar gekoppeld zijn, heb je ze állemaal nodig voor welk doel ook. Dus als je zo’n vitamine B12-tekort hebt, is het geen oplossing om die kale vitamine te laten injecteren. Bij deze vitamine horen onder andere de tweelingvitamines K1 en K2. Die spuit je niet in, dus die moeten uit je andere voeding komen of uit je lichaam zelf om te kunnen werken. Dan krijg je daar een tekort aan, want die moeten de vitamine B12 gaan ondersteunen. Hele volksstammen reageren allergisch op deze injecties en worden niet serieus genomen!

Alles wordt uit z’n normale evenwicht gehaald, omdat iemand bedacht heeft dat injecties met kale vitamines een goed idee zijn. Of vitamines snoepen uit een pot. Ik deed dat vroeger ook, want toen wist ik nog niet wat ik nu weet, maar het kan beter: die vitamine B12 (of welke andere voedingsstof ook) moet in je cellen opgenomen worden en daar is dus ook weer die vitamine C met histamine voor nodig. En de boel moet ontsmet worden, dus jodium is nodig. En germanium om te ontgiften. Calcium om de B12 de ruimte te geven om z’n werk te doen, ijzer om kracht te geven en ga zo maar door.

Als je dus je vitamines en andere voedingsstoffen niet uit je voeding haalt, moeten ál die andere voedingsstoffen die óók nodig zijn om je weer in balans te helpen, uit je lichaam zelf komen of uit andere voeding. Dan raak je úít balans in plaats van erin, want je hele lijf moet uit elkaar geschroefd worden om al die stoffen bijeen te ronselen. De K1 zat in je hart, de vitamine D was met je haar bezig, je chroom was in je maag aan het werk en die moeten er allemaal bijkomen, omdat je injecties laat zetten met één vitamine erin.

ALLE voedingsstoffen zijn nodig

Misschien begrijp je nu waarom planten, kruiden en voeding waar niet álle vitamines, mineralen enzovoort in zitten, ongezond zijn én nooit kunnen genezen? Alsjeblieft, neem geen vitamines enzovoort meer uit potjes, flesjes of naalden. Stop er ook zeker niet abrupt mee, omdat je dit nu leest! Je lichaam is eraan gewend dat er roofbouw op wordt gepleegd, dus overleg met je arts of kom bij mij om je tekorten op een andere, gezondere manier aan te vullen. Ik zal deze informatie ook op mijn website zelf zetten, zodat je het altijd nog even kunt nalezen.

Gebruik geen wietolie, geen kurkuma, geen aloë vera, geen superfood, neem geen smoothies waar ingrediënten in zitten die geen eten zijn en eet normale, gezonde voeding! Eet gerust soms veganistisch of paleo, maar doe dat niet altijd. Je lichaam heeft iets aan vlees en zuivel nodig en granen en fruit zijn zelfs van levensbelang. Kom gerust bij me om samen te kijken naar je voedingspatroon en om er iets moois van te maken, dat je gezondheid ondersteunt. Hier vind je mijn contactgegevens.

 

@Sophia Vassiiou – Vassiliou Empowerment

 

Tags: vitamine B12, B12tekort, multiple sclerose, MS, opname vitamines, ijzertekort

Wat is eigenlijk de nieuwe tijd?

nescafé Hello bench

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Een aantal jaar geleden schreef ik altijd over een goeie, nieuwe tijd die eraan kwam. Op een gegeven moment ben ik daar weer mee gestopt. Het ging een beetje vanzelf en er was nog een reden: ik bleef maar steeds ziek, de mensen die bij me kwamen, ervoeren nou ook niet echt dat er een andere, betere tijd aan het komen was en ik dacht: misschien moet ik er later maar weer eens over schrijven. Vervolgens bleef het erbij.

Toch is het ons toch echt vele malen beloofd, dat er een goede tijd op aarde zou komen, waarin we allemaal in vrede, vriendschap en gezelligheid met elkaar zouden leven. Als ik op dit moment zo eens naar de wereld kijk, zie ik zeker positieve verschuivingen in de maatschappij. Steeds minder mensen willen bijvoorbeeld in het leger werken, omdat ze het niet eens zijn met wat legers doen. Mensen vinden het steeds minder normaal als anderen negatief of naargeestig op ze reageren en zeggen daar ook sneller iets van. Negatief gedrag wordt niet meer getolereerd, is not done geworden.

Kijk maar eens naar Donald Trump. Toen die een jaar geleden president van de VS werd, drukte hij zich nou niet echt diplomatisch uit, zal ik maar zeggen. Hele tsunami’s van kritiek waren het gevolg, want mensen accepteren geen braltaal meer. Vroeger, toen ik nog klein was, begreep geen normaal mens wat politici allemaal zeiden. Dat durfde je niet tegen anderen te zeggen, want het spel was dat je net moest doen alsof je het wél begreep. Nu zijn politici verplicht om in Jip-en-Janneketaal uit te leggen wat ze aan het doen zijn, want anders vliegen ze eruit. En ja, zelfs Trump drukt zich een heel stuk voorzichtiger uit dan een jaar geleden.

Mensen willen een baan met perspectief, goede voorwaarden en een beetje leuk werk. Ze willen in een leuk team zitten en een beetje genieten van hun tijd op het werk. Het is niet meer zoals vroeger alleen maar de plek waar je geld verdient, maar werken maakt een groot deel uit van het leven. En dus willen steeds meer mensen dat het dan ook een beetje aardig is. Dat is niet alleen in Nederland, maar overal op de wereld. Mensen willen een leuk leven en dat is iets waar iedereen ook inderdaad recht op heeft.

Hart nog altijd hermetisch op slot

Dus ja, okee, we worden een beetje beschaafder de laatste jaren. Maar dat hart van de mensen, dat zit nog altijd stevig op slot. In woorden leven mensen wel met elkaar mee, maar zodra het op daden aankomt, duikt iedereen gelijk de kast in. Volgens mijn observaties is daar in ieder geval niet veel in veranderd. We lopen hier op het platteland misschien een ietsje achter, maar wij hebben hier nog altijd geen vrienden en zelfs geen vage kennissen gekregen. Mensen zitten allemaal op slot en sluiten zichzelf compleet af van de buitenwereld.

Wat je tegenwoordig wél hebt, zijn pogingen om de boel wat open te breken. Flash mobs midden op straat, dus spontane muziekoptredens – zoek ze maar eens op Youtube op – of zo’n zitbank die opeens inkrimpt, waardoor je naast een onbekende zit en wel met diegene moet praten. Hier heb ik even een voorbeeldje van deze Hello Bench of Fuorisalone, zoals hij in het Italiaans heet:

Zelfs in Griekenland (mijn land van afkomst) zijn de mensen tegenwoordig bevroren. Ze voelen zich ook niet meer met je verbonden, simpelweg omdat je ook Grieks bent en ‘patriotis’ (landgenoot). Dat is door die gruwelijke crisis gekomen, nou ja crisis op crisis eigenlijk, al meer dan 500 jaar.

Wat je hier zelf aan kunt bijdragen

Als ik de straat opga, groet ik altijd iedereen. En in een winkel maak ik standaard een praatje, waarbij ik minstens drie grapjes maak. Ik zeg iets in het Fries met mijn Griekse accent en dan zijn de mensen heel even een paar graden minder koud. Wat er met ze gebeurt als ik weg ben, weet ik niet, maar ik merk soms wel dat de sfeer toch zeker een tijdje vrolijk blijft. Maar kom ik een uur later weer binnen, dan moet de ontdooiknop gelijk weer aan.

Toch denk ik dat dat een goede methode is om mensen dichterbij elkaar te krijgen. Ik heb echt niet altijd inspiratie om iets geweldigs te zeggen. Soms is het niet eens een grapje, als ik mijn dag helemaal niet heb en het huilen me nader dan het lachen staat. Maar ik zeg altijd meer dan het noodzakelijke en kijk mensen altijd aan. In de meeste winkels hier in Friesland kennen de mensen me al wel en ik heb nog niet meegemaakt dat ze voor me wegdoken. Ik heb dus reden om te denken dat het in ieder geval niet tegen me werkt.

Je kunt ook in de trein of bus even kort iets tegen degene die naast of tegenover je zit, zeggen. Het hoeft niet een heel gesprek te zijn. Daar schrikken mensen tegenwoordig van en dan sluiten ze zich juist af. Even goeiedag zeggen en een zinnetje. “Wat een mooi weer vandaag hè?”. Of juist: “Nou, dat KNMI van tegenwoordig, daar kun je ook niets meer mee. Ze hadden ons belóófd dat het droog zou blijven vandaag, maar ik zie er niet veel van”. “Wat is die trein lekker leeg vandaag, niet?. Wow, ik ga eens een lekker plekkie uitzoeken”. Of juist: “Jee, zou iedereen griep hebben? De trein is zo leeg!”. “Of hebben ze naar Youp geluisterd en zitten ze massaal aan de Costa del Sol?”.

Misschien weet je wel iets veel leukers om te zeggen. Doe het maar! Het ijs moet toch een keer breken. Anders komt er geen nieuwe tijd hoor, met alle harten dicht. Dat werkt niet. De nieuwe tijd betekent dat we samen op straat muziek gaan maken, met elkaar praten, elkaar helpen en steunen en dat iedereen elkaar kent. Dat iedereen erbij hoort, een mooi leven heeft en gelukkig is.

De wil ís er, maar die harten moeten open! Afdwingen kun je dat niet, maar een klein duwtje in de goede richting geven door zelf aardig te zijn tegen anderen, moet kunnen. Dat scheelt ook al een heel stuk in ziektes die mensen hebben, in allerlei klachten, ongeluk, stoornissen enzovoort. Als je er gewoon mag zijn zoals je bent en als er mensen zijn die je kennen en die jij kent, ben je al een heel end de goede richting op gekomen. Alléén als de harten opengaan, weigeren mensen oorlog te maken en gaan ze manieren bedenken om vrede te stichten, eerlijke handel te drijven, met elkaar samen te werken enzovoort.

En dat is dus die nieuwe tijd! Hij komt wel, alleen gaat het minder snel dan iedereen wel zou willen. En daar kun je gewoon iets aan doen, door zelf je eigen hart te ontdooien en dan te laten spreken. Ik zou zeggen: ga je gang, wees creatief, probeer manieren uit om de wereld om je heen op te vrolijken en hou je niet in.

Hier heb ik nog een prachtige video met muziek voor je. De Barcelona Gipsy Balkan Orchestra voert op het station in Vilnius (Litouwen) het nummer Od Ebra do Dunava uit:

 

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliou, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Dit kun je doen aan te veel plastic

Walvis

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Iedere dag zie je en lees je het op alle sociale media en zelfs in de kranten en op teevee: de wereld vergáát van het plastic. Vooral de zee moet het ontgelden. Dolfijnen en walvissen stikken er soms in en het is tijd om er eens iets tegen te doen.

Ja, ik weet dat er veel jonge studenten en wetenschappers zijn, die oplossingen hebben gevonden om iets met al dat plastic te doen. Maar dan nóg: het is gewoon te veel om te verwerken. Er werd ons voorgespiegeld dat we veilig PET-flessen konden kopen, want het plastic zou afgebroken worden. In de jaren ’80 heb ik nog actie gevoerd voor zuivel in flessen, maar mensen vonden het onhandig en kochten het gewoon niet. Dat die flessen afbreekbaar waren, hebben de makers ervan wellicht ook ooit geloofd, maar nu is het volkomen duidelijk:

plastic kan níet afgebroken worden en zeker niet in zulke grote hoeveelheden als we tegenwoordig gebruiken. We moeten dat gebruik verminderen.

 

Waar plastic van gemaakt wordt

Misschien is het handig om eerst even te zien waar plastic vandaan komt. Zoals je waarschijnlijk wel weet, wordt het uit aardolie gefabriceerd. En aardolie, evenals aardgas, wordt gevormd door dode dieren en planten. Daarom worden ze ook fossiele brandstoffen genoemd. Het komt in ieder geval uit de natuur, maar daarmee is het nog altijd niet gezond.

Aan de ene kant is het wel een idee om al die enorme voorraden aardolie en -gas op te gebruiken; we moeten er toch vanaf, niet? Maar het gebruiken als energiebron geeft aan de andere kant ook behoorlijk wat vervuiling en het plastic dat ervan gemaakt wordt, is zelfs katastrofaal voor diezelfde natuur, waar het spul vandaan komt. Laat staan nog de manier waarop het gefabriceerd wordt uit aardolie, want dat is ook niet echt een schoon proces. Op de vraag wat we dan met de aardolie aan moeten, hoef ik geen antwoord te geven, want dat verandert toch niet. Mijn mening doet daarbij niet ter zake. Dus ga ik in op de vraag: wat kun je doen om minder plastic te gebruiken?

Zo gebruik je minder plastic

Net zoals in het vorige artikel over natrium en zeep, is het hier ook zo dat als jij de helft minder plastic gebruikt en dit artikel overal deelt, het plasticprobleem hanteerbaar wordt. Er zijn immers wel oplossingen gevonden om veel kleinere hoeveelheden biologisch af te breken. De ideeën die ik hier geef, zijn allemaal best bekend. Het is alleen zo dat je er misschien niet aan denkt om ze uit te voeren, omdat er zovéél wordt gezegd. Daarom hier even op een rijtje.

Het plastic aan de binnenkant van pakken zuivel en frisdrank kan moeilijk afgebroken worden. Er is altijd wel ergens zuivel in flessen te koop. Daar kun je dus voor kiezen. Je kunt ook in ieder geval geen éénpersoonsverpakkingen nemen, maar pakken met zoveel mogelijk inhoud. Wat vruchtensap betreft: ik heb het nog zelden aangetroffen in glazen flessen en áls het er al is, is het stervensduur. Pakken zijn meer vervuilend dan plastic flessen en als je grote flessen neemt, vervuil je ook iets minder.

En nu ga ik heel eerlijk zijn: ik vind die drinkbekers die we vroeger mee naar school moesten, ranzig voor kinderen. Pakjes zijn slecht voor het milieu en bidons zijn moeilijk schoon te maken. Toch denk ik dat je het je kinderen mag gunnen dat ze lekker drinken hebben op zulke lange, saaie schooldagen. Ze worden bovendien uitgelachen als ze als enige een beker mee hebben. Geef ze maar gewoon een pakje drinken mee en doe thuis maar wat meer aan het milieu.

Mineraalwater heb je eigenlijk niet nodig in Nederland. En niet alleen hier, maar in heel veel landen is kraanwater goed te drinken. Als je kalkrijk water hebt, kun je een grote fles mineraalwater kopen (liefst Spa: daar zit het minste kalk in) en een klein scheutje door het water in je waterkoker doen. Dan hoef je hem minder vaak uit te koken met azijn. Dat is namelijk ook heel slecht, want azijn doet de grond verzuren. Verder kun je echt gewoon kraanwater drinken en als je het wilt meenemen: neem een bidon die je goed kunt uitwassen. Staat nog sportief ook.

Aan verpakkingen van vleeswaren kun je niet veel doen. Het enige dat je kunt doen, is vleeswaren bij de slager kopen. Die heeft mogelijk nog gewoon zo’n kaaspapiertje eromheen, waar minder plastic aan zit. Bij sommige boodschappen kun je een merk kiezen dat minder zwaar verpakt is, maar tegenwoordig is er ontzettend veel om hygiëne te doen. Er zitten minder chemicaliën in voeding dan vroeger, dus ook minder conserveermiddelen en om het toch even te kunnen bewaren, wordt het nu zwaarder verpakt. Dat zijn keuzes van de overheid.

Wat ik daartegen doe, is zo min mogelijk koekjes en troep kopen, die per stuk verpakt zijn. Eigenlijk zouden we terug moeten naar de kruideniers van vroeger, waar je zelf je verpakkingsmateriaal diende mee te nemen. De winkelier hoeft dan alleen grote hoeveelheden in plastic te verpakken en jij stopt alles gewoon in de diepvries, totdat je het gaat gebruiken. Om het ontdooid te krijgen, laat je het een hele dag op het aanrecht liggen en stop je het niet stiekem even snel in de magnetron 🙂 . Op de markt is dit nog steeds zo, dus je zou daar je vlees en kaas kunnen halen.

Spaar je kinderen! Maar omdat je toch uit tijdgebrek veel spullen in de supermarkt zult halen, kun je eigenlijk alleen maar proberen zo weinig mogelijk plastic te gebruiken. En dan heb je je tijd tegen, want kinderen lusten tegenwoordig niet graag meer boterhammen uit een broodtrommel. Mijn zoon wil ze altijd per se eerst in een plastic zakje hebben en daarna in de trommel. Te veel ouders hebben te veel geld en te weinig tijd om na te denken bij het leven. Tot op zekere hoogte moet je je daarbij aanpassen om je kind te behoeden tegen pestkoppen, maar je hoeft er niet al te ver in te gaan.

Ik heb altijd groot respect voor ouders die gewoon een ouderwetse picknickmand meenemen op een dagje uit, en die bedekken met een theedoek. Zo hoort het en het bespaart niet alleen geld: het helpt ook het milieu en veel meer dan je denkt. Kijk maar eens in de prullenbakken op maakt-niet-uit-welke plek waar veel mensen komen! Neem gerust gewoon een thermoskan met koffie, thee of frisdrank mee en broodjes. Modern en snel zijn is leuk, maar heeft ook z’n grenzen.

Conclusie

Plastic flessen vormen het grootste afvalprobleem. Ze kunnen dan wel hergebruikt worden, maar er zijn er veel te veel van. Probeer ze zoveel mogelijk te vermijden en deel dit artikel maar overal. Als je in een omgeving zit, waar iedereen stokvast gelooft dat kraanwater niet te drinken is, kun je een oud waterflesje met kraanwater vullen. Daar heb ik ook wel eens kinderen op school mee gezien en die werden niet gepest.

Misschien nog één voor arme ouders met kinderen: koop alsjeblieft niet zoveel slecht sap voor je kinderen. Koop bijvoorbeeld de helft en dan goed spul. Vul de rest aan met thee. Een waxinelichtje met daarop een pot thee, een theewarmer of een thermoskan met thee staan heel gezellig, geven een warme sfeer in huis en thee is gezonder dan je denkt. Ja, ook zwarte thee! Klein beetje rietsuiker erin en je geeft ze iets wat zowel het milieu spaart als hun tanden. Rietsuiker is niet slecht voor het gebit en zo zit je ook niet steeds met vuilniszakken vol lege drinkpakken.

Allerlaatste opmerking: aan mijn oudste zoon die inmiddels volwassen is, zie ik dat het spreekwoord jong geleerd, oud gedaan waarheid bevat. De dingen die ik hem als kind heb geleerd, past hij nu toe en daar hoort ook interesse voor het milieu bij. Heb alsjeblieft een mooie dag!

 

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliou, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Natrium in de grond en in je drinkwater via zeep: milieutip

gletsjer

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Iets wat je zelf kunt doen om gletsjers weer van ijs te laten zijn

Toen ik me een paar jaar geleden opeens realiseerde dat zeep vooral uit natrium bestaat, maakte ik me zorgen om het milieu. Ik gebruikte al jaren groene zeep voor de schoonmaak, omdat het prima werkte (zelfs voor de handwas) en er minder chemische rotzooi in zat. Maar het ging dus om het natrium, snapte ik op die dag. Op mijn 16e was ik het jongste bestuurslid van Milieudefensie en ik ben altijd voorzichtig met het milieu gebleven. Vandaag ga ik je laten zien hoe erg onze planeet verzeept en wat je daaraan zelf kunt doen.

De wetenschap ziet natrium nauwelijks als een gevaar en dus wordt het in de waterfabriek niet uit het water gefilterd. Kijk maar eens op een willekeurige waterfles en je zult zien hoeveel natrium erin zit. Of kijk op de website Water. Daar kun je zulke dingen ook opzoeken. Vroeger heette het ‘vers water’, maar dat is nu een website over films geworden. Klik maar op de link, dan zie je het zelf!

Zoals je wel weet, denk ik, kun je een hoge bloeddruk krijgen door een te hoog natriumgehalte. En je kunt ook vet gaan vasthouden. Daarom is het van belang dat je genoeg kalium binnenkrijgt, want die twee horen bij elkaar. En in kalium, als je dat uit je voeding haalt, zit ook natrium. Daardoor zorgt kalium voor een goede natriumbalans en je vindt kalium in alle fruit. Of in goed vruchtensap.

Oplossing 1: goed zout gebruiken

Wat ik ook altijd weer herhaal, is dat het belangrijk is om goed zout te gebruiken. Jozo-zout is prima als je het onder je bed zet om geesten te vangen 🙂 , of (even serieus) om een negatieve sfeer en dat soort dingen uit je huis en tuin te verjagen. Ook in bad is het geweldig en je krijgt er slakken mee dood (niet doen hoor). Maar voor in je eten is dit zout minder geweldig: het bestaat uit alleen natrium en chloor en dat is gewoon niet gezond.

Zout uit de Atlantische oceaan voor een prikkie

Goed, volledig zout is Himalayazout of zeezout. Géén Keltisch zeezout he! Dat is bewerkt en dus juist niet volledig. Het is daarmee ook slecht voor het milieu, hoe het ook allemaal biologisch bewerkt wordt enzo. Het Griekse KALAS-zout – mocht je ergens wonen waar een Griekse winkel is – is ook prima en bij Albert Heijn hadden ze Perzisch zout, zag ik laatst. Waddenzout kun je tegenwoordig ook krijgen. Je portemonnee gaat er wel van zuchten, maar goed zout is het zekers. Als je goedkoop zeezout wilt, moet je gek genoeg even richting de biologische winkel. Hier rechts zie je Atlantis zeezout en dat kost ongeveer €1,– voor een kilo. Dat is netjes toch? Het is zout uit de Atlantische oceaan en wat er biologisch aan is, weet ik niet. Biologisch schoongemaakt misschien.

wasnoten, die hangen in India gewoon aan de boom

Om even met mijn verhaal verder te gaan: ik schrok me zo ongeveer half lam, toen ik besefte dat ik meedeed aan de vervuiling van het milieu met natrium. Via die groene zeep, weet je wel? Dus ik haalde gelijk een bak vol met wasnoten. Die deed ik uiterst consciëntieus en zeer consequent in de was, net zolang totdat die alle kanten op ruftte en met geen mogelijkheid meer schoon werd. Bovendien zit er in die noten óók gewoon zeep = natrium, dus dat vond ik na een tijdje wel welletjes geweest.

De w.c. poogde ik schoon te krijgen met heet water met daarin natriumbicarbonaat en citroensap. Nou, met drie personen in huis ging dat niet echt geweldig. Ik probeerde het ook uit op de vloeren en alles, maar het plakte enorm en de vloer werd onmiddellijk weer vies. Bovendien is natriumbicarbonaat óók natrium en soda trouwens ook. En dat wilden we nu juist verminderen, toch?

Toen deed ik een tijdje himalayazout in het wasvakje, maar een vriend waarschuwde me dat wasmachines niet erg van zout houden. Die rotten er gewoon van weg en alles gaat roesten enzo. Dus na enig nadenken en diep filosoferen heb ik toch maar weer wasmiddel gekocht.

Oplossing: weinig zeep

En toen gebeurde er iets leuks. Eerst iets vervelends, want onze wasmachine overleed. Maar toen ik een nieuwe ging kopen, vertelde de verkoper in de winkel me iets erg verheugends: “je moet héél weinig zeep gebruiken voor de was, want anders wordt die niet schoon”. Ik keek hem scheel aan van verbazing, maar hij ging gewoon door: “Ja mevrouw, het is waar. Als u veel zeep gebruikt, blijft die in de kleding en andere was hangen. En ook in de machine zelf. Hoe goed moet een wasmachine wel niet spoelen om dat er allemaal uit te krijgen?”. Okee, dat klonk logisch. Ik bleef dus luisteren. “Kleding slijt, als er zeep in blijft zitten. Bovendien wordt alles ook juist minder schoon en niet méér, door zoveel zeep”.

Ik ben inmiddels vergeten waarom je was minder schoon wordt met meer zeep, dus ik heb het even gevisualiseerd. Wasmachine voor mijn neus, vuil shirt erin en weinig zeep. Wasmachine aan … Jep, na een tijdje wordt het schoon. Toen véél zeep. Ook schoon, maar niet schonerdanschoon. Ik hou het er dus maar op dat het gewoon niet helpt. Ik doe ongeveer 1/3 van de hoeveelheid zeep die er eigenlijk in zou moeten, in de was en tot nu toe is alles altijd schoon. Dat is al jaren.

Voor de w.c. gebruik ik het biologische schoonmaakmiddel van het huismerk van de supermarkt. Dat hebben best veel supermarkten en het is niet al te duur. Heel af en toe even een bak chlorix er tussendoor en verder gaat dat bij ons in ieder geval fantastisch.

Voor de ramen neem ik heet water met daarin een doorgesneden ui. Gehoord op tv van een paar professionele schoonmaaksters. Topspul is het: geen strepen en ook nauwelijks vervuiling. Voor de vloeren ook warm water met weinig schoonmaakmiddel. Welk je gebruikt, maakt niet zoveel uit: zeep is niet goed en in Ajax en dat soort spul zitten weer andere dingen die niet goed zijn. Gewoon weinig gebruiken is dan het beste. Als iedereen dat doet, scheelt dat de helft van de vervuiling!

Zó erg vervuilt zeep:

Toen ik enige tijd geleden het rioolputje in onze voortuin liet schoonmaken, kwamen daar echt kilo’s zeeppoeier uit. En een heleboel vet ook trouwens. De vorige bewoners van ons huis waren blijkbaar niet op de hoogte van wat ik hier vertel. Wij hebben altijd vloeibare zeep, dus dat moet nog van hen zijn geweest. Vet gaat bij ons ook niet door de gootsteen en in de friteuse die we tegenwoordig rijk zijn, stop ik altijd vloeibaar vet. Moet je nagaan dat dat zelfs niet oplost als er zulke enorme hoeveelheden zeep achteraan gaan! Breng vet dus alsjeblieft even naar de vuilnisbelt of naar de supermarkt, waar soms ook wel zo’n bak staat voor afgedankt frituurvet.

Gft-afval niet op het land

O, ik heb er nog één: mensen maken zich vaak zorgen, omdat het gft-afval niet gebruikt wordt als compost op akkers enzo. Maar dat is niet erg, want het vergaat toch wel en op het land stinkt het érg hoor! Koeiendrek is ook niet echt wat, maar ik ken best wat mensen die dat lekker vinden ruiken (ja echt). Maar heb je die gft-bak wel eens geroken? Als boeren dát op hun land gaan smijten, komen er echt nooit meer toeristen naar het platteland. Die rotten gewoon weg van de stank. Dus maak je daar alsjeblieft geen zorgen over!

Ik hoop dat ik je een beetje verlicht heb – en wellicht geamuseerd – op deze zondagmiddag. Toen ik begon met schrijven, sneeuwde het hier. Maar ik denk dat de weergoden zich vergist hadden en op hun donder kregen van de Grote Baas Jupiter, want het hield binnen een paar minuten alweer op.

De klimaatopwarming is helaas waar. Als je dit artikel verspreidt, kunnen een heleboel mensen er toch iets aan doen en weet je nooit of dat over een jaartje of 2 een graad in temperatuur scheelt. Dat is veel hoor, want de hele temperatuur is (voor zover ik begrijp) maar met 2° gestegen. En dat geeft zo’n ramp als je nu ziet op aarde. Voor het plastic heb ik ook nog wat ideetjes. Die ga ik denk ik nu schrijven en anders binnenkort. Deel dit alsjeblieft he! Het is belangrijker dan je denkt hoor.

 

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliou, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Als schaapjes zachtjes achter elkaar

Hulk says no

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Uit de film Ragnarok: de Hulk die “no!” zegt

Allemaal achter elkaar aan de cannabis. Allemaal aan de kurkuma en de aloë vera. Geen enkel positief resultaat, maar wel blijven juichen dat het zulk fantastisch spul is. Waarom? Omdat iedereen het roept en je er niet bij hoort, als je niet meeroept. Daarom. Schapen zijn lieve dieren, maar intelligent zijn ze niet.

Hier even voor het geval jij het ook hebt uitgeprobeerd en er wel of niet iets van merkte. Positief of negatief, want het kan allebei. De medische wereld weet nog zó weinig eigenlijk! Laatst las ik een website over MS en tot mijn verbazing stond daar dat er géén duidelijke diagnose voor die ziekte is. Nou, ík heb welgeteld één MRI-scan gehad en toen de dokter daar niet gelijk iets op zag, stuurde hij me onmiddellijk weg. De man was niet op de hoogte en ik had wel degelijk MS. Ik kan met mijn helderziendheid extra dingen zien, die de wetenschap niet ziet en niet weet. Maar daar gaat het vandaag niet over.

Ik hoor hier van alle kanten dat die wietolie (cannabisolie, THC-olie, CBD-olie) resultaat 0,0 geeft. Er zitten twee stoffen in (THC en CBD) en meer niet. Dat kan dus nooit een genezende plant zijn. THC staat voor tetrahydrocannabinol, een niet zo ongevaarlijk stofje in de marihuanaplant. Het stofje maakt je geestelijke gezondheid stuk, om het maar kort te zeggen. En je geheugen ook. Bovendien heeft het een verslavende werking.

Het tweede stofje is CBD, oftewel cannabidiol. Dat staat bekend als een ‘goede’ stof, die die geestelijke aftakeling moet verminderen. Dat doet het ook wel, maar niet in voldoende mate volgens bijvoorbeeld dit onderzoek hier. Ik noem er zo maar even één die ik vind. In letterlijk álle onderzoeken die ik over cannabis vind, staat te lezen dat er niet voldoende onderzoek is gedaan om zeker te zijn dat er geen of weinig schadelijke effecten zijn. En die zijn er dus wél en behoorlijk ook. Om die te verminderen, voegen ze een heleboel extra CBD toe, maar dat helpt slechts ten dele.

Nu kurkuma. Daarin zit zelfs maar één stofje, namelijk curcumine. Hier heb je een onderzoek, waaruit blijkt dat curcumine ten eerste niet goed opgenomen wordt door de lever en darmen. Dat is het stofje dat de gelige kleur veroorzaakt en dat een magische helende werking zou hebben. Wel, het maakt een metabolisme door in de lever en darmen, oftewel het spulletje komt er anders uit dan dat het erin gaat, zeg maar. Dus op de plek waar iemand kanker heeft, komt maar heel weinig curcumine terecht. Plus als je er te veel van neemt, kun je allerlei klachten krijgen in je cellen. Niet te vergeten: je plast het niet uit, dus waar blijft al dat spul dan? Dát weten de artsen niet.


Vervolgens werd er een soort olie van gebrouwen, die in het Engels turmeric oleoresin heet. Die werd getest op ratten en veroorzaakte daar allerlei zweren en ontstekingen in een heleboel organen. Ik zei toch dat het agressief spul is? Niemand die míj gelooft … Bij muizen die een ijzerarm dieet kregen, veroorzaakte kurkuma / curcumine een ernstige bloedarmoede. Als je dus vegetariër bent, is kurkuma zéker niet veilig. Ik zeg toch dat kurkuma je ijzer ondermijnt. Hier heb je het! Ook in dit artikel kun je lezen dat het spul maar bij heel weinig mensen werkt. Ik hoop dat de link werkt, want het is een pdf-bestand.

Aloë vera is ook niet zo ongevaarlijk als wel wordt gezegd. Kijk hier maar. Gewoon even een voorbeeldje van een paar mensen die hun huid enorm voelden branden na gebruik van aloë vera (met vitamine E, maar dat is altijd zo). Er kregen ook mensen hepatitis van, lees ik hier. Lekker spulletje, nietwaar?

Wat ik met deze verhalen wil zeggen, is dat je niet als een schaap mee zou moeten lopen met anderen. In hoeverre wil je eigenlijk bij mensen horen, die jou niet meer motten, zodra je het even niet met ze eens bent? Bovendien: als jij aloë vera gebruikt en het doet gewoon geen ene donder, dan mag je dat zeggen. Gebruik je wietolie en krijg je daar allemaal klachten van, dan mag je dat óók zeggen. Of kurkuma. Beter zelfs, want deze drie planten zijn géén medicijn en ze maken je nog zieker ook.

Als de (farmaceutische) industrie of de wetenschap geld ruikt, wordt iedereen die het niet met ze eens is, de mond gesnoerd. Dat is altijd zo geweest en dat is nu ook zo. Iedereen die z’n gezonde verstand gebruikt en ziet dat iets gewoon niet waar is, zou zich niet aan de kant moeten laten duwen en gewoon de waarheid zeggen: ík had niks aan die troep! Wat kan het schelen dat er mensen zijn, die niet goed opletten of die maar wat roepen? De hardste schreeuwers zijn trouwens mensen die het zelf níet gebruiken.

Vandaag had ik er nog één op Facebook. Ze schold me uit voor een charlatan, die mensen laat geloven in positieve energie en die mensen vet laat betalen voor nepbehandelingen. Ze kende me niet eens, dus heb ik haar even uit de droom geholpen. Maar dat is wat ik bedoel: gebruik nou eens gewoon die grijze massa van je om na te denken! Zoek dingen op en doe dat liefst in het Engels. Ik weet wel dat je dat niet leuk vindt en die mening deel ik met je. Maar als je echt iets wilt weten, is Engels informatiever. Lang niet alles wordt vertaald in het Nederlands en alle wetenschappelijke onderzoeken worden in het Engels geschreven. Tot in China toe! En als je er een paar gelezen hebt, begrijp je het steeds sneller.

Je IQ is niet iets wat stilstaat. Als je je brein werk geeft, groeit het en word je slimmer. Dat kan met sudoku’s of met doorlopers, met het lezen van een krant of nog liever een intelligent literatuur- of informatief boek. Of door gewoon te mijmeren over van alles om uit te vissen hoe jij denkt dat dingen in elkaar zitten. Los anders eens een moord op. Detectives zijn altijd bijzonder bijdehand. Problemen oplossen is de kern van intelligentie! Ik kende een Vietnamees meisje dat naast Vietnamees en Engels Chinees kon lezen, Japans en Koreaans. Allemaal met een ander schrift en een verschillende taalfamilie! En weet je wat haar hobby was? Wiskundige problemen oplossen in het Japans!! Daar had ze hele boekjes van. 😀

Dat is niet alleen intelligent, maar ook origineel. Ze deed iets wat uit haarzelf kwam, niet iets wat anderen haar min of meer oplegden of van haar verwachtten. Als je uit de middelmaat stapt, boeit het je niets meer wat anderen doen. Ze nemen maar lekker hun dagelijkse dosis gif, als ze dan zo per se willen geloven dat ze dan genezen van kanker en van weet ik wat allemaal. Je doet er toch niets tegen, want ze luisteren niet naar een eenling die waarschuwt. Als ik kanker had, deed ik chemotherapie en gebruikte ik daarnaast mijn olie en heel veel fruit. Vooral veel sinaasappels en mandarijnen. Het Moermandieet van vroeger was zo slecht nog niet, maar je moet er wel zeker van zijn dat je tumor echt doodgaat. Chemo is daarvoor wel de duidelijkste manier. De rest zorgt dat je niet wéér kanker ontwikkelt.

Als je nadenkt, vind je altijd compromissen. Je gelooft dan niet zo gauw in extreme dingen en dan word je overal veel meer geaccepteerd. Zo heb je meer rust en ook betere oplossingen voor alles wat je wilt veranderen in je leven. Dat is hoe ik het zie. Die cannabisolie is over 10 jaar allang vergeten. Dan heeft iedereen wel door dat ie niet werkt. Waarschijnlijk doordat jij een van de eersten was, die durfden zeggen dat het bij hen niet werkte.

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliou, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Echt geluk en echte gezondheid

Hobbiton Inn Australia

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zoveel mensen hebben de laatste decennia laten zien hoe je NIET geneest en hoe je NIET gelukkig wordt. Louise Hay met haar affirmaties liet zien hoe je anderen kunt laten denken dat het je goed gaat. Achter de schermen ging het echter eerder slechter met je dan beter. Deepak Chopra liet zien hoe je bakken met geld kon verdienen zonder er iets wezenlijks voor te doen.

Rylke Hamer liet zien hoe je een kankergezwel óók weg krijgt, maar niet zo dat het niet later teruggroeit. Byron Katie liet zien hoe je je relatie heel goed stuk kunt krijgen. Eckhart Tolle liet zien hoe je in een gevoelssfeer kunt komen, waar je je even lekker voelt, maar vanwaaruit je niet kunt leven. Thich Nath Han liet zien dat zelfs een monnik dat niet kan. Oprah Winfrey liet zien hoe je door een hoop poeha over jezelf te vertellen, héél beroemd, populair en stinkend rijk kunt worden. Maar gelukkig is ze niet, want ze blijft altijd maar dik en haar hart is nooit gevuld met bescheidenheid en tevredenheid.

Dalai Lama liet je zien hoe hij écht rustig is. Vol van zelfvertrouwen, van binnen kalm en niet in het een of andere “nu”. Bescheiden en grappig op hetzelfde moment. Hij liet zien hoe hij enorm bij de pinken is, alles en iedereen door heeft en hij probeerde je dat te leren. Maar hij wist niet dat jij, als je dat niet uit jezelf kunt, van alles in je leven mist. Dat je dat eerst moet aanvullen, voordat je zo kunt worden als hij.

Ik probeerde je dat te leren, maar de weg was lang. Je wilde kunnen wat ik kan, maar ook daarvoor moet je eerst de weg die ik aangeef, volgen. Dat ‘van alles en nog wat wat je mist’, dat zijn voedingsstoffen. Hoe het komt dat je die mist, is een lang verhaal en daar wil ik liever niet meer op ingaan. Het heeft me geen geluk gebracht om te proberen het toch te vertellen en ik vertel dus alleen dat je ze mist en hoe ik je kan helpen om ze weer aan te vullen. Dat is de basis van ieder probleem, iedere blokkade, iedere ziekte, klacht of stoornis en van iedere tegenslag.

Hoe vaak vertelde ik niet dat mensen elkaar in de weg staan? Dat kunnen ze nu niet meer doen, maar ze zijn nog lang niet allemaal aan de kant. Iemand wilde zélf een baan en ging anderen in de weg staan. Een ander moest d’r kleren en d’r huis altijd schoon hebben en stond anderen daarbij in de weg. Nog weer één moest en zou meer geld dan de buren en een verdere moest z’n gehakt altijd rul hebben, de hond goed opgevoed, geen onkruid in de tuin en een bak van een auto, die toch zuinig rijdt. Een vent die bleef, makkelijke kinderen, een carrière, maar wel véél dure vakanties, mooie voeten en wat al dies meer zij.

Gelukkig werd niemand van dat gekonkel, maar loslaten ho maar. Ook niet toen je er ziek van werd en nog meer tegenslagen kreeg dan vóórdat je begon met het in de weg staan. Iedereen had een enorme muur om zichzelf heen gebouwd. Daarom heb ik mezelf 9 jaar lang in de bovenwereld moeten ophouden om de mensen zelf dan maar los te weken. Dat kon gewoon niet meer op een normale manier. Het was de grootste opoffering mogelijk, maar anders was het leven opgehouden.

Iedereen werd daar wél gelukkiger van, maar waardering kreeg ik nagenoeg niet. Geloof ook niet. Iedereen die nog wat kruit over had, schoot z’n geweer leeg op mij, omdat ik dingen wist en kon bewerkstelligen die zij blijkbaar niet konden. Zelfvertrouwen, een hart vol liefde en toewijding, de wil om alles te weten te komen … Maar ik ging onverstoorbaar door en de bodem van de hel kan mij niet meer vasthouden.

Vele malen heb ik verteld dat de basis van het terughalen van je leven een dieet is. Het lijkt simpel, maar naast dingen die je wél moet eten en drinken, zijn er andere die je dient te vermijden. En in het algemeen moet je voeding ondersteunend zijn, want anders werkt het maar heel langzaam. Verder heb je gewoon een beetje mij nodig. Mijn aanwezigheid is op zich al helend en dat heb je nodig om weer te helen. Ik heb alle stormen niet alleen doorstaan, maar ook weten te gebruiken om uit te vissen hoe het hele leven in elkaar steekt. Niet alleen wat er buiten de aarde allemaal nog te beleven valt, maar vooral ook wat de factoren zijn, die gelukkigmakend zijn.

Uiteindelijk is dat toch wat je wilt? Altijd gelukkig zijn? Ik ben altijd gelukkig, van binnenuit. Wat er ook gebeurt, ik blijf wie ik ben. In negatieve zin, dat heb je al gezien. Toen het nodig was dat ik mijn reputatie op het spel zette door een heel uniek medium te worden, heb ik daartoe niet geaarzeld. Maar als ik nu opeens koningin zou worden, zou ik ook gewoon mezelf blijven. Daarin ben ik verreweg niet de enige, maar ik ben wel de enige die dat iedereen kan leren. Iedereen die gelukkig, gezond en succesvol wil zijn en iedereen die vooral in balans met zichzelf wil zijn en zelfvertrouwen wil hebben, komt langs mij.

Ik heb nog een nummer van Shakira voor je, dat hierbij past, geloof ik. Antologia heet het. Ik ben beslist geen fan van haar, maar dit klinkt prima. Waar ik respect voor heb, is dat ze is gaan zingen om haar familie in leven te houden en dat ze, nu ze succesvol is, haar land Colombia verder helpt:

 

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliou, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Stockholmsyndroom en afasie van Wernicke

Stockkholm

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Stockholm

Al heel vaak heb ik het met je gehad over mensen die van je afdrijven. Ze ‘kiezen’ plotseling of juist geleidelijk voor hun andere (verkeerde!) ouder, voor een fout vriendje of vriendinnetje, voor een leven op straat of iets anders wat niet goed voor ze is. Je bent ze kwijt en alles wat je doet om ze weer bij hun logica te krijgen, werkt tegen je. De persoon wil niet meer praten over het gebeurde en wil ook niet luisteren naar goed advies. Hij of zij weet het beter en dat is dat.

Tientallen cliënten heb ik bij me gehad, die iemand aan het kwijtraken waren of al kwijt waren. Nog eens tientallen gevallen kwamen voor in mijn persoonlijk leven, waaronder zelfs drie in mijn gezin. Gevochten heb ik om die mensen terug te halen bij hun werkelijke geliefden – hun familie, hun vrienden of relatie – maar het lukte me niet. Het is een lange weg, dat is het. Ik laat de mensen niet in de steek, maar vecht door totdat ik iedereen terug heb. En ik weet de weg nu.

Nu begint de oorzaak duidelijk te worden. Dat waar we allemaal door geteisterd worden bij mensen in onze omgeving, dat lijkt verdacht veel op het Stockholm Syndroom. Het is een zogenaamde stoornis, genoemd naar een aantal gijzelaars in een Stockholmse bank, die sympathiseerden met hun gijzelaars in 1973. Er is zelfs al een afkorting voor: PTSS. Het Stockholmsyndroom maakt hier deel van uit. Er zijn veel wetenschappers die twijfelen aan het bestaan van dit fenomeen, maar als je dit leest, denk ik dat jij er niet aan twijfelt en dat jij ook graag wilt weten wat daar nou écht de oorzaak van is! En nog liever: de oplossing.

Het probleem is psychisch én fysiek

Ik heb uitgebreid gezocht in de wetenschappelijke onderzoeken, maar ben echt nergens zelfs maar iemand tegengekomen, die eens zo’n Stockholmfiguur in z’n lab heeft gehaald, een paar sensoren op de kop geplakt heeft en eens heeft geprobeerd uit te zoeken in welk gedeelte van de hersenen die persoon nou een draadje los heeft zitten. Alle fysieke onderzoeken, ook van het gebied van Wernicke – dat mysterieuze taalgebied- blijven maar steeds fysiek. Dus je krijgt schade aan dat hersengebied van Wernicke (afasie), doordat je op je hoofd valt, een hersenbloeding krijgt of aanverwante zaken. Niet door psychische schade. Tenminste: dat is niet uitgezocht.

En bij dat Stockholmsyndroom blijft het maar psychisch allemaal. Niemand die daar eens iets fysieks aan vastknoopt om uit te vissen wat er nou eigenlijk in de hersenen gebeurt, wanneer iemand opeens zijn of haar verkrachter leuk gaat vinden en gaat volgen. Of iemand anders die hem of haar kwaad gedaan heeft. Het Stockholmsyndroom blijft een psychiatrische stoornis en de afasie veroorzaakt door schade in het gebied van Wernicke blijft altijd maar het gevolg van hersenletsel. Misschien moet ik eens voorzichtig gaan knopen dan …

Weer het internet op. Weer andere zoekwoorden en opeens had ik ingetypt: ‘PTSS and Wernicke’. En wat ziet mijn oog? Jawel, een klein artikeltje over een onderzoekje gedaan naar iemand, die een verkeersongeluk had gehad. Die had daardoor hersenbeschadiging opgelopen én PTSS. Hier kun je het vinden. Het is niet het Stockholmsyndroom, maar wel schade aan het gebied van Wernicke én ‘psychische’ schade.

Over psychische schade en stoornissen enzovoort gesproken: die bevinden zich allemaal in de hersenen en die zijn gewoon lichamelijk, niet psychisch. Dus mensen met een psychische stoornis missen net zo goed als lichamelijk zieken voedingsstoffen. Alleen op een ander plekje in de hersenen, waardoor de klachten psychisch zijn en niet fysiek. Alles waar je last van kunt hebben, heeft uiteindelijk een fysieke oorzaak en misschien is dat voor bepaalde mensen een reden om eens op te houden anderen voor gek te verklaren.

Je hebt te maken met een narcist

Het gaat erom dat mensen die met een foute partner weglopen, dat doen omdát die hen iets aangedaan heeft. Iets narcistisch, want alleen zoiets heeft de kracht om dit te veroorzaken. Ik zeg even ‘hij’ voor het gemak. Hij heeft haar gebruskeerd met zo’n steek onder water, hij heeft haar gehersenspoeld, gedwongen tot iets wat ze niet wilde, gezegd dat ze die opleiding niet kon afmaken of meer van zulke dingen. Zij gaf om hem en liet niet los, nadat hij haar te grazen had genomen. Nee, ze klampte zich vast aan hem en ik had deze dagen al uitgevist waarom dat is:

ze wil dat hij excuses aanbiedt, het goed maakt en een goede mens wordt.

Gebied van Wernicke

De schade die de narcistische persoon heeft toegebracht, is met woorden gedaan en dát, mijn lieve lezer, is de connectie met het gebied van Wernicke. Dáár bevindt zich immers het begrijpende taalcentrum in je hersenen. Alles wat je aan taal naar je toe krijgt, wordt in het gebied van Wernicke verwerkt tot begrip. En als iemand jou bruskeert met een opmerking in de trant van: je denkt toch niet dat je die opleiding nog kunt afmaken?, begrijp je die zin uiteraard.

En tegelijkertijd gebeurt er dan iets heel raars in je hersenen, wat alleen ik gelocaliseerd heb en verder helemaal niemand ooit. De linkerkant van je frontaalkwab (vlak achter je voorhoofd) kan de emotie die daarbij hoort – onzekerheid – niet meer verwerken. Daardoor krijg je een minderwaardigheidscomplex:

je gaat denken dat je het écht niet kunt en wilt er niets meer over horen.

Iedereen die je nog met die opleiding, met die baan, met dat toekomstplan of wat het ook is wat zo bruusk ontmoedigd is, confronteert, duw je aan de kant. Nee, ik kan het niet, denk je en dat zeg je ook. Je wilt het niet meer proberen, want het is plotseling van de baan. Niet alleen dat, maar je relatie met een fijne partner is daarmee ook over: die ben je nu immers niet meer waard, omdat die zo graag wilde dat je die opleiding deed, die baan aannam etcetera? Dat kun je niet en dus kun je niet verder met die partner.

Nu moet je wel met die narcist, die je zo gebruskeerd heeft. Nu je die onzekerheid niet meer kunt verwerken, kun je niet meer bedenken dat die lieve partner alleen maar wilde dat je die baan nam, omdat jij dat zo graag wilde. Hij houdt ook zónder die baan nog net zoveel van je. En dus laat je hem gaan.

En dit gebeurt niet alleen tussen partners, maar ook tussen ouders en kinderen of tussen vrienden. De kinderen willen de ouder opeens niet meer zien, want hun ándere – narcistische – ouder heeft iets gezegd, waardoor ze denken dat ze die lieve papa of mama niet meer waard zijn en daar niet meer heen mogen. Tussen vrienden is het ook precies zo. Dit is hoe het werkt en kijk maar eens hoe triest!

De oorzaak van het zich afkeren van echte geliefden

Waarom gebeurt dit? Omdat zo’n onverwachte steek in je rug een naam heeft: gaslighting. Dat is het gedrag dat narcisten vertonen, door hun slachtoffer constant te begraven onder de kritiek, waardoor die aan zichzelf gaat twijfelen. Die kritiek wordt niet zomaar gegeven, want dan treedt dat Stockholmsyndroom, dus die binding met de dader, niet op. Het moet gebeuren door zo’n valse opmerking, waar je van schrikt. Dat is het criterium.

Het gaat dus wel degelijk om het Stockholmsyndroom met schade aan het gebied van Wernicke. Niet veroorzaakt door hersenletsel, maar door een bruuske shock of een trauma. Bij mijn oudste zoon zijn er inmiddels momenten, waarop het licht een klein beetje gaat schijnen. Ik weet sowieso dat ik dit probleem ga oplossen. Niemand anders kán het immers, want alle anderen denken dat die afgedreven geliefde uit eigen beweging zijn of haar leven aan het vernietigen is. En dan is er geen reden om die terug te halen, te redden of uit te vissen waarom dit is gebeurd.

Ze vernietigen hun leven zelf met verkeerde vrienden, een ongelukkige relatie, met drugs, met op straat leven, met het ontkennen van alles wat goed voor ze is en iedeeen die echt om ze geeft. Ze weten het zélf wel en beter ook. Ze kiezen zélf voor hun leven en daar maak jij geen deel meer van uit. Ze zijn trouw aan hun straatvrienden, die ze niet meer zó erg kunnen bruskeren als die eerste persoon gedaan heeft en zijn er niet meer weg te slaan. Enzovoort.

Wees even wel, lieve mensen: daar kiest een normale mens toch niet uit eigen beweging voor??? Even de logica bij mekaar, okee? Mensen die zó plotseling zó raar wegdrijven en zich niet meer bewust zijn van wat ze doen, hebben ergens schade in de hersenen. En héél toevallig zijn mensen met schade aan dat gebied van Wernicke zich óók onbewust van hun niet-begrijpen of van hun enorm lange, wollige zinnen. 1 + 1 = 2? 

Uiteindelijk maakt het niet zo héél veel uit of de wetenschap nu weet hoe het in elkaar steekt of niet: jij bent iemand kwijtgeraakt en die maakt nu haar leven kapot. Jij houdt van die persoon en wilt haar weer terug hebben zoals ze echt is. Als je daarvoor naar de maan moet, dan doe je dat. Toch? Het goede nieuws is in ieder geval dat je niet naar de maan hoeft.

De oplossing is gewoon hier bij mij. Die bestaat uit een paar dieetadviezen, voor het geval je nog iets te zeggen hebt over het eetpatroon van je verloren geliefde. En uit een paar dingen die je kunt zeggen tegen die persoon. Als je geen contact meer hebt, doen we het op de paranormale manier. Dan kijk ik in de bovenwereld wat daar nog allemaal in de weg zit en trek ik dat weg. Ik kan niet zo in het algemeen vertellen wat het allemaal is dat je moet doen, want in eenieders geval is dat net weer anders. Wat wél voor iedereen geldt, is dat het veel werk is en ingewikkeld. Het is niet zo dat je bij mij komt, ik even abracadabra doe en je zoon, je dochter, je vrouw, je man of je beste vriend(in) gelijk weer terug is.

Toch nog even een heel lief liedje van Michael Jackson: You are not alone.

sophia dijkhuis, gouden era, sophia vassiliu, vassilou, vasilou, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.