Waar een mens al niet aan kan twijfelen

but my darling what if you fly

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Peter Pan zei al tegen je dat alles mogelijk is, als je maar in jezelf gelooft!

Ongelofelijk! Ik loop nog steeds met een gefronst voorhoofd en klapperende oren om wat ik daarnet meemaakte. Moest even naar de bank in de stad en raakte aan de praat met de medewerker. Naar aanleiding van een paar bankhandelingen kwam ter sprake wat ik voor werk doe en tja … mensen vinden het natuurlijk interessant, dat ik zieke mensen help genezen. Dat is altijd wel een gesprekje; zo ook nu.

“Ben je dan arts?”, vroeg de man nieuwsgierig. Nee schudde ik. “Ik ben heel erg ziek geworden, maar ik kon mijn jongens niet achterlaten zonder moeder en ben gaan onderzoeken wat de weg uit die ziekte was. En die heb ik gevonden. Voor mezelf en voor anderen”. De man keek me even aan en zei toen: “Maar dat is dan alternatief wat je doet? Daar geloof ik niet in!”. Nee, schudde ik weer. “Het is een beetje alternatief, maar ook zeker regulier. Je moet alle kennis die er bestaat, bijeenvegen en dan opent de deur naar buiten zich”.

peterpan
Zo moeilijk is het toch niet?

Een lange frons was zijn antwoord. “Mineralen en vitamines werken met elkaar samen”, ging ik verder. “Je moet niet één vitamine slikken of spuiten, maar je moet volledige mineralen innemen om ze aan te vullen. Bovendien héb je meestal geen tekort …”. Hij excuseerde zich om de prints van mijn transactie op te halen. Toen hij terugkwam, bleek duidelijk dat hij had nagedacht, want hij fronste alweer (of nog steeds). “Ik geloof er niet in!”, stelde hij vast. Ik keek hem verbaasd aan. “Als het niet waar was, lag ik nu toch al vier jaar in mijn graf!”, grinnikte ik. Ja, ja, knikte hij, dat dan weer wel. Maar hij geloofde het niet.

“Mag ik dan vragen wát u niet gelooft?”, vroeg ik ongemakkelijk. Maar de man kwam niet verder dan dat hij het niet geloofde. “Wat is het probleem? Het is toch simpel immers. Ik werd zogenaamd ongeneeslijk ziek en ontdekte toen dat ziektes NIET ongeneeslijk zijn. Gewoon niet. Er is wel genezing, als je maar weet wat je moet doen en dat heb ik uitgevonden. [Hij bleef moeilijk kijken, maar was erg geïnteresseerd]. De medische wetenschap doet iedere dag ontdekkingen. Die gaan op een hoop en niemand heeft het overzicht! Nou, toen ik ziek werd, heb ik het overzicht zelf maar gemaakt en toen ontstond de therapie, de weg de ziekte weer uit. Waar een ingang is, is ook een uitgang, toch!”.

peterpan
Waar een ingang is, is ook een uitgang!

Afijn, de meneer bleef zeggen dat hij het niet geloofde, ondanks dat ik toch echt voor hem stond en geen geest was. Hij was verbijsterd en kon niets meer uitbrengen dan die paar woorden. “Als je niet gelooft dat er een uitweg is uit je situatie, ga je dood. Ik ontdekte dat de ziekte van Lyme vanzelf overgaat na hoogstens 3 jaar. Mensen bij wie het níet overgaat, hebben geen Lyme, maar meestal MS (of iets anders). Dat weet de medische wetenschap niet, want er zijn al nauwelijks methodes om dit soort ziektes helemaal goed te diagnosticeren en er worden veel fouten mee gemaakt”, sloot ik af. Mijn transactie was klaar en ik begreep toch niet waarom hij niet geloofde wat hij simpelweg voor zich zag. Het had geen zin om nog meer uit te leggen.

peter pan
Da’s toch niet zo moeilijk?

Toen ik er later weer over nadacht in de supermarkt, bij het Oekraïense kraampje op het plein, op de terugweg in de auto en thuis, waarbij ik me het gezicht van de bankman weer voor de geest haalde, besefte ik dat hij gewoon niet kon geloven dat hij echt iemand voor zich had gezien, die van een als dodelijk te boek staande ziekte genezen was. Zelf ben ik er altijd heilig van overtuigd geweest dat voor ieder probleem een oplossing is en vind ik het niet zo héél bijzonder allemaal. Ik ben toch moeder en mijn jongens waren nog vrij klein toen ik ziek werd. Ze hadden niemand waar ze naar toe konden gaan als ik eraan bezweek, dus moest ik zorgen dat ik beter werd. Da’s toch niet zo moeilijk?

tinkerbell
Klaar!

Als je nu nog steeds in de waan verkeert dat je nuchter bent, wanneer je niet gelooft dat dingen gewoon mogelijk zijn, weet ik het niet meer. Het is juist nuchter om daar wél in te geloven en om het leven als iets simpels te zien. Je wordt dodelijk ziek, maar kunt je kinderen niet achterlaten. Dus ga je uitzoeken hoe je die ziekte weer uitkomt. Klaar! Gaandeweg blijk je gelijk te hebben, want er is inderdaad een weg naar genezing. Dat is niet 1-2-3 simsalabim en klaar is Sophia, maar mogelijk is het wél. En dát, m’n lieve lezer, dát is nou nuchterheid. Heel eenvoudig en bescheiden vaststellen dat je vóór al het andere in ieder geval nog 20 jaar gezond moet leven en dan van alles gaan uitproberen, net zolang totdat je succes hebt.

In dit soort magie kun je wél geloven! Niet dat heksengebroddel om een ander iets af te pakken en het voor jezelf te houden, maar wel dat er veel meer deuren op de wereld zijn dan je voor mogelijk houdt. Ik woonde eens op een flat, die bestond uit een lange gang (die op de helft een bocht maakte) met allemaal deuren aan weerszijden. Weet je hoeveel het er waren? Negen! Allemaal mogelijkheden in het leven.

Ik heb nog muziek. Al dagen hoor ik een prachtige wals in mijn hoofd, heel langzaam en gevoelig gespeeld door één enkele cello. Volgens mij is het de Bloemenwals van Tchaikovsky, maar ik kan de versie uit mijn hoofd nergens voor je vinden. Na lang zoeken tussen ‘walsen met cello’ vond ik een Griekse cellist, Konstandinos Boudounis. Grieken hebben niets met klassieke muziek, maar deze man heeft het en hij kan zelfs Bachs Toccata in D mineur voor je spelen. Ik moet niks van Bach hebben, maar dit … Luister maar:

Trouwens dit had ik in mijn hoofd. Na nog uren zoeken vond ik het: The second waltz van Dmitri Shostakovich. Na zeker 25 uitvoeringen gehoord te hebben, vond ik deze het mooist: Brodsky Quartet met Nino Gvetadze op het Prinsengrachtconcert van 2017 in Amsterdam.

 

© Vassiliou Empowerment

Nepnieuws: zoek de waarheid in een oerwoud van flauwekul

nepnieuws

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vanochtend vond ik een appje van een vriendin, waarin ze een artikel uit de NRC doorstuurde. Het ging over objectiviteit en waarheid en hoe daar tegenwoordig over gedacht wordt. Uiterst interessant, alleen al omdat weer eens pijnlijk duidelijk werd dat ik de krant gewoon niet lees, terwijl ik een abonnement heb. Maar ook inhoudelijk was het uiterst boeiend om te lezen hoe een journalist in dezelfde zin opkomt voor het vertellen van waarheid én beweert dat Poetin leugens vertelt. Ik zie in tegenstelling tot de auteur van dat artikel, die zegt dat waarheid in onze tijd wordt gezien als iets wat meerdere kanten kent, om me heen dat mensen juist wél de objectieve waarheid zoeken.

 

Nepnieuws: onderwerpen

Er is een enorme hype op het moment, die gaat om het ontzenuwen van zogenaamd nepnieuws. Nepnieuws wordt overigens ook wel ‘desinformatie’ genoemd. Meerdere kranten en andere media besteden daar grote aandacht aan, in een waarschijnlijk best eerlijk bedoelde poging om objectief nieuws van onzin te onderscheiden. Dat dat nog niet zo eenvoudig is, blijkt wel uit het feit dat iedereen elkaar naschrijft op dit vlak. Als je ‘nepnieuws’ bij Google intikt, krijg je de volgende lijst met websites.

Wat erg opvalt in al deze artikelen en programma’s of andere video’s over nepnieuws, is dat ze eigenlijk altijd gaan over een klein scala aan onderwerpen: vaccinatie, Poetin als dictator, leugenaar en manipulator van Trumps presidentscampagne, de opwarming van de aarde, 9/11 en de MH17. Daarbij valt eveneens op dat de lezer c.q. kijker in de corrigerende artikelen of video’s gedwongen wordt om een bepaalde visie aan te hangen. Hierbij gaat het om de volgende zaken:

  • Vaccinatie voor kleine kinderen is noodzakelijk en zou eigenlijk verplicht moeten zijn. Het is belachelijk dat sommige ouders hier niet voor kiezen.
  • Poetin is zonder discussie een dictator en een leugenaar. Hij heeft ‘bewezen’ Trumps verkiezingscampagne beïnvloed met behulp van trollen (nepaccounts op het internet).
  • De opwarming van de aarde wordt enkel en alleen veroorzaakt door het broeikaseffect, oftewel omdat wij mensen de aarde te veel vervuilen.
  • De implosie van de Twin Towers (World Trade Center) in New York op 11 september 2001 was een aanslag van Al Quaeda. De Amerikaanse overheid ontkent iedere betrokkenheid bij deze treurige gebeurtenis.
  • De MH17, vliegtuig dat van Amsterdam naar Kuala Lumpur vloog, is in het luchtruim boven Oekraïne neergehaald door het Russische leger.

Zelf heb ik bij al deze ‘waarheden’ mijn kanttekeningen. Met vaccinatie ben ik het uiteindelijk eens, maar dat is nadat ik er vorig jaar een langdurig en moeizaam onderzoek op heb losgelaten om feiten te achterhalen. Ik denk dat veel meer mensen tot dezelfde conclusie zouden komen, als open discussie over dit onderwerp mogelijk was, zonder dat tegenstanders gelijk als complotdenkers en imbecielen aan de kant werden gezet. Met andere woorden: c’est le ton qui fait la musique! Als je het belangrijk vindt dat mensen hun kindertjes vaccineren, wat toch best een barbaarse ingreep is, moet je daar wel goed vindbare en duidelijke informatie over geven. Alle voors en tegens moeten goed te vinden zijn. Enfin, dat zijn ze in mijn artikel hierboven.

Aan Vladimir Poetin heb ik vorig jaar zelfs twee artikelen gewijd, waarin ik helemaal heb uitgezocht hoe het zit met de waarheid over hem. Ik vind nog steeds dat ik dat toen goed genoeg heb gedaan, dus daar verwijs ik even naar terug hier en hier, voor als je mijn visie erop wilt hebben. En over de vraag of president Assad van Syrië een dictator is, vind je hier mijn gefundeerde mening. Omdat het een hardnekkig onderwerp is, zet ik hier nog eventjes een korte video neer. Daarin legt Poetin duidelijk aan een Amerikaanse expert op het gebied van hacken uit waarom het ontzettende onzin is dat ‘de Russen’ beschuldigd worden van het beïnvloeden van Donald Trumps presidentscampagne. Wat ik typerend vind, is Poetins uitspraak dat Trump en zijn medewerkers toch ook gewoon kunnen concluderen dat ze hun campagne in die zin goed hebben uitgevoerd, dat de meeste mensen op hem hebben gestemd. Hier is de video:

Gaan we verder naar het broeikaseffect. Ik heb altijd gedacht dat er ‘gewoon’ een nieuwe ijstijd aan zit te komen en heel eerlijk denk ik dat nog altijd stiekem. De bewijzen daarvoor vind ik ook overtuigender dan de bewijzen dat wij de aarde zelf opwarmen met ons gedrag. Ik denk dat de aarde daar te groot voor is. Toch heb ik er twee jaar geleden voor gekozen om te ondersteunen dat het verhaal wél waar is, omdat ik denk dat er alleen mogelijk iets wordt gedaan aan het milieu, als de mensen massaal denken dat wijzelf de aarde hebben opgewarmd met onze vervuilende fabrieken en uitlaatgassen. Dat kan allemaal een hoop milieuvriendelijker geregeld worden en ik ben van mening dat dat dringend moet gebeuren.

Wat 9/11 betreft is er gewoon een heleboel onzekerheid. Heel veel zaken kloppen niet of rammelen en het zou eerlijk zijn om alle feiten eens netjes naast elkaar te zetten en de leugens c.q. propaganda van bewegingen die de officiële versie wel en niet geloven, te ontzenuwen. Zo heb ik bijvoorbeeld eens een conciërge van dat gebouw zien en horen vertellen dat er die dag ladingen met explosieven het gebouw zijn binnengebracht. De manier waarop het gebouw implodeerde, zou ook niet geklopt hebben met het er invliegen van de twee vliegtuigen. Aan de andere kant zou ik het werkelijk barbaars vinden als iemand dit gepland had. Misschien nog wel erger dan erdoorheen vliegen, wat ik ook ongehoord en bruut vind. Ik denk dat als de overheid écht eerlijk hierover was, er allang duidelijkheid over zou zijn.

Over het ongeval in 2014 van de MH17 is Mark Rutte vooral degene die daarover draait. En wat ik ook raar vind, is dat de vluchten van deze lijndienst gewoon over Oekraïne bleven reizen, hoewel bekend was dat daar gevechten waren die zich ook wel eens in de lucht bevonden. Ik vind dat je dan een aanslag in de hand werkt en ergens had ik indertijd gelezen dat die route over Oekraïne heen sowieso niet zo logisch was. Maar de objectieve waarheid over deze treurige gebeurtenis ken ik net zo goed als iedereen niet!

 

Objectieve waarheid en taal

Wat ik wel weet … Mensen vinden het eng dat geen enkel medium de objectieve waarheid vertelt. Ze willen één krant lezen, één website bekijken en één tv-programma bekijken. Dan willen ze erop kunnen vertrouwen dat die de waarheid brengen. Dat is toch logisch? We zijn toch niet allemaal journalist? Het nadeel daarvan is echter wel dat al die kranten, websites en tv-programma’s zoveel mogelijk publiek willen trekken. Anders kunnen ze immers niet bestaan. Dan gaan ze iets vertellen wat populair is en nemen ze de waarheid met een vette zak zout. Ook zijn de meeste media politiek getint en beschrijven zij de feiten vaak vanuit hun eigen gezichtspunt.

Het is eigenlijk niet zo dat het nieuws tegenwoordig subjectiever wordt gebracht, maar dat de mensen er vroeger op vertrouwden dat hun partij of maatschappelijke zuil het bij het rechte eind had. Tegenwoordig willen mensen liever weten wat nou écht de feiten zijn.

Toen ik nog Franse letteren studeerde, volgde ik een afstudeercollege in sociolinguïstiek, waarin we onderzoek deden naar feiten en meningen in de media. Ik kan me er nog van herinneren dat onze hoogleraar de wijdverbreide mening aanhing dat je door middel van taal nooit een volkomen objectief bericht kunt weergeven. Daar was toen geen discussie over mogelijk – of misschien heb ik een college gemist – maar ik had daar toen al mijn twijfels over. Je kunt een boodschap soms op wel zeven verschillende manieren brengen, alleen al door een ander woord in de zin te benadrukken. Dat hadden we net bij een ander vak, fonologie, geconstateerd. Daar zitten ook objectieve – of neutrale – manieren tussen!

vobbeldje
vobbeldje

Vobbeldje: als je Koerdische vrijheidsvechters neerzet als ‘rebellen’ of ‘opstandelingen’, creëer je in één woord een massaopinie tégen deze mensen. Persoonlijk vind ik dat barbaars, want hun strijd bevindt zich op een afstand van minstens 5000 km van hier en niet iedereen heeft de tijd en het geld om zelf te gaan kijken hoe het daar is. Het woord ‘vrijheidsvechters’ is veel neutraler en ‘onafhankelijkheidsbeweging’ is zelfs 100% neutraal. Er wonen rond de 20 miljoen Koerden in Turkije en die hebben geen enkele vrijheid of kans in het leven. Ze mogen hun eigen taal niet spreken, geen culturele feesten houden en krijgen alleen een baan als ze ervan afzien ooit nog te zeggen dat ze Koerd zijn en dat zijn feiten.

Nog een paar feiten (ik kan het niet laten): deze mensen wonen verspreid over maar liefst vier verschillende landen, wat in de jaren ’20 van de 20e eeuw bewust zo is geregeld. Reden was dat de Engelsen, Russen en Fransen meer macht zouden hebben over het Midden-Oosten, als de Koerden geen enkele inbreng hadden. Ze hebben een eigen taal, cultuur en religie, maar zijn verplicht moslim te worden. Er wordt beweerd dat ze vier talen hebben en zelf niet weten welke de hoofdtaal is, wat niet waar is. Ik spreek een klein beetje Koerdisch en dat kan bijna iedere Koerd verstaan, wat niet geldt voor de andere talen en dialecten, die ze inderdaad ook kennen. Maar Nederland, dat ongeveer 1/10 van Koerdistan beslaat en wél een eigen staat heeft, kent ook meerdere talen en dialecten.

Ik keer even terug naar Nederland. Wat ik namelijk in hetzelfde artikel uit de NRC las (zie bovenaan), is dat NPO-baas Frans Klein besloten heeft om vet te bezuinigen op nieuwsprogramma’s. Hij is van mening dat dramaseries (lees: soaps) de werkelijkheid prima en eigentijds aangeven. Kijkers hebben zichzelf op Netflix opgesloten en kijken niet meer naar nieuwsprogramma’s op tv, zegt hij. Persoonlijk zou ik zeggen: verkoop je nieuwsprogramma’s dan aan Netflix. Dan hoef je gelijk niet meer te bezuinigen. En / of maak ze interessanter door meer mensen die echt iets te melden hebben, uit te nodigen. Als het publiek op Netflix series zit te kijken, kijken ze toch ook niet naar de series op tv! Maar ik ben niet de baas van NPO. Ik kan alleen maar mijn verwondering uiten over hoe moeilijk de waarheid vaak te vinden is tussen de flauwekul en de uiteenlopende meningen van iedereen.

 

© Vassiliou Empowerment

Magie staat je geluk in de weg

Smile of the sunrise by Marie Green

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Deze dagen heb ik als een gek alle 65 afleveringen (5 seizoenen x 13) van de serie Merlin zitten bekijken. 45 minuten per stuk, dus nee, ik heb geen leuke week gehad. Uiteraard keek ik die serie niet omdat die zo goed was, maar omdat er weer eens wat aan de hand was. De enige manier om dat weer van de hand áf te krijgen, was het bekijken van die hele serie. Op die manier heb ik wel 20 series moeten bekijken het afgelopen halfjaar.

Wat er dan wel aan de hand was? Wel, een of andere dwaas had me weer eens vervloekt en als daar één verhaal bijzonder handig voor is, dan is dat wel dat van Merlijn de grote tovenaar. De vloek was dus dat ik mijn krachten (Merlijn) nooit zou terugkrijgen en dat het kwaad (boze tovenares Morgana) altijd zou blijven overwinnen. En die vloek kwam dus uit, want als dat niet zo is, doen mensen zulke moeite echt niet. Een vloek zet je niet zómaar even! Waarom denk je anders dat mensen die op magie leven, altijd zo moe zijn en vroeg afgeleefd? Als je niet op eigen krachten leeft, moet je immers altijd op zoek naar nieuwe mensen om leeg te trekken. Dat dat uiterst vermoeiend is, hoef ik toch niet te vertellen?

Slechte mensen hebben inmiddels geen magische krachten meer en positieve geloven simpelweg niet in magie. De wereld wordt steeds logischer! Zelf geloofde ik er immers ook nooit in, totdat het deel van mijn man dat in die bovenwereld opgesloten zit, me met de neus op de feiten drukte. Daar had hij een fikse dobber aan, want ik was er niet voor te porren en logisch ook. Precies net als Merlijn ben ik degene op wie de wereld leunt. Ik moet me precies net als hij altijd klein maken, want oh als die types mij zien of zelfs maar ruiken is dat al genoeg om me kwaad te doen met behulp van de magie die nog over is. Je hebt gezien dat jeugdzorg – de smerigste magiër ter wereld met enorme krachten – me daarmee mijn jongste zoon heeft weten af te nemen. Niemand sprong voor ons in de bres en dat zou zonder magie nooit kunnen gebeuren.

Hoe krijgt die vieze organisatie het anders voor elkaar om jaarlijks duizenden rechters, advocaten, schoolleiders, artsen, hulpverleners en gemeentes allemaal een rad voor ogen te draaien en de kinderen van uitgerekend lieve, goede ouders ongegeneerd te ontvoeren en te stelen? Om ze precies dáárnaar toe te brengen, waar ze gevaar lopen en ervoor te zorgen dat de veilige ouder ze zelfs nooit meer mag zien? Om te zorgen dat niemand de goede ouder steunt en dat iedereen gelooft dat lieve mensen hun kinderen zouden mishandelen? Dat de kinderen zélf geen contact meer denken te willen met hun ouders, waardoor ze zichzélf kapot gaan maken? Dat IS magie!

Precies net zoals in het verhaal van Merlijn doorgronden tegenstanders van magie in het echt ook niet wat magie eigenlijk is. Ze zeggen: “Keer het de rug toe, dan houdt het wel op”, maar dat is domheid van mensen die niet weten waar ze het over hebben. Als je magie negeert, groeit die juist. Magie ís achterbaksheid en dat overkomt je immers wanneer je níet oplet! En ja, met magie kunnen slechte mensen een ander van alles laten geloven. Daarom zitten er zoveel onschuldige mensen in de gevangenis, worden kinderen van juist goede ouders altijd afgepakt, worden zoveel goede bestuurders slachtoffer van roddelcampagnes en krijg je de slechte met geen mogelijkheid weg.

Als de mensen niet meer bedwelmd zijn, doordat magie juist wél bestaat en bovendien krachtiger is dan het leven zelf, doorzien ze zoiets gelijk. Dan laten ze zich niet dom in slaap sukkelen door mensen met slechte bedoelingen, die uit zijn op macht, op kennis en bezit. Filosofen proberen al millenia het kwaad te doorgronden, maar het is zo simpel als wat: het kwaad is de angst om te leven.

Magie staat tussen God en de mensen in. Als er geen magie was, zouden we niet in onzin geloven en zouden er geen religies zijn. Dan wist je immers de waarheid gewoon. Zo was het in de oudheid ook en daarom waren er toen geen religies zoals nu! De goden waarin de mensen geloven, zijn állemaal verzonnen door magie: dus doordat de échte God niet meer bereikbaar is. De mensen kenden vroeger het verhaal van Atlantis: hoe we deze wereld in geforceerd zijn door die ene kwade vrouw, die ze meestal Eva noemen (Delilael of Lilith is ook goed). Als die Vader en Moeder God niet had aangetast, hadden we hier dan gezeten? Wees eens eerlijk! Nee toch! Ze heeft hun goddelijke creëerkrachten weten te grijpen. God is niet een onaantastbaar ‘wezen’, maar de twee oudsten van de mensen (of engelen als je dat leuker vindt). Zij zijn de bewaarders van het goede op de wereld, dus de beschermers van het leven en die zijn ook aangetast door de strijd tegen dat Evamens. Precies net zoals koning Arthur en Merlijn constant gewond raakten in de strijd.

Het geloof in God als een onaantastbaar en onzichtbaar wezen is afkomstig van de magie! Die zorgt er immers voor dat je niet meer weet hoe zaken écht in elkaar steken en dat je niet meer helder kunt nadenken? Dan weet je dus ook niet meer wie God is en ga je maar wat verzinnen. Dat er een of ander spiritueel wezen zou zijn, dat overal bovenstaat en af en toe ingrijpt. Je vindt het handig om iemand te verzinnen, die je (in veel gevallen) zelf veroorzaakte puree achter je kont opruimt en dat is dan ‘God’. Maar dat is niet hoe het in elkaar zit! Het is ook helemaal niet logisch dat God op een afstandje zit met een rode knop voor z’n snufferd en dat hij daar héél af en toe een keer op drukt. Nooit dus, want het is nog nooit gebeurd. En dat hij verder de mensen alles maar laat afbreken hier op aarde. En jij noemt jezelf nuchter en aards als je in zoiets debiels gelooft!

Mensen beweerden nota bene dat ze konden ‘genezen’ met magie! Wat dacht je dat Reiki was? Pure magie!! En al die giftige planten en stoffen die gebruikt worden om hun zogenaamde ‘helende eigenschappen’, zelfde verhaal. Daarom moet ik dat eerst weghalen, als een patiënt bij verkeerde behandelaars is geweest. Dat is véél meer werk dan het genezen op zich. Daarom kon ook lang niet iedereen ‘genezen’, want je moest er verdorven voor zijn en die magische kracht aanwenden voor eigen voordeel. Zoals je misschien wel eens gehoord of gelezen hebt, moet je in de magie altijd een slachtoffer hebben. Dat is toch niet genezen?? Zo werd de hele planeet steeds zieker en ellendiger.

Dát is magie: het zomaar in het wildeweg keilen met ziektes, pijn, ongeluk, klachten, slechte eigenschappen waar je zat van bent en die je verrekt uit te werken met jezelf enzovoort. Die stuurden ze naar een ander of lieten ze gewoon in de lucht hangen, zodat iemand anders die toevallig op die plek liep, ze oppikte. Situaties uit puur eigenbelang zo stevig vastzetten, dat geen hond ze meer los krijgt. Dat gaat dan over het graaien naar geld, macht, een vent, een baan, meezitters in het leven, gezond-zijn en dat soort toestanden. Mensen die dit gedaan hebben, zijn altijd gezond, blakend en wel, terwijl al die anderen, van wie ze het geluk hebben afgepakt, geen leven hebben. Totdat ik het ze afneem. Dan moeten ze volwassen worden en op eigen benen gaan staan. Dat lukt ze niet en dus houden ze dan hun gemak.

Begrijp je nu dat magie echt gewoon altijd helemaal verkeerd is? Magie barricadeert de weg terug naar het paradijs en maakt ook dat je niet eens meer wéét dat dat paradijs bestaat. God is er niet om te dienen, want ook dat is magie. In de wereld van God is er geen ruimte voor hiërarchie en zieke machtsspelletjes. Mensen zijn er niet ziek en het ontbreekt hun aan niets. Ze kunnen alles wat ze willen, zelf creëren door te visualiseren en ernaar te leven. Daarom zijn ze niet afgunstig of gemeen: daar is toch geen reden voor! En dat is onze toekomst. Dat we weer zó gaan leven en nee, dat duurt niet meer lang.

 

© Vassiliou Empowerment

Wat vertel je je kleinkinderen?

wiel-tedruk

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

De regen waarmee ik vanochtend wakker werd, was niet zozeer van het soort zachtjes tikt de regen op mijn zigeunertent. Het was meer eerder van het genre help, pas ik nog in die boot richting evacuatie? Toch krijg je straks na dit artikel een regenlied van me, want dat zit in mijn hoofd. En wat in mijn hoofd zit, dat zit er niet voor niks. Dat weet je wel na al die jaren dat je mijn columns leest.

Als je wilt weten of je goed bezig bent, denk ik dat er in ieder geval één manier is om dat pijlsnel te weten te komen: stel jezelf maar eens voor als opa of oma. Je zit lekker in je fauteuil met een kleinkind op schoot, dat een verhaaltje van je wil horen over vroegah. Over hoe de Grote Opa en Oma het allemaal zo’n beetje deden in het leven. Het doel van de vraag is dat je kleinkind van je wil leren hoe het later als het groot is, ook kan leven. Heb je het beeld beet? Gaan we!

Opa 1 neemt kleinzoon op schoot en begint te vertellen: “Lieve jongen, toen je opa jong was, was hij stoer! Hij ging helemaal naar een arm land in Zuidoost-Europa om dat opnieuw te helpen opbouwen. Maar voor wat hoort wat, dus als die mensen daar in dat arme land zijn hulp wilden, moesten ze zich eerst bekeren tot zijn kerk. Dat was een beetje bijzóndere kerk: eentje met missieneigingen. (Kleinzoon kijkt opa met grote ogen aan: wat is mizziewattemetat?). Jaaa jongetje, dat betekent dat die kerk graag wil dat iedereen op de hele wereld lid wordt van hen.

Dat was niet zo heel gemakkelijk, want de mensen waren daar meestal van een andere kerk. Daar gingen de mensen niet zomaar uit, want die kerk hielp hen met een heleboel dingen in hun leven. Dus wat deed die slimme opa van jou? Die zette projecten op om daar jongeren te helpen, zodat ze niet op straat gingen rondlopen. De kerk in moesten ze en dat deed je opa door daar een jongerengebouw neer te zetten, waar hij zelf ook een heel klein beetje aan meehielp door een uurtje te schilderen en te zagen. Hij zorgde ervoor dat daar flink veel foto’s van werden genomen, die hij op zijn facebook zette. Dan konden de mensen in Nederland maar goed zien hoe gewéldig je opa die arme mensen daar in dat verre land van hun geloof en hun cultuur afhielp”.

Ik hoop dat als je zoiets aan je kleinkinderen moet vertellen over hoe jij je jonge jaren doorbracht door anderen die het moeilijk hadden, stuk te maken, dat je nageslacht dan slim genoeg is om dat niet als voorbeeld voor hun eigen leven over te nemen. Nu mijn voorbeeld:

Sophia als oma neemt haar kleindochtertje bij zich en vertelt dat ze zieke mensen beter ging maken. Ze had helemaal in haar eentje uitgedokterd hoe dat moest, wat heel moeilijk was omdat niemand het nog wist. Ze ging een heleboel lezen op het internet en in boeken, ze ging praten met mensen en zoeken in de winkels. Ze kon ook praten met de engeltjes in de hemel en die hielpen haar ook een beetje. Zo leerde ze steeds meer en kon ze steeds beter en sneller helpen. Maar de mensen wilden liever ziek blijven dan haar geloven.

Ook als ze liet zien hoe ze werkte en er verhalen over vertelde en schreef, wilden ze niets van haar weten. Ze lachten oma allemaal uit. Ze gingen daar gewoon mee door, toen ze zelf genezen was van een heel erge ziekte, waar alle andere mensen aan doodgingen. En ook toen ze kindertjes genas van stoornissen in hun hoofd, waardoor ze niet goed konden leren op school. Zelfs toen ze aanbood om één dag per week gratis te genezen, kwam er helemaal niemand bij haar. Haar geld was helemaal op en nog steeds wilde niemand van haar weten. Haar kinderen werden afgepakt door een ontzettend gemene mevrouw van de kindertjesnietbescherming, haar laatste familie ging dood en oma bleef verdrietig en arm achter in haar eentje.

De mensen wilden haar ook geen baan geven en ze werd heel bang. Als ze nu dood zou gaan, zouden de mensen heel erg gaan roddelen over haar en waren haar kinderen in één klap voor het leven kapot. Haar kleindochtertje keek haar aan met een traantje in haar oogjes en vroeg: “Maar oma, hoe ben je daar weer uitgekomen dan?”. Oma Sophia pinkte het traantje weg, kuste het meisje op de oogjes en antwoordde met een diepe zucht: “Lieve meid, het vervolg morgen okee? Nu eerst maar slapen”. En ze legde het al half slapende meisje in haar bedje, terwijl ze naast haar bleef zitten totdat ze helemaal sliep.

Jij kunt later in ieder geval aan je kleinkinderen vertellen dat je die mevrouw die zoiets geweldigs kon om de mensen te helpen genezen van hun ziektes en hun ongeluk, ijskoud hebt laten stikken. Dat jij je nek uitstrekte om haar goed te zien hoe die arme mevrouw steeds verder in de stront terechtkwam. Hoe ze ook om hulp vroeg om gewoon heel simpel haar prachtig geschreven en ontzettend steunende en helpende artikelen in de krant en op het internet te (laten) zetten en op de radio en tv te komen: niemand hielp haar. Ze hadden allemaal één keer in de twee maanden bij haar kunnen komen voor hulp. Dan waren zij zelf nu beter geweest en had Sophia de moeilijke tijden overleefd. Maar niets hoor: ze dachten alleen maar aan zichzelf.

Een paar honderd mensen lazen haar artikelen jarenlang gratis om er zelf beter van te worden, want er zat enorm veel kracht in en je genas al een beetje door Sophia’s verhalen te lezen. Hoe blij denk je dat je nageslacht met jou zal zijn? Maak jij er maar weer een mooie dag van voor jezelf en denk vooral nóóit aan die lieve vrouw die zoveel te geven heeft, maar totaal de grond wordt ingetrapt. Deel haar artikelen vooral nergens en kijk hard lachend verder naar haar ondergang. Bedenk daarbij spottend dat zij dat met jóú nooit had laten gebeuren. Neem haar grenzeloze altruïsme zeer zeker niet als voorbeeld voor je eigen leven. En vertel je kleinkinderen maar wat je gedaan hebt. Zijn ze vast héél trots.

 

 

© Vassiliou Empowerment

De positie van de vrouw: combinatie werk en gezin

familie

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Nu we méér dan duidelijk genoeg hebben kunnen opmerken dat Sophia geen flauwekul vertelt, zeggende dat de duivel een vrouw is, kunnen we verder. Zíj, die gestoorde freak van een Delilael, is de schuld van het feit dat wij als vrouwen 25.000 jaar ná haar zondeval nog steeds met een identiteitsprobleem zitten. Tijd om dat eens op te lossen! Zullen we dan maar? Ik vind het namelijk gewoon erg om te zien hoe de jongere generaties vrouwen zich tegenwoordig verplicht voelen om een ambitieuze baan met een gezin te combineren. Dat noemen ze dan vrijheid, maar wel een rare vorm daarvan! Lees dit maar eens verder, want het heeft alles met dit mens te maken. En deze keer ga ik niet preken om thuisblijfmoeder te zijn!

 

De oplossing: eerst een paar voorbeelden

Nu je uit mijn voorgaande artikelen een beetje weet hoe het kwaad is ontstaan door een vrouw en weet dat vrouwen daardoor altijd zo ondergewaardeerd zijn geweest, gaan we dat eens oplossen! Ten eerste kan ik je melden dat de rest van die engel van weleer er ook nog is en hedentendage zangeres is. Ja, ze is er nog! Ze vertelt altijd grappen aan haar publiek en heeft een gezonde dosis zelfspot. Zij is een ontzéttend goede reden om als vrouwen juist wél gewaardeerd en gerespecteerd te worden: niet alleen is het kwaad begonnen door een vrouw, maar het goede ging door en wel in de overgebleven rest van diezelfde vrouw! Had je niet gedacht he? Nee, ik kwam er ook pas net achter dat het zo zat.

mw. Neelie Smit-Kroes
Neelie Smit-Kroes

Ik ga een aantal vrouwen noemen, die bekend zijn en erg gewaardeerd om hun niet-Delilaelse eigenschappen. Hier rechts zie je Neelie Smit-Kroes, die je beslist kent. Je mag het zien in de tijd waarin ze jonge kinderen had, waarnaast ze zelfs nog harder ging werken. Maar haar karakter is er één van no-nonsense, zelfspot en humor. Aanpakken waar nodig is en anders lekker laten gaan. Daar waar mannen altijd en eeuwig klagen over dat gezever over regeltjes, het claimen, het kleinzielige en pikkerige van vrouwen, is zij het totale tegendeel daarvan.

Hedy d'Ancona
Hedy d’Ancona

Misschien wil je nog een oud-politica, Hedy d’Ancona, ook nog even zien. Die houdt ook absoluut niet van zeuren, is niet jaloers of claimerig en pikt niet op andere vrouwen. Die vrouwen die voor hun uitgebreide klerenkast staan en dan nóg zeiken dat ze niets hebben om aan te trekken, mogen de erfenis van het mens Delilael er wel eens uitjagen! Een vrouw is écht niet zo en als jij het nog in je hebt: vandaag is de mooiste dag van je leven, dus hup d’ruit met die taart!

Het zijn vrouwen met een hoog Delilaelgehalte, die van de regeltjes zijn. Als je een jaloerse aanleg hebt, wil je anderen controleren én wil je dat anderen jouw pijn ook voelen. Dan ga je ze kwaad doen om die reden en je gaat bijvoorbeeld je eigen partner ook in de gaten houden, zodat hij niet met een andere vrouw kan gaan. Alsof hij dat van plan was! Je gaat onredelijke eisen aan hem stellen en dat doe je ook met je vriendinnen. Die mogen ab-so-luut niet iets hebben wat jíj niet hebt, want dan word jij een monster! Ik weet zeker dat je dat soort vrouwen wel kent.

Maar die jaloerse aanleg is niet van jezelf! Gezonde jaloezie maakt dat jij ook wilt hebben wat die ander heeft en dat je je ervoor gaat inzetten op een positieve manier. Of dat je besluit dat je ook wel tevreden bent zónder dat. Het gaat allemaal naar Rome.

sushmaswaraj-minextaffairs
Sushma Swaraj van BuZa, India

Hiermee stel ik je voor aan Sushma Swaraj, minister van Buitenlandse Zaken van India. Enige tijd geleden vond ik op Twitter (geloof ik) een filmpje van haar aan de grens met China, waar wat opschudding was. Ze was een paar Chinese soldaten de Indiase groet ‘Namaste’ (zie foto) aan het leren en vroeg hun hoe ze dat in het Chinees zeiden (ni hao). Zo eenvoudig en kalm als ze was, denk ik dat die soldaten niet eens door hadden dat ze met een minister stonden te praten. Niks geen gezeur en geprik met regeltjes, maar eenvoud en verstand erbij. Goed voorbeeld als vrouw! Sowieso vind ik India een verstandig én humorvol land (humor is immers óók verstandig!) en zou ik je willen aanraden om hun krant af en toe eens te lezen: hier is de TOI, the Times of India.

Loretta Schrijver
Loretta Schrijver

Nog iemand uit Nederland kwam ik tegen: Loretta Schrijver. Wéér wars van regeltjes, warm en hartelijk en zeer on-zeikerig. Wel doorpakken, maar niet zeuren of claimen. Dat doen onzekere vrouwen en daar zijn we echt helemaal klaar mee! Ga maar eens stevig op je benen staan en voel je onafhankelijk van anderen in het algemeen. Jíj doet wat jij wilt, waarbij je best buiten de regels mag gaan, graag zelfs. Als je maar redelijk blijft. Dat heet eigenwaarde en die bezit iedere vrouw!

Voormalig keizerin Sisi
Voormalig keizerin Sisi

Net kreeg ik van een vriendin een ansichtkaart van voormalig keizerin Sisi van Oostenrijk-Hongarije. Misschien ook als voorbeeld van hoe je kunt omgaan met zo’n functie, als je niets mag. Sisi mocht haar kinderen niet eens opvoeden van haar totaal door regeltjes en formaliteiten bezeten schoonmoeder Sophie von Beieren, die zich letterlijk óveral mee bemoeide met haar opvallend dikke neus. Ze mocht zich ook niet met regeringszaken bezighouden en alleen maar op haar kamer zitten mooi te wezen. Haar man kon niet tegen het mens op en dus ging Sisi zelf maar rondreizen door het land. Ze bezocht kindertehuizen, ziekenhuizen en andere plekken waar mensen het moeilijk hadden. Er was toch nog ergens een plek voor deze vrije en vrolijke geest!

 

Vrouwen.zijn.niet.bazig!.

Bijna alle vrouwen die ik ken, hebben een hekel aan regeltjes, aan controle en aan formaliteiten of bazigheid. Misschien heb je iets naars meegemaakt, als je toch dit soort dingen in jezelf herkent. Ikzelf heb bijvoorbeeld een iets overdreven drang tot opruimen en mensen die mijn kasten van binnen zien, moeten altijd lachen: daarin zitten alle spullen keurig netjes opgevouwen en opgestapeld, terwijl de meeste spullen níet in de kast zitten, maar ergens rondslingeren. Tja, ik heb ook restjes Delilael.

Dat wat we meestal ‘capabel’ noemen in een vrouw – en niet in een man! – dat is juist dat overdreven aanpakkerige, opruimerige gedoe van vrouwen die níet vrij zijn en overal orde en regelmaat willen hebben. Zij willen controleren wat een ander doet en zelfs weet. Claimen tot en met door hoge onzekerheid. Het hele onderwijs is daar zelfs op gebaseerd, wist je dat? Waarom denk je dat je zo per se alleen maar uit boeken mag leren op een school? Zulke onzin! Omdat de leraar dan exact weet wat jij weet! Controle en dus Delilaelgehalte. Dit is door mannen verzonnen, want die hebben óók last van dat mens. Tijd om dat allemaal te vervangen door een fikse hoop vrijheid en vrolijkheid!

Nog effies over dat claimen van vrouwen! Natuurlijk heb je er als vrouw recht op dat je partner tijd met je doorbrengt. Maar wat denk je dan van die vrouwen die altijd ontevreden zijn? Vrouwen die aan de ene kant van hun vent eisen dat die zich in duizend stukken breekt voor het gezin, maar aan de andere kant lopen te emmeren dat hij nooit thuis is. En maar zeiken dat er niet genoeg geld is, maar zelf daar niets aan doen. Mannen zijn trouwens net zo goed onredelijk als vrouwen, maar ik blijf even on-topic vandaag als je het niet erg vindt.

 

Combinatie van werk en gezin

Ik zeg wel altijd dat het gezond is om, als je kinderen hebt, er te zijn als moeder en dat vínd ik ook. Maar als je een man hebt die niet genoeg verdient of als je alleen bent, zul je moeten kiezen: óf helpen met bijverdienen óf niet zeuren dat je niet vijf keer per jaar op vakantie naar Hawaii kunt. Kies je voor bijverdienen, regel dat dan met werktijden en oppas! Daar zijn vrouwen toch goed in? Hier mág je los. Als je in het onderwijs werkt, heb je veel tijd voor je kinderen en ook vakanties ‘vrij’ (je moet wel proefwerken nakijken en lesschema’s maken!). Begin je een bedrijf aan huis, dan gaat dat alleen goed lopen, als je er vooral het eerste jaar hard aan trekt. Dat moet je regelen en daar mag ook je partner bij helpen!

Alleen onder schooltijd werken is heel moeilijk en zelfs mij lukte dat niet met mijn taleninstituut. Ik moest er 2 avonden bij werken om rond te kunnen komen en dat was toen ik al overal bekend was en een clientèle had. Nu moest ik in mijn eentje het hele gezin onderhouden en de meeste vrouwen hoeven dat niet, maar toch. Regel je oppas goed en stabiel en blijf erop letten dat je je balans houdt. Af en toe heb je gewoon even een uurtje voor jezelf nodig. Een hulp in de huishouding is echt geen overbodige luxe als je werkend moeder bent en af en toe wat hulp in de tuin ook niet. Ook zul je vaker kluswerk uitbesteden, want anders krijg je een burnout! Dat wil je echt niet, dat kan ik zeggen en tegenwoordig met dat jeugdzorg (Delilael in al haar heftigheid) op de loer, kun je dat er niet bij hebben. Je bent maar zo je kinderen kwijt en ik overdrijf niet.

Die eeuwige zelftwijfel en onzekerheid, gemengd met een gebrek aan goede voorbeelden, nekt je als vrouw! Ja, als je dat wilt, kun je blijven werken als moeder. Alleen moet je er rekening mee houden dat er dan veel minder huiselijke sfeer in huis hangt, want dat kunnen de meeste mannen niet creëren. Dat is iets voor een vrouw en dat is gewoon van nature. Je kinderen missen gewoon van alles als moeders zo vaak weg is. Verder heb je grote kans dat je het niet volhoudt en dat je kinderen hechtingsproblematiek oplopen. Als je daar iets op verzint, door bijvoorbeeld oppas aan huis, is werken niet langer onmogelijk.

Aan de andere kant vind ik het toch ook een goed voorbeeld als je als moeder werkt. Als het je maar ligt en als het maar bij je past! Je bent niet alleen vrouw, maar ook een persoon en het is gewoon geoorloofd dat je doet wat bij jou past in het leven. Het is immers óók een goed voorbeeld als je bij je kinderen blijft, omdat jij als persoon dat graag doet. Mijn vroegere buurvrouw loste haar ambitie op door vrijwilligerswerk te doen als maatschappelijk werkster. Nóg een idee wellicht. Hier in Nederland heb je de keuze! Als je in een ander land woont, is het een heel ander verhaal: daar móét je fulltime werken als stel, anders heb je niets te eten. Dan is het een ramp als je alleenstaand moeder bent, want hoe kom je aan genoeg geld?

Peggy Zina
Peggy Zina

Griekse zangeres Peggy Zína zei eens dit: “Zangeres zijn is een ideale baan voor jonge moeders. Je werkt alleen de weekenden en de rest van de week ben je bij je gezin en toch heb je genoeg inkomen”. Dat is balans!

De onbalans van vrouwen gaat altijd maar over het moeten combineren van een gezin met werk. Dat is gewoon iets wat onzettend moeilijk is en wat niet iedereen voor elkaar krijgt.

Als jij hier ook mee zit, wees dan blij dat je hier woont en de keuze hebt. Maak er maar gebruik van, want zo hoort het ook te zijn in het leven! Ook als je jong bent en nu pas aan een gezin begint. Je hebt écht de keuze om het zo te doen als jijzelf wilt, daarbij ook aan je gezin denkend.

Was ik de muziek vergeten! Hier Karin Bloemen voor je, nog een goed voorbeeld van een normále vrouw zonder complexen enzo. En Nederlanders kunnen wél muziek maken, alleen geen popmuziek, maar dat kunnen er wel meer niet. Kijk maar eens naar het gejank in China en Japan, dat ze ‘popmuziek’ noemen. Geen kind meer, echt een prachtig lied:

 

© Vassiliou Empowerment

Respect voor vrouwen!

Vrouwen

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Nadat alle vrouwen duizenden jaren lang zwaar geboet hebben voor dat ene kreng Eva, zijn ze nu eindelijk min of meer gelijk aan een man. De verhoudingen zijn echter nog wel flink verstoord, omdat we de oude rolpatronen aan het doorbreken zijn. Wat de waarheid over Atlantis en de oorsprong van het leven betreft: die was in de oudheid en zelfs nu nog in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, gewoon bekend. Vandaag over hoe dat kan.

 

Vrouwen en maatschappij: de moderne strijd

Nog steeds voelen vrouwen zich genoodzaakt te vechten voor een positie in het leven. Als je huisvrouw bent, word je al gauw scheef aangekeken, wordt tegenwoordig gezegd. Zelf heb ik die ervaring absoluut niet, maar veel andere vrouwen toch wel. Ga je werken terwijl je moeder bent, dan ben je opeens stoer, maar je valt wel stukje bij beetje uit elkaar van de stress en de overbelasting. Daarbij heb ik het nog niet over wat het met je kinderen doet. Mannen hier in Europa helpen in het huishouden, maar dat is lang niet overal het geval. En ik hoor ook vaak dat vrouwen minder verdienen dan mannen. Ook daar heb ik nooit last van gehad, maar dat kan aan mij liggen.

 

Hoe serieus word je genomen als vrouw?

Eigenlijk geloof ik zelf dat de wortel van de ongelijkheid tussen man en vrouw niet zozeer dat carrièremaken is, maar meer het serieus genomen worden. Mannen worden gauwer geloofd, vertrouwd en serieus genomen dan vrouwen en dát ervaar ik inderdaad ook. Ik vind de carrièrewoede van moderne vrouwen eerder zorgelijk dan een teken dat er eindelijk gelijkheid aankomt of dat die er al is: het is gewoon niet goed om zoveel te werken als er kinderen zijn. Iedereen weet dat ergens in zijn of haar hoofd of anders wel hart!

Als je geluk hebt in het leven – wat lang niet iedereen heeft – kun je kiezen om vroeg moeder te worden in verband met je carrière. Of juist laat, dat kan ook. Dan heb je tijd voor de kinderen en worden ook je maatschappelijke wensen vervuld. Maar dat lukt maar weinig vrouwen. Als ik naar mezelf kijk, dacht ik er vroeger als volgt over: als ik geen kinderen krijg, wil ik graag een carrière. Krijg ik ze wél, dan word ik thuisblijfmoeder. Helaas bracht het leven het niet zo en was ik verplicht hard te werken als moeder. Het leven staat niet altijd aan jouw kant en juist als vrouw kun je daar van nature zo goed mee omgaan! Laten we dat blijven doen en eens naar het echte probleem kijken.

Even weer de oudheid: vrouwen werden toen niet serieus genomen. Als zij bijvoorbeeld voor iemand getuigden in een rechtbank, werden ze vierkant uitgelachen. Ze werden alléén serieus genomen als moeder, echtgenote en huisvrouw. In het oude Rome hadden vrouwen een betere positie. Een vrouw als de uiterst kundige Iulia Agrippina Minor bijvoorbeeld, had bijna oneindig veel macht, net zoals Cleopatra in Egypte. Die laatste maakte haar hele land echter kapot, terwijl ze in haar bad met ezelinnenmelk lag te dromen van een paar Romeinse kerels in haar bed. Dat komt doordat het in Egypte niet gewoon was dat een vrouw aan de macht was. Ze was niet ervaren en wist zichzelf geen houding te geven.

 

Europese vrouwen meer gelijk

Hier in Europa waren vrouwen niet zo ondergeschikt. Dat is met het christendom juist gekomen. Daarvóór hadden ze een veel betere positie. Het christendom was ook niet ontworpen voor Europeanen, maar voor mensen in het Midden-Oosten, waar vrouwen in een hoek gestopt werden. Daardoor kreeg je hier juist van die kerels, zoals die Augustinus bijvoorbeeld in de 4e eeuw n.C., die de vrouwen even de keuken injoegen. Wist je trouwens dat Augustinus uit Algerije kwam? Hij was geen Berber en had dus van nature al niet van die verlichte ideeën over vrouwen. En zijn gedachten kwamen hierheen!

Wanneer je erover nadenkt, kom je iedere keer weer terug op hetzelfde punt: het gaat erom dat vrouwen niet serieus genomen worden. We worden niet voldoende respecteerd en gewaardeerd. Dát is het echte probleem. Niet dat we geen hoge banen kunnen krijgen. Dat kunnen we wel, maar te weinig vrouwen ambiëren dat. En dat zegt wat over wie wij als vrouwen zijn! Dat is tenminste hoe ik het zie. Als een vrouw wél respect en vertrouwen ontvangt, maakt het haar geen donder meer uit of ze thuisblijfmoeder is of directeur van Unilever! En heel eerlijk: als je moeder bent, is het gewoon beter voor je kinderen én voor je eigen gezondheid dat je tijd en rust in je leven hebt. Dat je niet iedere dag als een gek de file door moet om naar een of andere fancy baan te racen, waar je 8 uur later totaal afgeknapt weer vandaan komt om je kids na een magnetronmaaltijd nog net in bed te leggen.

 

De mensen kenden het scheppingsverhaal

Die Eva – Delilael, Lilith of Inanna – heeft me wat paraatgemaakt! Toch wisten de mensen in Griekenland, Noord-Afrika en het Midden-Oosten in die tijd gewoon hoe het kwaad was ontstaan en hoe we op aarde terechtgekomen waren. Dat er één foute vrouw was, die Eva dus en dat er een Vader en een Moeder God waren. In Griekenland wordt, zoals ik wel vaker vertelde, door moeder Maria heen eigenlijk Moeder God vereerd. Die komt ook veelvuldig voor in poëzie, muziek en literatuur. Wat ik tevens ergens las en wat niet waar is: dat het celibaat bij ons vandaan komt. Nee! Bij ons mogen priesters trouwen hoor. En vrouwen psalmzingen tegenwoordig ook op de tv en soms zelfs in kerken. Heb in de Rooms-Katholieke kerk nog nergens getrouwde pastoors gezien!

In Azië, de Amerika’s, Afrika en Australië was de waarheid over de geschiedenis van de wereld ook bekend. Lang niet overal hadden de mensen daaruit geconcludeerd dat vrouwen ondergeschikt zouden moeten zijn aan mannen! Het is hier in Europa dat we de waarheid zijn kwijtgeraakt! Hier wil iedereen alles altijd wetenschappelijk onderzoeken. Als dat niet kan met bepaalde onderwerpen, houdt men er toch aan vast. Hou maar opgravingen om ‘bewijs’ te vinden van dit en van dat. Ja, ik hou ook van wetenschap en zou het heel erg mooi vinden als je alles op die manier kon vinden, maar dat is gewoon niet mogelijk. We leven immers in een gekunstelde wereld, die nergens op logica gebaseerd is.

 

Conclusie

Wat mij betreft zit het als volgt: mannen en vrouwen zijn uiteraard gelijk aan elkaar, maar ze zijn niet hetzelfde. Zoals een schorpioen steekt, een schaap wol geeft en een olifant voor z’n familie zorgt, zijn vrouwen ook wat ze zijn. Je hebt je eigen persoonlijkheid, maar als vrouw ben je in de meeste gevallen ‘aarde’, zoals sommigen het uitdrukken, terwijl mannen ‘hemel’ zijn. Wij doen praktische dingen, zoals voor onze familie zorgen, het huishouden doen en onze man van advies voorzien. Mannen zijn meer naar buiten gerichte idealisten, die meestal beter zijn in dingen als politiek en geld verdienen buitenshuis. Zonder elkaar zijn we nergens, dus laten we elkaar respecteren! In onze rol, maar ook vooral als mens.

Nog even over rollen: tijdens mijn studie had een medestudente van me een klein onderzoekje gedaan naar een cultuur ergens in Zuidoost-Azië (ik weet niet meer welke), waar vrouwen gewoon waren om op de grond te zitten en mannen op een stoel. Dat léék vette discriminatie, maar was het niet! Vrouwen zijn immers van de aarde en mannen van de hemel. Die móchten niet eens op de grond zitten, want in die cultuur waren vrouwen juist dominant. Ook niet ideaal natuurlijk, maar goed om te weten dat evenwicht niks verkeerds is.

 

© Vassiliou Empowerment

Eva en de erfzonde

vrouwen

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Nu je overal om je heen ziet dat mensen weer dichterbij zichzelf komen en dat met mij ook gebeurt, denk ik steeds weer aan bepaalde perioden uit de geschiedenis. Eén daarvan is het leven van Jezus.

Ik ging er eens even over googlen en ergens stond weer dat verhaal over dat vrouwen zo’n benarde positie hadden in de oudheid. In Rome trouwens niet, maar die hadden dan ook geen joodse of anderszins Midden-Oosterse traditie. Vrouwen telden als slaven en hadden geen enkel recht. Mannen mochten vreemdgaan, zolang het maar niet met een getrouwde vrouw was, want die was al eigendom van een andere man. Zó erg was het en dat had een reden. Ik was daar benieuwd naar en zocht het op.

Kwam uit bij een meneer uit Carthago, die rond de 200 jaar n.C. leefde: Tertullianus. Zijn echte naam was Quintus Septimius Florens en hij was één van de eerste kerkvaderen. Daar waar andere mensen het gewoon ‘wisten’, schreef hij op hoe het in elkaar stak: Eva uit het paradijs was begonnen met het kwaad en daarom lag de toorn van God nog altijd op al haar nakomelingen – oftewel vrouwen. “Jij bent Eva, de poort naar de duivel. Gods oordeel hangt nog steeds over jouw sekse”.

De man had zonder het te weten nog enigszins gelijk ook, want die Adam heeft nooit meegedaan met Eva. Wat de mensen óók wisten in die tijd, was dat er een God en een Godin waren. Kijk maar naar Zeus en Hera, Jupiter en Juno, Brahman en Saraswati. Moeder en Vader God tegenover één duivel die een vrouw was.

Jezus betrok de vrouwen meer bij het leven, door met ze te praten. Hetzelfde deed hij met andere verstoten mensen, zoals armen, tollenaars (belastingdieven) en prostituées (Maria Magdalena, een Samaritaanse vrouw met wie hij praatte, Susanna enz.). Vanaf toen kregen vrouwen heel erg langzaamaan iets meer respect en werd de maatschappij iets minder agressief. In Rome was Seneca in de tijd van Jezus de eerste soortement van socialist: hij kwam op voor de armen en wilde meer rechten voor het volk. Lukte niet bijster wel met Nero als keizer, maar de eerste poging was daar.

De gedachte van de zogenaamde erfzonde was echter moeilijk uit te roeien. Die breidde zich uit naar zowel mannen als vrouwen, aangezien er in de bijbel staat dat Adam zich door Eva liet verleiden. Er staat dat ze vervolgens uit het Paradijs werden verjaagd en het zelf maar moesten zien te rooien. Zo is het in het echt niet gegaan, want ik heb dat uitgezocht en aan God zelf gevraagd. Hij liet me het ware verhaal zien en vertelde ook waarom het fout in de bijbel staat: in de hoop dat vrouwen dan minder gediscrimineerd zouden worden. Dat lukte dus niet best, maar het is tenminste geprobeerd. Het kwaad is nu eenmaal diep geworteld.

Eigenlijk is die onzin over dat de mensen al collectief slecht zouden zijn door die ene snotneus van een Eva, pas in de 20e eeuw langzaam uitgevaagd. Als iemand dat nú nog zegt of schrijft, krijgt die de wind van voren van zowel vrouwen als mannen en terecht ook! Ik heb het echte verhaal vaak genoeg verteld, dus laat dat vandaag even achterwege. Eva is nog steeds springlevend, maar dat duurt niet lang meer. Zodra iedereen weer één met zichzelf is en niemand meer in hun energieveld kan duiken om misbruik van ze te maken of ze ziek te maken, is ze in één keer over en uit. En daar zijn we heel dichtbij!

En daar past even mooie muziek bij! Wat dacht je van de Bloemenwals van Pyotr Ilyich Tchaikovsky? Het stuk heet trouwens цветочный ролл in het Russisch: Shvetoïtsjne roll en komt uit balletmuziek de Notenkraker. Dit wordt uitgevoerd door het Mariinsky Orchestra o.l.v. Valery Gergiev uit St. Petersburg.

 

© Vassiliou Empowerment

Wetenschap deel 2: jij als gelukkig geheel met twee hersenhelften

Trap naar de hemel

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Deze dagen heb ik me suf gezocht naar onderzoeken op het gebied van verschillen in werking tussen de linker en de rechter hersenhelft. Simpel was dat niet, want de onderzoeken zijn iedere keer zo’n beetje hetzelfde: iemand die een herseninfarct heeft gehad in de linker hersenhelft, moet op de een of andere manier via de rechter hersenhelft opnieuw taal leren gebruiken. Hoe moeten we weer gelukkig worden als de wetenschap niet meewerkt?

Begrijpen van taal bevindt zich rechts, dus dat lukt wel. Daarom snappen mensen met een dominante rechter hersenhelft moppen zo snel. Maar als ze niet ook hun humor ontwikkeld hebben (links!), dan zijn ze jaloers dat jíj een grap maakt en zij niet. Maar het je uiten in taal, daar heb je je linker hersenhelft voor nodig. Ben je niet goed in één of meerdere van deze dingen, dan heb je dus werk om de missende stukjes hersenen weer aan de praat te krijgen.

Naast talige zijn er ook ontzettend detaillistische anderssoortige onderzoeken. Ik heb er een paar gevonden, die over datgene gaan wat ik ook altijd vertel. Wat ik je wil laten zien, is dat genoeg mensen wel kleine stukjes weten van wat ik vertel. Dat wat zij níet kunnen, is alles op een hoop gooien, er de bruikbare stukjes uithalen en daar een therapie uit destilleren. Dat is míjn werk.

  • Dit is een ingewikkeld onderzoek, waar onderzocht werd welke delen van je hersenen actief zijn bij het zien van grappige cartoons en welke bij het begrijpen van een talige grap.
  • Hier een nogal warrig onderzoek over actieve hersenhelften bij verslavingen en pogingen tot stoppen. De verslaving komt door een storing in het gebied van Wernicke, wat ze vreemd genoeg niet gevonden hebben. Wel zien ze dat het vaak rechts gebeurt. Je linker hersenhelft komt in actie bij het proberen die sigaret, die frikandel of dat drankje niet te nemen. Klopt, want daar heb je logica voor nodig en controle over je gedrag.
  • Motorische issues links en rechts, waaruit blijkt dat je motoriek inderdaad rechts zit, zoals ik altijd vertel.
  • Je niet bewust zijn van het feit dat je ziek bent, zit inderdaad ook in je rechter hersenhelft. Dan ben je je wel van meer dingen niet bewust overigens.

 

De kwantumfysica over licht

Ik kan nog wel een paar uur doorgaan met fenomenen benoemen, die links of rechts in je brein gebeuren, maar ik vind het echt weer mooi geweest voor vandaag! Met de mensen die ik in die bovenwereld tegenkomen, kan ik praten, maar het zijn toch stukken van ons en ik geloof dat ik eindelijk precies gesnopen heb hoe dat nou kan. Ik ga nog weer een poging doen om het uit te leggen, door alle bits ‘n’ pieces bij elkaar te leggen.

Brahman, het hier op aarde niet zijnde stuk van de man die bij me hoort, vertelde me dat alles uiteindelijk van licht is gemaakt. Licht is het leven en het leven is licht. Ik heb dat in al die jaren met hem ook zelf kunnen constateren. Dat is ook wat men in de kwantumfysica zegt. Diezelfde kwantumfysici hebben een kijkje genomen helemaal binnenin cellen en moleculen. Als je helemaal tot op het diepste niveau kijkt, dan zie je … lichtdeeltjes oftewel fotonen. Binnenin iedere mens en ieder voorwerp.

Wat ze nou weer níet hebben gedaan, dat is de boel daarna weer uitvergroten om te zien wat dat licht voorstelt. Ik heb zo’n idee dat ze dan misschien wel ons lichtlichaam, dus het etherische lichaam zeg maar, gezien zouden hebben. Of al die bouwwerken die ik allemaal opruim daar in die bovenwereld. Ik verzin ze echt niet hoor! Heb iets beters te doen en juist doordat mijn rechter hersenhelft niet op dreef is, ontbreekt het me aan voldoende fantasie om zoiets uit m’n blote harses te bedenken.

Bovendien: als ik weer een lading van die dingen opgeruimd heb, krijg ik reacties van mensen die aan het genezen zijn of zich tonnen lichter voelen. Er is dan niets anders gebeurd in hun leven, waardoor dat ook veroorzaakt zou kunnen zijn. En aangezien het altijd véél mensen zijn die het zeggen, kun je wel stellen dat mijn werk kennelijk meespeelt bij verbeteringen in de mensen. Ik help de mensen om weer één met zichzelf te worden en ja …. natuurlijk word je dan beter van je ziektes! Natuurlijk wordt de kwaliteit van je leven dan beter.

 

Vroeger was je een héle persoon!

Wat Brahman me ook vertelde én wat ik in bijbelboek Genesis gelezen heb: heel vroeger leefden de mensen veel langer dan nu. Er waren zelfs mensen die 16.000 jaar lang in één lichaam hebben geleefd, zo bezwoer hij. Ik geloofde het niet, maar parkeerde zijn opmerkingen ergens in mijn geheugen. Je wist immers nooit of er toch nog iets van klopte. En verrek: vandaag begreep ik het opeens.

Waarom vandaag? Nou, omdat ik eindelijk een heleboel stukken van mezelf die ik miste (rechter hersenhelft), terugkreeg en toen ervoer ik aan den lijve hoe het in malkander stak. Conclusie is dat je, als je heel bent, maar één keer leeft. Het feit dat je iedere keer doodgaat, wordt veroorzaakt doordat je níet meer heel bent:

Okee, we zijn dus begonnen als engeltjes. Etherische mensen met een lichtgevend lichaam, die konden vliegen, buitelen, zich met één gedachte verplaatsen en die elkaars gedachten en gevoelens tot op zekere hoogte konden aanvoelen. Ik heb zelf kunnen constateren dat die lichtlichamen op 64.000 Hz roteerden en dat onze fysieke lichamen helemaal níet roteren. Nee en ze vibreren ook niet! Dus hoe zijn we fysiek geworden? Doordat die ene dame, die Eva (Delilael of Lilith) kwaad werd en niet meer normaal wilde worden. Zij ging zitten mokken en knoeien hoe ze het leven kon verpesten. Toen vond ze dat je ‘fysiek’, dus hard, tastbaar en zonder die leuke creëerkrachtjes kon worden, als je je lijf liet stoppen met roteren.

Alzoo geschiedde … en hier zijn we, fysiek en wel. Dat betekent echter dat het fysieke lichaam dat we hier hebben, onderdeel is van dat engelengebeuren! Daarom blijft dat engelenlichaam na je dood achter en denken we dat je naar het hiernamaals gaat. Nou, meestal kwam je gelijk terug, want wat moest je daarboven in die stinktroep doen? Je kon de mensen op aarde niet helpen vandaaruit en er was helemaal niets te doen. Maar nu zijn die man daarboven, die ik Brahman blijf noemen omdat ik zijn naam zoals hij hier heet, niet mag noemen van hem, en ik al jaren aan het werk om de mensen weer zo te maken als ze horen te zijn.

De mensen die ik daarboven zie, dat zijn stukken mens: talenten, stukken hersenen, eigenschappen enzovoort. Wanneer je getraumatiseerd raakt, zeggen we dat je een stuk van jezelf kwijtraakt, niet? Dat is letterlijk waar. Alleen gaat er dan niet een stukje brein weg ofzo, want dat kan natuurlijk niet. Nee, zo’n eigenschap of talent ziet eruit zoals jijzelf, maar dan heel ijl. Ja, een geest! Jij, zoals je jezelf of een ander in je dromen ziet!

Toen we nog maar net hier op aarde waren, zat dat etherische deel van je binnenin je. Dat was niet los van je en je kon dus jezelf of anderen ook niet zien in een droom. Maar die Lilith, die had de kennis van een engel en die had het kwaad al genoeg bestudeerd om alles kapot te krijgen, op het moment dat de andere engelen haar van de kennisbron (die kennisboom, weet je wel) konden afsnijden. Ze deed satanische rituelen, waarmee ze dus allemaal stukken uit je kon rossen: feitelijk heb je dus geen apart etherisch, energetisch of lichtlichaam, maar trok ze gewoon stukken los uit je. Omdat dat kleine stukjes waren, waren ze ijl: fijnstoffelijk, zie je wel?

Die stukken konden niet meer in je terug, omdat dat mens alle macht in handen had. Zíj bepaalde voor minstens 90% wat er gebeurde op aarde, doordat ze een keer een fout had gemaakt in zo’n ritueel en toen zelf ook aan stukken ging. Die stukken zaten in stenen, dieren, planten en in alle mensen. Dat was de zondvloed, het verhaal van Noach. Daarna was er gelukkig niemand meer die álle kwade kennis had, maar niemand was meer zichzelf en het leven werd steeds naargeestiger.

Ze wilde een bepaalde man hebben – Brahman, míjn man dus – en pas in dít leven, ruim 35 jaar geleden, had ze hem in haar klauwen. Maar hij zag haar alleen platonisch en na een jaar of 8 zag hij kans zichzelf weer van haar te bevrijden. Toen was ze haar macht kwijt, aangezien die op zijn gevangenneming gestoeld was en konden we haar stukje bij beetje uit alles en iedereen bevrijden. Dat moest ik samen met het stuk van Brahman dat daarboven was, doen, omdat niemand anders die bovenwereld in kan. Hij kon in het begin bijna niets doen, omdat hij nog aan dat mens vastzat. Dus ze had hem (de linker hersenhelft van mijn man) en toen zijn rechter hersenhelft die hier op aarde was, zich ook nog gevangen liet nemen door haar, was hij totaal in haar grip. Van zó diep zijn we omhooggeklommen! En met ‘we’ bedoel ik de hele wereld.

Toch werd het steeds meer en we zijn inmiddels op het punt aangekomen, waarop steeds meer mensen weer één met zichzelf beginnen te worden. Als ik jou daarboven tegenkom en je kan helpen, weiger ik dat niet. Ik zou gemakkelijk kunnen zeggen: “Kom maar bij me op consult!”, maar ik ben geen materialist en ook geen oplichter. Daarom is het echt niet meer dan normaal dat jij ook eens aan míj denkt en mijn werk steunt. Jij geneest een heel stuk en ik overleef in deze onmenselijk moeilijke tijd. Er is nog nooit iemand geweest, die geen baat had bij mijn behandelingen, want dat laat ik niet gebeuren.

Dat Lilithmens had mij óók geheel in haar macht, toen de man die bij me hoort, ‘m op mijn 18e voor mijn neus smeerde met dat wijf. Hoe dat voelde om dat mens in me te hebben? Wel, ik wás er wel, maar had niets te vertellen over wat ik dacht, voelde of deed. Ik had geen verweer meer om haar te bevechten. Dit herken je vast wel van jezelf! Pas later toen ik eindelijk een keer de waarheid te horen kreeg over mijn Griekse afkomst en terecht woedend werd dat mijn adoptieouders daarover vierkant gelogen hadden, vloog het mens er weer stukje bij beetje uit. Dat heeft nog nooit iemand anders voor elkaar gekregen zonder mijn hulp. Ga maar na bij jezelf!

Wat ik doe om mensen te genezen, is misschien moeilijk te begrijpen als je me nog niet kent. Maar abracadabra is het voor nog geen millimeter. Alles is bekend in de wetenschap! Alleen gefragmenteerd en omdat ik enorm goed ben in denken, heb ik de stukken bij elkaar geraapt en de weg naar genezing gevonden. Alles, maar dan ook echt álles wat ik doe, is logisch en wetenschappelijk te verklaren!

 

© Vassiliou Empowerment

Wetenschap: veranderingen in DNA en hersenen door verdriet

open boek

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Al een hele tijd ben ik op zoek naar wetenschappelijke ondersteuning in de door mijzelf ontdekte kennis over hoe we ziek worden. De wetenschap weet op zich wel alles wat ik zeg, alleen heeft er vóór mij nog nooit iemand de ontdekkingen bij elkaar gehaald en aan elkaar gemonteerd, zodat er een oplossing uit voortkwam. Dat dat niet is gebeurd, komt omdat alles aan ontdekkingen geheimgehouden wordt en je dus niet vrijelijk kunt zoeken naar de oplossing om ziektes echt uit te bannen. Dat is dus míjn bijdrage aan de wereld.

Zonder enig bewijs het vooroordeel aanhangen dat ik zogenaamd níet wetenschappelijk zou werken, doet men wel. Vanochtend na twee maanden eindelijk antwoord op mijn mail aan het tijdschrift Psychologie: “Dank voor je voorstel! Maar we zien geen mogelijkheden helaas, onze invalshoek is (populair)-wetenschappelijk”. Ten eerste gáát het niet om een invalshoek, maar om de waarheid en ten tweede kan de wetenschap ook nieuwe dingen leren.

Geef mij een kamer met 500 dossiers en ik geef je feilloos dat ene dat je nodig had. Dat is het leuke van medium zijn. En nu had ik weer even de beschikking over een aantal onderzoeken over hoe stress en verdriet je ziek kunnen maken. Wanneer dat verdriet in je kinderjaren heeft plaatsgevonden, is dat nog weer erger zo. Maar wat deze onderzoeker dus heeft gevonden, is dat de stress uit je kinderjaren je je héle lichaam nog ziek kan maken. Zowel psychisch (wisten we al) als fysiek (hadden we nog geen bewijs voor).

Je weet misschien nog uit mijn voorgaande artikelen dat je witte bloedcellen eiwitten aanmaken, die ziektekiemen (parasieten, virussen of bacteriën) aanvallen. Je kunt ziek worden van de oorlogen binnenin je, maar je hebt ook gevallen waarin je lichaam jouzélf gaat aanvallen. Na zoveel gelezen te hebben over dit onderwerp en niets gevonden te hebben over hoe jij dan aangevallen wordt, heb ik voorlopig geconcludeerd dat dat dan misschien niet waar is, maar het is wél zo!

Als je aan ‘toxische stress’ (ernstige en langdurige tegenspoed) wordt blootgesteld, zonder dat je steun krijgt, krijg je een overproductie van cortisol. Dat zou je eigenlijk moeten kalmeren, maar doordat er zóveel cortisol wordt geproduceerd, gaan je witte bloedcellen die eiwitten zelf al aanmaken. Die brengen je schade toe, omdat er geen infectie is om aan te vallen en zo word je ziek. Dat komt doordat je DNA opnieuw wordt ‘verpakt’ en als je DNA wordt aangetast, is dat permanent.

Dat veroorzaakt die hersenschade in het gebied van Wernicke, de frontaalkwab en het limbische systeem, waar ik altijd over vertel. Dit betekent dat er in mijn verhaal een schakel tussen het oplopen van een shock en het oplopen van minieme hersenschade zit: de shock verandert je DNA. Het verhaal staat hier in het Nederlands en in het verhaal zitten de links naar de originele onderzoeken in het Engels. Wat ik ook meermalen in dit verhaal heb gelezen, is dat de wetenschap inderdaad stelt – precies wat ik altijd zeg – dat de meest minieme hersenschade je al heel ziek kan maken. Niet alleen psychisch, maar ook fysiek!

Deze link wil ik je ook nog even apart meegeven en hier nog een verhaal over cortisol. Het verhaal wordt specifiek uitgelegd naar de gevolgen van het uit huis plaatsen van kinderen, maar iedereen die langdurige en / of ernstige, herhaalde tegenspoed meemaakt en daarbij geen steun of liefde krijgt van vertrouwde personen, is vele malen vatbaarder voor een heel scala aan ziektes, die zich vaak pas vele jaren later openbaren. Exact, exact, exact wat ik zeg!

Als ik vertel dat je stukken van jezelf kwijtraakt, dan is dat ongeveer hetzelfde als dat een wetenschapper ontdekt dat bepaalde genen, die normaliter ‘aan’ staan, uitgaan door deze stress. Of andersom. Ik hoop dat ik dit correct zeg, dus verwijs je toch naar bovenstaande websites, mocht je precies willen weten hoe het in elkaar zit.

Wat ik voorlopig nog extra meen te weten (totdat het tegendeel bewezen wordt), is hoe het kan dat de ene persoon lichamelijk ziek wordt van trauma’s en shocks, terwijl de ander er psychisch ziek van wordt. Dat dezelfde biologische reactie in je lichaam zowel psychisch als fysiek kan uitwerken. Dus binnenin langdurige stress – dat kan ook zijn dat er mensen ontzettend hard aan je trekken om bijvoorbeeld drugs te nemen of te stoppen met je relatie of je studie – krijg je ergens een shock. Op dat moment schiet er een gedachte door je hoofd. Afhankelijk daarvan krijg je psychische of juist fysieke schade, terwijl er zogezeid biologisch hetzelfde gebeurt binnenin je. Ik denk dat ik daar ook nog wel meer informatie over zal vinden!

Ondertussen krijg je van mij mooie muziek, die je helpt om de stress weer een stukje verder uit je lijf weg te jagen. Yanni en zijn Prelude and Nostalgia:

 

© Vassiliou Empowerment

De schelmse farmacie

pillen

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Tegenwoordig ben ik sjiek met mijn weekendkrant van de NRC. Zaterdag stond daar bovendien een heel apart stuk in over een pil, die in tien jaar tijd meer dan 500 keer duurder is geworden dan hij was.

Kijk, hier kun je het op het internet vinden. Tot en met 2008 kostte één pil tegen galstenen 28 cent en tegenwoordig kost zo’n ding €140,00! Eén pil hè, niet een doosje. Nog erger: wat er IN die pil zit, dat is gewoon galzuur uit kippen en ossen: chenodeoxycholzuur (of CDCA afgekort). Dat lost namelijk menselijke galstenen op. Het helpt ook nog bij een zeldzame stofwisselingsziekte, cerebrotendineuze xanthomatose. Daar waar je verzekering vroeger ca. 300 euro per jaar betaalde aan die pillen, is dat nu maar liefst €153.000,00 geworden. Anderhalf ton voor een beetje galzuur en wat vulstofjes!

Hoe kan dat? Wel, omdat sommige mensen enorm boerenslim zijn met geld. Italiaans farmaceutisch bedrijf Sigma-Tau heeft blijkbaar zo iemand in dienst, want die is alle medicijnen tegen galstenen gaan opkopen. Ondanks dat je er geen patent op kunt krijgen – het is immers puur natuur -, hebben zij kans gezien om er wel zo grove munt uit te slaan, dat het in het oog liep. Niet bij de Inspectie overigens en ook niet bij de Europese medicijntoezichthouder. Die doen liever een dutje op een kussen vol met gouden muntjes.

Dit vertel ik even in het licht van de al jarenlang gevoerde discussie over welke medicijnen en behandelingen wel en niet vergoed dienen te worden door de ziektekostenverzekering. Als iedereen die galstenen heeft, anderhalf ton per jaar moet krijgen, zijn alle andere medicijnen en behandelingen al héél snel te duur! Als iedere chirurg een paar ton per jaar moet verdienen, is de gezondheidszorg óók al heel snel te duur. Die honoraria van artsen moeten drastisch omlaag en medicijnen moeten gewoon betaalbaar zijn. Zijn ze dat niet, dan moet de farmaceutische industrie gedwongen worden ze goedkoper te maken.

Farmaceutische bedrijven moeten eveneens gedwongen worden om samen te werken. Laat ze maar samen laboratoria gebruiken en onderzoeksresultaten met elkaar bespreken. Op veel grotere schaal dan ze nu doen en verbied ze maar om meer winst te maken dan uiterst nodig is. En ook daar géén belachelijk hoge salarissen en bonussen. Dat past niet in de gezondheidszorg! Als je daar werkt, weet je dat je niet veel verdient, net zoals bij non-profitbedrijven. Iemand die levens hoort te redden, moet daar een roeping voor hebben en genoegen nemen met eer, maar geen hoge bedragen aan geld.

En overal trouwens! Niemand heeft recht op veel meer dan een ander. Een beetje wel, omdat je lang gestudeerd hebt, maar artsen krijgen gewoon een salaris betaald, wanneer ze hun specialisatie doen. Het is iets meer dan het minimum en dus niet echt veel, maar hoeveel mensen werken hun leven lang niet met een minimumsalaris? Het is goed als artsen ook weten hoe het is om hard te werken, maar daar bijna niets voor betaald te krijgen. Dat vormt je!

Ik ben hard vandaag, maar dit is hoe ik erover denk. Daar kun je het wel of niet mee eens zijn, maar ik vind dat economie niet iets is wat constant dient te groeien. Nee, laat het maar lekker krimpen en gelijk blijven. Is gezond!

masticha
masticha

Als je galstenen hebt of nierstenen, leverstenen of waar je anders nog stenen kunt hebben, trek dan eens thee van masticha. Of mastix. Griekse gomhars, verkrijgbaar in een Griekse (web)winkel en soms ook wel in een anderssoortige toko. Ik mag niet zeggen of het werkt, maar ik zeg het natuurlijk ook weer niet voor niks.

Hier nog prachtige muziek! Movement 9 uit de Mythodea van Vaggelis uit 2004, naar aanleiding van onderzoek naar Mars door de NASA:

 

© Vassiliou Empowerment

Zo werkt het systeem van Jeugdzorg

geld

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Je hebt twee producenten van superheldenfilms: Marvel en DC. DC maakt onder andere Superman en Batman, terwijl Guardians of the Galaxy, Spiderman en dr. Strange voorbeelden zijn van Marvel. Mijn zoon en ik hebben allebei een voorkeur voor Marvel en in mijn geval is dat omdat ze er zo ongelofelijk goed in zijn om de slechteriken, tegen wie gevochten dient te worden, neer te zetten.

Madam Gao
Madam Gao, gespeeld door Wai Ching Ho

Marveliaanse slechteriken zijn mensen met een karakter. Ze zijn niet alleen maar losers zonder leven, die anderen klieren bij gebrek aan een raam met geraniums, maar het zijn net echte mensen, zal ik maar zeggen. Eén van de vele voorbeelden is de filosofisch ingestelde Madam Gao, een van de leidsters van notoire bende The Hand. De rol wordt gespeeld door de fabuleuze Chinese actrice Wai Ching Ho. Als je het niet erg vindt, ga ik haar karakter even niet literair ontleden vandaag! Misschien leuk voor een andere keer, maar ik wil nu naar de corruptie van Jeugdzorg.

Zo is het daar namelijk ook: slechteriken oftewel onzuivere mensen hebben een karakter net als ieder ander. Ze genieten van een mooie zonsondergang, van de geboorte van een baby of van een prachtige roos. Sommige onzuivere mensen zijn slecht, omdat ze de goede dingen die ze eigenlijk zouden wíllen doen, verkeerd aanpakken en daardoor de boel in de war sturen. Het slechte aan hen is dat ze verkeerde keuzes maken, omdat ze in beperkingen denken.

 

Jeugdzorg: de bron van alle corruptie

Gaan we naar Jeugdzorg. Daar zit ’em de knup van het hele fenomeen corruptie op zich. Vreemd? Het zit toch in de drugshandel? Eh ja, maar hoe krijg je mensen aan de drugs? Kijk maar naar Marvels films en je weet het: door hun familieleven kapot te maken. Daar is een uiterst effectieve manier voor en die draagt de verzamelnaam Jeugdzorg. Overdrijf ik? We gaan het zien! Ik ga je nu uitleggen hoe het exact in malkander steekt en dan mag je beoordelen wat je ervan vindt.

Naar welke psychiater, psycholoog of therapeut je ook gaat, altijd zul je naar je jeugd terug moeten gaan om nare ervaringen te verwerken, die je in de weg staan om nú gelukkig te zijn. Dat is omdat je als kind de macht over je eigen leven niet hebt. Dat kan ook niet, want het is nodig dat je verzorgd wordt en geliefd. Kinderen zijn engelen, zeggen we in Griekenland en daar zit waarheid in. In je jeugd wordt de basis gelegd voor wie je later wordt. Een moeilijke jeugd kan je zelfs volledig nekken en als je hard bent tegen een kind, raakt het getraumatiseerd en verbitterd en kan het niet meer functioneren als volwassene.

heks
zoiets ongeveer

Een zogenaamde ‘Kinderbescherming’ is er altijd geweest. Het was in alle tijden een ouderwets, door een stel taarten dat geen vent kon krijgen geleid geheel, dat weeskinderen naar een gruweltehuis bracht. Ze hadden best iets kunnen doen aan de kwaliteit van die tehuizen, maar dat deden ze niet.

Tegenwoordig is de Kinderbescherming chic geworden en heet het Raad voor de Kinderbescherming. Zogenaamde ingewijden (zijzelf dus en rechters enzo) noemen hen afgekort ‘de Raad’, omdat dat klinkt als iets wat macht heeft. Zeer terecht, want macht hebben ze! Maar verder brengen ze nog steeds kindertjes naar pleeggezinnen en meestal is dat onterecht. Er is overigens niet alléén meer een kinderbescherming: er is een netwerk van organisaties, die tezamen Jeugdzorg heten. Wie dit zijn? Wel, hier komen ze:

  • Bureau Jeugdzorg of met hun nieuwste naam Jeugdbescherming
  • Veilig Thuis, de nieuwste naam van het AMK, dat éígenlijk AMHK heet; als je het nog kunt volgen. Die maken tegenwoordig deel uit van de GGD en de brandweer (!)
  • de RvdK oftewel Raad voor de Kinderbescherming
  • de WSG (William SchrikkerStichting) oftewel Veilig Thuis voor onze zwakbegaafde medemens

Ik weet bijna zeker dat je nu denkt: hoho, is mis het Consultatiebureau. En ik mis de afdeling Jeugd & Gezin van de gemeente en zo nog wel een paar organisaties. Klopt! Dat zijn organisaties die níet bij Jeugdzorg horen, maar een soort voorportaal ervan zijn. Zij hebben namelijk een normaal salaris; kom ik straks op terug. De mensen die daar werken, hebben net als je huisarts, je kinds school en schoolarts, de politie en het maatschappelijk werk een meldplicht. Zij moeten gezinnen signaleren, die wel een beetje steun of wat hulp zouden kunnen gebruiken, omdat ze een lastige tijd doormaken. Die geven ze aan bij Veilig Thuis, de ingang van Jeugdzorg en dan begint de ellende.

Heel even nog de verschillende Jeugdzorgafdelingen bespreken:

  • Jeugdbescherming is de ‘therapie-afdeling’ van Veilig Thuis. Die weten helemaal niets, wat vreemd is voor een organisatie die jaarlijks zóveel gemeenschapsgeld opstrijkt.
  • Veilig Thuis (VT) is de schiftprocedure van Jeugdzorg en tegelijkertijd de afdeling voor geweld en mishandeling. Met schiften bedoel ik dat zij onderzoek zouden moeten doen om te zien of een binnengekomen melding überhaupt wel steek houdt. Dit doen ze echter niet: iedere melding is welkom.
  • De RvdK is de organisatie waar een melding terechtkomt, indien Veilig Thuis je niet klein weet te krijgen. Dan zetten ze zwaarder geschut in, zogezeid. De RvdK doet ook geen onderzoek, maar geeft bijna altijd negatief advies aan de rechter, die vervolgens zonder enig bewijs beslist dat je kind bij je weg moet.

Je ziet dat de organisatie nergens op slaat: hoe kan de therapie-afdeling geen sjoege verstand hebben van hoe je een psychologische behandeling geeft? Hoe kan de schiftafdeling tegelijkertijd echte mishandeling aanpakken? En waarom is er nóg weer een afdeling die rapporten naar de rechtbank stuurt? En waarom doet geen enkele afdeling onderzoek naar de feiten in een gezin? Er wordt geschrééuwd om waarheidsvinding, maar men trekt zich er niets van aan en blundert gewoon verder.

Feiten en cijfers die niet kloppen

Dit is vreemd niet? Ik laat je even wat feiten en cijfers zien, zodat je weet waar ik het eigenlijk over heb. Hoeveel kun je immers kwijt in een artikel? Hier heb ik maar liefst 3 serieuze websites, die allemaal extreem hoge, maar ook heel verschillende cijfers geven over hoe vaak geweld en mishandeling in gezinnen zouden voorkomen:

  1. “Wel 25 % van de kinderen heeft wel eens iets dergelijks meegemaakt”: https://www.nji.nl/Kindermishandeling-Probleemschets-Cijfers
  2. “Rond de 200.000 gevallen per jaar”, waarbij het niet alleen om kinderen gaat overigens: https://www.blijfgroep.nl/kennis-delen/feiten-en-cijfers
  3. “Bijna 40% van de vrouwen heeft wel seksueel misbruik gekend voor hun 16e levensjaar”: https://www.huiselijkgeweld.nl/dossiers/seksueel_kindermisbruik/feiten-en-cijfers

Daar is geen peil op te trekken en dit zijn officiële websites. Geen cijfers dus! En dat terwijl er per jaar (2017 hier) ongeveer 78.500 gezinnen onderzocht werden door alléén al de RvdK. Er zijn 314 klachten in een jaar en dat is 0,4% van de gezinnen die onderzocht worden. Dit wil overigens niet zeggen dat alle andere mensen tevreden zijn! Veel klachten worden uitgevochten via de rechter of mensen buigen bang het hoofd.

Ik heb nog meer cijfers voor je! Wat dacht je van het NJI, dat meldt dat het oude AMK rond de 65.000 meldingen per jaar binnenkreeg? Daarvan werden rond de 45.000 adviezen gegeven (bijvoorbeeld dat ouders in therapie moesten) en ongeveer 19.000 zaken onderzocht. Dus om te kijken of er sprake is van geweld / mishandeling. Zembla meldt dat Veilig Thuis beweert sinds 2015 rond de 85.000 meldingen binnen te krijgen, waarvan er ongeveer 15.000 doorgaan naar de RvdK. Maar De Monitor (KRO) meldt dat Veilig Thuis beweert dat er per jaar ongeveer 120.000 kinderen mishandeld worden en voegt daaraan toe dat de cijfers van deze organisatie niet kloppen.

Dat zou ik ook denken. Kijk maar eens: de RvdK zegt dat het 78.500 zaken onderzocht. Dan zijn er dús meer gemeld, want er zijn ook loze meldingen. Alle meldingen die de RvdK krijgt, komen rechtstreeks van Veilig Thuis, dat beweert 15.000 naar de Kinderbescherming door te sturen. Waar komen dan die overige 63.500 onderzoeken bij de RvdK vandaan??

Hoe geloofwaardig is een verzameling organisaties, die nog niet eens een rekenlesje uit groep 7 van de basisschool kan maken?

Betrouwbaarheid van onderzoeken door Jeugdzorg

Ga ik je laten zien. Ik ben namelijk lid van een forum met vele duizenden slachtoffers van Jeugdzorg, die hun laatste krachten moeten aanwenden om met corrupte voogden, rechters en advocaten om te gaan. Daar lees ik dagelijks de vreselijkste verhalen over wat Jeugdzorg allemaal uithaalt met gezinnen. Ik neem ons eigen gezin als voorbeeld en vertel je over hoe zo’n onderzoek gaat. Zo gaat het bij iedereen namelijk. We kregen drie onterechte meldingen en dus vertrokken ze weer.

Maar toen kwam er in 2016 wél onderzoek door Veilig Thuis. Bleek dat de directrice van de basisschool van mijn jongste, mijn ex-man en een arts bij Veilig Thuis in Arnhem een van onmetelijke proporties persoonlijke wrok tegen mij koesterden en mijn gezin desnoods met geweld kapot wilden hebben. Politie, gemeente, huisarts, school en wijkteam werden ingezet om een ontzettende baal leugens over mij, ontsproten aan het brein van die schooljuf, rond te strooien. Niemand vroeg mij hoe de vork in de steel zat en in onze nieuwe woonplaats wist men niet wat ze overkwam: zo’n enorme bom met haat en woede tegen mij! School, huisarts, wijkteam en gemeente waren niet snel genoeg bijgekomen van de schrik om me te steunen en daar ging mijn zoon naar zijn narcistische vader.

Veilig Thuis Leeuwarden maakte misbruik van de situatie door alle ca. 20 getuigenissen van mensen die voor me opkwamen, in de prullenbak te donderen. Ze stuurden achter mijn rug om een maatschappelijk werkster van het wijkteam, die mijn zoon ging zitten chanteren om hem naar zijn vader te krijgen. Héél veilig is het dan thuis, nietwaar?

Toen ze ons niet klein kregen, schakelde Veilig Thuis de RvdK in. Ik ben eerstegraads lerares, sta overal goed bekend, behandel ook in mijn praktijk kinderen en mijn zoon is liever bij mij dan bij zijn vader. Wie krijgt in zo’n situatie een kind bij z’n moeder vandaan? Logischerwijze moest hij even wennen hier in Friesland. Veilig Thuis maakte daar grof misbruik van door achter mijn rug om de tegengevallen nieuwe school te vertellen dat mijn zoon daar niet af mocht van hen. Als hij niet op een fijne school zat, zou hij niet snel wennen en konden ze hem wel naar zijn vader krijgen.

Er kwam een rechtszaak, waar de rechter letterlijk gecorrumpeerd bleek om over wat mijn zoon privé tegen haar gezegd had, te liegen. Hij werd zonder pardon en zonder enige reden naar zijn vader gestuurd. Inmiddels wilde hij dat ook zelf, omdat er te hard aan hem getrokken werd en hij dat niet meer trok. Bij zijn vader is het heel erg slecht, maar heeft hij wel rust van aan hem trekkend en over zijn moeder roddelend Jeugdzorg.

Na die rechtszaak ging de RvdK nog even onderzoek doen. Ze vroegen een paar mensen die mij en mijn gezin niet of nauwelijks kenden, om ‘informatie’: een coördinator van mijn zoons nieuwe school, de nieuwe huisarts die mijn zoon niet had gezien, mijn huisarts hier in Friesland en de manager van dat wijkteam. Resultaat: een rapport met een berg onzin erin, dat ze naar het gerechtshof stuurden. Op mijn klachten reageerden ze NIET en de leugens bleven staan, wat ik ook deed.

De inmiddels ongeveer 20 brieven van vrienden en mijn nieuwe huisarts gooiden ze gelijk aan de kant. Op al mijn klachten kreeg ik ongelijk, zelfs met getuigen erbij, die heel hard voor mijn gezin opkwamen. Ook in hoger beroep geloofden maar liefst 3 rechters me zogenaamd niet. En dat terwijl mijn ex en zijn advocaat geen enkel verweer hadden op wat ik zei en ik twee getuigen had. De vertegenwoordiger van de RvdK zei letterlijk tegen de rechters dat ik hem een goede moeder toescheen en dat hij het erg vond dat het rapport zoveel fouten bevatte. En toch mocht mijn kind niet terug.

Als je niet weet hoe Jeugdzorg werkt, kun je dat niet volgen. Een kind heeft een goede moeder en een nare vader, maar moet toch naar de nare vader. En dat noemt zichzelf kinderbescherming! Maar Veilig Thuis en de RvdK weten donders goed dat mijn zoons vader hem niet kan opvoeden. Om toch geld uit hem te slaan, willen ze per se dat ik begraven word onder onterechte kritiek. Dan kunnen ze hem namelijk onder toezicht stellen oftewel een gezinsvoogd bovenop hem planten, in plaats van hem gewoon naar mij terug te sturen. Daarvoor krijgen ze grove bedragen per jaar (onmogelijk uit te vissen hoeveel precies) plus een goeie reputatie als instelling die zogenaamd ‘aanpak’ en daar leven ze op.

De medewerkers van Jeugdzorg krijgen wel een salaris namelijk, maar moeten scoren om via door gemeenten betaalde vaste bedragen (een soort subsidies) voor ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing van kinderen aan dat salaris en alle andere kosten te komen. Als er mensen met verstand werkten, gingen ze gewoon net zolang staken totdat de overheid hun vastigheid en vooral duidelijkheid gaf. Een mens heeft toch een salaris nodig, dus waarom moet er juist binnen dat kwetsbare Jeugdzorg hiermee gerommeld of moeilijk gedaan worden?

Als de overheid verstand had, lieten ze échte onafhankelijke inspectiemensen toezicht houden op Jeugdzorg. Dan bouwden ze ook eens het systeem om, zodat gezinnen die hulp nodig hebben, die krijgen en alléén kinderen die echt mishandeld worden, bij hun ouders weggehaald worden. Dat pleeggezinnen niet verleid werden om een kind in huis te nemen, omdat ze daar ongecontroleerd rond de €600 per maand aan extra huishoudgeld voor krijgen. Dan werden ouders én kinderen beschermd tegen misbruik door Jeugdzorg met ongeneeslijke verwondingen tot gevolg.

Nu werken er echter alleen mensen met gebrek aan verstand, inzicht en zuiverheid bij Jeugdzorg. Dat is hoe Jeugdzorg functioneert. Kijk maar eens naar deze oproep aan kinderartsen om vooral vermeende problemen bij hun patiëntjes te melden! Wat weet een kinderarts nou van de thuissituatie van patiëntjes, die hij of zij één of een paar keer even ziet? Alles voor de centen! Het hele internet staat vol met klachten over Jeugdzorg, kranten schrijven erover en op de televisie zijn er uitzendingen over, maar het systeem blijft ijskoud doorgaan. Dat moet anders!

 

© Vassiliou Empowerment

Hoe we zijn geworden wie we nu zijn

Uitgang uit hel

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Probeer je eens voor te stellen dat je mooi bent, rijk, gerespecteerd en dat je alles gemakkelijk kunt leren of zomaar doen zonder dat je het geleerd hebt. Dat je 1000 jaar kunt leven, een liefdevolle familie hebt, een schare vrienden, een leuke baan en een fijn huis. Dat je altijd gezond en fit bent en gewoon eigenlijk wel gelukkig, zou ik bijna zeggen. Dat is hoe het leven heel lang geleden was.

En dan is er geen koffie, maar wel Lilith. Ze had het beredruk met vuren stoken in haar godinnentempel, waar zij de ‘godin’ zelf was. Ze stookte er helaas niet alleen maar vuren, want dan hadden we haar gewoon in de waan gelaten en klaar. Nee, ze maakte de mensen kapot in dat stinkhol van haar. Stel je maar eens voor: zo’n tempel, gemaakt van rotsblokken, zonder airco of andere moderne luchtverversingstechnieken. Geen ramen ook en geen gaten waar een raam had kunnen zitten. En daar zaten allemaal mensen in, die daar kleine en grote vuren stookten, om die nepgodin gunstig te stemmen enzo. Ze verbrandden er kruiden in en als je dat wel eens gedaan hebt, weet je dat dat erger stinkt dan de scheten van je tienjarige zoon en al zijn vriendjes bij elkaar én tien kamelen.

lilith
Lilith nog even weer

Een pretje was het dus niet om daar te komen. Mensen kwamen er uit angst dat die zogenaamde godin hun anders kwaad zou doen. Ze offerden er van alles aan bezittingen, zoals dieren of gouden sieraden enzovoort: als het mens het maar niet in d’r bolle kop haalde om hun kwaad te doen, dan waren ze bereid alles te geven. Dát waren in het algemeen domme mensen, maar ook verstandige mensen gingen er wel minstens één keer per jaar naar toe om zich ervan te vergewissen dat het mens het niet ál te bont zou maken met hun eigen leven en dat van hun familie. Kassa dus voor madam Lilith en haar slaafjes, zal ik maar zeggen.

Ondertussen liep die Lilith daar bloot in die tempel rond te banjeren (zie afbeelding) en als er rijke magistraten kwamen, maakte ze daar een nummertje mee in ruil voor een flinke klap goudstukken en hun zuiverheid. Dan zorgde ze er vervolgens voor dat die persoon niet in de weg gezeten werd in zijn carrière, want ze deed dat met alle rijke stinkerds die ervoor te porren waren en die invloed hadden. Tijdens de daad fluisterde het mens zo’n vent allerlei dingen in, die hij voor haar moest doen, terwijl zij hem van allerlei lichamelijke geneugten voorzag, die iedere zichzelf respecterende vrouw niet doet. Daarmee creëerde ze een verslaving bij die kerels en zo had ze zichzelf ongebreidelde macht en rijkdom toebedeeld. Die kerels gingen immers anderen voor haar kapotmaken, zodat zij het minder druk had. Hetzelfde deden haar priesters met de vrouwen, dus stel je maar eens voor wat een enorme inktvlek dat veroorzaakte op de wereld.

Iedereen die haar niet eerde, zat ze dwars. Ze liet roddels los over die mensen, waardoor ze hun geloofwaardigheid kwijtraakten. Hun maatschappelijke positie werd dan snel ingenomen door iemand die het niet zo nauw nam met de ethiek. Ze vergiftigde hun kinderen en andere familieleden en gaf met dat alles de eerste betekenis aan het toen nog niet bestaande woord corruptie.

Als ze iemand in haar macht wilde krijgen, maakte ze gewoon diens familie kapot. Dan moest die persoon wel komen en zich door haar of haar neppriesters laten verkrachten. Het ergste was dat het niet alleen verkrachten was, maar hele satanische rituelen. Waar denk je anders dat het offeren van dieren vandaan komt? Aan de echte God hoef je niet te offeren! Ze was van origine een engel en wist dus intuïtief een heleboel dingen. Ze leefde ook langer dan de meeste mensen. Ze kende alle kruiden waar ze kwaad mee kon doen, allerlei rare spreuken en trancetoestanden, waarmee ze op een ontzettend spooky manier de mensen helemaal uit elkaar kon trekken.

Letterlijk, zoals ik meermalen verteld heb, want ze verwisselde dus mensen met elkaar. Je hebt nu eenmaal naast een fysiek lichaam ook een lichtlichaam of etherisch lichaam. Dat zit normaliter vast in je en is helemaal één met je fysieke lichaam. Maar sinds zij de mensen te pakken heeft genomen, is dat bij niemand meer het geval. In het gunstigste geval hing het bóven je. En anders hing het boven iemand anders, die het leegtapte. En dát is dus de eerste oorzaak van ziektes, tegenslagen en ongeluk geweest! Daarom moest ik terug naar dit verhaal om de mensen weer genezen te krijgen.

Inmiddels kan niemand namelijk meer van een ander tappen of stelen en krijgen de mensen hele stukken van zichzelf terug. Je zult je afvragen waarom dit opeens weer mogelijk is en nog eerder: waarom is dit Lilithmens niet meer aanwezig met haar tempel. Antwoord op tweede vraag: ze heeft een keer iets te hard gerookt, waardoor de zondvloed van Noach ontstond. Toen ging iedereen en alles wat nog heel was, aan stukken. Zij wilde de baas zijn door te trouwen met de koning, maar wat er gebeurde, was dat zij IN alles en iedereen kwam te zitten. En niet alleen zij, maar een heleboel mensen overkwam dat. Waarom denk je dat mensen beweerden met kristallen of dieren te kunnen praten? Juist: daar zat iemand in en als die wat zei, dan hoorde je dat als je niet doof was.

Antwoord op de andere vraag is dan uiteraard dat zijzelf haar macht ook kwijt was, toen ze deze katastrofe had veroorzaakt. Ze zat nog steeds achter diezelfde man aan: het enige dat ze écht wilde hebben, maar niet kon krijgen. De kennis om mensen zo kapot te maken met die vieze magietroep van haar, dát kon ze niet meer. En die man, die kreeg ze 35 jaar geleden pas te pakken. Hij kon niet seksueel met haar, wat ze ook probeerde. Na een jaar of 8 maakte hij het uit met haar, zat van het gezeur, de constante problemen en haar gekonkel. Toen was ze haar macht kwijt en konden we de wereld weer in haar oude staat beginnen te brengen.

In de bijbel kun je lezen hoelang de eerste mensen leefden: tussen 700 en 1000 jaar en met de generaties werd het korter. Je weet nu waarom, want ook het lange leven werd de mensen afgepakt. Een jaar was vroeger echt niet iets anders dan nu! Het is de tijd die de aarde erover doet om om de zon te draaien. Vier seizoenen. We konden niet meer zolang leven, omdat ons DNA stukging door dat gekonkel van die Lilith. Tegenwoordig noemen wetenschappers het grootste deel van het DNA dat we nog hebben, junk. Maar de verhalen dat we eigenlijk 12 strengen horen te hebben, zijn waar. In je etherische lichaam heb je die inmiddels weer en dat is één van de redenen waarom je sinds een paar jaar weer kunt genezen van een heleboel ziektes.

Eén van de strengen die we niet meer hadden, ging over genezing van lichamelijke ziektes en een andere over het genezen van geestelijke ziektes. Fysiek denk ik niet dat je ze weer hebt, want dan zouden wetenschappers dat wel gezien hebben. Maar dat wat in je etherische lichaam zit, werkt fysiek door en dus lijkt het me logisch dat ze wel teruggroeien. We zien het wel, want het belangrijkste is dat je nu alvast weer kunt genezen. Wie er níet meer kunnen genezen, dat zijn de mensen die met Lilith meegedaan hebben. Die hebben uit eigen vrije wil hele stukken van zichzelf afgestaan en die zijn voor altijd verdwenen.

Dit is hoe we ziek geworden zijn en wat ik allemaal heb moeten doen om de mensen weer in orde te krijgen. Niemand hielp, want iedereen wordt tegengehouden als ze proberen te helpen. De laatste tijd heb ik behoorlijk wat hulp van een paar vriendinnen, maar dat is uiteraard niet voldoende om dit snel te kunnen doen. Bovendien is het niet meer dan normaal dat je me betaalt voor het werk dat ik voor je doe. Niet met je zuiverheid en al je goudstukken, maar wel met een simpel uurtarief. Mijzelf overkomen de vreselijkste dingen, doordat ik oeroude en ontzettend krachtige magievan de duivel zelf uiteen haal. Dat is levensgevaarlijk werk, waar ik ook best eens een inkomen voor mag hebben, denk je niet? Tenslotte heb je er zelf ook belang bij om te helpen.

 

© Vassiliou Empowerment

Een eigenaardige wereld

brainisapp

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Heel wat eigenaardige mensen heb ik leren kennen in mijn leven. Zo had ik in de vijfde klas een meester die uitlegde wat een breuk was, door middenin de klas een schoteltje op de grond kapot te gooien. Er was wel gelijk niemand meer die het niet snapte, dat moet ik de man nageven.

Ik heb nog meer eigenaardigs vandaag, want ik herinnerde me dat ik jarenlang heb verteld wat er zich buiten het zichtbare leven allemaal nog afspeelt en waarom. Als je wilt genezen van wat voor klachten of ziektes ook, dan dien je dit te weten en er in zoverre voor open te staan dat je het een kans geeft. Anders is het onmogelijk om van welke klacht ook af te komen. Na een tijdje komt die gewoon terug en dat is omdat je het probleem dat erachter ligt, niet hebt opgelost. Je hersenen werken namelijk niet meer zoals het hoort en dat heeft een oorzaak, die je moet oplossen.

Dus nog eventjes kort: bijna iedere gezondheidsklacht, fysiek of psychisch, begint met een shock. Er zijn wat uitzonderingen, want je hebt ook van die gastjes die zichzelf ziek maken, door zich met magie en spirituele nitwitzooi in te laten, maar de rest wordt ziek door een shock. Die shock wordt bijna altijd veroorzaakt, doordat iemand ánders je iets rottigs heeft toegewenst. Dat dat nog werkte ook. Die moest zonodig iets van je hebben en heeft je toen toegewenst dat jij dat dan níet meer had. Anders kon hij of zij het immers niet krijgen. Net zoals dat een dief jouw portemonnee niet kan hebben als jij hem zelf hebt. Het is uiteindelijk allemaal logisch hoor.

Wat er dan gebeurde, was dat jij dan in die bovenwereld waar ik kan kijken en in kan komen, rondliep. Of bij de dief gevangen zat, beter uitgedrukt. Dat was niet de hele jij, dat was het idiote: het was het stuk van jou dat kon pianospelen of dat gezond was. Kortom het stuk van jou dat iets had of kon wat die ander begeerde. En weet je: als het onzin is wat ik vertel, waarom staat dan die hele bijbel van begin tot einde helemaal vól met waarschuwingen om je níet in te laten met magie? En met verhalen van hoe die mensen dat wel allemaal precies deden? Nogmaals: het is idioot maar wel logisch.

Als jij de stukken van jezelf die je aan anderen bent kwijtgeraakt, niet terugkrijgt, kun je NIET genezen! Denk maar na: hoe kun jij genezen van een longontsteking, als het stukje van je hersenen dat je longen aanstuurt, gewoon ontbreekt binnenin je? Het is alsof je je wastafel wilt repareren, maar je het juiste formaat schroef niet in huis hebt. Je probeert het met een andere schroef, met een spijker en met nog meer uiterst inventieve oplossingen, maar de wastafel blijft maar steeds kapot gaan. Je moet echt die ene schroef gaan halen om hem weer te kunnen gebruiken. Zo is het met je gezondheid ook, met je talenten, met je geheugen, je geestelijke gesteldheid, je relatie en álles wat je mist aan jezelf.

lilith
Lilith, een vrouw uit de oudheid die begon met tempelprostitutie. Daarvan raakten we allemaal in de knup

Ik heb ook verteld dat het feit dat je überhaupt zomaar een stuk van jezelf kunt kwijtraken – wat uiteraard niet normaal is! -, veroorzaakt is in de oudheid door de magie van dat gestoorde mens Lilith of Delilael. Ze heette ook nog een keer Inanna en in ieder leven had ze weer een andere naam, maar deed ze hetzelfde werk: satanische tempelprostitutie. Zij was de enige die klaar kreeg dat mensen in stukken gingen en dat ze elkaars persoonlijkheid (etherische lichaam of ziel als je dat liever zegt) kregen. Ze deed dit verdeeld over zo’n ruim 20.000 jaargedaan met 300.000 mensen, plus nog eens 300.000 mensen die er slachtoffer van werden.

Dit uit elkaar vallen kon tot juni 2013. Ik deed zoveel werk in die bovenwereld en maakte er zoveel mee, dat ik geen idee heb wat nou precies het einde gemarkeerd heeft van dit belachelijke tijdperk, waarin dit soort buitensporige zaken konden gebeuren. Wat ik wél weet, is dat ik vanaf die datum met al die 300.000 slachtoffers bezig ben geweest en nog steeds bezig ben om hun verloren stukken weer in ze terug te zetten. Dat kán ze al voor een deel genezen van van alles en dat is wat je ziet, wanneer ik in een behandeling iemand terugvind.

Waarom denk je dat al die spirituele mutsen er massaal mee gestopt zijn, toen ik eindelijk voor elkaar had dat ze geen kwaad meer konden doen met die domme Reiki? Dat ze je oren doof zeiken over de powerrrr van het tijgeroog is al erg zat. Dat ze je daarbij in één zin of gedachte van je gezin, je baan, je inkomen en je gezondheid konden afhelpen, is gewoon levensgevaarlijk. Plus de mensen die dit allemaal gedaan hebben, zijn lang niet altijd spiritueel.

En voordat ik het vergeet: al die types die zichzelf helemaal hebben vastgemetseld in een baan bij de overheid of een andere roemrijke positie, een relatie of weet ik wat allemaal, die zitten ook tientallen malen in die bovenwereld. Toch wel blij wanneer ik ze losmaak. Hoeven ze niet meer zoveel schijn voor de buitenwereld op te houden. Dat kunnen ze steeds moeilijker, nu ik de waarheid steeds verder openbreek en steeds meer hypocriete oplichters betrapt worden. En dus is het een opluchting als ze zich stilletjes terug kunnen trekken met een uitkering achter de geraniums.

Ik sluit de tent vandaag af met een muziekje. Helemaal uit 1979 Fools Overture van Supertramp, omdat het toch wel een gestoorde bedoening is. Dit is een prachtversie met symfonisch orkest uit The Night of the Proms in Rotterdam 1995:

 

© Vassiliou Empowerment

Een vrij middagje met 10 procent hersencapaciteit

anatoli-pamukkale

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Waarom is dit water helend? Omdat er mineralen in zitten!

Google was netjes deze dagen, hoewel ik het nog steeds prut vind wat ze doen. Je maakt melding van je bedrijf bij de zoekmachine, zodat mensen zo’n leuk prentje krijgen als ze je naam intypen. Dat stáát professioneel immers! Het is niet geheel onwaar dat wij mensen op 10% na hersendood zijn: je hersenen werken wel, maar veel te traag of gebrekkig. Lees maar eens verder:

Daar heb je van die gastjes die een vrije middag hebben met niets om handen en die gaan je bedrijf op Google om niets 1 ster geven met een domme opmerking erbij. Je gaat me toch niet vertellen dat zulke mensen een goedwerkend brein hebben? Dat overkwam me deze week en ik stuurde gelijk een klacht naar Google. Kreeg bericht dat het wel ‘een tijdje kon duren totdat er een reactie kwam’, omdat er ontiegelijk veel geklaagd wordt over dit onderwerp. Maar nee: vanochtend was het commentaar gelijk verdwenen. De positieve kant van de beoordeelgekte is dan weer dat je jezélf ook een getuigenis kunt geven. Aangezien ik van positieve kanten hou, heb ik dat maar gedaan. Tja, mijn eigen brein werkt ook nog altijd niet optimaal!

Het volk is de baas sinds de Tweede Wereldoorlog afgelopen is. Dat heeft, voorzover ik kan overzien, niet zo heel erg veel voordelen en wél een paar fikse nadelen. De rijke elite gaat gewoon steeds meer geld naar zichzelf toetrekken. Nu zelfs volledig ongecontroleerd, want … het verdeelde volk heeft na 75 jaar nog altijd niet door dat het de baas is. Vroeger kon een ándere rijke stinkerd een wig zetten voor iemand die te ver ging in z’n geldzucht. Tegenwoordig wordt zo iemand gelijk gepakt door de regeltjeskliek. Wat het volk wél doet, is op internet sterretjes gaan zitten uitdelen aan volslagen onbekenden met een eigen bedrijf. Afijn, ik draaf geloof ik door.

Sowieso is het triest gesteld met het beoordelingsvermogen van best veel mensen. Er zit gewoon volk tussen dat het gevaarlijk vindt – ja echt! – dat je ziektes geneest voor je werk. Ik zou echt niet weten wat daar gevaarlijk aan is. Wel vrolijk en ook handig. Of misschien zelfs lief of uniek ofzo. Maar geváárlijk?? Over mensen met een beperkt brein! Je ligt weg te kwijnen aan een erge ziekte en ontdekt dat je er wat aan kunt doen. Vervolgens doe je dat en heb je nog een half leven over. Persoonlijk vind ik dat niet gevaarlijk. Eerder een verstandige keuze.

Als ik dan toch bezig ben, is het misschien wel aardig om je er nog weer even aan te herinneren dat het dus echt van dat energetische geneuzel is, dat je ziek maakt of je leven in het honderd stuurt. Natuurlijk zijn er ook mensen die dat zelf doen en genoeg ook! Maar als je afgezien van zaagsel ook nog een beetje verstand in je bovenkamer hebt, pas je toch wel op jezelf en je gezin als je dat hebt. In zo’n geval is er echt een flinke energetische dreun voor nodig om je leven stuk te krijgen. Dat is wat ik bedoel, als ik zeg dat je er niet altijd zelf iets aan kunt doen, dat je dingen overkomen waar je niet voor gekozen hebt.

In mijn leven gebeuren zulke dingen aan één stuk door en letterlijk alle mensen die wel eens hebben geprobeerd me te helpen het allemaal beter aan te pakken, hebben met eigen ogen gezien dat er geen kruid gewassen is tegen de enorme krachten, die mijn leven steeds weer omversmijten. Ik ben dus gaan onderzoeken hoe zoiets dan veroorzaakt wordt, omdat ik merkte dat ik niet de enige ben die dit overkomt.

Het komt – zo bleek – doordat een stukje van je hersenen niet goed werkt: je hippocampus, waar ik eerder over geschreven heb. Die geeft dan zo plotseling even een vette stoot dopamine af, waardoor binnen de kortste keren de pleuris uitbreekt in je leven: een dikke rekening van de belastingdienst, opeens ontslagen, een mooie opdracht die op het allerlaatste moment ineens niet doorgaat, je zus ernstig ziek, je zoon van de ene dag op de andere het huis uit, een roddel over je in de media … Noem alles maar op, want het kan echt álles zijn wat opeens fout gaat.

In het Grieks noemen we dat ‘λαχτάρα’, (lachtára): plotselinge tegenslag. Als je Griekse koffie gedronken hebt en daarna in het kopje kijkt, zie je de aankondiging van zoiets soms in de vorm van een visje. Ik heb het vaak meegemaakt en verrek als het niet uitkwam. Vervelende is dat je er niets tegen kunt doen, al weet je dat het eraan komt. Ik kijk dus geen koffie meer. Het hele geheim van ziek worden, tegenslagen krijgen en ongelukkig zijn ligt op een paar punten in je hersenen! Die werken wel, maar niet zoals het leuk zou zijn dat ze zouden werken.

In de wetenschap staat men er verbaasd om dat we met z’n allen op slechts rond de 10 tot 15% van onze hersencapaciteit leven. Vervolgens zeggen ze dat dat niet klopt, wat net zoals de eerste stelling maar de halve waarheid is. Dan ga ik, omdat ik het kan zien, uitzoeken hoe dat kan en als ik daadwerkelijk het antwoord op de vraag vind, word ik voor schut gezet. Het leven is een raar ding!

Het is niet waar dat je voor altijd ziek moet blijven, want ik zie dagelijks het tegenovergestelde gebeuren. En ik ben misschien een beetje kippig, maar daar heb ik contactlenzen voor. Daarmee zie ik alles héél erg duidelijk, waarbij ik ook nog eens bij lange na niet de enige ben die het ziet. Fijne dag!

 

© Vassiliou Empowerment

Nooit meer slank

bal

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Als je met overgewicht kampt en het er met geen mogelijkheid afkrijgt, weet je het: je valt niet af door te diëten. Je weet alleen niet waarom en daarom vertel ik dat je. Overgewicht komt doordat je te veel vocht vasthoudt in je lymfesysteem en niet of nauwelijks doordat je te veel eet.

Hou je vet vast, dan is dat echt hoogstens een kilo of drie. Meer kan het beslist niet zijn en je hebt ook een beetje vet nodig. Of je er te veel van hebt, dat merk je als je een te hoog cholesterol krijgt. Echt overgewicht bestaat uit vocht en blijkbaar is dat voor een apparaat niet te meten, want niemand behalve ik – en mijn lezerspubliek – weet dit. Iedereen blijft maar volhouden dat je op dieet moet om te kunnen afvallen of aankomen, terwijl er na duizenden jaren nog altijd geen enkel dieet is dat enig resultaat heeft. Niemand die dan eens nadenkt en begrijpt dat meer van hetzelfde niet werkt en er iets ánders nodig is!

Ik zeg wel altijd dat je dik wordt, als je te veel (room)boter eet of chocola en taart enzo, maar eigenlijk bedoel ik daarmee dat je dan te veel vet zou kunnen opslaan. Als je vetopslagmechanisme werkt, tenminste, want anders sla je het nog steeds niet op. Zo zie je dus dat heel erg veel mensen overgewicht hebben, maar te weinig vet hebben. Of dat je ondergewicht hebben, maar wél vet hebben. Zelf ben ik een levend voorbeeld van het eerste en … verreweg niet de enige!

Nu zou je zeggen: kom maar op met dat lymfeprobleem. Dan lossen we dat even op en vallen we af. Ja, zou leuk zijn! Enig! Als het zo simpel was, had niet bijna iedereen over- of ondergewicht. Mensen vinden niets erger dan eruit te moeten zien als een schommel en daar absoluut geen invloed op te hebben. Nee, er zit van alles achter. Ten eerste mensen die bovenop je zitten en je in de weg staan om op je normale, rechtmatige gewicht te komen. Die zitten dan ook energetisch bij je en helaas kan ik niet zien hoeveel dat er zijn! Ik kan één laag types zien en weet niet hoeveel er daaronder nog zit. Voelen of weten kan ik het ook niet en ik krijg ze er ook niet allemaal in één keer uit. Tenzij ze niet zo onmogelijk vastgeplamuurd zitten; maar dat gebeurt niet zo vaak.

Deze mensen hebben – zoals ik altijd vertel – misbruik van je gemaakt op een ontzettend achterbakse energetische manier. Je kunt hen nooit pakken op wat ze gedaan hebben, want het is onzichtbaar voor de meeste ogen en onmogelijk om hard te bewijzen. Als je hen ermee confronteert, wil er nog wel eens een stukje van hun misdaden losschieten, maar het grootste deel moet ik er echt uithalen. Héél stom, maar helaas wel waar. Doordat zo iemand zijn of haar eigen overgewicht op jou afschoof, maakte jij iets naars mee, wat maakte dat jij inderdaad dik werd. Of mager. Je lymfestelsel begaf het door die shock.

Dus voordat je met je lymfestelsel aan de gang kunt, moet je eerst bij mij komen om die gasten weer uit je te krijgen. Dát is namelijk het slot waarmee al je ziektes, aandoeningen, klachten en kwalen op slot zitten; een menselijk slot. Ónmenselijk misschien liever. En dan slot nummer 2: de shock die je door hun schuld hebt gekregen en die je ziek maakte. Pas als die sloten allemaal open zijn, kun je genezen en dat maak ik nu al zoveel jaren mee. Het is de waarheid. Niet míjn waarheid of ‘een’ waarheid, maar dé waarheid. Zo zit het in elkaar en anders niet. En ja, ik vind het ook stom. Maar dat het stom is, wil niet zeggen dat het niet klopt.

Er is overigens nog een derde ding dat óók in de weg kan zitten: een tooltje van je rechter hersenhelft. Je moet, nadat je gasten verdwenen zijn en je lymfestelsel vrij is, jezelf opleggen om weer op gewicht te komen. Dat betekent dat je hersenen je moeten zien, geloven en gehoorzamen. Zoals ik vaker vertel, is dat een truc van het rechterstuk van je frontaalkwab. Dat stuk hersenen vlak achter je voorhoofd, weet je nog. Als die functie uitstaat, kun je schreeuwen wat je wilt, maar luisteren je hersenen niet naar je. Ze zien je gewoon niet staan.

Ik vertel meestal dat het beter is als je je linker hersenhelft nog hebt dan je rechter. Met je linker nog in werking heb je immers nog talenten, gevoel voor schoonheid en ben je eerlijk en zuiver. Ja geweldig allemaal, maar als je rechter hersenhelft het niet doet, maak je de ene tegenslag na de andere mee én ziet niemand je staan. Mensen lopen letterlijk tegen je op op straat – ik maakte het zelfs een keer mee toen ik hoogzwanger was! -, lezen je blogs niet en je bedrijf wil niet lopen. Ze beschuldigen je ervan dat je liegt of van alles verzint, terwijl ze dat niet doen bij iemand die dat stukje rechter hersenhelft nog wél in werking heeft. Die wordt gewoon vertrouwd!

Deze dagen maak ik het mee met mijn contacten in de bovenwereld. Iedereen is minstens één hersenhelft kwijt en van de andere meestal ook nog minstens de helft. Op zo weinig capaciteit leven we! De andere hersenhelft van die mensen – dat zijn ze zelf, maar dan dat stuk van hen dat niet meer in hun aardse leven zit – staat dan dus in die bovenwereld. Zijn ze kwijtgeraakt door een shock. Als ze nu dat tooltje van gezien worden op aarde nog hebben, hebben ze dat boven niet en kan ik ze nauwelijks zien en horen. Hebben ze het juist daarbóven, dan kan ik ze uitstekend verstaan en ook duidelijk zien. Zóveel verschil maakt het of dat ene stukkie hersens werkt of niet! Iedere rechtszaak verlies je zonder dat tooltje. Maakt niet uit of je gelijk hebt.

De enige manier om die functie die gewoon bij je hoort – ja ook bij jou! -, terug te krijgen, is dat ik hem opspoor daar in die energetische wereld. Ik moet hem vinden, losmaken en in je terugzetten. Dat is dan dus jij met dat tooltje in je. Bij mij gebeurt dat op dit moment en ik ben heel benieuwd of ik inderdaad op korte termijn eindelijk weer eens als een normale volwassen mevrouw behandeld word, in plaats van altijd als een debiele, gestoorde junk. Als dit tooltje bij jou ook niet werkt, snap je wat ik bedoel en anders denk je waarschijnlijk dat ik hoogmoedswaanzin heb. Nee, ik mis een stukkie hersens.

Als je aan bovenstaande drie voorwaarden voldoet, ga je genezen! Afvallen, aankomen, je cellulitis weg, je wratten de deur uit, je maag weer in orde, je hoofdpijnen over enzovoort, enzovoort, enzovoort!

 

 

© Vassiliou Empowerment

Opa en Instagram

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Nooit heb ik me beziggehouden met de vraag wat anderen van me vonden. Dat kon ik toch niet raden en ik vond het een dom onderwerp van gesprek. Dus deed ik gewoon wat ik goed vond, tot op het moment waarop er mensen kwamen, die mijn gezin en mijn praktijk kapot wilden hebben. Het duurde een flinke tijd voordat ik snapte dat ze dat écht wilden en ook konden, maar sindsdien weeg ik iedere letter minstens 10 keer.

En dan nog weet je het niet, want ik vang wel eens een gedachte op van iemand, maar je weet nooit van tevoren of iemand weer een roddelcampagne gaat beginnen of wat ook. En ik heb nu toch wel iets heel erg leuks om te delen, dus ik doe dat maar gewoon. Tenslotte moet ik toch healings geven als je bij me komt en dan komen er ook allemaal mensen uit je vandaan. Het is misschien wel goed om daar alvast wat aan te wennen!

Weet je, ik zal je een geheimpje vertellen. Ik hou altijd als graadmeter voor mijn artikelen aan dat Youp van ‘t Hek het zou lezen. Die heeft een ongelofelijke hekel aan spirituele mutsen en jurken. Dus als die het leest en niet gelijk wegracet, dan heb ik het goed gedaan. Wél een spiritueel onderwerp behandeld, maar niet zelfgebreid geëmmerd.

Duzzz … vertel ik je dat mijn opa, de vader van mijn adoptiemoeder, al een paar dagen bij me staat. Zoals je weet, zie ik alles en iedereen en doe ik niet net alsóf ik het zie ofzo. Daar heb ik geen tijd voor. Dit is echt opa Stolk en door omstandigheden was hij er al die jaren niet. Hij vertelt me van alles over zijn leven en dat van oma. Alles is zo anders dan mijn moeder en haar broers en zussen altijd vertelden! Toch weet ik dat hij de waarheid zegt. Ze hadden het oergezellig daar, met 9 kinderen en een grote familie van ooms, tantes, neven, nichten en vrienden.

Mijn oma hield van koken en maakte hartstikke lekker eten iedere dag. Niks iedere dag aardappels, vlees en groente! Mijn grootouders waren moderne mensen uit de high society, zoals dat heet. Mijn oma maakte linzen, macaroni met gehakt, ovenschotels, allerlei soorten soepen als voorgerecht en allemaal toetjes die ze zelf kookte. Mijn moeder had de pech dat ze een man trouwde, die niets wilde eten behalve die aardappels met jus letterlijk iedere dag. Van de weeromstuit vond ze koken niet meer leuk en dat begrijp ik wel.

piment
pimentkorrels

Maar opa is me nu aan het leren hoe oma kookte. Ik moest boodschappen doen vandaag en hij dirigeerde me precies naar de etenswaren toe, die ik moest kopen. Sucadelappen, een pompoen, veel crème fraiche, melk, soepvlees, sperzieboontjes en fruit … O ja en kruiden: foelie, wat ik nog nooit heb gebruikt, kervel en hij vergewiste zich ervan of ik toch wel pimentkorrels in huis had. Het viel me nog mee dat ik geen hert of konijn hoefde te halen en ik zal je wel vertellen wat ik gemaakt heb! Wanneer het zover is dus.

Verder gaf hij me juridisch advies voor een paar kwesties waar ik mee zit. Hij was immers advocaat en procureur en wist niet wat hij zag, toen hij zijn eigen oude wetboek in mijn kast ontdekte. Hij won alle zaken vroeger en hielp ook arme mensen. Plus hij heeft de eerste woningbouwvereniging in Den Haag helpen opzetten. Hij bleek gepromoveerd te zijn op een ontzettend ingewikkelde berekening van hoe het arbeidersloon in elkaar zou moeten zitten. Opa ging me leren hoe je een huis inricht, door me te vertellen waar ik onze spullen neer moest zetten volgens hem en ik vind dat hij volkomen gelijk had. Alles staat een stuk beter nu.

Het allermooiste was echter de les Instagram die hij me gaf. “Heb je geen Instagram?”, vroeg hij me verbaasd. “Ja, dat heb ik wel, opa, maar ik snap daar niets van”, was mijn antwoord. “Oh, doe maar eens open, dan leer ik het je wel even!”, zei opa. Mijn opa, die in 1977 overleed en nooit internet heeft meegemaakt, laat staan mobiele telefoons! Toch wist hij alles hoor en beter dan wij hier. Ik ben heel benieuwd of het succes heeft. Als je hier klikt, kom je volgens mij op mijn account uit. Er staat nog niet zoveel op, maar dat komt wel in de komende tijd.

 

© Vassiliou Empowerment

Een stoot positieve energie

Sophia in actie

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Iedereen weet dat genezen van welke ziekte ook niet alleen gaat over het innemen van medicatie of het ondergaan van een operatie, maar dat een stimulerende omgeving misschien wel 50% van het werk doet. Die zorgt er in ieder geval voor dat je überhaupt begint te genezen, dat is een ding dat zeker is.

Als je in je eentje bent, zonder familie of vrienden en je lijdt aan een chronische ziekte, is het veel moeilijker om te genezen dan als je een positieve omgeving hebt. Dat is heel eenvoudigweg zo, omdat een mens een sociaal wezen is. De maatschappij is hard en kan je hard krenken. Je weet door mijn vele uitleggingen dat dat de basis is, waardoor je überhaupt ziek wordt of klachten krijgt. Er gebeurt dan iets in je hersenen, wat maakt dat je lokale voedingsstoffentekorten oploopt. Die stoffen worden gewoon niet meer goed je lichaam doorgebracht en daarvan word je ziek.

Heb je nu een ondersteunende omgeving, dan duurt het langer totdat je ziek wordt. Je genezingsproces verloopt ook sneller en eenvoudiger. Mensen met een negatieve partner, die alsmaar aandacht vraagt, constant bevestiging nodig heeft of nare opmerkingen maakt, hebben het daarbij veel zwaarder dan mensen met een gezellige partner. Vervang het woord partner ook even door ‘ouders’, ‘collega’s’ en ‘vrienden’ en je snapt me.

Dat stukje sociale omgeving kan aangevuld, maar ook goed gemaakt worden door positieve coaching. Ik geef een heleboel positieve feedback en steun in een consult; vergis je er niet in hoeveel dat betekent! Iedereen die hier komt voor een consult of die dat consult zelfs via telefoon, Skype of Whatsapp neemt, is een heel stuk vrolijker en zelfverzekerder dan toen hij of zij kwam. En daar zit meestal zo’n 2 uur tussen!

Wat ik nooit doe, is tussen jou en je dokter in zitten. Wat die jou voorschrijft, is zijn of haar zaak en mijn mening daarover is dat je in het algemeen geen doktersbehandeling zou moeten weigeren. Als je over iets twijfelt, wil ik er best met je over praten, maar verder ga ik niet. Vaak onderdrukken farmaceutische medicijnen de symptomen van een ziekte en dat is lang niet altijd overbodig.

Wat ik wél doe, is mijn aandeel in je genezing: naast een explosie aan positieve coaching help ik je je vitaminen en mineralen weer te laten stromen. Bijna altijd is het zo dat je ze wel in je hebt zitten, maar dat ze ergens opgeslagen zitten en niet rondgebracht worden. Dan heb je algeheel geen tekort, maar wel één of meerdere plaatselijke tekorten aan voedingsstoffen. Dat is de reden waarom vitaminepillen in veel gevallen niet zo’n verstandige keuze zijn.

De tweede reden is dat je voedingsstoffen met elkaar samenwerken en alleen in samenwerking met ándere stoffen genezingswerk doen. Vitamine C zonder quercetine, resveratrol, histamine en / of bioflavonoïden doet niets! Dus is het beter om je vitamine C weer te laten stromen, door goede vruchtensappen in te nemen, die dit proces ondersteunen dan door alleen het basisstofje te slikken. Het sap dat jij nodig hebt, is niet altijd dat wat een ander nodig heeft.

Dit is deel 2 van wat ik voor je beteken in mijn consulten: voedingsondersteuning om je voedingsstoffen weer goed te laten werken. Dat doe ik door je brein weer aan het denken en werken te zetten, want daar zit de kink in de kabel: als je hersenen (limbisch systeem) niet tegen je hypofyse zeggen: “Stuur eens een lading calcium naar die linker grote teen!”, dan krijg je een kalknagel. En zo werkt het met alles.

Deel 3 is dan dat ik help met het verwerken van nare ervaringen uit je leven, die je hebben laten schrikken. Daardoor zijn die kleine stukjes van je hersenen ermee gestopt te werken. Op een hersenscan kun je pas schade zien als die heel erg is. Dan moet een stukje brein echt helemaal aan flarden liggen. Anders is het niet te zien op zo’n onduidelijke scan! Daarom weten artsen dit niet en ook omdat iemand die geen ongeluk gehad heeft, niet weet dat hij schade heeft en dus geen scan laat maken.

En ik kan het allemaal zien. Niet alleen dat, maar ik kan er dus ook wat aan doen om de boel weer aan de praat te krijgen. Het is mijn dagelijkse werk en ik ben er goed en ervaren in. Als dat niet zo was, zou ik ander werk gaan doen. Zelf ben ik immers bijna genezen van alles wat me dwarszat, dus waarom zou ik anderen helpen? Ik heb meer dan één talent en kan allerlei vakken uitoefenen, waar ik zelf ook eens wat mee verdien. Dit werk doe ik omdat jij dat nodig hebt en nergens anders voor.

 

© Vassiliou Empowerment

Hoezo paranormaal?

paranoia

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Al een hele tijd durf ik niets meer te schrijven over energetische en paranormale zaken. Toch, als je bij mij komt voor een behandeling, dan zal ik helderziend moeten kijken naar wat je eigenlijk mankeert. Anders kun je niet genezen, zo simpel is het. Sta je daar niet voor open, dan kan ik niet dat voor je doen wat mogelijk is. Dus ik zet me over de angst heen dat ik wéér voor paal gezet word en doe nog eens een poging om het je toch te vertellen. Je denkt tenslotte toch niet dat je er bent met een paar flesjes bosbessensap, wel?

Artsen kunnen namelijk nooit het volledige plaatje zien van je klachten. Ik in mijn eentje ook heel moeilijk en daarom ga ik altijd uit van wat je voor diagnose hebt gekregen en ga ik vandaaruit de rest van je verhaal reconstrueren. Zodra het hele plaatje er is, komt ook de oorzaak naar boven drijven en als je die aanpakt, ga je genezen. Dat is hoe het werkt. Meestal is het niet in één keer over, maar moet dit proces wel een aantal maal opnieuw gedaan worden. Iedere keer geneest er een stukje.

Dat stuk energetische realiteit bestaat gewoon. Niet alleen bestaat het, maar iedereen kent het en iedereen weet dat de energetische wereld de fysieke min of meer stuurt. Als je nog nooit gedroomd hebt, kun je dit stuk wel skippen! Maar anders heb je jezelf wel eens gezien en de mensen om je heen. Soms mensen die je helemaal niet kent en die iets liefs voor je doen of je juist achternazitten.

Laat ik daar dan maar beginnen, want iedereen weet dat je in je droom de echte jij bent. Dan ben je vrij, kun je vliegen, jezelf onzichtbaar maken en ben je zomaar ergens anders, alleen maar omdat je even aan die plek gedacht hebt. Je wéét dat dat de echte jij is, die daar als een acrobaat de wereld trotseert en vijanden bevecht. Als je dat weet en als iederéén dat weet: waarom mag daar dan niet over gepraat worden? Waarom houdt iedereen angstvallig z’n mond dicht, zodra er paranormale of spirituele (zo je wilt) onderwerpen ter sprake komen? Waarom verklaar je elkaar voor gek, terwijl je allemaal weet dat het waar is? Wat zijn we toch eigenlijk onlogisch met z’n allen.

Okee, ik weet ook wel dat er een gigantische spirituele gekte is geweest vanaf de jaren ’80 tot een paar jaar geleden, toen het opeens bijna stopte. Dat mensen de meest debiele dingen gingen doen voor hun zogenaamde welzijn en dat van hun cavia enzo. Ja. Dat komt omdat ze via al dat spirituele gedoe anderen konden leegtrekken om er zelf beter van te worden. “Als jij nu es effe naar beneje gaat, dan gaat ík effe naar bove!”. Toen dat niet meer kon vanaf augustus 2012, hield men het voor gezien en zijn er alleen af en toe nog wat laatsten der Mohikanen over met een bos rastahaar, die gezellig een ayahuascapijpje roken en die nog geloven in geesten. Ik leg alles uit hoor.

Toen ik ergens in 2010 ongeveer heel ziek werd en een paar jaar later bijna doodging, moest ik genezen. Ik kon geen twee weeskinderen achterlaten, dus ik ging aan het onderzoeken. Ik geloof dat het feit dat ik helderziend werd (of waarschijnlijk al was zonder het te weten), gezorgd heeft dat ik überhaupt ziek werd, maar dat gebeurde vanzelf. Ik heb daar niet op zitten oefenen ofzo. En toen ik dus opeens alles zag wat er ook nog gebeurt, maar wat we niet zien, werd ik ontzettend boos: iedereen die beweerde ‘helderziend’ te zijn, vertelde altijd dat het daarboven zo jofel was. Mooie lichies, lieve engeltjes enzo … Nou, ik kan je één ding zeggen: mensen die zoiets beweren, zijn níet helderziend!

Lemniscaat
Lemniscaat

Wat ik allemaal niet ontdekte! Dat het gros van de mensen een vet complex hééft, dat als eerste. En dat juist al dat spirituele geneuzel, zoals Reiki, The Secret, Jomanda, Louise Hay, Sai Baba en alles en iedereen daar, allerlei ontzettend onzuivere dingen deden via die etherische wereld. Ik kwam daar honderden keren dezelfde personen tegen. Stuurde ze naar hun eigen leven terug en hop! daar stonden ze nog een keer. Keek ik naar boven en ja hoor: hadden ze zo’n liggende 8 opgehangen, zo’n lemniscaat. En niet één, maar een heleboel. Die dingen déden dus iets: zorgen dat alles zich constant herhaalt. Waarom denk je dat gebeurtenissen zichzelf anders iedere keer weer herhalen? Lemniscaat.

Ik ben er een beetje achtergekomen hoe het werkte, maar het is iets wat ik gewoon niet snap. Die mensen ‘zetten een intentie’, zoals ze dat zelf noemden en dan gebeurde er iets met een ander. Ik heb tientallen malen meegemaakt dat ik gewoon op straat liep met een paar tassen vol boodschappen voor mijn gezin en dat er zo’n mens op een afstandje naar me stond te loeren. Ik zag dan dat die iets deed en op hetzelfde ogenblik ging er iets door me heen. Dan kreeg ik enorme koppijn, zakte ik spontaan in elkaar, kon ik mijn sleutels niet vinden of erger: dan was ik opeens een stuk geheugen kwijt of kwam ik van het ene op het andere moment nóg een paar kilo aan. En ik viel niet meer af, kreeg mijn geheugen ook niet terug.

In de orthodoxe kerk wordt dat ‘het boze oog’ genoemd en het schijnt wetenschappelijk bewezen te zijn. De kerk heeft het dan ook als waarheid geaccepteerd en ik kan dat beamen. Maar er waren ook mensen die met kruiden, kaarsen en meer troep gingen zitten kliederen. Hele voodoorituelen hielden weer anderen met zwart garen, poppen en weet ik wat allemaal nog meer. Nog weer anderen gingen in een ongezond diepe meditatie en dan gingen hun hersenen op gammagolf-niveau werken. In díe staat konden ze bij anderen rommelen naar iets wat zij voor zichzelf wilden hebben: macht, een vent, geld, genezen van een ziekte … en dan vonden ze dat. Hele cursussen werden erin gegeven voor bakken vol met geld. Denk maar eens aan jassentechniek bijvoorbeeld!

Vervolgens trokken ze dat naar zichzelf toe en dan werd iemand anders ziek, arm of eenzaam door hun schuld. Meestal deden ze dit bij iemand uit hun omgeving en dan gingen ze ook nog staan showen met hún nieuwe liefde, hún nieuwe baan, hún plotselinge genezing, terwijl die ander van binnen dacht: hoe kán dit? Waarom ben ík dat opeens kwijt en waarom komt hij of zij me dit zo expliciet laten zien? Nou, omdat het krengen van mensen zijn en ze jou willen laten zien hoe naïef je bent, dat je niet inziet dat zij op jouw krachten leven. Daarom.

Waarom kon dit überhaupt? Wel, omdat er in de verre oudheid een gestoorde vrouw rondliep, Lilith, die een tempel voor de ‘godin’ onderhield. Haar verzonnen godin was er één van wraak, boosheid en jaloezie en raad eens: ja ze was het zelf. Mensen moesten bij haar komen om een hoop geld te dokken om zichzelf door haar ‘onder handen te laten nemen’. Zo niet, dan maakte madam hun leven even stuk door te roddelen over ze en dat soort kolder meer. In de hele verre geschiedenis was dit puur satanisme en via ontzettend vuige rituelen kreeg dit mens het voor elkaar om persoonswisselingen tot stand te laten komen. Mensen waren bang voor haar en voor die nepgodin, dus gingen ze naar die tempel om zich te laten behandelen.

Dan haalde die Lilith dat energetische of lichtlichaam uit ze, zonder te weten wat ze precies deed – vermoed ik. Ze stopte dat in een ander en dat was altijd een positieve persoon. Iemand die zich níet gek liet maken door dat mens. Lilith verwisselde dan de energetische lichamen en dan kon die persoon die haar klant was, op de krachten van die ander leven. In veel gevallen is het haar zelfs gelukt om ze volkomen te verwisselen. Zowel haar klant als die nietsvermoedende ander waren dan opeens een heel andere persoon. Misschien begrijp je nu dat je jezelf soms in een droom dingen ziet doen, die je zelf nooit zou doen of kun je jezelf niet besturen: je energetische lichaam zat immers al die tijd in iemand anders!

In ieder leven begon je weer een beetje als jezelf, maar door shocks en trauma’s of schrikervaringen nam de invloed van die tweede persoon in je steeds meer toe. Wat daar nog bijkwam, was dat die Dikke Deur zelf (Lilith) óók nog eens even in iedereen zat. Als je het kent dat je innerlijke dialogen met jezelf had over de vraag of iets wat je wilde doen goed of slecht was, dan was zíj degene die probeerde je iets slechts te laten doen. Eigenlijk was zij de duivel, die van het oorkussen weet je wel.

Wat ik moest doen om te genezen, was dit alles repareren en dat heb ik dus gedaan. Leuk was echt anders, maar ik zal je de ellende besparen van de afgelopen 9 jaren. Eerder was het niet eens meer mogelijk om te genezen van welke ziekte ook, want je werd steeds erger ziek in plaats van minder. Nu eindelijk kan het wél en het is gewoon jammer om daar geen dankbaar gebruik van te maken.

Tenslotte: als ik van zoiets moeilijks als MS kon genezen, dan kun jij het toch ook! De ziekte van Lyme die ik ook had, geneest vanzelf na hoogstens een paar jaar, maar aan MS ga je dood. Vooral als het progressief is en je als een idioot verlamt, zoals ik deed. Toch ben ik níet totaal verlamd geraakt. Ik kon altijd nog een beetje lopen, mijn armen een klein beetje bewegen en een beetje ademhalen.

Jij kunt ook genezen, maar het lastige is wel dat alleen ik dat kan bewerkstelligen. Gewoon omdat alleen ik de weg ken en helderziend genoeg ben om te weten wat jouw weg is. Ik vind dat ook stom, maar het is nu eenmaal zo. En je hebt nu wel gezien, denk ik, dat een ander je in ieder geval níet kan helpen. Dit hierboven is een klein stukje van het verhaal dat achter het fenomeen ziekte zit. Net als jij hoogstwaarschijnlijk had ik het óók liever anders gezien, maar soms moet je gewoon de feiten accepteren en er wat van maken. En nu is zo’n moment.

Hier is nog mooie muziek! Candan Erçetin uit Turkije zingt Herkes gibisin voor je (jij bent net zoals iedereen). Zoals je weet, los je een probleem niet op met meer van hetzelfde en dus gaan wij het anders doen! Op de manier waarop het wél werkt. Muziek : Candan Erçetin, tekst: Nazim Hikmet:

 

© Vassiliou Empowerment

Als je iemand kwijtgeraakt bent

dyslexie

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Als je een geliefde persoon kwijtgeraakt bent of ziet wegdrijven, die zichzelf kapot begint te maken, heb ik daar nu de oplossing voor gevonden. Na 5 jaar zware studie! Het heeft te maken met dyslexie, beelddenken en een puberteit die op iedere leeftijd opeens kan opstarten door een shockervaring.

Zie video!

 

© Vassiliou Empowerment

Wat betekent een gezin eigenlijk voor jou?

Hobbiton Inn Australia

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Wanneer ik een poging doe om uit te leggen wat een gezin voor mij betekent, is dat een heleboel. De mening van jeugdzorg dat het wel goed genoeg voor een kind is, als het een beetje eten en drinken krijgt en kan slapen, is mij totaal wezensvreemd! Als je niet meer te bieden hebt dan dat, moet je wat mij betreft liever geen ouder worden.

Zoals je misschien weet, ben ik geadopteerd. Dat is dan ook de enige reden waarom jeugdzorg zich constant met ons bemoeit: als jij een ‘jeugdzorg’verleden hebt, dan moeten jouw kinderen en kleinkinderen dat ook krijgen. Je hele familie moet kapot en dat tot in vele generaties aan toe. Stel je namelijk eens voor dat je kinderen een vervuld en gelukkig leven zouden hebben! Dat kan toch niet. Maar het feit dat ik geadopteerd ben, wil niet zeggen dat ik niet weet hoe een gezin wél zou moeten zijn! Hier een paar voorbeelden, zoals ik me ze gesteld heb in mijn leven.

Mijn opa en oma
Mijn opa en oma

Mijn opa en oma van adoptiemoeders zijde waren statige mensen. Opa was advocaat en majoor in het Nederlandse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een man die rechtop liep en zichzelf omringde met mooie spullen. Als er een Action bestaan had tijdens zijn leven, zou hij daar beslist nooit iets gekocht hebben: opa spaarde liever iets langer en kocht dan iets moois van koper, zilver, goud of mooi hout. Niet alleen om zijn status te bevestigen, maar vooral omdat zulke voorwerpen warmte en leven uitstralen.

Dit gunde hij niet alleen zichzelf, maar ook zijn vrouw en 9 kinderen. Wanneer er een erfenis was van een oudtante of wie ook ergens uit hun uitgestrekte familie, kregen al zijn dochters of al zijn zoons daar iets van. Hij kocht er dan iets bij indien nodig, want zijn kinderen moesten er net zo gezellig en warm bij zitten als hij en oma zelf. Mijn moeder en ooms en tantes vertelden altijd dat opa zo’n strenge vader was geweest en dat zal best zo zijn. Ze zeiden het immers allemaal.

Ik kende hem echter als opa en ervoer hem heel anders. Opa was mijn beste vriend en dat was wederzijds. Hij vertelde me verhalen over vroeger, liet me stempelen met zijn advocatenstempels en achter zijn bureau ‘werken’. Hij lachte om mijn grapjes en dat was alles wat hij nog kon in verband met zijn gezondheid. Hij en oma waren moe van hun grote gezin en moeilijke jaren midden in Den Haag tijdens de oorlog. Ze hadden hun kinderen alles gegeven wat ze in zich hadden en die waren allemaal goed terechtgekomen in het leven.

Dan had je onze buren in Groningen. Daar mocht en kon altijd een heleboel. De hele buurt speelde er iedere dag en ik was er kind aan huis, omdat ze wisten dat ik thuis niets mocht en het moeilijk had. We verkleedden ons, luisterden naar oude plaatjes op 45 toeren, bouwden tenten en hutten in hun tuin en daar kwam bijna al mijn vreugde vandaan uit mijn jeugd. Ik geloof dat ze achteraf niet zulke positieve mensen waren, maar ze hebben mijn leven jarenlang draaglijk gemaakt en meermalen gered.

moeder en baby
Een mamá …

Vervolgens heb je verschillende families van vrienden die ik in Griekenland leerde kennen, toen ik er eindelijk achter was gekomen dat ik daarvandaan kwam. Daar waar mijn voorbeelden hier op materieel gebied en qua vrijheid mooi waren, leerde ik daar moederliefde en warmte kennen. Grieken hebben een móéder! Een echte mamá. Die had ik nooit gehad, maar ik besloot dat ik er één wilde zijn voor mijn eigen kinderen later. En ik leerde me suf over hoe je dat allemaal deed: héél veel van je kinderen houden, altijd goed voor ze zorgen, er voor ze zijn, je laatste centen voor ze sparen om hun studie te betalen en ze vooruit te helpen in hun leven.

Bij ons hoor je een dochter een huis mee te geven bij haar trouwen. Dat wil zeggen minimaal een appartementje om mee te beginnen. En een kist vol met prachtige handgeborduurde en -geweven kleden om haar huis gezellig te maken. Een jongen geef je een rijbewijs en auto mee en je zorgt dat ze een goede opleiding krijgen. Op hun bruiloft krijgen ze geld en cadeaus van de gasten, wat veel meer is dan hier. Daarmee kunnen ze hun hele huis inrichten en hebben ze gelijk spaargeld.

Al deze dingen zijn mijn idee over wat een familie is. Een gezin met kinderen. Dan heb ik nog niet eens genoemd dat er ook een partner moet zijn, die serieus is en zich gedraagt. Ik heb genoeg mannen leren kennen, die goed voor hun vrouw en kinderen waren en ik heb jarenlang in de illusie geleefd dat ik ook zo iemand mocht vinden.

Ik heb uiteindelijk mijn kinderen in mijn eentje moeten opvoeden. Een man kwam er niet en geld ook niet, maar ik was er voor mijn jongens. Moest erbij werken, omdat ik alleen was en hun wilde leren dat je niet je handje moet ophouden bij de gemeente. Dat je zelf je eigen geld verdiende en ook maat daarin wist te houden. Als er geen man in huis is, kun je als moeder je niet een breuk werken voor het geld. Dat gaat ten koste van alle andere mooie dingen, waar je kinderen recht op hebben en die je níet met geld kunt kopen: warmte, liefde, moederzorg en steun.

Het gezin is voor mij een geborgen plek waar je jezelf mag zijn, waar iets te beleven is en waar liefde, inhoud en steun zijn. Ondanks de gigantische problemen die ons door gemeente, scholen en jeugdzorg zijn aangedaan, hebben mijn zoons die in ieder geval genoeg gehad. Meer mag ik ze niet geven, dus ik hoop dat het voldoende voor ze is om hun leven op te bouwen. Drie orthodoxe kruisjes tot besluit.

 

© Vassiliou Empowerment

Alles over geloofwaardig zijn deel 2

pink cloud

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Dus geloofwaardigheid heeft met ontspanning te maken! Hier een roze wolk daarom

Eergisteren schreef ik deel 1 van dit onderwerp. Het is namelijk ontzéttend beschamend als je een eerlijke persoon bent, maar nooit op je woord geloofd wordt. We hebben ontdekt dat het komt, doordat er geen of in ieder geval te weinig melatonine van je pijnappelklier naar de rechterkant van je frontaalkwab gaat. Vervolgens gingen we daar wat aan doen, maar dat was niet in één keer klaar.

Het zijn altijd onaardige mensen die je niet geloven. Het lijkt wel alsof ze het voelen en dat is ook zo: je mist iets in je uitstraling namelijk. In tegenstelling tot positieve zoeken negatieve mensen altijd naar een zwak punt bij anderen, om dat te kunnen uitbuiten. Zij zitten ook áltijd in commissies die over je moeten oordelen, zijn huisarts, schoolarts, leraar en hulpverlener. Die moeten je geloven, want anders heb je geen leven. Er zitten ertussen die leedvermaak hebben, omdat ze je van liegen kunnen betichten en anderen, die wraak op je willen nemen, omdat je iets hebt wat zij niet hebben. Reden genoeg om door te gaan met fröbelen, totdat je weer vertrouwen uitstraalt!

Hoe we verdergaan … De zere plek in mijn onderrug, weet ik nu, speelt geen rol hierbij! De melatonine moet immers niet door mijn onderrug heen, maar alleen een eindje door m’n hersenen reizen. Wat daarvoor nodig is, is een beetje serotonine om de trein aan te zwengelen en ijzer om als motor te dienen voor de trein, die de melatonine vervoert. Door de strekoefeningen ging het boeltje weer een beetje lopen, maar nog niet voldoende.

sophia-relaxing
Ik relaxed 😀

De volgende stap in het helingsproces was dat ik moest ontspannen. Daar ben ik dus niet goed in, maar ik heb me kranig geweerd en ben op mijn praktijkstoel gaan zitten. Die kan achterover en dan kun je mooi een tijdje rustig en diep ademhalen. Ik voelde me net zo’n ouwe taart, maar het had effect, want er kwamen tonnen vol spanningen uit me. Dat zal beslist in de weg hebben gezeten om die melatonine de goede kant op te krijgen. Stress blokkeert immers alles.

relaxstoel
De praktijkstoel

Stress is een soort ongewilde samentrekking van je spieren, een soort spasme dat je spieren aangespannen houdt. Daarom zijn gestresste mensen altijd moe en hebben ze weinig energie: hoeveel energie denk je dat het wel kost om je spieren dag en nacht gespannen te houden? Ja, zelfs in je slaap ben je nog gespannen. Daarom voel je je ook altijd doodmoe, wanneer je iets ontspannends hebt gedaan: dan voel je hoe zwaar die spanning je eigenlijk belast. Bij mij is de stress nu weer een stuk minder en dus gaan we richting volgende stap!

Die luidt dat een heleboel van mijn zenuwen verstopt zitten. Dat komt doordat niet alleen de melatonine, maar álle voedingsstoffen op hun opslagplek zaten en bijna niet meer rondgestuurd werden. Dit is vanaf mijn geboorte zo geweest en dus moeten er een heleboel zenuwen ontstopt worden. Dat gebeurt met zwavel! Zwavel ruimt alles op wat niet hoort te bestaan. Dat is het nu aan het doen voor een periode van 52 jaar.

Terwijl er steeds meer zenuwen ontstopt raken, voel ik me doodmoe worden. Dat is de melatonine aan het werk: ik val plotseling om van de slaap en ga over een paar uurtjes wel weer verder met schrijven!

[ … ]

En dit is dus einde oefening! De melatonine loopt weer. Dat hoef ik niet in een ziekenhuis te laten bekijken, want dat is zo duidelijk voelbaar! Ik ben allang weer wakker, maar voel me nog altijd in een soort roes zitten. Het gevoel van vertrouwd worden! Uiteraard ga ik dit nu testen, want nu moet blijken dat ik inderdáád niet meer altijd zo raar aangekeken word. Ze gaan nu maar raar naar zichzelf kijken in de spiegel. Ik ben nog geneigd om een lading spiegeltjes te halen bij de Xenos en die uit te delen aan mensen die me nog één keer dom behandelen! “Heb je jezelf al gezien?”

Tijd voor muziek joh! Wat zal ik kiezen vandaag? Iets wat vertrouwen inboezemt en je tegelijkertijd ontspant en dat in een stuk muziek! Juist. Maar ik heb wat gevonden hoor: de Berberse zanger en componist Idir samen met Ierse zangeres Karen Matheson, die Idirs nummer Vava inouva voor je brengen. Als je érgens ontspannen van raakt, is het wel van Mathesons prachtige stem.

 

Tekst in Engels en Kabylisch (Berber):

Refrein: I ask you father Inouva, open the door
O daughter ghriba, shake your bracelets
I fear the monster of the forest father Inouva
O daughter ghriba, I fear him too

The old one is rolled up in his burnous (traditional trenchcoat)
in the distance, to warm himself
His son is scared to earn bread
Looking at the days to come
The granddaughter-in-law sews

I ask you …

Without stopping putting the cloth
The children around the grandmother learn the teachings from the old days
The snow pushes up against the door the stew in the large cooking pot
the elders begin dreaming of springtime the moon
and the stars being the canopy the oak tree replaces the view
the family gathers together ready to listen to the story

I ask you …


Kabylisch:

Refrein: tsxilek lliyin tabburt, a vava inouva, a vava inouva
tchcen tchcen tizzebgatin im, a yelli ghriba
uggadegh lwahch lghabaa vava inouva
uggadegh ula d’nekkini ,a yelli ghriba

amghar yetstsel degur bernus di tesga la yezzizzin
mmis yetshabbir i lqut ussan degw qerrus tezzin (bis)
tislit deffir uzzetta tessalay tijebeddin
arrach zzind i temghart as n tesgher tiqdimin

tsxilek lliyin tabburt, …

adfel yessud tibbura tuggi kecments ihlulen
tajmaat tetsargu tafsut aggur d’yitran hegben (bis)
ma d’aqegmur n tasaftı degger akkin idenyen
mmlalend akw at wexxam ıt machahuts ad sslen

tsxilek lliyin tabburt, …

 

© Vassiliou Empowerment

Alles over de meldcode van Jeugdzorg!

roddel

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

In 2013 is er een nieuwe wet ingegaan: de Jeugdwet met als onderdeel daarvan de Meldcode bij Jeugdzorg. Hier kun je alle wetswijzigingen van maart 2013 vinden. Eigenlijk zou deze meldcode iets goeds moeten zijn, maar lang niet altijd pakt het ding ook daadwerkelijk goed uit. Er gaat zelfs extreem vaak iets mis, waardoor gezinnen zomaar zonder enig onderzoek of reden uit elkaar getrokken worden door een kudderend jeugdzorg.

Dat is dan Veilig Thuis (VT), de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK), de William Schrikkergroep en Jeugdbescherming of bureau Jeugdzorg. Deze organisaties doen totaal geen onderzoek naar de vraag of er wel sprake is van een onveilige situatie voor kinderen ergens in een gezin. Bovendien worden de termen ‘onveilig’, ‘kindermishandeling’ en ‘verwaarlozing’ wel duidelijk omschreven, maar niet gehanteerd door jeugdzorg, waardoor zij vaak ook goede zorgen van ouders als ‘kindermishandeling’ zien. Dat ik niet overdrijf, zul je zien als je verder leest!

Ik laat je inzien waarom je ontzéttend moet oppassen met meldingen bij en zelfs overleg met Veilig Thuis! Ze geven zelf om te beginnen al aan op hun website, dat ze niet in staat zijn om gezinnen waar ze horen te komen – dus waar inderdáád geweld en mishandeling is – aan te pakken. Bij gezinnen waar dat níet het geval is, mogen ze zelfs niet eens komen. Ingeval van een valse melding moeten ze volgens hun werkregels onmiddellijk alle dossiers wissen en het gezin in kwestie helemaal loslaten. Ze blijven echter altijd kleven en verderop vertel ik waarom dat zo is! Ook geef ik ideeën over hoe je verstandig met die meldcode kunt omgaan.

 

Meldcode: wat en voor wie

Eerst even de meldcode: die geldt voor mensen werkzaam in de volgende sectoren:

  • gezondheidszorg
  • onderwijs
  • kinderopvang
  • maatschappeljke ondersteuning
  • jeugdhulp
  • politie

De meldcode is bij iedere organisatie in hun eigen protocollen of werkregels verwerkt, maar komt op vijf stappen neer. Die moet je dus zetten volgens de wet, als je denkt dat er ergens misschien wel een kind mishandeld of verwaarloosd wordt. Ik zet ze neer en jij zoekt de fout, afgesproken?

  1. Signalen in kaart brengen
  2. Overleg met een collega en eventueel overleg met Veilig Thuis (!)
  3. Gesprek met cliënt (oftewel degene die je verdenkt)
  4. Wegen of je nog steeds denkt dat er mishandeling is
  5. Je afvragen of melden echt noodzakelijk is en afwegen of hulpverlening ook mogelijk zou zijn

 

Om déze reden voldoet deze meldcode niet:

Als ik als moeder en als mens die met mensen werkt, dat rijtje zie, denk ik gelijk: wáárom staat ‘gesprek met cliënt’ niet op nummer 1? Dát is nou de hypocrisie in de overheidswereld, waar de mensen zich terecht bedreigd door voelen. Eerst achter je rug om met instanties over je praten, waarbij je verdacht wordt gemaakt en dán pas met jou praten. Die meldcode is beslist niet gemaakt door iemand die enig realiteitsbesef bezit!

Tegen de tijd dat zo iemand eindelijk bij jou aankomt, zijn de verdenkingen al hoog gerezen en niet meer omkeerbaar. Wát je ook doet om de leraar van school, maatschappelijk werker of wie ook te kalmeren, daar is het in stap 3 al te laat voor. Dan ben je in principe je kinderen al kwijt, terecht of onterecht. Dit dien je terdege te beseffen, voordat je één woord uitwisselt met Jeugdzorg!

 

Mensen met een tekort aan realiteitsbesef

Omdat ik veel hersenonderzoek verricht, weet ik dat de meeste mensen helemaal geen dominante of zelfs maar enigszins ontwikkelde linker hersenhelft hebben, zoals altijd wordt beweerd in de wetenschap. Hádden ze dat maar! Dan waren veel meer mensen dan nu redelijk, stabiel en logisch. Ze zaten dan niet vol met verdenkingen jegens anderen. Veel voller van humor en een gezond zelfbeeld. De meeste mensen hebben totaal geen realiteitsbesef of inschattingsvermogen. Als ze ook nog eens jeugdwerker zijn en oneindig veel macht hebben, wordt dat zo mogelijk nóg gevaarlijker.

 

Duizenden slachtoffers per jaar

Mensen worden emotioneel als ze aan kinderen in nood denken. Dat is een goede zaak! Maar in mijn vorige artikel heb ik net geschreven over mensen die heel gauw gewantrouwd worden of zelfs verdacht van de gekste dingen, terwijl ze niets verkeerd doen. Dat is omdat ze logische en zuivere mensen zijn en omdat die in de minderheid zijn op onze wereld. Zo worden ze niet op hun woord geloofd, omdat ze worden gezien als ‘te goed om waar te zijn’.

Op déze manier raken duizenden kinderen per jaar hun ouders en hun toekomst kwijt, juist door de schuld van Jeugdzorg! In geen enkele andere beroepssector werken zóveel mensen die alleen op hun gevoel afgaan. Ze lijken empathisch, maar zijn verre van dat! Deze mensen hebben geen liefde, empathie of warmte in zich. Ze hebben geen beoordelingsvermogen en liegen dat het gedrukt staat. Toch worden juist déze mensen altijd aangenomen bij zorgachtige instellingen, omdat ze op hun gevoel varen en dat aardig lijkt.

 

Roddel en achterklap

Wat dacht je van exen, die hun ex-partner helemaal zwart maken? Ik ken exen die echt jarenlang twee keer per week bij de politie, bij de gemeente, de leerplicht, op school en bij de huisarts op de thee gaan om daar te roddelen over de andere ouder van hun kinderen. Omdat die mensen daar niet alleen een meldplicht hebben, maar ook een geheimhoudingsplicht, laten ze die onterecht zwaarder wegen dan het belang van dat gezin. Ze noteren alles wat de liegende ex uit zijn of haar duim zuigt. Als jeugdzorg dan ‘informatie’ komt vragen, dissen ze dat klakkeloos op als zijnde ‘feiten’!

Ze gaan dus niet eens bij de beschuldigde man of vrouw langs om te zien wat er waar is van de beschuldigingen. Nee joh! Dát mag Jeugdzorg doen. Alleen doet Jeugdzorg dat dus niet. Die gaat af op de melding van iemand, die in één van de bovengenoemde sectoren werkt, want die is volgens hen een ‘professional’. Ja en als je ‘professional’ bent, dan ben je een Übermensch en heb je áltijd gelijk. Kritiekloos.

 

Het gevaar van subjectiviteit

Besef je wel hoeveel kwaadaardigheid er in veel mensen zit? Als ze jaloers worden, omdat hun buren een nieuwe auto hebben of een betere band met hun kinderen, doen ze maar zo een wraakmelding bij VT! Dit moet je niet onderschatten: het komt bijna dagelijks voor. Jaloezie komt voort uit een gebrek aan logisch denken! Wist je ook dat de RvdK standaard in de rechtszaal aanwezig is bij mensen met kinderen in echtscheidingsprocedure? Dat is in feite huisvredebreuk en toch minimaal grove schending van privacy! Ze komen echter overal mee weg en staan eigenlijk boven de wet, omdat er geen enkele controle op hun werk is.

Als je op déze link van jeugdzorg Dark Horse klikt, krijg je daar een uitmuntend voorbeeld van. Een nietsvermoedende vader met tienerdochter, die gezellig aan het wandelen zijn en aangevallen worden door ‘een vals kreng met een hondje’. Een of andere meid met haar vriendje, die geen verstand meegekregen hebben en die menen dat zij die dochter wel even bij haar vader vandaan mogen lokken. Politie trad hard op tegen de vader in plaats van tegen die liegende jongelieden. De man kreeg de schrik van zijn leven en niemand die het wat kon schelen!

Iedereen die een kind heeft met een rugzakje, die zelf even ziek is, die ooit geadopteerd is of in een pleeggezin opgegroeid is, is een potentiële klant en wordt scherp in de gaten gehouden. Eén keer je kind ziek melden, terwijl de barse huisarts te lui is om een diagnose te stellen en ze schieten vanuit de schaduwen op je af. Eén keer één verdenking over je van de schooldirectrice, die zelf geen kinderen heeft en de behoefte voelt om wraak te nemen op mensen die ze wél hebben. Eén keer ruzie met je partner, terwijl de buurvrouw net even migraine heeft en van schrik per ongeluk de politie belt … en daar gáán je kinderen!

Hup onder toezicht gesteld, dus met zo’n voogd erop, die de baas speelt bij iedere ademhaling die je neemt. Of gelijk maar de kinderen uit huis naar een pleeggezin: om het even. Beter zelfs nog, want dat levert járenlang inkomen op. Veilig Thuis krijgt voor dit soort regelingen €90.000,– per gezin binnen! Begrijp je nu waarom de ene gemeente na de andere in de schulden is komen zitten sinds die nieuwe Jeugdwet? Vergeet óók niet dat de meeste rechters niet zo logisch zijn als ze wel lijken en Jeugdzorg klakkeloos geloven.

 

Het systeem werkt verkeerd!

Onlogische mensen moeten per se een vaste baan. Anders raken ze onmiddellijk in paniek. Een normaal mens zoekt gewoon een nieuwe baan als ergens geen werk meer is, maar onlogische mensen zijn bang voor verandering. Daar moet je rekening mee houden, als je met dit soort personeel werkt, maar dat doet de overheid dus niet. Die mensen krijgen niet ‘gewoon’ hun salaris uitbetaald met vast contract, maar ze krijgen per cliënt een budget, dat ze kunnen besteden. Dat heeft tot gevolg dat ze aan koude acquisitie doen, net zoals accountmanagers in een bedrijf! 

Om déze reden zijn klachtencommissies nooit eerlijk: die bestaan uit hetzelfde type mensen, die dus een tekort aan logica hebben. Bovendien zijn zij óók bang voor hun baan en zullen ze een ‘collega’ nooit afvallen. Klagers krijgen alléén heel soms gelijk met klachten over wachttijden. Verder nooit!

 

Conclusie

We leven in een wereld, waar het onderbuikgevoel welig tiert bij de meeste mensen en daarom wordt dat gezien als norm. Echt waar, het is niet veilig om zomaar contact op te nemen met een organisatie met financiële en dus existentiële problematiek, zoals Veilig Thuis, de Kinderbescherming of Bureau Jeugdzorg.

Alsjelieft, pas op met die meldcode! Heb je verdenkingen? Praat dan éérst met de persoon die je verdenkt en ga er thuis langs, zodat je je informatie niet van horen zeggen hebt. Zet punt 3 op de eerste plek en je zult in 90% van de gevallen geen gezinnen kapotmaken. Nóg een advies: probeer altijd eerst of hulpverlening mogelijk is. Dat is iets waar letterlijk iedereen unaniem positief over is en wat dus áltijd eerst bekeken dient te worden, voordat je Veilig Thuis belt! Dank je wel voor het lezen en deel dit gerust verder.

 

© drs. Sophia Vassiliou,
moeder, docent en praktijkhouder voor Vassiliou Empowerment

 

Bronnen:
  • Handelingsprotocol van Veilig Thuis
  • Website Ministerie van Veiligheid en Justitie
  • Kwaliteitskader (werkregels) van de RvdK
  • Ervaringen uit mijn omgeving en werk
  • Mijn mensenkennis en kennis van psychologie
  • Websites van RvdK en VT
  • Volgens mij is dat het

Alles over geloofwaardigheid

cabrio

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Echt bijzonder. Ik ging zonet achter mijn laptopje zitten om te schrijven over het recht op geloofwaardigheid en integriteit van de mens en kreeg het achteraf toch wat minder lumineuze idee om de Nationale Ombudsman hierover een vraag te stellen. Nou, lieve lezerkes, ik wérd me toch aangevallen daar! De telefonische adviseuse begon me gelijk uit te maken voor van alles en nog wat. Ik had eerlijk waar niets raars gezegd, dat beloof ik je.

Een beter voorbeeld van hoe sommige mensen heel gauw gewantrouwd worden, is er eigenlijk niet! Iemand die iets vertelt, wordt normaliter op zijn of haar woord geloofd, maar voor veel mensen  is dat geen vanzelfsprekendheid. Wat mensen dan gaan doen, is hun eigen wantrouwigheid op jou projecteren. Dit gaat zóver dat er behoorlijk wat mensen zijn, die totaal onschuldig veroordeeld worden en jaren in de gevangenis zitten. Het is ontzettend kwetsend en regelrecht pijnlijk om zo vaak te moeten meemaken dat van die zeikerige types je niet geloven! Korte metten met het ongeloof! We gaan zometeen zien wat de oorzaak is en die dan aanpakken.

 

Waarom geloven mensen je niet?

Zoals ik al vaker heb verteld, is het feit dat mensen je van tevoren al niet vertrouwen, een kwestie van uitstraling. Veel mensen stralen een soort van zelfverzekerheid uit en worden dan altijd gelijk geloofd. Ja, ook als ze liegen! Ik wil wedden dat jedaarvan wel een paar voorbeelden weet op te noemen. Als je die uitstraling van zelfverzekerdheid, die een soort van normaliteit dat je vertrouwd wordt met zich meebrengt, mist, moet je héél hard werken om het vertrouwen van anderen te winnen. Heel vaak zal je dat niet lukken ook en zoals ik al zei, is dat iets waar je boos en mismoedig van wordt.

 

Frontale cortex en gebied van Wernicke

Wernicke's area
Gebied van Wernicke

Goed, dat stukje normaliteit bevindt zich in je frontale cortex. Jah, het stukje hersenen vlak achter je voorhoofd en dan aan de rechterkant ervan. Je rechter hersenhelft dus. Als je een keer een klap hebt meegemaakt in je leven, zitten ál je klachten stevig op slot en dat komt door het gebied van Wernicke, waar ik het eeuwig en altijd over heb. Hier nog even het plaatje ervan.

Dit gebied interpreteert alles wat tegen je gezegd wordt en alles wat je leest. Als iemand je een keer goed heeft laten schrikken, kon het gebied van Wernicke niet bevatten dat dat voorval werkelijk waar had plaatsgevonden en dan kreeg je daar een klein beetje schade. Je uitstraling was in één klap verdwenen en dan zit je dus met dat gedoe dat je jezelf íedere keer weer geloofwaardig moet maken, omdat best veel mensen je eenvoudigweg niet geloven.

 

Oplossing: terug naar de bron!

Oplossing is logischerwijze dat je teruggaat naar het moment van die schrik. Ik ga eens even testen wat het in mijn geval kan zijn, zodat dat als voorbeeld kan dienen. Ik heb echt geen idee, dus moet eerst uitvissen vanaf welke leeftijd ik niet meer werd vertrouwd. Ja, ik heb het gevonden door alle mogelijke antwoorden die mijn brein me aandroeg, snel bij langs te gaan. Dat is nou rechter hersenhelftwerk: het gaat in beelden en dat werkt razendsnel! Gaaf!

Okee, ik was dus 16 jaren oud en bij een gastgezin, omdat ik niet langer bij mijn adoptieouders kon wonen. Vanwege juridische regeltjes (geloof ik) mocht ik daar niet gelijk weg, omdat zij hun fouten totaal niet toegaven. Mijn oude buurvrouw uit een vorige woonplaats was erbij betrokken als maatschappelijk werkster. Zij en mijn ouders hadden me telefonisch verteld dat ik eerst bij hen thuis op kamers moest wonen en ze hadden bedacht dat ik me daartegen misschien wel zou kunnen verzetten.

Dát moet ik uitleggen: die buurvrouw had kort daarvoor een verhaal gehoord over een jong meiske dat haar zin niet kreeg en toen hup naar Amsterdam vertrok. Onvindbaar en iedereen in rep en roer. Lange tijd later werd ze gevonden in een bordeel. Dat verhaal had mijn buurvrouw volkomen begrijpelijk de schrik in de benen gejaagd. Toch trok ze wel een héél onlogische en zelfs gevaarlijke gevolgtrekking als reactie hierop:

Mijn ouders en zij besloten dat ze me expres twee uur te laat zouden ophalen van mijn gastgezin. Ze moesten mij namelijk de ruimte geven om inderdáád te ontsnappen, zo had een verknipte hulpverlener mijn buurvrouw op de mouw gespeld. En ik maar wachten hè … Twee uur later kwamen ze dan eindelijk aanzetten en vertelden ze me het verhaal regelrecht in mijn flabbergasted gezicht.

Ik was verbijsterd en zwaar beledigd, weet ik nog goed. Ik bedoel … het realiteitsbesef dat zo’n hulpverlener heeft om te denken dat ik impulsief in de trein richting Amsterdam stap, omdat ik mijn zin niet krijg! Dat was helemaal niet mijn stijl en deze vrouw kende me vanaf mijn vijfde jaar al. Het ergste is nog dat ik juist daarná werd gewantrouwd, in plaats van geloofd omdat ik mijn karakter had laten zien. Maar dat is hoe hersenen werken.

 

De weg terug naar vertrouwen

De weg om weer gewoon vertrouwd te worden, is duidelijk: dit alsnog geloven en dan kijken naar de mineralen die je tekort komt.  Dan krijg je je uitstraling terug, want het hersenwerk dat nodig is om die te hebben, is stopgezet en moet hervat worden. Trouwens dit werkt niet wanneer je níet betrouwbaar bent! Dus als jij iemand bent die gewoonlijk de hele mikmak aan mekaar liegt, krijg je die uitstraling echt niet voor elkaar. Dat is bij mij niet het geval, dus ik ga verder met prutsen. Terwijl ik dit schreef, is de acceptatie al gedaan door mijn hersenen. Heerlijk, je rechter hersenhelft!

 

Melatonine

Nu kijken welke voedingsstof we zoeken. Het gaat hier om melatonine, want dat is de stof die zorgt dat alles lekker makkelijk gaat in je leven. Dat je succes hebt en dat het je ook nog komt aanwaaien. Daarom helpt het stofje ook wel een beetje om te kunnen inslapen, want dat is iets wat vanzelf gebeurt en dus mede geregeld wordt door melatonine.

Vraag 2: waar zit die melatonine, aangezien ze niet in mijn voorhoofd zit? Antwoord van mijn brein: in je pijnappelklier, meid! Okee, ik stuur d’r een cabrio op af en dan scheuren richting mijn voorhoofdskwab!

Verder naar vraag 3: hoe krijg ik dat gedaan? Welnu, als een voedingsstof ergens heen moet, moet die je bloed in. Melatonine is echter een neurotransmitter. Die reist eerste klas via je zenuwstelsel. Aangezien dat niet spontaan gebeurt, zal de beknelde zenuw in mijn onderrug nog wel gebarricadeerd zijn. Met dat mooie weer heb ik er al weken geen pijn meer, maar ik maak mijn rug even los en dan ben ik zo bij je terug. [ … ]

Ik denk inderdaad dat dit het obstakel was, want toen ik oefeningen ging doen, begon mijn rug weer pijn te doen. Om te testen of dit het echt was, zou ik eigenlijk nog éven de Ombudsman moeten bellen! Eerlijk gezegd pas ik daar toch een beetje voor en wacht ik liever even af om te zien of dit inderdaad de basis van het euvel is geweest. Daarom sluit ik nu af en ga ik verder zodra ik meer weet!

Opgelost is het euvel wanneer ik overal waar ik kom, als een koningin word binnengehaald en iedereen ieder woord dat ik zeg, voor zoete koek slikt. Dat is ook het moment waarop ik mijn móóie Griekse gewoonte om af en toe verschrikkelijk te overdrijven, zal moeten laten varen. Veel mensen hier in Nederland nemen je woorden immers letterlijk! Ik geniet er nog even van dat ik het nu nog kan doen en laat het je weten zodra ik nieuws heb!

Wordt vervolgd!

 

© Vassiliou Empowerment

Waarom je afvalt door te sporten

probleem-oplossing - Sophia Vassiliou

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Dat was me een bak gisteren! Dagenlang het internet rondzoeken om te onderzoeken hoe dat lymfestelsel nou toch werkt, een artikel erover publiceren en wat denk je? ‘s Avonds wilde ik toch nog iets meer erover weten en ik typ in bij Mr. Google: “Hoe stroomt lymfe?”. Opeens álle informatie naar me toe!

bommen-granaten

Probleem was dat ik niet wist dat lymfe stroomde. Dat was één van de dingen die ik er niet van begreep, zie je wel. Het meest complete stukje informatie dat ik kon vinden, was van schooltv – jawel! – en verschrikkelijk saai. Dat ze toch niet een wat gezelliger filmpje maken voor jongeren, snap ik niet helemaal, maar hier heb je het even! Je moet naar de website van schooltv en dan staat het daar gelijk. Eerlijk is eerlijk: je weet dan wel gelijk alles en alle andere filmpjes zijn óók oersaai.

 

Eiwitten in je lymfestelsel

Er was nóg iets wat opviel. Ik heb de websites niet meer onthouden waar het stond, maar op twee websites stond dat er in bloed veel meer eiwitten zitten dan in lymfe. En op twee andere stond dat er juist in lymfe meer eiwitten zitten. Het eerste leek me logischer, omdat eiwitten ook voedingsstoffen zijn en die door je bloed vervoerd worden. Toch klopte het niet, want er zitten juist in je lymfe veel meer eiwitten. Dat is belangrijk om te weten, want eiwitten worden door je witte bloedcellen aangemaakt om bacteriën en andere indringers uit te schakelen. Plus nóg één: ik zeg toch altijd dat je dik wordt, doordat je lymfestelsel vocht vasthoudt en niet door vet? Nou, van eiwitten zwel je enórm op! Dat is een eerste stukje bewijs.

 

Waar is het begin van je lymfestelsel?

Nu gaat het daar over een chronisch lymfoedeem. Dat is aangeboren en betekent eigenlijk dat er te veel lymfe (het vocht in je lymfestelsel) in je lymfevaten zit. Lymfe is veel trager en stroperiger dan bloed en als de vaten te vol zitten, zakt de boel als blubber naar beneden naar je benen. Dan krijg je van die olifantenpoten, zoals de meneer in het filmpje zegt. Ik noem het zelf trouwens ook altijd zo, want anders kan ik echt niet lachen om mijn werkelijk enórm uit de kluiten gewassen benen iedere avond.

De vraag die ik na het onderzoekje van gisteren nog had over het lymfestelsel, was deze: okee, het lymfestelsel komt dus uit bij je linkersleutelbeen en eindigt daar in je bloedvaten. Niet aan beide kanten, zoals ik gisteren gelezen had, maar alleen aan de linkerkant. Ik heb het al gecorrigeerd in het vorige artikel. Leuk, maar hoe komt dat lymfevocht dan IN je lymfevaten?

Daar ben ik inmiddels ook achter! Als je mensen wilt helpen om wél te genezen van klachten met betrekking tot het lymfestelsel, moet je weten hoe het werkt. Anders weet je niet wat je doen moet. Datgene wat ik immers boven alles meer doe dan alle anderen, is mijn verstand inzetten en onderzoeken wat de weg naar genezing is! Niet oeverloos testen en doen om diagnoses te stellen en dan zeggen dat het ongeneeslijk is, maar als stap 2 gaan kijken hoe je van een klacht áfkomt!

Dus het zit zo: in je bloedvaten zitten nogal wat ingrediënten: plasma, veel rode en weinig witte bloedcellen, bloedplaatjes en nog iets. Tussen de cellen zit een wittig, beetje transparant vocht dat weefselvocht wordt genoemd. Dát vervoert je voedingsstoffen! Niet de rode bloedcellen, maar dat vocht. Dat weefselvocht wordt voor een deel opgenomen uit je bloedvaten in piepkleine haarvaatjes, die naar je lymfestelsel leiden. Lymfehaarvaatjes dus. Daar wordt het gezuiverd en naar je linker sleutelbeen vervoerd, waar het in je bloed komt. Het bloed voert het dan weer af naar je nieren, die het weer naar je blaas brengen, waardoor het op het toilet eindigt.

 

De verschillende soorten witte bloedcellen

Daarom is urine-onderzoek altijd belangrijk om te weten of je ergens een infectie hebt zitten. Dan heb je immers veel meer witte bloedcellen dan normaal en die vind je in je urine. Aan het soort witte bloedcellen die gevonden worden, krijgt een arts een redelijk idee van wat er gaande is binnenin je. Dan schrijf ik toch maar even de vijf soorten witte bloedcellen op, om compleet te zijn!

  • neutrofiele granulocyten deze vind je in een etterende wond en vechten tegen infecties en ontstekingen
  • eosinofiele granulocyten deze vechten tegen parasieten
  • basofiele granulocyten die verwijden de bloedvaten een beetje, zodat de andere witte bloedcellen er gemakkelijk bij kunnen. Dit zie je bijvoorbeeld als je huid rood verkleurt na een infectie
  • lymfocyten onder te verdelen in T-cellen en B-cellen. Deze hebben een geheugen en zijn c.q. generaal en kapitein van het leger. De T-cellen bepalen welke strategie er gevolgd wordt en de B-cellen zorgen dat dat ook inderdaad gebeurt. Zij zitten vooral in je lymfestelsel
  • monocyten dat zijn een soort verkenners of spoorzoekers. Zij sporen stukjes bacterie, virus of parasiet op en laten dat zien aan de T- en B- cellen. Die herkennen ze, als je er al eerder last van hebt gehad.

 

Hoe beweegt je lymfe zich eigenlijk voort?

Nu beweegt het bloed vrij snel door je aderen. Ongeveer 60 keer per minuut komt er een puls: je hartslag die het bloed voortstuwt. Dat gaat lekker, zal ik maar zeggen. Maar lymfe heeft geen hart en is bovendien een stuk stroperiger als vloeistof dan bloed. Dat gaat dus op z’n avondrood. Toch heeft lymfe natuurlijk wel een impuls nodig om te lopen, dat zul je begrijpen, niet? Anders blijft het lekker zitten waar het zit en dan ga je opzwellen.

popeye
Popeye met zijn spierkracht

De kracht die je lymfe voortstuwt, is ….. spierkracht! Nu snap je waarom bewegen zo belangrijk is, als je op gewicht wilt blijven. En waarom mensen die niet kúnnen bewegen door ziekte, dik worden. Beweging is echt noodzakelijk, want hoe meer je je spieren gebruikt en liefst nog allemaal, des te sneller die lymfe je lichaam schoonhoudt! Beweeg je niet, dan kan je lymfestelsel niet goed dóórlopen en ja: dan kom je dus aan. Zie je dat ik gelijk heb? 🙂

 

Hoe komt het dat je opzwelt?

Nog even over dat opzwellen! Er wordt altijd gesproken over dat je een plaatselijk oedeem krijgt, maar je kunt wel degelijk in je hele lichaam opzwellen. En ook op zo’n manier dat het blijft. De meneer in die video van schooltv draagt sokken om dat te voorkomen en zo weet je dat wat ik zeg, toch echt klopt! Als er te veel vocht in je lymfestelsel zit en dat niet goed afgevoerd wordt, dan word je dik.

lymfeklieren
De bolletjes zijn je lymfeklieren, behalve in je knieën

Nou, waardoor wordt het dan niet goed afgevoerd? Doordat je lymfestelsel allerlei knooppunten tegenkomt: klieren. Denk maar aan knooppunt Hoevelaken, dat je dagelijks op de radio hoort. Daar zitten een heleboel witte bloedcellen te wachten totdat het vocht eraan komt, zodat ze de eventuele ziektekiemen die erin kunnen zitten, om zeep kunnen helpen. Als daar een enorme veldslag plaatsgevonden heeft, kan het zijn dat het een tijd duurt totdat de lijkjes opgeruimd zijn en dan krijg je daar een zwelling. Duurt het ontzéttend lang of zijn er meerdere zulke plekken waar het erg lang duurt allemaal, dan zwel je dus steeds meer op en ook over je hele lijf. En dat is wat we dus obesitas noemen.

Bij mij staat mijn ijzer nog altijd idioot laag, maar ik weet dat het in mijn lever zit te zitten. Daarom ga ik zometeen eens uitproberen of dat ijzer misschien wel úít mijn lever verkast, wanneer ik voorzichtig ga sporten. Stel je er niet te veel bij voor, want ik ben een ouwe taart geworden in de laatste zeven jaren. Maar een beetje bewegen moet te doen zijn. Ik snap nu – en ik denk jij ook – dat ik de laatste jaren zo ben aangekomen, doordat dat lymfestelsel vol met blokkades zat en ik niet kon sporten door de verlammingen en de bloedarmoede. Natuurlijk maak je spieren aan door te sporten en ga je dan niet als een idioot afvallen. Maar dit is wel een stap die erbij hoort, want anders val je in ieder geval nooit meer af!

Al is het maar een blokkie om lopen, een paar oefeningetjes op een matje, een paar baantjes zwemmen of een klein stukje fietsen: je hebt óók beweging nodig om een goedwerkend lymfestelsel te hebben. Daarnaast moet ik even kijken wat de weg naar genezing in jouw geval is en dan hoeft zo’n probleem helemáál niet voor altijd te duren. Voor íeder probleem is een echte oplossing, dus ook voor overgewicht en auto-immuunziektes! Ik denk dat dat mijn motto is: voor ieder probleem is een oplossing. Fijne week alvast en maak er maar weer iets moois van!

 

© Vassiliou Empowerment

Ziektekiemen en je dappere witte bloedcellen

koffie-byzantijns

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Het is weer zo helder als koffiedik vandaag!

Vandaag een dieptevraag! Al een aantal keer hebben een vriendin van me en ik samen zitten zoeken naar informatie over waar toch je witte bloedcellen blijven, nadat ze oorlogen uitgevochten hebben in je lichaam. Antwoord vonden we niet op die vraag! Onze bezorgdheid was deze: Als die cellen wél bijgemaakt worden bij iedere infectie, maar niet overlijden, moet je na verloop van tijd wel heel ziek worden! Bovendien als ze jou gaan aanvallen in plaats van de ziektekiemen, heet dat een auto-immuunziekte. Als die witte bloedcellen niet meer verminderen na een infectie, is het onvermijdelijk dat je ergens in je leven zo’n ziekte oploopt. We gaan het onderzoeken vandaag!

 

Waar vind je witte bloedcellen?

Misschien is het handig om eerst even te vertellen dat je in je bloed én in je lymfe witte bloedcellen hebt zitten. Anders ben ik net zo onhandig bezig als de rest van de informanten, die ik vandaag bezoek om dit vraagstuk op te lossen! Witte bloedcellen komen in actie, wanneer je een infectie oploopt door een bacterie of een virus. Dan eten ze de boosdoeners op. In je beenmerg worden er een heleboel van die cellen bijgemaakt, wat koorts kan veroorzaken. Je voelt dus letterlijk de strijd binnenin je!

 

Róde bloedcellen worden afgebroken

Rode bloedcellen worden afgebroken in je milt, in de bloedbaan zelf, je lever of je zenuwstelsel. Okee, dat is duidelijke taal! Kun je overal vinden zonder enig probleem. Maar nu je witte bloedcellen hè! Iedereen maakt zich zorgen om te weinig ervan, maar nooit om te veel.

 

Vraag 1: hoelang leven witte bloedcellen?

Ik neem je even mee in mijn onderzoek. Wikipedia, witte bloedcellen: “[Witte bloedcellen] hebben gemiddeld een langere levensduur dan rode”. In de zin ervoor stond dat rode bloedcellen 120 dagen leven, dus dan leven witte meer dan 120 dagen. Maar hoeveel??? Dit ben ik niet gewend van de Wikipedia en even later lijkt de informatie ook nog verkeerd te zijn.

Volgende site dus! Sanquin, waaruit bestaat mijn bloed? Wat staat daar? “Witte bloedcellen leven gemiddeld 2 dagen”. Verder is er niets te vinden, alleen over rode bloedcellen, bloedplaatjes en serum. Nee, plasma. Het is me zo helder als koffiedik vandaag hoor, echt. Misschien dat je nu begrijpt waarom mensen niet begrijpen hoe hun ziektes en klachten in elkaar zitten en hoe ze die weer kunnen genezen.

Nog een verdere site levert wéér één extra zinnetje op. Menselijk lichaam.nl, lees hier alles over witte bloedcellen: “Een groot deel van de witte bloedlichaampjes (= cellen) sterft af tijdens het gevecht tegen de ziekteverwekkers”. Okee, ze sneuvelen dus als oorlogshelden op het slagveld. Daarvoor krijgen ze van mij even een ode, onderaan dit artikel! Op deze website staat ook een gaaf videootje (in het Engels), waarop je kunt zien hoe dat vechten in z’n werk gaat. Het duurt maar een minuut!

Ik ga ondertussen naar de volgende website: Medicinfo, witte bloedcellen: “In het bloed varieert de gemiddelde levensduur van deze cellen tussen 4 en 8 uur en in andere weefsels tussen 4 en 5 dagen”. Mocht je het videootje op de website hierboven (menselijklichaam.nl) hebben gezien, dan weet je nu dat witte bloedcellen ook buiten de bloedvaten kunnen gaan om daar veldslagen te leveren tegen ziektekiemen, zoals parasieten en bacteriën. Vandaar dat er staat ‘in andere weefsels’.

Aangezien we nu nog altijd niet weten hoelang zo’n ding nou leeft, zoek ik verder! Mens-en-gezondheid, de wonderlijke witte bloedcellen: zoals meestal is deze website behoorlijk informatief en helemaal onderaan de pagina staat iets over de levensduur van witte bloedcellen. “Monocyten worden na ca. 15 uur vervangen. De levensduur van lymfocyten varieert tussen enkele weken en maanden. Granulocyten houden het in het bloed al na 4-5 uur voor gezien, in de weefsels wat langer”. Eindelijk antwoord dus.

 

Wat is het lot van een dode witte bloedcel?

Wéér een stap verder! Ik had nog niet verteld dat er verschillende soorten witte bloedcellen zijn, omdat ik dat wat ingewikkeld vond voor één artikel. Toch is het zo en de ene soort leeft dus langer dan de andere. Als je er meer over wilt weten, lees dan gerust de bovenvermelde webpagina’s even door! Ik wil namelijk nog weten wat er dan met het lijkje van een witte bloedcel gebeurt. Zou het opgegeten worden door z’n collega’s? Of zou het, net als met rode bloedcellen gebeurt, deels opnieuw gebruikt worden om een nieuwe cel aan te maken? Zou je gal ze verbranden? Ze zitten vol met gifstoffen, dus ze moeten wel afgevoerd worden, zou je denken. Ergens naar toe, maar waarom staat daar nergens informatie over?

 

Eerst naar je lymfestelsel

Ik ga even naar je lymfestelsel, want daarvan kan ik wél vinden wat het met dode witte bloedcellen doet. Dat zijn dan dus de witte bloedcellen die al in je lymfe zitten. Het gaat als volgt:

lymfeklieren
De bolletjes zijn je lymfeklieren

Overal op plekken waar je klieren hebt (zie plaatje), zitten in je lymfestelsel witte bloedcellen te wachten totdat er een indringer langsfietst. Die vallen ze gelijk aan en ze maken er korte metten mee. Je lymfestelsel heeft overigens nog een tweede taak naast het zorgen voor een goede vochtbalans in je lichaam: het ruimt afvalstoffen op. Nu zou het dus kunnen dat de dode witte bloedcellen naar de dichtstbijzijnde klier worden gebracht en daar je bloedvaten binnengaan. We gaan kijken of mijn hypothese klopt!

 

Sommige witte bloedcellen worden etter!

Wéér een zinnetje op Mens-en-gezondheid, leukocyt en aandoeningen: “Etter (of pus) bestaat uit dode witte bloedcellen en dode bacteriën”. Dus in ieder geval wordt een deel van de dode witte bloedcellen je lichaam uitgestuurd. Dat is als je een wondje hebt of bij acné bijvoorbeeld, maar nu als de infectie binnenin je zit? Waar gaan die cellen dan heen?

 

Alle antwoorden van een scholier!

Er gebeurt toch nog een klein wondertje vandaag, daar waar ik dacht dat we het antwoord op mijn vraag niet zouden vinden: Scholieren.com! De leerlingen in 3-vwo moeten alles over bloed en lymfestelsel weten. Wij hadden vroeger in de 3e klas geen biologie en mijn zoon nu op de havo ook niet, maar op het vwo kennelijk wel. Daar getuigt dit voortreffelijke werkstuk van, waar bijna alle antwoorden in staan. Ik ben bijna geneigd terug naar school te gaan en ik hoop dat deze leerling een dikke 10 heeft gekregen voor haar werk!

Kransader. kransslagader. Onderste holle ader.
Bovenste en onderste holle ader

Witte bloedcellen uit het lymfestelsel worden inderdaad door het lymfestelsel vervoerd. Daar waar ik begrepen had dat dit een afgesloten systeem was en ik niet begreep hoe het ook maar iets aan werk kon doen, als het lymfevocht (de lymfe) niet stroomde en nergens mee verbonden was, blijkt dat niet te kloppen. Het stroomt in één richting net als je bloed en komt altijd uit in een dik lymfevat vlak onder je linker sleutelbeen: je rechter lymfestam. Die vaten komen beide uit in … jawel een bloedvat en wel een slagader ook: je bovenste holle ader die direct naar je hart leidt.

 

Witte bloedcellen uit bloed én lymfe gaan naar …

In je hart zitten kamers en boezems, die je bloed weer verderpompen. In je bloed zit dan ook vervuilde lymfe met onder andere dode witte bloedcellen, dode bacteriën enzovoort. Ik heb altijd begrepen dat je bloed in je hart schoongemaakt werd, maar dat klopt niet! Je bloed wordt in je longen van zuurstof voorzien en in je nieren wordt het gezuiverd. De afvalstoffen, waarin ook dode ziektekiemen en witte bloedcellen zitten, gaan je lichaam uit via je nieren. Van je nieren gaat het naar je blaas en vandaar toch uiteindelijk naar het toilet!

Hier heb je nog de ode aan je dappere witte bloedcellen! De Zwaan uit le Carnaval des Animaux van Saint-Saens:

 

© Vassiliou Empowerment

Allemaal kop in het zand

Vandaag zijn we gesloten

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Iedereen wil gelukkig zijn. Dat is de allerdiepste wens van alle mensen en daarvoor offeren de meesten alles op. Voor dat gelukkige gevoel, voor rúst in hun leven, ook al gaat de rest van de wereld het schip in. “Als het huis er nog maar stáát, schat!”, omschreef Youp van ‘t Hek het ooit. Hoe ver mag je gaan om je leven te dromen in plaats van je dromen te leven en om een ander te geven?

Natuurlijk denk je nu: wat heb ik nou aan me fiets hange? Sophia die het altijd heeft over gelukkig zijn, veroordeelt dat nu opeens. Lees maar even verder, dan zie je het wel! Ik ben vóór geluk en daar stá ik zelfs voor, maar níet voor egocentrisme en slapende mensen. Daar ben ik zelfs tegen!

Tientallen malen heb ik hier op mijn kleine blogje verteld hoe belangrijk mensen het vinden om rust en een gelukkig gevoel te kennen. Als hun iets overkomt waarvan ze denken dat ze er niet tegenop kunnen, laten ze dat maar gewoon gebeuren. Ze laten zich meeslepen door het leven en blijven zelf volkomen passief. Net zoals een spin zich laat vallen, door de poten in te trekken, zodat ze zelf ongedeerd blijft door de val. Ze zitten in hun eigen veilige, maar doodegoïstische kokonnetje en het is tijd om daar eens uit te komen! Ja, vandaag. Wou je het plannen?

Wernicke's area
Gebied van Wernicke

Het gebeurt nu niet meer dat je bewustzijn op slot gaat, doordat je iets meemaakt waar je niet tegenop kunt of wat je niet kunt verwerken. Je gebied van Wernicke, waar je eerder – of je nu wilde of niet – schade opliep in zo’n geval, blijft nu vrij. Alleen zít het al op slot door eerdere ervaringen en ben je gaan denken dat je je leven niet zelf in de hand hebt. Het is één van mijn grote ontdekkingen over hoe we weer zelf de baas kunnen worden in ons leven.

Het gróte probleem van dit kleine hersengebiedje is namelijk dat je je niet meer bewust bent van jezelf en je omstandigheden, zodra het dicht gaat. Je hebt een verdraaide perceptie van de werkelijkheid en denkt dat je gelukkig bent. Ook al leef je op straat, bij een liefdeloos gezin of ben je aan de drugs. Jíj zit op jóúw eiland en jij weet het beter dan alle anderen. Je neemt géén goede raad meer aan van een ander, want jíj bent de expert. Het gebied van Wernicke gaat niet alleen maar over begrip van taal, want ook de wetenschap weet dat je je onbewust bent van taalfouten die je maakt, als die betrekking hebben op dit hersengebied.

Dus: dit kleine stukkie hersenen ís je bewustzijn en daar moet je zuinig op zijn! Waar leef je anders nog voor? Ja, je dénkt dat je gelukkig bent, als dit gebied dicht zit, maar … weet je wat mij is opgevallen bij mensen die onbewust leven? Je raadt het al he? Je weet niet meer wat je gedaan hebt! Je leeft dus gewoon voor nop. Dat is toch niet wat je wilt? Straks aan je kleinkinderen vertellen dat je niet meer weet wat je allemaal hebt gedaan in je leven, want het ging in een flits voorbij!

Toch heb je je leven wél in eigen hand! Ja, ook al staan er nog zoveel mensen in de weg, jíj bent de baas! Je kunt er gewoon tegenin gaan. Je hoeft niet ergens te wonen waar je niet wilt zijn. Ga daarheen waar je wél wilt zijn en zeur er niet over! Ga daar werken waar het wél okee is, als je niet blij bent met je werk. Begin een bedrijf als je denkt dat dat goed voor je is. Als je een baan hebt, ben je toch altijd nog in dienst van een ander en niet helemaal eigen baas. En als je eigen baas bent, ben je weer in dienst van je klanten. 😀 . Afijn, het zijn keuzes die je kunt maken, als je bewust bent.

Doe dat wat je werkelijk wilt in het leven en ga léven! Niet met je kop in het zand, maar echt leven. Hier, een artikel uit de NRC van vandaag van Ian Buruma, hoofdredacteur bij de New York Times. Ik ben echt niet de enige die zich zorgen maakt om al die egocentrische slaapkoppen, die alleen maar zélf gelukkig willen zijn en rust willen hebben en daar álles voor opgeven. Ja, zelfs de democratie! Dit soort mensen leeft nog liever in een dictatuur dan dat ze wakker worden. En lees maar eens hoe gevaarlijk het nú al is in Amerika. Alle tekenen van het einde van de democratie zijn er, maar veel te weinig mensen zien dat.

Als je aan léven denkt en aan het níet hebben van Alzheimer, denk je onmiddellijk aan Youp. Hij is degene die al wel 30 jaar lang zijn uiterste best doet om de mensen wakker te krijgen. Daarbij vergeleken kom ik net kijken, zal ik maar zeggen. Dit hier is zijn mooiste lied en dat is voor jou vandaag.

 

© Vassiliou Empowerment

Nieuwe start en nieuwe werkwijze

Smile of the sunrise by Marie Green

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Met pijn in mijn hart heb ik deze dagen afscheid moeten nemen van de laatste negatieve persoon in mijn leven. Van een heleboel van hen heb ik veel gehouden en heb ik veel te laat in de gaten gekregen dat ze me zodanig in de weg stonden, dat er voor mij geen millimeter ruimte meer over was om te kunnen bestaan. Toch krijg je steeds meer problemen als je deze mensen niet loslaat en word je uiteindelijk zelfs ziek.

Verder gaan deze mensen hevig over je kwaadspreken, als je ze zelfs maar heel voorzichtig een beetje aan de kant duwt. Daardoor ben je niet alleen die persoon kwijt, maar ook een heleboel mensen die je wél dierbaar zijn. Zelf heb ik het afscheid van mijn dwarsbomers bijna met de dood moeten bekopen. Met waarschijnlijk onherstelbare schade aan mijn reputatie, berooid van alles wat en iedereen die me lief is, zonder één cent in mijn zak en nog steeds ziek. Toch ben ik er nog en kom ik alsnog tevoorschijn uit de coulissen.

 

Vernieuwde manier van werken

Het aanbod dat je tegen zeer redelijke tarieven bij me kunt komen om te genezen van datgene wat je dwarszit in je leven, staat en blijft staan.

Nieuw is dat je op vrijdagochtend tot een uur of 2 in de middag gratis hulp kunt krijgen. Dat is alleen voor mensen die écht geen geld hebben om een consult te betalen. Als tegenprestatie vraag ik om een getuigenis op mijn website en dat je me op jouw manier helpt om goede bekendheid te verwerven.

Wat ook nieuw is, is mijn manier van werken. Eerder moest ik tegenover je gaan zitten en in concentratie gaan om allemaal fijnstoffelijk afval bij je vandaan te halen. Dat wat je gezondheid en je geluk in de weg stond. Daarna gaf ik dieetaanpassingen en eventueel het advies om wat voedingsstoffen aan te vullen.

Nu leg ik mijn handen op de plek waar je last van hebt. Of ernaast, als die pijnlijk is. Dan gaat die genezen en komt ook de nare ervaring die eraan ten grondslag lag, tevoorschijn. Zo hoef je niet oeverloos te praten over wat je hebt meegemaakt en dan maar hopen dat je brein het eindelijk een keer verwerkt, zodat het niet nóg een keer weer hoeft. Natuurlijk mag je erover praten! Zoveel je wilt zelfs. We werken op jouw manier!

Ik heb er volgens mij nog nooit over gesproken of geschreven, maar zelfs als ik gewoon over straat loop of een winkel binnenga, beginnen veel mensen die toevallig langs me lopen, te genezen. Zonder dat ik iets doe en zonder dat zíj iets doen! Ik vermoed dat dat mijn helende gave is. Het is in ieder geval iets goeds en het ís gewoon zo, dus ik heb er niet veel van te vinden. Het leidt me ook niet af, wanneer ik met anderen samen ben en met hen probeer te praten.

Na of tijdens de genezing gaan we ook nu je dieet bij langs om te zien of je daarmee je genezing verder kunt ondersteunen. Meer ijzer, meer variatie, sneller genezen, minder pijn, meer in het nu zijn … met voeding kun je dat ondersteunen. Soms zijn ook wat voedingssupplementen nodig. Het gaat altijd om korte kuren en in overleg met je huisarts. Als je heel lang dezelfde supplementen neemt, krijg je namelijk last van de bijwerkingen ervan en werken ze niet meer.

Beter is het om op het juiste moment de juiste stof extra in te nemen. Gelukkig hoeft dat lang niet altijd met vitaminepillen. Vaak lukt het net zo goed met kwalitatieve vruchtensappen, want meestal gaat het om plaatselijke tekorten. Dan zit je ijzer bijvoorbeeld in je lever in plaats van in je bloed, om even een voorbeeld te noemen. Je hoeft het dan niet aan te vullen, maar wel beter te verdelen over je lichaam. Als je dat gedaan krijgt, ga je genezen van welke ziekte ook! Je zult het echt zien. Het is al zo vaak gebeurd!

 

© Vassiliou Empowerment

Afspraken onthouden!

Remind me to forget!

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ben je er ook zo goed in? Om afspraken te vergeten, bedoel ik. Ik in ieder geval wel en je bent dus niet de enige, als je hier ook zo goed in bent. Vroeger toen ik nog ADHD had, maakte ik wel eens twee afspraken op hetzelfde moment. Vervolgens vergat ik beide afspraken en ging ik doodleuk iets heel anders doen. Iedere keer boze mensen … Alles schreef ik op in mijn agenda mét kleurcodes en toestanden, maar tegen de chaos in mijn hoofd was letterlijk niets opgewassen. Sinds een jaar of vijf heb ik daar geen last meer van, omdat ik het genezen heb. Toch vergeet ik nu nog steeds dingen.

limbisch systeem
Je limbische systeem!

Dat alles, terwijl je kortetermijngeheugen een simpel balkje in je hersenen is! Dat zou toch niet zo moeilijk moeten zijn. Het balkje in kwestie krijgt allemaal informatie uit je linker en rechter hersenhelft. Die wordt geschift in je limbische systeem en daarna geeft zo’n klein opdondertje daar, je amygdala, een doeltrap (voor voetballers: eigenlijk een penalty) naar je frontaalkwab van: hé ga die boel eens uitzoeken hier!, waarop je frontaalkwab alles gaat zitten wikken, wegen en verwerken.

Hierboven zie je het limbische systeem in het Duits. Gisteren had ik het over je hersenbalk. Die heet “Balken” in het Duits en is een roze halve cirkel helemaal in het midden van de tekening. Eromheen ligt nog een groene halve cirkel, die gyrus cinguli wordt genoemd. Als je van broodjes met vlees houdt, ken je zéker het Griekse woord gyros, dat ‘rondje’ of ‘blokkie om’ betekent. Deze gyrus cinguli krijgt een heleboel informatie uit beide hersenhelften, die hij eventjes onthoudt: die afspraak straks om 20.00 uur in het theater, bijvoorbeeld. Kennis voor een toets en meer van die dingetjes die je éven wilt onthouden, maar niet voor altijd.

Alles wat je je wél wilt blijven herinneren, gaat verder je limbische systeem in, dan je frontaalkwab in en uiteindelijk weer terug, via je hippocampus (paars ringetje) je grote hersenen in. Het grootste deel van je hersenen is je encyclopedie aan kennis en herinneringen immers!

Om te zorgen dat dit állemaal werkt, zit er nog een klein dingetje in die doos van Pandora van je limbische systeem: je hypothalamus. Het centrum van dit systeem is de thalamus, een eivormig dingetje met een héleboel kernen erin, waar allerlei informatie vanuit de hele rest van je lichaam aankomt. Je maag heeft meer maagsap nodig, in je beenmerg in je bovenbeen moeten meer rode bloedcellen aangemaakt worden, je hebt een schaafwondje op je elleboog en daar moet vitamine A naar toe en bacteriën met een weefgetouw om er een korstje op te weven enzovoort.

De thalamus stuurt al die seintjes door naar de rest van je hersenen en krijgt daar antwoord op via de gyrus cinguli, dat groene balkje op de afbeelding hierboven. Je thalamus ligt op een soort voetstuk: de hypothalamus. En dat dingetje zorgt dat al die opdrachten vanuit je lichaam ook daadwerkelijk uitgevoerd worden met behulp van de ideeën uit je hersenen om er iets aan te doen. Dus het sturen van bacteriën naar je schaafwondje, het sturen van kalium naar je voorhoofd waar je inmiddels pijn hebt na een dag hard werken en al dit soort dingen meer.

 

Als er defecten zijn

Dat is als het allemaal goed werkt. Maar ik zou niet drie dagen in de zenuwen zitten om dit artikel te schrijven, als er niet heel veel mensen waren, bij wie het toch wat minder werkt. Je hebt echt niet gelijk Alzheimer als je wel eens iets vergeet. Iedereen heeft het af en toe, maar eigenlijk zou je geheugen altijd moeten werken.

Zoals met alles liggen ook aan geheugenverlies shockervaringen aan ten grondslag. Daar begint iedere gezondheidsklacht mee, of die nou psychisch is, fysiek of over tegenslagen gaat. Door een shock schiet er een gedachte door je hoofd en die kwam uit. Nu is dat niet meer zo, dus nieuwe defecten kun je niet meer oplopen. Ook als je opeens een andere klacht erbij krijgt, heeft die er al gezeten. Het is een gedachte in de trant van: ik wil me nooit meer iets herinneren of: ik wil me dit nooit meer herinneren, die heeft gezorgd dat je geheugen minder goed ging werken. Uiteraard kan een klacht ook aangeboren zijn. Meestal heeft je moeder dan een shock gehad tijdens haar zwangerschap of anders een vitamine- of mineralentekort.

Wat er dan gebeurt, is dat die gyrus cinguli niet meer alle informatie vanuit de rest van je hersenen ontvangt. Zo vergeet je dingen. Je denkt dat het komt doordat je overbelast bent en inderdaad vergeet je gauwer iets als je druk of gestresst bent, maar dat gebeurt niet als je limbische systeem optimaal werkt.

 

Hoe gaat je geheugen weer werken?

Daar is een weg voor nodig, waarmee ik je kan helpen. Die is, zoals ik vaker vertel, niet gelijk voor iedereen, maar als je het anders doet dan het in jouw geval zou moeten, genees je niet. Je zult in het gunstigste geval enige verbetering zien, maar zelfs die is meestal niet blijvend. Toch heb ik iets om mee te starten: een muziekje! Het werkt op je hele limbische systeem en helpt je geheugen alvast een stukje omhoog.

Aretha Franklin vandaag met een swingend nummer: Respect! Alle echt ontzettend swingende muziek helpt hiervoor, want je kunt dan niet blijven zitten en gaat erbij dansen. En dat helpt om je moeilijk uitspreekbare accessoires weer aan het werk te krijgen. Laat Youtube dus gerust zelf nog meer video’s afspelen. Wist je trouwens dat Aretha Franklin nooit naar zichzelf kon luisteren? Ze liep altijd de winkel uit, wanneer ze er een nummer van zichzelf hoorde.

 

© Vassiliou Empowerment

De verschillen tussen de ziekte van Lyme en MS

back to school

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vandaag neem ik je mee terug naar school! 🙂

Laatst heb ik de stoute schoenen aangetrokken en mijn MRI-scan uit 2013 opgevraagd bij het ziekenhuis in Ede. Deze week ontving ik hem en toen was het de sport om er dan ‘ook wat op te zien’. Eerst zag ik niets natuurlijk, want waar moet je op letten? Een zoektochtje op het internet bracht me een stuk verder, maar ik weet uiteraard niet zeker of ik alles goed zie. Toch zal die scan vandaag helpen!

Als je scans met elkaar vergelijkt, krijg je wel een beetje een idee waar je afwijking zou kunnen zitten. En heel eerlijk: het is sowieso al een avontuur om maar liefst 137 foto’s van je eigen brein te bezitten! Ik wil je laten zien dat twee ziektes, namelijk de ziekte van Lyme en MS (multiple sclerose), door elkaar worden gehaald en daarbij zijn MRI-scans behoorlijk handig. Scans van andere personen mag ik niet zomaar op mijn blog gebruiken en dus laat ik je aan de hand van de mijne zien hoe het in elkaar steekt.

 

Dit is MS:

Ze zijn uit 2013 en toen was ik nog maar net ziek. Ik had nog niet veel ‘aanvallen’ gehad, zoals dat heet. Een aanval van MS is een plotselinge terugval. Het betekent dat één of meerdere lichaamsfuncties er opeens mee stoppen en daar kun je een paar dagen of weken (maanden zelfs, heb ik later mogen ervaren) heel ziek van zijn. Bij de ziekte van Lyme werkt het anders en daar kom ik verderop aan toe.

scan-ms
Heel vaag zie je links in het midden en rechts iets onder het midden een klein wittig vlekje: dat zijn oude littekens van MS.

Deze aanvallen heten zo, omdat MS een auto-immuunziekte is, wat betekent dat de witte bloedcellen in je lichaam je aanvallen. Witte bloedcellen horen je juist te beschermen tegen infecties en bacteriën, maar als er te veel worden aangemaakt, kunnen ze je juist ziek máken. Bij MS worden je lichaamsfuncties bij de wortel ervan, namelijk bepaalde punten in je hersenen, stopgezet. Dat gebeurt doordat witte bloedcellen zich plotseling tegen een stuk hersenen keren, wat – voor zover ik begrijp – wordt veroorzaakt, doordat je dopamine niet regelmatig door je heen stroomt. Het gaat met schokken, wat die plotselinge aanvallen veroorzaakt.

Na zo’n aanval kun je opeens een stuk minder goed lopen, minder zien, evenwichtsproblemen hebben, enzovoort. De aanvallen laten littekentjes (laesies) achter in je hersenen en die zie je als oplichtende puntjes midden in je ‘grijze massa’ op een scan. Als ze vaag zichtbaar zijn, wil het niet zeggen dat ze niet erg zijn, maar dat het lang geleden gebeurd is en al aan het helen is. Dit heb ik gelezen op verschillende medische websites, terwijl ik aan het zoeken was naar hoe ik de hersenscan moest lezen.

Daarmee is in ieder geval bewezen dat MS wel degelijk kan genezen! Je moet alleen de aanvallen van je witte bloedcellen weten te stoppen, want dan komen er geen nieuwe littekentjes bij. Daarvoor en om het genezen van de oude littekens te versnellen, kun je bij me komen en dan help ik je ermee. Ik kan niet even 1-2-3 vertellen hoe dat werkt en bovendien is de manier voor iedereen weer anders. Als je hersenen weer goed gaan functioneren, komen alle prikkels vanuit en naar alle delen van je lichaam weer helemaal goed door en gaan je aangetaste organen, zenuwen enzovoort weer aan het werk.

 

De ziekte van Lyme

scan Lyme
Deze scan geeft ‘Lyme’ aan, maar dat is in feite MS!

De ziekte van Lyme is iets heel anders! MS is een zenuwziekte, waar je van verlamd kunt raken. Ik weet dat dit vaak ook gezegd wordt van de ziekte van Lyme, maar kijk op de foto’s hiernaast maar eens hoe deze ziekte wordt ‘gediagnosticeerd’: juist, men kijkt naar diezelfde littekentjes als bij MS en dat is uiteraard onjuist!

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door een bacterie via de beet van een teek en is daarmee eigenlijk geen auto-immuunziekte. De schuldige bacterie, borrelia burgdorferi geheten, gaat je bloedbanen binnen en eet daar je ijzer op. Dat is te zien in een levende bloedanalyse. Heel gaaf: dan zie je je eigen bloedcellen bewegen. Reguliere medici zijn er niet zo gek op, heb ik begrepen, maar het is wel interessant om te zien. Zoals ik hier heel vaak heb uitgelegd, heeft het ijzer in je bloed als taak om de voedingsstoffen uit je voeding naar de juiste plekken overal in je lichaam te vervoeren, zodat ze daar werk kunnen verrichten om je gezond te houden of te maken.

Het eerste dat er meestal gebeurt, wanneer je te weinig ijzer hebt, is dat je vitamine B12 in je darmwanden blijft plakken. De medische wetenschap weet ergens wel dat een teveel aan deze vitamine allergieën veroorzaakt, maar kennelijk zijn ze nog niet zover om daar ook actie op te ondernemen. In ieder geval heb je in de rest van je lichaam een tekort aan vitamine B12 door dat ijzertekort en daardoor word je heel erg moe en lamlendig. In je maag en darmen heb je er juist te veel van en dat veroorzaakt een allergie: voedselintolerantie. Dan word je misselijk en ziek van heel veel voeding en kun je bijna niets eten.

Verder heb je geen lichamelijke kracht door het ijzertekort en zul je mogelijk bloedarmoede krijgen. Dan ben je doodop en kun je maar zo in elkaar zakken. Je moet dan echt wel dagen of misschien wel weken verplicht heel veel rust nemen, want anders val je wéér om. Wat enigszins positief is aan de ziekte van Lyme, is dat de bacteriën op een gegeven moment uitgegeten zijn en je gaat genezen. De ziekte duurt tussen één en hooguit drie jaar.

Wat er ook vaak gebeurt, is dat het ontstane ijzergebrek zorgt dat andere organen niet meer de kracht hebben om goed te werken. Het kunnen je longen zijn, je alvleesklier, je spieren en als ze ijzer in je hersenen opeten, vallen er nog meer functies uit. Het gevolg is dus ongeveer gelijk aan de gevolgen van MS, behalve de verlammingen, maar de oorzaak is iets heel anders. Bij het één een vretende bacterie en bij het ander aanvallen van losgeslagen witte bloedcellen.

scan-wern-broca
Motoriek verminderd

Van de foto hierboven ben ik niet helemaal zeker of het klopt, maar dit zijn in ieder geval mijn hersenen van opzij bezien! Als ik me niet vergis, zijn er hele stukken hersenen aan de bovenkant vaag zichtbaar. Dat zijn ze ook op de foto’s ervoor en erna. Ik denk dat het om een motorisch gebied gaat, helemaal bovenop je hoofd. Inderdaad ben ik zo onhandig als de neten, hoewel ik wel vooruitgang merk de laatste jaren.

Verder zit daar helemaal boven ook het gebied waar je plant en organiseert. Daar heb ik eveneens moeite mee gekregen. Deze dingen zijn veroorzaakt door de ziekte van Lyme, niet door MS. Hoe weet ik dat? Doordat er op die plekken op de scanfoto’s die van bovenaf genomen zijn, geen witte vlekjes te zien zijn.

scan hersenbalk
Mijn kromme hersenbalk

Helemaal in het midden zie je een soort mislukt hoefijzer: de hersenbalk en die loopt nogal krom bij mij. Ik heb het ding op een aantal scans gezien van andere mensen en daar liep hij keurig netjes half rond. De hersenbalk is de belangrijkste verbinding tussen je linker en rechter hersenhelft en als die minder goed is gevormd, kun je dyslexie krijgen. Ik had dat inderdaad een heel klein beetje en dat kwam vermoedelijk door de MS. Dat denk ik, omdat op de bovenste foto een paar witte vlekjes op dezelfde plek leken te zitten.

 

Conclusie

De ziekte van Lyme kan je niet verlamd maken, want verlammingen worden voornamelijk veroorzaakt door (beknelde) zenuwen, die spieren niet meer aansturen. Niet doordat je geen kracht hebt. Dat is niet genoeg reden om niet te kunnen lopen, je armen niet te kunnen bewegen of benauwd te worden omdat je longen verlamd aan het raken zijn. Zoals je ziet, is genezen niet alleen een kwestie van veel kennis hebben, maar ook vooral van goed nadenken en verbanden leggen.

Je kunt beide ziektes wel (deels) op een MRI-scan zien, maar er is een verschil. Als het om MS gaat, zijn de niet goed functionerende hersenfuncties ondersteund door littekens, die je op foto’s die van een andere kant zijn genomen, kunt zien. Je moet dus foto’s combineren om te weten wat de oorzaak is van een stuk niet-werkend brein. En uiteraard kunnen daar nog veel andere oorzaken voor zijn; niet alleen Lyme of MS.

Ik wil hier niet mee zeggen dat ik je niet kan helpen, als je geen hersenscan hebt gehad. Juist wel, want ik kan zien wat je mankeert en op die manier weet ik ook wat de weg terug is. Een scan of bloedwaardentest is bovendien niet altijd afdoende, omdat ziektes veroorzaakt worden door plaatselijke tekorten aan voedingsstoffen. Die zijn lang niet altijd in je bloed te zien. Je ijzer zit dan bijvoorbeeld in je lever in plaats van dat het door je bloedbanen circuleert, om een voorbeeld te noemen. Om zulke verschijnselen te verhelpen, moet je meestal geen vitamines slikken, maar juist andere voeding nemen.

 

© Vassiliou Empowerment

Geen haar op je hoofd deel 2

pendatang

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

In mijn eerste artikel over hoofddoeken bij vrouwen vertelde ik dat het dragen van deze ondingen onderdeel is van een algehele radicalisering. Dat ga ik vandaag beter onderbouwen. Misschien zul je verbaasd staan of misschien weet je het al, maar dit is wat er wereldwijd gaande is en wat dringend gestopt moet worden.

Toen ik nog heel jong was, droeg ik zelf ook wel eens een doekje op mijn hoofd. Nu kon ik er niet goed tegen en hield zo’n doekje het meestal niet langer dan een half uur vol op mijn hoofd. Hield ik het een keer wél een dag lang vol, dan had ik ‘s avonds geheid een kop vol vet haar. Daar is alvast een biologische reden om je haar niet zo af te binden!

In iedere godsdienst zijn wel groepjes mensen die radicaliseren. Die laten hun dochters en zonen niet trouwen met een ‘buitenstaander’ en mengen zich absoluut nooit met mensen van buiten hun geloof. De Amish in Amerika, veel mensen in Nijkerk en omgeving en overal op de wereld heb je ze wel. In Griekenland waren dat de mensen ‘van de oude kalender’, oftewel palio-imerologítes. Meiden met lange rokken en vlechten, jongens met ouderwetse spencertjes aan enzovoort.

Zolang het kleine groepjes zijn, die niet agressief zijn naar anderen toe, is het wel te doen. Maar alleen in de islam zijn er enorm grote groeperingen die radicale gedachten hebben en wél agressief zijn. In geen enkele andere godsdienst heeft zoiets ooit bestaan en dat komt doordat de islam niet bedoeld was als wereldgodsdienst, maar als een verbetering van het leven van een aantal beschavingsloze halve wilden in het binnenland van het Saoedi-Arabische schiereiland.

Het probleem was één woord dat profeet Mohamed gebruikte: jihad. Het woord betekent ‘innerlijke strijd’ en is bedoeld voor mensen die van binnen niet zo zuiver zijn. Die moeten binnenin zichzelf een strijd voeren om goede dingen te kunnen doen en goed te leven. Maar deze mensen kunnen niet binnenin zichzelf kijken en hun fouten zien. Zij wijzen altijd onmiddellijk naar een ander als je kritiek op ze uit, hoe vriendelijk en zacht ook. En zo kreeg het woord jihad al gauw de betekenis van strijd om je geloof. Je mocht je toch verdedigen, had de profeet gezegd, tegen mensen die je geloof beledigden? Dat gingen ze dus doen. En masse.

De mensen gingen hun buurvolkeren met wapens aanvallen om hen te dwingen ook op hun manier te gaan geloven. Honderden miljoenen – zo niet miljarden – mensen zijn op die manier onder doodsbedreiging gedwongen tot de islam. Omdat ze er niet onderuit kwamen, probeerden ze die islam te integreren in hun leven en te omarmen. Dat heeft vooral in Perzië geleid tot enorm verlichte bewegingen, zoals de soefi’s met hun dansende dervisjen. Ook leidde het tot een bloeiende wetenschap in Iran en delen van Noord-Afrika, tot Spanje aan toe (de Moren).

Alleen kon lang niet iedereen zich verenigen met dat nieuwe geloof, dat sowieso niet voor hen ontworpen was. Het geloofsboek, de Koran, moest in het Arabisch blijven – nogal geen gemakkelijke taal om te leren – en ze begrepen er niet veel van. Ze wilden goede burgers zijn en gingen daardoor te veel op de woorden van hun imams af, die weer vertrouwden op de bijbehorende boeken van Mohamed, die na diens dood door zijn niet al te verlichte vrouw ‘aangepast’ (lees: verpest) waren, wat niet iedereen weet.

hoofddoeken
Alle hoofddoeken op een rij
Marokko, 1989
Marokko, 1989

Tijden veranderden en de mensen veranderden mee. Kijk maar eens naar deze foto’s uit de jaren ’70 en ’80 van de 20e eeuw uit Marokko en Afghanistan! Vrouwen met normale moderne kleding aan en geen hoofddoek op! Alleen mensen in de woestijn of op het platteland droegen iets op het hoofd vanwege het klimaat en de traditie. Dat waren niet alleen vrouwen, maar ook mannen. De vrouwen droegen daar een

Afghanistan 1975
Afghanistan 1975

traditionele hoofdbedekking, maar nooit zo’n afschuwwekkende hijab die je hele hals verbergt of nog erger: zo’n boerka of nikab.

Ik kan me nog goed herinneren dat Turkse vrouwen in de jaren ’70 en ’80 géén hijab droegen, maar gewoon een simpel kleurig hoofddoekje dat ze van achteren

zwartezee-vrouwen
Vrouwen uit de Zwarte Zee, Noord-Turkije

dichtgeknoopt hadden. Dat vond ik wel vrolijk staan, weet ik nog en was eerder traditie dan iets godsdienstigs. Het waren ook traditionele boerenvrouwen en die hoofddoekjes waren in die tijd in Europa ook helemaal hip.

Nu zie je geen Turkse vrouw meer zonder dat ze totaal ingepakt is in zo’n vreselijk geval en geen Marokkaanse of Egyptische die niet van top tot teen gehuld is in zo’n afschuwwekkende djallaba. Ben ik nou echt de enige die dat opgemerkt heeft? Ik heb er nog nooit iemand anders over gehoord!

Het allerergste is nog dat de radicalisering van moslims via die hoofddoeken groeit. Er zijn tegenwoordig zelfs Europese meisjes die zo’n ding dragen, omdat ze anders aangerand en zelfs verkracht of belazerd worden door moslimjongens. Mensen blazen hele landen op in de naam van Allah! Dat is dan God en die zou zogenaamd oorlog willen. Hoever moeten we gaan voordat we eindelijk begrijpen dat deze radicalisering angst voor het leven is?

Angst om mee te gaan met de tijd, angst voor vrijheid en democratie en simpelweg angst om uitgestoten te worden uit je gemeenschap en je familie! Dat onze hele maatschappij op de hele wereld eraan kapot gaat, omdat we geterroriseerd worden door idioten die denken dat ze het zogenaamd allemaal beter weten dan wij. Waarom? Omdat ze een boekie hebben, waarin staat – zo denken zij – dat ze zomaar om niets de hele rest van de mensheid mogen terroriseren met hun terroristische aanslagen en eeuwigdurende oorlogen.

sari
Indiase sari

Misschien moet ik nog héél even India, Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka en Nepal aanstippen, waar een sjaal op het hoofd soms bij de traditionele kleding wordt gedragen. Verschil met een hoofddoek: deze sjaal verbergt het haar niet en is ook niet opgelegd door de godsdienst. Bovendien dragen mannen daar een tulband bij.

Feitelijk is er niet één godsdienst die hoofdbedekking oplegt aan vrouwen. Zelfs de islam doet dat niet, als je de boeken maar goed leest. Vrouwen verplichten zich te sluieren is barbaars en middeleeuws. Vrouwen manipuleren, zodat ze gaan denken dat die sluier hun identiteit verschaft en hen onderscheidt van westerse vrouwen, is slinkse hersenspoeling. Allemaal bedoeld om vrouwen tot slaaf van mannen te maken en gelijkheid tussen de geslachten te voorkomen.

vormloze zak
Is dit nou de toekomst? Alle vrouwen helemaal ingepakt in dezelfde vormeloze zak? Dit zijn Filippijnse vrouwen, die blijkbaar van het katholicisme overgestapt zijn op de islam.

Een vrouw is niet hetzelfde als een man. Dat weten we nu wel een keer! Mannen zijn meestal beter in originele ideeën, in technisch (hand)werk en het uitvinden van machines en apparaten en ze zijn een stuk sterker. Vrouwen zijn meestal praktischer in organiseren, multitasken, zorgen en communiceren. Daarom zijn beide geslachten nodig in de maatschappij. Ga elkaar daarom niet zitten onderdrukken en heb respect voor elkaar. Anders zijn is leuk! En nu die hoofddoeken af, okee? Je identiteit zit in jezelf, in wie je als persoon bent. Niet in je kleren.

 

© Vassiliou Empowerment

Geen haar op je hoofd!

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Op het moment waarop ik een artikeltje wilde schrijven over hoofdbedekking, kreeg ik de MRI-scan van de bínnenkant van mijn eigen hoofd in de brievenbus. Ik dacht: kan niet beter. Nu moet ik dat stuk echt schrijven.

slapende koala
slapende koala

Tot zover de binnenkant van het brein. Ik kreeg eigenlijk gelijk de associatie dat zoveel moslimvrouwen een hoofddoek dragen om iets te verhullen. Dat is een essentieel deel van een mens: het hoofd en nog erger, het gezicht. Dat is datgene waaraan je herkend wordt, datgene wat je maakt tot een sociaal wezen. Ik ken ook geen enkel dier

slapend konijn
of een slapend konijn

dat z’n gezicht verbergt, zelfs niet tijdens het slapen.

Er stond gisteren een ingezonden brief in de NRC van hoogleraar Mineke Schipper, die schreef dat ze vaak door normale moslims wordt gewaarschuwd dat hun fundamentalistische geloofsgenoten de onkunde in ons land misbruiken om steeds meer van hun soort denkbeelden op te dringen aan moslims. Dat is niet alleen hier, maar ook in de landen waar deze mensen vandaan komen. Met andere woorden: wij hier in Nederland (lees: Europa) helpen de zware moslims om zichzelf steeds verder uit te breiden en op te dringen op de hele wereld. En dat doen wij door steeds meer abnormale zaken, die bij radicalisering horen, te tolereren. Bijvoorbeeld moslimvrouwen die zichzelf willen onderscheiden van Nederlandse vrouwen, door een hoofddoek te gaan dragen. Wat een onzin! Ze hebben toch al een buitenlandse naam? Dat vond ik toch wel alarmerend en een artikeltje waard op mijn eigen blog.

Mannen als beesten
De enige gedachte die écht ten grondslag ligt aan het dragen van een hoofddoek, is dat mannen zichzelf niet zouden kunnen inhouden bij het zien van een (mooie) vrouw. Dat betekent dus dat hele volksstammen ervan uitgaan dat een man een wild beest is en niet een mens, die verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag kan nemen. En dat zij mannen zien als gekken die heet worden van iedere vrouw, ook al zijn ze gelukkig getrouwd. Ik denk dat je, als je maar heel even om je heenkijkt, gelijk wel kunt zien dat dát een ietsiepietsie overtrokken is!

Doordat de mensen hier dus al die hoofddoeken maar accepteren, omdat ze politiek correct willen zijn en willen laten zien dat zíj niet discrimineren, radicaliseren er steeds meer moslimjongeren. Ik denk dat dat waar is! Een leuk, modieus hoofddoekje dat je van achteren vastknoopt, is prima voor een keer, maar dat vrouwen verplicht dag in dag uit zo’n chemisch ding op hun hersenen moeten dragen en ook nog denken dat ze er zelf voor kiezen, is gewoon bizar en onacceptabel. En dan die bijbehorende lange kleding! Dat lijkt toch nergens naar?

Je kiest ervoor om hier in Europa te wonen, dus dan pas je je aan aan de normen van hier. Punt! Bovendien is er hier geen woestijn, waardoor het mogelijk enigszins te begrijpen is dat je een lange mantel draagt. Nóg een bovendien: al die jonge moslimmeiskes dragen ónder die verplichte hoofddoek zo strak mogelijke kleren en een lading make-up om u tegen te zeggen. Waar is dat zogenaamde geloof dan nog?

De geschiedenis van de hoofddoek
Vergeet niet dat er ver vóór de tijd van Jezus al discussie was over de vraag of vrouwen nu wel of niet gesluierd moesten lopen. Het staat meermalen in de bijbel, om maar eens ergens te beginnen. Dat was in het Midden-Oosten en Afrika, maar ook hier in Europa moesten vrouwen tot zo’n 100 jaar geleden nog zware hoofdbedekking dragen. In Griekenland moest het in de kerk nog tot een paar decennia terug en de vrouwen zijn ertegen in opstand gekomen.

Nu lacht iedereen erom, maar als er dan nieuwe vrouwen uit andere oorden in ons land komen wonen, die die strijd nog niet geleverd hebben, gaan we ze opeens steunen in het dragen van die toezel op hun hoofd. Hoe logisch zijn we eigenlijk, beste mensen? Geen enkele vrouw draagt echt uit eigen wil zo’n ding. Als ze even nadenken, weten ze echt wel dat het niets met religie te maken heeft, maar gewoon met die idiote gedachtengang dat een kerel een beest is. Ja, ze zijn er wel, maar er zijn ook vrouwen die beesten zijn. En een beest kun je temmen.

Beschaving kun je leren!
Kijk maar eens naar Algerije, waar allemaal onbeschaafde woestijnmensen uit Saoedi-Arabië werden geplaatst door de regering om het verzet van de Berbers te breken. Nou, de Berbers brachten die wilde types gewoon hun cultuur bij en klaar is Kees. En kijk maar naar Spanje. Je weet wat de Spanjaarden allemaal aan wreedheden hebben begaan in Zuid-Amerika, niet? In Spanje was nooit beschaving namelijk. Maar toen kwamen de Moren, mensen uit de kustgebieden van Noord-Afrika en trouwens moslims. Die brachten de Spanjaarden cultuur bij en nu is er daar zelfs een enórme beschaving.

Radicalisering van moderne denkers
Wat je óók ziet, is dat mensen die tégen den hoofddoek zijn, enorm tekeer gaan en schromelijk overdrijven. Zo las ik een stuk van ene Zineb El-Razoui, een Frans-Marokkaanse journaliste, die het zelfs over fascisme heeft. Ze is dan ook min of meer veroordeeld door de islamitische wet. Als je radicaal doet tegen radicalen, ben je niet anders dan zij, alleen met een andere mening. Je moet radicale moslims juist verslaan met logica, met uitspraken uit hun eigen boeken en door ze te laten zien hoe absurd het is, dat zij toelaten dat hun eigen mensen verplicht in armoede moeten leven, omdat zíj in de weg staan dat ze zich aanpassen en een succesvol leven leiden.

Een vrouw is ook een mens
Aangezien er geen enkel ander argument is om een hoofddoek te dragen dan het drogbeeld dat alle mannen wilde gekken zouden zijn, lijkt me de discussie gesloten! Draag ‘m gerust op een feestje of voor mijn part thuis, maar pas je gewoon aan aan de moderne tijd. Ik vergeet namelijk bijna nog te zeggen dat juist moslims in hun landen van afkomst ook last hebben van de radicalisering hier in Europa. Het is toch niet normaal dat moslimvrouwen niet naar het zwembad of het strand kunnen en ook niet naar een sportschool, omdat ándere mannen dan over hen gaan roddelen dat zij ‘van lichte zeden’ zijn. Vrouwen zijn ook mensen!

Laat vrouwen met rust! Het is niet zo dat je geen moslim bent, als je normaal modern gekleed bent. Je bent zonder hoofddoek ook zeer zeker geen vrouw van de straat, maar gewoon iemand die met de tijd meegaat en zich leuk, maar netjes kleedt. Hetzelfde geldt voor moslimmannen, die zo’n wilde baard laten groeien en rare praat uitslaan, maar kwaad worden als ze vervolgens geen baan kunnen krijgen.

Tegen radicalisering moeten we optreden
Hoe? Door abnormaal gedrag van moslims niet te tolereren, zodat je het radicaliseren in de kiem smoort. Wij zijn hier in Europa onderdeel van hun strijd om bevrijding uit het harnas van het verleden en we moeten daarin een kant kiezen: die van de logisch nadenkende mens, die zich aanpast aan het leven in deze tijd. Als een moslim er normale gedachten op nahoudt en met de tijd meegaat, moet die gewoon een baan kunnen krijgen en kunnen meedoen in de maatschappij. Zo iemand is een verrijking in het leven, want deze mensen hebben vaak hartstikke goede maatschappelijke en politieke ideeën. Plus het zijn warme, hartelijke mensen.

Doet iemand dat niet, dan is het niet meer dan logisch dat diegene níet geaccepteerd wordt. Als je zulke mensen geen uitkering geeft of ze erop kort, omdat ze zélf zorgen dat ze geen baan kunnen krijgen, is het heel gauw afgelopen. En nee, dat is geen discriminatie! Het is discriminatie dat een vrouw zich moet sluieren. Dat moet in de wet geregeld worden, want als één moslim zich aanpast aan de tijd, gaat de rest over hem of haar roddelen en diegene uitstoten uit hun gemeenschap. Als de wet echter eist dat hoofddoeken niet mogen – hijabs, boerka’s en dat soort dingen meer – kunnen mensen kiezen tussen hier blijven of emigreren naar een land waar het wél mag. En dat worden er dan steeds minder.

 

© Vassiliou Empowerment

Koeien in een voedselbos

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Sinds we hier in Friesland wonen en we altijd langs grote weiden vol koeien en schapen rijden om in de stad te komen, heb ik me iets afgevraagd: wáárom staan er geen bomen in de wei? Of een overdekte plek, waar de dieren kunnen schuilen wanneer het regent. Er staan zelfs geen treurwilgen meer tussen verschillende weiden in, zoals vroeger.

Ik hoorde eens van een rel tussen iemand die een paardenwei had en diens buren. De paardeneigenaar wilde een overdekte plek in de wei neerzetten, maar de buren dienden een klacht in bij de gemeente, omdat ze dan minder mooi uitzicht hadden. Ik dacht dus dat er op het platteland geen beschutte plekken waren, omdat er dan buren gingen zeuren. Nee, het ligt anders: het is beleid. Jawel.

Iemand heeft een keer bedacht dat in een wei alleen maar gras mocht staan en daarop alleen koeien of schapen. Toen gingen alle boeren het op die manier doen, omdat ze waarschijnlijk allerlei subsidies en toestanden kregen, als ze met de mode meegingen. Ze dachten vast ook wel dat het een verbetering zou kunnen zijn. Dieren staan in de stromende regen ‘gewoon’ buiten en dan wordt gezegd dat dat goed voor ze zou zijn. Toch gaan dieren die vrij in de natuur leven, schuilen tegen de regen … en vind ik die arme koeien en schapen er maar zielig en verlopen uitzien, zo helemaal nat. En nee, dat ligt niet aan mij, lees maar eens verder!

Ik heb vorig jaar een abonnement gewonnen op de NRC en daarin stond dit weekend een mooi artikel: “Bomen moeten terug op het land”. Dat is iets wat verandert in de maatschappij en wat op mijn blog mag, dacht ik. Wat blijkt uit onderzoek? Als je op intelligente wijze bomen plant in een koeienwei, heb je nog altijd goed gras én daarnaast fruit of noten van die bomen. Plus dan hebben de dieren beschutting tegen de felle zon. De regen werd er niet genoemd, maar dat doe ik dan nog maar even.

Je moet wat meer moeite doen om het gras altijd goed te houden, maar regenwater verdwijnt in de grond, doordat die poreus wordt door de boomwortels. Nu loopt het weg de sloot in en gaat het gras gelijk dood als het even niet regent. De koeien geven gratis mest en zo is het een mooi idee voor duurzame landbouw. De grond raakt ook veel minder snel uitgeput op deze manier. Bovendien kun je gewassen planten die elkaar beschermen tegen wind en er gewoon iets prachtigs van maken. Dat wordt een voedselbos genoemd: een combinatie van weideland en bos. Het idee komt uit Brazilië.

Er zijn allemaal testboerderijen overal in Europa om deze manier van landbouw bedrijven te testen voor algemeen gebruik. Wat niet in het artikel stond, maar wel gaat gebeuren als deze nieuwe manier van landbouw algemeen wordt, is dat het land er anders uitziet. Boomrijke weiden met daartussen koeien en schapen! En daartussen ook akkers met granen en groentes. Wie weet mogen dan zelfs de varkens weer eens hun stal uit!

Ik denk dat het een prima manier is om op een moderne en efficiënte manier terug naar vroeger te gaan, toen alles natuurlijk was. De bomen verrijken de grond en ook de lucht, de dieren zijn blij en geven daardoor waarschijnlijk betere melk en beter vlees af, plus het ziet er ook mooier uit. Dat is een héél ander idee dan koeien en varkens in stallen van meerdere verdiepingen poten!

 

© Vassiliou Empowerment

Etnisch zinken

birthday

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Het grootste wereldnieuws van vandaag is uyteraerdt dat ik jarig ben. Steeds jonger word ik erop, nu zelfs nog maar 52 jaren oud. Het zegt me helemaal niets, een verjaardag! In mijn eh … etnische gebeuren – het orthodoxe geloof – vieren we onze naamdag: de dag waarop de heilige waarnaar we genoemd zijn, vereerd wordt. Dat is voor mij op 17 september pas.

(Er ging zonet even iets mis met dit artikel! Ik dacht het op mijn telefoon te kunnen schrijven, maar drukte per ongeluk op de knop ‘publiceren’ in plaats van ‘opslaan als concept’. Ik heb de publicatie even ongedaan gemaakt, maar nu is het klaar en kun je het weer lezen!). 

Waarom heb ik het überhaupt over nieuws? Nou, omdat ik heb zitten nadenken waar mijn blog nu eigenlijk over zou moeten gaan. Best een logische vraag na 9 jaar lang van alles op die blog gepleurd te hebben, niet? Conclusie was: over alles op de wereld wat wel of juist niet in verandering is. Dus daar waar je verschuivingen ziet in de politiek – of juist zo’n ouwe zak patat van een derde generatie dictator, die nog steeds niet weggehoest is.

Daar waar je ziet dat mensen geen oorlog meer willen voeren, omdat ze rust in hun leven willen. Daar waar iemand opeens geneest van een ziekte. Of waar ze wel een nieuwe minister op BuZa hebben, maar dat het alweer een klungel is. Dat soort dingen.

Stef Blok
Druïde Stef Blok, eveneens minister van BuZa

En bingo: want dat laatste is vandaag het geval! Lees hier maar eens wat onze allereigenste minister Stef Blok zich allemaal liet ontvallen aan aardigheden over Suriname en nog meer zelfs. Dat is best even een blogje waard, dacht ik.

Volgens Blok zou Suriname mislukt zijn als staat, omdat er mensen van verschillende etniciteit wonen. Dat zou niet samengaan, volgens hem. Hetzelfde zei hij ook nog over de Antillen. Vervolgens maakte hij het zo mogelijk nóg erger door te stellen dat in de VS en Australië de oorspronkelijke bevolking maar liefst uitgeroeid zou zijn. Ten slotte zou men in een paar Oost-Europese landen geen buitenlanders dulden. Allemaal ‘bewijzen’ voor de stelling zonder oplossing die hij aandroeg.

En dat is dan minister van Buitenlandse Zaken. We dachten dat we met Halbe Zijlstra de bodem van schaamteloosheid hadden bereikt, maar we kunnen blijkbaar nog dieper zinken! Iemand die het bijna enige leuke dat we hier op aarde hebben (naast Disney World en Six Flags), namelijk dat mensen een beetje verschillen van uiterlijk, tot probleem bombardeert. De Aboriginals uit Australië moesten eraan te pas komen om hem er persoonlijk van te overtuigen dat ze er nog zijn. Niet alleen zijn ze er nog, maar ze hebben ook hun talen en hun cultuur weten te bewaren, ondanks de witte invasie in hun land.

Hij vroeg in welk land mensen van verschillende etniciteit vreedzaam samenleven en ik dacht om eerlijk te wezen gelijk aan … Nederland. Er is hier best eens een groepje Turkse hasjfans dat een groepje Molukse hallucinatiefans slaat of een clubje Nederlandse zuiplappen dat een clubje Antilliaanse zuipschuiten een klap uitdeelt, maar dat het hele land mislukt is doordat er nu ook een paar iets minder witte mensen wonen, dacht ik toch zeker niet!

Ik dacht ook aan Cyprus, voordat de Turken het iets minder lumineuze idee om de mooiste helft van het eiland voor zichzelf in te pikken, door de Engelsen aangereikt kregen. En aan India, waar mensen met verschillende godsdiensten zelfs nu nog in redelijke vrede samenleven. Irak en Syrië, waar mensen met verschillende godsdiensten en etniciteiten prima samenleefden, totdat de VS en de EU er binnenvielen en het hele land met de grond gelijkmaakten.

Juist ook aan Australië, waar de Aboriginals steeds meer rechten krijgen en er mensen uit heel veel verschillende landen redelijk vreedzaam samenwonen. Algerije, waar allemaal beschavingsloze mensen uit de Saoedische woestijn werden neergeplant om de Berberse cultuur te verwoesten. En waar de Berbers die mensen hun cultuur juist bijbrachten, waardoor de overheid gedwongen werd de Berberse taal tot nationale taal uit te roepen, tezamen met Frans en Arabisch.

In de VS, waar dat samenleven van die etniciteiten wat minder vreedzaam gebeurt, is een andere reden voor het vele geweld: de regering is veel te streng en mensen zijn veel te conservatief. Als je goed wilt leven daar, dus zonder in de criminaliteit te belanden, moet je kéúrig en onberispelijk zijn. Eén heel klein smetje en je krijgt nooit meer een kans om rustig te leven. Het geweld en de rassenhaat daar hebben niets met rassen te maken, maar met het gebrek aan respect voor de mens in het algemeen.

Ik ga kappen met mijn tirade, want mijn zoon vroeg waarom ik geen taart gehaald had. Verjaardag = taart in zijn ogen en gelijk heeft hij!

 

© Vassiliou Empowerment

Respect voor het gezin

Happy family

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Hoe we wereldwijd ook verwoede pogingen hebben gedaan om andere samenlevingsvormen te verzinnen dan huisje-boompje-beesje, we komen er toch op terug. Het gros van de mensen verkiest toch echt om te leven met een vaste partner en kinderen. Die samenlevingsvorm noemen wij ‘gezin’ en door al het gepionier is die wat wankeler op z’n gevesten komen te staan.

Ik bedoel hiermee allerminst dat ik vind dat iedereen zo moet leven! Nee, doe alsjeblieft dat waar je je fijn bij voelt. Wat ik wil zeggen, is dat er weer respect mag, maar ook moet komen voor mensen die kiezen voor een gezin. Dat is ver te zoeken vandaag de dag en dat is geen goede zaak. Gehaaste volwassenen vinden schreeuwende kinderen te vaak maar vervelend, bellen de politie en voor je pap hebt kunnen zeggen, is het gezin uit elkaar geschroefd door jeugdzorg.

Dat moet anders! De meest voorkomende manier van samenleven is het gezin. In een gezin moeten baby’tjes soms even huilen, omdat mama op het toilet zit of even koffie aan het maken is. Peutertjes krijsen soms een tijdje, omdat dat hoort bij de fase van leren hun wil op iets te richten wat mogelijk is. Realiteitszin aanleren heet dat en dat is toch een heel belangrijke fase! Grotere kinderen voetballen of rennen graag, nemen vriendjes mee naar huis en zijn niet de hele dag stil. Pubers schreeuwen ook weer; dit keer om zichzelf los te maken van hun ouders en stukje bij beetje op eigen benen te gaan staan. Even kort door de bocht een paar voorbeeldjes.

Dat brengt allemaal geluiden met zich mee, net zoals alleenstaande mensen misschien bezoek hebben tot laat in de nacht, barbecuen op het balkon, vuren stoken in de tuin of harde muziek aanzetten. Net zoals buitenlandse mensen eten koken dat anders ruikt dan aardappels met jus. Iedereen heeft hebbelijke en minder hebbelijke gewoontes en toch moet je met iedereen samenleven. Wil je geen lawaai horen, kom dan naar Friesland, zou ik zeggen. Maar wees anders een beetje tolerant richting een ander. En vooral richting kinderen!

Ouders met kinderen hebben een zwaar en druk leven. Het is ook vol van blijheid en geluk, maar simpel is het niet. Er moet geld komen, de kinderen moeten binnen redelijke grenzen zichzelf mogen zijn, hun huis moet onderhouden worden, dieren moeten verzorgd worden en ouders hebben af en toe even een avondje voor zichzelf nodig.

Op school moeten kinderen ook de ruimte krijgen om zichzelf te zijn. Vanochtend nog vroeg een jongere vriendin van me af waarom ik zoveel van aardrijkskunde wist, nog van de basisschool. Nou, ik had toen een paar schoolmeesters, die het leuk vonden om ons spannende verhalen te vertellen over al die plaatsen, meren, bergen en rivieren die wij uit ons hoofd moesten leren. Zo onthielden we dat beter. Tegenwoordig zijn er bijna alleen veel te strenge juffen, van dat type haar-op-de-tanden, en moeten de kinderen heel veel zelfstandig werken. Dan is er veel minder ruimte voor leuk onderwijs.

Wij hadden vroeger allemaal een dier mee op dierendag en als de andere meester een muskusrat gevangen had in de sloot, was daar aandacht voor. Kinderen stonden centraal in het leven en we konden in die tijd ook gewoon zelf met een zwerm kinderen door de stad fietsen om te gaan zwemmen of schaatsen, zonder ouders erbij. Niemand die zich aan ons ergerde en niemand die stiekum de Kinderbescherming ging zitten bellen, omdat ze jaloers waren of geërgerd en wraak op je wilden nemen. Die tijd van vrijheid mag terug!

Alvast een voorproefje van een geweldig oud nummer uit de jaren ’70: Boogie Wonderland van Earth, Wind & Fire:

 

 

© Vassiliou Empowerment

Trombose, zuurstof en vet

cookiemonster

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Een tijdje geleden had ik een heleboel bloemen gekocht, maar nog niet in de aarde gezet. Dat lukt hier niet met die klei en toen ik het aan één van de voetbalmoeders in mijn vorige woonplaats vroeg, zei die dat tuinieren op klei inderdaad een vak apart was. Wat zij ook nog wist te vertellen, was dat er in klei niet veel zuurstof zit. Aarde moet ademen net zoals mensen, planten en dieren en net zoals spieren, hersenen en zenuwen.

Het gaat vandaag dus over zuurstof. Zonder dat onzichtbare goedje zijn we niets! Zuurstof zit in je bloed en komt zodoende overal in je lichaam. Als je ergens een bloedprop hebt, stroomt het bloed niet goed door en krijg je voedingsstoffentekorten achter de plek van die prop, maar ook zuurstoftekort. En een lichaamsdeel dat zuurstof te kort krijgt, sterft af. Zuurstof is het leven zelf.

Zo’n bloedpropje heet een embolie en het feit dat je bloed geneigd is te snel te stollen, waardoor zo’n propje kan ontstaan, heet trombose. De oorzaak bestaat uit een samenspel van verkeerde vetten via je voeding met als gevolg een hoog cholesterolgehalte, te weinig vitamine K in je bloed en gevolgen van roken (als je rookt).

Verkeerde vetten bestaan uit roomboter, margarine, palmvet of kokosolie. Je kunt daar best wat van nemen, maar als je iedere dag een pak gevulde koeken eet, je eten in kokosolie bakt of veel chocola eet, solliciteer je naar trombose. Nogmaals: dik word je niet van vet! Dat word je door vocht vast te houden, maar je aderen slibben er wel van dicht. Vitamine K werkt samen met chroom en daarvan heb je genoeg als je iedere dag fruit, groente en wat zuivel eet.

Wat roken betreft: in tabak zit wel nicotine, maar geen zuurstof. Die twee horen bij elkaar en pure nicotine gaat de zuurstof in je lichaam opzoeken om weer heel te worden. Omdat er in je lichaam al nicotine bij je zuurstof zit, krijg je er dan te veel van en zo krijg je je bloedpropjes niet meer weg. In je hersenen of longen kan dit een infarct opleveren en ik kan je echt een héleboel leukere dingen aanraken. Ik vind mensen die roken meestal ook aardig en heb zelf lange tijd heel af en toe een sigaretje meegerookt. Het probleem is alleen dat bijna niemand weinig kan roken. Voor de meesten is het verslavend en dan maak je jezelf echt stuk. Zo jammer!

Het is vijf uur, ik ga de voetbalfinale kijken! Fijne avond!

 

© Vassiliou Empowerment

Ode aan je limbische systeem

Ode

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Misschien niet zo’n alledaags idee om een ode te schrijven aan een stuk hersenen. Je zou zeggen: niets zo onromantisch als je brein! Toch is juist je thalamus, het middelpunt van je limbische systeem en van je hele hersenen, extreem gevoelig voor muziek.

Dit stukje hersenen moet álle seintjes uit je hele lichaam allemaal doorsturen naar verschillende plekken – en altijd de juiste! – in je hersenen. Daarna moet er weer informatie terug naar je organen, je bloedvaten, je lymfestelsel, je botten, huid, haar, ogen: overal gaan ze heen.

Als je veel hebt meegemaakt, kan dit allemaal wat haperen en één van de manieren om dit weer wat op gang te krijgen, is dus mooie, gevoelige muziek. Daarom heb ik hier Barbra Streisand voor je, die het prachtige Israelische lied Avinu Malkeinu voor de president zingt. Ze legt uit dat het een gebed is aan God, waarin gevraagd wordt om blijvende vrede op de hele wereld. Het is geschreven door Max Janowski, die liturgische muziek schreef:

Ik ga gauw voetbal kijken! Halve finale Kroatië tegen Engeland.

 

© Vassiliou Empowerment

De mindset van een winnaar

live your dreams

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Mensen die altijd succes ervaren, hebben een bepaald soort mindset. Het is een soort gerichtheid op succes en een mentaliteit van het niet meer dan normaal vinden dat ze succesvol zijn. Een winnaarsmentaliteit! Mocht je de geweldige voetbalwedstrijd tussen Brazilië en België gemist hebben gisteren, dan zijn hier een paar hoogtepunten daaruit. Misschien dat je op dat korte filmpje nog net kunt zien hoe de Belgen een stuk makkelijker lijken te voetballen dan de Brazilianen, hoewel die een stuk leniger zijn en zeker niet minder goed spelen.

Dat ‘makkelijke’ dát is die winnaarsmentaliteit. Als jij nu van alles hebt meegemaakt in je leven dat heeft gemaakt dat jij niet meer zo gelooft dat je succes waard bent of zult hebben, dan heb je die mindset niet.

De hamvraag! Hoe krijg ik die winnaarsmentaliteit terug?

Ja terug, want het is iets wat bij je hoort. Als je hersenen helemaal volop werken, dan heb je ook die mentaliteit. Je wordt dan gewoon gezien, zonder dat je jezelf op de borst hoeft te kloppen en je maakt jezelf ook niet onnodig klein.

Ik kan je er in ieder geval mee helpen, maar je kunt alvast zelf beginnen. Met geconcentreerd bosbessensap, zoals ik altijd zeg. Daar moet je echt áltijd mee beginnen, want daarmee geef je jezelf de kracht om helemaal jezelf te zijn. Daarna kun je naar mensen kijken op tv of youtube, die winnaars zijn en hun de kunst afkijken. Je kunt naar zwierige, vrolijke en ontspannen muziek luisteren. Daarvan heb ik een voorbeeldje voor je, want ik moet gauw weg mijn zoon halen. Fijn weekend!!!

 

© Vassiliou Empowerment

Alzheimer: herkenning en genezing

dementie

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Door Sophia Vassiliou. Begin deze week las ik een stukje op een Engelse website over Alzheimer. Een connectie had het op LinkedIn gedeeld en erbij vermeld dat een patiënte met deze ziekte haar geheugen had teruggekregen. Dat moest ik zien en het bijzondere was, dat die patiënte uit Engeland op een paar punten na exact gedaan bleek te hebben wat ik mijn patiënten altijd voorschrijf. Vandaag wil ik ingaan op hoe je deze ziekte kunt herkennen, ook bij jonge mensen en wat je eraan kunt doen.

 

Mensen met Alzheimer

Hier is het artikel nog een keer. Wat die Engelse mevrouw heeft gedaan, dat is zich door haar mantelzorgende zoon laten meenemen naar een natuurtherapeut. De reguliere artsen konden zijn moeder immers niet helpen en de situatie was onhoudbaar. Zijn moeder raakte niet alleen haar geheugen kwijt op een manier van: oh dear, waar is mijn bril nu toch? Of: ach lieverd, wie was jij nu toch maar weer? Nee, ze begon haar zoon midden op straat en in het ziekenhuis voor schut te zetten, door met luide stem bijvoorbeeld te zeggen dat ze gevangen zat. Of dat hij haar mishandelde. Ze belde midden in de nacht de politie op om te zeggen dat ze vastgebonden zat en allemaal dat soort dingen. Het was verschrikkelijk.

Als je op de officiële websites van Alzheimer of dementie kijkt, staat dat men in de wetenschap nog niet lang geleden heeft ontdekt dat mensen vanaf een jaar of 40 deze ziekte al kunnen hebben en dat die dan zo moeilijk herkenbaar is. Pas toen ik las hoe die Engelse mevrouw zich gedroeg tegen haar zoon en hoe moeilijk die het met haar had, herkende ik de symptomen in mijn vriend.

 

Alzheimer: de symptomen

Op deze website zie je een duidelijke lijst van symptomen van dementie of de ziekte van Alzheimer. Daar mag je dat voor schut zetten van geliefden aan toevoegen, want ik denk dat dat misschien wel het allerduidelijkste signaal is van deze ziekte. Plus het heel prominent aanwezig zijn en de hele sfeer bepalen in een gezelschap mag je erbij optellen. Men is altijd zo geneigd om alle ziektes van de mensen maar gelijk ‘psychisch’ te noemen, als een arts niet onmiddellijk een diagnose weet te stellen. En als je drugs gebruikt, al helemáál.

Ik weet niet wat jij als lezer hiervan vindt, maar ik vind het ontzettend kwalijk als mensen zomaar zonder gedegen onderzoek aan de psychofarmaca worden gezet. Die hebben een flinke impact op je algehele gesteldheid en een lijst met bijwerkingen van heb-ik-jou-daar. Geen enkele psychische ziekte kan bovendien op een echt onomstotelijke manier worden bewezen en dus moeten we daar wel héél erg voorzichtig mee omgaan! Dit is niet wat gedaan wordt in de wereld van de geestelijke ‘gezondheidszorg’. Ik heb al heel vaak verteld dat iedere klacht, ziekte of kwaal altijd een psychische én een fysieke component heeft. Meestal komt één van beide het duidelijkst naar voren.

Dementie is onder andere met een MRI-scan vast te stellen en dat is dus wel degelijk echt bewijs. Het betekent ook dat het een lichamelijke ziekte is. Je hersenen maken immers óók deel uit van je lichaam! Als je een puur lichamelijke ziekte hebt, wordt die net zo goed veroorzaakt doordat er iets in je hersenen niet goed gereguleerd wordt, als dat je een psychische klacht hebt. Hoe een ziekte zich uit, heeft te maken met de shock die hem veroorzaakt heeft en welke gedachte er op dat moment door je hoofd schoot, zoals ik zo vaak vertel. Als die gedachte is geweest: ik wil me nooit meer iets herinneren, dan krijg je Alzheimer …

 

De oorzaken van dementie

In mijn geval kwam het door een acute bloedarmoede door een gigantisch ijzertekort. Mijn lichaam raakte overbelast, want een heleboel functies vielen uit door de MS en die moesten allemaal gecompenseerd worden. Daar werd ik doodmoe van en steeds zieker. Dat kan dus een oorzaak zijn voor geheugenverlies of zelfs dementie. Nog een oorzaak kan een vitamine D-tekort zijn. Dat heeft bijna de hele planeet en ook bijna de hele planeet lijdt aan Alzheimer op latere leeftijd. Daar zit dus ook iets in. Ergens zag ik ook nog dat Alzheimer een vorm van dementie is. Dementie is in het algemeen geheugenverlies.

Op de officiële website van dementie staan een paar andere ‘oorzaken’, waarvan ik er een paar secundair acht. Maar ik zal ze even noemen: roken, weinig bewegen, hoge bloeddruk, diabetes, overgewicht, slechte nierfunctie en weinig mentale activiteit.

 

Genezing van dementie of Alzheimer

Waar je ook kijkt op websites of in boeken en welke arts je er ook naar vraagt: het antwoord op je vraag ‘is er iets tegen dementie te doen?’, zal zijn: “Nee, het is een onomkeerbare ziekte”. Hierboven in ditzelfde artikel kun je duidelijk zien dat dat een fabel is, want hoe kon die Engelse mevrouw anders haar geheugen terugkrijgen? Je geheugen kun je wel degelijk trainen en helpen met natuurlijke middelen.

Omdat vitamine D zeker een rol speelt, kun je concluderen dat je veel buitenlucht nodig hebt, wanneer je aan dementie lijdt. En uiteraard ook mentale activiteit, zoals die sudoku’s waar ik het eeuwig over heb (of doorlopers! Puzzels in het algemeen) en het lezen van boeken en kranten. Geheugenspelletjes enzovoort. Qua voeding veel sinaasappelsap en geconcentreerd bessensap. In het algemeen veel fruit en / of vruchtensap, want dat zit vol met vitamine D, waardoor je hersenen op het idee gebracht worden om die zelf ook weer eens aan te maken.

En ik denk ook eens je ijzer laten prikken. Ferritine, transferritine, ijzer en hb (hemoglobine: het ijzer in je rode bloedcellen). Als je lichaam de pure kracht niet heeft om feiten te onthouden, kan je geheugen ook verminderen. Wat ik ook gelezen heb én ervaren, is dat het ijzer uit je lichaam in dit geval niet netjes door je bloed heen rondwandelt en overal klusjes opknapt, maar dat het in je hersenen blijft zitten. Dat betekent dat je ingeval van een laag ijzergehalte eerst eens aan dat geconcentreerde bosbessensap zou mogen, voordat je aan de ijzerpilletjes begint. Is dat niet genoeg, dan moet je toch een kuurtje doen.

Zoals je weet, kan ik daar allemaal bij helpen. Het is niet alleen een kwestie van voedingsstoffen aanvullen en bovendien kunnen er in jouw geval nog meer of andere tekorten zijn. Ik hou niet zo van homeopathie, maar het uitgangspunt dat iedere zieke persoon een andere geschiedenis heeft en daardoor een ander pad naar genezing dient te bewandelen, is gewoon helemaal waar. Plus je hebt ergens in je leven een shock gehad, waardoor dit allemaal begonnen is. Vaak kan ik die zelf wel opsporen met mijn intuïtie en dan kunnen we die eerst alvast een stukje genezen, voordat je erover hoeft te praten. Dan is de herinnering niet pijnlijk.

 

© Vassiliou Empowerment

Vergetelheid vs Alzheimer

bosbessen

Gisterochtend keek ik, zoals ik meestal doe, even op mijn sociale media. Op LinkedIn had iemand een mijns inziens interessant artikel gedeeld over een oude mevrouw, die ondanks dat ze aan Alzheimer leed, haar geheugen had teruggekregen. Het deed me gelijk denken aan de mensen die vergeten wíllen worden door de overheid en sinds kort het recht op vergetelheid hebben. Ja, serieus!

Het artikel vind je hier. Wat me opviel, was dat die mevrouw een speciaal dieet volgde om haar geheugen te ondersteunen. Ook deed ze geheugenspelletjes, kruiswoordpuzzels (daar heb je de sudoku’s weer!), wandelde ze veel en had ze veel sociale contacten. En weet je wat als eerste over haar dieet stond vermeld? Jawel: BOSBESSEN!

Dossiers opvragen met de nieuwe privacywet AVG

dossiers

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Door Sophia Vassiliou. Vandaag wil ik het graag met je hebben over geloofwaardigheid en privacy. Daar is een nieuwe wet voor en die kun je gebruiken om je te weren tegen derden, die je kwaad berokkenen in dossiers en aanverwante zaken.

De aanval is de beste verdediging

Omdat het voor de meerderheid van de mensen zo moeilijk blijkt om de waarheid uit te maken, is er sinds kort een nieuwe Europese privacywet: de AVG. Dat is de reden waarom je overal in de supermarkt naar je vertrouwde spullen moet zoeken: alles zit in een nieuwe verpakking, omdat het aangepast diende te worden aan de nieuwe wet. Ingrijpend, niet? Bedrijven en instellingen hebben nieuwe privacyregels, die je allemaal moet toestaan en je mag nu echt niet meer in het openbaar iets negatiefs over anderen schrijven, met hun naam erbij. Dat mocht eerder ook al niet, maar de oude privacywet was blijkbaar te omzeilen of straal te negeren.

Iker Casillas
Iker Casillas

De nieuwe geloofwaardigheid is namelijk dat je gewoon niet weet wie je wel en niet moet geloven. Het doet me denken aan die fenomenale Spaanse keeper Iker Casillas, die letterlijk áltijd de goede kant op duikt bij penalty’s. Hij weet welke speler de penalty neemt en wat die kan en dan voelt hij welke kant hij op moet vallen.

Probleem is dus alleen dat er niet zoveel mensen zijn, die dat kunnen. Meestal weet je wel wie de waarheid spreekt, maar je bent niet altijd in staat om de leugenaar ook daadwerkelijk aan de kant te krijgen. Daarom is die nieuwe wet er dus gekomen, waarin alle persoonlijke rechten van de mensen helemaal glashelder dichtgetimmerd zitten.

Wat óók absoluut niet meer mag, is dat er in dossiers dingen over anderen worden geschreven, die niet waar zijn of zelfs niet relevant. Je weet dat bepaalde organisaties er een handje van hebben om zomaar van alles uit hun dikke duim te zuigen of aan anderen te vragen, die het niet weten en óók maar iets verzinnen. Daarna sturen ze hun fabels door aan de halve wereld.

Vanaf 25 mei jl. kun je die daarop aanpakken. Er geldt helaas wel een omgekeerde bewijslast, wat inhoudt dat jij moet bewijzen dat de ander leugens over je schrijft. Dat is de wereld op zijn kop, maar toch is het zo. Als je wilt corrigeren wat ze over je schrijven, moet je eerst het dossier in handen zien te krijgen en hun dan op overtuigende wijze de waarheid letterlijk opdringen.

 

De wetsartikelen die je kunt aanhalen:

Duzzz daar gaan we! De tekst van de AVG-wet vind je hier. Je kunt hem hier ook downloaden als pdf. Kies je taal en download! Eerst krijg je 31 pagina’s voor je kiezen over hoe deze wet tot stand gekomen is. Op pagina 32 begint de wet zelf. Eerst met een paar algemene bepalingen, waarvan ik artikel 1 lid 2 wel belangrijk vind:

[art. 1] 2. Deze verordening beschermt de grondrechten en de fundamentele vrijheden van natuurlijke personen en met name hun recht op bescherming van persoonsgegevens.

Dan heb je artikel 4 lid 1, waarin staat dat het niet alleen om NAW-gegevens (naam, adres enzovoort) gaat, maar om hele dossiers. Het staat er een beetje krakkemikkig, maar het staat er wél:

[art. 4] 1) „persoonsgegevens”: alle informatie over een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon („de betrokkene”); als identificeerbaar wordt beschouwd een natuurlijke persoon die direct of indirect kan worden geïden­tificeerd, met name aan de hand van een identificator zoals een naam, een identificatienummer, locatiegegevens, een online identificator of van een of meer elementen die kenmerkend zijn voor de fysieke, fysiologische, genetische, psychische, economische, culturele of sociale identiteit van die natuurlijke persoon;

Dan zeilen we nog even verder naar artikel 5, lid 1 onder a en d, dat gaat over de beginselen van de verwerking van je gegevens:

1. Persoonsgegevens moeten:
a) worden verwerkt op een wijze die ten aanzien van de betrokkene rechtmatig, behoorlijk en transparant is („rechtma­tigheid, behoorlijkheid en transparantie”);

d) juist zijn en zo nodig worden geactualiseerd; alle redelijke maatregelen moeten worden genomen om de persoonsge­gevens die, gelet op de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt, onjuist zijn, onverwijld te wissen of te rectificeren („juistheid”);

Op naar artikel 8, lid 1: je moet toestemming geven voor welke verwerking van gegevens ook voor je kind:

1. Wanneer artikel 6, lid 1, punt a), van toepassing is in verband met een rechtstreeks aanbod van diensten van de informatiemaatschappij aan een kind, is de verwerking van persoonsgegevens van een kind rechtmatig wanneer het kind ten minste 16 jaar is. Wanneer het kind jonger is dan 16 jaar is zulke verwerking slechts rechtmatig, indien en voor zover de toestemming of machtiging tot toestemming in dit verband wordt verleend door de persoon die de ouderlijke verantwoordelijkheid voor het kind draagt.

In artikel 12 staan je rechten om communicatie, informatie enzovoort over je dossier. Ik zet het hier niet neer, omdat het erg lang is, maar je moet het eigenlijk wel aanhalen.

Dan artikel 15! Lid 1 en 3 zijn van belang. Ik kopieer alleen een klein stukje, omdat dít artikel anders te lang wordt. In lid 1 staat alles waar je recht op hebt, bijvoorbeeld informatie over wat er met je gegevens wordt gedaan, naar wie ze toe worden gestuurd etcetera. Die kun je in de wettekst zelf vinden:

1. De betrokkene heeft het recht om van de verwerkingsverantwoordelijke uitsluitsel te verkrijgen over het al dan niet verwerken van hem betreffende persoonsgegevens en, wanneer dat het geval is, om inzage te verkrijgen van die persoonsgegevens en van de volgende informatie: (zie de wet zelf)

3. De verwerkingsverantwoordelijke verstrekt de betrokkene een kopie van de persoonsgegevens die worden verwerkt. Indien de betrokkene om bijkomende kopieën verzoekt, kan de verwerkingsverantwoordelijke op basis van de administratieve kosten een redelijke vergoeding aanrekenen. Wanneer de betrokkene zijn verzoek elektronisch indient, en niet om een andere regeling verzoekt, wordt de informatie in een gangbare elektronische vorm verstrekt.

En in lid 3 staat je ontontkoombare recht op een kopie van al je dossiers met alle toebehoren!

Wijzigen en wissen van gegevens:

Als je fouten wilt wijzigen in je dossier, kan dat met behulp van artikel 16. Met artikel 17 in de hand kun je dossiers laten verwijderen, als die niet meer relevant zijn. Ik geef je punt a en d erbij, omdat die het vaakst voorkomen als reden waarom je iets wilt wissen:

artikel 16: Recht op rectificatie
De betrokkene heeft het recht om van de verwerkingsverantwoordelijke onverwijld rectificatie van hem betreffende onjuiste persoonsgegevens te verkrijgen. Met inachtneming van de doeleinden van de verwerking heeft de betrokkene het recht vervollediging van onvolledige persoonsgegevens te verkrijgen, onder meer door een aanvullende verklaring te verstrekken.

Artikel 17: 1. De betrokkene heeft het recht van de verwerkingsverantwoordelijke zonder onredelijke vertraging wissing van hem betreffende persoonsgegevens te verkrijgen en de verwerkingsverantwoordelijke is verplicht persoonsgegevens zonder onredelijke vertraging te wissen wanneer een van de volgende gevallen van toepassing is:
a) de persoonsgegevens zijn niet langer nodig voor de doeleinden waarvoor zij zijn verzameld of anderszins verwerkt;
d) de persoonsgegevens zijn onrechtmatig verwerkt;

Het verzoekschrift zelf

Ja en dan het moeilijkste: een verzoekschrift opstellen om je rechten te krijgen! Hier op deze website kun je een aantal modelbrieven downloaden. Ik zou ze niet beter voor je kunnen schrijven en de wetten waarmee je de instanties om de oren kunt slaan, staan er al in.

Op de volgende pagina kun je antwoord vinden op een heleboel vragen naar aanleiding van je privacy.

En dan is er nóg een heel goeie pagina, waar je geweldige brieven kunt downloaden: SOS jeugdzorg.

 

© Vassiliou Empowerment

Hoe kom je aan vet en hoe raak je er weer af?

patatmet

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Onbegrijpelijke gewoonte: een heel bord vol friet met mayonaise

Door Sophia Vassiliou. Ik heb al veel over over- en ondergewicht geschreven en Theo ook, maar over vet heb ik nog weinig geschreven. Dat ga ik vandaag doen. Het zit net even anders dan je denkt, maar het feit dat je dat straks weet, betekent wel dat je eraan kunt gaan werken.

 

De waarheid over vet en cholesterol

Terug naar het vet, want ook daarover heb ik ontdekkingen gedaan. Net zoals jij waarschijnlijk, heb ik ook mijn leven lang gedacht dat je dik werd door vet. Dat je daar te weinig van had als je te dun was. Toch is dat niet waar! Door vet slibben je aderen dicht en kun je ook bloedproppen krijgen, maar je wordt er niet dik van. Door vet raakt je cholesterol in de war, waardoor je enorme problemen kunt krijgen. Maar het woord ‘binnenvetter’ is er niet voor niets: vet werkt van binnen in je aderen en niet van buiten door je dik te maken.

Het cholesterolverhaal is duidelijk en ook correct. Dat kun je overal lezen, bijvoorbeeld hier. Je hebt er twee soorten van en die horen in evenwicht met elkaar te zijn. Zijn ze dat niet, dan kun je zelfs een hartinfarct krijgen en ook trombose trouwens (bloedproppen). Dit wil ik hier eigenlijk niet nogmaals vertellen, want dan wordt het artikel nodeloos lang en ik wil naar de oplossing! Je leven lang bloedverdunners slikken of een bypassoperatie zijn geen echte oplossingen: je probleem zal terugkeren en dat is niet wat je genezen zou mogen noemen!

Nogmaals kort: je kunt dik zijn en toch te weinig vet hebben. Dan krijg je zoiets als ik. Je bent dan zakkerig en zeikerig dik en alles hangt en lilt. Als je stevig dik bent, heb je genoeg vet en als je dus last van je cholesterol hebt, heb je er zelfs te veel van. Wat tevens mogelijk is, is dat je mager bent, maar wel veel vet hebt. Dat had mijn vader bijvoorbeeld. Dan ben je ook stevig en niet hangerig. Dik zijn wordt altijd veroorzaakt, doordat er in je lymfeklieren bloed naar je lymfevaten lekt. Dat hoort niet. Dun zijn heeft altijd als oorzaak dat je te weinig lymfe hebt en dat komt weer doordat je in je lymfestelsel te weinig natrium hebt. Dus een plaatselijk natriumtekort. Als je gaat diëten en je valt inderdaad af, betekent dat dat je jezelf uithongert en dat is beslist niet gezond!

Als je nu een hoog cholesterolgehalte hebt, heb je dus te veel vet. Maar als je te weinig vet hebt, hoef je niet per se een heel laag cholesterolgehalte te hebben. Het werkt dus niet twee kanten op! Dat kun je bij mij zien, want mijn cholesterol is normaal, terwijl ik veel te weinig vet heb. Roken heeft een bestendigende werking op een hoog cholesterolgehalte. Dus als je (veel) rookt en veel cholesterol hebt, is het heel moeilijk om daar weer vanaf te komen. Roken zorgt dus niet voor een hoog cholesterol, maar maakt dat je het heel moeilijk weer omlaag krijgt. Het is ook slecht voor je longen, dus het is wellicht verstandig dat niet al te veel te doen.

Nog een feit over vet: het verhaal dat suiker omgezet zou worden in vet in je lichaam is níet waar. Van suiker kun je nachtmerries en angsten krijgen en witte suiker is niet echt goed voor je gebit, maar vet krijg je er niet van. Rietsuiker is zelfs heel gezond en zit vol met mineralen, zoals magnesium. Ga dus echt nóóit op koolhydraatarme diëten! Van een beetje zoet word je ook liever en zachter als mens. Het is echt waar hoor.

Als je echter te veel of slecht vet eet, krijg je wel cholesterolproblemen en wellicht dus ook trombose. Waar moet je niet te veel van eten?

  • roomboter
  • margarine
  • kokosolie
  • jus uit pakjes en zakjes enzo
  • al te vet vlees (een beetje vet is niet erg)
  • mayonaise
  • en andere vette sauzen. Ik heb daar geen verstand van, maar ik denk dat je ze wel kent!
  • in bovenstaande vetten gebakken of gefrituurd eten
  • in olijfolie moet je liever niet frituren. Dat kan beter in zonnebloem- of maisolie
  • gebak, koekjes en cake, wanneer daar veel boter in zit. Je kunt ze ook maken met yoghurt en dan is het een veel minder groot probleem
  • magere of halfvolle zuivel en lightproducten

Wat kun je wel eten van die dingen die ook meestal in zulke rijtjes staan?

  • olijfolie
  • zonnebloemolie
  • maisolie
  • pinda’s en andere nootjes of noten
  • patat en andere snacks gebakken in bovenstaande oliën (uiteraard niet overdrijven!)
  • avocado’s
  • bananen, druiven en ander fruit waarvan wordt beweerd dat je er zogenaamd dik van zou worden
  • volle zuivel. Dat is zelfs beter dan halfvolle of magere, want dat zijn volledige producten. Vet hoort bij vitamine D en dat moet je dus nooit uit zuivel of andere producten verwijderen. Van de volledige vitamine D word je niet dik van en krijg je ook geen cholesterolproblemen. Volle melk en yoghurt vegen je maag juist schoon!

 

Wat kun je doen als je te veel vet hebt?

Ten eerste de dieetaanpassingen, die ik hierboven heb beschreven. Ten tweede heb je degelijk zout nodig en dat is of zeezout (behalve Keltisch zeezout!) of Himalayazout. Dat hoeft niet duur te zijn. In biologische winkels kun je bijvoorbeeld een kilo Atlantisch zeezout kopen voor ongeveer een euro (merk Atlantis). En er is vast meer goedkoop, maar goed zout te koop. Zoek er maar eens naar!

Wat je ook nodig hebt, dat is veel fruit en / of goed vruchtensap. Laat je niet vertellen dat je dik zou worden van fruit. De glucose (en andere suikers) erin hoort bij fosfor en mangaan en dat heb je gewoon nodig. Drink alsjeblieft niet te veel water. Daar zit namelijk ontzettend veel natrium in en zoals je mogelijk weet, maakt natrium dat je vocht vasthoudt: lymfe! Dáár word je dik van! Van verkeerd zout en te veel water. In zeezout zit naast natrium ook kalium en daardoor word je daar niet vet of dik van.

Iets wat vet oplost, dat is citroen. Daarom zit dat ook in schoonmaakmiddelen! Daarvan kun je een schijfje of wat sap in je water of thee doen en over je salade, tenzij je een lage bloeddruk hebt. Wat ook vet oplost, dat is groene thee. En als laatste reguleert mais je vetgehalte. Dus doe maar eens wat maismeel door je pannekoeken, je koekjes of het brood dat je zelf bakt! Je wordt er niet dik van en het is ook niet genetisch gemanipuleerd. Dat geldt ook voor cornflakes en popcorn, die laatste wel graag gebakken in zonnebloemolie. Dus:

  • zeezout of himalayazout
  • fruit en / of vruchtensap
  • groene thee
  • citroen als je geen lage bloeddruk hebt
  • mais

Misschien nog even als laatste: als je een vrouw bent, kun je ook dik worden van hormonen. Dat gaat dan over oestrogeen, dat je vrouwelijke delen vergroot tijdens je puberteit en je zwangerschappen. Als oestrogeen niet in evenwicht wordt gehouden door progesteron, krijg je een dikke buik en grote borsten. Als dat in je puberteit is, zul je weer normaal worden zodra je volwassen bent. Maar als je niet kunt afvallen na je zwangerschap, speelt er hoogstwaarschijnlijk – wellicht naast je lymfestelsel – een tekort aan progesteron.

Dit moet je niet zomaar gaan slikken, want sowieso moet je dat op een speciale manier doen en bovendien hoeft het dat niet te zijn of ligt het ingewikkelder. Veel mensen hebben bijvoorbeeld een tekort aan vitamine D en zoals ik net al schreef, hoort vet bij vitamine D. En wat dacht je van melatonine: het succeshormoon? Daar kan het ook aan liggen. Laat het me dus eerst even uitzoeken, voordat je van alles gaat slikken, okee?

 

En dit doe je aan te weinig vet

Niet massaal aan de kokosolie en de cake! Wél doen: grapefruitsap drinken. Dat zorgt er namelijk voor dat je celwanden je voedingsstoffen goed opnemen. Dus ook het vet uit je voeding. Anders gaat dat als slakken in je darmwanden zitten en daar word je ook niet beter van! Een voedselintolerantie, de ziekte van Crohn en nog veel meer maag- en darmziektes kun je daarvan krijgen, alsmede een vitamine B12-tekort. Het vet uit je voeding moet voor een deel opgenomen (gebruikt) worden en de rest moet uit je darmen naar buiten. Net als alles! Waar grapefruitsap ook voor zorgt, is dat je lymfe- en bloedvaten afgesloten zijn en er dus geen bloed meer kan lekken.

Ook doen: volle zuivel gebruiken en niet bang zijn voor volvette kaas. In kaas zit veel chroom, wat je ook weer nodig hebt om bijvoorbeeld (vr)eetbuien te voorkomen. Chroom zit ook in fruit, met nog veel meer gezonde en vrolijke stofjes, dus ga je daar ook maar te buiten aan. En vruchtensap natuurlijk. En mais dus, want dat reguleert vet. Stop het in je koekjes, het brood en de pannekoeken die je zelf bakt en eet bijvoorbeeld maisbrood. Eet gerust cornflakes en popcorn en bak die laatste in zonnebloemolie. Dus:

  • grapefruitsap
  • fruit
  • volle zuivel, ja ook kaas
  • fruit
  • mais

Niet doen:

  • slechte vetten eten, zoals in het rijtje hierboven
  • allerlei voedingssupplementen slikken
  • bang zijn dat je dik wordt

Kom gerust bij me om uit te zoeken hoe het allemaal werkt bij jou. Ik weet nog een heleboel meer manieren om succesvol te zijn in je leven en iedereen zegt altijd dat ik ontzettend veel positieve energie meegeef. Moed en dat soort dingen. Dat krijg je als je zelf heel hard hebt moeten vechten voor je leven. Daar weet ik alles van en ik heb op alles wel echt werkende oplossingen gevonden. Je hoeft bij mij ook niet jarenlang in behandeling, want we lossen je probleem op, waardoor het krimpt en verdwijnt.

 

© Vassiliou Empowerment

Noodblog

noodgeval

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Heel even tussendoor! Zoals je ziet, kan een mens zomaar zonder website komen te zitten. Voor het geval dit nog een keer voorkomt, heb ik een noodblog ingesteld: http://sophysblog534865035.wordpress.com/. Daar vind je mijn contactgegevens en iets over wat er aan de hand is met mijn website.

Vroegah kon je een normale gratis blog starten bij WordPress, maar nu hebben ze geld geroken. Je mág nog wel een gratis blog, maar dan moeten er wel állemaal cijfers in staan. Dan kan niemand hem onthouden en word je eigenlijk wel gedwongen om ervoor te betalen. Gelijk heeft WordPress natuurlijk en ze vragen er niet veel geld voor, maar ik héb al een betaalde site. Misschien is het wel handig als je mijn noodblog even in je favorieten opslaat. Als mijn website er nog een keer opeens niet is, heb je dan in ieder geval nieuws en kun je me bereiken ook.

Dit even voor de verslaafden 😀 .

Verder wens ik je een prachtige dag. Het is mooi weer, geloof ik, al zie ik ook een hoop wolken aankomen. Maak er maar wat moois van vandaag! Dan heb je het in ieder geval geprobeerd.

 

© Vassiliou Empowerment

De kracht van visualiseren

doornroosje

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zonet had ik een prachtig artikel klaar. Opeens maakte ik één verkeerde beweging en álles was zo weg! Vroeger sloeg WordPress zelf af en toe je artikel even op, maar tegenwoordig is deze fantastische service nergens meer te vinden. Er rekening mee houden door zélf af en toe even op de ‘save draft’-knop te drukken, is iets wat ik na anderhalf jaar nog steeds niet heb geleerd. Ik kom vandaag dus met je meedoen om veranderingen in het leven te bereiken met behulp van visualisatie. Daarbij leg ik ook netjes uit hoe het allemaal werkt, zodat je zeker weet dat dit geen abracadabra is.

De mensen die er bekend om staan dat ze visualiseren, zijn succesvolle zakenlieden en topsporters. Af en toe hoor je het van artiesten of politici ook wel en altijd zijn dat mensen die veel succes hebben in hun leven. Het leek me daarom een vet idee om dat ook eens even te gaan doen. Wie wil er nou geen succes in het leven? Veel manieren waarop mensen jarenlang dit soort oefeningen hebben gedaan, werken niet meer. Ik ga je vandaag dus laten zien hoe het wél werkt: het is de bedoeling dat je je voorstellingsvermogen wekt uit z’n Doornroosjeslaap en dat je zaken van verschillende perspectieven kunt bekijken.

We gaan beginnen met een tafel, want dat was ook míjn eerste keer dat ik perspectiefoefeningen deed. Dat ging met een collega en een groep ongelofelijk gezéllige,, analfabete Marokkaanse vrouwen. We dekten een tafel in de les en toen gingen we iedere keer van plaats verwisselen, zodat we alle spullen op de tafel van een andere kant bezagen. Best een truttige oefening, maar hier heb je toch nog even de tafel:

tafel van bovenaf
Tafel van bovenaf bezien
tafel van zijkant
Dezelfde tafel vanaf de zijkant bezien

 

 

 

 

 

 

 

Ik weet dus niet meer wat ik daarnet geschreven had en moet nu iedere minuut op de ‘savedraft’-knop drukken om niet nog een keer mee te maken dat alles pleitos is. Geen beste grond voor een mooi artikel, maar we doen het ermee!

pijnappelklier
Je pijnappelklier is de baas!

Goed, zoals een schip een machinekamer heeft, heb jij een lichaam. Dat voert de opdrachten uit, die door de kapitein worden gegeven. Jouw kapitein is je pijnppelklier. Ja, dat kleine frutseltje dat zo’n beetje onderaan je brein hangt. Dat is eigenlijk je ik-besef, datgene waarmee je jezelf het meest associeert van je hele lichaam-en-geestgebeuren. Alle initiatieven voor welke actie ook beginnen daar.

frontale cortex
frontale cortex

Je pijnappelklier is niet zo van het praten. Liever bedient hij zich van kleine stroomstootjes, die hij door je lichaam jast: serotonine, dopamine en melatonine. Laten we als voorbeeld nemen dat je hebt besloten dat je van een chronische ziekte wilt genezen. Dan stuurt je pijnappelklier een stoot dopamine richting je frontale cortex (of frontaalkwab, want ik hou zo van het woord ‘kwab’). Die gaat namelijk zorgen dat jouw idee in werking wordt gezet en dat het gaat lukken ook.

Ik zou zeggen: ga even lekker op je bank hangen, doe je ogen dicht en maak je maar eens een mooie voorstelling van jezelf als genezen, gezonde persoon. Stel je maar voor dat je weer kunt lopen, rennen, dansen, zingen, alles eten waar je zin in hebt zonder er ziek of dik van te worden, slapen en al wat dies meer zij. Daarna is het tijd om het te gaan uitvoeren, want het gebeurt uiteraard niet vanzelf allemaal. Je maakt een afspraak met me en dan gaan we bij jou je leven weer in beweging zetten.

Voor zeker de 134e keer: ik ben genezen van de gekste ziektes, stoornissen en andere kwalen. Als ik dat kan, dan kan het bij jou ook! Het is niet eenvoudig en ook niet snel gebeurd in de meeste gevallen – hoewel je ook geluk kunt hebben en dan zou je niet de eerste zijn -, maar je leven kan gewoon weer in beweging komen. Maakt niet uit of je ziekte erfelijk is en ook je leeftijd is geen beletsel.

Ik zat net even naar Brigitte Kaandorp te luisteren, die vertelde dat ze een tijdschrift las toen ze net 50 was geworden. Daar stonden tips in voor als dat je overkomt en dat ging erover dat je nu toch wel iedere week naar de kapper moest (het zal wel geschreven zijn door een verbond van winkeliers), op je kleding moest letten en verder weet ik het niet meer. Ik bedenk me net dat ik inderdáád een paar maanden geleden voor het eerst in mijn leven highlights in mijn haren heb laten zetten door een kapper. Ja, vijftiger. Het klopt.

Hier nog even het allerleukste liedje van Brigitte (Ik heb een heel zwaar leven) en als je niet zo wilt zijn als de persoon die erin bezongen wordt, zou ik maar eens aan het werk gaan om je leven een duwtje vooruit te geven:

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Een positieve ervaring in werk, hulpverlening en vrije tijd

out of the box thinken

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zelfs een vis zit liever in een grotere kom!

Je hebt winkels en winkels

Het valt me altijd weer op, als ik door een winkelstraat loop: de ene winkel trekt je aandacht en een andere, die exact dezelfde dingen verkoopt, helemaal niet. Ik heb wel eens getest waarom ik zoiets voel. Dan liep ik beide winkels even in en kocht ik er iets. Wat viel op? Dat ik me minder welkom voelde in de winkel waar mijn aandacht niet naar toe getrokken werd en dat er ook minder mogelijkheden waren. Als ik een grapje probeerde om het ijs te breken, kreeg ik een boze blik terug. Ze vonden me eigenlijk maar een vreemde eend in de bijt: heel anders dan ze zelf waren. Dat gevoel was wederzijds.

Het kan zijn dat je nu denkt: mens Sophia, wat loop je nu te ouwezemelen over een wínkel? Een winkel loop je binnen, je koopt er iets en voilà: daar loop je alweer naar buiten. Wat kan jou de sfeer schelen?

Je hebt gewoon gelijk als je dit denkt, daar kan ik niets tegen inbrengen! Maar ik blijk een gevoelsmens te zijn, die houdt van een goede sfeer. En niet alleen dat: ik heb altijd het gevoel (ja, alweer dat gevoel!) dat een winkel waar ik me niet lekker voel, ook iets met me doet. Het is een negatieve ervaring en ik heb al zoveel negatieve ervaringen achter de rug. Waarom zou ik het mezelf aandoen om er nog méér van te verzamelen? Als ik uit een gezellige winkel kom, heb ik een positieve ervaring gehad en voel ik me opgelucht. Dat is toch best een tegenargument, niet?

 

Fora, sportclubs, hulpverlening en je werkplek

Hetzelfde geldt op heel veel andere plekken waar ook mensen bijeenkomen. Feesten, fora op het internet, voetbalclubs, sportscholen, hulpverleners en ook werkplekken. Toen mijn zoon bijvoorbeeld graag wilde gaan voetballen, zijn we naar een club gegaan, waar voetballen spórt was en sámenwerken. Niet zo’n harde club, waar voetballen rauwdauwen was en vechten om te winnen. Als ik een groep op Facebook of LinkedIn zoek om me bij aan te sluiten, wil ik geen groep waar iedereen me de hele tijd gaat zitten bekritiseren of aanvallen. Discussie is prima, maar ik wil me er wel welkom en geaccepteerd voelen.

Ik wil er mogen zijn zoals ik ben.

En dat is waar dit gesprek over gaat. Even terug naar dat voetballen. Als de sfeer in een club je niets doet, maakt het niet uit waar je zit. Je voetbalt en klaar! Maar aangezien iedere club een andere uitstraling en een ander type mensen aantrekt, kun je concluderen dat mensen elkaar opzoeken. Dat zie je zelfs bij beroemde voetballers. Die wisselen soms van club en dan moeten ze een tijdje wennen. Niet alleen omdat ze in een ander land en klimaat zijn en misschien een nieuwe taal moeten leren, maar ook omdat het gevoel van de nieuwe club, de mentaliteit zou je kunnen zeggen, er anders is. Soms ervaren ze de nieuwe club niet als fijn en gaan ze terug naar de oude.

Waar kies je dan voor? Het is misschien maar een vrijetijdsbesteding, maar als je je iedere week zo bekritiseerd moet voelen, zo klein en zo incompetent, is het wellicht tijd om je horizon eens te verbreden! Sfeer doet echt iets met je en dat is belangrijk. Als je zelfvertrouwen wordt geschaad, ben je een stuk minder gelukkig. Het leven is al zo kort, dus is dat waar je voor wilt kiezen? Of heb je liever zoveel mogelijk positieve ervaringen?

 

Voor welke hulpverlening kies je?

Als je in een wat lastige tijd zit en het fijn zou vinden om even met iemand wat dingetjes op een rijtje te zetten, is er het maatschappelijk werk. Tenminste: zo was dat vroeger. Tegenwoordig heb je wijkteams (of gebiedsteams als je geen wijken maar dorpen om je heen hebt). Het maatschappelijk werk daar is gelijk stigmatiserend en als je één woord een beetje onhandig uitdrukt, heb je binnen de kortste keren jeugdzorg op je dak. Of andere zuigende organisaties, die je leven op een ontzettend nare manier op de kop komen zetten. Schuldhulp bijvoorbeeld, WMO of ggz.

Dat komt doordat al deze instanties tegenwoordig een meldplicht hebben. Als ze denken dat jouw gezin eventueel niet veilig zou kunnen zijn, dat je er financieel mogelijk niet uitkomt, dat je misschien wel een psychologische stoornis, depressie of psychische problemen zou kunnen hebben of je huishouden niet redt, denken ze niet na en doen ze zomaar zonder dat ze dat met je overleggen, een melding bij een ‘hulporganisatie’. Dat is helemaal niet wat die meldplicht inhoudt en nadenken over wat zo’n melding met jouw leven doet, doen ze ook al niet. Ze vergeten dat mensen een familie hebben en een vriendenkring, waar ze al hulp en steun van kunnen krijgen. Niet iedereen hoeft gelijk z’n kinderen uit huis geplaatst te hebben of aan de psychiater!

Als je iets positievers wilt, zou je eens kunnen kijken bij Stichting Humanitas. Daar werken vrijwilligers en ze vragen om hen financieel te steunen. Dat betekent dat je daar waarschijnlijk meer kans hebt om echte steun te krijgen. Er werken immers geen mensen die op een vaste baan en carrière uit zijn of die een modeshow houden op hun werk, zoals bij de meeste andere organisaties. Als deze mensen heel veel werk krijgen, kan ook hun financiële positie verbeteren. Dan openen zich mogelijkheden om zonder in een onmogelijke positie gestopt te worden, toch hulp te bieden. Als je op hun website kijkt, zie je dat ze bij héél veel vragen kunnen helpen.

 

Conclusie

Je hebt je denkvermogen, maar ook gevoel. En je gevoel bepaalt veel meer dan je misschien op het eerste gezicht zou denken. Als je lange tijd op een werkplek zit waar je niet gewaardeerd wordt, stomp je af. Je voert op een mechanische manier je taak uit en verder sluit je je af. Als je een vrolijke klant treft die een grapje maakt, ga je dat vervelend vinden. Die persoon heeft iets om om te lachen, maar jij zit daar maar dag in, dag uit hetzelfde werk te doen en waardering krijg je ook al niet.

Op een negatieve werkplek heb je ook collega’s die het not amusing vinden als jij creatiever of leuker in je werk bent. Ik hoor heel vaak van mensen die bijvoorbeeld in de zorg zitten en dan hun uiterste best doen om hun cliënten echt goed te helpen, dat die dan een manager op hun dak krijgen. Die verbiedt het hun om anders te werken dan hun collega’s, want zij mogen niet méér gewild zijn bij de cliënten dan een ander. Uiterst jaloers en kinderachtig gedrag is dat, maar wel realiteit en niet alleen maar in de zorg. In het onderwijs, in de medische sector, op kantoor … waar maak je zulke dingen eigenlijk níet mee? De vraag is: kies je daarvoor of verbreed je je horizon?

Een nieuwe baan of een andere functie brengt natuurlijk onzekerheid met zich mee, maar kan toch best een goede stap zijn. Je kunt in ieder geval eens rondkijken hoe het elders eraan toegaat. En die vrijetijdsclub waar je lid van bent, maar niet veel plezier hebt, kan ook best vervangen worden! Of de groepen op Facebook waar je in zit, het forum waar je lid van bent of welke groep mensen ook. Kies voor positieve ervaringen!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Even stilstaan voor Youp

youp

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Terwijl ik gisteren mijn artikel zat te schrijven en daarvoor iets opzocht op het wereldwije net, kwam ik iemand tegen die het zwaard tegen Youp van ‘t Hek opnam. Ik kijken natuurlijk … en wat bleek? Een nerdwichie van niks maakte Neerlands grootste trots uit voor onder veel andere een seniele bejaarde. Auw … het is alweer twee maanden geleden inmiddels, maar beter laat dan nooit even de boel rechtzetten, niet?

Ik zocht gelijk op hoe oud Youp nog maar is en vond het antwoord: 64 jaar. Vroegah in de jaren ’60 waren mensen vanaf 65, als ze met pensioen gingen, bejaard. Zo heette dat toen en dat was ook geen belediging. Mensen waren levensmoe tegen de tijd dat ze eindelijk met pensioen mochten. Ik denk niet dat veel mensen zich die tijd nog herinneren en dat is maar goed ook. Tegenwoordig squashen, nordicwalken en reizen mensen van 80 jaar er nog lustig op los. Die kun je toch moeilijk bejaard noemen.

Bovendien: Youp! Hij is onze nationale wekker en zelfs ik word eventjes trots op Holland als het over hem gaat. Die man houdt ons scherp en wakker en ja: het is érg nodig dat hij daarvoor schreeuwt, tiert, vloekt en scheldt. Anders krijg je dat ingeslapen zootje hier echt nooit bij de les. En hoe kun je iemand die het hele land fris houdt, seniel noemen? Er mankeert echt iets aan de woordenschat van sommige jeugd van tegenwoordig. Hij heeft een geweldig cynische humor, waardoor je onder tafel ligt van het lachen. Om je eigen ijdelheid. Als we deze man niet hadden, waren de Noordzee en de Waddenzee allang weer zachtjes over Nederland heengekabbeld.

Toen ik zelf 30 was, dacht ik óók dat ik een Mevrouw was en uiterst serieus genomen moest worden met mijn oneindige wijsheid en kennis. Dat hoort geloof ik bij de leeftijd, want ik ken er wel meer die met soortgelijke illusies rondlopen. Die modesnolletjes van de kinderbescherming bijvoorbeeld. Ik had, toen ik 30 was, mensen om me heen, die verstandig waren en die relativeerden mijn al te vurige enthousiasme. Bovendien had mijn generatie nog respect voor mensen die ouder waren dan zijzelf.

Hoe anders is dat voor die meid van vandaag. Ik zag haar foto alleen al en dacht: o jee een gearriveerde nerd. Iemand die helemaal van voor naar achter, van links naar rechts gearriveerde nerd is en niets anders. Ze schijnt een boekie geschreven te hebben, waarin ze beweert dat het een geweldig idee is om zoveel mogelijk E-nummers te consumeren in de vorm van magnetron- en andere chemische maaltijden uit potjes, blikjes, pakjes en zakjes. Er staat immers niet voor niks op geschreven hoeveel je er maximaal van mag binnenkrijgen, wel? Eerst dacht ik dat ze betaald werd door de voedselindustrie, maar al gauw begreep ik dat ze dit echt vindt. En zij kan het weten, want ze is microbiologe volgens de NRC.

Nóg gekker: dat boekie werd nog een hit ook en je vindt het bij nogal veel mensen in de kast. Na vandaag in de prullenbakkast, hoop ik. Ze maakt allerlei verstandige koks, die op teevee aan de mensen thuis vertellen hoe ze eenvoudig een gezond bord eten zónder pakjes enzo op tafel kunnen krijgen, met de grond gelijk en dat is allemaal behoorlijk naargeestig, maar wel tot dááraan toe. Uiteindelijk mag een mens een mening hebben, hoe bizar die ook is. Maar daar waar ze aan Youp komt, gaat ze over de grens van het toelaatbare.

Ze vindt eigenlijk gewoon dat hij allerlei rechten heeft om te schelden, die anderen – bijvoorbeeld die rare freakclub Geenstijl – níet hebben. En diep in haar hart wil zij óók mogen wat ome Youp mag. Zij zou willen schrijven dat je verdomme toch eindelijk eens met je vette klauwen van die gezonde pesttroep moet afblijven. Dat durft ze echter niet, want ze weet wel dat niemand dat van haar zou pikken. Niet erg. Van mij zouden mijn lezers het ook niet pikken. Nou én?

Youp van ‘t Hek daarentegen zégt iets. Hij heeft een boodschap aan het volk en die is zo heilig, dat hij er scheldwoorden voor mag gebruiken. Dat recht heeft hij verkregen na minstens 50 jaar hard werk als conferencier en columnist. Ik ben net 50 geweest en hij wérkt al zolang – even om het verschil aan te geven. Hij heeft al jaren iedere week een ijzersterk stuk achterop de NRC en daarvoor op andere bladen. Er zit nooit een minder goed stuk tussen. Wie doet hem dat na?

Als hij iemand een pisnicht of een dobberneger noemt, weet iedereen dat hij geen hekel heeft aan homoseksuele of zwarte mensen. Juist niet! Hij wil hen juist óók wakker hebben en daarvoor bedient hij zich van kleurrijke taal. Nederlandse boeren noemt hij gifzwarte sjoemelboeren. Ziehier het bewijs. Zijn boodschap is ongeveer: kijk in de spiegel naar wat je doet en vergelijk dat met wat je eigenlijk had wíllen doen. Is het anders? Stel het dan bij. Leef!

Lieve Youp, ik hoop dat ik het goed verwoord heb. Even voor de goede orde: hier is het vreselijke stuk óver Youp en hier het antwoord ván Youp. Een fijne zondag toegewenst! Nog even het Ikea stapelbed als toegift:

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Babyzitten en een ei erbij

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Misschien herinner je je de Disneyfilm Lion King nog wel. Daarin had je de jonge leeuwenprinses Kiara, die allemaal avonturen beleefde met haar oppassers (met prachtig Vlaams accent in de Nederlandse versie) Timon het stokstaartje en Pumbaa het wrattenzwijn.

Op een dag renden ze weer eens achter Kiara aan, die ‘m gesmeerd was en Timon mopperde tegen Pumba dat ze alweer moesten babysitten. Onmiddellijk neemt Pumbaa een aanloop en springt hij bovenop Kiara. Timon roept helemaal theatraal uit: “Niet babyZITTEN, Pumbaa!!!”. Daar wou ik het vandaag even met je over hebben, over babyZITTEN. Hier is ie nog even in het Engels, waar de grap een stuk minder leuk is, maar toch:

Let me define babysitting!!

Timon die zich voorstelt hoe hij dit aan Kiara’s vader Simba zal vertellen: “Simba, awel het goede nieuws is dat we je dochter gevonden hebben. Het sléchte nieuws is dat er een wrattenzwijn bovenop haar is gaan zitten”

Vandaag wil ik het ‘graag’ hebben over mensen, die met hun dikke derrière bovenop een ander zitten. Ik zie deze types echt letterlijk bovenop een ander zitten. Of anders wel IN ze, vlak onder hun huid, in hun organen of in hun hersenen achter een joystickstuur. Het woordje ‘graag’ in de zin hierboven duidt evenwel niet aan dat dit een favoriet onderwerp van me is! Nee, ik praat liever over iets leuks, maar dit moet nu eenmaal ook. En dus probeer ik er maar wat humor doorheen te kneden, zodat het nog enigszins te verteren valt.

Mensen die misbruik van je maken of als een blok aan je been hangen (dat is meestal hetzelfde), zitten óók energetisch bij je. In je, op je, tussen je, aan je vastgeplamuurd … Jawel. Ik vond ooit eens een kerel met een meterslange ladder, die als een glazenwasser mijn ogen stond uit te wassen. Dat was een vent die blijkbaar had gepoogd mij uit te leggen wat hij eigenlijk met me uitvrat (want dat weet dit soort mensen heel goed). Ik snapte dat uiteraard niet. Toen had hij ‘gewenst’ dat hij me de ogen wel eens zou uitwassen, zodat ik het zou zien en zag ik die vent energetisch op een ladder met mijn ogen aan de gang! Zó gek is het en dat is echt waar.

Zo helderziend als ik ben dat ik dit tuig bij de kladden kan grijpen, inclusief hun ladders en ander gereedschap, is verder gelukkig niemand. Maar heel veel mensen hebben wel eens een beeld gehad van iemand die aan ze hing te hangen. In hun droom of zomaar opeens tijdens het afwassen of wat ook. Als ze dan bij mij komen met de vraag of dat écht waar is (ja, lieve mensen: ik ben niet de enige die dit niet kan volgen!), ga ik kijken en dan zie ik het ook. Maar dan het hele plaatje en vaak weet ik ook wel wat het voorstelt.

Ondanks de pijn heb je dan toch even lol dat mensen zó kinderachtig kunnen zijn. Zo inhalig, vrekkig, jaloers, bozig, chagrijnig, gestresst en gemeen ook. Om een kleinigheidje! Jij bent vandaag vrolijk of hebt een leuke rode tas en dat is genoeg om je kapot te vloeken. Ze wensen je ziektes toe, die je met een beetje ‘geluk’ ook echt krijgt en zo zit je vol met vlektyfus, puisten en pokken, bulten, zwammen, tropenkoorts en strontogen. Wat het ook allemaal moge wezen en oh grappig: in de Wikipedia is een levensechte pagina vól met scheldwoorden met een ziekte erin. Dan kun je ondanks alle verdriet die deze mensen je doen, toch éven lachen. “Krijg koperen hartkleppen, dan kun je je leven lang de tering poetsen” …

Ik heb inmiddels eindelijk geen negatieve mensen meer om me heen staan en ik ben nog bezig uit te vissen hoe dat voelt. Opgelucht in ieder geval, want ik hoef niet meer steeds bang te zijn dat iemand me weer gaat zitten dwarsbomen in mijn leven. Dat iemand mijn artikelen de hele tijd op volkomen verkeerde plekken deelt, waardoor ik een slechte naam krijg in plaats van een bloeiende praktijk, zoals ik verdien. De laatste persoon die zo ontzettend aan, in, onder en boven me hing, is eindelijk voor 90% uit me (dat takelen duurt altijd een paar dagen).

Een ei hoort erbij
“Ain ai hoort dabai”, Najib Amhali uit ‘Chinezen’

Terwijl hij er uitgetakeld wordt door de man die bij me hoort en die hier bij mij had moeten zijn, maar die in de bovenwereld zit te wachten totdat hij eindelijk terug kan naar de rest van zijn leven, laat ik allemaal glazen uit mijn handen vallen en gebeuren er allemaal van die kleine ongelukjes. Een ei hoort erbij. Ik sluit Najib even voor je bij. Hij is té leuk om te missen:

Omdat je deze mensen misschien wel duizenden jaren met je mee hebt moeten tillen en dit de eerste én enige keer is dat ze eruit kunnen, is dit het moment waarop je wél kunt genezen van allerlei ziektes. Deze randdebielen schoven namelijk ook hun eigen ziektes en andere sores uit hun leven op anderen af en waren al met al giftiger dan een koningscobra.

Dat gif kan nu uit je verwijderd worden. Ik ben daar al jaren mee bezig, maar een half miljard mensen (en nog veel meer mensen die op een andere manier óók uiterst vervelend waren) die dit 25.000 jaar lang op dagelijkse basis gedaan hebben, zijn er niet zomaar uit. Ik zal dus toch nog wel even met de helderziende bril naar je moeten kijken en een paar typetjes uit je moeten wegplukken, voordat je weg naar echte genezing openstaat. Deze mensen stonden die in de weg, begrijp je wel? Als je iedere dag leeggetrokken wordt, helpt geen enkele pil, operatie, gesprek, massage of healing! Daar is geen kluit tegen gewassen en dus heb ik daar wat op gevonden. Kom gerust om er ook baat bij te hebben.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Het verband tussen voedingsstoffen onderling

vitamines

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vele malen heb ik verteld over hoe verschillende voedingsstoffen met elkaar samenwerken en hoe je ze allemaal nodig hebt voor iedere taak in je lichaam. Ik heb de stoffen en stofjes die voedingsstoffen aan elkaar verbinden, eens op een rijtje gezet. Dan kan ik het duidelijker uitleggen en ik denk dat je dan ook wel begrijpt waarom je, indien je vitamines uit een pot of uit een injectie snoept, dat altijd met overleg zou moeten doen. En nooit voor lange tijd.

 

Zo zitten voedingsstoffen aan elkaar:

Ik begin lekker makkelijk bij natrium. Dat helpt om je in psychisch opzicht in evenwicht te houden. Verder helpt het bij je vocht- en vethuishouding en helpt het tegen hoofdpijnen. Dit is wetenschappelijk allemaal bekend. Wat ook bekend is, is dat natrium en kalium bij elkaar horen. Dat ze elkaar aanvullen of hoe je het maar wilt uitdrukken. Samen zorgen ze dat je niet zoveel pijn hebt. Maar natrium ondersteunt ook kobalt en dat heb je nodig voor een gezond gebit. De wetenschap snapt wel dat koeien kobalt nodig hebben – gras zit daar dan ook vol mee – maar voor mensen gaat het niet veel verder dan een oude methode voor bestraling bij kanker.

Toch gaan we verder, want kalium heeft ook chroom nodig. En chroom verbindt kalium aan zichzelf, aan ijzer en selenium. Ik maak het weer gemakkelijk en ga verder op ijzer. Dat heeft daarnaast nog laurinezuur nodig, net als vitamine D het ook goed kan gebruiken. Vitamine D vervolgens heeft naast laurinezuur ook orootzuur nodig. Met die combinatie wordt nogal wat omgestoeid in laboratoria met behulp van ratten, dus het is bekend bij de wetenschap.

Orootzuur nu ondersteunt tevens zink bij diens werk aan je DNA. Zink op zijn beurt heeft weer fluor nodig en dat verbindt het mineraal aan calcium, dat ook goed kan samenwerken met fluor. Als je dus zuinig op je tanden wilt zijn, neem dan een tandpasta waar bijvoorbeeld (peper)muntextract in zit. Daar zit zowel calcium als fluor in en ook kobalt, waarvan ik zonet vertelde dat het je gebit beschermt. Kobalt zit in alles wat groen is.

 

Waarom vitamines slikken niet zo handig is

Ik ga met alle liefde nog een kwartier door met het uiteenzetten welke stoffen met elkaar samenwerken en hoe. Dan zul je begrijpen dat alle vitamines, alle mineralen, alle aminozuren, hormonen, eiwitten en andere stofjes elkaar allemaal nodig hebben. Ze zitten allemaal aan elkaar vast. En als je dan bijvoorbeeld kale vitamine C uit een pot slikt, krijg je al die andere 129 (ik heb ze geteld) stoffen niet binnen. Zoals ik al eerder verteld heb, moeten die dan instant naar je lever worden getransporteerd. Die filtert immers je voedingsstoffen uit je eten en stuurt ze je bloedbaan in.

Wat je dan krijgt, is dat je orootzuur, dat hoogstwaarschijnlijk in het binnenste van je cellen met de DNA aan de gang is, helemaal daaruit weggehaald moet worden en naar je lever vervoerd. En je bioflavonoïden, die eigenlijk moeten zorgen dat je lichaam seintjes doorgeeft over van alles (dus dat je lichaam met je hersenen communiceert over allerlei taken). Die seintjes krijg je dan maar even niet, want tja … jij gelooft de commerciële ‘wetenschap’ en die vertelt je niet dat ze eigenlijk bioflavonoïden in je vitamines zouden moeten stoppen, maar dat ze dat niet doen.

Alle honderd stoffen en stofjes moeten dus allemaal helemaal vanuit je tenen en je haren, of binnenuit je botten vandaan getoverd worden en op de trein naar je lever gezet. Allerlei taken in je lijf moeten daardoor gepauzeerd worden of op een laag pitje gezet. Dat is waarom ik altijd zeg: okee, als je een enorm tekort hebt aan een voedingsstof, kun je die wel aanvullen uit een pot. Maar vul niets aan waar je eigenlijk wel van weet dat je er genoeg van hebt en neem er een glas sinaasappelsap bij.

 

Alle stoffen zitten in alle voeding

Bovendien denk ik dat je nu ook begrijpt dat in alles wat je eet, alle 129 stoffen zitten. In iedere plant zitten de voedingsstoffen anders gerangschikt, dus in andere hoeveelheden. In een sinaasappel zit dus ook heus natrium, alleen maar een klein beetje. En in prei zit ook een heel klein beetje vitamine B. En nog even belangrijk; alledrie de omega-vetzuren (3, 6 en 9) zitten in al je eten en vooral in zonnebloemolie en olijfolie zijn ze rijkelijk vertegenwoordigd. Alledrie!! Je hoeft dus niet van die stinkende viscapsules te slikken, want vis ondermijnt je ijzer. Dan krijg je dáár weer een tekort aan en bovendien zit het vol met fluor en met kwik.

Dit is informatie die ík hoogst persoonlijk heb ontdekt. Delen ervan kun je verspreid over de wetenschap wel terugvinden, maar zij hebben daar niet veel kennis van. Dat is één van de redenen waarom jouw arts je vertelt dat je nooit meer van die B12-injecties af kunt en dat je nooit meer kunt genezen van je MS, je ziekte van Crohn, je ADHD en alle andere 1000 ziektes meer, waarvan zíj denken dat je er niet van kunt genezen. Het kan wél, maar dan moet je mijn kennis en mijn gaven hebben.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Een wonderschone windmolen alias hoogspanningsmast

elektriciteitsmast

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Afgelopen vrijdag maakte ik iets mee, wat de laatste tientallen jaren steeds zeldzamer wordt: een meneer liet mij voorgaan, als eerste het benzinestation uit. Ik heb hem uiteraard hartelijk bedankt. Hij mocht weten dat dit zeer gewaardeerd was. Daarna maakte ik allemaal van die dingetjes mee, waarvan ik dacht: cool of juist niet cool. En opeens kwam er ergens in een flits een Telegraaf op mijn netvlies. In het voorbijgaan las ik snel de volgende krantenkop: Willen we dit? 127.700 windmolens erbij. Daar dacht ik eens over na en toen ik weer thuis was, zocht ik het artikel op. Handig hoor, internet.

De krantenkop bleek een lokkertje naar een ander artikel over windmolens. Je vindt het hier. In het kort: in Groningen gaan ze stoppen met boren naar gas en dat betekent dat we dat gas moeten opvangen door middel van elektriciteit uit windmolens. Ik zie dat je het artikel maar heel even kunt zien. Daarna wordt het onzichtbaar. Wat me opviel, was een foto die erbij stond: een stadje met allemaal elektriciteitsmasten en een paar windmolens.

En toen kreeg ik een idee. Er schijnen nu 2300 windmolens te zijn in Nederland en dat betekent dat er ongeveer 50 keer zoveel moeten bijkomen. Dat is ontzettend veel en ik vind het enigszins begrijpelijk dat mensen zich zorgen maken om het nieuwe uiterlijk van Nederland, helemaal vol met windmolens. Dus ik zocht even een foto op van een elektriciteitsmast om je te laten zien wat ik bedacht heb. Surprise! Ik vond een stelletje artistieke masten en bedacht dat er in ieder geval wel meer mensen zijn, die die dingen oerlelijk vinden.

elektriciteitsmast
Artistieke elektriciteitsmast

Eigenlijk had ik zelf bedacht dat het misschien wel mogelijk zou zijn om van een elektriciteitsmast een windmolen te maken. Nog een keer zoeken met behulp van Mr. Google leverde de hiernavolgende foto op: mijn idee bestaat al. Nu heb ik er geen idee van hoe duur het zou zijn om een aantal wellicht sowieso al te vervangen elektriciteitsmasten te vervangen door masten, die tegelijkertijd windmolen zijn. Maar dit hieronder ziet er niet duur uit en ik snap de bezwaren van mensen tegen windenergie nu nog minder.

windmolen-elektriciteitsmast
windmolen-elektriciteitsmast

Misschien is het ook een stukje propaganda van handelaren, die veel geld verdienen aan de situatie zoals die nu is met gaswinning, ontsierende hoogspanningsmasten overal en kernenergiefabrieken. En een gebrek aan voorstellingsvermogen van hoe ons land er óók uit zou kunnen zien. Ik vind dat die mensen dan even pech hebben en een cursus flexibiliteit mogen gaan volgen. Dít is geen nutteloze verandering, maar het zorgt dat onze kinderen straks ook nog een mooi leven kunnen hebben.

Een windmolen hoeft toch niet per se lelijk te zijn? En storend? Okee, ze schijnen geluid te maken en ik snap dat dat niet leuk is als je er pot bovenop woont. Maar je kunt ze wél mooier maken of anders toch in ieder geval dubbel functioneel. Een betonwijk in een stad is toch een stuk lelijker dan een windmolenpark … En wat dacht je van een vuilnisbelt!

Ik geloof altijd meer in het bedenken van oplossingen dan in het oeverloos zeveren over bezwaren van dittem en van dattem. Hier is een link naar een artikeltje van iemand die hetzelfde idee als ik ook al had: maak van een hoogspanningsmast een windmolen. Deze persoon is zo te zien goed in rekenen en rekent gelijk even uit hoeveel je er daarvan dan nodig hebt enzo.

Zoals ik een paar artikelen terug al mold, wordt er overigens niet alleen in Groningen geboord naar gas. Hier in Friesland gebeurt het ook, al is het op kleinere schaal (geloof ik). Ik vertelde toen dat dat boren ook hier problemen oplevert voor het leven. We zijn misschien geen Randstad, maar hier wonen net zo goed als elders mensen, koeien, schapen en vissen. Die hoeven toch niet dood, omdat een paar fantasieloze kneuzen een windmolen niet mooi vinden?

Voordat ik het vergeet: nóg altijd is het toegestaan en zelfs hogelijk gewaardeerd als je een like geeft voor mijn artikel(en) en voor mijn Facebookpagina! Ik geef goeie informatie en nog leuk geschreven ook, jij geeft een like terug. Mooie deal toch? Jammer dat ik er de hele tijd wéér om moet vragen en dat ik zelfs dán niet meer dan een stuk of 3 likes krijg. Als je mijn website leest, dan verwacht ik dat je iemand bent, die graag iets voor een ander over heeft en niet alleen maar alles gratis wil krijgen.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Pim, pam, puit, wie zit daar op mijn huid?

addams family

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Vroeger hadden alleen heksen wratten …

Vroeger hadden alleen heksen wratten, maar tegenwoordig hebben heel veel mensen huidziektes. Jeuk, wratten, puisten, negenogen, schurft, moedervlekken, littekens, wijnvlekken, gordelroos, netelroos, pokken, vitiligo, eczeem, gerstekorrels, eelt en schimmel … en krijg ze maar weer weg! Voor het geval je me nog niet kent: ik schrijf er een beetje grappig over, omdat het pijnlijk is als je huidziektes hebt. Voor mij is de enige manier om ermee om te gaan dat ik er grappen over maak. Vandaar de ietwat cynische en droge grapjes tussendoor.

Vaak wordt er gezegd dat ziektes en klachten die eigenlijk ín je lijf zitten, er uitkomen via je huid. Mensen die je op je huid zitten en dat soort dingen, zouden huidziektes kunnen veroorzaken. Dat klopt in mijn ervaring wel, alleen zitten daar nog een paar stadia tussen. Dus iemand zit op je huid en zegt iets waar je van schrikt. Dan kunnen je hersenen die opmerking niet verwerken, waarna er een vitaminetekort ontstaat, dat je huid ziek kan maken. Of je kunt die persoon niet ‘verteren’, niet uitstaan dus, omdat hij of zij zo op je huid zit en je de hele tijd bekritiseert. Dat soort dingen kunnen inderdaad indirect huidziektes veroorzaken.

Het zijn ook vaak onverwerkte emoties, die er uitkomen via je huid. Boosheid, verdriet, stress … ja, dat kan allemaal en je wilt daar natuurlijk ook weer graag vanaf. Ik kan niet in het algemeen zeggen bij wat voor soort shocks je welke soort huidziekte kunt krijgen. Als het op je huid slaat, hangt het van allerlei factoren af wát er dan op je huid verschijnt en of het blijvend is of niet.

Als ik bij mezelf kijk, dan heb ik gerstekorrels onder mijn ogen. Zelf noem ik ze paddestoelen en het zijn een beetje gelige bultjes. Op veel plekken heb ik een wrat of een kruising tussen een moedervlek en een wrat. Vervolgens heb ik moedervlekken, vitiligo, dermatofibromen (een soort steenpuisten) en af en toe breekt er opeens eczeem of netelroos uit. Dat heb ik de pleuris genoemd. En waarschijnlijk nog wel meer, maar dit is het belangrijkste. Ik heb dit ook wel bij anderen gezien, dus het kan heel goed dat je meerdere ziektes door elkaar hebt.

En dan nog een leuke: bijna iedere hobbel op je huid heeft een eigen verhaal. Een shockervaring dus van zichzelf en dus moet je, om eraf te komen, al die verhalen bij langs. Want je moet niet denken dat de schurft verdwijnt als je een paar shocks gehad hebt. Leuker kunnen we het niet maken. Je moet ze echt allemaal gehad hebben, voordat je gaat genezen. Nogmaals: dat hoeft niet uit-en-te-na. Ik kan heel veel zelf voor je doen, zodat je ze niet steeds weer hoeft op te rakelen.

Ik noem nog even een voorbeeld uit de praktijk. Mijn buurmeisje van vroeger. Die had een heel leuke, vrolijke moeder, maar die liet altijd toe dat de hele buurt bij hen in huis speelde. Héél gezellig, maar haar dochter kon daar niet zo goed tegen. Die had meer rust nodig dan ze kreeg en werd daarin niet gezien. Er was vooral één erg opdringerig meisje bij, dat letterlijk áltijd bij hen in huis zat en niet weg te krijgen was. Mijn buurmeisje voelde zich machteloos tegenover haar constante aanwezigheid en ontwikkelde eczeem.

Dit soort oorzaken spelen vaak bij huidziektes in het algemeen en vaak zijn het meerdere incidenten, die eraan ten grondslag liggen. Nogmaals: ze zijn te genezen, als je het maar grondig doet zoals ik dat aanpak. Crèmes gebruiken, pillen, hormonen en andere medicijnen helpen alleen een beetje tegen de symptomen, maar ze genezen je niet. Vaak kennen ze bovendien veel bijwerkingen. Als je een natuurlijke crème wilt gebruiken, denk dan eens aan calendulacrème, arnicacrème of hamameliscrème.

Ik zeg niet dat je geen medicijnen moet gebruiken, want het is zeer zeker niet altijd fout om symptomen te onderdrukken. Maar er is ook een blijvende oplossing. Dan ga ik nu weer verder met mijn gezin, nadat ik je hiermee een geweldig weekend gewenst heb.

O ja voordat ik het vergeet: het is nog altijd niet verboden om likes uit te delen voor mijn artikelen en mijn Facebookpagina! 😉

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Wie beïnvloedde de verkiezing van Trump nog maar?

Mark Zuckerberg

Make ’em share everything, if they want it or not!

Al sinds de verkiezingen in de Verenigde Staten, die ergens in het najaar van 2016 plaatsvonden, had iedereen de mond open over de Russen. Die zouden de verkiezingen beïnvloed hebben, door op grote schaal allerlei computers te hacken.

Ik heb dat verhaal nooit geloofd, want Rusland is nogal een lel van een land om te besturen. Ik denk dat die regering daar het druk zat heeft met z’n eigen zaken. Die hebben wel wat beters aan hun hoofd dan zich bemoeien met de verkiezingen in de VS. Zo dacht ik erover en kijk eens, hoe leuk: ik heb gelijk gekregen. Wat aardig toch.

Ja, want ik zat even de NRC online te lezen en daarin stond een enorm artikel over Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook. Hier kun je het lezen. Ik volg die jongen niet zo, maar hij schijnt al een aantal malen de privacy van z’n gebruikers vet te hebben geschaad. Sommige incidenten kon ik me achteraf wel herinneren, zoals dat je berichten op een gegeven moment altijd automatisch op ‘openbaar’ stonden en een paar maal door privé-gegevens aan iedereen te tonen. Ik ben maar blij dat ik nooit mijn privé-zaken op Facebook heb gedeeld. Had ik nooit zo’n behoefte aan.

Nu is Markje alwéér in opspraak, want tijdens die verkiezingscampagne van Donald Trump in 2016 was er een Brits bedrijf dat hem daarbij hielp: Cambridge Analytica. Daar zaten allemaal IT-ers, die privé-gegevens van hun Facebookvrienden en van de gebruikers van hun verkiezingsapp zomaar even konden gebruiken om de publieke opinie over Trump te kneden. Er zijn gegevens van tientallen miljoenen mensen gebruikt, zo stond in de krant.

Ik kan niet helpen dat ik me dan zit te verkneukelen bij het lezen van zo’n bericht. Natuurlijk is het hart-stik-ke zielig voor al die Facebookers, dat hun gegevens gebruikt zijn om die loser aan de macht te krijgen. Dat wil je toch niet later aan je kleinkinderen moeten vertellen als grootste stunt uit je leven, wel? Maar ik vind het gewoon leuk dat iedereen Vladimir Poetin ervan beschuldigt dat híj – persoonlijk nog wel volgens sommigen – die verkiezingen zou hebben gestuurd met zijn Russische hackersbendes. Neep! Het waren de Engelsen. In opdracht van Trumpsikeesje zelf.

En nog een vraag, natuurlijk stiekem eventjes: zou Trump nou door die Engelse app gekozen zijn? En zou hij dan dus ook weer áfgezet worden, als dat zo is? Dat lijkt me nou wel spannend. Hebben we toch nog iets leuks met dat kouwe weer. Enneh … niet vergeten: deel niet al je diepste geheimen op Facebook, okidoki? Leef liever een beetje in het hier en nu dan op zo’n computerscherm! Het is de tijd om leuke bloemetjes in je tuin of op je balkon te zetten. En tijd voor de grote schoonmaak, zo mogelijk nog leuker!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Oekraïne: vrede tussen Rusland en Europa

Kiev

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Kiev, de hoofdstad van Oekraïne

De laatste weken ben ik aan het proberen om meer Brits Engels te praten in plaats van Amerikaans. Ten eerste is het chiquer en ten tweede ligt Engeland nota bene naast het land waar ik woon. En Amerika een heel stuk verderop. Vijf dagen varen is het geloof ik van Hoek van Holland naar New York. Op het moment is mijn accent niet om aan te horen, maar ik hou gewoon stug vol totdat ik het kan.

Oekraïne kaart
kaart van Oekraïne

Op dezelfde manier bedacht ik me iets totaal anders. Over Oekraïne, een land waar ik tegenwoordig af en toe aan denk, omdat ik een jonge vriendin heb met wortels in dat land. Ik zocht het eens helemaal goed op, op de kaart van Europa. Terwijl ik altijd het idee had gehad dat Oekraïne diep in de Kaukasische gebieden lag, bleek het wel bovenaan de Zwarte Zee te liggen, maar ook naast Moldavië, Roemenië, Slowakije en Polen. Erboven ligt Wit-Rusland en ten oosten ervan Rusland. Kijk, hier heb je het kaartje.

Odessa strand
Odessa strand

Ik bedacht me dus dat Oekraïne precies tussen Rusland en de rest van Europa ligt. Daarom is het westen van het land ook meer Europees gericht en het oosten meer Russisch. Mijn ouders zijn er wel eens geweest en vonden het niet zo’n mooi land, maar als ik zo wat foto’s bekijk, vind ik het het soort land waar de sprookjes van Roodkapje en Hans en Grietje zich zouden kunnen hebben afgespeeld. Ze hebben er ruige natuur met uitgestrekte bossen en blauwe meren, wolven, beren, jakhalzen en wasberen … En het wemelt er van die schitterende oude kastelen.

De grond is er enorm vruchtbaar, de mensen zijn lief en gastvrij en ze hebben er meer zonnebloemen dan in heel Europa bij elkaar. De mensen zijn orthodox, de mooiste, maar ook de oudste en meest originele vorm van het christendom. In muziek zijn ze ook heel goed. En wintersport. Een land om er graag bij te willen hebben; zowel voor Europa als voor Rusland.

Nu wil natuurlijk het euvel dat Rusland ook voor een groot deel bij Europa hoort. Het is daarom gewoon bizár dat wij Europeanen ons tegen één van onze eigen landen keren en beweren dat het de duivel is. Schuldig aan alle problemen op aarde, inhalig en eng. En dat we dan die grote Atlantische oceaan overkijken, waar we niet verder kunnen kijken dan Harwich in het Verenigd Koninkrijk en een land dat duizenden mijlen verderop ligt, adoreren. Oh Amerika! Kom hier en nestel je in onze harten met je Coca-Cola, je kapitalisme en je culturele leegte. Amerika is onze god. Het is ook een heel mooi land hoor, maar wel een beetje ver weg om zo’n hechte vriendschap mee te hebben ten nadele van onze eigen vrienden.

Oekraïne Karpathen
Oekraïne Karpathen

Terwijl Rusland gewoon naast ons ligt. Gelijk achter Polen begint het land al en we hebben honderden jaren geschiedenis gemeen met elkaar. Nooit heeft Rusland ons iets misdaan. Ze offerden maar liefst 22 miljoen soldaten op om Europa te bevrijden van de nazi’s en hadden een groot deel aan de culturele bloei van Europa in de 18e eeuw en daarna. Ja, ze hebben een tijdlang een nogal behoorlijk griezelige leider gehad. Jozef Stalin, die er ruim 30 jaar met de ijzeren hand heeft geregeerd. Maar daar hadden de Russen zelf meer last van dan wie ook. Er is niet eens bekend hoeveel mensen er ongeveer de dood hebben gevonden door zijn hand.

Odessa
Winkelcentrum in Odessa

Toen ik vanavond het internet opging om Oekraïne eens goed te bekijken, zag ik een land dat nog puur is. Ik bekeek daarna Wit-Rusland (zie kaartje) en zag dat dat een rijker land is. Maar de mensen daar moeten bloeden voor de welvaart en zijn hun oorspronkelijke cultuur en hun warmte kwijtgeraakt. Oekraïne heeft dat nog en ik hoop dat dat zo blijft. Juist doordat ze zo verdeeld zijn in hun mening met wie ze zouden moeten samenwerken, zijn ze heel geschikt om de kloof tussen Rusland en de rest van Europa te dichten.

Laat ze de kloof in hun eigen land en in hun hart maar dichten. Rusland is de vijand niet. Europa ook niet. We horen bij elkaar en we zijn zelfs één: Rusland hoort bij Europa en we zijn niet compleet zonder hen. Oekraïne, kom er maar gezellig bij en je hoeft niet Europees te worden. Wees maar gewoon wie je bent, dat is goed genoeg.

Ik heb nog Oekraïense muziek voor je gevonden. Dit is voor mijn oren Balkanmuziek, die ik ook uit Griekenland ken en uit Servië. Modern, grappig en tegelijkertijd ook traditioneel. Ik zie nergens hoe de artiest en het nummer heten, maar als ik het vind, voeg ik het wel toe:

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment