Bevrijding en een nieuw perspectief

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Pasen blijft voor mij een raar feest, omdat het orthodoxe Pasen meestal een week later valt dan het westerse. Bovendien is daar alles rood, terwijl hier alles geel is of zelfs bontgekleurd. En er is geen kerk in de buurt, waar je even kunt gaan zitten om naar de prachtige hymnen te luisteren, die daar in de Lijdensweek gezongen worden. Even een kaarsje erbij aansteken met een mooie wens voor de wereld …

Pasen is de tijd waarin ik mijn vaderland het meeste mis. Vandaag is het bij ons de maandag vóór Pasen en ik zal je hymnen laten horen. Waar ik ook altijd mee in de knoop zit, is het lijdensverhaal van Jezus. Ik weet wie Jezus geweest is en wie hij nu is. Dat maakt dat ik me dat lijden van hem niet kan herinneren zonder heel erg veel verdriet. Daarom denk ik altijd maar aan de opstanding.

Dat ik zulke dingen weet, zit als volgt in elkaar: ik was iemand die abnormaal veel tegenslagen en verdriet in haar leven had, maar die nogal een hoog feniksgehalte bezat. Ik heb het altijd raar gevonden dat ik zóveel ellende moest meemaken, want echt niemand had dat. Niemand begreep het ook en niemand kon me helpen. Dat kan ikzelf immers als enige op de hele wereld.

Waar kwam ik nou achter, toen ik helderziend werd? Vijfendertig jaar geleden was er een heksvaneenmeid, die de jongen waar ik zoveel van hield, voor mijn neus wegkaapte. Ik vergat haar gelijk, want ik ben niet wraakzuchtig aangelegd. Begreep alleen niet wat hij in dat chagrijnige mens zag. Zij echter bleef kwaad op mij, omdat ze mijn man niet daar kon krijgen waar ze hem hebben wilde – alsof ík daar wat aan kon doen. Iedere keer dat ze aan me dacht, deed ze heuse voodoorituelen, waardoor mijn leven wéér instortte. We hebben dus een dader en een motief, zal ik maar zeggen.

Negen jaar geleden, juli 2009, kreeg ze me te zien op LinkedIn. Dat moet wel per ongeluk geweest zijn, want in die tijd gebruikte ik de achternaam van mijn toenmalige man en die wist ze beslist niet. Ze zag dat het goed leek te gaan met mij, want ik had toen een bloeiend talencentrum. Hup ging ze weer van die vieze kruiden zitten roken. Ik moest immers kapot van dit gestoorde mens. Deze keer met voodoopoppen erbij en dan gelijk ook maar voor de man die bij me hoort, aangezien die ook nog steeds niet dood was.

De uitwerking van dat voodoogebeuren was voor hem dat er een enorm hoerige vrouw op hem afkwam, die hem nog verder in de war maakte dan hij al was. Voor mij hield het in dat ik ‘helderziend’ werd. Geen idee of dat de bedoeling was, maar het is wel opvallend dat geen enkel medium ooit publiekelijk te schande wordt gezet, maar ik wél. Ze maakte eigenlijk een soort pijp in mij, waardoor ik in directe verbinding stond met die astrale of etherische bovenwereld. Daar waar alle delen van de mensen zaten, die ze afgeschoven hadden.

tv-scherm
Sherlock Holmes die op 6 tv-schermen tegelijk het nieuws volgt

Het was net alsof er een heleboel televisies om me heen stonden, allemaal met beeld, geluid én gevoel. Alles wat er daarboven gebeurde, kreeg ik mee. Dat waren echt niet alleen beelden en geluiden, maar wat dacht je van alle emoties die ik óók te voelen kreeg van al die types die daar zaten?

Het rare was dat de man die bij me hoort, daar ook was. Hij had iets meegemaakt, wat zo erg was dat hij uit zijn aardse leven was geslingerd. Hij was in zijn eentje de puinhopen daarboven aan het opruimen. Toen ik het ook opeens kon zien, besloot hij me te laten helpen. Aangezien ik alleen nog maar op een kruk kon zitten en me concentreren op die wereld, zodat die kapot ging, maakte ik daar mijn werk van. Het hielp heel veel mensen namelijk, aangezien het ín de mensen zat en dat voelden ze. Als ik het weghaalde, voelden ze zich stukken beter.

Wat ik er ook door kreeg, was een heleboel kennis die op aarde niet aanwezig is. Over hoe je écht geneest van ziektes, waar tegenslagen vandaan komen en hoe je weer normaal kunt leven zonder al die toestanden. En nog veel meer dingen kwam ik te weten. Mensen gingen me voor gek zetten, omdat ze dat konden. Ze waren oneindig jaloers dat ík die kennis kreeg en zij niet. Anderen maakten er misbruik van, door me voor gek te verklaren met als doel om me mijn zoons af te pakken.

Wat er staat te gebeuren, nu de laatste stukken astrale ellende opgeruimd worden, is dat de man die bij me hoort, weer zichzelf wordt. Door ons werk kun je jezelf nu bevrijden uit de sluiers van alles wat je beperkte om te zijn wie je bent. Je kunt nu alles vanuit een nieuw perspectief zien en dingen gaan doen die je nooit gewend bent geweest. Gewenning is inderdaad een heel sterke kracht, maar je kunt daar nu buiten komen.

Mocht je dingen in je leven eens op een heel andere manier willen benaderen en eventueel aanpakken, doe dat dan! Een verfrissende kijk kan een heleboel oplossen en daardoor nieuw geluk brengen. Eén van de dingen die je dan zult inzien, is dat je niet meer kunt genezen van ziektes en andere ellende dan door bij mij te komen en mij eraan te laten werken. Ik ben immers de enige die de kennis daarvoor in huis heeft en niet alleen de kennis, maar ook de kunde. Als het alleen kennis was, zou ik mensen kunnen opleiden om me te helpen. Helaas is dat niet zo en heb je dus de keuze: of je respecteert mij of je blijft met je ellende zitten.

Hier heb je een prachtige Paashymne. Ω γλυκύ μου έαρ heet het: O mijn geliefde lente. Gezongen door Glykería.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction