Beknelde zenuw behandelen

eucalyptus

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zoals ik al een tijdje vertel, is de basis van al míjn gezondheidsklachten en ook het ongeluk dat ik altijd weer op mijn dak krijg, een beknelde zenuw in mijn onderrug. Omdat het vlak na mijn geboorte gebeurd is, is het scheefgegroeid. Waarom al die artsen die me onderzocht hebben volgens de papieren, het niet gezien hebben, weet ik niet. Wat ik wél weet, is dat ze bij mij in ieder geval nooit iets zien en daarin ben ik zeer zeker niet de enige. Sommige mensen krijgen alle medische zorg en aandacht, terwijl anderen bij alles waar ze last van hebben, gelijk te horen krijgen dat het ‘stress’ is en ‘tussen de oren’ zit. Het is nu eenmaal zo.

En daarom ben ik blij dat mijn wens om een brein met zoomfunctie te mogen hebben, ingewilligd is door de goden. De rechter hersenhelft zoomt uit, zodat alles groot wordt en je een oplossing voor een probleem kunt zoeken. De oplossingen die je vindt, gaan vervolgens naar je linker hersenhelft, waar ze ingezoomd worden, zodat ze aan de realiteit getoetst kunnen worden. Als ze de keuring halen, gaan ze door naar je pijnappelklier om uitgevoerd te worden. Doordat dit bij mij zo perfect werkt, heb ik zulke grote problemen als de vraag hoe de mensheid weer kan genezen na zo erg ziek te zijn geworden, kunnen oplossen.

Niet dat er ook maar iemand geïnteresseerd is … maar ík ben in ieder geval een heel stuk genezen en een aantal patiënten en vrienden ook. Hun leven loopt weer als een tierelier. Anderen zijn onderweg en voelen zich steeds beter. Bij de meeste mensen is genezen niet zo’n sinecure. Ik heb vaak mogen meemaken dat ik patiënten bij me kreeg, bij wie de ziektes niet zo verschrikkelijk diep in hun systeem zaten. Die had ik in één of een paar consulten genezen van een ernstige ziekte of klacht. Bij een héél kleine minderheid van de mensen is heel erg veel moeite nodig en helaas ben ik daar één van. Maar daardoor heb ik wel ontdekt wat mensen ziek maakt en hoe je dat verandert naar gezond zijn.

Hoe dan ook: vandaag ga ik je vertellen hoe ik de ene van mijn twee beknelde zenuwen heb weten te genezen. Ik had er inderdaad twee en laat ik je eerst even doorverwijzen naar de Wikihow, voor het geval je ook pijn hebt en je afvraagt of het een beknelde zenuw zou kunnen zijn. In het kort: je hebt op de plek waar de beknelling zit, ontzettende pijn en die kan scherp of zeurend zijn. Ook heb je van die ledematen die vaak in slaap vallen (tintelingen). Als de pijn uitstraalt, kan het op de plaats(en) van die uitstraling meer pijn doen dan op de plaats waar het vandaan komt en dat maakt het moeilijk om de zenuw op te sporen. Heel erg vaak zit die ergens in je rug.

Bij mij was de zenuw die de basis was – dat is die zenuw die nog niet genezen is -, niet behandeld en dus is hij gaan ontsteken. Geen enkele huisarts, schoolarts of fysiotherapeut zag ’em zitten en dus ging hij me steeds verder ziek maken. Ik zwol op, waardoor ik een enorm overgewicht kreeg. Allerlei hormonen en neurotransmitters liepen niet meer door mijn zenuwbanen heen en mijn hersenen kregen steeds minder seintjes binnen van wat er gaande was in mijn lijf. Mijn huid ging eraan en ik kreeg de gekste klachten en ziektes, allemaal door en over elkaar heen. Ik was me er niet bewust van dat ik eigenlijk heel erg ziek was. Dacht dat ik gewoon onhandig, sloom en suf was. Nee dus, maar het duurde 52 jaar totdat ik daarachter kwam.

Het werd zo erg dat ik er MS van kreeg: ik raakte verlamd in mijn benen, armen en zelfs mijn longen. Na jaren vechten was de MS genezen. Ik weet niet precies wanneer, want medische hulp kreeg ik nog altijd niet. Allerlei kuren deed ik met allemaal verschillende vruchtensappen, die allemaal een klein duwtje in de goede richting gaven. Soms ook kruidenthee van valeriaan, munt en nog meer kruiden en op een bepaald moment hielp doucheschuim met jeneverbes ook even een stukje. Vorig jaar kwam eindelijk mijn levenslange bloedarmoede eruit bij de huisarts hier in Beetgumermolen. Niet dat ze me toen serieus nam hoor! Ik heb haar dossier gezien en dat is één en al wantrouwen.

Om mijn ijzer en hemoglobine (Hb) aan te vullen, begon ik geconcentreerd bessensap te drinken, wat me enorm aansterkte. Na een tijdje nam ik weer allerlei andere gezonde vruchtensappen. Ieder sap deed een stukje genezing, want ik nam het op het juiste ogenblik. Ik kreeg ijzerpilletjes van de huisarts, die ik op mijn eigen manier innam. Op de manier waarop het zoden aan de dijk zet: met sinaasappelsap en in kuren. Niet maandenlang als een zombie iedere dag je pilletje innemen. Dat werkt niet, want zo zit je ziekte gewoon niet in elkaar en je lichaam ook niet. Vervolgens ging ik op dezelfde manier ook vitamine C en D innemen, want er kwam ook opeens een vitamine D-tekort uit de bloedtest. Jawel, heel langzaam komt de waarheid wel naar buiten, ook voor onwillige huisartsen!

Zo stopte het uitstralen van de pijn. Die is sindsdien niet meer te harden zo erg. Als je middenin zo’n genezingsproces zit en je ziekte eerst helemaal naar de bodem wordt getrokken voordat hij geneest, krijg je geestelijk heel wat te verwerken. Niet iedereen kan dat aan en veel mensen stoppen ermee, zodra hun klachten verergeren. Ik niet, want ik heb twee kinderen die me nodig hebben en ik heb niet het recht om ziek te zijn of dood te gaan.

Tegen de pijn helpt bij mij helemaal niets. Eén keer heb ik bij iemand, die dat in huis had, Ibuprofen genomen. Nou, ik wist niet wat me overkwam: ik was helemaal high, alsof ik drugs had genomen of flink dronken was. En de pijn was bovendien niet weg. Zelfs mijn eigen zalfjes, die wél de verlammingen hielpen genezen, helpen niet tegen de pijn. Het enige dat een heel klein beetje pijn verlichtte, was een hete douche op 45°C. Op mijn voorhoofd, waar mijn frontale cortex zich bevindt, die initiatieven moest nemen tot genezing en op mijn rug. Dit doe ik nu al jaren iedere dag.

Vandaag had ik hem zelfs nog iets heter dan 45° gezet en opeens begonnen de botten in mijn onderrug te kraken. Ik wist dat ik hierop had gewacht: ze kwamen los, daar waar ze mijn hele leven lang vast hadden gezeten. Mijn tweede beknelde zenuw op mijn rechter schouderblad genas er spontaan van. Of hij helemaal genezen is, zal de komende dagen of weken wel blijken, maar in ieder geval is er een heel gewicht vanaf en doet hij nu geen pijn. Dat heb ik jaren niet meer meegemaakt en ik hoop dat je me vergeeft dat ik heel even wil denken dat het echt over is.

Fysiotherapie en massage kunnen even de pijn verlichten, maar genezen niet echt. Dat moet van binnenuit gebeuren, door de juiste voeding en vooral heel veel vruchtensappen en rust. Soms een kuurtje van bepaalde vitamines en nooit rare diëten, zoals steentijddiëten (ook wel paleo geheten) of superfood enzo. Geen kurkuma, geen wietolie, geen kokosolie (maar neem gerust kokosmelk!), geen magere melkproducten en andere lighttroep en ook niet veganistisch of zelfs vegetarisch eten. Ik hou erg van vegetarisch, maar je hebt nu eenmaal vlees nodig.

Een mediterraan dieet is ontzettend gezond en wees niet bang om volle melkproducten te nemen. Sowieso niet bang voor melk zijn, want je hebt het nodig. Een koe maakt niet voor niets te veel melk aan voor haar eigen kalfjes! Zuivel veegt je maag schoon en doet nog veel meer goeds in je lijf. Denk alsjeblieft niet dat je het beter weet, want je maakt jezelf steeds zieker met van die onevenwichtige diëten, allerlei vitaminepillen en weet ik wat nog meer.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.