Afweersysteem, afvallen en meer euvels

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Iedere keer dat ik medische informatie lees, valt het me wéér op dat men daar wel uitlegt hoe ziektes in elkaar steken, maar nooit wat ze er vervolgens tegen doen. Toen ik die gedachte zonet weer even had, had ik daar even een visioentje bij dat er net een arts kwam langszweven. Die zei zo langs z’n neus weg: “Oh ik geef gewoon deze pot met pillen [daarbij liet hij een pot met langwerpige, doorzichtige pillen zien met een wit poeier erin] en dan gaat het wel weer met ze”.

Dat nam ik niet, dus ik stelde mijn wedervraag: “En genézen de mensen dan?”. De dokter keek op zijn neus en antwoordde enigszins beschaamd: “Als ze die pillen hun leven lang nemen, gaat het prima”. Ja leuk, dacht ik en ik reageerde met een: “En als ze ouder worden en dan nog een paar potten vol met pillen per dag moeten slikken? En dat de hele zooi tegen mekaar inwerkt enzo. Gaat het dan nog stééds zo goed met ze?”. Nou, nee dus. Dat bedoel ik.

Ik vind het echt gewéldig dat artsen op die wetenschappelijke manier zoveel te weten kunnen komen over hoe dat rare lichaam van ons functioneert. Ik ben het internet eveneens eeuwig dankbaar dat je dat allemaal kunt opzoeken tegenwoordig. Hoe het soms níet werkt en wat er dan aan de hand is. Het is echt niet eenvoudig hoor! Om de dooje dood niet. Maar wat wél eenvoudig is, dat is wat je er vervolgens aan kunt doen om de boel weer goed te laten werken. Eenvoudig niet in de zin dat het zich effies gladjes voltrekt, maar in de zin dat je niet je leven lang drie keer per dag een bak pillen hoeft te slikken, injecties met explosieve hoeveelheden vitamines hoeft te nemen of jezelf door wespen hoeft te laten steken voor enige verlichting. En dat het na een tijdje allemaal niet meer werkt en de dokters dan geen plan Q meer hebben.

Mensen eten tegenwoordig ook gewoon de meest bizarre dingen. Zonet was ik even op zoek naar antwoord op een vraag en vond ik nota bene een artikel over groene koffiebonen. Dat zijn rauwe (ongeroosterde) en soms zelfs onrijpe koffiebonen. Dat zijn dan dus bessen hè, want koffiebonen zijn een soort roojige bessen. Die zijn kennelijk groen (ja dan moeten ze onrijp zijn; anders zijn ze immers rood) en mensen eten daar pillen van. Ze denken dat ze dan afvallen, door vet te verbranden. En dan moet je weten dat niemand op de wereld nog meet of je eigenlijk wel vet hébt, of dat het vocht is dat je vasthoudt. Toch een wezenlijk verschil.

Ongeveer 70% van de mensen met overgewicht houdt vocht vast en dat is alvast reden numero uno waarom al die toeren om af te vallen niet werken. Je kunt geen vocht en vet tegelijkertijd vasthouden, omdat je ingeval van vet een hoog natriumgehalte hebt en ingeval van vocht een laag natriumgehalte. Dat die twee niet samengaan, begrijp je zo wel, toch? En aangezien bijna niemand vet vasthoudt, is die hele booming business over genadeloos NIET afvallen één grote oplichtersbende. Sowieso moet je eerst eens terug naar het moment waarop je dik ging worden. Daar is iets gebeurd en dat moet je eerst omkeren, voordat je er zelfs maar aan kunt denken om te gaan afvallen. Of aankomen, zelfde verhaal!

En dan die groene griezelbonen hè. Ik weet niet of je je nog herinnert wat ik ooit eens vertelde over chloor in onvolgroeide planten. Chloor is onderdeel van serotonine en jonge plantjes zitten daar vol mee. Chloor maakt zo stijf als een plank en dat hebben plantenstengels nodig! Maar als je die dan gaat eten, zoals tarwegras of groene koffiebonen dus, dan kom jíj vol te zitten met chloor en sta jíj stijf als een plank. Je hele zenuwstelsel over de kop, slecht zicht en nog een heleboel meer klachten kun je daarvan krijgen. Dus eet alsjeblieft geen rotzooi, wil je me dat beloven? Liefde voor jezelf is een groot stuk genezing hoor!

Nog één? Al zoekende kwam ik op nóg iets werkelijk bizárs uit: over oxaalzuur dat zou zorgen dat je het calcium uit de spinazie niet goed zou opnemen. Antinutriënten noemen ze dat; sprookjes net als antimaterie. Nu is spinazie een helende plant, die ook nog over calcium gaat ook. Dat is met andere woorden de belangrijkste stof erin. En óf je die opneemt! Maar als je dat met aardappels eet, waar ook een enorme vracht calcium in zit, zegt je lever op een gegeven moment: “Ho nou! Dit is wel weer even genoeg calcium voor de volgende maand”. En dan neem je het niet meer op. En oxaalzuur dat hoort bij vitamine B. Het is het stofje waar je mooi van wordt, dus dat moet je niet gaan mijden. Overal waar oxaalzuur in zit, zit ook vitamine B-complex in en dat is helemaal mooi. Eet liever spinazie met rijst, zoals de Grieken en de Koerden doen!

Vandaag kreeg ik, door iemand te behandelen die met zijn afweersysteem in de knup zat, de kans om zelf ook te snappen hoe dat in z’n werk gaat. Ik vond het vooral fantastisch dat ik gewoon door de combinatie van mijn vierkante logica en helderziend kijken vond wat hij met zijn nieren had (en dat ik dat zelf ook heb) en wat daaraan te doen is. En dat terwijl hij al jaren onder medische behandeling staat en geen arts kan vinden wat hij heeft.

Mijn gelijk is niet bewezen en ik stel uiteraard geen diagnoses, maar dat wat ik heb gezien, is er wel. En nu hij daaraan gaat werken, gaat dat weg en kunnen we naar het volgende. Of misschien is dit de wortel van zijn ziekte wel. Dat zou werkelijk heel aardig zijn. En wat ook aardig is, is dat ik nu van alles weet over immunoglobulines: witte bloedcellen die eiwitten aanmaken, die bacteriën en andere troela’s die niet in je horen maar er wel zijn, wegjagen. Over wat je thymusklier nou eigenlijk doet en over nierontstekingen.

Op de website van de nierstichting stond dat je nieren alleen maar óf nierstenen óf kanker kunnen ontwikkelen. Mijn huisarts had moeten weten dat je ook een ontsteking aan je nieren kunt hebben, maar zei dat niet en vond me maar raar dat ik zei dat ik toch iets aan mijn nieren heb. Nu ik het weet, hoef ik haar mening niet meer te horen ook. Plus ik weet wat stamcellen nou eigenlijk zijn en wat ik met al die kennis kan doen om de boel weer normaal te laten lopen in je lijf. Dat je weer eens lekker gezond bent. Je kunt mijn verhaal trouwens hier vinden.

Daarvoor hoef je geen drakenschubben te kauwen, geen soep te koken van schildpaddenpoep, geen verdovende planten te roken of je levenslang iedere maand door een groene pofadder te laten bijten. Gewoon het juiste geconcentreerde sap nemen, nadat je je shock hebt behandeld met mij en voilà na een tijdje nemen je klachten af. Inmiddels heb ik de piepkleine, maar wel belangrijke verschilletjes tussen zwarte en blauwe bessen gevonden en nog meer. Ik heb nu 6 helende soorten bessen of andere besachtige vruchten gevonden en ik weet precies welke je nodig hebt voor welke klacht of ziekte.

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.