ADHD, autisme, Tourette … hoe stoornissen langzaam oplossen

dyslexie

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Hoe stoornissen langzaam oplossen … ja, bij mij wel! En dat kan bij jou ook, maar dan moet je wel komen. Dan doe ik het ook voor jou. Terwijl jij erover nadenkt of je nou toch eíndelijk die stap naar mij zult zetten, ook al staat dat debiele stuk van de kwakzalverij na 5 jaar nóg altijd helemaal bovenaan in Google als je op mijn naam zoekt, leg ik eventjes uit hoe er bij míj heel veel verbeteringen zijn. Zoveel dat ik zéker weet dat je straks heel erg jaloers bent!

Vraag je dit af: maakt het feit dat dit stuk over mij na 5 jaar nog altijd door een truc (onzichtbare links en zoekwoorden en misschien betaling aan Google) zo hoog in de zoekmachines terechtkomt, dat ik minder waarde heb als trainer, auteur en adviseur? Het verandert niets aan mij!

Stoornissen

Zo, dan gaan we nu naar de stoornissen, waar ik al een hele tijd nog nauwelijks last van heb, terwijl ik toch een paar flinkerds had. Voordat ik ga vertellen welke dat waren – en nog wel steeds een klein beetje zijn -, eerst het volgende. Als je een beetje ADHD-achtige klachten hebt, wil dat nog zeker niet gelijk zeggen dat je adhd-er bent. En dat geldt natuurlijk voor iedere stoornis! Ten eerste moet je die klachten vanaf vóór je 7e levensjaar gehad hebben, wat je terug kunt zien in je schoolrapporten.

Ten tweede is het niet zo dat je, als je er één hebt, dan ook gelijk ‘het volle spectrum’ hebt, zoals psychiaters het zo raar weten uit te drukken. Zo is er eens bewezen dat je bijvoorbeeld adhd-klachten, maar ook autistische of andere, kunt hebben als gevolg van de ziekte van Lyme. Ik noem maar even een dwarsstraat! Het kan zijn dat je een tekort aan magnesium hebt of silicium. Of aan een andere voedingsstof. Het kan ook zijn dat je een moeilijke periode in je leven meemaakt, waardoor je onrustig bent. Een label van een stoornis op iemand plakken mag niet zomaar gedaan worden en iedere psychiater en psycholoog zou daar heel serieus in moeten zijn.

Wat ik daarom meestal doe, is zeggen dat je stukjes of componenten van een stoornis bij je draagt. Dus dat je bijvoorbeeld gemakkelijk dingen vergeet, dat je mensen niet zo snel vertrouwt, dat je kind moeite heeft met het onthouden van lesstof … dat vind ik een stuk positiever én meer waarheidsgetrouw dan zeggen dat je die of die stoornis hebt.

Bovendien: aangezien eigenlijk alle stoornissen zoveel met een tekort aan bepaalde mineralen te maken hebben, zijn het eigenlijk niet zozeer mentale ziektes, maar gewoon symptomen van voedingsstoffentekorten …

Nog een voordeel: als je zo naar jezelf en naar anderen kijkt, is genezing ook een heel stuk dichterbij. Symptomen van een stoornis hebben is iets heel anders dan dat je een stoornis of mentale ziekte hébt. Bovendien zijn er voor een heleboel van die dingen uit dat dikke DSM-boek helemaal geen objectieve tests om ze te meten.

Mijn voorbeeld hoe het was

Nu ik. Ik had dus stukjes ADHD, wat restjes autisme, een beetje dyslexie en dat Tourette. Nou, van de adhd had ik het vergeten, de hoofdpijnen door enorme druk op mijn hoofd van buitenaf en wat ik niet had, was het impulsieve. Ik was meer het op-de-bank-hangtype, dus meer ADD eigenlijk.

Het autisme had ik zelf ‘gebroken’, zoals ik dat meestal noem. Dus ik had mezelf geleerd om min of meer uit te rekenen hoe iemand anders zich moest voelen, als ik iets tegen hem of haar zei. Daardoor was ik sociaal gezien een heel stuk handiger geworden en zelfs zo erg dat ik tienen scoorde op álle EQ-tests. Wel was ik nog heel lang bang om in grote gezelschappen te verkeren.

Stotteren en niet uit je woorden komen horen ook bij dyslexie

Dyslexie hield bij mij alleen in dat ik niet goed begreep wat ik las. Daardoor las ik tergend langzaam en was ik bijvoorbeeld nooit erg op de hoogte van actualiteiten. Inmiddels heb ik mezelf leren snellezen of scannen en gaat dit stukken beter. Het is nog niet helemaal weg, maar er is nog geen 10% meer over van hoe het was.

Tourette heb ik in die zin van het woord dat ik altijd en eeuwig lettergrepen in groepjes van drie moet indelen en tellen en op straat verplicht knikjes moet geven. Schelden doe ik niet zomaar, maar gemene mensen bij instanties bijvoorbeeld konden me vroeger wel heel kwaad krijgen. Dan kon ik me niet meer in woorden uitdrukken en het enige dat er dan nog uitkwam, was een ris scheldwoorden. Zolang er echter niet van dat soort tuig om me heen hing, had ik daar absoluut geen last van.

Mijn voorbeeld hoe het nu is

AD(H)D: ik heb al vele jaren geen wolk meer in mijn hoofd en ook niet dat mijn hoofd bijna uit elkaar knapt van een soort stroomlading. Ik vergeet nog wel vrij veel en kan niet echt goed onthouden, maar dat is meer te wijten aan de bloedarmoede en daardoor uitputting. Snel praten doe ik niet meer, want dat is verboden in Nederland. Dan krijg je allemaal nare mensen op je af, die gaan lopen zeuren dat je zo hyper bent en meer van dat soort kolder. In Griekenland zegt iedereen altijd dat ik zo lángzaam praat! Waar hebben we het over? ADHD is met andere woorden zo ongeveer verdwenen.

Autisme is ook verdwenen, zoals ik daarnet al zei. Dyslexie is er nog een beetje, af en toe wanneer ik lees. Maar ook dat is meer te wijten aan de bloedarmoede en aan mijn ogen, die de ene keer beter zien dan de andere (door MS). Dat is een dopamineprobleem, denk ik, dat ook door het ijzertekort wordt veroorzaakt: de dopamine gaat (net als alle andere voedingsstoffen) niet gladjes, maar een beetje met horten en stoten mijn lijf door en komt niet altijd overal zo netjes terecht door het ijzergebrek.

Tourette wilde jarenlang niet minder worden, maar de laatste maanden wel degelijk. Ik kan nu als ik dat wil, hele tijden stoppen met alles tellen en ook eens om me heen kijken, in plaats van altijd paaltjes langs de kant van de weg te tellen en op te letten of ik niet op de randjes van de stoeptegels trap. Niemand kan me meer het bloed onder de nagels vandaan halen en me kwaad maken, zonder dat ik dat wil. Of me dingen laten zeggen die ik niet wil.

De basis van stoornissen

Tourette is echt niet alleen maar een kwestie van dopamine, dat een beetje met hobbels door je hersenen beweegt! Het is ook een tekort aan cortisol, waardoor je niet kunt ontspannen. Daarmee bevindt de helft van deze stoornis zich buiten de hersenen, namelijk in de bijnieren. En ook in de longen, want als je Tourette hebt, kun je niet goed diep ademen. Daardoor kun je niet ontspannen en krijg je zenuwtics enzovoort.

De basis van Tourette is dat je niet kunt ontspannen, zoals ik in 2013 al vertelde. Toen werd ik daardoor voor gek verklaard en belasterd, maar doordat ik gewoon mijn eigen weg ben gegaan en aan mijn ontspanning heb gewerkt, ben ík er nu bijna vanaf en anderen niet. Omdat ze liever naar mensen luisteren, die de oplossing níet weten dan naar iemand die het wél weet. Op mijn video’s kun je zien dat ik de waarheid spreek.

Gebieden van Wernicke en Broca

Als je niet goed uit je woorden kunt komen, komt dat door een stukje dyslexie en waarschijnlijk een klein beetje schade aan het gebied van Broca. Het is in ieder geval niet iets wat bij Tourette hoort. Het gebied van Broca helpt om woorden en zinnen te vinden om jezelf goed uit te drukken.

Je kunt eraan werken om dat gebied weer goed te laten functioneren. Daarvoor is spraakles of zoiets niet genoeg en eigenlijk gewoon níet wat je zou moeten doen. Het gaat erom dat dat stukje hersenen – vlak boven je linkeroor – genoeg magnesium toegevoerd krijgt. En het gaat erom dat je zelfvertrouwen krijgt en afhankelijk van wie je bent, nog een paar dingen. Als je dááraan werkt, vervaagt de stoornis. Dus nu geen pot magnesium gaan halen he, want die moet je doen via voeding.

Leerstoornissen bestaan uit componentjes dyslexie, adhd en autisme en het niet begrijpen van lesstof kan zelfs te maken hebben met wat schade aan het gebied van Wernicke. Paranoïde persoonlijkheid dat is ook schade aan het gebied van Wernicke en aan de frontaalkwab. Dat is gewoon dat je bang bent om een ander te vertrouwen, maar het is niet echt een ziekte. Zoals ik hierboven al zei, zijn alle stoornissen helemaal in de basis tekorten aan bepaalde voedingsstoffen.

Ik praat om die reden niet zo gemakkelijk over stoornissen of ziektes. Liever over wat symptomen van de ene of de andere ‘stoornis’ en ik kijk er altijd naar hoe het verholpen kan worden. In hoeverre je het helemaal weg krijgt, hangt af van de energie die je erin steekt, van hoelang je het al hebt en ook een beetje van hoe erg het is. Maar een heleboel verbetering is gewoon heel goed mogelijk. Zolang je bij me komt tenminste, anders niet.

sophia dijkhuis, sophia vassiliou, vasilou, vassilou, gouden era, healing

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction