Over appels en bokkepruiken

acrobatiek

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Ik heb net aan een vriendin zitten appen dat ik ‘worteltjes zie’, want ik heb vandaag letterlijk 8 uur lang met een andere vriendin aan een klacht zitten sleutelen. Toch helpt een glas roosvicee met spa rood daar kennelijk voor, want ik ben weer zo fris als een eendje. De worteltjes zijn allemaal weg uit mijn ogen. Wel is daar nog spierpijn, maar mijn energie is niet te stoppen.

snoep verstandig
Kijk, toen deden ze nog aan gezinnen!

En dat moet ook, want ik moet alweer iets schrijven. Op het moment moet ik steeds denken aan de reclame uit mijn kindertijd van ‘snoep verstandig: eet een appel’. Wat dát nou weer te betekenen heeft? Nou, jeugdzorg heeft macht over mijn zoon en ik moet dus keurig netjes balanceren tussen moedig mijn recht opeisen (oftewel mijn grote scheur opentrekken) en met grote precisie de door hen op mij afgevuurde kogels ontwijken (mijn scheur dichttrekken op strategische momenten). Laat acrobatiek nou niet mijn grootste hobby zijn …

Zoals ik zo vaak zeg: problemen zijn wél overwinnelijk! Je hoeft geen zondebok te hebben om jouw probleem op af te schuiven. Dat is wat de regering al doet en al die overheidsorganisaties. Dat ga jíj toch niet doen? Het is niet origineel, niet cool, wel is het oersaai en cringe is het ook. Cringe is jongerentaal voor beschamend. Je kunt je sores ook gewoon wél oplossen. Ik doe de hele dag niets anders! Door mijn dagelijkse dingedangels heen leeg ik mijn lijf, mijn gezin en mijn huis steeds verder van vreemde beïnvloeding en andere negatieve oersoep. En wat denk je? Jaaaah, we worden steeds lichter!

Groot
Groot

Bij óns lossen de problemen zich één voor één op. Uiterst en térgend traag en met allemaal zijsprongen, net als het peerd op je schaakbord, maar aan het einde van ieder ding dat ik opgelost wil hebben, kom ík als winnaar uit de bus. Lang geleden heb ik besloten dat ik de baas ben over mijn leven en dat geldt dús ook voor mijn gezin, mijn gezondheid, mijn succes en mijn geluk. Ik moet dagelijks Iron Man, Superman, Spiderman, Supergirl, Batman, de Hulk, Ultron, Thanos, Black Widow, Starlord, Groot, Gamora én Sherlock Holmes in één zijn, maar gelukkig weet ik wie dat allemaal zijn. Ik ben immers een supermoeder en die weten dit soort dingen.

Ik wéét wel dat je verteld wordt dat je heel veel problemen niet kunt oplossen. Als je geen 18 meer bent en geen 10 jaar ervaring hebt, krijg je geen baan. Punt. Als je bepaalde ziektes hebt (kanker, MS, COPD, Alzheimer etcetera), kun je niet genezen. Nog een punt. Als je ADHD hebt of dyslexie, asperger of andere stoornissen in je hoofd, kun je daarvan nooit beter worden. Wéér een punt. Het milieu kun je niet verbeteren in je eentje. Alwéér een punt erbij en zo kan ik er nog een heleboel meer punten zetten.

Maar ik heb nog maar weinig mensen gehoord of gezien, die je verbieden om te geloven dat er wél beweging in je sores te krijgen is. Ach, die ene malle vrouw misschien, die mensen forceert totdat ze injecties met vitamine B12 gaan nemen en vervolgens doodziek worden van de allergieën. En zo zijn er vast hier en daar nog wel een paar dictatoriale types te vinden, die eisen dat jij vindt wat zíj vinden. Maar die kunnen je niet in de gevangenis opsluiten en ze kunnen je ook niet tegenhouden, als je lekker toch pogingen gaat doen om wél van alles wat je niet in je leven wilt hebben, aan de kant te duwen. Het is jóúw leven, niet?

Ik verval niet in herhaling en ga je dus niet wéér vertellen wat ik allemaal aan de kant heb gekregen in mijn leven. Maar misschien nog even over mijn doorzettingsvermogen. Toen ik de piano van de woonkamer naar mijn studeerkamer wilde hebben, ben ik gewoon gaan duwen. Na een paar dagen stond het ding 3 meter verderop in de keuken en kon niemand de gang meer op om naar de w.c. of de douche te gaan. Dat was lastig, dus toen kwam mijn zoon helpen. Een uur later stond de piano op de gang. Na een tijdje kreeg ik hulp van een paar vrienden, die hem in de studeerkamer neerplantten. Probleem opgelost. Dat bedoel ik.

Nu onze schildpad Mr. Broum. Als hij ergens langs wil, maar er niet doorheen kan, gaat hij gewoon duwen. Je hoort hem dan heel zachtjes kreunen, net zolang totdat hij er toch langs is. Lukt het niet, dan valt hij gewoon ter plekke in slaap en als hij weer wakker is, gaat hij stug door met duwen. Dat is de instelling die nodig is om al je toestanden aan de kant te vegen. Verstand op oneindig, blik op nul (en niet andersom).

Wat ook wel handig is, dat is dat je de juiste dingen onderneemt om je dingen op te lossen. Ik weet altijd wat er nodig is. Of het nou een talent is, een gave of dat ik het ergens geleerd heb, ik heb geen idee, maar ik weet het echt altijd. Soms moet ik energetische dingen doen, soms moet ik in mijn geheugen graven om toch nog ergens nog meer shockervaringen op te zoeken, die door mijn frontaalkwab verwerkt mogen worden. Andere keren heb ik bepaalde bloemen of planten nodig, moet ik meubels verzetten, een kamer of een kast extra luchten, bepaalde sieraden dragen of bepaalde dingen wel of juist niet eten. Een stuk voor mijn website schrijven of nog iets anders doen.

Het is gewoon niet waar dat welke situatie ook waar je in zit, niet veranderbaar zou zijn. Jezus maakte toch zonder dat hij sleutels had, de gevangenisdeuren open en liet allemaal gevangenen vrij? Gorbachov haalde de Berlijnse Muur toch neer? Albanië deed z’n grenzen toch open en Noord-Korea zat laatst om de tafel met Zuid-Korea om vrede te sluiten? Ik genees toch allemaal ziektes en stoornissen die zogenaamd blijvertjes zijn?

Maar jij moet altijd maar ziek blijven, omdat er een keer iemand is geweest, die beweerd heeft dat jouw ziekte ongeneeslijk zou zijn. En dat geloof je, terwijl de wetenschap iedere paar jaar heel andere dingen beweert! Als je een onleesbaar CV hebt, krijg je geen baan. Als je op een niet bij jou passend dieet gaat, val je niet af. Als je medicijnen neemt die meer bijwerkingen hebben dan genezende powers, word je niet beter. Als je jezelf overbelast met sporten, word je niet fitter. Als je Ritalin neemt, kom je nooit van je ADHD af. Ik ben er toch ook afgekomen? Al jaren! Waarom zou jij dat niet kunnen?

bok
bokkepruik …

Leer eindelijk eens denken in overvloed en in vrijheid! Laat je niet beperken door geestbeperkende dombopraat en ga gewoon tornen aan de regeltjes. Natuurlijk kun je uit een rolstoel komen. Natuurlijk kun je je vitamine B12 op peil krijgen. Natuurlijk kun je weer lichamelijke kracht krijgen na een ziekte. Natuurlijk kun je je gedachten onder controle krijgen en contact maken met anderen. Natuurlijk kun je je huidziekte genezen en weer slank, fit, gezond, succesvol en vooral gelukkig worden. Bokkepruik de kliko in en handen uit de mouwen!

Vergeet niet even een vette like te geven, dit overal te delen, een like voor mijn facebookpagina te geven en je vrienden ook om een like ervoor te vragen! Heel belangrijk!!!

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction