Wie ben je zonder alter ego?

Je hebt inmiddels begrepen dat je alter ego niet alleen je schaduwzijde is, maar ook je ego he? En dat het niet van jou is. Mensen hebben van origine geen ego. Zou een mooie boel zijn! Wat is dan het doel van het leven? Je hebt immers gezien dat je ego muurvast in je gebeiteld zit en dat je er ook stiekem aan gehecht bent. Dat krijg je niet weg zonder hulp! Dat kan het levensdoel niet zijn. Voordat dit uit je weggaat, is het goed om er even bij stil te staan wat het eigenlijk is.

Als je geen ego hebt, kan zelfs Hitler of Pol Pot je niet dwingen om iets verkeerds te doen. Je snapt dan gewoon niet wat de man wil en je bent dan heel slecht in je werk. Nou, zo iemand wil zelfs een dictator niet voor hem hebben werken. Omdat verder iedereen wél een ego heeft en dus wél gedwongen kan worden om iets minder zuiver te leven dan hij of zij wil, laat ie je dan maar lopen. Je bent voor de dictator de dorpsgek en je hoeft zelfs niet in een strafkamp.

Papier-maché. Die waar de geesten in zitten, is wel doorzichtiger!

Even een kijkje in de bovenwereld, want je alter ego is immers een fijnstoffelijk persoon. Ze zitten werkelijk als beton in je vastgeplaveid en ze zitten in een vieze, doorzichtige drab: papier-maché. Je hebt vroeger als kind misschien wel eens iets gemaakt, waarvoor je die lijmtroep nodig had. Ik herinner me nog dat ik eens iets van mijn moeder moest maken, samen met een vriendinnetje. We waren een jaar of 6 oud en mijn moeder had die drab in een emmer gemaakt. Op tafel stond hij. Wij moesten iets van papier in mekaar frunniken en daarna moest het ín het papier-maché. Ik weet nog goed dat mijn vriendinnetje er zo mogelijk nog minder van begreep dan ik.

O kijk eens, hier is een website die uitlegt waar papier-maché goed voor is. http://www.sillypaper.nl. Ik citeer even: Papier maché is een voor iedereen toegankelijke techniek, waarmee je van alles kunt maken: papier maché maskers, dieren, schalen, sieraden, lijsten, tuinbeelden en zelfs meubels.

Je kunt er zelfs je alter ego in vastlijmen!

 

 

 

Lijmoplossert. Dit is er één van de Gamma, aangezien we met gammastraling bezig zijn

Nu weet je hoe het er zo’n beetje uitziet. Het spul plakt als de hel en ik moet er tonnen lijmoplosser overheen smijten, voordat ze een heel klein beetje losgaan. Nu weet ik wel zéker dat er in de tijd van Atlantis geen papier-maché bestond. Dus die lijmdrab is er later gekomen. Degene die zó erg bezeten was van het hebben van macht over het leven, dat ze in d’r eigen tuin maar liefst 25 plekken maakte om voor altijd alles naar zichzelf toe te krijgen, die heeft dit gedaan. Die houdt beslist van knutselen.

Terwijl ik dit aan het overdenken was, heb ik vruchtensap gemaakt. Toen ik een ugli aan het schoonmaken was, heb ik een weddenschap met de daderes afgesloten: als ik de schil er in één keer afkrijg, zorg jij dat je uit die prut komt en anders doe ik het. Ik kreeg de schil er goed af, dus nu is ze inderdaad bezig. Zíj houdt van knutselen …

Waarom heb je specifiek jouw alter ego gekregen?

Goeie vraag en ik heb het antwoord! Aangezien het ergste stuk Delilael over macht ging en ze mij en mijn man zo moest hebben, zou je denken dat wij dat zouden krijgen. Neep! Ik kreeg woordeloze beïnvloeding en mijn man totale afbraak. Zo ging ik nog een paar mensen bij langs van wie ik weet wat ze hebben. En zowaar: er ging me een licht op! Je alter ego is precies het tegenovergestelde van je sterkste eigenschap. En als het je overneemt, ben je jezelf niet meer. Dan luister je naar niemand of niets en is er geen land meer met je te bezeilen.

Ik ben juist iemand die altijd mét woorden loopt te goochelen, dus kreeg ik woordeloze beïnvloeding. Wel heb ik ervan geleerd dat de dingen ook vrolijker worden als ik er alleen aan denk. Mijn man is de grote bouwer van de wereld en dus kreeg hij afbraak. Mijn oudste zoon kon altijd alles en dus kreeg hij kan-niks en mijn jongste geniet bij alles wat hij doet, dus hoeft hij dat niet meer dwangmatig te doen. Een vriend die het chagrijn van Delilael cadeau kreeg, is juist een enorme vrolijke grappenmaker en een vriendin die verplicht lief moet overkomen van onzelievevrouwededuivel, is zo lief van zichzelf, dat ze er niet bij na hoeft te denken of ze wel goed overkomt.

Een andere vriendin die dwangmatig moet genezen, heeft dat ook niet nodig, want als ze je aankijkt, genees je al. Die Mr. Bean (Rowan Atkinson) is zo grappig van zichzelf dat hij daar ook geen moeite voor hoeft te doen. Wat er dan tegengesteld is, dat is dat het dwangmatig moet. Degene die het dwangmatig moeten entertainen bij zich heeft, kán niet anders dan mensen amuseren, want dat is de basis van wie hij is. Ik denk dat deze mensen er af en toe wel wat strubbelingen mee hebben dat ze deze dingen automatisch doen, maar toch steeds het gevoel hebben dat het moet.

Als je ego weg is …

Opluchting …

Ik denk dat het een enorme opluchting is, als alles wat je probeert op te bouwen, niet weer steeds als een kaartenhuis in mekaar dondert. En dat je dan gewoon ontspannen je grappen kunt verzinnen zonder altijd die muur om je heen te hebben van onzekerheid. Dat je patiënten kunt behandelen zonder altijd te moeten denken dat jij De Grote Dokter bent. Dat je niet meer steeds boos hoeft te worden, terwijl je dat helemaal niet bent of dat je niet meer altijd de slimste thuis hoeft te zijn, je altijd dwangmatig aan alle regeltjes moet houden of altijd hypocriet moet zijn.

Dat je niet altijd en eeuwig als een zalvende dominee overal vrede moet zien te bereiken. Dat je niet meer het eeuwige slachtoffer hoeft te spelen, niet altijd alles hoeft te weten of te kunnen en ook kunt ontspannen als je even iets níet weet of kunt. Dat je niet meer dwangmatig depressief hoeft te zijn. Dat je niet per se de femme fatale hoeft te zijn, voor wie iedere man in katzwijm valt en dat je niet meer per se mooi hoeft te wezen. Het was een pijnlijk stukje van jezelf en misschien was het wel een heel groot stuk, omdat je veel narigheid hebt meegemaakt en het daardoor steeds groter werd.

Ik weet niet of je dit bij jezelf kunt vinden, maar probeer het maar eens. Misschien kun je het wél bij anderen vinden en een ander weer bij jou. Als het er nu niet uitging, zou ik zeggen: maak er een leuk kaartspel van. Ik kan het wel vinden bij mensen, maar vaak is het iets wat pijnlijk is! Het is de gepijnigde Delilael die ont-zet-tend medelijden met zichzelf heeft, dat ze in stukken uiteen ging in plaats van de Grote Madam van de aarde te worden. Tja, macht … Het is niet van jou, dus neem er maar afstand van. De eerste mensen die me vroegen hun alter ego uit ze weg te halen, zijn al bij me gekomen.

 

©Sophia Vassiliou 2017

Twitter:   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction