Vork

Eigenlijk was ik van plan om met deze blog door te gaan als ‘paarkeerperweekkies’, maar vervolgens maakte ik tweeënhalve maand lang echt niets leuks mee om hier te delen. Het was een tropentijd, maar vandaag was er eindelijk weer iets om hier te melden:

het vriendje vroeg om een vork!

Mijn zoontje kwam vanmiddag na schooltijd thuis om een uur of 1 met een paar vriendjes. Ze zouden bij een ander vriendje gaan spelen, maar ik had pannekoeken* gemaakt en die wilden ze toch wel graag even komen proeven. Dus daar kwamen ze gedrieën aan. Stroop op tafel, tafel vol stroop …

En toen gebeurde het: één vriendje vroeg om een mes. Okee, dat kan nog. Mijn zoontje rende richting keukenla om een paar messen te pakken. Toen vroeg het vriendje om een …. ja echt, hij vroeg er zelf om: EEN VORK.

Een jongetje van 11 jaar uit een zeer liberaal en vrij gezin vroeg uit eigen beweging om een vork

En hij at er zijn pannekoek mee op. Ik vroeg hem nieuwsgierig wat hij nou met een vórk moest en toen zei hij letterlijk dit: “Dat is netjes. Dan krijg je geen vieze handen”. Ik geloof dat ik in maanden niet meer zo gelachen heb.

Nu jij weer.

Cheers,

Sophia

*ja ik weet wel dat het tegenwoordig panneNkoeken is, maar daar begin ik niet aan! Er moeten grenzen zijn aan raarschrijverij 😉

 

Twitter: @sophyvass   –   facebook/sophyvass   –   LinkedIn

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction