Voorbeeld van hulp bij jeugdzorg en school

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Meer dan eens hebben mensen me om advies gevraagd bij vraagstukken als: hoe ga ik om met Jeugdzorg, met een probleem op school of de leerplicht en meer van zulke zaken. En dan gaf ik advies. Ik dacht dat het misschien wel handig was om zo’n vraag eens van dichterbij te bekijken als ‘casus’, hoewel mensen voor mij geen gevallen zijn.

Het is een jaar of vier geleden inmiddels. Een moeder met een dochtertje van vijf jaar belde me op dat ze het best moeilijk hadden en of ik bij hen thuis wilde komen. Ze wilde het huis graag gezuiverd hebben en ook wat schooladvies voor haar kleine dame. Die was ongelukkig op school en zij wilde haar graag naar een andere school laten gaan, maar school wilde het meisje niet laten gaan. Het meiske was nogal allergisch en op haar school lag op veel plekken wollen vloerbedekking. Daardoor werd ze steeds ziek.

Ik klom mijn auto in en reed erheen. Het was helemaal in Brabant, ruim een uur rijden van waar ik toen woonde. Eenmaal aangekomen zag ik van alles in hun prachtige ruime flat en op het balkon, wat er niet hoorde te zijn. Ik toog aan het werk om al die – voor de meeste mensen gelukkig onzichtbare – smurrie weg te halen en tegelijkertijd zette ik op een aantal plekken potjes zout en bloemetjes neer. Die zouden met de tijd nog meer negativiteit opzuigen, want zoveel troep kon ik niet in één keer weghalen.

zoiets ongeveer

Het dochtertje zorgde dat ik tijdens het werk voldoende pauze kreeg, door me al haar verkleedkleren en jurkjes te laten zien. Als zonenmoeder was dat genieten voor mij. Ze hield een geweldige modeshow,  waarbij ze alles even aantrok en na een tijdje zei ze dat ze nu geen tijd meer had: haar favoriete teeveeprogramma kwam op de buis en dat moest ze even zien.

Toen ik een eind gevorderd was en de dikke sfeer die eerst in de flat had gehangen en die je bijna kon doorhakken, een stuk dunner was geworden, had mijn cliënte samen met haar dochtertje een afspraak op school. Ze waarschuwde me voor de directrice, maar ik wist zelf ook al wel het een en ander over schooldirectrices. We hadden samen al de mogelijkheden besproken om haar dochtertje eventueel van school te laten wisselen en ik wist wat ik ongeveer moest zeggen.

De directrice deed erg vriendelijk en ik zette mijn antennes nog ietsjes verder uit. Dat was om mogelijke oneerlijkheid of ondoorzichtigheid op te vangen. Maar ik ving oprechte bezorgdheid op, ook al was ik het daar niet geheel mee eens. We kregen het voor elkaar dat ze toestond dat de kleine meid niet één ochtendje, maar een paar daagjes mocht proberen op een andere school. Daar lag zeil op de vloeren, waardoor ze hopelijk minder last van haar allergie zou hebben.

Een paar weken later belde de moeder me nogmaals op. Het was gelukt: haar dochtertje had de nieuwe school uitgeprobeerd en zat er inmiddels al op. Haar allergie was een stuk minder en dat was grote winst. Soms, als er even iemand meegaat naar zo’n school of instantie die er fris instapt, kan dat net even de oplossing brengen.

Een mediumgave is reuzehandig om mensen goed aan te kunnen voelen. Ik kan me best eens vergissen, maar meestal weet ik gelijk hoe ik met iemand moet omgaan. Of ik die persoon kan vertrouwen of dat ik voorzichtig moet zijn met wat ik zeg, enzovoort.

De laatste trend: kerstballen of bloemen in je baard 😀

Maar mensen staan vooral vaak verbaasd te kijken, als ze zien hoeveel geduld ik heb met lastige gesprekspartners en hoe ik altijd optimistisch denk. Ik zeg het meestal zo: je hebt mensen met een hoofd vol bloemen en mensen met een hoofd vol dorens. De eersten hebben gezellige, vrolijke gedachtes en bouwen anderen op. De tweeden denken negatief en proberen een ander altijd neer te sabelen.

Toen ik op zoek ging naar een foto van iemand met bloemen in of rondom het hoofd, zag ik allemaal van die saaie fotomodellen. Totdat ik een man zag met bloemen in zijn baard. En zelfs één met kerstballen. Als die IS-strijders dat nou eens gingen doen, zouden er dan ook minder doden vallen door (moslim)terroristen?

Vlaggetjes? Oorbellen? Schaakstukken? Potloden?

Voor de grap zocht ik even verder of ik nog iets leuks kon vinden wat je ook in een baard kunt hangen. En wat vond ik?? In Saoedi-Arabië heb je al bloemenmannen. Die dragen een bloemenkrans op hun hoofd om niet te stinken van de hitte. Hoe schattig ze er ook uitzien, ze zijn zo agressief dat zelfs de politie bang voor ze is. Dus ik weet even niet of het tegen terrorisme en vóór wereldvrede zou werken. Maar in ieder geval heb je dus mensen met bloemen IN hun hoofd en die denken gezellig.

 

 

©Sophia Vassiliou – Vassiliou Empowerment

Twitter   –   LinkedIn   –   Pinterest   –   Youtube   –   Facebook

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

2 Comments

    1. Tja … ik geholpen? Iedereen holt altijd hard weg wanneer er iets met mij is. Altijd moet ik alles in mijn eentje doen en dan sta ik zwak, omdat er niemand aan mijn kant staat. O die mensen hier in Friesland, die zijn zooooo diepbevroren!!! Antartica is er niets bij.

      Het wordt TIJD dat mijn tijd NU komt, want mijn zoon moet als de gesmeerde bliksem terug naar huis 😉

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

%d bloggers like this: