Verbondenheid via Marokkanen

Vrijdag 12 december 2014

Dit stukje schrijf ik naar aanleiding van een reactie die een facebookvriendin van me gaf op een video, waarop een mevrouw vertelt hoe moeilijk ze het financieel heeft. “Jammer dat deze vrouw niet naast mij woont!! Zet alsjeblieft naast al die arme mensen een Marokkaanse buurman/buurvrouw! Wij delen alles!!”, schreef ze en dat greep me aan.

Nog een voorbeeld? Toen kortgeleden die vreselijke oorlog in Syrië en omstreken ontstond door toedoen van die doodenge organisatie IS, ging één van de (Irakese) vaders van mijn zoons school onmiddellijk kleding en andere spullen inzamelen voor de mensen daar. En zo kan ik nog een heleboel voorbeelden noemen van mensen uit landen waar nog verbondenheid is tussen de mensen.

Als je naar sommige landen gaat, dan voel je dat de mensen daar meer verbonden zijn met elkaar dan hier in Nederland. Zelf kom ik van mijn biologische vaders kant uit zo’n land: Griekenland. Maar er is hier in Nederland nog een best grote groep mensen die die verbondenheid kent en dat zijn als eerste de Marokkanen. Ik heb hen altijd graag gemogen. Ze zijn gezellig, hebben humor en zijn vrolijk. Ze kunnen onvoorstelbaar lekker koken en hebben altijd wel ergens feest. De verbondenheid die zij kennen, geldt ook mensen van andere afkomst. Dat zie je maar weer in die reactie hierboven! Maar andere mensen hebben het ook: Grieken, Surinamers, Indonesiërs, Koerden, Somaliërs, Turken, Brazilianen …

In Nederland is dat gevoel van verbondenheid er nauwelijks: mensen stellen het niet erg op prijs om ergens bij te horen. Ze voelen zich dan vaak een beetje beperkt in hun doen en laten, doordat ze gewend zijn helemaal vrij te zijn. Ik kan die kant van de munt ook begrijpen, maar ik weet dat het eigenlijk betekent dat men iets mist: het warme gevoel dat je bij elkaar hoort. Nu er grote verschuivingen in de maatschappij plaatsvinden, waardoor een kleine groep mensen zichzelf gigantisch verrijkt en er een steeds grotere groep ontstaat die armoede kent, wordt het tijd dat alle mensen in dit land zich met elkaar verbonden gaan voelen. Nederlanders (en dit geldt voor alle westerse mensen) kunnen dit niet alleen creëren. Daar hebben ze hulp bij nodig van mensen die hier wonen en die weten hoe je dat doet. Westerse mensen kunnen ook inzamelingsacties houden om iemand te helpen, die in nood is. Ja, gelukkig wel en dat kan heel fijn en heel warm voelen. Maar dat gevoel is er niet altijd, dát is het probleem.

Buitenlandse immigranten hebben tot nu toe alleen nog maar van de Nederlandse manier van leven mogen leren. Dat is ook heel goed geweest. Nederlanders hebben op zich niet veel cultuur, maar kijk eens hoe een Nederlandse directeur met zijn personeel omgaat, bijvoorbeeld! Democratie en gelijkheid zijn nergens anders in de hele wereld zover gevorderd als hier. Op dát gebied is er hier wel degelijk een cultuur. Maar het wordt tijd dat we nu eens van elkáár gaan leren! Op het gebied van koken gebeurt er al het een en ander en veel Nederlanders gaan op reis naar de landen van afkomst van hun medebewoners. Maar we mogen best met z’n allen eens één grote cultuur gaan vormen! Een cultuur waarin we allemaal weer weten hoe we ons in een heel scala van situaties het best kunnen gedragen, wat een mooie manier is om met allerlei soorten en groepen mensen om te gaan: met kinderen, met ouderen, met gehandicapten, met mannen, met vrouwen …

Weet je wat nou zo aardig is? Er IS eigenlijk maar één cultuur op de wereld. Omgaan met mensen die heel anders zijn dan jij wordt in alle culturen op de wereld op dezelfde manier gedaan. Je netjes gedragen is ook overal hetzelfde en het is dus in feite zo: of je hebt wel een cultuur of je hebt er geen en de meeste culturen zijn niet volledig. Wees niet bang voor de cultuur van een andere bevolkingsgroep, want de mooie elementen daarin worden gedeeld met alle andere mensen op de hele planeet. De minder mooie (hiërarchie en onderdrukking bijvoorbeeld) mag je zo loslaten!

Net zo belangrijk: we hebben een cultuur nodig waarin het ons hart raakt, wanneer iemand het moeilijk heeft en waarin we dan gelijk van de bank opstaan om te helpen. Waarin we hulp durven te vragen en te ontvangen. En waarin we onze vreugde ook met iedereen durven te delen. Westerse mensen vinden dat vaak een beetje eng, want die zijn bang dat je dan geen vrije tijd meer hebt. Maar ten eerste doen zij juist in hun vrije tijd vaak iets voor de gemeenschap (ze zijn bijvoorbeeld lid van een vereniging) en ten tweede is die gemeenschap er juist voor dat de hulp níet op één persoon of één gezin aankomt. Als iedereen iets doet, dan is het probleem zo weer verholpen. Doordat je elkaar draagt, hoeft niemand een zwaar gewicht te sjouwen.

En wat de Marokkanen betreft: er zijn maar heel weinig jongeren uit deze groep mensen, die ontsporen. Als je zelf een positieve houding naar hen toe hebt, zijn zij ook positief. Daar is die cultuur namelijk voor: ze weten hoe ze zich dienen te gedragen, maar willen graag zelf ook gewaardeerd worden. De gezinnen waar zij uit komen, hebben een probleem, dat we nog niet hebben opgelost met z’n allen: ze hebben zich niet aangepast aan het leven in Nederland daar waar het die verbondenheid aangaat. Kinderen die hier op straat spelen, worden niet opgevoed of gecorrigeerd door voorbijgangers. In hun land van afkomst is dat wél het geval. Bij hen pesten kinderen elkaar niet, dus daar hoef je niet op te letten. Niet alleen Marokkanen hebben dit vaak niet goed begrepen, maar ik zie precies ditzelfde probleem bij bijna alle buitenlanders, die uit een land komen waar die verbondenheid bestaat. Ze zijn gewoon gewend dat hun kinderen ook tijdens het buitenspelen worden opgevoed en laten hun kinderen te veel en te lang alleen buiten. Dat is niet altijd een kwestie van geen goede ouder zijn, maar van op de gemeenschap vertrouwen. Van mij mag die gemeenschap er vandaag nog komen! Hier is een video waarin de verbondenheid tussen mensen goed te zien is, van de Portugese Pep Gimeno Botifarra en Miquel Gil, Dansa del vetlatori (dans met de waaiers):

 

Cheers!

Sophia

Twitter: @sophyvass   –   facebook/sophyvass   –   LinkedIn

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction