Veranderingen in onderwijs en zorg vanuit domheid

Het is heel nuttig, heb ik ontdekt, om ‘s ochtends vroeg eens eventjes de radio aan te zetten. Dan hoor je het nieuws en krijg je een boel mee van wat er vandaag in de wereld speelt. Ik breng mijn puk vaak nog naar school en hij vindt het leuk om Q-music of Sky Radio aan te hebben staan in de auto.

Wat leerde ik dus vanochtend? Tot mijn stomme verbazing vertelde de nieuwslezer dat er blijkbaar een peiling onder tvolk geweest is, die uitwees dat 57% van de mensen liever een zorgverzekering zónder marktwerking wil. Dus een verzekering van de staat, zoals het vroeger altijd geweest is. Nou, ik vind 57% wel erg weinig, plus ik heb niet gestemd! Maar toch: tvolk heeft gesproken en nu gaat onze overheid ermee bezig. Dat is positief te noemen.

Maar daarna hoorde ik iets, waarvan de haren me te berge rezen: de vier grote steden – Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Utrecht – hebben in een of ander onderonsje gezellig met een bakkie leut besloten dat ALLE kinderen naar school moeten. PUNT. “Er zitten nu te veel kinderen thuis, omdat er geen passend onderwijs voor ze is”. PUNT.

Daar ben je even stil van hè?

Ik in ieder geval wel. In plaats van eens de hand in eigen boezem te steken en zich af te vragen of dat onderwijs misschien eens wat meer op de kinderen afgestemd dient te worden in plaats van op docenten en het plan van de Staat, moet iedereen naar school gedwongen worden. HUP zonder pardon!

Het ging door: “Scholen, ouders en Jeugdzorg moeten hiervoor samen zorg dragen”. De meest incompetente en angstaanjagende organisatie van het land wordt dus ingezet om kinderen, die misschien wel getraumatiseerd zijn door pestgedrag, naar school te dwingen. Bizar! Ik kan het bericht trouwens niet vinden op het internet, maar hoorde het vanochtend toch echt op het journaal. Vreemd dat er direct vanuit gegaan wordt dat kinderen niet naar school zouden willen of niet zouden willen leren!

Ik ben vóór onderwijs, laat ik dat als eerste zeggen. Iedereen moet het recht hebben om te kunnen schrijven, lezen, rekenen, kennis te hebben van de wereld waarin we leven, een beetje van hoe we hier vandaag gekomen zijn en hoe het vroeger was en nog een heleboel andere zaken. Ja! Maar als je kijkt naar volwassenenonderwijs, dan is dat allemaal op maat. Dat wil zeggen: gericht op degene die les krijgt. Ik had zelf een trainingsbureau en ik gaf ook les op maat.

Waarom mogen kinderen dan geen les op maat ontvangen?

Onderwijs op maat of zelfs op straat!

Dat heb ik nog nooit begrepen! Ik ben vaak in de klas geweest bij mijn twee jongens en ben ook zelf lerares geweest. Bijna overal heb ik wel lesgegeven, dus ik heb een brede kijk op het onderwijs. En ik kwam tot de conclusie dat alle onderwijs aan kinderen en jongeren vanuit angst gegeven wordt en niet vanuit een positieve emotie zoals vreugde bij het leren of liefde voor kinderen en jongeren. Alles wat ze leren, komt te vroeg voor ze, bijvoorbeeld en onder zoveel dwang. Als je het hele programma alleen maar één jaar opschuift, krijg je al een heel positief resultaat plús je hoeft ze veel minder aan te leren. Want op een iets latere leeftijd weten ze dingen vanzelf al wel. Dan hoeft het niet meer uit een boekie!

Wat ik ook niet meer van deze tijd vind, is de zware druk en het strenge beleid. Ze moeten allemaal precies op tijd zijn, anders krijgen ze fikse straffen. School begint vroeg en veel kinderen moeten ver reizen. Op de middelbare school en daarna krijgen ze bergen huiswerk naast een bomvol lesrooster. Er valt niets te kiezen: alles is verplicht en de vakinhoud van veel vakken is soms pure onzin. Of het wordt op een nare manier gegeven via een boek, terwijl het ook op een fijne manier in de praktijk zou kunnen. Dan onthouden kinderen er meer van en is het leuk. Waarom mag dat toch niet?

Maar dan moet het niet op zo’n burgerlijke manier gedaan worden als nu het geval is! Allemaal in de rij naar het bijencentrum en dan niet zelf ontdekken: nee, allemaal massaal dezelfde dingen kijken. Waarom neem je ze niet in kleine groepjes mee en vertel je ze een spannend verhaal? Laat je ze kiezen welk onderwerp ze leuk vinden om meer over te weten? Dan kun je de groepjes later in de klas laten vertellen wat ze gezien hebben en heeft iedereen wat geleerd. Ik noem maar een dwarsstraat.

Wat ik wil zeggen, is het volgende: laat de angst los dat de jeugd niet wil leren. O ja, dat willen ze wel! Iedereen heeft interesses en iedereen wil heel graag leren. Wat staat er nou op dat jampotje? Wat staat er op de straatnaamborden, in de krant, in dat spannende boek van mama, wat zijn die grafieken die opa altijd in de krant leest (de beurs)? Hoeveel geld moet je meenemen om een pak snoep te halen in de supermarkt? En hoeveel krijg je terug als je een briefje meeneemt? Die Poolse buren, die komen uit een land dat ‘Polen’ schijnt te heten. Wat is dat voor land en waar ligt het?

En ze zijn hartstikke trots als ze iets zelf geleerd hebben. Ik herinner me nog van toen ik 10 jaar oud was, dat ik een enquête moest houden. Iemand vinden, die iets interessants te melden had en die dan uitvragen. Nou, toevallig was mijn oom uit Zuid-Afrika net bij ons aan het logeren, dus ik heb hem als doelwit gebruikt. Het was een aardige man, die niets liever deed dan breeduit over Afrika vertellen. Ik wist toen iets wat niemand wist, kreeg een 10 geloof ik en bovendien wist daarna de hele klas wat Zuid-Afrika was en hoe het leven daar zo’n beetje was. Geweldig!

Als je op zo’n manier wilt lesgeven, moet je verrekte goed georganiseerd zijn. Het wordt al heel gauw chaotisch en dan snapt niemand meer waar het over gaat. Dat is wat ik nu vaak zie gebeuren, wanneer er een ‘project’ is op een school en volgens mij komt dat doordat men het niet gewend is. Docenten laten de vaste structuur en het in schaarste denken niet achterwege op de momenten die eigenlijk leuk zouden moeten zijn. Daardoor wordt het juist saai en zijn uitjes teleurstellend. Ik wil hiermee niet zeggen dat alles aan de docenten ligt!

Juist niet. Het onderwijsprogramma, dat in Verweggistan-Den Haag wordt opgesteld, is gewoon te dwingend. De onderwijsinspectie doet hartstochtelijk mee aan de dwingelandij, door te eisen dat letterlijk álles wat de kinderen op school doen, ‘educatief’ is. Met educatief bedoelen ze dan dat het uit een boek komt, niet dat de kinderen ervan leren. Ik zal nooit vergeten dat de directrice van mijn zoons school vertelde dat de inspectie eigenlijk vond dat kinderen zelfs in de pauze nog ‘educatief’ bezig moesten zijn. Als ik schoolhoofd was, zou ik die inspectielieden hebben uitgenodigd om te laten zien wat educatief nog meer is, behalve iets wat in een boek staat. Nu doe ik het op deze manier.

Vroeger toen er nog geen internet was en geen spelcomputers, leerden wij van Lego, van Knex, touwtjespringen en hinkelen. We bouwden hutten en zwierven door de buurt, die onveilig makend met onze herrie. Nu leren onze kinderen van spelletjes, die vaak in het Engels zijn en waarbij je goed moet nadenken wat je doet. Anders ga je de hele tijd dood en dat is skeer. Tussendoor gaan ze een potje ouderwets voetballen, waarna ze weer met een groepje leuk gaan gamen. Je kunt nu wel zeggen dat die computers niet zo goed zijn, omdat de kinderen niet bewegen tijdens het spelen, maar … tijdens het spelen met Lego zat je toch ook stil? Of tijdens het spelen met beren en het kleertjes voor je poppen naaien? Zie je wel! Zitten mág.

Je kunt ook zeggen dat ze te veel schieten, maar er zijn heel veel spellen waarbij je niet schiet. Nou ja, op een doel dan (Fifa voetbal) … En wij speelden vroeger toch ook indiaantje? “Pauw pauw pauw! Je bent dóód man, ga nou liggen!”. En de ander: “Nee hoor, ik wás niet dood. Je hebt gemist”. Of: “Ja maar nu ben ik weer levend”. Is dat nou zo heel veel anders dan een computerspel? Het argument dat kinderen te dik worden, heeft volgens mij eerder als oorzaak dat ze meer snoepen. Vroeger kreeg je één snoepie en nu een hele zak. Fruit aten we vroeger niet meer dan nu, want het was duur en dat is het nog altijd. Drinken was puur chemische ranja, terwijl ze nu vaak echt sap drinken. Hier spelen we dus quitte volgens mij.

Over eten gesproken … dat Hollandse (vr)eten iedere dag met een bak vol in water gekookte aardappelen en groente met een kwak boter en dan zjú uit een pakje! Ik gruwel ervan, maar dat aten mensen vroeger echt 6 dagen per week. Op zaterdag haalden ze nasi bij de slager of aten ze soep uit een blik. Nu zijn er steeds meer mensen die op hun gezondheid letten. Die eten rijst, macaroni, bonen, salades en olijfolie in plaats van boter en Croma. En die eeuwige twee broodmaaltijden per dag worden zachtjesaan vervangen door sandwiches met ook eens iets gezonds erop, müsli of een kop zelfgemaakte soep. Die trend mogen we ook watchen, vind je niet?

Toch heb ik ook iets positiefs uit de politiek van deze dagen. Het is alweer nieuws van afgelopen vrijdag, maar er zijn zelfs in Den Haag mensen die wél in eigen boezem kijken. Lees maar hier. Kamer tegen gedwongen observatie verwarde mensen. Waarom stemde de Tweede Kamer tegen het voorstel van Edith Schippers om ‘verwarde mensen’ drie dagen vast te mogen houden om ze te observeren? Nou, omdat de opvang en begeleiding van verwarde personen eerst moet verbeteren voor tot dwangopvang mag worden overgegaan. Dat vindt de PvdA ervan. Het zal beslist verkiezingstaal zijn, maar ik vind het toch een goeie en terechte opmerking. Wat overigens niet uitgelegd wordt, is wat er dan verstaan wordt onder ‘verwarde mensen’.

Ik ben blij dat mensen niet zomaar opgepakt mogen worden. Je zal toch net slecht nieuws gekregen hebben en daarna even een pak chips gaan halen om de boel te verwerken! Dan zul je best warrig overkomen in de winkel en misschien per ongeluk je verzekeringspas in de pinautomaat duwen. Toch? Voordat je ‘pap’ kunt zeggen, zit je dan gelijk drie dagen vast en wie weet waar je kinderen naar toe gestuurd worden. Moesten ze doen met Edith Schippers zelf en haar even flink volgooien met tranquillizers. Kijken of ze dan nog eens zulke debiele voorstellen doet?

Nou, lieve lezer, dit was mijn bijdrage aan een betere wereld voor vandaag. Ik wens je een fantastisch prachtige dag. Het beetje mist dat er vanochtend was, schijnt overal opgetrokken te zijn en ik las dat er een koude week aankomt. Vergeet je handschoenen dus maar niet mee te nemen, voor het geval het weerbericht klopt.

Ik heb ook nog mooie muziek voor je, die zelfs bij de kou zou passen: jong Frans zangeresje die luistert naar de naam Indila en die zelf dit nummer geschreven heeft. Dernière danse, laatste dans heet het. Al regent het en is het koud, ik blijf dansen:

 

©Sophia Vassiliou 2016

Twitter: @sophyvass   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

2 Comments

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction