Aura, chakra’s, meridianen en lichamen

Als je denkt aan natuurgenezing, denk je al gauw aan dingen als aura, chakra’s, meridianen en een hele hoop lichamen die je allemaal zou hebben. Dat staat in alle boeken en die zijn geschreven door mensen, die zeggen dat ze het weten. Al duizenden jaren lang …

En als ik je nou eens zeg dat precies déze ingrediënten je nou juist ziek hebben gemaakt? Dan zeg je dat ik gek ben, toch? Maar dan zeg ik dat niemand van al die mensen die over aura’s schrijven, over chakra’s, over allemaal lichamen en meridianen, die dingen ooit gezien hebben. Ik heb ze wél gezien en ze zagen er allemaal nogal anders uit dan in de boeken stond vermeld. Dat betekent dat de schrijvers van al die boeken nooit iets ervan hebben gezien, want anders hadden ze alles toch wel correct beschreven. Dat ben je wel met me eens, vermoed ik? Ze schreven het gewoon van elkaar over en dachten daarbij niet na.

je chakra’s

Chakra’s? Die zagen eruit als een soort ouderwetse schepen. Van die piratenschepen, helemaal kapot en met allemaal verschillende ruimen erin. Ze hadden inderdaad ook een wiel, maar dat draaide dus nooit. Ze waren wel een halve meter lang en gingen helemaal van je buik tot je rug door je heen, je hele lichaamsprocessen in de weg staand. Wat ze ook nog deden? Allemaal negatieve herinneringen opslaan. Zorgen, verdriet en geheimen die je eigenlijk liever eens wilde delen met iemand en dan loslaten.

Je aura? Dat was een lelijk, bont samenspel van allemaal kleuren, die duidelijk uit je lichaam waren gelekt. Ieder orgaan bleek een kleur bij zich te dragen en die kleuren werden door dat magnetische veld dat we ‘aura’ noemden, uit je weggetrokken. Daardoor werd je ziek, want dat zijn helende kleuren. Rood hoort bijvoorbeeld bij je maag en darmen – niet bij je seksuele organen – en blauw hoort bij je bijnieren om maar een voorbeeld te noemen. Indigo hoort in je nieren te zitten, violet in je hypofyse en wit in je linker hersenhelft. Doordat ze zich daar niet langer bevonden, kon je überhaupt ziek worden.

En wat dacht je van bijvoorbeeld seksuele verwarring, doordat dat magnetische veld dat je nu niet meer hebt, de kleur rood naar je seksuele organen toe trok? Rood staat voor gevoelswarmte en als die kleur bij je seksuele organen komt, wordt dat passie en porno. Seksualiteit is geen passie en ook geen porno, maar een uiting van de diepste liefde tussen twee partners! Dit is een voorbeeld van hoe je verward, geestesziek en lichamelijk ziek werd door die ‘aura’.

Je vraagt je misschien af hoe er dan aurafotografie kan zijn. Zal ik je uitleggen: die fotografeert niet je aura. Je krijgt allemaal van die zigzagjes om je heen of allemaal gekleurde vlekken op zo’n foto en je hebt al jarenlang geen aura meer! Het is een beetje van de warmte die je uitstraalt, die op de foto komt of wat verstoringen in de lucht. Meer niet! Je ziet ook geen magie of blokkades op een aurafoto. Je moet zo helderziend zijn dat je de bovenwereld helemaal in kunt om dit te zien. En … er valt nu dus niets meer te zien! Ik zie ze ook niet meer.

Zoveel lichamen had je

Je zeven lichamen? Twee heb je er en als het goed is, zitten die aan elkaar vast, net als de twee kanten van een munt. We zijn één met onszelf, niet aan flarden! Je hebt dus een fysiek lichaam en daaraan vast een lichtlichaam.

Je had daarnaast nog een causaal lichaam, dat een soort logboek was van letterlijk álles wat je deed. Dan had je een mentaal lichaam, dat al je gedachten opsloeg en een emotioneel lichaam, dat al je emoties onthield. Een heleboel loos gewicht! Ten slotte had je nog een spiritueel lichaam, dat je illusies voorschotelde over van alles en nog wat. Daardoor raakte je de weg kwijt in het leven en kon je enorm depressief raken, foute keuze maken of burn-outs krijgen. Het goddelijke lichaam, waarover geschreven werd, dat was het lichtlichaam dat lang niet iedereen heeft.

Meridianen? Dat is zo mogelijk nog gekker! Het waren een soort van lijntjes die als een vissengraat je hele romp doorgingen. Ze begonnen in je onderrug, daar waar je stuitje zit en van daaruit gingen ze als een soort blad met een heleboel nerven overal heen. Ze omwikkelden al je organen en zorgden dat die allemaal vibreerden, met andere woorden dat ze op en neer gingen. Dat hoort helemaal niet en je lichaam raakte daarvan helemaal in de knup.

Wat heb ik dus gedaan? Nou ja, wat zou jij doen, als je zag dat mensen zoveel ballast bij zich droegen en alleen jij kon zien hoe erg het was? Weg ermee, niet? Nou, dat heb ik dus ook gedaan. Ik heb de hele boel gezuiverd voor iedereen op de hele wereld en toen alles losgehaald. Dat was een heel karwei, maar in de zomer van 2010 was iedereen van al dat extra gewicht af. Ik heb in die tijd van heel veel mensen gehoord dat ze zich zoveel lichter voelen, maar niet wisten waarom. Nu weet je het!

 

©Sophia Vassiliou

Twitter   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.