Narcisme en klein zijn

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Zoals je ziet, hebben ze in Tibet ook muggen. En zo kom ik op één aspect van narcisme of van het hebben van kleine narcistische trekjes, dat ik nog nauwelijks genoemd heb: narcisme maakt je tot een Groot Monster, maar ook tot een klein jongetje of meisje. Een narcist reageert als een klein kind, maar dat is hij of zij van binnen ook: een klein hartje, dat denkt dat hij klein is en niets kan. Ik noemde het eerder altijd een beetje autisme en dat doe ik eigenlijk liever, maar ik moet de dingen wel bij hun naam noemen en de ziekte waar we allemaal een héél klein beetje aan lijden, is toch echt narcisme. Als je het zo noemt, kun je namelijk gaan zoeken naar de oorzaak en van daaruit een oplossing.

Ik zit ondertussen te denken aan het hij– en zijgebruik en herinner me met een glimlach een verhitte discussie ooit op een taalconferentie in Thessaloniki op de universiteit. Het ging over vrouwelijk en mannelijk in taal. Je hebt natuurlijk woorden voor een man en een vrouw – hij en zij – maar ook woorden die vrouwelijk of mannelijk zijn van geslacht. In het Russisch, Arabisch en Berber heb je zelfs een ander woord voor ‘jij’ als vrouw of als man. In het Berber heb je ‘chjimi’ voor een man en ‘chjitsji’ voor een vrouw met zo’n Griekse ‘chi’-klank erin, waar ze ontzettend trots op zijn. Toen ze mij Grieks hoorden praten met mijn zoon en ook die chi bespeurden, kon ik niet meer stuk daar 🙂 .

Maar die discussie ging dus over het waarom van al die geslachten in de taal. Dat het woord ‘vrouw’ vrouwelijk is, dat zul je hoogstwaarschijnlijk nog kunnen volgen, maar waarom is het woord ‘identiteit’ vrouwelijk? Het woord ‘wasmachine’? En waarom is ‘bank’ dan weer mannelijk? Of ‘zon’? Sommige mensen zijn uitgesproken van mening dat die woorden echt iets hebben wat vrouwelijk is. Of mannelijk of onzijdig. Anderen zeggen dat dat niets met vrouwen of mannen te maken heeft en dat je mannelijke woorden ook bijvoorbeeld A-woorden zou kunnen noemen en vrouwelijke woorden B-woorden. Óf andersom. Het Turks kent ook twee soorten woorden: die waarin klinkers uit het rijtje a-o-u in voorkomen en die waarin klinkers uit het rijtje e-i-ö-ü voorkomen. Zij hebben het echter niet over geslachten. Nou, daaraan moest ik even denken, toen ik weer in de knup zat met het schrijven over mensen die narcistische trekjes krijgen en zowel man als vrouw kunnen zijn. Ik heb straks Turkse muziek voor je!

Ben je nou klein of groot? Of groots?

Je moet er misschien om lachen dat ik dit hierboven zo stel, maar je moest eens weten voor hoeveel mensen klein of juist groot zijn een enorme issue is. Zelf zat ik er ook jaren mee, want ik ben gereformeerd opgegroeid en als er één godsdienst is, die je echt per se klein wil hebben, dan is het dát geloof wel. Eenmaal in Griekenland aangekomen, bleek dat NIEMAND er daar mee zat. Je was gewoon wie je was en dat was dat. Voor mij een enorme opluchting, maar nu is het jouw beurt.

Ik zal nooit vergeten dat je in de jaren ’80 gigantische ingewikkelde theorieën had over microkosmos en macrokosmos. Microkosmos dat was jij als mens – tenminste zo heb ik het toen begrepen – en macrokosmos dat was het geheel: iedereen bij elkaar. Máár zo simpel was het toch ook weer niet hoor, dat moest je niet denken. In ieder geval werd jij als mens in die theorie ook weer klein gemaakt. Er waren hele boeken over dat onderwerp geschreven, van mensen die wél groot waren – in tegenstelling tot jou – en die diende je beslist te lezen. Ik vond dat toen al flauwekul en keek wel uit voor het lezen van al te veel spirituele boeken. Die maakten alles zo ingewikkeld!

Nog één? Toen ik 17 was, werd ik door een meisje uit mijn klas meegenomen naar de Basisgemeente. Dat was een geweldige groep mensen, die een beetje uitgekeken waren op de kerk en zelf bijeenkomsten hielden, waar ze samen in de bijbel lazen en allemaal activiteiten ontplooiden. Ik herinner me dat we daar óók hele discussies hadden over echt onbaatzuchtig zijn. Bijvoorbeeld dat je je toch eigenlijk niet trots mocht voelen als je iemand geholpen had, want dat was je ego. En meer van dat soort dingen. Je mocht gewoon niet meer spontaan zijn!

Natúúrlijk mag je trots zijn op jezelf als je iemand geholpen hebt! Dat is toch geweldig? Als je maar niet naast je schoenen gaat lopen. Maar dat doe je toch niet? Natúúrlijk kun jij veranderingen in de wereld aanbrengen. Je bent niet klein en onbetekenend: dat is wat je er zelf van maakt. Of wat je omgeving van je gemaakt heeft, maar dat hoeft niet zo te blijven! Je bent groot én zelfs groots. Groots zijn betekent dat je van binnenuit groot bent en niet meer bazig hoeft te doen om jezelf neer te zetten.

Hoeveel mensen hebben zichzelf niet groot gemaakt, door bijvoorbeeld inzamelingsacties te houden voor mensen, die een ramp meegemaakt hadden? Hoeveel mensen hebben de sfeer in hun buurt niet op eigen kracht verbeterd, omdat de gemeente het liet afweten en zij zelf wél wisten hoe het gebeuren moest? Hoeveel mensen hebben geen hartverwarmend boek geschreven? Kijk maar eens wat mensen allemaal kunnen, wanneer ze vinden dat het nodig is.

En daar hebben we gelijk de motor: je vindt dat er iets moet veranderen. In je omgeving, je familie, je gezin, je buurt, je stad of dorp, je land … daar waar je je bevindt. Dan maak je jezelf groot en dat merk je zelf niet eens op. Je bent immers nog steeds gewoon dezelfde persoon? Je steekt gewoon je handen uit je mouwen en pakt aan. Niks ego, niks onzuiver gedoe, niks overmoed. Gewoon axis bij praxis en verder niks.

Je ziet mij toch ook? Ik had een taalschool en die werd groot, doordat ik goed werk leverde. Ik kreeg steeds betere klanten en ook steeds leukere, want iedereen ging over me praten dat ik zo goed was in mijn werk. Zelf was ik me daar totaal niet van bewust: ik was alleen maar bezig met mezelf steeds verbeteren en verder met mijn gezin.

Toen ik dit werk moest gaan doen, moest ik tegen iedereen en alles in de waarheid gaan verkondigen. Wie kreeg ik wel niet allemaal tegen me in het harnas?? De reguliere medische en niet wereld, die het hele internet over me vol loog en niemand die aan mijn kant stond. Ik werd van allerlei dingen aangeklaagd die ik niet deed en waar ik niet eens weet van had. De alternatieve wereld kreeg ik ook tegen me, want die wilden onzuivere healings, ceremoniën, cursussen en workshops blijven geven, die letterlijk over mijn dooje lijk gingen. Die gingen ceremoniën tegen me houden en me overal de toegang ontzeggen. En vuile mentale krachten tegen me gebruiken om me ziek te krijgen en mijn praktijk om zeep te helpen etcetera.

Merk ik zelf dat ik ‘groots’ ben? Neu … ik doe gewoon mijn werk. Ik heb de waarheid te verkondigen en dat doe ik. Ongeacht wat anderen daarvan vinden. Wat ik vertel, is geen mening, maar het zijn objectieve feiten. Moeilijk te bewijzen soms, maar toch is het zo en dus meld ik dat gewoon. Als iemand het reduceert tot mijn mening, dan accepteer ik dat niet, want daarvoor schrijf ik het niet: om naast al die anderen gedeponeerd te worden, die ook een of andere onbewezen mening verkondigen. Ik vertel hoe dingen echt in elkaar zitten en daar kun je het wel of niet mee eens zijn, maar dat maakt de inhoud niet minder waar.

Dat kan heel rigide klinken, maar hierboven zag je in de paar voorbeeldjes die ik opnoemde, hoe ontzettend ingewikkeld mensen het leven gemaakt hebben. Hele theorieën over hoe we door zogenaamde ‘dimensies’ reizen en van andere planeten zouden komen, hoe er hele hiërarchiën van engelen zouden zijn, hoe ‘God’ een of ander Veld ( o ja: Hoofdletters!) zou zijn en beslist niet een mens of een engel, hoe we klein zijn maar ook groot en toch ook weer niet allemaal, hoe we allemaal een ego hebben, ja jij ook en hoe er niemand gewoon zuiver is. Alleen God, maar die is er ook niet echt eigenlijk: we zijn allemaal god …

Maar niemand snapt er wat van en dus worden de theorieën steeds gecompliceerder. Die groep mensen komt van die planeet, die andere groep weer ergens anders vandaan en dan hele stelsels van regeltjes over hoe dat dan wel allemaal komt … Je bent niet zuiver, maar toch ook weer wel, je bent groot, maar ja ook toch wel klein. Je bent dit maar ook dat, er is wel een God, nee er is een god, nee er is een Bron (Hoofdletters!) waar je vrijelijk uit mag tappen en je rotzooi op mag projecteren … Mensenlief wat een toestand.

Terwijl alles eigenlijk zo heel simpel is. Ook politieke onderwerpen zijn feitelijk simpel. Ik heb mezelf een aantal keer op zo’n onderwerp geworpen om het te snappen en verder uit te leggen en altijd bleek het uiteindelijk simpel te zijn. Het is dat ánderen het niet begrijpen – omdat het verdraaid verteld wordt bijvoorbeeld of omdat zij zelf niet nadenken – en daardoor wordt het zo’n wirwar. Iedereen moet ook verplicht een mening erover hebben en die ook vooral uiten, op sociale media, in de buurtkrant en liefst nog veel verder.

Een engel

Terwijl het simpel is: je bent eigenlijk van origine een engel en die is mooi, licht, groots en zuiver. Dat heb je dus in je, wie je ook bent. Als je dus heel dichtbij jezelf blijft, ben je dat gewoon en dan merk je niet dat andere mensen je ‘groot’ vinden.

Misschien is het een idee als je jezelf gewoon neutraal voorstelt. Geen mening, geen visie, geen idee over jezelf. Je bent niet ‘goed’, ‘slecht’, ‘groot’, ‘klein’, je hebt geen ‘gelijk’ of juist ‘ongelijk’, maar je bent gewoon Piet, Maria, Miep, Klaas of Dimitris. En je bent in evenwicht. En dan blijf je ook in evenwicht, omdat je jezelf bent en niet iets wat je is opgedrongen, verteld of wat je zelf nog meende te zijn.

Ik weet nog dat ik er vroeger altijd vooral moeite mee had om te zeggen of ik nou wel of niet gevoelig was. Ja, natuurlijk was ik dat, maar soms voelde ik ook gewoon niks. Op zo’n moment was ik dus niet gevoelig, vond ik zelf, maar ik moest wel verplicht een vaststaande mening hebben over wie ik was. Terwijl iedere eigenschap die ik mezelf toedichtte, de ene keer wél klopte en de andere keer niet. Mijn biologische moeder kwam aanzetten met een astrologieboek, want ik moest maar astrologie leren van haar. Nou, ik bleek dus ‘kreeft’ te zijn en dan was je gevoelig (dus toch!), zachtaardig, een goeie moeder en verlegen. Punt uit, geen discussie.

Toen kwam het mooie: in de Chinese astrologie ben ik een dubbel vuurpaard en dat is een onstuimige, grootse aanwezigheid. En weet je wat? Ik ben het allebei! Het ene moment dit, het andere dat en dat is zonder oordeel. Verlegenheid is ook bescheidenheid, spontaniteit is ook vrolijkheid, chagrijn is ook verdriet of het verlangen om eventjes alleen te zijn …

Het narcisme voorbij

Ik heb die ziekte waar we allemaal een heel klein beetje of erger aan lijden, narcisme moeten noemen. Waarom? Omdat het dat is. Niet dat iedereen een narcist is! Ach nee, absoluut niet. Maar als je nare dingen hebt meegemaakt in je leven en jezelf afsluit, waardoor je heel hard kunt overkomen op anderen, dan denk je alleen nog aan jezelf. Hoe altruïstisch je anders ook bent, hoe lief en gevoelig, hoe warm en spontaan …

Dat jezelf afsluiten is jezelf klein maken. Je gaat je gedragen als een kind dat alles bij zich wil houden. Misschien nog één laatste leuk verhaal. Ik werkte ooit bij het Griekse Verkeersbureau in de Leidsestraat toen nog, in Amsterdam. We zaten daar met drie informateurs, een secretaresse, een onderdirecteur en een directrice. Een mooi stel bij elkaar. Maar die onderdirecteur die was ondanks zijn zeker 60 jaren een klein kind. Die moest alles hebben. Alle spullen moesten op ZIJN bureau staan en als ze daar niet stonden, werd hij boos. “WAAR IS DE PLAKBANDROL?”, donderde hij dan in het Grieks door de hele ruimte, waarbij hij niet aan de klanten dacht. Dat was een beetje narcisme. Hij kon het alleen niet hard maken, omdat wij iedere keer dubbel lagen van het lachen, als hij weer bezig was.

Je bent niet én een klein kind én een grootse volwassene! Je bent gewoon JIJ en JIJ bent op ieder moment net even anders. Niet een gecompliceerd persoontje, maar iemand die met allerlei situaties en mensen kan omgaan en overal hartstikke goed kan reageren. En als je dat niet kunt, dan kun je het leren. Niets leukers dan leren!  Oefenen, studeren en dan vooruitgang zien. Ik kon dat vroeger ook niet en heb alles zelf moeten leren. Van mijn familie kreeg ik echt niets mee en op school werd ik klein gehouden. Door het leven heb ik alles geleerd. En jij misschien ook wel!

Als je jezelf gewoon accepteert zoals je bent en jezelf eens fijn omarmt, dan ben je niet narcistisch, niet vervelend, niet dit of niet dat. Je wilt af en toe even alleen zijn en dat communiceer je dan. Je wilt even van de glijbaan af, want je bent af en toe ook nog kind. En dan weer wijze opa of oma, die allemaal gouden tips heeft. Je bent dat allemaal en als je pijn hebt gehad in je leven, praat daar dan over. Ook als het moeilijk is. Stukje bij beetje en geef je grenzen aan. Hou je pijn niet binnen, want dan kun je niet meer leven. Dan word je hard naar andere mensen toe en naar jezelf en is er geen plek voor je. En het is juist de bedoeling dat er wél plek voor je is.

Ik heb helende muziek voor je! Die heelt je hart. Het soefisme is een soort spirituele en wijze stroming binnen de islam. Soefisten doen aan prachtige poëzie, schitterende meditatieve muziek, dervisjdansen en ze zijn niet bekrompen of benepen. Ze gaan mee met de tijd en het is net zoiets als de orthodoxie binnen het christendom: de mooie tak ervan.

Muziek: Half-Turkse en half-Egyptische muzikant en zanger uit Turkije Omar Faruk Tekbilek, die soefimuziek maakt. Dit lied heet Sufi en ik heb met een heleboel gedoe ook de tekst gevonden. Met nog meer gedoe ook een Engelse vertaling, waarvan ik hoop dat ie klopt. Hij brengt dit nummer met een Grieks orkest op de Griekse teevee en in het publiek zie je Glykería, een zangeres van wie ik hier ook wel eens iets heb gedeeld. Ik weet niet of hij de muziek geschreven heeft of dat die al bestond, maar de tekst heeft hij wel geschreven:

Tekst:

Dağlar ile taşlar ile
Çağırayım mevlam seni
Seherde de kuşlar ile
Çağırayım mevlam seni
Gökyüzünde Isa ile
Tur dağında Musa ile
Elindeki asa ile
Çağırayım mevlam seni

Yunus ile Mevlanayla
Hacı bektaş veli ile
Çağırayım mevlam seni
Gülümseyen yüzler ile
Hoşnut gönüller ile
Çağırayım mevlam seni

Babam dedi ki hu de oğlum
Hu de,hu deki de açılsın nefesin
Hu dedimde geldim bu günlere erdim
Sultanım

Bir tek sözdensin bendeni versin
Canda canımsın güzel Allahım
Perdeni açtın nurun hep saçtın
Ortayı bulduk senle Allahım

Yunusla buldum
Mevlana* oldum
Bektaş* da yoldur
Güzel Allahım

Op het laatst:

Allahu Allah
Rahmansın Allah
Rahimsin Allah
Benimsin Allah

Allahu Allah
Alimsin Allah
Hakimsin Allah
Cemilsin Allah

Kalbini açtın
Dağları aştım
Günleri saçtım
Güzel Allahım

Perdeni açtın
Nurun hep saçtın
Ortayı bulduk senle Allahım
Allahu Allah
Hakimsin Allah
Benimsin Allah
Nurumsun Allah

Hu Allah Allah …

Engelse vertaling:

With mountains and stones
I call you God
With the birds in the town
I call you God
With Jesus in the sky
Tour with the Muse in the mountain
With a scepter
I call you God
Mevlana with Yunus
With Hadji Bektaş’s parents
I call you God
With smiley faces
With pleased hearts
I call you God

My father said hu too, my son

In the hu, hu, open the breath
I said I came to these days
My king
Say you’re the only word

Soul, you are my beautiful soul oh God
Open your curtains
We found the place with you

I found it with Yunus
Mevlana* oldum
Bektash* is also on the road
Good God

 *Mevlana is Jalaluddin Rumi, een Perzische wijze uit de 13e eeuw. Hadji Bektaş Veli is een Turkse wijze uit ongeveer dezelfde tijd. Yunus (betekent ‘dolfijn’, maar ook Johannes) Emre is ook een Turkse wijze uit de 13e eeuw.
 ===========

 

©Sophia Vassiliou

Twitter:   –   Facebook   –   LinkedIn  –  Pinterest  –  Instagram

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction