Muziek en zigeuners

Sorry, this entry is only available in Dutch For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Als kind voelde ik me al een beetje zigeuner. Ik had een boekje gelezen over een zigeunermeisje, dat een vader had, die hun inkomen verdiende door op straat viool te spelen. Maar nu was hij erg ziek en kon hij niet werken. Het meisje heette Katinka en ze kon zelf ook een beetje vioolspelen. Op een dag, toen er echt geen eten meer was en haar moeder niet meer wist wat ze moest doen om aan geld te komen, nam Katinka stiekem de viool mee naar buiten. Ze ging op het hoekje op de straat zitten, waar haar vader altijd zat en begon zachtjes te spelen. Eerst ging het niet zo goed, maar na een paar liedjes kwam ze los en het regende geldstukken. Verder weet ik niets meer van het boek, maar dat stukje verhaal is me altijd bijgebleven.

Ook las ik een verhaal over een meisje uit de stad, dat met een zigeunerfamilie in de huifkar meereisde. Als ik het me goed herinner, kon ze niet wennen aan de gewoontes van de zigeuners en ging ze al snel weer terug naar huis. Wat ik mooi vond aan de zigeuners, zoals ik erover las in de boekjes, was dat ze vrij waren en overal naar toe reisden. Zelf wilde ik ook graag reizen, maar mijn leven zat op slot en ik mocht blij zijn dat ik het überhaupt overleefde.

In Griekenland leerde ik echte zigeuners kennen in het stadje Nigrita, waar ik een zomer lang in een muziektent zong. Wat ik van ze vond, dat was vooral dat ze heel normáál waren en verder hadden ze een heel diepgaande cultuur. Ze spraken een soort andere taal, die wij ‘tsingánika’ noemden en ze waren erg met elkaar verbonden. Niet op een nare, klitterige manier, maar met een positieve verbondenheid. Heel anders dan de Nederlandse zigeuners, die ik wél als klitterig ervoer. Die waren hun cultuur verloren en daardoor bleef er een gevoel over van: wij horen bij elkaar en laat niemand aan ons komen. Jammer, want zigeuners hebben echt een grootse cultuur.

Het beste is die ontwikkeld en bewaard gebleven in Spanje. In het zuiden van Spanje ligt de provincie Andalucië. Daar zijn de Moren langsgeweest en dat zijn Mauretaniërs uit de tijd waarin die nog een heel hoog ontwikkelde cultuur kenden. Ze bouwden prachtige paleizen en lieten een mooie, hermetische muziek achter, die we vandaag de dag kennen als flamengo. Het is een mengvorm van Zuid-Spaanse, joodse, zigeuner- en Arabische muziek en ik heb iets voor je, wat ik zelf schitterend vind.

De zangeres heet Lole (afkorting van Dolores) Montoya Molina en ze is van zigeunerafkomst. Haar geweldige stem heeft ze helemaal van zichzelf. Ze heeft nooit muziek gestudeerd, maar zingt dit wel even in het Arabisch. Niet de gemakkelijkste taal! Alquivira heet het lied en we kennen het ook in het Grieks als Lil of Μόνο λόγια. Haar man Manuel Molina begeleidt haar op de gitaar en ze hebben het trouwens zelf geschreven. De Gypsy Kings hebben het ook uitgevoerd, dus misschien herken je het wel:

Tekst in het Arabisch:

ياريم وادي ثقيف لطيف جسمك لطيف ماشفت انا لك وصيف فالناس شكلك طريف عبدك ظناه الغرام ساهر وغيره ينام يازين هدا حرام لو صاح ماله مجيب انته المنى والامل في مهجتي لك محل يالي بحسنه اكتمل ما ترحمون الحبيب ياليت وصلك يعود واسعد باجمل خدود يالي انتشى بالورود قلبي بقربك يطيب

Spaanse vertaling:

Oh valle Wadi Thagef, querida,
su cuerpo es tan agradable
No he encontrado a nadie como usted ¡
Extraordinaria entre las multitudes!
Usted es el objetivo y la esperanza que ocupa un lugar dentro de mi corazón
Oh usted, la más perfecta, no muestra misericordia para quien le ama Deseo que nuestra unión regrese para felizmente besar sus mejillas ¡
Oh la que su olor es como las rosas!
Mi corazón sana al conseguir estar cerca de usted Su esclavo está cansado por esta pasión Sin dormir mientras otros duermen
Oh belleza, esto es, “Haram”, ¡
Condena Divina! ¡Grito y nadie responde!
¿Qué significado tiene su preferencia en mi quebranto?
Mi única esperanza es alcanzarle
¡Oh Allah, haz realidad mi quimera!
Quien Le reza, nunca será decepcionado.


 

©Sophia Vassiliou

Twitter:   –   Facebook   –   LinkedIn  –  Pinterest  –  Instagram

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction